Γιατί θα ψηφίσω πάλι ΣΥνασπισμό ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς

Δεν είμαι αριστερός πριν από Άνθρωπος. Όπως πολλοί συνάνθρωποι μου έτσι και εγώ ξεκίνησα να ασχολούμαι με την πολιτική όταν συνειδητοποίησα έμπρακτα μέσα από την κρίση ότι η δημοκρατία θέλει ενεργούς, δίκαιους και πνευματικά παιδεμένους πολίτες. 

Θέλω να είμαι εγώ πολίτης μιας ριζοσπαστικής δημοκρατικής κοινωνίας. Θέλω εγώ δικαιοσύνη για όλους. Θέλω εγώ ισονομία. Θέλω η Δικαιοσύνη να εξαγνίσει επιτέλους ολόκληρο τον ελληνικό λαό από την λαμογιά. 

Θέλω οι εγκληματίες και οι απατεώνες που μας κυβερνούν να πάνε φυλακή. Θέλω ο κάθε πολίτης να εξελιχθεί σε πιο τίμιο πολιτικό ον και κατά συνέπεια να εκλέγει και πολιτικούς τίμιους και άριστους.

Θέλω ριζοσπαστικές αλλαγές στην παιδεία. Θέλω σχολεία που να προάγουν την αλληλεγγύη των ανθρώπων μέσα από την σωστή κοινωνικοποίηση και συμπεριφορά. Θέλω σχολεία χωρίς βαθμούς και ανταγωνισμό, σχολεία που να δίνουν χρήσιμες γνώσεις και εμπειρίες στα παιδιά.

Θέλω ριζοσπαστικές αλλαγές για μια βιώσιμη εξέλιξη. Θέλω αξιοπρεπή διαβίωση για όλους τους ανθρώπους. Θέλω εργασία για όλους. Θέλω σεβασμό σε συλλογικό επίπεδο. Θέλω αξιοπρεπή περίθαλψη για όλους. Θέλω σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Θέλω σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Θέλω σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον. Θέλω ανανεώσιμες πήγες ενέργειας. Θέλω βιώσιμη εξέλιξη! Θέλω βιώσιμη πορεία! Θέλω αλλαγή ολοκληρωτική. Θέλω την βουλή πάντα ανοιχτή για το κάθε πολίτη.

Θέλω αμεσότερη δημοκρατία. Θέλω τον πρωθυπουργό από ένα δημόσιο σχολείο μιας λαϊκής συνοικίας. Θέλω ανθρώπους υποδειγματικούς με αίσθηση ευθύνης και όχι επιθυμία εξουσίας, ανθρώπους που σέβονται κάθε πολίτη και είναι υπέρ του 99% του πληθυσμού. Θέλω υπουργούς και βουλευτές που κάνουν όντως πράξη αυτά που λένε προεκλογικά. Θέλω να σταματήσουν να μας κοροϊδεύουν με “θα, θα, θα...”. Θέλω να σταματήσουν να μας δουλοποιούν μέσα από εικονικές δημοκρατίες και φασιστικά νομοθετικά διατάγματα.

Θέλω την αξιοπρέπεια στην ζωή. Θέλω την αξιοπρέπεια στην εργασία. Θέλω εργασία λιγότερο από 40 ώρες την εβδομάδα με αξιοπρεπή αμοιβή. Θέλω αλλαγή στην Ελλάδα. Θέλω την αλλαγή στην Ευρώπη που η Ελλάδα μπορεί να καταφέρει. Θέλω να βρίσκεται η ανθρωπιά πάνω από τα οικονομικά. Θέλω να βρίσκεται η ειρήνη πάνω από τα συμφέροντα. Θέλω η Ευρώπη να ξαναγίνει πρωτότυπο πολιτισμού. Θέλω τα παιδιά να έχουν ένα μέλλον μακρυά από τις τωρινές καταστρεπτικές εξουσίες.

Θέλω ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να κάνει αλήθεια το πρόγραμμα του. Θέλω αυτή η αλήθεια να τον κάνει κίνημα. Θέλω εγώ την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά ψηλά μέσα στην Ευρώπη. Θέλω εγώ καινοτομία. Θέλω εγώ πρωτοπορία. Θέλω εγώ ελευθερία. Η αλλαγή θέλει χρόνο οπότε ας ξεκινήσουμε την αλλαγή τώρα. Στις ευρωεκλογές και στις εκλογές θέλω να βιώσουμε όλοι μια νέα αρχή. 

Πηγή: Γιατί θα ψηφίσω πάλι ΣΥνασπισμό ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς (ελληνικά, italiano, english) - RAMNOUSIA 

Ποια Ελλάδα; - Ποια Ευρώπη;

Πέρα από τα αιώνια και βολικά διλλήματα που βάζουν τα κόμματα πριν από τις εκλογές (ξανθός ή μελαχρινός, κοντός ή ψηλός, κτλ.) είναι γενικά αποδεκτό ότι κάθε προεκλογική περίοδος διεξάγεται στη σκιά ενός συγκεκριμένου κλίματος. Αυτό το κλίμα στην περίπτωση μας έχει να κάνει με το αύριο της Ευρώπης, ειδικά αν σκεφτούμε ότι σε λίγες μέρες πλησιάζουν οι ευρωεκλογές.

Δεν περιμέναμε απο κανένα κόμμα να κάνει λόγο για το ποια Ευρώπη έχουμε σήμερα, που βαδίζει αυτή, αν μας γεμίζει αισιοδοξία και άλλα τέτοια. Τα κόμματα στην Ελλάδα βλέπουν τις ευρωεκλογές μονάχα σαν ένα χρήσιμο εργαλείο, ή μία επίσημη δημοσκόπηση για τις εθνικές εκλογές και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Λογικό και αυτό. Όταν ο έλληνας μιλάει για Ευρώπη αυτομάτως αποκλείει την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα εξοργίζεται αν κάποιος ευρωπαίος δεν συμπεριλάβει την Ελλάδα στην Ευρώπη. 

Τι είδους Ευρώπη έχουμε σήμερα; Μία Ευρώπη μαριονέτα των τραπεζών. Μία Ευρώπη των αριθμών. Μία Ευρώπη που κλέβει τις καταθέσεις στην Κύπρο. Μία Ευρώπη που καταστρέφει για την πλάκα της ολόκληρες γενιές πολιτών. Μία Ευρώπη που συνεργάζεται απροκάλυπτα με φασίστες και ναζί στην Ουκρανία. Μία Ευρώπη που κατάφερε το ακατόρθωτο: Να ξυπνήσει το φάντασμα του εθνικισμού σε πολλές χώρες ταυτόχρονα! Άρα λοιπόν, μπορεί η ομπρέλα αυτής της Ευρώπης να θεωρείται σαν αιώνια ασπίδα προστασίας για τις χώρες που τη συνθέτουν; Μπορεί να εγγυηθεί ένα καλύτερο μέλλον; Φυσικά και όχι. 

Το να στηρίζεις αυτή την Ευρώπη είναι σαν να στηρίζεις το φάντασμα της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Βέβαια τα κόμματα έχουν άλλη άποψη: Όλο και κάποιο γεροσάψαλο θα προτιμήσει το σιγουράκι της ΝΔ που του εγγυάται την παραμονή στο πλοίο της Ευρώπης, ακόμα και αν αυτό βυθιστεί ολόκληρο, όλο και κάποιος νέος θα πιστέψει τις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ πως ο Τσίπρας θα αλλάξει τη δομή της Ευρώπης και όλοι θα βρουν ένα λόγο για να διαμορφώσουν τις εξελίξεις. 

Με μία καθαρή ματιά θα βλέπαμε ότι αυτή η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται για την ευημερία των κατοίκων της. Εννοείται πως υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις πολιτικών, αλλά χωρίς μεγάλο πεδίο δράσης. Τουλάχιστον για την Ελλάδα είμαστε 100% σίγουροι. Πρέπει να είσαι εντελώς βλάκας για να πιστεύεις ότι ένας μπουζουκόβιος πρώην ποδοσφαιριστής σαν το Ζαγοράκη (που με μεγάλη δυσκολία μιλάει ελληνικά) και μερικές μαριονέτες ακόμα έχουν την όρεξη, την πίστη και τον τρόπο να μας παρουσιάσουν κάτι καλύτερο. Δεν μας αξίζει κάτι καλύτερο πέρα από αυτή την Ελλάδα και αυτή την Ευρώπη και για αυτό και δεν το έχουμε. 

 Από το Imf fuck off

Πού ’σαι παιδί; – Εφτασεεε!

Οι μεγαλοξενοδόχοι «παρήγγειλαν», η κυβέρνηση «σέρβιρε» το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό. Ο ΣΕΤΕ και το… μπάζωμα πέντε τετραγωνικών θάλασσας για κάθε πέντε ξενοδοχειακές κλίνες!
Μια ημέρα μετά το «πάγωμα» του νομοσχεδίου για τον αιγιαλό αποκαλύφθηκε ο παραγγελιοδόχος του απαράδεκτου κυβερνητικού νομοθετήματος που φιλοδοξεί να μετατρέψει τις ακτές της χώρας σε… απέραντο ξενοδοχείο και τους πολίτες της σε γκαρσόνια της υφηλίου. Ουσιαστικός συντάκτης των αντισυνταγματικών διατάξεων είναι ο ΣΕΤΕ, ο σύνδεσμος των τουριστικών επιχειρήσεων που μαζί με τον ΣΕΒ είναι οι προνομιακοί συνομιλητές της τρόικας.

Στη χθεσινή ανακοίνωσή του περιγράφει τον «Οδικό Χάρτη 2021», που προφανώς εξυπηρετεί τους σχεδιασμούς των μεγαλοξενοδόχων. Η μελέτη εκτιμά ότι την επόμενη δεκαετία η χώρα χρειάζεται 150.000 νέες κλίνες σε μονάδες 4 και 5 αστέρων, καθώς και αναβάθμιση άλλων 100.000 που ήδη λειτουργούν.

Απαίτηση

Απαιτούν μάλιστα ένα μεγάλο μέρος των επενδύσεων να γίνει «στο θαλάσσιο μέτωπο» που διαθέτει η Ελλάδα, ώστε «να αντεπεξέλθουν στον μεσογειακό και διεθνή ανταγωνισμό». Επικαλείται διεθνείς δείκτες, σύμφωνα με τους οποίους «σε κάθε κλίνη αναλογεί λιγότερο από ένα μέτρο ακτογραμμής», ομολογώντας εμμέσως ότι ο ΣΕΤΕ βρίσκεται πίσω από την πρωτοφανή διάταξη του νομοσχεδίου που προβλέπει μπάζωμα πέντε τετραγωνικών θάλασσας για κάθε πέντε ξενοδοχειακές κλίνες!

«Οι 250.000 κλίνες δεν θα απαιτήσουν περισσότερα από 200 χλμ. χρήσης ακτογραμμής», υποστηρίζει ο ΣΕΤΕ, που προφανώς θεωρεί τον αιγιαλό «τσιφλίκι» των μεγαλοξενοδόχων και «μικρή απώλεια» σε σχέση με τα 16.000 χλμ. των ελληνικών ακτών. Ως αντιστάθμισμα υπόσχεται για την επόμενη δεκαετία 300.000 νέες θέσεις εργασίας και αύξηση του ΑΕΠ κατά 20%.

Ο ΣΕΤΕ προτείνει να συνεχιστεί ο διάλογος, αλλά χωρίς «αφορισμούς, προκαταλήψεις και ιδεοληψίες άλλων σκοπιμοτήτων από καμία πλευρά».

