Οι καλύτερες ατάκες του facebook ΙΙΙ

• Με πλησιάζει ενας νεαρος και μου λέει:
  -Θέλω 50 λεπτά να φάω μια τυρόπιτα.
  -Τόσο πολύ; Εγώ την τρώω αμέσως!

• -Είσαι γουρούνι.. αναίσθητος! Τόση ώρα τσακωνόμαστε και εσύ χασμουριέσαι;;;
  -Δεν χασμουριέμαι… να μιλήσω προσπαθω!!!

• Είπα σήμερα  να αρχίσω δίαιτα…
  Πάω στην κουζίνα: Κρέμα καραμέλα πάνω στο τραπεζι…
  Ανοίγω  το ψυγείο: Κορμός σοκολάτας.
  Πω πω, τι να κάνω;  Μπρος κορμός και πίσω κρέμα …!!!

• -Γεια σας, μήπως ψάχνετε προσωπικό;
  -Αϊ φύγε από δω ρε…
  -Μα πως μιλάτε έτσι κύριε ;
  -Συγγνώμη, δεν ήθελα να σας προσλάβω…

• Έχω κάνει αναρρίχηση στο Έβερεστ αλλά με κατέβασαν γιατί λέει πατούσα τα σάντουιτς.
  Πόσο κομπλεξικοι…

• -Βοηθήστε με καλέ κύριε, έχω να φάω 3 μέρες!
  -Έλα από το σπίτι έχουμε φακές.
  -Καλά,  αντέχω και 4…

• Πέθανε ο ιδιοκτήτης των Village Cinemas.

• Η κηδεία θα γίνει αύριο στις: 16:20 , 18:45 , 20:15 και σε 3D 22:30.

• Αν δεν κοιτάς τον άλλον όταν κανεις προσπέραση, δεν είσαι Έλληνας!

• -Ρε Ευτυχία γύρνα πίσω!
  -Όχι!
  -Ρε Ευτυχία γύρνα και θα σου δώσω 100€ …
  -ΟΧΙ ΕΙΠΑ!
  ΗΘΙΚΟ ΔIΔΑΓΜΑ : ΤΑ ΛΕΦΤΆ ΔΕΝ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧIΑ

• Προσπαθώ να μην κοιμηθω, γιατι αυριο δεν θα μπορω να κλεισω ματι στη δουλεια….

• Τελικά η μεγαλύτερη χαρα ειναι να τρως οικογενειακό παγωτό… χωρίς την οικογένεια..

• Τι κοινό έχει το viagra με την κουτσομπόλα γυναίκα;
  Το τόσο : { —- } το κάνουν : { ———————— }

• Τι κοινό έχουν οι π… με τις θέσεις παρκαρίσματος;
  Οι καλές είναι πιασμένες και οι μικρές ελεύθερες…

Ένας Ισραηλινός για τον Αριέλ Σαρόν

Ένας Ισραηλινός για τον Αριέλ Σαρόν λίγο πριν το σημερινό θάνατό του.

Ο εγκληματίας πολέμου Αριέλ Σαρόν απεβίωσε τελικά σε ηλικία 86 ετών, μετά από πολλά χρόνια σε κώμα, αλλά ατιμώρητος από οποιαδήποτε δικαιοσύνη για τα εγκλήματά του.

Δημοσιεύουμε ένα κείμενο που είχε γράψει λίγες μέρες πριν – και ενώ επέκειτο ο θάνατος του Σαρόν – ο ισραηλινός συγγραφέας Μίκο Πέλεντ.

Τελευταίες λέξεις για τον Σαρόν.

Ποτέ δεν κατάλαβα πως μπορεί ο κόσμος να πανηγυρίζει στο άκουσμα των νέων για το θάνατο ενός ανθρώπου. Έτυχε να είμαι στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν πέθανε η Μάργκαρετ Θάτσερ και έγινα μάρτυρας των πανηγυρισμών. Οι εκφράσεις χαράς καθώς διαδίδονταν τα νέα του θανάτου της Σιδηράς Κυρίας σε όλη τη χώρα, αρχικά με σόκαρε, καθώς οι άνθρωποι πραγματικά έκαναν πάρτι για να γιορτάσουν το θάνατό της. Καθώς επισκέφτηκα διάφορα μέρη της χώρας, ιδιαίτερα την Ουαλία και την Ιρλανδία, σκέφθηκα ότι όταν πεθάνει ο Αριέλ Σαρόν, μπορεί να δούμε παρόμοια ξεσπάσματα χαράς να λαμβάνουν χώρα.

Ο Σαρόν είναι σε κώμα από τον Ιανουάριο του 2006 όταν υπέστη αρκετές εγκεφαλικές αιμορραγίες που τον άφησαν σε κατάσταση φυτού. Αλλά τώρα υπάρχουν νέα ότι τα νεφρά του καταρρέουν και εκφράζονται ανησυχίες στο Ισραήλ ότι υπάρχει πιθανότητα να πεθάνει σύντομα.

Μπορεί κανείς να φανταστεί τα μακρά εγκώμια που θα πρέπει να υποστούμε όταν θα έχει αναπαυθεί: «Ένας ήρωας», «ένας μεγάλος ηγέτης», όλα αυτά θα ειπωθούν και πολλά περισσότερα. Ο τύπος θα εξιστορήσει κάθε στρατιωτικό του επίτευγμα, κάθε μάχη που κέρδισε, κάθε εχθρό, τόσο στρατιωτικό όσο και πολιτικό, τον οποίο νίκησε. Θα διατυμπανιστεί η αποφασιστικότητά του ως ισραηλινός ηγέτης και, θα μας πουν, ότι θα τον θυμούνται επειδή έδωσε όλο του το είναι στην πατρίδα του.

Στο βιβλίο μου, «Ο γιός του Στρατηγού, το ταξίδι ενός Ισραηλινού στην Παλαιστίνη», αναφέρω αρκετές φορές τον Σαρόν, με την ιδιότητά του ως στρατιωτικό που ήταν βάναυσος, πανέξυπνος και ριψοκίνδυνος, μετά ως υπουργός άμυνας, και τελικά ως πρωθυπουργός. Αλλά το σημαντικό είναι να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους γι’ αυτόν τον άνδρα πριν το αηδιαστικό ξεχείλισμα συλλυπητηρίων, γεμάτο με υποκρισία και ψέματα, που σίγουρα θα ακολουθήσει το θάνατό του.

Ο Αριέλ Σαρόν ήταν ένας φιλόδοξος άνδρας. Ήταν κτηνώδης, άπληστος, ασυμβίβαστος και ανέντιμος. Είχε μια ακόρεστη επιθυμία για εξουσία, δόξα και περιουσία. Οι τάσεις του ως ψυχρός, ανελέητος δολοφόνος ήταν εμφανείς από νωρίς στην καριέρα του όταν διοικούσε τη μονάδα 101 του ισραηλινού στρατού στα 1950. Η Μονάδα 101 ήταν μια διαβόητη ταξιαρχία κομάντο με ειδική άδεια να σκοτώνει και να τρομοκρατεί Παλαιστίνιους. Επιχειρούσε κυρίως στη Γάζα, αλλά και σε άλλα μέρη της χώρας και πέρα από αυτή. Η μονάδα 101 ήταν τόσο κτηνώδης στις πρακτικές της, πήρε τόσες αθώες ζωές, που ακόμα και για τα ισραηλινά στάνταρντ θεωρήθηκε ότι το παράκανε και η μονάδα τελικά διαλύθηκε.

