«Κοπρίτες» οι δημόσιοι, «κοπρίτες» και οι ιδιωτικοί!

Μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ, ο υπουργός Οικονομικών Παπακωνσταντίνου δε δίστασε να παραδεχτεί ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει νέες μειώσεις μισθών... στον ιδιωτικό τομέα!

Μάλιστα, όχι μόνο το παραδέχτηκε, αλλά υπεραμύνθηκε κιόλας της «αναγκαιότητας» να υπάρξουν αυτές οι νέες μειώσεις, διότι - όπως είπε - μόνο έτσι θα επιτύχουμε τη βελτίωση της «ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας.

Αυτές οι μειώσεις μισθών, δηλαδή οι περαιτέρω περικοπές στους μισθούς των 590 ευρώ, είναι - όπως εξήγησε ο κύριος υπουργός - ο ασφαλέστερος τρόπος για να τονώσουμε τις επιχειρήσεις.

Δεν παρέλειψε να προσθέσει, φυσικά, ότι η τόνωση, η ενίσχυση και ηπροστασία των επιχειρήσεων αποτελεί μια απαραίτητη επιλογή που συνάδει απολύτως με το σχέδιο του ΠΑΣΟΚ για τη σωτηρία της χώρας.

Ισως είναι περιττή η επισήμανση πως κατά τη διάρκεια των παραπάνω τοποθετήσεών του, ο σοσιαλιστής Παπακωνσταντίνου είχε φροντίσει να επιστρατεύσει κάθε απόθεμα... σοβαρότητας που μπορεί να διαθέτει ένας λογιστάκος της πλουτοκρατίας.

*

Θυμίζουμε ότι πριν από μερικούς μήνες η κυβέρνηση έδινε καθημερινά «γραμμή» στα στελέχη της και «σκονάκια» στα παπαγαλάκια της των ΜΜΕ, ώστε, όταν εμφανίζονταν στα δημόσια θεάματα, να υποστηρίζουν πως υπήρχε μια «κόκκινη γραμμή» πίσω από την οποία δεν επρόκειτο να πάει το ΠΑΣΟΚ. Η «κόκκινη γραμμή» ήταν - υποτίθεται - η υπεράσπιση των μισθών των ιδιωτικών υπαλλήλων.

Πρόκειται για τους ίδιους μισθούς, τους μισθούς πείνας, που

αφού τους έκοψαν μια φορά με τους έμμεσους φόρους,

αφού τους έκοψαν δεύτερη φορά με το «πάγωμα» των συμβάσεων ΓΣΕΕ - ΣΕΒ,

αφού τους έκοψαν τρίτη φορά με την κατάλυση των εργασιακών σχέσεων και της συλλογικής σύμβασης,

τώρα - «πατριωτικώς» ορμώμενοι - ανακοινώνουν ότι θα τους ξανακόψουν!

*

Θυμίζουμε, επίσης, πως όταν ανέμιζαν την παντιέρα των «κόκκινων γραμμών» της τάχα μου προστασίας του μισθού των ιδιωτικών υπαλλήλων, δεν ξεχνούσαν να καταγγέλλουν τους «κοπρίτες» (όπως τους αποκάλεσαν αργότερα) δημόσιους υπαλλήλους.

Για την ακρίβεια, την «έγνοια» τους για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, την επιστράτευαν την ίδια στιγμή που πετσόκοβαν τους δημοσίους υπαλλήλους. Πώς μπορούν να διαμαρτύρονται αυτοί οι «κοπρίτες». Τα «ρετιρέ». Οι «προνομιούχοι». Με τι δικαίωμα αρνούνται να συμβάλουν σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για τον τόπο και να μη βλέπουν - αυτοί οι «βολεμένοι» δημόσιοι - τι τραβούν οι συνάνθρωποί τους στον ιδιωτικό τομέα;

Είναι μερικά μόνο από όσα «έσουρναν» οι «αντιεξουσιαστές της εξουσίας» εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων.

Και έτσι, ως γνήσιοι «αντιεξουσιαστές», άτεγκτοι θιασώτες της κοινωνικής ισότητας, ξεκαθάριζαν: Οι μισθοί των δημοσίων θα περικοπούν, οι μισθοί των ιδιωτικών θα περιφρουρηθούν, αυτό επιτάσσει η «κοινωνική δικαιοσύνη»!

