Χαμογελάστε......V!!!

Τρίτη μέρα δίαιτας και άρχισα να ρουφάω τα σουσάμια μέσα απ 'το πληκτρολόγιο...

 

Όταν ακούς γυναίκα να λέει λέξεις όπως ''συστημικό'', ''ρεφορμισμός'', ''ιδεολογικοπολιτική'' να ξέρεις ότι δεν ξέρει να μαγειρεύει....

 

Μειώθηκαν, λέει, οι ληστείες στα καταστήματα...

ΑΦΟΥ ΤΑ ΜΙΣΑ ΕΧΟΥΝ ΚΛΕΙΣΕΙ!

 

- Αρχίζω πάλι να μετράω πρόβατα για να κοιμηθώ. Τι να δω; Λείπανε δύο. Αστυνομία, κακό, τέσσερις το πρωί κοιμήθηκα. Είναι να μη σου τύχει...

 

Έβαλα τα συμπτώματά μου στο internet κι απ' ο,τι φαίνεται έχω πεθάνει εδώ και περίπου πέντε μέρες.

 

- Αυτό που σε ρωτάει ο γιατρός "πού πονάς" και μετά σε πιέζει ακριβώς εκεί; Ύπουλο καθίκι.

 

- Τζάμπα στεναχωριέσαι.

- Γιατί, εσύ πληρώνεσαι;

 

- Αν ο καφές μας ξυπνούσε, η κυβέρνηση θα τον είχε κηρύξει παράνομο.

 

- Ρε μάνα, σου' πα την πίτσα να μου την κόβεις σε 6 κομμάτια, όχι 8, αν φάω 8 θα σκάσω. Τι δεν καταλαβαίνεις; !!!!!

 

- Δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι που πάνε και τρέχουν ;;; Έτσι απλά ;;; Χωρίς να τους κυνηγάνε ;;;;

 

- Πάλι χώμα έβρεξε προχθές. Τελικά δεν μας ψεκάζουν ... μας θάβουν σιγά σιγά ....

 

- Η μόνη περίπτωση να πας σε δουλειά και να βρεις χαμογελαστούς και χαλαρούς συνεργάτες είναι να δουλεύεις σε φυτεία χασισιού.....

 

Ανοίγω την πόρτα κύριε δικαστά και την βλέπω γυμνή...
Μου λέει "χτύπα ρε μαλάκα", της έριξα κι εγώ τρία χαστούκια...
Που να καταλάβω ότι εννοούσε την πόρτα...;;;!!!

 

Αγόρασα σήμερα έναν αναπτήρα με μεγάλη φλόγα για να μην σβήνει από τον δυνατό αέρα!!! Γαμάτος λέμε!!! Επίσης, νομίζω ότι είμαι πιο ωραίος και χωρίς φρύδια...

 

Γιατί το σινικό τοίχος αποτελεί ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου;
- Γιατί είναι το μόνο κινέζικο προϊόν που κράτησε πάνω από 1 χρόνο...

 

Από τον Γιώργο 

Πως να ευνουχίσετε μια ιδιοφυΐα

Ο άνθρωπος είναι ον δίποδο, άπτερο και αχάριστο

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Όσο παράδοξο και να σας ακουστεί αυτό που θα πω, οι ηττημένοι είναι αυτοί που γράφουν την ιστορία, όχι οι νικητές.

Οι νικητές είναι συνήθως άνθρωποι μέσης ευφυϊας, χωρίς όραμα και φαντασία, τρομακτικά μέτριοι άνθρωποι που χτίζουν παλάτια πάνω σ’ αυτήν ακριβώς τη μετριότητα τους. Καλλιεργούν τριγύρω τους τη μετριότητα, την εμπλουτίζουν με μίσος για κάθετι πρωτόγνωρο, και νικούν.

Το πλήθος εύκολα τους ακολουθεί, γιατί βλέπει σε Εκείνους τον εαυτό του, καταλαβαίνει ότι μπορεί κι εκείνος να γίνει Σπουδαίος, Νικητής, χωρίς να προσπαθήσει ιδιαίτερα.

Μέσα σ’ αυτή τη θάλασσα της μετριότητας και της οπισθοδρομικότητας είναι αναπόφευκτο να ηττώνται όσοι τολμούν να υπερασπιστούν το καινούριο.

-

Ποιος θυμάται πως ονομάζονταν οι κατήγοροι του Σωκράτη; Κι όμως, εκείνοι νίκησαν, εκείνοι τον δολοφόνησαν -και το πλήθος από κάτω χειροκροτούσε.

-

“Τον Βαραββά ή τον Ιησού;” ρωτούσε ο Πιλάτος. “Ποιον να ελευθερώσω;”

“Πλάκα μας κάνεις;” φώναζε το πλήθος. “Ο Βαραββάς είναι σαν κι εμάς. Ο άλλος είναι επικίνδυνος.”

(Αυτή είναι η τελευταία φορά που γράφω ότι αναφέρομαι στον Ιησού ως μέρος της ανθρώπινης Μυθολογίας, αδιαφορώντας για το αν υπήρξε, για το αν ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος ή αν ήταν θεάνθρωπος. Αν εσείς θέλετε να διυλίζετε τον κώνωπα, δικαίωμα σας. Οι πεποιθήσεις σας, άθεοι και ένθεοι φίλοι μου, είναι η καμήλα που θα κάτσει στο λαιμό σας.)

~~{}~~

Στο λαιμό ενός άλλου ηττημένου έκατσε ένα κομμάτι μήλο, όπως και στη Χιονάτη. Η κακιά μάγισσα δεν ήταν η μητριά του, ήταν το έθνος του, ήταν ολόκληρη η ανθρωπότητα, στην οποία πρόσφερε περισσότερα απ” όλους τους κατήγορους, απ” όλους τους κήνσορες, απ” όλους τους μέτριους.

Ο Άλαν Τιούρινγκ δεν ήταν μέτριος. Ήταν υπερκαινοφανής, σαν ένας σούπερ νόβα που εκρήγνυται και κατακλύζει το σύμπαν με την ενέργεια του.

Μεγαλοφυής, υπέρμετρα μεγαλοφυής, αλλά και εκκεντρικός, υπερβολικά έντιμος, ηλιθιωδώς έντιμος, ίσως κάπως ασπεργκιανός.

Για τα επιτεύγματα του δεν θα γράψω πολλά. Μπορείτε να βρείτε άπειρα άρθρα στο διαδίκτυο, αν και θα σας σύστηνα να διαβάσετε ένα βιβλίο, το «Άλαν Τιούρινγκ, Το Αίνιγμα», του Andrew Hodges, εκδόσεις Τραυλός.

-

Στην περίπτωση που δεν έχετε καν ακούσει το όνομα του θα σας πω ότι ο Τιούρινγκ ήταν αυτός που έθεσε τα θεμέλια της επιστήμης των υπολογιστών. Ήταν σπουδαίος μαθηματικός και όρισε τις αρχές της τεχνητής νοημοσύνης (συνεισφέροντας έτσι και στην κατανόηση του πιο δύσκολου Αινίγματος, του ανθρώπινου εγκεφάλου). Μια πρόχειρη και ημιτελής μελέτη του στη μορφογενετική, έδωσε νέα στοιχεία και στη βιολογία.

Με ό,τι και να καταπιάστηκε ο Τιούρινγκ ήταν μεγαλειώδης, ανοίγοντας καινούριους δρόμους.

-

Γι” αυτούς που πιστεύουν ότι η επιστήμη δεν έχει καμία αξία αν δεν είναι χρήσιμη, ας πούμε ότι χάρη στον Τιούρινγκ ο Β” Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε πιο γρήγορα κι ό,τι χάρη σ’ αυτόν σώθηκαν εκατομμύρια άνθρωποι.