Ο Σαρόν συνέχισε προαγόμενος σε άλλες διοικήσεις στον ισραηλινό στρατό, κερδίζοντας το όνομα ενός υποσχόμενου διοικητή, και όλοι περίμεναν ότι μια μέρα θα γινόταν ο ανώτατος διοικητής του ισραηλινού στρατού, ή Αρχηγός του Επιτελείου. Αλλά αυτή ήταν μια θέση που ποτέ δεν πήρε, τα κατάφερε καλύτερα. Ο Σαρόν μπήκε στην πολιτική και χρήσθηκε Υπουργός Άμυνας υπό τον πρωθυπουργό Μεναχέμ Μπεγκιν. Με αυτήν του την ιδιότητα καθοδήγησε την ισραηλινή
καταστροφική εισβολή στο Λίβανο το 1982.
Η εισβολή άφησε αναρίθμητους Λιβανέζους και Παλαιστίνιους νεκρούς, πληγωμένους και εκτοπισμένους. Ο Σαρόν ήταν επίσης πίσω από τις σφαγές που έλαβαν χώρα τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς στα προσφυγικά στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα κοντά στη Βηρυτό, και εδώ και μια ακόμα φορά, ακόμα και για τα ισραηλινά στάνταρντ ο Σαρόν το παράκανε και απομακρύνθηκε από τη θέση του.
Παρόλο που ο Σαρόν επικρίθηκε για το ρόλο του στη σφαγή της Σάμπρα και Σατίλα, και αποτράπηκε να υπηρετήσει ως υπουργός άμυνας, παρόλα αυτά συνεχίστηκε η πολιτική του καριέρα και η σφαίρα επιρροής του μεγάλωσε. Ως υπουργός οικιστικών και ανάπτυξης, συνέβαλε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στις ρατσιστικές, αντι-παλαιστινιακές πολιτικές και στη διαφθορά στο υπουργείο του. Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο προϋπολογισμός του υπουργείου ήταν απεριόριστος, ξεπερνώντας ολόκληρο τον προϋπολογισμό άμυνας του Ισραήλ. Χρησιμοποίησε όλο του το βάρος για να πετύχει την αποικιοποίηση και τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων από αυτό που ήταν κάποτε η Δυτική Όχθη.
Σίγουρα το πιο παράλογο πράγμα που ειπώθηκε ποτέ για τον Σαρόν ήταν ότι επρόκειτο για έναν άνθρωπο της ειρήνης. Ότι «άφησε» τη Γάζα, και ότι «έδωσε» τη Γάζα πίσω στους Παλαιστίνιους. Ότι το έκανε για την ειρήνη και ως ανταπόδοση το μόνο που εισέπραξε το Ισραήλ ήταν ρουκέτες που εκτοξεύονται από τη Γάζα. Η απεμπλοκή από τη Γάζα ήταν μια κυνική, μονομερής κίνηση. Επέτρεψε στο Σαρόν να βγάλει τους ισραηλινούς εποίκους απ’ τη μέση, να κλείσει τη Γάζα σα φυλακή και να πάρει μερικούς πολιτικούς πόντους από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ήταν μια απάνθρωπη κίνηση που του επέτρεψε να πνίξει περαιτέρω το λαό της Γάζας, λαό τον οποίο ήταν αποφασισμένος να καταστρέψει από νωρίς, στη διάρκεια της βίαιης καριέρας του. Αλλά οι περήφανοι Παλαιστίνιοι δεν θα παραδινόντουσαν και θα λειτουργούσαν ως μια συνεχής υπενθύμιση του αίματος με το οποίο είναι λερωμένα τα χέρια του.

Θα μπορούσε κανείς να συνεχίσει για πολύ, σχετικά με τον Σαρόν και τα εγκλήματά του. Καθώς κείτεται πεθαίνοντας, ίσως λίγες μέρες ή λεπτά πριν την τελευταία του πνοή, θα πρέπει όλοι/ες να θυμηθούμε τα θύματά του, τους αμέτρητους νεκρούς, πληγωμένους και εκτοπισμένους, και να θυμίσουμε στον κόσμο ότι αυτός ο άνδρας δεν ήταν ένας ήρωας αλλά ένας εγκληματίας.

Καθώς γράφω αυτές τις λέξεις, ο Αριέλ Σαρόν είναι ακόμα ζωντανός, εάν κανείς μπορεί να το πει έτσι, και υπό πολλές έννοιες η κατάσταση στην οποία ζει τώρα, θα μπορούσε να είναι η κόλαση η οποία τόσο πολύ του αξίζει.

* Ο Μίκο Πέλεντ, είναι γιος του στρατηγού Μάτι Πελεντ που πολέμησε στον πόλεμο των έξι ημερών αλλά μετά έγινε υπερασπιστής της ειρήνης. Ο Μίκο Πέλεντ επίσης υπηρέτησε στις Ισραηλινές Δυνάμεις Κατοχής αλλά μετά έγινε ακτιβιστής για την ειρήνη. Το 1997 η 13χρονη ανιψιά του σκοτώθηκε σε επίθεση αυτοκτονίας Παλαιστίνιου. Αλλά παρόλα αυτά συνέχισε να τάσσεται κατά της κατοχής και υπέρ της ειρήνης, και υποστηρίζει το κίνημα για Μποϊκοτάζ – Απόσυρση Επενδύσεων – Κυρώσεις (BDS).

Οι καλύτερες ατάκες του facebook ΙΙ

• Βλέπεις κάτι κορμιά στην παραλία και αναρωτιέσαι.
  Τι στο διάολο, μόνο η δικιά μου η μάνα μαγειρεύει καλά;;;

• Πάω στοίχημα ότι τα κουνούπια μας τσιμπάνε σε μέρη που δεν μπορούμε να ξύσουμε και μετά μας βλέπουν και γελάνε…!!!

• Δώσε σε γυναίκα που έχει βάλει κραγιόν να φάει κουραμπιέ και θα δεις πόσο μπορεί να ανοίξει το στόμα της…!!!

• Σήμερα έφαγα 9 αυγά κιντερ.
  Όταν πήγα τουαλέτα κατάλαβα γιατί το λένε «έκπληξη»… 
  

• ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΙΑΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΝΕΡΟΧΥΤΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ!

• -ΕΠ ΤΑΞΙ, πας παραλία;
  -Ναι !
  -Ωραίος ρε φίλε, καλά να περάσεις.!

• Ειλικρινα… απορω με τον πρωτο ανθρωπο που δοκιμασε αυγο τι σκεφτοταν;
  «Αα… δες τι βγηκε απο τον κωλο της κοτας, ας το φαω»

• Καναμε βιντεοκληση και καλυψα το προσωπο μου με μια πετσετα  μου λεει ποιoς εισαι.;
  Της  λεω: εγω ειμαι, σε παιρνω με αποκρυψη...

• Επίπεδο ζήλειας:
  -Που είσαι;
  -Σε βάφτιση.
  -Δώσε να ακούσω τον παπα!

• Σκότωσα ένα κουνούπι.
  Καθώς πέθαινε μου ψιθυρισε:
  Το αίμα σου ρε πούστ ;;;

• Κατσαρίδα: δεν ενόχλησε ποτέ κανέναν.
  Σύμβολο τρόμου!
  Περιστέρι: μετατρέπει το αυτοκίνητο σε κυκλαδίτικο τοίχο.
  Σύμβολο ειρήνη!
  Να τα λέμε αυτά…..