Θεωρεί ότι «το σχέδιο κινείται σε σωστή κατεύθυνση» και κάνει λόγο για μαρίνες, προβλήτες, εξέδρες προσέγγισης υδροπλάνων και πλωτών μέσων, που τις θεωρεί «απόλυτα αναγκαίες για ανάπτυξη τουρισμού υψηλών απαιτήσεων». Οι οικολογικές ανησυχίες των ξενοδόχων περιορίζονται στον καθαρισμό, την προστασία και τη διαφύλαξη της βιοποικιλότητας, ενώ ζητούν κίνητρα για όσους λαμβάνουν μέτρα προστασίας, προτείνοντας… μείωση ενοικίου για παραλίες που αποκτούν γαλάζια σημαία!

Η κυβέρνηση εμφανίζεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στις πιέσεις των ξενοδόχων και των πολιτών και έτσι προσπαθεί να κερδίσει χρόνο ενόψει των κρίσιμων εκλογών. Σε νέα ανακοίνωση, το υπουργείο Οικονομικών στην ουσία επιμένει στις απαράδεκτες διατάξεις, υπόσχεται αόριστα «περαιτέρω διαβούλευση» και θα εξετάσει με προσοχή τα σχόλια, αλλά προαναγγέλλει μόνο «βελτιώσεις του νομοσχεδίου, όπου χρειαστεί»!

Λίγες ώρες πριν, στη συνάντηση του γενικού γραμματέα Δημόσιας Περιουσίας με αντιπροσωπεία του WWF, ο Α. Γούναρης εμφανίστηκε διατεθειμένος να προχωρήσει σε αλλαγές βασικών διατάξεων. Υποσχέθηκε, μεταξύ άλλων, να αποσύρει την πρόβλεψη για το μπάζωμα και να μειώσει στο 50% τον χώρο που θα καταλαμβάνουν οι ξαπλώστρες και οι ομπρέλες σε κάθε παραλία. Η αντιπροσωπεία του WWF κατέθεσε τις υπογραφές που έχουν ήδη συγκεντρωθεί και σε ανακοίνωση που εξέδωσε τηρεί στάση αναμονής.

«Η χώρα έχει ανάγκη από πραγματικά σαφές, αποτελεσματικό και προστατευτικό νομοσχέδιο για την παράκτια ζώνη. Το κείμενο που τέθηκε σε διαβούλευση απέχει έτη φωτός από αυτό», δήλωσε ο διευθυντής της οικολογικής οργάνωσης Δ. Καραβέλλας. Η Θεοδότα Νάντσιου, επικεφαλής της περιβαλλοντικής πολιτικής, επισήμανε πως ένα πραγματικά καλό θεσμικό πλαίσιο για τον αιγιαλό πρέπει να ξεκινά από κατεδαφίσεις αυθαιρέτων και εισπράξεις ανυπολόγιστων εκατομμυρίων ευρώ που χάνει το Δημόσιο από τα οφειλόμενα πρόστιμα. «Να αντιμετωπιστεί η παράκτια ζώνη ως πράσινη υποδομή για το μέλλον», πρόσθεσε.

Το υπουργείο Περιβάλλοντος

Από την πλευρά του το «άφωνο» αλλά συναρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος, περιορίζεται στον ορισμό ημερομηνίας για τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων στη ζώνη αιγιαλού. Ζητά να νομιμοποιηθούν μόνον όσα κατασκευάστηκαν ως τις 28/7/2011, όπως ισχύει για όλες τις κατηγορίες αυθαιρέτων. Στην πράξη όμως καταστρατηγείται το άρθρο 3 του νόμου 4078/2013 που εξαιρεί σαφώς από τη νομιμοποίηση όσα βρίσκονται στη ζώνη αιγιαλού και παραλίας. Μια ημέρα μετά την κυβερνητική αναδίπλωση, ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης θυμήθηκε να πάρει αποστάσεις. Μιλώντας στο «Βήμα FM», ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε ότι «το νομοσχέδιο ξεκίνησε με καλή πρόθεση, αλλά σε ορισμένα σημεία του είναι προβληματικό».

Ρεκόρ υπογραφών και αντιδράσεων
Πανελλήνιο ρεκόρ αναμένεται να καταγράψει η συλλογή υπογραφών κατά του απαράδεκτου νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών για τον αιγιαλό. Μόνο στον διαδικτυακό τόπο Avaaz.org και μέσα σε μία εβδομάδα είχαν ξεπεράσει τις 121.000 και απομένουν λιγότερες από 3.000 υπογραφές για να καταρρίψει τις περίπου 140.000 που είχαν συγκεντρωθεί τον Δεκέμβριο για τις κατασχέσεις ακινήτων. Πρέπει να προστεθούν οι σχεδόν 30.000 συμμετοχές στην ηλεκτρονική διεύθυνση change.org. Εχει ενδιαφέρον ότι σε δημοσκόπηση μεταξύ 12.152 μελών του ιστότοπου Avaaz.org το 83% δήλωσε πως η θέση που θα πάρουν τα κόμματα στο νομοσχέδιο για τον αιγιαλό θα επηρεάσει την ψήφο του στις ευρωεκλογές.

Πληθαίνουν και οι φορείς που καταδικάζουν το νομοθέτημα. «Οι προτεινόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις απηχούν μια γενικευμένη και απροκάλυπτη παραγνώριση της σημασίας των δημόσιων αγαθών», αναφέρει η Ενωση Διοικητικών Δικαστών και συνδέει το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό με τα άλλα δύο νομοθετήματα που προωθούνται αυτόν τον καιρό από το υπουργείο Οικονομικών, τα οποία αφορούν την εξαγορά καταπατημένων ακινήτων του Δημοσίου και την επίλυση δικαστικών διαφορών μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών. «Αιγιαλός και παραλία, εν γένει παράκτια οικοσυστήματα, δάση και δασικές εκτάσεις, δημόσια κτήση -που προστατεύονται από κοινωνικές κατακτήσεις αποτυπωμένες στην ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία- τίθενται υπό συναλλαγή, υπό τους όρους μιας βραχυπρόθεσμης και στενής αντίληψης περί οικονομικής ανάπτυξης», καταλήγει η ανακοίνωση των δικαστών. Αντιπεριβαλλοντικό αλλά και αντιαναπτυξιακό χαρακτηρίζει το νομοσχέδιο ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων και ζητά την απόσυρσή του. «Παραδίδει το σύνολο των ακτών της χώρας στους ιδιώτες και τα μεγάλα στρατηγικά (!) συμφέροντα, αδιαφορώντας για την πραγματική ανάγκη αειφορίας των παράκτιων οικοσυστημάτων και διαλύοντας το όποιο θεσμικό πλαίσιο προστασίας τους», καταλήγει η ανακοίνωση.

Από το efsyn.gr

Στις 18 Μάη η Θεσσαλονίκη ψηφίζει (και) για το νερό της - Η κάλπη του Νερού

Την Κυριακή 18 Μάη οι Θεσσαλονικείς ψηφίζουν πρώτα στην κάλπη του νερού. Μόλις οκτώ ημέρες απομένουν μέχρι την ημέρα του δημοψηφίσματος ενάντια στο κυβερνητικό σχέδιο για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. Καθώς το δημοψήφισμα δεν είναι θεσμικό αλλά προέρχεται από μια διαδικασία που ξεκίνησε από τα κάτω, πίσω από τις κάλπες θα βρίσκονται οι ίδιοι οι πολίτες της συμπρωτεύουσας. Οι κάλπες του νερού θα στηθούν έξω από τα όλα τα εκλογικά κέντρα για τις αυτοδιοικητικές εκλογές στους δήμους της Θεσσαλονίκης.

«Η ιδέα του δημοψηφίσματος ξεκίνησε από το κίνημα SOSτε το ΝΕΡΟ που πραγματοποίησε πλήθος συνελεύσεων με τη συμμετοχή πολλών εκατοντάδων πολιτών αναγκάζοντας τους Δήμους της Θεσσαλονίκης να ακολουθήσουν» δηλώνει ο Γιώργος Αρχοντόπουλος, πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων στην ΕΥΑΘ και μέλος του συντονιστικού του κινήματος.

Η διαδικασία

Οκτώ ημέρες απομένουν για το δημοψήφισμα. Κάλπες θα στηθούν σε όλα τα εκλογικά κέντρα για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Συμμετέχουν οι έντεκα από τους 14 δήμους της Θεσσαλονίκης. Οι τρεις που δεν συμμετέχουν δεν έχουν σχέση με την ΕΥΑΘ καθώς έχουν δικά τους νερά και δεν υδρεύονται, ούτε αποχετεύονται από αυτήν. Η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας θα τυπώσει τα ψηφοδέλτια, θα δώσει τους εκλογικούς καταλόγους και θα στήσει τις κάλπες. Πίσω από αυτές θα βρεθούν πολίτες εθελοντές.

«Το πιθανότερο είναι οι κάλπες να στηθούν έξω από τα εκλογικά τμήματα ώστε να μην υπάρξει νομικό πρόβλημα. Επειδή το δημοψήφισμα είναι άτυπο μπορεί να υπάρξουν καταγγελίες αν τοποθετηθούν εντός των εκλογικών τμημάτων» εξηγεί ο Γιώργος Αρχοντόπουλος και τονίζει: «κάνουμε έκκληση για βοήθεια. Έχουμε ήδη εκατοντάδες εθελοντές κι όσο πλησιάζει η ημέρα ο κόσμος γίνεται όλο και πιο θερμός. Όμως ο αριθμός των εθελοντών που απαιτείται είναι μεγάλος. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο – είναι πρωτόγνωρο και για το κίνημα και για τους δήμους και για τους πολίτες – γι’ αυτό θέλουμε όσο το δυνατόν περισσότερους εθελοντές. Όσοι πιο πολλοί είμαστε τόσο καλύτερη θα είναι η οργάνωση και τόσο λιγότερη η κούραση».

Βόμβα της Σερβίας στο τραπεζικό σύστημα – Το ΔΝΤ σε κατάσταση πανικού!

Νέο τραπεζικό σύστημα στη Σερβία, με νόμο που ορίζει πως οι τράπεζες θα εργάζονται αποκλειστικά και μόνο για το όφελος της χώρας και των πολιτών!

Οι σοσιαλιστές της Σερβίας εγκαταλείπουν το τραπεζικό σύστημα του ευρωπαϊκού μοντέλου και προκαλούν τις έντονες διαμαρτυρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου! Παραιτήθηκε ο Dejan Soskic, πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας Σερβίας, ενώ η θητεία του έληγε το 2016! Στην Ευρώπη και ειδικότερα στα Βαλκάνια έχουμε την πρώτη πολιτική απάντηση και αντίδραση στη Τραπεζική Δικτατορία, με νόμο που ψήφισε η Σερβική Βουλή!

Η είδηση θάβεται από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και δημοσιογράφους και ίσως αναγκαστούν να μιλήσουν για αυτή την εξέγερση της Σερβίας, μιας και τώρα το ΔΝΤ εκφράστηκε δημόσια εναντίον ενός νόμου που ψήφισε δημοκρατικά η Βουλή της Σερβίας και εναντίον του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Ivica Dacic.
Με τον νέο νόμο η Τράπεζα της Σερβίας υποχρεώνεται να λειτουργεί σε όφελος της εθνικής οικονομίας και των αναγκών του Σερβικού λαού και να μην τηρεί τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του ΔΝΤ και των διεθνών κερδοσκόπων!

Πρόκειται για ενέργεια της Σερβικής Βουλής που υπερασπίζεται το σύνολο της χώρας και είναι φυσιολογική η αντίδραση της Ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ, αφού εκτιμούν ότι η Σερβία αναστατώνει κυριολεκτικά την διεθνή τραπεζική «σταθερότητα»!