*

Τώρα, και αφού πια οι δημόσιοι υπάλληλοι έφυγαν «μισοί» από τα ραντεβού τους με τον κυβερνητικό «Προκρούστη» (και μέχρι να ακολουθήσουν τα επόμενα ραντεβού), το ίδιο παραμύθι - διά του οποίου διαχέεται το δηλητήριο του «κοινωνικού αυτοματισμού» - επαναλαμβάνεται εναντίον των υπολοίπων θηραμάτων.

Τώρα, είναι οι (λεηλατημένοι) μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων που έγιναν η «κόκκινη γραμμή» για την κυβέρνηση! Τώρα, που η «πατριωτική» χατζάρα έβαλε στόχο να ξεκληρίσει ολοκληρωτικά το «κοπάδι» με τους αμνούς του ιδιωτικού τομέα, η κυβερνητική «έγνοια» στράφηκε στην «προστασία» των δημοσίων υπαλλήλων έναντι των... ιδιωτικών υπαλλήλων!

Συγκεκριμένα, και όπως ανέφερε ο Παπακωνσταντίνου, με τα νέα μέτρα που ετοιμάζει η κυβέρνηση «φυσικά» και δεν πρόκειται να πειραχτούν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Οπως, μάλιστα, με βαθύτατο ανθρωπισμό, παραδέχτηκε, οι άνθρωποι αυτοί (οι «κοπρίτες», δηλαδή) έχουν υποστεί πολλά και δε θα υποστούν περισσότερα.

Τώρα, όμως, όπως είπε, είναι η στιγμή να συνδράμει ο ιδιωτικός τομέας (ένεκα η «ανταγωνιστικότητα» των καπιταλιστών, γαρ). Δηλαδή, οι εργάτες και οι υπάλληλοι των 590 ευρώ. Οι οποίοι πώς μπορούν να διαμαρτύρονται; Ας δουν τι τραβούν οι συνάνθρωποί τους στο δημόσιο τομέα!

*

Το «διαίρει και βασίλευε» σε όλο του το αποκρουστικό μεγαλείο. Η τακτική του ΠΑΣΟΚικού ΔουΝουΤιστάν να ξεμοναχιάζει κοινωνικές κατηγορίες και στρώματα, να «θωπεύει» το προηγούμενο θύμα του, τη στιγμή που εγκληματεί εναντίον του επόμενου θύματος, σε πλήρη εφαρμογή. Το κυβερνητικό παραμύθι των «κόκκινων γραμμών» σε νέα θλιβερή επανέκδοση.

Μια ελαφρά αντιστροφή: Στη θέση της μέχρι χτες «κοκκινοσκουφίτσας» έχει βρεθεί ο «λύκος». Και ο μέχρι χτες «λύκος» της κυβερνητικής προπαγάνδας τώρα «αναβαθμίστηκε» εκείνος σε αθώα «κοκκινοσκουφίτσα».

Ενα παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο στην όλη αυτή κωμωδία. Το θράσος, η αναίδεια, η αναισχυντία και η ταξική παλιανθρωπιά των «παραμυθάδων».

Του Νόκου Μπογιόπουλου

Διάσταση απόψεων

Γνωρίζονται τυχαία σε ένα πάρτυ και ο Γιάννης ζητά από την Λίτσα να πάνε σινεμά.

Αυτή δέχεται και τα περνάνε καλά.

Μερικές μέρες αργότερα βγαίνουν για φαγητό και πάλι περνούν καλά.

Αρχίζουν λοιπόν να βλέπονται τακτικά και μετά από λίγο γίνονται ένα ωραίο ζευγάρι.

Και ένα βράδυ, ενώ ο Γιάννης την πηγαίνει η σπίτι της,
μια σκέψη περνά από το μυαλό της
και χωρίς να το πολυσκεφτεί την εκφράζει φωναχτά:

- Έχεις καταλάβει ότι σήμερα κλείνουμε 6 μήνες;
Και κατόπιν, πέφτει σιγή στο αυτοκίνητο!
Τόσο πυκνή σιγή που μπορείς να την κόψεις με το μαχαίρι!