• ΣΕ ΕΙΔΑ ΜΕ ΕΙΔΕΣ …. ΣΟΥ ΕΚΛΕΙΣΑ ΤΟ ΜΑΤΙ…
  ΤΟ ΕΙΠΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΟΥ…
  ΜΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ!!!!

• Bρήκα κρυμμένα στο δωμάτιο μιας φίλης μια μάσκα, ένα μαστίγιο, χειροπέδες και μια δερμάτινη στολή…
  Δεν μπορώ να το πιστέψω…
  Είναι σούπερ ήρωας!!!!!

• -O σκύλος σας είναι επιθετικός;
  -Όχι, δεξί μπακ…

Προβοκατόρικη η ρητορική ότι για την κρίση στην ευρωζώνη φταίνε οι “τεμπέληδες” Νότιοι

Άρθρο πολιτικού αναλυτή στην διαδικτυακή Huffington Post “επανατοποθετεί το μύθο του τεμπέλη Νότιου” σχετικά με τα αίτια της οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη.

Ο Mehdi Hasan, πολιτικός αναλυτής σε άρθρο του στη διαδικτυακή Huffington Post, με τίτλο “Γιατί είναι λάθος να αντιμετωπίζουμε την κρίση στην ευρωζώνη σαν ένα παραμύθι ηθικής κατηγορώντας τους “τεμπέληδες Νότιους” . Ο αναλυτής γράφει πως η κρίση εξακολουθεί να σκοτώνει»,αναφορικά στον θάνατο της 13χρονης από αναθυμιάσεις όταν στην ανάγκη της να ζεσταθεί χρησιμοποίησε αυτοσχέδιο μαγκάλι.

Ο Hasan προβάλλει μεταξύ άλλων τα υψηλά ποσοστά ανεργίας στη χώρα, (όπου 1 στους τέσσερις Έλληνες είναι άνεργος και περισσότεροι από τους μισούς πολίτες δεν μπορούν να βρουν δουλειά), τα αυξανόμενα ποσοστά αυτοκτονιών και τη μείωση του αριθμού γεννήσεων.

Παράλληλα, ο αναλυτής συγκλίνει με τον διακεκριμένο οικονομολόγο Paul Krugman και του αναλυτή των FT, Martin Wolf, ότι η συνεχιζόμενη κρίση χρέους στην Ευρωζώνη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα μοντέρνο παραμύθι ηθικής που κάνει λόγο για τεμπέληδες Νοτιοευρωπαίους, καθώς όπως διευκρινίζει ο ίδιος, τα ποσοστά ρεκόρ χρέους προκλήθηκαν από τραπεζικά δάνεια μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, ενώ η κρίση προκάλεσε την κατάρρευση των εισοδημάτων από τη φορολογία, όπως συνέβη για παράδειγμα στην Ισπανία.

Συγκεκριμένα στη χώρα αυτή, η οικονομική ύφεση δεν προκλήθηκε από τις υπερβολικές κρατικές δαπάνες ή το δημόσιο χρέος, αλλά από την έκρηξη του ιδιωτικού χρέους, κυρίως στον κτηματομεσιτικό και τον τραπεζικό τομέα. Ένας επιπρόσθετος λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να ηθικολογούμε περί χρέους, τονίζει ο Hasan, είναι για να αποφύγουμε την επιλεκτική υποκρισία. Και αυτό γιατί τα χρόνια πριν την οικονομική ύφεση, π.χ. τη διετία 2003 – 2004, η Γερμανία είχε κατ΄εξακολούθηση παραβιάσει τους κανόνες περί ελλείμματος στον προϋπολογισμό όπως αυτοί περιγράφονταν στο Ευρωπαϊκό σύμφωνο ανάπτυξης και σταθερότητας.

Επίσης, ο τότε Γερμανός Καγκελάριος Γκέραρντ Σρέντερ, ζήτησε να εξαιρεθεί η χώρα του από τις κυρώσεις. Παράλληλα, υπενθυμίζεται, το 2006 όταν η Ισπανία και η Ιρλανδία παρουσίαζαν πλεόνασμα στον προϋπολογισμό τους, η Γερμανία είχε έλλειμμα και το 2008, όπως απεκάλυψε έρευνα του Bloomberg, υπερχρεωμένες γερμανικές τράπεζες και ιδιωτικοί χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί έλαβαν μυστικά δάνεια από την Αμερικανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα.

Τέλος, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι μια αποτελεσματική στρατηγική για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους απαιτεί θαρραλέους και οξυδερκείς ηγέτες, όπως ήταν ο Κόνραντ Αντενάουερ ή ο Τσαρλς Ντε Γκολ και όχι πολιτικούς όπως η Άνγκελα Μέρκελ και ο Φρανσουά Ολάντ

Φιλανθρωπία: μην ταΐζετε τους φτωχούς

Καθώς η ελεημοσύνη μετατρέπεται σε συστατικό στοιχείο του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, ορισμένοι από τους μεγαλύτερους «φιλάνθρωπους» του πλανήτη αναθεωρούν τη στάση τους.

Οταν δίνω φαγητό στους φτωχούς με λένε άγιο. Οταν ρωτάω γιατί δεν έχουν να φάνε, με λένε κομμουνιστή.

Αρχιεπίσκοπος Χέλντερ Καμάρα

Πριν από περίπου ένα χρόνο ο πρώην σύμβουλος του υπουργείου Οικονομικών Π. Μουρδουκούτας, αφού εξήγησε στους αναγνώστες του περιοδικού «Forbes» ότι «η Ελλάδα δεν ανήκε ποτέ στο σοβιετικό μπλοκ» (;), υποστήριζε ότι οι Ελληνες μεγαλοεπιχειρηματίες καλά θα κάνουν να σταματήσουν να πληρώνουν φόρους και να ιδρύσουν κοινωφελή ιδρύματα, τα οποία θα αναλάμβαναν φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Μέσα στον παραλογισμό, που διακρίνει αρκετά κείμενα συμβούλων του υπουργείου Οικονομικών, το συγκεκριμένο άρθρο στο «Forbes» αποτελεί ίσως το απόσταγμα της έννοιας της φιλανθρωπίας, όπως διαμορφώνεται στον σύγχρονο καπιταλισμό. 

Η φιλανθρωπία, όπως εξηγούσε και ο Σλαβόι Ζίζεκ, δεν είναι πλέον ένα σύμπτωμα των ανισοτήτων που δημιουργεί το οικονομικό σύστημα αλλά ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των μεγάλων επιχειρήσεων.

Ευτυχώς για το παρελθόν μας και δυστυχώς για το παρόν μας, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Η λέξη φιλανθρωπία θα γεννηθεί στον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου και ελάχιστη σχέση έχει με τη σημερινή χρήση του όρου. 

Ο Προμηθέας εκφράζει την «αγάπη του προς τον άνθρωπο» όχι προσφέροντάς του ελεημοσύνη αλλά δίνοντάς του τη δυνατότητα να σταθεί στα πόδια του. Ανατρέπει τις δομές εξουσίας και αναδιανέμει τα μέσα παραγωγής («Εκλεψα κι έκρυψα σε ξύλο κουφωτό τον σπόρο του πυρός, τον δάσκαλο για πάσα τέχνη των θνητών, προίκα μεγάλη») που βρίσκονταν στα χέρια των θεών. Δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι οι οικονομικές ελίτ της εποχής, που είχαν την έδρα τους στον Ολυμπο, έστειλαν τους δυο πιο πιστούς υπηρέτες τους (το Κράτος και τη Βία) να εξασφαλίζουν ότι ο φιλάνθρωπος Προμηθέας θα παρέμενε δεμένος στον Καύκασο. 