Τώρα ένα τεράστιο αγκάθι, η Σερβία, υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προλάβει νέες αποφάσεις σαν της Σερβίας από Ιταλία και Ισπανία. Για την Ελλάδα δεν ανησυχούν οι διεθνείς κερδοσκόποι, μιας και έχουν εγκαταστήσει μια συγκυβέρνηση δωσίλογων!

Η απόφαση της Σερβίας δείχνει πως υπάρχουν ακόμη κάποιοι κι αυτοί στην Περιφέρεια του συστήματος, που τολμούν να εναντιωθούν στην Αυτού Μεγαλειότητα της κερδοσκοπίας, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα!

To ανέκδοτο με την… ΔΤ

Θυμάστε τι είχε πει ο πρωθυπουργός όταν έκλεινε με τυμπανοκρουσίες την ΕΡΤ, προκαλώντας διεθνή κατακραυγή και μείζον πρόβλημα στην τρικομματική κυβέρνησή του; Οτι μπαίνει τέλος σ’ αυτό το εκτροφείο σκανδάλων, ότι ξεμπερδεύουμε με το άθλιο σύστημα διαπλοκής που σίτιζε επί χρόνια τεμπέληδες, ανίκανους και κομματικούς εγκάθετους, ότι δεν θα υποκύψουμε στις πιέσεις και τους εκβιασμούς των συντεχνιών που λυμαίνονταν το δημόσιο χρήμα.

Σύμφωνα με τον κ. Σαμαρά, ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια δημόσια τηλεόραση αξιόπιστη, ποιοτική, οικονομικά βιώσιμη και ανταγωνιστική που θα σέβεται τους τηλεθεατές και θα συμβάλλει στην ενημέρωση και την ψυχαγωγία των πολιτών. Κάποιοι «τσίμπησαν». Πίστεψαν, δηλαδή, ότι τα πράγματα θα αλλάξουν. Πήραν τοις μετρητοίς τις δηλώσεις Σαμαρά-Βενιζέλου ότι έχουν συνειδητοποιήσει τα εγκλήματα που διέπραξαν τα κόμματά τους στο παρελθόν. Τρίχες κατσαρές. Για ακόμη μία φορά αποδείχτηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι. Ο άνθρωπος που ανέλαβε να χτίσει το νέο υγιές μοντέλο, ο μέχρι προχθές πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΝΕΡΙΤ, Γιώργος Προκοπάκης, μιλώντας στο «Εθνος της Κυριακής» (11-5-2014) ήταν αποκαλυπτικός. Δεν χρειάζεται να διαβάσετε όλη τη συνέντευξη. Από τον τίτλο μπορείτε να βγάλετε συμπέρασμα πώς παίζεται το παιχνίδι και πόσο άθλιοι είναι οι δήθεν αναμορφωτές της δημόσιας τηλεόρασης: «Κάποιοι θέλουν τη ΝΕΡΙΤ νέα ΕΡΤ των “βυσμάτων”». Ιδού ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της συνέντευξης: «Ανοίγω ένα γραφείο και βλέπω θρονιασμένο πρώην γενικό διευθυντή της ΕΡΤ με δύο γραμματείς και έναν βοηθό. Ανθρωπο που ήταν υποψήφιος για διευθυντής και δεν επελέγη. Δεν προτάθηκε καν από τον ανεξάρτητο σύμβουλο. Παρακάτω είδα κι άλλον πρώην γενικό διευθυντή της ΕΡΤ που είχε υποβάλει υποψηφιότητα για γενικός διευθυντής και την απέσυρε». Ο κ. Προκοπάκης λέει επίσης ότι αυτά και πολλά άλλα που περιγράφει «αφορούν ανθρώπους από δύο κόμματα».

 Σε ποια κόμματα, άραγε, αναφέρεται ο πρώην πρόεδρος; Μήπως στο ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τη ΔΗΜΑΡ; Στο Σχέδιο Β και τους Οικολόγους; Πιθανόν. Αποκλείεται πάντως να φωτογραφίζει τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Οποιος ισχυριστεί κάτι τέτοιο, είναι χυδαίος συκοφάντης. Αυτά τα κόμματα, όπως μας βεβαιώνουν οι αρχηγοί τους, έχουν γίνει σοβαρά, έχουν εγκαταλείψει τις κακόφημες πρακτικές του παρελθόντος και αγωνίζονται μαζί για να γίνει η Ελλάδα μια κανονική χώρα. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

Του Τάσου Παππά

Πολιτικό στριπτίζ

Το ΠΑΣΟΚ έκανε ένα ουδέτερο σχόλιο για να σώσει τα προσχήματα, αλλά η ΝΔ δεν είπε λέξη. Το δημοσίευμα των Financial Times που αναφέρεται σε όσα συνέβησαν τον Νοέμβριο του 2011 στις Κάννες αντιμετωπίστηκε από το Μέγαρο Μαξίμου σαν να αφορούσε ξένες υποθέσεις.

Αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Γιατί είναι η πρώτη φορά που γίνεται γνωστό ότι -σύμφωνα με το ρεπορτάζ- πριν από τη συνάντηση με τον Παπανδρέου, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοσέ Μανουέλ Μπαρόζο είχε επικοινωνήσει με τον τότε ηγέτη της αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά, γνωρίζοντας πως εκείνος ήθελε να αποφύγει το δημοψήφισμα.

Τότε, ο Αντ. Σαμαράς είπε στον Μπαρόζο ότι ήταν πια διατεθειμένος να συμμετάσχει σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας με το ΠΑΣΟΚ, «κάτι που απέφευγε επί μήνες ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει ο ίδιος την πρωθυπουργία». Αυτό, δηλαδή, που δεν είχε πει στο κόμμα του και, το σημαντικότερο, στον ελληνικό λαό, ο Α. Σαμαράς το είχε πει στον πρόεδρο της Κομισιόν, ο οποίος άλλωστε πρότεινε -κατά το ίδιο ρεπορτάζ- τον Λουκά Παπαδήμο ως πιθανό ηγέτη μίας τεχνοκρατικής κυβέρνησης.

Εναν μήνα μετά τα πράγματα εξελίχθηκαν ακριβώς έτσι όπως συμφωνήθηκαν στη συνομιλία Σαμαρά-Μπαρόζο: Η ΝΔ μπήκε στην κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και τον ΛΑΟΣ, ενώ ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ ορκίστηκε πρωθυπουργός. Μόνο που ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είχε ενημερώσει τους βουλευτές, τα στελέχη και την κοινωνική βάση του κόμματός του για εκείνη τη συνομιλία του με τον Ζ.Μ.Μπαρόζο.

Ενα ερώτημα που συζητείται έντονα σε πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία είναι γιατί τώρα οι Financial Times τραβούν την κουρτίνα των Καννών. Στο ερώτημα "ποιος ωφελείται" η απάντηση είναι "οπωσδήποτε όχι η κυβέρνηση". Οχι μόνο εκτίθεται ο πρωθυπουργός για τις παρασκηνιακές συνεννοήσεις του με τους εταίρους, αλλά και ο Ευ. Βενιζέλος εμφανίζεται ραδιούργος και φιλόδοξος να διαδεχθεί τον Γ. Παπανδρέου, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός δικαιώνεται για τη θεωρία ότι στήθηκε μια μεγάλη πολιτική ίντριγκα για να φύγει από την πρωθυπουργία.

Βέβαια, ο Γ. Παπανδρέου και το δημοψήφισμα που πρότεινε έχουν τόσο αρνητική εγγραφή στο συλλογικό υποσυνείδητο ώστε είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς ότι βγαίνει κερδισμένος από την πρωτοβουλία της βρετανικής εφημερίδας.

Μια εικασία που γίνεται είναι ότι στόχος του δημοσιεύματος είναι να υπενθυμιστεί ότι η Ελλάδα βρέθηκε πραγματικά με το ένα πόδι εκτός ευρωζώνης και συζητήθηκε στα σοβαρά η αποπομπή της από το σύστημα του κοινού νομίσματος. Ενδεχομένως, έτσι να επιχειρείται ο εκφοβισμός του εκλογικού σώματος, ότι μπορεί να συμβούν πάλι τα ίδια.

Ομως αυτή η εκδοχή δεν είναι ιδιαίτερα πειστική γιατί αυτό που μένει τελικά από το δημοσίευμα είναι ο αδίστακτος τρόπος με τον οποίο οι μεγαλοεταίροι παρενέβησαν στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας στη λογική "φύγε εσύ (Παπανδρέου)- έλα εσύ (Παπαδήμο). Επομένως, το κεντρικό συμπέρασμα που εξάγεται από την περιγραφή της συγκεκριμένης ιστορίας αφορά τη χρεοκοπία ενός συστήματος εξουσίας με πρωταγωνιστές που τα κάνουν όλα και τα δίνουν όλα για να επιβιώσουν πολιτικά.

Από το tvx

Αποχαιρέτα τις παραλίες που χάνεις...

Ένα βήμα πριν την οριστική ιδιωτικοποίηση των παραλιών βρίσκεται η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο που προωθεί το υπουργείο Οικονομικών και το οποίο βρίσκεται ήδη σε δημόσια διαβούλευση.

Η εκδίκηση της ξαπλώστρας

Με το σχέδιο νόμου αίρονται όλοι οι περιορισμοί που υπήρχαν ώστε να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη πρόσβαση των πολιτών στις παραλίες και ανοίγει ο δρόμος για την χωρίς όρους οικονομική τους εκμετάλλευση.

Με το προηγούμενο καθεστώς, το οποίο η ίδια κυβέρνηση είχε φροντίσει από την αρχή της θητείας της να προσαρμόσει στις ορέξεις των επιχειρηματιών, είχαν ήδη μειωθεί οι περιορισμοί στην κατάληψη των παραλιών από ξαπλώστρες, θαλάσσια σπορ, καντίνες κ.λπ. σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Με το νέο σχέδιο νόμου όμως το υπουργείο φαίνεται πως ξεπέρασε και τον ίδιο τον εαυτό του.

Ακόμη και οι ανεπαρκείς περιορισμοί που είχαν απομείνει όπως το μέγιστο μήκος 500 μέτρων που μπορούσαν να καταλαμβάνουν οι επιχειρήσεις, η υποχρεωτική ζώνη 100 μέτρων ελεύθερης πρόσβασης , η ελεύθερη ζώνη ακριβώς μπροστά από τη θάλασσα ώστε να εξασφαλίζεται η άνετη μετακίνηση των κολυμβητών, πλέον δεν αναφέρονται στο νέο σχέδιο νόμου.

Ταυτόχρονα αφαιρέθηκαν οι σαφείς αναφορές για την προστασία της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών στις παραλίες κάτι που δείχνει τις προθέσεις του υπουργείου και ανοίγει το δρόμο για την περιορισμένη και επί πληρωμή πρόσβαση σε αυτές.

Όταν οι επιχειρήσεις δεν έχουν όριο στο κομμάτι του αιγιαλού που μπορούν να χρησιμοποιήσουν είναι αυτονόητο ότι σε παραλίες-φιλέτα η δωρεάν πρόσβαση πολύ σύντομα θα αποτελέσει παρελθόν. Ξενοδοχεία, μπαρ, και γειτονικές στον αιγιαλό επιχειρήσεις, θα μπορούν πλέον να εκμεταλλεύονται την παραλία με μόνο γνώμονα το κέρδος που μπορούν να αποκομίζουν, χωρίς μάλιστα να απαγορεύεται η παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και παραλίας σε επιχειρήσεις.