Ας το πούμε σαν παραμύθι: Οι Ναζί κυριαρχούσαν στον Ατλαντικό με τα υποβρύχια τους. Είχαν μια μηχανή κρυπτογράφησης, το Αίνιγμα, του οποίου τον κώδικα κανείς δεν μπορούσε να αποκρυπτογραφήσει. Έτσι πίστευαν.

Ο Τιούρινγκ με τους συνεργάτες του “έλυσαν το Αίνιγμα”. Οι σύμμαχοι γνώριζαν που ακριβώς θα βρεθεί το κάθε υποβρύχιο και τα καταβύθισαν. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Αγγλίας. Νίκησε τους Γερμανούς στη θάλασσα.

Αυτό δεν ήταν η αρχή του τέλους, αλλά ήταν το τέλος της αρχής του ναζισμού.

-

Ο Τιούρινγκ πήρε ένα κάποιο μετάλλιο απ’ τη βασίλισσα, αλλά αυτό δεν έπρεπε να γίνει γνωστό, αφού εργαζόταν στη Αντικατασκοπεία. Λίγα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου του είπαν να βάλει το μετάλλιο στον κώλο του (και συγχωρέστε “με για τα γαλλικά μου).

-

Ο Τιούρινγκ ήταν μεγαλοφυής, ήταν χρήσιμος, αλλά είχε ένα μεγάλο ελάττωμα: Ήταν ομοφυλόφιλος.

-

Το 1952 (και ενώ εκατομμύρια άνθρωποι ήταν ακόμα ζωντανοί χάρη στη μεγαλοφυία του), το Στέμμα στράφηκε εναντίον του.

Ο Τιούρινγκ είχε μια περιστασιακή σχέση με κάποιον νεαρό. Όταν αντιλήφθηκε ότι είχε γίνει διάρρηξη στο σπίτι του κάλεσε την αστυνομία, πιστεύοντας ότι ευθυνόταν ο συγκεκριμένος εραστής του.

Οι ντετέκτιβ που ανέλαβαν την υπόθεση, κατάλαβαν γρήγορα ότι είχαν ένα μεγαλύτερο λαβράκι από τη ληστεία. Ρώτησαν τον Τιούρινγκ για τη σχέση του με τον νεαρό ύποπτο κι εκείνος (ηλιθιωδώς έντιμος, όπως προείπα, ίσως εξαιτίας του Άσπεργκερ), τους έδωσε κάθε λεπτομέρεια, ενώ τους πρόσφερε τσάι.

-

Λίγο μετά στοιχειοθετήθηκε κατηγορία για κιναιδισμό εναντίον του. Στη δίκη όλοι οι συνεργάτες και οι συνάδελφοι στο πανεπιστήμιο κατέθεσαν υπέρ του Τιούρινγκ. Χωρίς αυτόν η εργασία τους δεν μπορούσε να προχωρήσει.

Οι δικαστές, μέτριοι όπως συνηθίζουν να είναι όλοι οι κατήγοροι, αδιαφόρησαν για τις ικανότητες και την προσφορά του Τιούρινγκ.

Αφού αποδέχτηκε την ενοχή του (για ομοφυλοφιλία), χωρίς να δείχνει στοιχεία μεταμέλειας, του έδωσαν δύο επιλογές: Φυλάκιση ή χημικός ευνουχισμός.

Ο χημικός ευνουχισμός ήταν ενέσεις οιστρογόνων που θα περιόριζαν την (τόσο επικίνδυνη) λίμπιντο του, θα τον καθιστούσαν ανίκανο.

Ο Τιούρινγκ προτίμησε τον ευνουχισμό, γιατί αν φυλακιζόταν δεν θα μπορούσε να συνεχίσει τις έρευνες του.

Μία από τις παρενέργειες των οιστρογόνων ήταν η μαστοτροφία. Ο Άλαν απέκτησε στήθη!

Μάλιστα (αυτό ακούγεται πιο διεστραμμένο από κάθετι άλλο), ο κατήγορος υποστήριζε ότι αυτή ακριβώς η μαστοτροφία θα βοηθούσε τον ομοφυλόφιλο Τιούρινγκ να καταλάβει το λάθος του!

Βάζω θαυμαστικό, γιατί δεν μπορώ καν να καταλάβω το σκεπτικό του κατήγορου. Πως “βοηθάς” έναν ομοφυλόφιλο να θεραπευτεί από την αρρώστια του κάνοντας “τον πιο θηλυκό;

-

Ο Τιούρινγκ έπεσε σε κατάθλιψη, αλλά προσπάθησε να το ξεπεράσει. Στο τέλος του ευνουχισμού με ενέσεις, στο τέλος της ποινής του, του εμφύτευσαν ένα ορμονικό “μπαλονάκι”. Αυτό θα συνέχιζε να εκκρίνει τα οιστρογόνα.

(Ναι, αυτά συνέβαιναν στην Αγγλία του 1953, όχι στο 1984 του Όργουελ).

-

Ο Τιούρινγκ αυτοκτόνησε ένα χρόνο μετά.

Κάποιοι λένε ότι η αιτία της αυτοχειρίας δεν ήταν η “θεραπεία”. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ούτε καν αυτοκτόνησε, αλλά ότι ήταν απρόσεχτος.

Μαζί με το πτώμα του βρέθηκε ένα δαγκωμένο μήλο, εμποτισμένο με κυανιούχο κάλιο. Το αγαπημένο παραμύθι του Τιούρινγκ ήταν η Χιονάτη. Αλλά ο Άλαν (όπως και η Χιονάτη) δεν άφησε σημείωμα αυτοκτονίας. Και, λένε κάποιοι, ότι ήταν ιδιαίτερα εύθυμος τις ημέρες πριν την αυτοκτονία (ή το ατύχημα).

-

Δεν πρόκειται να διυλίσω τον κώνωπα. Δεν έχει καμία σημασία αν ο Τιούρινγκ αυτοκτόνησε ή ατύχησε.

Αυτό που έχει σημασία (η καμήλα) είναι ότι ένας μεγαλοφυής άνθρωπος, που πρόσφερε τόσα και είχε να προσφέρει πολλά περισσότερα, ευνουχίστηκε από τους μέτριους (ντετέκτιβ, δικαστές, βασίλισσες).

Και μόλις προχθές, εν έτει 2013, εξήντα χρόνια μετά, το βρετανικό στέμμα του έδωσε χάρη!

Αντί να ζητήσουν συγνώμη από την ανθρωπότητα για το έγκλημα που έκαναν, οι μέτριοι έδωσαν χάρη στον Τιούρινγκ για τον “κιναιδισμό” του.

Όμως ο ηττημένος είναι ο νικητής. Εκείνος διαμόρφωσε την ιστορία. Το γεγονός ότι τώρα μπορούμε να επικοινωνούμε διαδικτυκά οφείλεται εν μέρη και σε αυτόν τον κίναιδο.

(Κάποιοι ισχυρίζονται ότι και το σήμα τηςApple, ένα δαγκωμένο μήλο, αποτελεί φόρο τιμής στη “Χιονάτη της Πληροφορικής”.)

-

Οι ντετέκτιβ που τον έστειλαν στο δικαστήριο ίσως να έχουν πεθάνει πια. Και αν ζουν κανείς δεν νοιάζεται γι” αυτούς. Οι δικαστές που τον καταδίκασαν ίσως να έχουν πεθάνει. Η βασίλισσα θα πεθάνει σύντομα.