Στο ίδιο μήκος κύματος στον πλατωνικό διάλογο «Ευθύφρων» ο Σωκράτης παρουσιάζει σαν δική του φιλανθρωπία το γεγονός ότι μοιράζει τη γνώση του δωρεάν στο ακροατήριό του –ίσως η πρώτη ευθεία αμφισβήτηση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας στα προϊόντα της διανοίας.
Η λέξη φιλανθρωπία θα ταυτιστεί πρακτικά με την ελεημοσύνη μετά τη Βιομηχανική Επανάσταση, όταν τα ανώτερα οικονομικά στρώματα αρχίζουν να προσφέρουν μερικά ψίχουλα από τα υπερκέρδη τους στους αποκλεισμένους του οικονομικού συστήματος.
Πόσο διαφορετική φαντάζει η φιλανθρωπία του Προμηθέα από τις πράξεις ελεημοσύνης των μεγάλων ευεργετών που συγκρατεί η δυτική ιστοριογραφία. 

Ο Ροκφέλερ, πρότυπο ακόμη και σήμερα της αμερικανικής φιλανθρωπίας, προσέφερε ψίχουλα στους φτωχούς ενώ παράλληλα έδινε εντολές στον πρόεδρο Ουίλσον να στέλνει τον ομοσπονδιακό στρατό για να εξοντώνει όσους απεργούσαν στις επιχειρήσεις του. Το κράτος και η βία ήταν και πάλι παρόντα, ο τιτάνας Προμηθέας όμως είχε δώσει τη θέση του σε μια από τις πιο σκοτεινές φιγούρες της αμερικανικής Ιστορίας.
Και ο δεύτερος μεγάλος «φιλάνθρωπος» του 20ού αιώνα όμως, ο επιχειρηματίας Τζον Φορντ, θα ήταν καλύτερο να μείνει στην ιστορία για την έμπρακτη στήριξη στη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ και τον αντισημιτισμό του παρά για τις αναλογικά ασήμαντες αγαθοεργίες του.
Και οι σύγχρονοι μεγάλοι «ευεργέτες» της ανθρωπότητας όμως έχουν περισσότερα να κρύψουν στο βιογραφικό τους από όσα έχουν να παρουσιάσουν σχετικά με το φιλανθρωπικό τους έργο. Ο «μέγας φιλάνθρωπος» Τζορτζ Σόρος δαπάνησε πολύ περισσότερα χρήματα και φαιά ουσία για να κερδοσκοπήσει σε βάρος της βρετανικής και της ρωσικής οικονομίας και να ανατρέψει καθεστώτα στην Ανατολική Ευρώπη και την Ασία από τον χρόνο και το χρήμα που προσφέρει για ελεημοσύνη.
Παρ’ όλα αυτά τα τελευταία χρόνια δεν έλειψαν και μεγάλοι «φιλάνθρωποι» που θυμήθηκαν, έστω και αμυδρά, τον ρόλο του Προμηθέα. «Τα μέτρα κοινωνικής πρόνοιας που καλύπτουν άμεσες ανάγκες πρέπει να θεωρούνται προσωρινές απαντήσεις» σημείωνε ο Πάπας Φραγκίσκος στην τελευταία «αποστολική παραίνεσή» του και συμπλήρωνε πως «όσο δεν εξαπολύουμε επίθεση εναντίον των δομικών αιτιών της ανισότητας, λύση στα προβλήματα του κόσμου δεν θα βρεθεί!». Μιλώντας για τη «χοντροκομμένη και αφελή εμπιστοσύνη στην καλοσύνη όσων έχουν οικονομική ισχύ» ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας εξαπέλυε επίθεση στη «θεοποιημένη τυραννία της αγοράς» και τον ίδιο τον καπιταλισμό, θυμίζοντας τα διδάγματα της λεγόμενης «θεολογίας της απελευθέρωσης» της Λατινικής Αμερικής.
Λιγότερο μετρημένος στις εκφράσεις του ο Πίτερ Μπάφετ, γιος του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου και «μέγα φιλάνθρωπου» Γουόρεν Μπάφετ, με άρθρο του στους «New York Times» στράφηκε εναντίον της «βιομηχανίας της ελεημοσύνης», η αξία της οποίας έφτασε το 2012 τα 316 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο Μπάφετ κάνει λόγο για τη «φιλανθρωπική αποικιοκρατία», η οποία στηρίζεται σε ένα σύστημα που γιγαντώνει τις ανισότητες και στη συνέχεια ξεπλένει τις αμαρτίες της με πράξεις αγαθοεργίας. Αποτελεί πρόοδο να προσφέρουμε δωρεάν Wi-Fi, αναρωτιόταν ο υιός Μπάφετ, ή θα ήταν καλύτερα να δημιουργήσουμε ένα νέο «λειτουργικό σύστημα» όπου δεν θα υπάρχουν στον κόσμο 13χρονα κοριτσάκια που πουλιούνται σαν πόρνες;

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Σόρος: Η Μέρκελ επαναλαμβάνει το λάθος της Γαλλίας μετά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο που έφερε τον Χίτλερ!

Στην Κίνα και την Ευρωπαϊκή Ένωση εστιάζει ο γνωστός μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος σε άρθρο του στο Project Syndicate, για τις προκλήσεις της επόμενης χρονιάς όπου τονίζει ότι «τα προβλήματα της παγκόσμιας οικονομίας είναι πλέον πολιτικού χαρακτήρα».

Ο κ. Σόρος, αναφέρεται και στην Ιαπωνία η οποία προχωρά σε ένα «επικίνδυνο πείραμα» με τη σαρωτική ποσοτική χαλάρωση που θα μπορούσε να καταστήσει μη βιώσιμη την εξυπηρέτηση του αστρονομικού χρέους της χώρας. «Ο πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε όμως, προτίμησε να πάρει αυτό το ρίσκο από το να καταδικάσει την Ιαπωνία σε έναν αργό θάνατο» γράφει ο κ. Σόρος και συμπληρώνει: «Αντιθέτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση οδεύει στην ίδια μακρά στασιμότητα από την οποία η Ιαπωνία ζητά απεγνωσμένα να αποδράσει».

«Το διακύβευμα είναι υψηλό. Τα κράτη-μέλη μπορούν να αντέξουν μία χαμένη δεκαετία ίσως και περισσότερο, αλλά η ΕΕ, η ατελής ένωσης εθνών –κρατών, εύκολα μπορεί να καταστραφεί» γράφει ο κ. Σόρος.

«Ο σχεδιασμός του ευρώ έχει ένα μοιραίο σφάλμα. Η δημιουργία μίας ενιαίας κεντρικής τράπεζας χωρίς ενιαίο υπουργείο Οικονομικών σημαίνει πως το κρατικό χρέος έχει ονομαστική αξία σε ένα νόμισμα που δεν ελέγχει καμία χώρα, καθιστώντας έτσι μεγαλύτερο τον κίνδυνο χρεοκοπίας. Ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης του 2008, αρκετά κράτη-μέλη υπερχρεώθηκαν και το premium κινδύνου κατέστησε μόνιμο το διαχωρισμό μεταξύ πιστωτών και οφειλετών χωρών» υποστηρίζει ο κ. Σόρος.