Ραδιομαραθώνιος ενάντια στο Μαύρο στις 14 Μάη

Ραδιομαραθώνιο ενάντια στο Μαύρο διοργανώνουν οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ. Συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα στις 12 το μεσημέρι στην ΕΣΗΕΑ για την παρουσίασή του

Ο Ραδιομαραθώνιος γίνεται με σκοπό να υγκεντρωθούν χρήματα που θα καλύψουν άμεσες ανάγκες, όπως συντήρηση πομπών, γραφείων και Studio της ERTOPEN, ΔΕΗ, τηλέφωνα, έξοδα μετάδοσης και παραγωγής ραδιοτηλεοπτικού προγράμματος, αναλώσιμα κ.τ.λ.

Οι εργαζόμενοι καλούν σε στήριξη του αγώνα τους «γιατί η δημοκρατία, η αξιοπρέπεια και τα δικαίωμα στην εργασία αφορούν όλους μας».

Στην ανακοίνωση μεταξύ άλλων, αναφέρεται: «Εμείς, οι εργαζόμενοι απολυμένοι της ΕΡΤ, που αντιστεκόμαστε στο πραξικοπηματικό λουκέτο της 11ης Ιουνίου του 2013 και δεν υποκύψαμε στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία της κυβέρνησης, συνεχίζουμε τον αγώνα μας για την επαναλειτουργία του μοναδικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα που δεν είναι άλλος από την ΕΡΤ.

Συνεχίζουμε με πάθος και πίστη για τη δημοκρατία, το πολιτισμό, την αντικειμενική ενημέρωση, για την αξιοπρέπεια μας τους θεσμούς, τις αξίες, την ηθική και ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές που χειραγωγούν τα μέσα ενημέρωσης με στόχο να χειραγωγήσουν τη συνείδηση του Έλληνα πολίτη. Η κυβέρνηση του μνημονίου και οι υποστηριχτές της κόπτονται για την πατρίδα και τον Ελληνισμό, ρίχνοντας μαύρο στη μοναδική γέφυρα με την πατρίδα τη Φωνή της Ελλάδας.

Έντεκα ολόκληρους μήνες παράγουμε εθελοντικά ΠΛΗΡΕΣ πρόγραμμα της αυτόδιαχειριζόμενης ελεύθερης ΕΡΤ, με όλα! τα προγράμματα του ραδιοφώνου της ΕΡΤ σε λειτουργία που μεταδίδονται μέσα από την ΕΡΤ3 ( ραδιόφωνο & το), διαδικτυακά από το ERTOPEN, τα πρότυπα και μοναδικά: Πρώτο, Δεύτερο, Τρίτο, Έρα Σπορ, Κόσμος, Φωνή της Ελλάδας, προάγοντας τον πολιτισμό και την ενημέρωση, από τα FM μέσω των περιφερικών ΕΡΑ σε όλη την ΕΛΛΑΔΑ, αλλά και τα βραχέα για την ενημέρωση των Ελλήνων ομογενών μας».

Η ανακοίνωση καταλήγει απευθύνοντας κάλεσμα «στον αγώνα και στη μάχη με αξιοπρέπεια, εντιμότητα και συνέπεια στο ταξικό μας χρέος, απομονώνοντας τους υβριστές, τους συκοφάντες, τους υπονομευτές».

Χαμογελάστε....!!!

Τρίτη μέρα δίαιτας και άρχισα να ρουφάω τα σουσάμια μέσα απ 'το πληκτρολόγιο...

Όταν ακούς γυναίκα να λέει λέξεις όπως ''συστημικό'', ''ρεφορμισμός'', ''ιδεολογικοπολιτική'' να ξέρεις ότι δεν ξέρει να μαγειρεύει....

Μειώθηκαν, λέει, οι ληστείες στα καταστήματα...

ΑΦΟΥ ΤΑ ΜΙΣΑ ΕΧΟΥΝ ΚΛΕΙΣΕΙ!

- Αρχίζω πάλι να μετράω πρόβατα για να κοιμηθώ. Τι να δω; Λείπανε δύο. Αστυνομία, κακό, τέσσερις το πρωί κοιμήθηκα. Είναι να μη σου τύχει...

Έβαλα τα συμπτώματά μου στο internet κι απ' ο,τι φαίνεται έχω πεθάνει εδώ και περίπου πέντε μέρες.

- Αυτό που σε ρωτάει ο γιατρός "πού πονάς" και μετά σε πιέζει ακριβώς εκεί; Ύπουλο καθίκι.

- Αν ο καφές μας ξυπνούσε, η κυβέρνηση θα τον είχε κηρύξει παράνομο.

- Ρε μάνα, σου' πα την πίτσα να μου την κόβεις σε 6 κομμάτια, όχι 8, αν φάω 8 θα σκάσω. Τι δεν καταλαβαίνεις; !!!!!

- Δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι που πάνε και τρέχουν ;;; Έτσι απλά ;;; Χωρίς να τους κυνηγάνε ;;;;

- Πάλι χώμα έβρεξε προχθές. Τελικά δεν μας ψεκάζουν ... μας θάβουν σιγά σιγά ....

- Η μόνη περίπτωση να πας σε δουλειά και να βρεις χαμογελαστούς και χαλαρούς συνεργάτες είναι να δουλεύεις σε φυτεία χασισιού.....

Ανοίγω την πόρτα κύριε δικαστά και την βλέπω γυμνή...
Μου λέει "χτύπα ρε μαλάκα", της έριξα κι εγώ τρία χαστούκια...
Που να καταλάβω ότι εννοούσε την πόρτα...;;;!!!

Αγόρασα σήμερα έναν αναπτήρα με μεγάλη φλόγα για να μην σβήνει από τον δυνατό αέρα!!! Γαμάτος λέμε!!! Επίσης, νομίζω ότι είμαι πιο ωραίος και χωρίς φρύδια...

Γιατί το σινικό τοίχος αποτελεί ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου;
- Γιατί είναι το μόνο κινέζικο προϊόν που κράτησε πάνω από 1 χρόνο...

Τα 2 ακραία είδη ανθρωπότυπων, ο εβραϊκός και ο ελληνικός

Ο εβραϊκός ανθρωπότυπος είναι ο πιο δειλός, όχι γιατί έτσι γεννιέται, αλλά γιατί έτσι θέλουν οι ηγέτες του να είναι. Είναι ο πιο δειλός, γιατί αγωνίζεται να επιβιώσει, βασιζόμενος στη μαζι­κότητα. Η ατομική πράξη εκ των δεδομένων απειλεί τη συλλογική προσπάθεια. Αυτός ο οποίος την επιχειρεί είναι εχθρός, που απειλεί την επιβίωση και όχι ήρωας, που θα βοηθήσει τους υπόλοιπους. Αυτός που την επιχειρεί απειλεί με διχασμό τη μάζα κι αυτό είναι επικίνδυνο, όταν η επιβίωση εξαρτάται από τον όγκο της μάζας αυτής. Ως εκ τούτου ένας τέτοιος γενναίος άνθρωπος δεν προβάλλεται από την εξουσία ως πρότυπο μίμησης για έναν λαό που επιβιώνει με μέσον τη μαζικότητα. Αυτό σημαίνει ότι οι Εβραίοι εξουσιαστές επιλέγουν τη διαπαιδαγώγηση που γεννά δειλούς. Επιλέγουν να διαπαιδαγωγούν τα παιδιά τους με μέσον την τρομοκρατία, που τους βαστά ενωμένους γύρω από τους "προστάτες" τους. 

Σ' ό,τι αφορά την ατομική εκπαίδευση των μελών του λαού τους, επιλέγουν την αυστηρή εξειδίκευση. Γιατί; Γιατί ο απόλυτα εξειδικευμένος άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει μόνος του και ως εκ τούτου φοβάται. Όταν κάποιος το μόνο που γνωρίζει στη ζωή του είναι τα μαθηματικά, δεν μπορεί να επιβιώσει μόνος του ούτε μέσα σε σούπερ-μάρκετ. Εξειδίκευση σημαίνει εκ των δεδομένων ισχυρό σύνολο και αδύναμα άτομα. Αυτό ακριβώς είναι το μοντέλο που επιλέγουν οι Εβραίοι. Με την εξειδίκευση κάνουν τα μέλη του λαού τους "ρολίστες". Οι δειλοί "ρολίστες" μένουν συσπειρωμένοι γύρω από τον "πυρήνα" της εξουσίας και οι δειλοί επιβιώνουν ως μάζα. Μία μάζα που πηγαίνει εκεί όπου την οδηγούν με όσο το δυνατόν λιγότερες "διαρροές"


Γι' αυτόν τον λόγο μόνιμη προτεραιότητα για τους Εβραίους έχει η έννοια του "λαού" και όχι αυτή του "ατόμου". Ο λαός διέσχισε την έρημο και όχι ο ήρωας μόνος του. Πρότυπο του λαού είναι ο κυνηγημένος και δειλός πρόγονος-λαός, που επιβίωσε της καταδίωξης με "τρεχάλα" και όχι τα άτομα που επεδίωκαν σύγκρουση. Πρότυπο των Εβραίων είναι εκείνος ο πειθαρχημένος, δειλός και υπάκουος λαός, που "πέτυχε" τον στόχο του και όχι οι ανυπάκουοι, που επιχείρησαν να τον διχάσουν και οι οποίοι δεν επιβίωσαν στην έρημο. Στόχος τους, για να λύσουν μόνιμα το πρόβλημα της επιβίωσής τους, είναι να δημιουργήσουν μέσω της παιδείας τον "υπερλαό", που επιβιώνει παντού —ακόμα και "ακέφαλος"— και όχι ο "υπεράνθρωπος", που θα ηγηθεί του λαού και θα τον οδηγήσει στη "σωτηρία". Ακόμα και οι ηγέτες τους είναι εξειδικευμένοι "οδηγοί" και όχι ταλαντούχοι "υπεράνθρωποι".

Τους ταλαντούχους τους μισούν, γιατί απειλούν τον σχεδιασμό. Απόδειξη; Ο Ιησούς. Ο λαός των δειλών γέννησε τον "υπεράνθρωπο" και τον απέβαλε από την κοινωνία του. Δεν τον εκμεταλ­λεύτηκε, για να ολοκληρώσει μια επιτυχή πορεία, αλλά τον σταύρωσε, για να μην αλλάξει το μοντέλο της λειτουργίας του. Οι δειλοί Εβραίοι βολεύονταν από την "ακέφαλη" λειτουργία και γι' αυτό σταύρωσαν την πιο μεγάλη και γενναία μορφή που γεννήθηκε στον κόσμο. Η "γιορτή" τους —και άρα ο στόχος τους— επιτυγχάνεται, όταν φτάσουν όλοι μαζί εκεί όπου θέλουν. Στη διαδρο­μή κλαίνε τους νεκρούς συντρόφους και στον τερματισμό γιορτάζουν όλοι.

Αντίθετα ο ελληνικός ανθρωπότυπος στηρίζεται στα ακριβώς αντίθετα πράγματα. Επιβιώνουν τα άτομα και απλά λόγω αριθμού επιβιώνει ο λαός. Ο ελληνικός ανθρωπότυπος είναι γενναίος, γιατί αγωνίζεται να επιβιώσει σε προσωπικό επίπεδο. Αναγκαστικά δηλαδή οι Έλληνες εξουσια­στές επιλέγουν τη διαπαιδαγώγηση που γεννά γενναίους ανθρώπους, οι οποίοι θα μπορούν να επιβιώνουν μόνοι τους. Στόχος τους, για να λύσουν το πρόβλημα της επιβίωσης, είναι ο "υπεράνθρωπος", που επιβιώνει παντού μόνος του. Ο "υπεράνθρωπος", που, αφού δεν θα έχει ανάγκη να λύσει το δικό του πρόβλημα επιβίωσης, θα βοηθήσει τον λαό του. Ο "υπεράνθρωπος", ο οποίος θα γίνει πρότυπο του λαού και θα οδηγήσει στη μίμηση. Όπως οι Εβραίοι θέλουν να δημιουργήσουν τον "υπερλαό", για να επιβιώνουν μόνιμα ως λαός, έτσι και οι Έλληνες θέλουν να δημιουργήσουν τους "υπεράνθρωπους", για να επιβιώνουν επίσης μόνιμα ως λαός.