Η Λίτσα σκέφτεται:

'Θεέ μου! Μήπως τον πείραξε που το είπα αυτό;
Μήπως νιώθει περιορισμένος από τη σχέση μας;
Μήπως νομίζει ότι προσπαθώ να τον πιέσω σε κάποιο είδος υποχρέωσης που δεν θέλει;
Ή δεν είναι σίγουρος;'
Ο Γιάννης σκέφτεται: 'Πω-πω! Έξι μήνες!'

Και η Λίτσα σκέφτεται:

'Αλλά εδώ που τα λέμε, ούτε κι εγώ είμαι σίγουρη ότι θέλω ένα τέτοιο είδος σχέσης.
Μερικές φορές θα ήθελα περισσότερο χώρο.
Να μπορώ να σκεφτώ αν με ικανοποιεί η σχέση μας καθώς πηγαίνουμε σταθερά προς....
Αλήθεια, που πηγαίνουμε;
Θα συνεχίζουμε να βλεπόμαστε με αυτόν τον τρόπο;
Μήπως εμφανίζεται η προοπτική του γάμου μπροστά;
Με παιδιά;
Μια ολόκληρη ζωή μαζί;
Είμαι έτοιμη γι αυτό το επίπεδο δέσμευσης;
Τι ξέρω πραγματικά γι' αυτόν τον άνθρωπο;'

Ο Γιάννης σκέφτεται:

'Αυτό σημαίνει ότι ήτανννν.... χμμμ... Φεβρουάριος όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε...
Τότε που μόλις είχα πάρει το αυτοκίνητο από σέρβις...
Που σημαίνει...
Για στάσου να δω τα χιλιόμετρα...
Φτου! Γαμώτο! Ξέχασα την αλλαγή λαδιών!'

Η Λίτσα σκέφτεται:

'Γιατί δε μιλάει; Είναι ταραγμένος!
Φαίνεται στο πρόσωπό του.
Για ποιόν λόγο όμως ταράχτηκε;
Μήπως τα βλέπω όλα λάθος;
Μήπως θέλει περισσότερο δέσιμο η σχέση μας;
Μήπως κατάλαβε πριν από εμένα ότι εγώ έχω επιφυλάξεις;
Να δεις που αυτό είναι!
Γι αυτό δεν λέει τίποτε.
Φοβάται ότι θα τον απορρίψω.'

Εν τω μεταξύ, ο Γιάννης σκέφτεται:

'Αλλά αυτήν την φορά θα το κοιτάξουν το σασμάν!
Όχι σαν την άλλη φορά...
Δήθεν το κρύο και μαλακίες!
Τι κρύο; Με 25 βαθμούς;
Πλήρωσα μια περιουσία και μου βγαίνει το χέρι να βάλω μια ταχύτητα!'

Η Λίτσα σκέφτεται:

'Έχει θυμώσει!
Και δεν τον κατηγορώ...
Στη θέση του κι εγώ θα ήμουν θυμωμένη...
Νιώθω τόσο ένοχη, αλλά δε φταίω που νιώθω έτσι....
Απλά δεν είμαι σίγουρη...'

Ο Γιάννης συνεχίζει:

'Καλά, έτσι και μου πουν τίποτε ότι δεν καλύπτεται από την εγγύηση θα γίνει χαμός!
Αυτό θα πουν τα καθίκια, το ξέρω!'

Και η Λίτσα:

'Ίσως είμαι τελειομανής...
Να περιμένω τον ιππότη με το άσπρο άλογο,
τη στιγμή που είμαι δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο που με φροντίζει
και νοιάζεται για μένα
και που χαίρομαι κάθε στιγμή που είμαι μαζί του;
Και τώρα υποφέρει επειδή είμαι εγωίστρια!
Επειδή κάνω σαν κοριτσάκι που έχει διαβάσει ένα σωρό ρομάντζα..'

Ο Γιάννης:

'Εγγύηση!
Θα τους πω να πάρουν την εγγύηση και να την χώσουν εκεί που ξέρουν!'