Ο γνωστός μεγαλοεπενδυτής επιρρίπτει σημαντικές ευθύνες στη Γερμανία. «Αυτό το σφάλμα θα μπορούσε να είχε διορθωθεί εάν τα ομόλογα των κρατών – μελών είχαν αντικατασταθεί από ευρωομόλογα. Δυστυχώς, η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ακολουθώντας και την αλλαγή της στάσης των Γερμανών προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, απέκλεισε αυτή την πρόταση…Μετά την κατάρρευση του 2008, η Μέρκελ επέμεινε ότι κάθε χώρα θα πρέπει να έχει την ευθύνη για τους χρηματοοικονομικούς της οργανισμούς και την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους.

Δεν συνειδητοποιεί ότι με αυτό τον τρόπο, η Γερμανία επαναλαμβάνει το τραπεζικό λάθος που έκαναν οι Γάλλοι μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επιμονή του πρωθυπουργού Αριστίντ Μπριάν για αποζημιώσεις οδήγησε στην άνοδο του Χίτλερ. Έτσι και οι πολιτικές της Άνγελα Μέρκελ δίνουν ώθηση στα εξτρεμιστικά κινήματα της υπόλοιπης Ευρώπης»

«Οι μελλοντικές κρίσεις θα προέλθουν από την πολιτική. Αυτό είναι ήδη εμφανές, επειδή η ΕΕ έχει γίνει τόσο εσωστρεφής που δεν μπορεί να αντιδράσει επαρκώς σε εξωτερικές απειλές όπως η Συρία ή η Ουκρανία. Οι προοπτικές όμως, δεν είναι απελπιστικές. Η ανάδειξη μίας απειλής από τη Ρωσία μπορεί να ανατρέψει την κρατούσα τάση προς την ευρωπαϊκή αποσύνθεση» αναφέρει ο κ. Σόρος.

«Η κρίση έχει αλλάξει την ΕΕ» επισημαίνει και καταλήγει: «Αυτό που επρόκειτο να είναι μία εθελοντική ένωση ισότιμων κρατών που θυσίαζαν μέρος της κυριαρχίας τους για το κοινό καλό μεταμορφώνεται τώρα από την ευρωκρίση σε μία σχέση μεταξύ πιστωτών και οφειλετών χωρών που δεν είναι ούτε οικειοθελής ούτε ισότιμη. Το ευρώ, θα μπορούσε τελικά να καταστρέψει συνολικά την ΕΕ.»

«Η μεγαλύτερη αβεβαιότητα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης σήμερα όμως, δεν είναι το ευρώ, αλλά η μελλοντική κατεύθυνση της Κίνας. Το μοντέλο ανάπτυξης που καθοδήγησε την ταχεία άνοδο της Κίνας χάνει τη δυναμική του.

Το μοντέλο βασίστηκε στην χρηματοοικονομική καταπίεση των νοικοκυριών ώστε να καθοδηγηθεί η ανάπτυξη των εξαγωγών και των επενδύσεων. Ως αποτέλεσμα, τα νοικοκυριά έχουν συρρικνωθεί στο 35% του ΑΕΠ και οι αποταμιεύσεις τους δεν αρκούν πλέον για να χρηματοδοτήσουν το υπάρχον μοντέλο ανάπτυξης. Αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει σε άνοδο των διαφόρων μορφών χρηματοδότησης χρέους».

Ο κ. Σόρος κάνει μάλιστα λόγο για ορισμένες παράξενες ομοιότητες της σημερινής Κίνας με τις ΗΠΑ προ της κρίσης του 2008. «Υπάρχουν όμως, και σημαντικές διαφορές. Στις ΗΠΑ οι χρηματαγορές τείνουν να κυριαρχούν στην πολιτική. Στην Κίνα, το κράτος ελέγχει τις τράπεζες και το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας».

Ο κ. Σόρος σημειώνει τις κινήσεις από τη Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας αλλά και τις αποφάσεις της κινεζικής ηγεσίας στην Τρίτη Ολομέλεια του Κομουνιστικού Κόμματος με τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις.

«Δικαίως η κινεζική ηγεσία δίνει προτεραιότητα στην οικονομική ανάπτυξη έναντι των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, επειδή οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, εάν συνδυαστούν με τη λιτότητα, ωθούν τις οικονομίες αποπληθωριστική περιδίνηση. Υπάρχει όμως, μία αντίφαση στην υφιστάμενη πολιτική της Κίνας που δεν έχει λυθεί» αναφέρει ο κ. Σόρος και εξηγεί πως οι απόπειρες για ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης πυροδοτούν εκ νέου την εκθετική ανάπτυξη του χρέους, «που δεν μπορεί να διατηρηθεί για διάστημα μεγαλύτερο των δύο ετών».

«Το πότε και πώς θα λυθεί αυτή η αντίδραση θα επιφέρει βαθιές επιπτώσεις τόσο για την Κίνα όσο και για τον πλανήτη. Για να υπάρξει επιτυχής μετάβαση στην Κίνα θα χρειαστούν όχι μόνο οικονομικές, αλλά και πολιτικές μεταρρυθμίσεις» καταλήγει ο γνωστός μεγαλοεπενδυτής.

Ανέκδοτο - Ο Τοτός και ο Επιθεωρητής

Την τάξη του Τοτού έχει την τύχη (;) να διδάσκει μία νεαρή δασκάλα πολύ καλό μωρό... 

- Σήμερα παιδιά θα έρθει να παρακολουθήσει το μάθημά μας ο επιθεωρητής δημοτικής εκπαίδευσης! 

- Τι είναι αυτό κυρία;

- Μην ανησυχείτε... Απλά ένας κύριος θα είναι στο τέλος της αίθουσας και θα παρακολουθεί το μάθημα 

Μπαίνει ο επιθεωρητής και αρχίζει η δασκάλα να γράφει ερωτήσεις στον πίνακα. Για αρχή γράφει:
- 5 x 7 πόσο κάνει;

Σηκώνει χέρι η Αννούλα 
- Ναι, Αννούλα?- 35 κυρία! 

- Μπράβο Αννούλα 

Γράφει η κυρία πάλι στον πίνακα 
- Ποιο είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας;

- "Κυρία, κυρία" ο Γιωργάκης 

- Ναι Γιώργο....

- Η Κρήτη κυρία! 

- Μπράβο Γιωργάκη! 

Γράφει πάλι η κυρία στον πίνακα 
- Ένα κομμάτι θάλασσας που χωρίζει δύο ξηρές και ενώνει δύο θάλασσες 

Εκείνη την στιγμή πέφτει η κιμωλία της κυρίας και σκύβει να την πιάσει... 
-Λοιπόν παιδάκια ποιος θα μας πει αυτή την απάντηση; 

Σηκώνει χέρι ο Τοτός γεμάτος σιγουριά και αυτοπεποίθηση 
- Είσαι σίγουρος Τοτέ ότι ξέρεις την απάντηση; Αφού φοβάται πιθανή ρόμπα μπροστά στον επιθεωρητή! 

- Ναι, κυρία, ναι! 

- Άντε πες.... 

- Κωλάρα !!! κυρία ... 

- Τι είναι αυτά που λες παλιόπαιδο, πέρασε έξω δεν ντρέπεσαι! 

- Μα κυρία, αυτό δεν είναι.... 

- Πέρασε έξω είπα τώρα! 

Καθώς βγαίνει ο Τοτός θυμωμένος γυρνά προς τον επιθεωρητή που καθοταν πισω πισω και του λέει... 

"Και εσύ ρε μεγάλε άλλη φορά αν δεν είσαι σίγουρος για την απάντηση μην ψιθυρίζεις τίποτα εκεί πίσω!!!"