Για να γεννηθούν όμως "υπεράνθρωποι", θα πρέπει να γεννηθεί ο πρώτος, που θα οδηγήσει στη μίμηση. Αυτός ο "υπεράνθρωπος" θα πρέπει να είναι ένα πραγματικό "θηρίο", εφόσον θα πρέπει να επιβληθεί σε "θηρία". Απόδειξη; Ο Αλέξανδρος. Οι θηριώδεις Έλληνες έφτασαν στην κορυφή του κόσμου υπό την ηγεσία του "θηρίου" που "γέννησε" η κοινωνία τους. Ο Αλέξανδρος έγινε ο ηγέτης των Ελλήνων, γιατί μπόρεσε κατ' αρχήν να τους υποτάξει ως "θηρία" και στη συνέχεια να τους οδηγήσει σ' έναν υψηλό στόχο. Αν δεν τους υπέτασσε, δεν θα τον ακολουθούσαν. Αυτός ήταν ο "υπεράνθρωπος", που γεννιέται από την ελληνική παιδεία και αυτός είναι που "σώζει" τον λαό, εφόσον ευνοεί μαζικά τα συμφέροντά του. Γι' αυτόν τον λόγο οι Έλληνες δε αποβάλουν από τον κόσμο τους τα "θηρία" και τα ακολουθούν, αφού μετά από μάχη διαπιστώσουν ότι είναι σε θέση να τους οδηγήσουν εκεί όπου "ονειρεύονται".

Αναγκαστικά δηλαδή οι Έλληνες, έχοντας ως στόχο τη δημιουργία του "υπεράνθρωπου", αποφεύγουν στην εκπαίδευση την αυστηρή εξειδίκευση και επενδύουν στη σφαιρική μόρφωση. Αποφεύγουν να δημιουργήσουν "ρολίστες", γιατί αυτοί δεν μπορούν να επιβιώσουν μόνοι τους και ως εκ τούτου απειλείται η συλλογική επιβίωση. Επιχειρούν συστηματικά να δημιουργούν "θηρία", την αντοχή των οποίων τη δοκιμάζουν πρώτα οι ίδιοι. Όποιος είναι τόσο γενναίος, ώστε να επιβληθεί στα "θηρία", μπορεί στη συνέχεια να τα επιβάλλει ως λαό πλέον και στον υπόλοιπο κόσμο.

Εξαιτίας αυτών των αναγκών, οι Έλληνες λειτουργούν συνολικά με διαφορετικό τρόπο από τους Εβραίους. Πρότυπα του ελληνικού λαού είναι οι πατέρες-"υπεράνθρωποι" και όχι οι πατέρες-"υπερλαοί". Πρότυπά των Ελλήνων είναι οι μοναχικοί Έλληνες, που επιβιώνουν στις πιο δύσκολες συνθήκες. Ο ήρωας Οδυσσέας είναι πρότυπο, που επιβίωσε μόνος του εκεί όπου απέτυχαν όλοι οι σύντροφοί του. Πρότυπο είναι αυτός που, αφού επιβιώσει μόνος του, θα συναντήσει τους υπόλοιπους επιβιώσαντες, για να γιορτάσουν μαζί την επιβίωσή τους. Η "γιορτή" τους —και άρα ο στόχος τους— επιτυγχάνεται, όταν "συναντηθούν" μετά από τον κίνδυνο, αφού όμως ο καθένας έχει κάνει ό,τι του υποδείκνυε η προσωπική του κρίση και έχει πάει εκεί όπου ο ίδιος ήθελε. Οι Έλληνες δηλαδή επενδύουν την επιβίωσή τους ως λαός στις πολλές ατομικές επιβιώσεις. Γι' αυτόν τον λόγο προτεραιότητα γι' αυτούς έχει η έννοια του "ατόμου" και όχι του "λαού".

Οι Έλληνες στη "διαδρομή" πιο πολύ κλαίνε τους εαυτούς τους, παρά τους συντρόφους τους. Γιατί; Γιατί από τη μία αγωνίζονται για την επιβίωση τους —χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τίποτε μέχρι την τελευταία στιγμή— και από την άλλη γιατί ως μοναχικοί αγωνιστές δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στους υπόλοιπους. Οι Έλληνες τους συντρόφους τους τούς κλαίνε στη "γιορτή" της επιβίωσης, εφόσον εκεί μετράνε τις απουσίες.

Αντιλαμβανόμαστε ότι το στοιχείο που τους δίνει δύναμη είναι το ίδιο που αποτελεί και την "αχίλλειο πτέρνα" τους. Θυσιάζονται σύντροφοι, χωρίς όμως ν' απολαμβάνουν οι υπόλοιποι συλλογικά το κέρδος της συνολικής θυσίας. Το αποτέλεσμα αυτών των επιλογών είναι ένας λαός πανίσχυρων ατόμων, που όμως δεν έχει δυνατότητα να λειτουργεί συλλογικά με τον απόλυτο τρόπο. Με την παιδεία αυτήν δημιουργείται ένας λαός ανθρώπων-"θηρίων", που όμως στο συλ­λογικό επίπεδο δεν μπορεί να συναγωνιστεί τον εβραϊκό λαό-"θηρίο" των δειλών.

Για όσο διάστημα οι Έλληνες δεν έχουν φυσικό ηγέτη, δεν μπορούν να συναγωνιστούν τους Εβραίους ως λαός. Γιατί; Γιατί ο εβραϊκός λαός "ακέφαλος" μένει συσπειρωμένος και φτάνει στο "ζενίθ" των δυνατοτήτων του. Αντίθετα ο ελληνικός λαός "ακέφαλος" απλά επιβιώνει και "σκορπίζει". "Σκορπίζει", γιατί ο καθένας, προκειμένου να κάνει το δικό του, λειτουργεί διασπα­στικά για τον λαό. Από τη διαδικασία αυτήν βέβαια προέρχεται και το δημοκρατικό πολίτευμα. Τα "θηρία" δεν μπορούν να συνυπάρξουν κάτω από άλλες συνθήκες. Αντίθετα, όταν ο λαός συντί­θεται από "ρολίστες", δημοκρατία δεν υπάρχει, αλλά υπάρχει αποτελεσματικότητα, όταν τα πάντα λειτουργούν οργανωμένα. Δεν υπάρχει δημοκρατία σε μια τέτοια περίπτωση, για τους ίδιους λόγους που δεν υπάρχει δημοκρατία μέσα στο χειρουργείο. Μέσα στο χειρουργείο ο καθένας "παίζει" τον ρόλο για τον οποίο έχει εκπαιδευτεί. Αν αρχίσει να μαλώνει ο χειρουργός με τη νοσοκόμα, θα πεθάνει ο ασθενής. Από τη στιγμή που δεν πεθαίνει ο ασθενής, σημαίνει ότι ο καθένας κάνει αυτό που πρέπει για τον ρόλο του.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους λαούς. Για να επιβιώνουν οι Εβραίοι, σημαίνει ότι όλοι οι Εβραίοι κάνουν τη δουλειά για την οποία έχουν εκπαιδευτεί. Αντίθετα οι Έλληνες, για να επιβιώ­σουν, "σκορπίζουν", εφόσον δεν μπορούν ν' αναλάβουν ρόλους. Δεν μπορούν να συνα­γω­­νι­στούν τους Εβραίους, γιατί δεν μπορεί το άτομο —όσο χαρισματικό και να είναι— να συνα­γω­νιστεί μόνο του έναν ολόκληρο λαό. Ο ελληνικός λαός μόνον υπό την ηγεσία "υπεράνθρωπου" συσπειρώνεται και λειτουργεί πραγματικά ως λαός. Όταν συμβαίνει αυτό, είναι πρακτικά ανίκητος. Δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο, που να μπορεί να τον απειλήσει στοιχειωδώς. Δεν υπάρχει ανθρώπινη γνώση, που να μπορεί να τον "καπελώσει".

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται λοιπόν γιατί αυτοί οι δύο ανθρωπότυποι αποτελούν τα όρια στα χαρακτηριστικά των λαών. Όλοι οι υπόλοιποι λαοί, είτε μιλάμε για τον χριστιανικό είτε τον μωαμεθανικό είτε τον βουδιστικό κλπ., βρίσκονται κάπου ενδιάμεσα.

Ακριβώς, επειδή υπάρχουν αυτές οι διαφορές στα χαρακτηριστικά και στη λειτουργία των λαών, υπάρχουν διαφορές και στις μεθόδους ελέγχου τους. Άλλες είναι οι απαιτήσεις που υπάρχουν, όταν πρέπει να εξουσιάσεις ομοιογενείς δειλές μάζες και άλλες, όταν πρέπει να εξουσιάσεις μάζες, οι οποίες συντίθενται από άτομα, που το καθένα απ' αυτά λειτουργεί με τον δικό του αυτόνομο τρόπο. Είναι πολλαπλάσια πιο δύσκολο να ελέγξεις άτομα ανυπάκουα, που τα διακρίνει γενναιότητα. Τα όρια στις απαιτήσεις της εξουσίας αντιπροσωπεύουν οι δύο αυτοί ανθρωπότυποι. Όταν αντιδρά ο εβραϊκός, μπορεί να ελέγχεται αποκλειστικά με "ποιμενική" εξουσία, ενώ όταν αντιδρά ο ελληνικός, μπορεί να ελέγχεται μόνον με την ωμή βία. Μία βία η οποία ξεκινάει από το προσωπικό επίπεδο και εύκολα οδηγεί στη γενικευμένη σύγκρουση, που είναι ό,τι χειρότερο για το σύστημα εξουσίας. Όλοι οι υπόλοιποι λαοί ελέγχονται με συνδυασμό των μεθόδων αυτών.

Εδώ και χιλιάδες χρόνια δεν υπάρχει εξουσία, που να μην απαγορεύει ρητά και κατηγορη­ματικά τον εξελληνισμό των λαών. Εδώ και αιώνες η πιθανή "αναγέννηση" των Ελλήνων είναι ο μόνιμος εφιάλτης της Ρώμης. Η Ρώμη, γνωρίζοντας τον κίνδυνο, φρόντιζε να συντηρεί εκείνες τις συνθήκες, που τους διατηρούν σε αδυναμία. Απέφευγε συστηματικά να δώσει τη δυνατότητα στους Έλληνες να "ξαναγεννηθούν" ως ομοιογενής λαός. Φοβόταν ότι, αν δημιουργούνταν ένας τέτοιος λαός, θα υπήρχε κίνδυνος μέσα από τις εσωτερικές συγκρούσεις να γεννηθεί "υπερ­άνθρωπος", ο οποίος θα "γεννήσει" "υπεράνθρωπους" που θα τον ακολουθούν. Φοβόταν ότι μια φυσική ελληνική ηγεσία θα τους έστρεφε εναντίον της.