- Αγάπη μου, λέει η Λίτσα

- Τι είναι; Απαντά ο Γιάννης

- Σε παρακαλώ... Μην βασανίζεις τον εαυτό σου, λέει με μάτια γεμάτα δάκρυα. Ίσως δεν θα έπρεπε... Νιώθω τόσο...' (και την παίρνουν τα κλάματα...)

- Μα τι έπαθες;

- Είμαι τόσο χαζή! Το ξέρω ότι δεν υπάρχει ούτε ιππότης, ούτε άλογο!

- Δεν υπάρχει άλογο;

- Νομίζεις ότι είμαι χαζή έτσι;

- Όχι βέβαια!

- Να μωρέ! Απλά... ξέρεις... χρειάζομαι λίγο περισσότερο χρόνο...

(Κατόπιν, ακολουθεί μια σιγή 15 δευτερολέπτων που ο Γιάννης προσπαθεί να βρει κάτι 'ασφαλές' να πει)

Και τελικά λέει:'...ΟΚ!'

Η γυναίκα, πολύ συγκινημένη του πιάνει το χέρι και λέει:
'Αγάπη μου... Πραγματικά νιώθεις έτσι;'

- Πώς έτσι;

- Έτσι, σχετικά με τον χρόνο.

- Μα ναι, φυσικά!

Η Λίτσα γυρνά και τον κοιτά βαθιά στα μάτια,
προκαλώντας την ανησυχία του Γιάννη για το τι μπορεί τώρα να ξεστομίσει,
ιδιαίτερα αν έχει σχέση με άλογο.
Στο τέλος λέει:

- Σε ευχαριστώ αγάπη μου!

- Κι εγώ σε ευχαριστώ αγάπη μου, λέει ο Γιάννης με ιδιαίτερη σιγουριά.

Στο τέλος την αφήνει στο σπίτι της και εκείνη ξαπλώνει στο κρεβάτι,
αισθανόμενη σαν μια μαρτυρική φιγούρα, εντελώς μπερδεμένη, κλαίει μέχρι το πρωί.

Ο Γιάννης γυρνά σπίτι του και παίρνοντας μια πίτσα,
βλέπει στην τηλεόραση μια ταινία που έτυχε να δείχνει.
Μια μικρή φωνούλα όμως μέσα του
λέει ότι κάτι σημαντικό παίχτηκε στο αυτοκίνητο
αλλά είναι σίγουρος ότι δεν μπορεί να καταλάβει τι,
οπότε και σταματά την προσπάθεια.

Την άλλη μέρα, η Λίτσα βγαίνει με τις φίλες της και κουβεντιάζουν υπόθεση περίπου για έξι ώρες.
Με αφάνταστη ακρίβεια,
θα αναλύσουν όλα όσα ειπώθηκαν,
μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια,
από όλες τις πιθανές οπτικές γωνίες.
Θα συνεχίσουν να το συζητούν ξανά και ξανά,
χωρίς ποτέ να φτάσουν σε οριστικά συμπεράσματα
αλλά ταυτόχρονα και χωρίς να το βαριούνται.

Από την άλλη μεριά, ο Γιάννης,
καθώς την άλλη μέρα παίζει μπιλιάρδο με τον κολλητό του,
μια στιγμή, πριν να κάνει το σπάσιμο,
θα σταματήσει και θα του πει:

- Να σε ρωτήσω κάτι ρε μαλάκα ;

Είχε ποτέ η Λίτσα άλογο;

Οι άντρες και τα βρακιά τους

Ο άνθρωπος κρίνεται από δυο πράγματα: απ΄το παπούτσι κι απ΄το βρακί. 

Ένας άντρας θέλει συνήθως το εσώρουχο μιας γυναίκας να του πει ότι είναι σέξι και καυτή. Μια γυναίκα, όταν κοιμάται για πρώτη φορά με κάποιον, θέλει επιπλέον το εσώρουχό του να της πει: «Είμαι καθαρό, εφαρμοστό, χωρίς τρύπες και σπασμένα λάστιχα». Θέλει να ξέρει ότι έχει να κάνει με έναν υπεύθυνο πολίτη, που εκτός από το να την φέρνει σε οργασμό, ξέρει πώς χρησιμοποιείται και το πλυντήριο και ο κάδος των απορριμάτων (σηκώνεις το καπάκι, πετάς το ξεχυλωμένο εσώρουχο-φουφούλα, το ξανακλείνεις κι αγοράζεις ένα καινούριο).