Διάταγμα

Από 1ης Ιανουαρίου 2014, ισχύουν οι κάτωθι αποφάσεις του Πανδοσολογιότατου, κατόπιν εισηγήσεως της Επιτροπής Εκκαθάρισης προεδρεύοντος του Vizekanzler Αντώνη Γκαβού:

Όσοι αυτοκτονούν το κάνουν από ερωτική απογοήτευση. Περισσότερη έρευνα απαγορεύεται. Πιθανά σημειώματα των αυτοχείρων καταστρέφονται.

Οι φτωχοί να θεωρούνται αναγκαίο καλό για την ανάπτυξη. Οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια ανάλυσης θεωρείται εξτρεμιστική πράξη και τιμωρείται.

Η απαγόρευση μετάδοσης θλιβερών ειδήσεων παραμένει σε ισχύ και για το νέο έτος.

Η 17η Ιουλίου, ημέρα γέννησης της Καγκελαρίου Άνγκελας Δωροθέας Μέρκελ το γένος Κάσνερ, ορίζεται από φέτος ως εθνική εορτή.

Τα πολυτελή σκάφη αναψυχής απαλλάσσονται από οποιαδήποτε φορολόγηση.

Τα κρούσματα αλληλεγγύης θα παρακολουθούνται αυστηρά από τις Αρχές. Στην περίπτωση που υπερβαίνουν τα όρια ανθρωπιάς που έχουν οριστεί με Προεδρικό Διάταγμα, θα αντιμετωπίζονται ως πράξεις ανατροπής του καθεστώτος.

Οι πολίτες που θεωρούν πως αδικούνται έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείψουν τη χώρα και μόνο αυτό.

Οι έχοντες αμφιβολίες για την ηθική και την αξία της πολιτικής τάξης θα απομονώνονται σε ειδικούς θαλάμους ώστε να αποφευχθεί η διασπορά της νόσου.

Στα καταστήματα επιδιορθώσεως υποδημάτων, το χτύπημα στα καρφιά θα είναι συνεχές. Σε άλλη περίπτωση θα εκλαμβάνεται ως κώδικας μετάδοσης μηνυμάτων και θα κατάσχεται ο εξοπλισμός.

Όλοι οι πολίτες έχουν πρόσβαση στην Υγεία και την Παιδεία, υπό την προϋπόθεση ότι μπορούν να πληρώνουν το κόστος των υπηρεσιών που τους παρέχεται.

Οι διαμαρτυρόμενοι θα εκτελούνται.

Το «ωράριο εργασίας» καταργείται και αντικαθίσταται με το «μέχρι εξαντλήσεως».

Όποιος συλλαμβάνεται σκεπτόμενος θα πυροβολείται επί τόπου.

Οι Αρχές έχουν μόνο δικαιώματα.

Ο όρος «αστυνομική βία» καταργείται και αντικαθίσταται από τον όρο «σωτήρια επέμβαση».

Οι αποφάσεις της κυβερνήσεως θα διορίζονται στις συνειδήσεις των πολιτών ως θετικότατες. Υπεύθυνα διορισμού ορίζονται τα ΜΜΕ.

Οποιαδήποτε αμφισβήτηση θα αντιμετωπίζεται ως τρομοκρατική πράξη.


Εκ της Ελληνικής Δημοκρατίας
Με τα τρία χέρια, τα δύο κεφάλια και το έξι πόδια

Ο πρόεδρος Βασιλιάς
Κάρολος της Υπνοβασίας

Του Καρτέσιου

Η Ελλάδα 66 χρόνια πίσω...

Το 1947, ο Πωλ Πόρτερ, επικεφαλής της Επιτροπής για την Αμερικανική βοήθεια στην Ελλάδα, επισκέφθηκε τη χώρα προκειμένου να υποβάλει τα συμπεράσματά του. Συνέταξε τη γνωστή έκθεση ή Μνημόνιο Πόρτερ. Σε αυτή την έκθεση, περιγράφεται η Ελλάδα πριν από 66 χρόνια. Οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι εφοπλιστές και βέβαια ο απλός κόσμος. Διαβάστε τα συμπεράσματα του Πόρτερ και βρείτε τις διαφορές με σήμερα. Η Ελλάδα είναι 66 χρόνια πίσω.

Γράφει ο Πόρτερ.

«Απ" ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολι­τική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος. [...] στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.

Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οι­κονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.

Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί στην εποχή μας και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν απο­κομίζει κανένα όφελος απ" αυτό. Οι μισθοί των ναυτικών γυρίζουν στην Ελ­λάδα, αλλά οι εφοπλιστές ασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους στις ξένες χώρες.

Κάθε επιχείρηση θα έπρεπε να πληρώνει μια σημαντική εισφορά στο κρά­τος, κάτω από την προστασία του οποίου λειτουργεί. Αυτό ισχύει κατά κύριο λόγο για την περίπτωση των εφοπλιστών, που τα μεγαλύτερα κέρδη τους προέρχονται από τα «Λίμπερτι», τα οποία τους παραχώρησε η αμερικανική Ναυτική Αποστολή με την εγγύηση του ελληνικού κράτους.

Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας - οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου - θα ενεργοποιηθεί. Οι περισσότεροι απ" αυτούς είναι άνθρωποι πολύ γοητευτικοί, που μιλάνε πολύ καλά τ" αγγλικά. Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα. Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντι­κότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών. Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα, μια ποικιλία απ" τα πιο φίνα κρασιά και φα­γητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αρι­στοκρατικών σπορ.

Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή.

Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ" αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.

Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν επίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο­σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μιαν αθλίαν ζωή. Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις τό σύνολον του πληθυσμού θα επέφερεν ελάχιστην βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώ­σεως. Αλλα ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της πτώχειας συντείνει εις το να εξοργίζη τας μάζας και να υπογραμμίζη την δυστυχίαν των πτωχών.

Δύο και ήμισυ έτη μετά την απελευθέρωσιν η Ελλάς ευρίσκεται εις μί­αν κατάστασιν νεκρώσεως παρά την ούσιαστικήν έξωτερικήν βοήθειαν και την αρμοδίαν εξωτερικήν καθοδήγησιν. Εις ολόκληρον την χώρα, απ΄ άκρου εις άκρη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον - μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίαι δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχαι δεν αποθηκεύουν προμήθειες.»

Ανέκδοτο - Σιαμαία

- Γιατρέ έχω ένα πρόβλημα με τον σιαμαίο αδερφό μου..!!!

- Τι πρόβλημα αγαπητέ μου;;;

- Δυστυχώς είναι gay...!!!

- Ααααα ωραία...! Έχετε δύο διαφορετικές ζωές & εμπειρίες...!!

- Ναι γιατρέ, αλλά έχουμε και τον ίδιο κώλο…!!!

Λευκή είναι η νύχτα στα βουνά

Φέτος, παππού, πέρασα τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου. 

Τι ατμόσφαιρα ήταν αυτή, τι μαυρίλα, τι καταχνιά, παίζαμε μέρα- νύχτα κρυφτό παντού, χωρίς να ψάχνουμε για γωνιές και δέντρα να κρυφτούμε. 

Μεγάλο βάσανο οι γωνιές και τα δέντρα, παππού, σ' το λέω να το ξέρεις. 

Και μετά φτύναμε μέσα σε κάτι κυπελλάκια και τα πηγαίναμε στο Γενικό Χημείο του Κράτους, για να δούμε ποιανού το σάλιο είναι πιο μολυσμένο. 