Το πρόβλημά της δηλαδή ήταν ότι σε μια πιθανή "αργεντινοποίηση" του ελληνικού λαού, τα πράγματα δεν θα ελέγχονταν εύκολα. Δεν θα ήταν ίδια περίπτωση μ' αυτά που είδαμε να συμβαίνουν στην Αργεντινή. Τι είδαμε στην Αργεντινή; Χριστιανικούς όχλους, που έχασαν το δίκιο τους, εξαιτίας της βιαιότητας του όχλου. Είδαμε ανθρώπους, που είχαν όλο το δίκιο του κόσμου και εξαιτίας της κακής τους παιδείας και της ανύπαρκτής τους γνώσης, να δίνουν στην εξουσία τη δυνατότητα να εμφανίζει την καταστολή σαν μέσον που υπηρετεί το δίκιο και τη δημοκρατία. Αυτό είναι πάντα το ζητούμενο για την εξουσία. Να αδικεί και, όταν τα θύματά της αντιδρούν, να τα τιμωρεί στο όνομα της δημοκρατίας.

Όμως, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να το πετύχει, σε περίπτωση που για τους ίδιους λόγους αντιδράσουν Έλληνες. Γιατί; Γιατί δεν θα έχει να κάνει με βίαιους όχλους. Θα έχει να κάνει με στοιχισμένες "στρατιές", που θα έχουν συγκεκριμένους στόχους κι εχθρούς. "Στρατιές", που θα στηρίζονται στη γνώση και όχι στα ένστικτα. "Στρατιές", που δεν θα επιχειρήσουν βανδαλισμούς λεηλασίες και βιαιότητες, για να "λύσουν" στιγμιαία τα προβλήματά τους, δίνοντας το άλλοθι στην εξουσία να χρησιμοποιήσει νόμιμη βία. Αυτές οι οργανωμένες λαϊκές "στρατιές" είναι ο εφιάλτης της Ρώμης, που τα όρια της εξαντλούνται στο να ελέγχει πεινασμένους κι αγράμματους όχλους. Όχλους, που, μόλις βγουν στους δρόμους, με λίγους προβοκάτορες ανάμεσά τους, τους παγιδεύεις. Οι λίγοι προβοκάτορες θα ξεκινήσουν τα εγκλήματα, τις βιαιότητες και τις λεηλασίες και μόλις οι όχλοι τους ακολουθήσουν, θα επεμβαίνει βίαια η εξουσία.

Γι' αυτόν τον λόγο μισούσε την ελληνική διαπαιδαγώγηση κι απαγόρευε ρητά από τις εθνικές εξουσίες τη δημιουργία ομοιογενούς ελληνικού λαού. Για τη Ρώμη η ιδανική διαπαιδαγώγηση των λαών γινόταν με την Παλαιά Διαθήκη, που γεννά δειλούς "εβραιοχριστιανούς" και όχι τα Ομηρικά Έπη, που γεννούν γενναίους Έλληνες. Δεν ήθελε Έλληνες σε μεγάλες "συγκεν­τρώσεις" και όσους αναπόφευκτα θα υπήρχαν τους ήθελε "σκόρπιους". Μέσα από τα χριστιανικά συστήματα παιδείας επεδίωξε την εξειδίκευση στη μόρφωση, ώστε ν' αποφύγει τον εξελληνισμό πολλών ανθρώπων. Έχοντας την άνεση να ελέγχει τα συστήματα παιδείας, απέφευγαν να κάνουν την ελληνική παιδεία μια μαζική παιδεία. Την ελληνική γνώση την έδιναν μόνον στην ανώτατη εκπαίδευση, για να μπορούν να διαφθείρουν τους λίγους Έλληνες οι οποίοι θα "παράγονταν" από αυτήν.

Όλα αυτά οι Εβραίοι τα γνώριζαν, αλλά τα υποτίμησαν, εξαιτίας του υποτιθέμενου πανίσχυ­ρου κομμουνιστικού κινδύνου. Οι Εβραίοι τόλμησαν να "παίξουν" μ' αυτό που για την εξουσία απαγορεύεται δια ροπάλου. Ο πλέον δειλός λαός του κόσμου συνετέλεσε στο να "ξαναγεννηθεί" ο πιο επικίνδυνος λαός για την εξουσία. Δημιούργησαν μια νέα κοινωνία Ελλήνων τόσο αμιγώς ελληνική, που όμοιά της είχε να δει η ανθρωπότητα από τα αρχαία χρόνια. Η ελληνική κοινωνία σήμερα σε ένα πολύ μεγάλο φάσμα ηλικιών, που ξεκινά από τους σημερινούς εικοσάχρονους μέχρι τους πενηντάρηδες είναι καθαρά ελληνική και ως εκ τούτου επικίνδυνη. Μια κοινωνία απόλυτα όμοια μ' αυτήν που κάποτε "ξεπάτωνε" ολόκληρες αυτοκρατορίες. Μια κοινωνία, που, όταν οι υπόλοιποι χριστιανοί μάθαιναν να μιμούνται τον κακομοίρη και μοιρολάτρη Ισαάκ, αυτή μάθαινε να μιμείται τον γενναίο και ανυπότακτο Αχιλλέα. Μια κοινωνία λίγο κακομαθημένη, λίγο τεμπέλικη, λίγο του βολέματος, αλλά μέχρι το "κόκαλο" ελληνική.

Όμως, το κύριο πρόβλημα για το σύστημα είναι η μικρή "ζώνη" που περιλαμβάνει τους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σήμερα περίπου ανάμεσα στα 30 με 40. Γιατί; Για τον εξής απλό λόγο. Οι μεγαλύτεροι από αυτούς εύκολα ή δύσκολα έχουν βρει το "δρόμο" τους. Με την κοινωνική τους παρουσία έχουν συντελέσει και οι ίδιοι στη διαμόρφωση της κοινωνίας κι έχουν μάθει να ζουν με βάση τα δεδομένα της, που έχουν βασιστεί στα δικά τους χαρακτηριστικά. Οι ισχυρότεροι απ' αυτούς έχουν βολευτεί κι ελέγχουν τους πιο αδύναμους ομοίους τους. Έχουν πιάσει τα "πόστα" και δεν κινδυνεύουν από αντίδραση.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και μ' αυτούς που είναι κάτω των 30. Αυτοί δεν έχουν διαμορφω­μένα πλήρως τα χαρακτηριστικά τους κι έχουν μπει στην διαδικασία αναπροσαρμογής. "Παλεύουν" δηλαδή να διαμορφώσουν τα χαρακτηριστικά τους με βάση τη Νέα Εποχή. "Τρέχουν", για ν' αποκτήσουν τα προσόντα που αντιλαμβάνονται ότι θα είναι τ' απαραίτητα για την "επιτυχία" μέσα στις νέες συνθήκες. Οι ισχυρότεροι από αυτούς έχουν ήδη αποκτήσει υπεροχή με βάση τα νέα δεδομένα και είναι βέβαιον ότι θα ελέγξουν τους πιο αδύναμους ομοίους τους στη μάχη για τα "πόστα".

Αντίθετα η ηλικιακή "ζώνη" στην οποία αναφερόμαστε δεν έχει "βολευτεί" όπως η παλαιότερη κι ούτε έχει τα "ρευστά" χαρακτηριστικά της νεώτερης. Έχει ολοκληρώσει την "ανάπτυξή" της με βάση αυτά που της είχαν υποσχεθεί ότι θ' αποτελέσουν "διαβατήριο" για την επιτυχία της. Είναι πολύ μεγάλοι για να συνεχίσουν την "πορεία" της συγκέντρωσης "προσόντων" και είναι πολύ μικροί για να τα "παρατήσουν" χωρίς μάχη. Τόσο οι ισχυροί αυτής της γενιάς όσο και οι αδύναμοι βρίσκονται στον ίδιο παρανομαστή κι ως εκ τούτου υπάρχει πρόβλημα. Αυτή η γενιά κινδυνεύει να μείνει "έξω" απ' όλα, εφόσον δεν έχει τα "πόστα", όπως οι μεγαλύτεροι κι ούτε έχει την "ανταγωνιστικότητα" των μικρότερων. Ό,τι χειρότερο για την εξουσία, γιατί δεν γνωρίζει κανείς πώς θ' αντιδράσει τη δύσκολη "ώρα". Δεν γνωρίζει κανείς τι είναι σε θέση να κάνει, όταν θα διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να βολευτεί ούτε με τον έναν τρόπο ούτε με τον άλλο.

Αναφερόμαστε σ' αυτήν την γενιά, γιατί ο έλεγχος της ελληνικής κοινωνίας από την Νέα Τάξη θα επιτευχθεί μόνον αν ελεγχθεί αυτή η γενιά. Γιατί; Γιατί απλούστατα δεν μπορεί να παρακαμφθεί μια ολόκληρη γενιά. Είναι αδύνατον ν' αφεθεί, είτε να την "καπελώσουν" μόνιμα οι μεγαλύτεροι είτε να την "προσπεράσουν" οι νεώτεροι. Αυτή η γενιά είναι που σήμερα προσπαθεί να "μπει" στα πράγματα και δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα της επιβίωσης. Αυτή η γενιά στο πιο κρίσιμο στάδιο της ηλικίας της, θα κλιθεί ν' αντιμετωπίσει την Νέα Τάξη.

Όμως, αυτή η γενιά είναι σήμερα άνεργη, ανασφάλιστη και στην εποχή που πρέπει να δημιουργήσει οικογένεια. Αν για τον οποιονδήποτε λόγο αυτήν την γενιά δεν μπορέσει να την βολέψει και άρα να τη διαφθείρει το σύστημα, είναι βέβαιον ότι, όταν θα την φτάσουν στα όρια, θα γελάσει ο κάθε πικραμένος. Θα γελάσει ο κάθε πικραμένος, όταν θ' αναγκαστεί το σύστημα ν' αντιμετωπίσει μια γενιά Ελλήνων, που αγωνίζεται με την "πλάτη" στον τοίχο. Μια γενιά της οποίας οι ισχυροί είναι βέβαιον ότι θα προσπαθήσουν να παρασύρουν στη μάχη τους καί τους αδύναμους καί τους αβόλευτους όλων την ηλικιών, μετατρέποντας τη δική τους μάχη σε γενικευμένη σύρραξη. Αυτό είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει προβλήματα στο σύστημα. Αιώνες τώρα το σύστημα φοβάται και ως εκ τούτου αποφεύγει μια γενικευμένη σύγκρουση με Έλληνες.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται την ιδιαιτερότητα της κατάστασης. Πάντα, όταν υπάρχει αλλαγή "πλεύσης" του συστήματος, υπάρχει πρόβλημα. Είτε αυτή η αλλαγή γίνεται εξαιτίας σφάλματος του συστήματος είτε εξαιτίας κοινωνικών αλλαγών, υπάρχει πρόβλημα. Όταν αλλάζουν τα "προσόντα" αυτών που βολεύονται και δεν υπάρχει ομαλή διαδοχή μεταξύ των γενεών, κάποιος την "πατάει". Το όλο θέμα για το σύστημα είναι να μην είναι ισχυρός αυτός ο οποίος την "πατάει", γιατί τότε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα γι' αυτό. Το όλο θέμα είναι να μην στριμωχθεί στη "γωνία" ένα θηρίο, που πάνω στον πανικό του θα γίνει επικίνδυνο.

Σήμερα αυτός που την "πατάει" είναι μια γενιά με καθαρά ελληνικά χαρακτηριστικά και ως εκ τούτου θηριώδης. Μια γενιά που "μεγάλωσε" με τα πρότυπα της προηγούμενης γενιάς, αλλά που θα έχει ν' ανταγωνιστεί για την κάλυψη των "πόστων" την επόμενη, η οποία έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Μια γενιά που "ξάπλωνε" στα πανεπιστήμια όπως η προηγούμενη, η οποία όμως θα έχει ν' ανταγωνιστεί αυτούς οι οποίοι ήταν "φυτά" σ' έναν κόσμο που "μετρούν" οι "βαθμοί".