Αλλά ο Τιούρινγκ, ευνουχισμένος κίναιδος, θα συνεχίσει να είναι μέρος της ζωής μας. Κάθε φορά που πατάμε ένα πλήκτρο του υπολογιστή.

Από το Γελωτοποιός

Ευρωραγιαδισμός της πεντάρας!

    Η τάξη των χορτάτων αποφάσισε να ξαναπιάσει τη «βαριοπούλα» για να σφηνώσει μέσα στο κεφάλι των πεινασμένων την γνωστή απάτη: Ότι τα δικά της ιδιοτελή προνόμια ισοδυναμούν με το δήθεν «εθνικό συμφέρον»...

    Δεν υπάρχει πολιτευτής της μνημονιακής συμφοράς, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός κολαούζος, δεν υπάρχει προύχοντας, δεκανίκι ή παπαγάλος του ευρω-ραγιαδισμού, που να μην επιδίδεται στη διακίνηση του παρακάτω δόγματος:

    «Η μεγαλύτερη μεταπολεμική κατάκτηση της χώρας είναι το ευρώ»! Νατη η γνωστή μπούρδα που, όπως ακριβώς και το 2012, επιστρέφει  στο προσκήνιο. Ιδού η «μεγάλη αλήθεια» τους, που διακινείται με ένταση οργουελιανής προπαγάνδας τα τελευταία 24ωρα.   

    Ο στόχος τους είναι προφανής: Επιδιώκουν και στο τελευταίο χωριό της χώρας, και στην τελευταία ανθρωποσύναξη, και στον τελευταίο μισθωτό, «απασχολήσιμο», άνεργο, τον απομονωμένο και παραδομένο μπροστά στο σύγχρονο εικονοστάσι της μαζικής χειραγώγησης που ακούει στο όνομα «τηλεόραση», να φτάσει το παραλυτικό μήνυμα:

    «’Η θα αποδεχτείς να θυσιάζεσαι αιωνίως, ή θα μας διώξουν από το ευρώ και τότε… χανόμαστε»!

    Το λοβοτομικό τους εγχείρημα να ταυτίσει ο ελληνικός λαός την ίδια του την ύπαρξη με ένα νόμισμα (!), είναι τόσο φτηνό και τόσο ανάξιο, μια σκέτη φάρσα προηγούμενων ιστορικών περιόδων όταν εκτρέφονταν «Μεγάλες Ιδέες» - οι οποίες έφεραν τις πραγματικές συμφορές.

    Σε κάθε περίπτωση η τακτική τους συνιστά μια ακόμα απόδειξη για την «ποιότητα» των «σωτήρων»: Για τους ευρω-μαυρογιαλούρους μας το «μεγαλύτερο μεταπολεμικό επίτευγμα» δεν είναι ούτε ότι η Ελλάδα στάθηκε στα πόδια της μετά από την καταστροφή του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Ούτε ότι κατάφερε να περάσει διά πυρός και σιδήρου μέσα από «γύψους» και χούντες. Ούτε ότι ο λαός της δημιούργησε μια χώρα που το ΑΕΠ της, ο πλούτος της,  αυξήθηκε από τη μεταπολίτευση και σε σταθερές τιμές του 1974 έως και κατά 15.000%!

    Όχι! Για την τάξη που εκπροσωπεί ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Παπανδρέου, ο Θεοδωράκης, το «μεγαλύτερο επίτευγμα» της Ελλάδας είναι ότι έχουν εξαναγκάσει τον ελληνικό λαό να μετράει τη δυστυχία του έχοντας για μονάδα μέτρησης μια… μεταμφίεση του μάρκου!

    Το «μεγαλύτερο επίτευγμα» της Ελλάδας (ω, τι κήρυγμα πατριωτισμού»!) είναι ότι, πλέον, τα μονοπώλια μετρούν την φοροαποφυγή τους στην Ελλάδα, τις καταθέσεις τους στην Ελβετία και την εκμετάλλευση του εργάτη στην Ευρώπη, έχοντας για μονάδα μέτρησης μια... μεταμφίεση του μάρκου.

    Πράγματι. Από αυτή την άποψη, το ευρώ για την ολιγαρχία - και μόνο για την ολιγαρχία – είναι μεγάλη κατάκτηση. Πράγματι, οι εγγυήσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ «δεν αμφισβητείται», στην ίδια ολιγαρχία απευθύνονται.

    Ακούγοντας τους ευρω-εκβιαστές δεν είναι δύσκολο να αντιληφθείς πως τα «επιχειρήματά τους» δεν αξίζουν ούτε μια τρύπια δεκάρα. Κι αν η προπαγάνδα τους καταφέρνει να «περνάει» και να βαφτίζει το μαύρο άσπρο, είναι για ένα και μόνο λόγο: Επειδή έχει εξασφαλίσει ότι μέσα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, με το διαρκές «πες - πες» της ακατάσχετης ευήθειάς της, «κάτι θα μείνει».

    Εντούτοις, όσο κι αν μονότονα επιμένουν ότι το «ευρώ» είναι ένα τοτέμ όπου οι Έλληνες πρέπει να προσέρχονται γονυπετείς για να το προσκυνούν και να του προσφέρουν τα παιδιά τους, όπως ο Αβραάμ τον Ισαάκ, δε μας απαντούν:

    Ποιος κερδίζει από τη σφαγή; Ποιος κέρδισε από την ΕΕ, από τα «Αγορές», από τα Μάαστριχτ; Η «βασιλεία των Ουρανών» που υπόσχονταν ποιον αφορούσε; Στη λατρεία ποιου ακριβώς «Θεού» καλούν το λαό να συνεχίσει να παίρνει μέρος ως σφαχτάρι; Τίνος «Άγιος» είναι, τελικά, το ευρώ;

    Η ευρω-προπαγάνδα για να πνιγεί μέσα στην ίδια της τη ρηχότητα είναι αρκετό να ζυγιστεί και να μετρηθεί με το ζύγι του καθημερινού ανθρώπου. Εκείνου του ανθρώπου που πάει στο σούπερ - μάρκετ και στη λαϊκή. Εκείνου του ανθρώπου που δεν έχει για φάρμακα και πετρέλαιο θέρμανσης.

    Ας το αποτυπώσουμε, λοιπόν, με τον πιο απλό, έως απλουστευτικό και απλοϊκό, τρόπο. Με τον τρόπο, δηλαδή, που υπαγορεύεται από τη δική τους «βαθύνοια», και με δεδομένο ότι τα δώδεκα χρόνια που πέρασαν από τότε είναι ελάχιστος χρόνος για να θολώσει η σκέψη.

    Ρωτάμε: Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που από το ίδιο βράδυ που μας το παρουσίασε ο Σημίτης, ό,τι ο εργάτης αγόραζε με 100 δραχμές, το επόμενο πρωί το αγόραζε με 170 δραχμές;

    Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που με το που μπήκε στη ζωή του Έλληνα, ό,τι τη μια στιγμή κόστιζε 200 δραχμές, την ακριβώς επόμενη στιγμή ο μισθωτός έπρεπε να πληρώσει 340,75 δραχμές για να το ψωνίσει;

    Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα που τίναξε την ακρίβεια ακόμα πιο ψηλά;

    Το ευρώ είναι ή δεν είναι εκείνο το νόμισμα με το οποίο η Ελλάδα

• κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ ανεργίας,
• κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ φτώχειας,

• κατέρριψε, ήδη προ μνημονίου, κάθε προηγούμενο ρεκόρ πραγματικής μείωσης εισοδημάτων,
• κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ σε «λουκέτα» και «φέσια» στην αγορά,
• κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ μεταναστευτικής ροής της νεολαίας σε ομαλές συνθήκες,
• κατέρριψε κάθε προηγούμενο ρεκόρ χρεών;

    Βέβαια, ισχύει και η άλλη αλήθεια: Το ευρώ, όντως, είναι εκείνο το νόμισμα με το οποίο η ελληνική πλουτοκρατία - πατώντας πάνω στον κοινωνικό ερειπιώνα που αποτελεί την προϋπόθεση για την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων - σημείωσε τη μεγαλύτερη κερδοφορία στην ιστορία της!