Τους έσκισα, παππού, στα 342 μικρογραμμάρια είχε φτάσει η αιθάλη στο σάλιο μου, ανέπνεα και ψοφάγανε οι μύγες σε περίμετρο δέκα μέτρων. 

Το πιο ωραίο παιχνίδι όμως, παππού, είναι το «Βρες το ζαντολάστιχο». 

Κάθεσαι έξω από τη μονοκατοικία και προσπαθείς να βρεις από τη μυρωδιά τι μάρκα είναι τα λάστιχα που καίει στο τζάκι ο ιδιοκτήτης. 

Πιρέλι, λέει ο ένας, Γκουντγίερ, λέει ο άλλος, Κοντινένταλ, φωνάζει ο τρίτος, ώσπου κάποια στιγμή σου έρχεται στο κεφάλι το λάστιχο μαζί με τη ζάντα και το παιχνίδι τελειώνει απότομα.

Φέτος τα Χριστούγεννα, παππού, γνώρισα πολύ κόσμο, χιλιάδες ανθρώπους στις ουρές των εφοριών, των τραπεζών, της τροχαίας, που με έσερνε ο μπαμπάς μου. Καλός κόσμος, παππού, θρησκευόμενοι άνθρωποι, με τον Χριστό και την Παναγία στο στόμα ήταν όση ώρα περίμεναν στην ουρά. 

Κι όταν τελείωναν με τον Κύριό μας και τη μαμά του, πιάνανε τους αγίους, τον Σουλπίκιο, τον Αββακούμ, τον Γαμαλιήλ. Πόσους αγίους έχουμε, μπαμπά; 

Δεν ξέρω παιδί μου, αλλά αν μείνει κι άλλο στο υπουργείο ο Στουρνάρας, θα χρειαστούμε νέο εορτολόγιο. 

Αυτός ο κ. Στουρνάρας είχε την τιμητική του στις ουρές, «που να καίγεται αιωνίως στις θερμαινόμενες πισίνες της κόλασης», άκουγες να λένε γι' αυτόν οι θρησκευόμενοι. Τι είναι, μπαμπά, οι θερμαινόμενες πισίνες; Είναι σούπες με πλουσίους, παιδί μου.

Αυτό που φχαριστήθηκα περισσότερο, παππού, ήταν η Λευκή Νύχτα, αν και δεν κατάλαβα πώς γίνεται να είναι λευκές οι νύχτες, όταν οι μέρες είναι κατάμαυρες. Τέλος πάντων, το βράδυ του Σαββάτου φορέσαμε τα ρούχα που είχαμε κλέψει το προηγούμενο βράδυ από τα δέντρα του Καμίνη -εγώ η ψωνάρα βούτηξα το μπολερό μιας λεύκας, μπας και με κάνει τραγούδι ο Μικρούτσικος-, πήραμε κάστανα και μαλλί της γριάς και ξεχυθήκαμε στην Ερμού. 

Κοίτα, ρε, τους δημόσιους υπάλληλους στα μαγαζιά, δουλεύουν μέχρι τις έντεκα οι κηφήνες, καλά να πάθουν, να γίνουν επιτέλους άνθρωποι, φώναζε ο μπαμπάς μου. 

Μα δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, μπαμπά. 

Όποιος έχει δουλειά τη σήμερον ημέρα είναι δημόσιος υπάλληλος, τελεία και παύλα. 

Εσύ, μπαμπά, τι δουλειά κάνεις; Εγώ, παιδί μου, είμαι ΠΑΣΟΚ.

Μετά αγκαλιαστήκαμε όλοι μαζί, παππού, και ψάλαμε αδερφωμένοι την «Άγια Νύχτα»:

 Άγια Νύχτα σε προσμένουν / με Καρά οι χριστιανοί / και με Μπίστη ανυμνούμε / τον Θεό δοξολογούμε / μ' ένα πτώμα μια φωνή / ναι, με μια φωνή»

Καλή χρονιά.

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Από τον Χριστοφοράκο στον Κάντα

Κάθε φορά που "σκάει" ένα σκάνδαλο διαφθοράς στην Ελλάδα με την συμμετοχή και γερμανικών εταιρειών, οι φίλοι μας οι Γερμανοί "πέφτουν από τα σύννεφα". Είναι απίστευτο το πως οι Γερμανοί προσπαθούν να βγουν κι από πάνω! Δεν φτάνει το γεγονός ότι έχουν πρωταγωνιστήσει σε μερικά από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών, αλλά επιχειρούν την ίδια ώρα να διδάξουν ήθος στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης.

Αν οι Αμερικανοί δεν είχαν κινήσει τις διαδικασίες για την Siemens, για τους δικούς τους πάντοτε λόγους, ο Μιχάλης Χριστοφοράκος θα ζούσε ακόμη στην Αθήνα και θα φιλοξενούσε στα πάρτι του την αφρόκρεμα του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου.

Το σκάνδαλο βγήκε στην επιφάνεια και ο κ. Χριστοφοράκος έφυγε για την Γερμανία σαν να μην συνέβαινε το παραμικρό και παρά το γεγονός ότι είχε ήδη εγκληθεί από την ελληνική Δικαιοσύνη. Το γιατί ο κ. Χριστοφοράκος δεν θεωρήθηκε ύποπτος φυγής είναι ένα θέμα. Γιατί, επίσης, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν ζήτησαν εξηγήσεις από την Γερμανία για την στάση της είναι κι αυτό ένα άλλο θέμα συζήτησης. Εκείνο πάντως που είναι ξεκάθαρο είναι το γεγονός ότι το γερμανικό κράτος έθεσε υπό την προστασία του τον εγκληματία Χριστοφοράκο, όταν ξεσκεπάστηκε ο ρόλος του στην προάσπιση των γερμανικών συμφερόντων στην Ελλάδα.

Δικαιούμαστε, λοιπόν, να πιστέψουμε ότι η Γερμανία ήξερε τι ακριβώς συνέβαινε με τον κ. Χριστοφοράκο στην Αθήνα. Διαφορετικά δεν μπορεί να εξηγηθεί ο τρόπος αντίδρασής της και κυρίως η ταχύτητα με την οποία αντιμετώπισαν το πρόβλημα.

Να υποθέσουμε ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις άλλες περιπτώσεις που γερμανικές εταιρείες φέρονται να έχουν δωροδοκήσει Έλληνες αξιωματούχους για να πουλήσουν τα προϊόντα τους; Μα τότε δεν θα μιλάμε για μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά για ένα οργανωμένο σχέδιο άλωσης της χώρας μας.
Να είναι άραγε τυχαίο το γεγονός ότι ο γερμανικός Τύπος άρχισε και πάλι τα δημοσιεύματα για την έξοδο της χώρας μας από την ζώνη του ευρώ αμέσως μετά τις αποκαλύψεις για τις εταιρείες πώλησης αμυντικών συστημάτων; Θα ήμασταν, πάντως, πιο ευτυχισμένοι ως Ευρωπαίοι πολίτες αν την ίδια ώρα ο γερμανικός Τύπος ζητούσε εξηγήσεις από την κυβέρνηση της χώρας του για το τι ακριβώς έχει συμβεί στην Ελλάδα και πόσο ευθύνονται τα γεγονότα αυτά για την σημερινή άσχημη οικονομική κατάστασής της.