Όμως, στους πολέμους και στις μάχες δεν "μετρούν" οι βαθμοί, αλλά τα χαρακτηριστικά των "πολεμιστών". Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζουν αυτοί οι οποίοι έχουν εξειδικευμένες κοινωνιο­λογικές γνώσεις. Ο ελληνικός ανθρωπότυπος είναι ό,τι χειρότερο για την εξουσία, γιατί δεν ελέγχεται με εκφοβιστικού τύπου "ποιμενική" εξουσία. Είναι ανθρωπότυπος που σιχαίνεται τους δειλούς κι εκπαιδεύεται να πολεμάει. Που ερεθίζεται όταν "μυρίζει" μάχη. Ένας ανθρωπότυπος, που ο "θόρυβος" της προβοκάτσιας όχι μόνον δεν τον ωθεί προς τη φυγή, αλλά αντίθετα τον έλκει, ερεθίζοντας την περιέργειά του. Αυτός ο ανθρωπότυπος δεν πανικοβάλλεται εύκολα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να "κατευθυνθεί" με "ποιμενικές" μεθόδους.

Δεν ακολουθεί τυφλά ηγέτες και τους κρίνει διαρκώς. Είναι, όπως είπαμε, το ακριβώς αντίθετο από τον εβραϊκό και κατ' επέκτασιν χριστιανικό ανθρωπότυπο. Δεν συνθέτει όχλους και δεν λειτουργεί με τις αρχές και τους νόμους που διέπουν τη λειτουργία των όχλων. Αυτό σημαίνει ότι, για να ελεγχθεί, απαιτείται μάχη και μάλιστα σκληρή. Απαιτείται να ηττηθεί ολοσχερώς για να εγκαταλείψει τη μάχη. Έναν-έναν τους εξόντωσε τους Έλληνες η χριστιανική αυτοκρατορία, προκειμένου να τους "ξεφορτωθεί".

Το πρόβλημα αυτό θα κληθεί να το αντιμετωπίσει η Νέα Τάξη κι αυτό γιατί έχει αλλάξει ο σχεδιασμός του παγκόσμιου συστήματος. Στα "ενιαία χωριά" είναι επικίνδυνο να περιφέρονται Έλληνες.


Απόσπασμα από το βιβλίο:

«Η ΜΠΑΜΠΟΥΣΚΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΠΟΙΟΣ ΤΟΛΜΑΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΕΙ;»

Βυζγιά

Ο κόσμος έχει την τάση να τρέχει πίσω από τα βυζγιά. Τα βυζγιά, δεν είναι σαν το κοινό βυζί που όλοι ξέρουμε. Κι αυτό γιατί τα βυζγιά τα βλέπεις μόνο μέσα από την κλειδαρότρυπα, σε φωτοσοπιασμένες φωτογραφίες όσων περιοδικών κυκλοφορούν ακόμη, στα σάιτς που πουλάνε λίγο από Κωστόπουλο και στις ειδήσεις του ΑΝΤ1 μετά τις οκτώμιση.

Τη μόδα των δελτίων ειδήσεων με βυζγιά την ξεκίνησε ο σύντροφος Μαλέλης στο Σταρ παρέα με τον Αιμίλιο Λιάτσο και την Πετρούλα, όμως τα πράγματα στράβωσαν στην πορεία και τα βυζγιά αντικαταστάθηκαν απ´τον Νίκο Χατζηνικολάου και την Μάρα Ζαχαρέα.

Τα βυζγιά κυκλοφορούν στο Ίντερνετ σαν τσάμπα ναρκωτικά που δεν κάνουν κακό στην υγεία. Όσο περισσότερα ζευγάρια από δαύτα κουνιούνται μπροστά στη νοικοκυρά με την κουτάλα στο χέρι και τον βαριεστημένο που χαζεύει μια την οθόνη και μια την παλάμη του, τόσο μεγαλώνουν τα κλικς και οι διαφημίσεις των έξυπνων σουτιέν, που κι αυτά στην ουσία βυζγιά πουλάνε. Σαλονικιώτικα.

Στα διαλείμματα από τα βυζγιά, ο αναγνώστης διαβάζει για τα τελειωμένα παραπολιτικά του Μαξίμου, για τον Θεοδωράκη και τα ποτάμια του, για το τι είπε ο Βενιζέλος στον ΓΑΠ και για το πόσα χέρια έπιασε αυτή τη φορά ο φακός του Ρόιτερς στη διανομή δωρεάν μαρουλιών. Βασικά, για το τελευταίο ψιλοχέστηκε ο κυνηγός των βυζγιών. Απλώς το βλέπει γιατί το συνήθισε κι αν δεν πάρει λίγο τζούρα από μιζέρια δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κοινωνική του συμμετοχή στο οικονομικό δράμα του διπλανού διαμερίσματος. Είναι σαν τα ρεπορτάζ του Μέγκα για την πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της Ουνέσκο. Όλοι περιμένουν πότε θα τελειώσουν για να δουν τα αθλητικά.

Σήμερα, ακόμη κι αν ένα μέσο ξεκινά με όλες τις καλές προθέσεις να ενημερώσει τον κόσμο και να τον κάνει να δει πέρα από το απλωμένο χέρι της ελεημοσύνης, τελικά κάπου εκεί κοντά στα βυζγιά θα καταλήξει για να μπορέσει να πάρει κάνα κλικ παραπάνω και να βγουν τα μηνιάτικα των 200 ευρώ στο τρίτο υπόγειο της γαλέρας.
Αυτό δεν συμβαίνει βέβαια μόνον εδώ, αλλά βασικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου γιατί το ένα τέταρτο του συνολικού εισοδήματος δεν το χάσανε ούτε στην Ιταλία, ούτε στην Ισπανία, ούτε στην Πορτογαλία, αλλά στην Ελλάδα.

Κι επειδή τα βυζγιά δεν πέφτουν από την πρώτη θέση της προσοχής του κόσμου ότι κι αν γίνεται εκεί έξω, μια σοβαρή εξήγηση μπορώ να σκεφτώ. Εκτός από σφοδρή κρίση, πάσχουμε κι από βαριά αγαμία.

Από το πολύφημος

Το 10% του doctor Beny-zelou

Τώρα αυτό πάλι πώς να το αναγνώσουμε εμείς οι απλά σκεπτόμενοι αθώοι πολίτες της τόσο όμορφης αυτής χώρας; Μας διαμηνύει ο κύριος Βενιζέλος πως αν το ντουετάκι «ΠΑΣΟΚ-Ελιά» δεν πάρει τουλάχιστον 10%, πέφτει η κυβέρνηση. Τρομάζω σύντροφοι. Και καλά –εγώ ας τρομάξω. 

Τρομάζει και ο Σαμαράς που, κουκιά μετρημένα σου λέει είναι αυτά που έχουμε ως συγκυβέρνηση, σε ποιόν απευθύνεται ο αντιπρόεδρος – στους δικούς μου ψηφοφόρους; Γιατί δεν έχει λογική αυτό που λέει. «Είναι ένα είδος πολιτικού εκβιασμού» μου εξηγεί στενός φίλος, αγαπητός και δεξιός μέχρι το μεδούλι. Διασπαστικού δε εκβιασμού. 

Διότι από πού θα το πάρει το 10% ο συνδυασμός ΠΑΣΟΚ-Ελιάς; Από την ΧΑ; Όχι. Από το ΚΚΕ; Όχι. Από τους ΑΝΕΛ; Όχι. Από την ΔΗΜΑΡ; Όχι. 

Από τον ΣΥΡΙΖΑ; Όχι. Τι απομένει; Το «μικρό κόμμα» (η Ντόρα το είπε) της «Νέας Δημοκρατίας». 

Διότι μόνον σε αυτούς που κόπτονται να μην διαταραχθεί η ισορροπία της «συγκυβερνήσεως» μπορεί να απευθύνεται ο κύριος Ευάγγελος, αυτό λέει η κοινή λογική. Στους άλλους (όλους) που δεν τους ενδιαφέρει εάν «θ’ αντέξει η συγκυβέρνηση», δεν τους αφορά καθόλου τι λέει. 

Στα παλιά τους τα παπούτσια – και ας μου συγχωρεθεί η λαϊκότροπος αυτή προσέγγιση. Ποιος νοιάζεται αν θα πάρει 1 ή 10% η Ελιά του ΠΑΣΟΚ; 

Μόνον η ιδία – και το έτερον της ήμισυ, η Νέα Δημοκρατία. Έλα όμως που και αυτή, τσουρουφλισμένη και καταταλαιπωρημένη όπως είναι, παλεύει να μαζέψει τα απολύτως απαραίτητα μήπως και παραμείνει «πρώτο κόμμα»- έστω και με μία ψήφο διαφορά; Δεν έχει περιθώρια να πριμοδοτήσειτους συγκυβερνήτες ρισκάροντας την τελευταία της ελπίδα – την «πρωτιά» δηλαδή. 

Και σου λέει ο κάθε Νεοδημοκράτης που αγωνιά αυτή τη στιγμή, τι θέλει να πει ο Ευάγγελος; Προαναγγέλλει πτώση της κυβερνήσεως την 26η Μαΐου αν δεν πιάσει το 10%; Τι χουνέρι είναι πάλι αυτό;

Για εμάς που δεν είμαστε της συγκυβερνήσεως και πολύ το θέλουμε να μην τα καταφέρει να συνεχίσει το έργο της μετά την αναγγελία των αποτελεσμάτων το βράδυ της 25ης, είναι λουκούμι Κωνσταντινουπολίτικο αυτό που μας προσφέρει ο αντιπρόεδρος. Διότι δεν θα πάρουν 10% η Ελιά με το ΠΑΣΟΚ με τίποτα – άρα πάμε για εκλογές ατάκα κι’ επί τόπου: Το όνειρό μας.

Και αναρωτιέται κανείς –τι έχει πάθει ο κύριος Βενιζέλος; Ούτε την απλή αριθμητική δεν θυμάται πιά; Γιατί εκτίθεται και δεσμεύεται έτσι; Είναι τόσο σίγουρος ότι θα πάρει κεφάλι ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε, γνωρίζοντας ότι είναι χαμένος από χέρι, ανεβάζει τουλάχιστον λίγο τον πήχη – ώστε να αποχωρήσει επειδή δεν αναγνωρίζει ο Ελληνικός λαός ότι το μέγεθος της προσφοράς του είναι, τουλάχιστον, διψήφιο;

Θ’ ακούσουμε θα δούμε και θα παρατηρήσουμε πολλά μέχρι να μιλήσουν τα αποτελέσματα της 25ης. Ήδη αυτή η άτακτη «λιποταξία» από την συγκυβέρνηση σε περίπτωση που δεν πιάσει 10% ο Μπέννυ με την Ελιά, δηλώνει πολλά. Έφυγε πρώτος ο Κουβέλης –αφού έκαψε όλα του τα χαρτιά για πάντα. Τώρα θα φύγει και ο Βενιζέλος – τσουρουφλισμένος.

Όλα αυτά διευκολύνουν πολύ τον δρόμο του ΣΥΡΙΖΑ προς την πρωτιά. Γιατί οι «αναποφάσιστοι», όπως είναι γνωστό, περιμένουν να δούν προς τα πού θα γείρει η ζυγαριά για να πάνε από εκείνη τη μεριά, να είναι με τους πολλούς –δεν τους αρέσει η μοναξιά.




Του Αρη Δαβαράκη

Έχει δίκιο ο Σαμαράς.