    Το ευρώ είναι το νόμισμα με το οποίο οι τράπεζες έφτασαν να κατέχουν ενεργητικό 3 (!) φορές πάνω από όλο το ΑΕΠ της χώρας με αποτέλεσμα οι δικές τους «φούσκες» να μετατρέπονται σε χρέη για το λαό και σε πλειστηριασμούς για τα σπίτια του λαού. Να, επομένως, από πού η απορρέει η λατρεία τους για το ευρώ, την ΕΕ, την Ευρωζώνη ΟΝΕ...

    Αυτό είναι το ευρώ «τους». Μέσο νομισματικής καταγραφής του θησαυρισμού των λίγων και της αποστέρησης των πολλών. Αυτό ήταν, είναι και θα είναι και κάθε νόμισμα – από το δολάριο και τη δραχμή μέχρι τα αρχαίες μνες αι τα τάλαντα - στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της ταξικής ανισότητας.

    Να λοιπόν γιατί το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα θα μετρούν τη χλιδή τους οι κεφαλαιοκράτες - και σε ποιο νόμισμα θα μετρούν την ανέχειά τους οι προλετάριοι, οι άνεργοι, εξαθλιωμένοι.

    Το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα οι μεν δουλοκτήτες θα μετράνε τα περισσεύματά τους, οι δε είλωτες το υστέρημά τους.

    Το ερώτημα δεν είναι σε ποιο νόμισμα θα μετρούν οι πολυεθνικές την υπεραξία που σφετερίζονται και σε ποιο νόμισμα οι εργάτες και οι άνεργοι την υποτίμηση της ζωής τους και τον εξανδραποδισμό της ύπαρξής τους.

    Το δίλημμα είναι αν ο λαός θα διατηρήσει ζωντανές τις δυνάμεις που απαιτούνται ώστε να τους «σαρώσει» θέτοντας στην υπηρεσία του την οικονομία (συνεπώς και το νόμισμα). Αν δηλαδή θα γίνει εκείνος πολιτικά κυρίαρχος αποτινάσσοντας από το σβέρκο του τις πολιτικές βδέλλες. Η’ αν θα «παραδοθεί» και θα αφεθεί να τον απομυζούν μέχρι τελευταίας «ευρωδεκάρας» εκείνοι που δεν δίνουν για τη ζωή του «πεντάρα τσακιστή».

Νίκος Μπογιόπουλος

Πρώτα ο Θεός

Θέλω λίγα λεπτά από το χρόνο σας. Να κάτσουμε λίγο και να δούμε πίσω από τις λέξεις. Τι εννοεί ο Πρωθυπουργός, η Τρόϊκα, τα ΜΜΕ όταν λένε ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, μεταρρυθμίσεις; Και θέλω να κάτσουμε να σκεφτούμε μαζί, αν, όντως, όταν αναπαράγουμε τα λόγια τους, έχουμε συνειδητοποιήσει σε τι αναφέρονται. Και θέλω να επικεντρωθούμε λίγο στην πραγματική ουσία.


Όταν ο Αντώνης Σαμαράς λέει ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα, εννοεί τη δημιουργία ενός κατάλληλου πλαισίου μέσα στο οποίο θα έρθουν οι επενδυτές.

Πού έχουν σήμερα τα εργοστάσιά τους και τις επιχειρήσεις τους οι επενδυτές; Τα έχουν εκεί που υπάρχει φθηνό εργατικό δυναμικό.

Οι μεταρρυθμίσεις λοιπόν της κυβέρνησης αποσκοπούν στη δημιουργία αυτού του φθηνού εργατικού δυναμικού.

Έτσι καταργούνται το ένα μετά το άλλο τα εργασιακά δικαιώματα, οι συλλογικές συμβάσεις, η υποχρέωση του εργοδότη σε ασφαλιστικές εισφορές, οι μισθοί πέφτουν, το ωράριο γίνεται λάστιχο, οι εργαζόμενοι υποαμείβονται, οι απολύσεις απελευθερώνονται, ο διεκδικήσεις των εργαζομένων ποινικοποιούνται, και ο εργοδότης σου λέει «αν δε σου αρέσει φύγε, τόσοι άνεργοι περιμένουν απ’ έξω».

Η περίφημη λοιπόν ανάπτυξη της οικονομίας δεν περιλαμβάνει εσένα. Οι δείκτες της δεν αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές συνθήκες αλλά τα κέρδη των επενδυτών. Γι’ αυτούς είναι η ανάπτυξη.

Όνειρό τους είναι οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες σαν αυτές στην Κίνα, στην Ταϊβάν, στο Μπαγκλαντέζ, στη Βουλγαρία και αλλού, όπου οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες 16 με 18 ώρες για λίγο ψωμί και ρύζι και κάποια υποδιαίρεση τους ενός Ευρώ χωρίς καθόλου εργασιακά δικαιώματα.

Μεταρρυθμίσεις προωθούνται και σε άλλους κλάδους όπως στην υγεία.

Έτσι στη ζωή μας μπήκαν αμφιβόλου ποιότητας φάρμακα, τα δημόσια νοσοκομεία αφήνονται να καταρρεύσουν, αφού πλέον δεν γίνονται προσλήψεις, προκρίνεται η ιδιωτική ασφάλιση και τα ιδιωτικά νοσοκομεία για όποιον έχει να τα πληρώσει και όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας δεν έχουν πλέον πρόσβαση στην υγεία.

Θέλω να σκεφτούμε αν πραγματικά αυτές είναι μεταρρυθμίσεις. Ως μεταρρυθμίσεις όλοι θεωρούμε άλλα πράγματα προς την κατεύθυνση των οποίων δεν έγινε απολύτως καμία προσπάθεια.

Ας σκεφθούμε, πόσο χρόνο θα έπαιρνε σε μία κυβέρνηση να πατάξει τη μαύρη εργασία; Δύο, τρείς μήνες; Ένα χρόνο; Αντίθετα την διεύρυνε προς όφελος της «ανάπτυξης».

Πόσο χρόνο θα της έπαιρνε να νοικοκυρέψει τα δημόσια νοσοκομεία, να ελέγξει τους γιατρούς που τα παίρνουν και τις διοικήσεις τους που δημιουργούν ελλείμματα; Αντίθετα τα υποβάθμισε ακόμα περισσότερο προς όφελος της ιδιωτικής υγείας.

Πόσο χρόνο θα της έπαιρνε να προσδιορίσει και να φορολογήσει τον μεγάλο πλούτο;

Αντίθετα, ψήφισε νόμους, όπου τους χάρισε τα πρόστιμα από την φοροδιαφυγή.

Θέλω να σκεφτούμε τι εννοούν όταν μιλάνε για πατρίδα.

Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων έλεγε ο Samuel Johnson και είχε δίκιο.

Ας σκεφθούμε τον υπερπατριώτη Καρατζαφέρη μέλος της προηγούμενης συγκυβέρνησης με τα αμύθητα πλούτη σε offshore και τις κατηγορίες για μίζες σε ζητήματα άκρως πατριωτικά, όπως οι εξοπλισμοί.