Δεν υποστηρίζουμε ότι για την χρεοκοπία της Ελλάδα φταίνε κάποιοι άλλοι πέρα από εμάς τους ίδιους. Αλλά πριν πάρουν το μαστίγιο και αρχίσουν να το ανεβοκατεβάζουν με μίσος, πιστεύοντας ότι έτσι αποδίδουν Δικαιοσύνη, ας προσπαθήσουν να δουν τα πράγματα με μία πιο καθαρή ματιά. Αν θέλουν. Διότι απ΄ ότι φαίνεται δεν είναι διατεθειμένοι να ανοίξουν αυτή την ενοχλητική για την κοινωνία τους σελίδα της Ιστορίας.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις από την πλευρά τους δεν θέλουν να διαταράξουν τις σχέσεις τους με την ισχυρή Γερμανία. Γι αυτό και φροντίζουν να μην θίγουν τα κακώς κείμενα. Έχουν ξεχάσει να ζητήσουν πίσω τον κ. Χριστοφοράκο και την ίδια ώρα δεν ζητούν σε επίπεδο Ε.Ε. εξηγήσεις γι΄ αυτή την απαράδεκτη συμπεριφορά κράτους μέλους της Ε.Ε. έναντι άλλου μέλους.

Δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που μας έχουν δώσει οι Γερμανοί για να πειστούμε, τελικά, τι είδους Ευρώπη έχουν στο μυαλό τους. Είναι μία γερμανική, μυωπική Ευρώπη. Να μας συγχωρούν αλλά όσοι πραγματικά ονειρεύονται μία ενωμένη και δημοκρατική Ευρώπη έχουν κάτι τελείως διαφορετικό στο μυαλό τους. Γι αυτό και η σημερινή Ευρώπη, δεν μπορεί να έχει μεγάλη διαδρομή.

Του Θανάση Μαυρίδη

Το Μαύρο στην ΕΡΤ είναι το γεγονός της χρονιάς που πέρασε

H σιγή της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης με το ΜΑΥΡΟ στις οθόνες, ήταν...
αναμφισβήτητα για την Ελλάδα το γεγονός της χρονιάς που πέρασε. Μετά από 75 χρόνια σίγησαν επίσης, εκτός από τους δημοσιογράφους της Ελληνικής Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα και η Χορωδία της ΕΡΤ. Μαύρο στους δέκτες, μαύρο στην ενημέρωση, μαύρο και στον πολιτισμό!
Τα μεγαλύτερα μέσα μαζικής επικοινωνίας του πλανήτη έκαναν πρωτοσέλιδο όλες τις εξελίξεις στην ΕΡΤ, από το μαύρο (11 Ιουνίου 2013) μέχρι την επέμβαση (7 Νοεμβρίου 2013) των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής. Το παγκόσμιο ενδιαφέρον των ΜΜΕ για τις Ιστορικές εξελίξεις στην Ελλάδα, δεν προξένησε ωστόσο μόνο η δημοσιογραφική αλληλεγγύη, αλλά μια σειρά βίαιων αστυνομικών επεμβάσεων, που όμοιες τους δεν είχε βιώσει μέχρι σήμερακαμία δημοκρατική χώρα του Δυτικού κόσμου!
Η ΕΡΤ δεν ήταν απλά μια κερδοφόρα ΑΕ (Ανώνυμη Εταιρεία), ήταν μια εταιρεία υπό τον έλεγχο του Δημοσίου με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ αποθεματικό.

Κερδοφόρα με αποθεματικό… παρά τις πρωθυπουργικές “αγγαρείες” που είχε επωμιστεί να καλύπτει χωρίς να πληρώνεται, αλλά και τους ακριβοπληρωμένους διορισμένους κομματικούς διευθυντές, οι οποίοι χαλούσαν άφθονο χρήμα για να ταΐσουν φίλους της εκάστοτε κυβέρνησης, συχνά πυκνά με το αζημίωτο… παρακούοντας τιςεκκλήσεις για νομιμότητα που ζητούσαν τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι ελεγκτέςδημόσιας διοίκησης!
Με δεδομένο ότι η τρόικα δεν πίεσε ποτέ να κλείσουν κερδοφόρες Ανώνυμες Εταιρείες με μεγάλο αποθεματικό, ούτε να απολυθούν εργαζόμενοι από δημόσιους φορείς που αποδίδουν κέρδη τότε αντιλαμβανόμαστε ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κος Αντώνιος Σαμαράς και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δεν ήθελαν η Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση να έχει “τόση πολύ” ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Η προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης είναι μια πρακτική που εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες του σύγχρονου Δυτικού Κόσμου. Στην Ελλάδα ωστόσο, που μαστίζεται από μια οικονομική κρίση που δεν έχει παγκόσμιο προηγούμενο για χώρα που δεν έχει εμπλακεί ενεργά σε πολεμικές επιχειρήσεις εντός των συνόρων της, η αστυνομική βία που χρησιμοποιήθηκε παράλληλα με τις νομοθετικές ακροβασίες προξένησαν τεράστιο ΣΟΚ & ΔΕΟΣ!
Ο Αντώνιος Σαμαράς κέρδισε “την υστεροφημία του” συνδέοντας το όνομα του με μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην Ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας. Στην προσπάθεια του να φιμώσει την ενημέρωση, για την διάλυση όλων των κοινωνικών δομών που θα επακολουθούσε του κλεισίματος της ΕΡΤ, χρησιμοποίησε τόση αστυνομική ΒΙΑ που είναι αληθινό θαύμα πως δεν προκλήθηκαν εκτεταμένες κοινωνικές ταραχές.
ΠΑΣΟΚ & ΝΔ κυβέρνησαν την Ελλάδα από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα με ένα “παράδοξο – τρόπο” όπου η ΜΙΖΑ για την παραμικρή ανάθεση εργασίας από το δημόσιο σε ιδιώτη αποτελούσε την πάγια πρακτική. Δεν υπάρχει ασφαλέστερη οδός και καλύτερος τρόπος για να γλιτώσουν την φυλακή τα διεφθαρμένα στελέχη του δικομματισμού από το να παραμείνουν ΝΔ & ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Για το λόγο αυτό η υπουργική παραγραφή και ο έλεγχος της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο που δεν επιτρέπει την άρση της ασυλίας ήταν και παραμένει να είναι…η πρώτη προτεραιότητα για τους αμαρτωλούς μιζαδόρους Έλληνες πολιτικούς!

Η Γερμανίδα καγκελάριος κα Αγκελα Μέρκελ φαίνεται να είπε πρόσφατα ότι… εάν αφήναμε να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ τότε αργά ή γρήγορα θα φεύγαμε ΟΛΟΙ!Αυτό και μόνο μαρτυρά την ανεκμετάλλευτη διαπραγματευτική ισχύ που έχασε η Ελλάδα επειδή ΝΔ & ΠΑΣΟΚ, έχοντας ως μοναδική τους σκέψη πως θα αποφύγουν την δικαιοσύνη για τα παραστρατήματα με τις μίζες, δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν με την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος που θα προερχόταν από αύξηση του ΑΕΠ.
Κανείς δεν μπόρεσε να μαζέψει την Ελληνική κυβέρνηση από τον καταστροφικό της κατήφορο ούτε καν ο πρόεδρος των ΗΠΑ κος Μπαράκ Ομπάμα που επεσήμανε στον Σαμαρά ότι χωρίς αναπτυξιακές επενδύσεις δεν υπάρχει λύση στο Ελληνικό πρόβλημα.
Οι Έλληνες πολίτες που βιώνουν την Ελληνική πραγματικότητα προσθέτουν….
και την δίκαιη φορολόγηση ΟΛΩΝ!!!!! …..που δεν εφαρμόστηκε ΠΟΤΕ!!!

από το web channel news

Καλή Χρονιά……!!!