«Χρειάζεται σταθερότητα και όχι οργισμένες καταγγελίες δεκαπενταμελούς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν», ανέφερε ο κ. Αντώνης Σαμαράς από το βήμα του ΣΕΤΕ. Και πραγματικά έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι είναι έτσι ακριβώς. Αρνούνται να μεγαλώσουν κι έτσι μπορούν να σηκώσουν το χέρι τους ψηλά σε γροθιά, σαν τον Μανώλη Γλέζο, αντίθετα με κάποιους άλλους που ανεξαρτήτως ηλικίας έχουν ακαμψία στους ώμους και τα χέρια τους φτάνουν μόνο μέχρι το ύψος του… χειροκροτήματος.

Έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν. Κάποιοι άλλοι όμως γεννήθηκαν γέροι. Με βλέμμα θολό. Στυφοί. Είναι αυτοί που μονίμως λένε «τι καλά που ήταν στη Χούντα». Και με την πρώτη ευκαιρία φτιάχνουν τη δική τους Χούντα. Επειδή τους κουράζουν οι δημοκρατικές διαδικασίες. Επειδή βαριούνται να συζητούν. Ή αδυνατούν να συζητήσουν.

Έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν. Κάποιοι άλλοι πάλι, γέρασαν στα νιάτα τους από το φόβο και το μίσος τους για το διαφορετικό. Σιχαίνονται τους κομμουνιστές, αηδιάζουν με τους αριστερούς, φοβούνται όσους έχουν μακριά μαλλιά γελάνε δυνατά και μπορούν να ονειρεύονται με χρώματα.

Έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν. Κάποιοι άλλοι πάλι, γέρασαν τόσο νωρίς που έπαθαν ολόσωμη αγκύλωση από τότε που κατάλαβαν τον κόσμο και πήραν τη διαβεβαίωση του μπαμπά ότι μια έδρα στη Βουλή πάντα θα τους περιμένει. Κι έτσι, απλώς περίμεναν. Κι έγιναν σαν κόκκαλα έτοιμα να σπάσουν ανά πάσα στιγμή.

Έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν. Άλλοι πάλι, γέρασαν τόσο γρήγορα που απέκτησαν πρεσβυωπία υψίστου βαθμού και δε μπορούσαν να διαβάσουν βιβλία που μιλούσαν για ελευθερία, ζωή, αγώνες και αξιοπρέπεια. Είχαν μάτια μόνο για όποιο κείμενο υμνούσε τον καπιταλισμό, τη λαμογιά, το κέρδος και την ιδιωτικοποίηση των πάντων.

Έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν. Αντιθέτως, κάποιοι άλλοι γέρασαν τόσο πολύ που κουφάθηκαν κι έχουν αυτιά μόνο για τα δικά τους λόγια. Και μιλάνε ασταμάτητα. Και λένε ασυναρτησίες. Και αυτοθαυμάζονται. Και κλέβουν. Και αρπάζουν ανενόχλητοι από τη συνείδησή τους. Γιατί ως κουφοί στα λόγια των άλλων, δεν ακούν τα «κλέφτες, αλήτες, βρωμιάρηδες» που τους φωνάζουν.

Έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν. Και είναι κατακριτέοι επειδή δε φοράνε γραβάτα στον ύπνο τους, δεν κάνουν λαμπρές δεξιώσεις στους γάμους τους, δε μοιράζουν ακριβές μπομπονιέρες στα βαφτίσια των παιδιών τους. Ενώ αντίθετα, αυτοί που γεννήθηκαν γέροι και ντύνονταν από παιδιά σαν μικρομέγαλα, όταν αρχίσουν να κάνουν φαλάκρα, βάζουν μπριγιαντίνη στις πουτσότριχες επειδή δεν αντέχουν δίχως χωρίστρα σε αυτή τη ζωή.

Έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν. Και κάποιοι άλλοι γεννήθηκαν τόσο γερασμένοι που βάφτισαν «Σωτηρία» την Υποταγή. Και απαιτούν να είναι όλοι υποταγμένοι. Βάφτισαν «Σταθερότητα» το Ξεπούλημα. Βάφτισαν «Ιδανικό» τη Μέρκελ. Βάφτισαν «Ησυχία» τον Θάνατο, βάφτισαν «Τάξη» τον Πλούτο των ελάχιστων, βάφτισαν «Ασφάλεια» την Αποδοχή της Μοίρας.

Έχει δίκιο ο Σαμαράς. Ορισμένοι αρνούνται να μεγαλώσουν και θυμίζουν δεκαπεντεμελές. Αν, λοιπόν, το δίλλημα είναι ηλικιακής αντίληψης τότε χίλιες φορές με το δεκαπενταμελές, γιατί μπορεί να μας πάει καμιά εκδρομούλα και να γλιτώσουμε από τη μπόχα εκείνων που γεννήθηκαν γέροι. Άλλωστε, τι χειρότερο μπορεί να μας συμβεί;

Του Καρτέσιου

Θα ήθελα .....

Θα ήθελα μια επόμενη κυβέρνηση να πάρει τα διόδια και τα πρώην δημόσια ταμεία κάθε είδους από τους νταβατζήδες.

Θα ήθελα να τους δω να κλαίγονται στα ΜΜΕ, και από την άλλη πλευρά να έχουν την κυβέρνηση που θα τους απαντά ότι «οι εισπράξεις θα πάνε για την μείωση τους χρέους και την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων». Είμαι σίγουρος ότι θα αντιληφθούν την κρισιμότητα των στιγμών και θα κάνουν το εθνικό τους καθήκον και είμαι σίγουρος ότι και η κοινή γνώμη θα στήριζε την κυβέρνηση.

Θα ήθελα μια επόμενη κυβέρνηση να πάρει πίσω τα δίκτυα και τις συχνότητες και να τα μοσχοπουλήσει αληθινά με διεθνείς διαγωνισμούς. Θα ήθελα να δω τους καναλάρχες να κλαίγονται και από την άλλη πλευρά να έχουν την κυβέρνηση που θα τους απαντά μιλωντας τους για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων συμπληρώνοντας πως «οι εισπράξεις θα πάνε για να μείνουμε στο ευρώ». Είμαι σίγουρος ότι και οι ίδιοι θα στηρίξουν την προσπάθεια και η κοινή γνώμη θα στήριζε την κυβέρνηση.

Θα ήθελα μια επόμενη κυβέρνηση να ζητήσει να καταβληθούν τα έσοδα από την φορολογία στις διαφημίσεις, δηλώνοντας ότι «με τα έσοδα θα πληρώσουμε τα δάνειά μας για να μην μας πουν μπαταχτσήδες». Είμαι σίγουρος ότι η κοινή γνώμη θα στήριζε την κυβέρνηση και οι καναλάρχες θα στήριζαν εμπράκτως την παραμονή της χώρας στο ευρώ, ως έπραξαν έως τώρα.

Θα ήθελα μια επόμενη κυβέρνηση να βάλει φόρο στους εφοπλιστές. Ένα φόρο για να επιστρέψουμε τα χρήματα στο ΔΝΤ που τόσο αγάπησαν όταν ήρθε. Το αγαπημένο τους Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έκοψε μισθούς και επιδόματα. Είμαι σίγουρος ότι νοιάζονται για να πάρει πίσω τα λεφτά που μας δάνεισε. Κι αν κάποιοι λιποτακτήσουν και δεν πληρώσουν το μερτικό τους για το φόρο υπέρ ΔΝΤ και για την διάσωση της χώρας μας, να τους αφαιρεθεί η ιθαγένεια, να αναγραφούν τα στοιχεία τους σε μαρμάρινη πλάκα ντροπής στην Πλατεία Συντάγματος. Να μείνει εκεί χαραγμένη η ντροπή στους αιώνες.

Θα ήθελα μια επόμενη κυβέρνηση να βάλει φόρο στους συνταξιούχους βουλευτές, υφυπουργούς, υπουργούς, πρωθυπουργούς, και πολιτικά πρόσωπα που είτε ψήφισαν το μνημόνιο “ως ευλογία για την χώρα”, είτε από θέσεις ευθύνης άφησαν τα πράγματα να φτάσουν ως εδώ. είτε το εφάρμοσαν. Σε όλους όσους είναι εν ζωή και σε όλους όσους θα λαβουν τέτοια θεση στο μέλλον. Είμαι σίγουρος ότι θα αναγνωρίσουν το λάθος τους και θα πληρώσουν αγόγγυστα το φόρο που τους αναλογεί. Είμαι σίγουρος ότι η κοινή γνώμη θα τους συγχωρέσει για την πράξη τους και θα αναγνωρίσει την μεταμέλειά τους. Είμαι σίγουρος ότι η πολιτική θα πάψει να είναι χόμπι των πλουσίων και των ευγενών γόνων μεγαλοαστών και θα αρχίσει να έχει την έννοια της ατομικής ευθύνης πληρωτέα τοις μετρητοίς

Θα ήθελα μια επόμενη κυβέρνηση να βάλει φόρο στους μεγαλοδημοσιογράφους. Ένα φόρο με εισοδηματικά κριτήρια και δεδηλωμένο στόχο πως οι εισπράξεις από το φόρο αυτό να πάνε κατευθείαν στην Α.Ε. κ. Μέρκελ που τόσο αγαπούν και υπολήπτονται. Είμαι σίγουρος ότι και οι ίδιοι θα αντιληφθούν την σκοπιμότητα ενός τέτοιου φόρου εξευγενισμού του θηρίου. Παράλληλα, η κοινή γνώμη θα στήριζε την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να παταχθούν οι συντεχνίες και τα οργανωμένα συμφέροντα.

Θα ήθελα μια επόμενη κυβέρνηση να φορολογήσει τις χρηματιστηριακές και τις τραπεζικές συναλλαγές και τους κατόχους μετοχών εισηγμένων και συστημικών τραπεζών. Να τους φορολογήσει με ενιαίο φόρο 15% και τα έσοδα να πάνε για να σταματήσουν οι κατασχέσεις κατοικιών. Παράλληλα να απαλλάξει από φόρους κάθε κίνηση κεφαλαίου προς την δημιουργία παραγωγικών επενδύσεων και θέσεων εργασίας.

Θα ήθελα τελικά μια επόμενη κυβέρνηση να αλλάξει το μίγμα της πολιτικής που εφαρμόζεται και που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει τόσο να κάνει με το πόσο λιτότητα θα έχουμε ή πόσο ανάπτυξη και έλλειμμα, αλλά έχει να κάνει με το ποιος πληρώνει την κρίση και ποιος λουφάρει . Να πληρώσουν αυτοί που εκαναν την κρίση μια ακόμη ευκαιρία για «αρπαχτές» στο εσωτερικό και για συναλλαγές της εξουσίας με την διαπλοκή. Μια ευκαιρία για να αναδιαρθρώσεις των αγορών υπέρ των λίγων και ισχυρών ακόμη και υπέρ των καρτελ όπως στην περίπτωση του γάλακτος

Θα ήθελα τελικά μια επόμενη κυβέρνηση να βάλει άλλους να πληρώσουν για να μείνουμε στο ευρώ, ξεκινώντας από αυτούς που έχουν να χάσουν τα περισσότερα και δεν πλήρωσαν έως τώρα σχεδόν τίποτε ή κέρδισαν από την κρίση.

Και επιτελούς:  Είμαστε το τελευταίο φεουδαλικό κράτος στην ευρωπη και κάποιοι παριστάνουν και μοστράρονται για Ευρωπαίοι. Κάνουν μπίζνες και περιφέρονται στα euroclub με τα λεφτά του κοσμάκη.

Που ακούστηκε τζάμπα νταν ευρωπαισμός;

Από το Larissanet