Να σκεφθούμε τις πομπώδεις αντιδράσεις των Σαμαρά – Βενιζέλου όταν η γερμανική εφημερίδα Bild έγραφε: «Πουλήστε τα νησιά σας και την Ακρόπολη».

Και μετά τι έκαναν; Ίδρύσαν το ΤΑΙΠΕΔ και βγάλαν στο σφυρί νησιά, παραλίες, βουνά.

Ξεπούλησαν για ψίχουλα τα δάση της Χαλκιδικής στην El Dorado και στον Μπόμπολα. Το ίδιο έκαναν και στο Ελληνικό.

«Χάρισαν» τον κερδοφόρο ΟΠΑΠ στον Μελισσανίδη, ο οποίος χρωστάει εκατομμύρια στο ελληνικό δημόσιο.

Αυτοί είναι που σου μιλάνε για πατρίδα. Η μόνη πατρίδα τους είναι το χρήμα και συ είσαι για ξεπούλημα μαζί με τα ασημικά της.

Θέλω να σκεφτούμε τι εννοεί ο Σαμαράς όταν λέει πρώτα ο Θεός.

Αναφέρεται στον ίδιο Θεό που πιστεύουμε; Τον στοργικό, τον συμπονετικό, τον φιλάνθρωπο, τον ελεήμονα;

Χώρισε ποτέ ο Θεός μας τους ανθρώπους σε κανονικούς και «λαθρομετανάστες»; Είπε ποτέ ο Θεός μας υψώστε φράχτες, όπως αυτόν που περήφανα μας έδειξε προχθές ο Αντώνης Σαμαράς λίγες ώρες μετά την ανεύρεση της μικρούλας Τάλα δίπλα στο πτώμα του πατέρα της;

Είπε ποτέ ο Θεός μας πνίξτε τους «λάθρο» στο Αιγαίο για να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι, όπως είπε πριν λίγο καιρό ο Πλεύρης και ο Άδωνις;

Όταν γεννήθηκε ο Χριστός στη Βηθλεέμ, ο Άγγελος είπε στον Ιωσήφ και στην Μαρία να πάνε στην Αίγυπτο για να σώσουν το Θείο Βρέφος από τον Ηρώδη.

Ξέρετε τι νομίζω; Ευτυχώς που δεν βασίλευε τότε στην Αίγυπτο ο Σαμαράς, γιατί θα είχε στήσει φράχτη για να μην περάσουν στη χώρα του οι «λαθρομετάναστες»….. «πρώτα ο Θεός»!

Θέλω να τα σκεφτούμε μαζί όλα αυτά. Θέλω πέρα από τις οικονομίστικες προσεγγίσεις και την αλλοίωση των λέξεων και των νοημάτων τους, πέρα από τα ψευτοδιλήμματα ευρώ ή δραχμή να επικεντρωθούμε στην ουσία όλων αυτών των θεμάτων.

Είμαστε ακόμα σίγουροι ότι όταν λένε ανάπτυξη και μεταρρυθμίσεις εννοούν αυτό που εννοούμε κι’ εμείς;
Πιστεύουμε ακόμα ότι η πατρίδα τους είναι ίδια με τη δική μας;

Ηθικά και αξιακά αντέχει η συνείδησή μας τέτοια υποκρισία, τέτοιο φαρισαϊσμό;

Ηθικά και αξιακά αντέχει η συνείδησή μας τον μισαλλόδοξο λόγο, τη φασίζουσα και ρατσιστική ρητορική του Αντώνη Σαμαρά;

Γιώργος Καρυστινός

Σαμαράχου άκμπαρ (Je suis Le Pen)

Αρκετές ώρες έχουν περάσει και χιλιάδες τόνοι μελανιού έχουν χυθεί από τη στιγμή που οι 3 ισλαμοφασίστες έκαναν τη δολοφονική επίθεση στα γραφεία του περιοδικού Charlie Hebdo στο Παρίσι, η οποία άφησε πίσω της 12 νεκρούς και 4 τραυματίες σε κρίσιμη κατάσταση.

Ανάμεσα στα θύματα ήταν και 4 καρτουνίστες (Charb, Cabu, Wolinski, Tignous) τους οποίους αγαπούσα πολύ για τα πανέξυπνα σκίτσα τους. Θα μου λείψουν.

Oι μαρτυρίες λένε ότι οι δράστες της επίθεσης φώναζαν “Αλλάχου ακμπάρ”, δηλαδή “Ο Αλλάχ είναι μεγάλος”, αν και δεν αποκλείεται να φώναζαν “Σαμαράχου άκμπαρ” θέλοντας να δηλώσουν το μίσος τους προς το περιοδικό που συνήθιζε να υπερβαίνει τα όρια της σάτιρας.

Βέβαια, όρια στη σάτιρα δεν υπάρχουν αλλα ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε στην Ελλάδα όπου, επί Αντώνη Σαμαρά, ο Γέροντας Παστίτσιος έφαγε 10 μήνες φυλακή με αναστολή κι ο Πιτσιρίκος είχε στοχοποιηθεί από το Μέγαρο Μαξίμου.

Άνθρωποι που ζητούσαν την παρέμβαση του εισαγγελέα για τα λεγόμενα ή γραφόμενα οποιουδήποτε δε χώνευαν, σκίζουν από χθες τα ιμάτιά τους για την ελευθερία έκφρασης των δημοσιογράφων του Charlie Hebdo που πνίγηκε στο αίμα.

Ευτυχώς δηλαδή που η Ελλάδα βρίσκεται στην 99η θέση στην ελευθερία του Τύπου παγκοσμίως και δεν κινδυνεύουμε από τους τζιχαντιστές, αφού σκίτσα όπως αυτά του Charlie Hebdo θα καίγονταν στην πλατεία Συντάγματος από χριστιανοταλιμπάν.

Φιλελεύθεροι φίλοι μου, ξεχνάτε ότι ζητούσατε να μην εκδοθεί το βιβλίο του Δημήτρη Κουφοντίνα; Ξεχνάτε το μνημείο που είχε στήσει στην βιτρίνα του το αγαπημένο σας βιβλιοπωλείο; Για ποια ελευθερία λόγου μιλάτε τώρα;

Εσείς δεν είστε που διαλαλείτε ότι θα ψηφίσετε, ως το μικρότερο κακό, τη Νέα Δημοκρατία η οποία σύνδεσε τους ισλαμοφασίστες που δολοφονούν με τους μετανάστες που επιχειρούν να μπουν στην Ελλάδα – οπότε ευτυχώς που έχουμε τον φράχτη του Έβρου να μας προστατεύει;

Μαντέψτε τί: οι δράστες της επίθεσης στο περιοδικό είναι Γάλλοι, γεννημένοι και μεγαλωμένοι στο Παρίσι.

Αντίο Άδωνι Γεωργιάδη! Αντίο Γιώργο Μουρούτη!

Αντίο και σε σένα Γαλλία που έστελνες στους τζιχαντιστές τα όπλα με τα οποία σκότωσαν τα παιδιά σου.

Πού να ήξερες όταν προμήθευες με όπλα τους αντάρτες της Συρίας ότι στην ουσία εξόπλιζες την ISIS που είναι παρακλάδι της Αλ Κάιντα; Τώρα που οι δολοφόνοι του Παρισιού φώναζαν ότι ανήκουν σε αυτήν, τί έχεις να πεις για το τέρας που δημιούργησες μαζί με τα φιλαράκια σου και τη CIA;

Εν τω μεταξύ, σκέψου να είσαι η Μαρίν Λε Πεν και να πρέπει να προσποιηθείς ότι θρηνείς για τα θύματα ενώ θέλεις να ουρλιάξεις από χαρά.

Σκέψου να είσαι ο Αντώνης Σαμαράς, να λες από τον Έβρο ότι οι μετανάστες – άρα στο μυαλό των ηλιθίων κι οι μουσουλμάνοι – ευθύνονται για τα δεινά του ελληνικού λαού, να έχεις μπροστά σου εκλογές χαμένες από χέρι και να σου κάτσει λίγες μέρες πριν μια επίθεση από τζιχαντιστές με 12 νεκρούς.

Η συγκυβέρνηση με τη Χρυσή Αυγή – που θα χτύπαγε χαλαρά 20% – θα ήταν στανταράκι.

Αγαπητοί ισλαμοφασίστες, σε λάθος χώρα χτυπήσατε. Η Ελλάδα και η σταθερότητα του Αντώνη Σαμαρά σάς έχουν πολύ μεγαλύτερη ανάγκη.

by To Skouliki Tom

(Ανήθικο δίδαγμα: Εν τω μεταξύ, συνεχίζει να παίζει σαν τρελή στα κανάλια από τη Δευτέρα η είδηση ότι δεξαμενόπλοιο ελληνικών συμφερόντων – της εταιρείας Aegean Shipping Enterprises Company του Δημήτρη Μελισσανίδη που δικάστηκε με 12 χρόνια καθυστέρηση για λαθρεμπόριο πετρελαίου οπότε το αδίκημα παραγράφηκε – βομβαρδίστηκε από πολεμικό αεροσκάφος της Λιβύης επειδή θεωρήθηκε ύποπτο για μεταφορά τζιχαντιστών στο λιμάνι της Ντέρνα το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο της ISIS. Τί, όχι;)

Μας τα ζαλίσατε

Επειδή ο βλάκας δεν καταλαβαίνει άλλη γλώσσα, ας μιλήσω στη δική του. Λαθρομετανάστες θέλει να τους λέμε; Λαθρομετανάστες θα τους γράφω για να το καταλαβαίνει. Θέλει ο βλάκας να συνδέσει τα τραγικά γεγονότα στη Γαλλία με τη λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα, επειδή τον βολεύει να τρομοκρατεί και ιδιαίτερα προεκλογικά; Ας πάμε με τα νερά του βλάκα και ας το εξετάσουμε, γιατί μας τα ζάλισε.

Λοιπόν, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που κατατέθηκαν στη Βουλή ο μεγαλύτερος αριθμός των αλλοδαπών δραστών, την περίοδο 1998-2012, είναι αλβανικής υπηκοότητας, ακολουθούν οι Ιρακινοί και οι Ρουμάνοι. Ακολουθούν Πακιστανοί και Βούλγαροι.

Λοιπόν, ποιος άνοιξε τα σύνορα με την Αλβανία δίχως να υπάρξει καμία προετοιμασία και έλεγχος; Μήπως ήταν ο Τσίπρας; Όχι, ήταν ο Αντώνης Σαμαράς της ΝΔ που ήθελε να βολέψει Έλληνες επιχειρηματίες οι οποίοι αναζητούσαν φτηνά εργατικά χέρια για μεγάλα έργα που είχαν πάρει στη Βόρεια Ελλάδα.

Πάμε στους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους. Είναι λαθρομετανάστες; Όχι. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία έγιναν μέλη της Ε.Ε. την 1η Ιανουαρίου του 1997. Ποιος ήταν τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας; Μήπως ο Κουτσούμπας; Όχι. Ήταν ο Κώστας Καραμανλής της ΝΔ.

Πάμε στους Ιρακινούς και τους Πακιστανούς. Ποιες κυβερνήσεις κώλωσαν να έρθουν σε ρήξη με τους Τούρκους ώστε να σταματήσει το εμπόριο ανθρώπων; Οι κυβερνήσεις του ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Όχι. Ήταν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Τι έκανε η κυβέρνηση της ΝΔ για να εμποδίσει τη λαθρομετανάστευση; Έστησε ένα φράγμα στον Έβρο και πανηγύρισε ότι έλυσε το πρόβλημα. Τι λένε όμως σχετικά με την αποτελεσματικότητα του φράχτη διάφοροι Ελληναράδες που κρατάνε στοιχεία; Λένε ότι αυξήθηκε η λαθρομετανάστευση από το Αιγαίο, αλλά και ότι δημιουργήθηκαν νέα σημεία εισόδου στον Έβρο.

Είναι τελικά το πραγματικό πρόβλημα η είσοδος των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα ή μήπως το κυρίαρχο πρόβλημα είναι ότι οι λαθρομετανάστες δε μπορούν να φύγουν από την Ελλάδα και μένουν παγιδευμένοι εδώ; Σαφώς το δεύτερο. Ποιος μας φόρτωσε την υποχρέωση να γίνουμε χώρα – φυλακή; Η Συνθήκη ΙΙ του Δουβλίνου που την υπέγραψε η Ελλάδα το 2003. Ποιος ήταν τότε κυβέρνηση; Μήπως το ΚΚΕ μ-λ; Όχι. Ήταν το ΠΑΣΟΚ με την κυβέρνηση Σημίτη.

Ποιος δήλωσε το αμίμητο «Η αντιμετώπιση του Εθνικού προβλήματος της λαθρομετανάστευσης έχει και κέρδη! Ζεστό Ευρωπαϊκό χρήμα»; Μήπως η Παπαρήγα; Όχι. Η βουλευτής της ΝΔ, Φωτεινή Πιπιλή το δήλωσε.

Πάμε τώρα στους τζιχαντιστές του ISIS που θέλουν να αιματοκυλήσουν την Ευρώπη και να κατακτήσουν τον κόσμο. Ποιοι τους πολέμησαν από την πρώτη μέρα της εμφάνισής τους; Τα καθεστώτα του Ιράκ και της Συρίας του Άσαντ. Ποιος ήθελε πριν λίγο καιρό να βομβαρδιστεί η Συρία; Μήπως ήταν ο Παφίλης; Όχι. Ήταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Πάμε τώρα στην κορύφωση της βλακείας μέσω της προσπάθειας να συνδεθούν οι δράστες της επίθεσης στη Γαλλία με τους λαθρομετανάστες στην Ελλάδα. Ήταν λοιπόν λαθρομετανάστες οι δράστες της σφαγής στο γαλλικό περιοδικό; ΟΧΙ! Ήταν αλγερινής καταγωγής και γαλλικής υπηκοότητας! Νόμιμοι Γάλλοι, δηλαδή. Όσοι θέλουν να μάθουν πόσο συχνό φαινόμενο είναι αυτό στη Γαλλία και για ποιο λόγο συμβαίνει ας βγάλουν τα γκαβά τους να καθίσουν να διαβάσουν κάνα βιβλίο πριν αρχίσουν τις μαλακίες περί σύνδεσης φράχτη του Έβρου και τζιχαντιστών.

Επειδή όμως ο βλάκας είναι πάντα βλάκας, δεν του φτάνει που αναπαράγει φόβους για τους τζιχαντιστές, αλλά ταυτόχρονα έχει ξεκινήσει και μία άλλου είδους τρομοκρατία, εκείνη που έχει σχέση με την πτώση της τιμής του ευρώ απέναντι στο δολάριο. Λοιπόν, βλάκα, ξεστραβώσου και διάβασε. Η πτώση του ευρώ ευνοεί την Ελλάδα. Πάντα αυτό συνέβαινε, βλάκα! Δεν τα γράφει η «Η ΑΥΓΗ», η «ΗΜΕΡΗΣΙΑ» τα γράφει.

Λοιπόν, για να τελειώνουμε με τα ζήτημα. Αυτοί οι ίδιοι που σήμερα προσπαθούν πάλι να τρομάξουν τους ψηφοφόρους και να τους συσπειρώσουν γύρω από το φόβο για λαθρομετανάστες και τζιχαντιστές στη Γαλλία είναι οι ίδιοι που τόσα χρόνια πάλεψαν με όλες τους τις δυνάμεις να μεγαλώσουν το μεταναστευτικό πρόβλημα στην Ελλάδα. Είναι οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του Σαμαρά και του ΠΑΣΟΚ. Είναι αυτοί που μπλόκαραν όλα αυτά τα χρόνια τη συζήτηση για τη δημιουργία μίας σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής. Είναι η παρέα του Σαμαρά και των ψηφοφόρων του στις Μανωλάδες.

Είναι οι Σεραφείμ και οι Άνθιμοι που πουλάνε πατριωτισμό στα πλήθη των πιστών και υποδεικνύουν τον Σαμαρά ως σωτήρα της πατρίδας, την ώρα που αυτός μέσω των μνημονίων μετέτρεψε σε μπακλαβά την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας και τη μοιράζει σε τοκογλύφους και ξένες κυβερνήσεις.

Ξέρω ότι τζάμπα έγραφα τόση ώρα. Τουλάχιστον όμως, έκανα το χρέος μου να προσπαθήσω να εξηγήσω σε όποιον χρησιμοποιεί τον φόβο ως άλλοθι για να ψηφίσει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ότι δεν είναι φοβισμένος. Είναι απλώς ΒΛΑΚΑΣ! Και τώρα άι σιχτίρ!

Από το Καρτέσιος

Τακτική του απελπισμένου

Με όπλο την κινδυνολογία πορεύεται ο Σαμαράς προς τις εκλογές απογυμνώνοντας την ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς από τις φιλελεύθερες καταβολές της, τις οποίες, με αντιφάσεις έστω, υπηρέτησε κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης.

Ακόμη και σε στιγμές που η Νέα Δημοκρατία ορκιζόταν στις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις για την οικονομία, δεν έπεσε τόσο χαμηλά στην πολιτική αντιπαράθεση με τους αντιπάλους της.

Δεν είναι τυχαίο που στελέχη της συντηρητικής παράταξης είτε παίρνουν αποστάσεις από τη στρατηγική της έντασης και της κινδυνολογίας, που προωθεί το σύστημα Σαμαρά, είτε αρνούνται να μπουν ακόμη και στα "γαλάζια" ψηφοδέλτια. Ο Σαμαράς δεν διαθέτει θετική πρόταση για τη χώρα. Αντιμετωπίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους ως εχθρούς. Ετεροπροσδιορίζεται ως αντι-ΣΥΡΙΖΑ...

Τι να πει ο σημερινός αρχηγός της Ν.Δ. για την προοπτική της χώρας, που λεηλατήθηκε από τις μνημονιακές πολιτικές, από τη στιγμή που το e-mail Χαρδούβελη προς την τρόικα είναι αποκαλυπτικό των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει για την επομένη των εκλογών; Ο Σαμαράς έχει δεσμευτεί προς τους δανειστές για νέες περικοπές στις συντάξεις, για την επιβολή νέων φόρων, με αύξηση συντελεστών του ΦΠΑ, για μείωση του ΕΚΑΣ και για την ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων, πολλές από τις οποίες είναι μονοπωλιακού χαρακτήρα και θα φέρουν σίγουρα κέρδη στους αγοραστές. Τι να πει ο Σαμαράς και για τους συμμάχους του στην Ευρώπη; Συντάχθηκε από την πρώτη στιγμή με τη στρατηγική της Μέρκελ και την τιμωρητική πολιτική της λιτότητας, που έχει καταστροφικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Ο Σαμαράς καταφεύγει στην κινδυνολογία προσδοκώντας ότι έτσι θα σωθεί πολιτικά. Εγκλωβιζεται όμως στην τακτική του απελπισμένου. Ελπίζει, μάταια, ότι θα μπλοκάρει τη μετακίνηση των ψηφοφόρων, που τον εγκαταλείπουν εξαιτίας της πολιτικής του και των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει. Η κινδυνολογία δεν περνά στους πολίτες, που δοκιμάζονται σκληρά από τις μνημονιακές πολιτικές. Οι πολίτες αναζητούν στον ΣΥΡΙΖΑ την ελπίδα για αλλαγή πολιτικής στην Ελλάδα και την Ευρώπη κόντρα στις πολιτικές της λιτότητας, της εξυπηρέτησης συμφερόντων, της διαφθοράς και της διαπλοκής, που γονάτισαν τη χώρα και τους εργαζόμενους.

Ο κύβος ερρίφθη, το σύστημα Σαμαρά καταρρέει, ανοίγει ο δρόμος της πολιτικής αλλαγής. Ο λαός κρατά στα χέρια του το κλειδί για αλλαγή πορείας.

Από την  Αυγή

Ο Παπανδρέου ως κολπίτιδα

Όσες από εσάς έχετε κολλήσει κολπίτιδα, ξέρετε περίπου για τι μιλάω.

Είναι κακός μπελάς, παίρνεις αντιβίωση για να φύγει. Νομίζεις ότι έφυγε –για πάντα- να σου την όμως που επανέρχεται γιατί η αντιβίωση σου χει γαμήσει την μικροβιακή χλωρίδα του κόλπου σου που ναι ο φυσιολογικός φραγμός απέναντι σε «κακόβουλα» μικρόβια.

Έτσι κι ο Παπανδρέου: Αφού Αποτελείωσε την πολιτική χλωρίδα του τόπου μετατρέποντας την από μερικώς σε πλήρως σαπροφυτική, κατέστρεψε πλήρως την μερικώς παρασιτική οικονομία της χώρας εισάγοντας τον πιο κακόβουλο των διεθνών οργανισμών παρουσιάζοντας τον μάλιστα και ως «αντιβίωση» και ολοκλήρωσε τον άθλο του να φέρει μια κρίση σε ολόκληρη ήπειρο, ο Παπανδρέου «αυτοεξορίστηκε» όντως βουλευτής και για μήνες σιδέρωνε το τσαλακωμένο προφίλ του διηπειρωτικά, διδάσκοντας σωτηριολογία, υπέρβαση των κρίσεων και ανακοικοδόμηση της Ευρώπης, τα ακριβώς αντίθετα από όσα έπραξε δηλαδή. Και τώρα επιστρέφει… Σαν κολπίτιδα.
Γράφαμε από νωρίς ότι ο Παπανδρέου «… θα κάνει την ταχυδακτυλουργία … και θα εξέλθει από μια χώρα που βουλιάζει με το μικρότερο δυνατό κόστος κι έχοντας επιτελέσει την αποστολή του θα βλέπει πλέον ένα καλύτερο μέλλον σε κάποιον διεθνή οργανισμό, μακριά από τη θητεία του σε μια διεφθαρμένη επαρχία…»

Τα είδαμε όλα στην κρυστάλλινη μας σφαίρα. Δεν μας ενδιέφερε τότε να δούμε παραπέρα, να δούμε και την επιστροφή του την οποία είχε προβλέψει ο εξαιρετικός αναλυτής Ιωάννης Μιχαλέτος.
Βλέποντας ένα παράθυρο ευκαιρίας, η κολπίτιδα επέστρεψε και χθες ίδρυσε το νέο της κόμμα. Βλέπετε, με το ανοσοποιητικό σύστημα της χώρας κατεστραμμένο, ευκαιριακές λοιμώξεις κάθε είδους εγκαθίστανται μόνιμα. Εδώ απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου όπως ο Σώρρας το παίζουν Μεσσίες, δε θα επέστρεφε κοτζάμ Παπανδρέου που τον γνωρίζουν και τον εμπιστεύονται οι μισές και βάλε από τις ελίτ του διατλαντασμού και που η οικογένεια του αποτελεί μια από τις πιο σοβαρές κληρονομικές ασθένειες που μαστίζει αυτόν τον τόπο για πάνω από μισό αιώνα με συνέπεια;  

Το κόμμα του Παπανδρέου θα έπρεπε κανονικά να ονομαστεί λοιπόν, ΚοΚο, Κόμμα της Κολπίτιδας. Ιατρικώς δε θα πρεπε να σας παραξενεύει κάτι τέτοιο:  Όταν βρώμικα τσουτσούνια μπαινοβγαίνουν όποτε γουστάρουν σε ένα κόλπο, η κολπίτιδα είναι ένα ενδεχόμενο, κυρίως όταν αυτά τα τσουτσούνια φιλοδοξούν να έχει η χώρα την τύχη των χωρών του Κόλπου.

Ο Παπανδρέου επιστρέφει λοιπόν, επιδιώκοντας να γίνει ξανά παίχτης στη χώρα που κατέστρεψε. Πάλι πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες, πουλάει πανάκριβα φθηνή αποκριάτικη στολή σοσιαλισμού όταν η οικογένεια του όπως θα δούμε σε επόμενο άρθρο μας για την γενεαλογία του ΓΑΠ σχετίζεται εξ αίματος με βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης και εξ αγχιστείας με τις πλουτοκρατικές ελίτ της δύσης.

Με άλλα λόγια ο Παπανδρέου ήταν ο τέλειος μαντζουριανός υποψήφιος με αποστολή τη δολοφονία των λαών, με τη διαφορά ότι την πλύση εγκεφάλου την έχει πάθει ο λαός κι όχι ο ίδιος.
Αυτός λοιπόν επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος.  

Στόχος του προς το παρόν ένας: να μην επιτρέψει κυβέρνηση αριστεράς- πάση θυσία. Αυτός ήταν άλλωστε ο στόχος του ΠΑΣΟΚ εξαρχής. Να μην δει ποτέ η Ελλάδα κυβέρνηση αριστεράς και να φτιάξει ένα σύστημα εξουσίας που θα υπονόμευε και θα διάβαλε και τα υγιή τμήματα της δεξιάς.
Του αρέσουν του ΓΑΠ οι θυσίες: θυσίασε την ελληνική κοινωνία, το κόμμα των προγόνων του και τώρα πάει να το διαλύσει εντελώς για να αποτρέψει την άνοδο του Σύριζα στην εξουσία: Κλασσικοί Παπανδρέου.

Επιστρέφει λοιπόν η οικογένεια που παράγει ψευδαισθήσεις δημοκρατίας, το όπιο του λαού επιστρέφει. Εν καιρώ ο Παπανδρέου θα κάνει καγιάκ στα βρώμικα νερά του Ποταμιού και θα επιδιώξει μια ευρύτερη συναίνεση των δυνάμεων της διαφθοράς στο όνομα της διαφάνειας και του καινούριου. Δεν υπάρχει όμως τίποτα το καινούριο στο Κόμμα της Κολπίτιδας.

Η δήλωσή του για το νέο του κόμμα δε διαφέρει σε τίποτε από το προφίλ που έστησε προεκλογικά ο «Γιωργάκης» το 2008. Και επειδή αρκετοί από σας δεν καταλάβατε τι σας έταζε το 2008, επιτρέψτε μου να σας μεταφράσω την ιδρυτική διακήρυξη του Κόμματος της Κολπίτιδας. Η μετάφραση μου θα είναι σε παρενθέσεις.

Το ξέρω ότι ματαιοπονώ, γιατί για όσους από εσάς είστε τόσο κρετίνοι ή λέρες που δεν σας νοιάζει το κληροδότημα πόνου που άφησε η διακυβέρνηση ΓΑΠ και υποδέχεστε τον ΑΡΧΗΓΟ μετά βαϊων και κλάδων , τι να σας κάνει ένα άρθρο; Είστε κλινικές περιπτώσεις αντάξιες μιας κολπίτιδας κι έτσι ακριβώς οφείλουν οι συμπολίτες σας να σας συμπεριφέρονται: Σαν αρρώστια.

Απόσπασμα από άρθρο του Πέτρου Αργυρίου

Χαμογελάστε ...ΙV

Κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων στην Ελλάδα λόγω λιτότητας

Χρειάστηκε μόλις μία πενταετία λιτότητας για να υποβαθμιστούν σε όλες τους τις εκφάνσεις τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία έκθεσης  που έδωσε την Πέμπτη στη δημοσιότητα η Διεθνής Ομοσπονδία για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (FIDH).

 Οι συντάκτες της έκθεσης που φέρει τίτλο «Υποβαθμίζοντας τα Δικαιώματα – Το κόστος της λιτότητας στην Ελλάδα», υπογραμμίζουν, μεταξύ άλλων, πως «από το 2009, που η οικονομική κρίση χτύπησε την Ελλάδα και υιοθετήθηκαν τα μέτρα λιτότητας τα οποία θα έσωζαν τη χώρα από την οικονομική κατάρρευση, τα ανθρώπινα δικαιώματα τέθηκαν υπό αμφισβήτηση και παραβιάστηκαν, και η δημοκρατία έχει γίνει πιο φτωχή».

Η FIDH υπογραμμίζει πως την ευθύνη για την κατάσταση αυτή φέρουν, όχι μόνον οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά και η τρόικα, επειδή ακριβώς επέβαλαν πολιτικές σκληρής λιτότητας. «Η τρόικα δεν είναι ένα κενό κέλυφος», επισημαίνουν με νόημα οι συντάκτες της έκθεσης.

Και προσθέτουν: «Η Ελλάδα απεικονίζεται ως μια χώρα, όπου τα δικαιώματα βάλλονται ανοικτά. Αυτό γίνεται αισθητό όχι μόνο σε τομείς όπως η εργασία και η υγεία, στους οποίους το κράτος επέβαλε μέτρα λιτότητας που είχαν αρνητικές επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά είναι ορατό και στην περιστολή των θεμελιωδών ελευθεριών, όπως η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης ή το δικαίωμα της έκφρασης τής διαφωνίας μέσω μιας ειρηνικής δημόσιας διαδήλωσης».

 Σε κίνδυνο και οι δημοκρατικοί θεσμοί

Ωστόσο, η έκθεση της FIDH προχωρά κι ένα βήμα παραπέρα, σημειώνοντας ότι οι παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ελλάδα έχουν συνέπειες και σε αυτή καθαυτή την λειτουργία της δημοκρατίας. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται πως «συντελέστηκαν παραβάσεις, μέσω πολιτικών και μέτρων που εφαρμόστηκαν έναντι της κρίσης, η υλοποίηση των οποίων οδήγησε σε κατάφωρη περιφρόνηση των κανονικών διαδικασιών λήψης αποφάσεων».

«Ο τρόπος με τον οποίο υιοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν οι ασκούμενες πολιτικές δεν σεβάστηκαν, από τη σκοπιά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα διεθνή πρότυπα, ακόμα και υπό το φως των εξαιρετικών περιστάσεων που χαρακτηρίζουν τη χρηματοπιστωτική κρίση», προστίθεται στην έκθεση.

Χαμογελάστε.......ΙΙΙ