Μια γυναίκα δεν θέλει να πέσει πάνω σε τίποτα μπόξερ με αρκουδάκια και καρδούλες, αλλά δεν θέλει να πέσει πάνω και σε λεοπάρ στρινγκ. Τις παλιές μέρες βέβαια, ο άντρας ήταν ένα απλοϊκό ον και γι΄αυτό είχε στην διάθεσή του μόνο έναν τύπο εσώρουχου: το σώβρακο. Σήμερα όμως, υπάρχουν 700 διαφορετικά στιλ αντρικών εσωρούχων στην αγορά.

Αθλητικά εσώρουχα. Μπόξερ. Σλιπ. Μπόξερ-σλιπ, δύο σε ένα. Μεγάλα σλιπ που φτάνουν μέχρι τη μέση. Μικρά χαμηλοκάβαλα σλιπ. Μπικίνι (έτσι λέγεται το πολύ μικρό αντρικό σλιπ). Μπόξερ-σορτς (απόγονος του σώβρακου). G-string. Jockstraps με δυο λωρίδες μόνο στο πίσω μέρος. Μπόξερ από δαντέλα, σλιπ με άνιμαλ πριντς, μπόξερ-σλιπ φλοράλ, δερμάτινα στρινγκ και, τελευταία, μοδάτα μεταξωτά μακριά σώβρακα που θέλουν επειδέξιους κώλους, καθότι στην Βραζιλία ονομάζονται sambacansao (σημαίνει «σάμπα τραγούδι») και είναι οι βερμούδες που φορούσαν παραδοσιακά οι τραγουδιστές της σάμπα όταν χόρευαν.

Ποιο όμως είναι το αντρικό εσώρουχο που θα συναντήσετε πιο συχνά; Σύμφωνα με έρευνα του περιοδικού «Men’s Health» το μπόξερ- σλιπ. Από τη δεκαετία του ‘90 που εμφανίστηκε στις διαφημίσεις του Calvin Klein, κέρδισε γρήγορα την φήμη του πιο σέξι αντρικού εσωρούχου, με αποτέλεσμα να το προτιμούν σήμερα το 41% των αντρών. Το φαρδύ μπόξερ που ανεμίζει και χωρά μέσα αντζέντα και κινητό, το προτιμούν δυστυχώς ακόμη το προτιμά το 29% των αντρών, το κλασσικό σλιπ το 16% των αντρών, το μικρό σλιπ-εφιάλτη των γυναικών μόνο το 8%, και το μπικίνι (το πολύ-πολύ μικρό σλιπ) μόνο το 5% των αντρών παραδέχεται ότι το φορά. (Το 1% δεν ξέρει-δεν απαντά, δηλαδή δεν φορά τίποτα).

1.400.000 νεκροί για ένα αιδοίο;

Η εικόνα ενός αιδοίου μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως αναλόγως τη φαντασία και τη διάθεση. Αν όμως επιλέγαμε να το κάνουμε με μια  ιστορία;..Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την ισχύ αυτής της γενετήσιας σχισμής. Τα σύνορα της σύγχρονης Ευρώπης χαραχτήκαν, σε ένα μικρό βαθμό, στις γωνίες των Βερσαλλιών από ακόρεστες για δόξα κλειτορίδες.

Φλεβάρης του 1745, Βερσαλλίες. Ήταν σε ένα μασκέ πάρτη που την είδε για πρώτη φορά. Αυτός ήταν μεταμφιεσμένος σε θάμνο και αυτή ντυμένη μια ταπεινή βοσκοπούλα. Την πλησίασε αμέσως αδιαφορώντας αν ο άντρας της ήταν εκεί τριγύρω και τους έβλεπε. Το ενδεχόμενο να αντισταθεί η 24χρονη παντρεμένη Μαρκησία ντε Πομπαντούρ, σύζυγος και μητέρα δυο παιδιών, σε αυτό το καμάκι ήταν απίθανο καθώς ο ντυμένος θάμνος ήταν ο ισχυρότερος άνδρας της Ευρώπης ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΕ’ της Γαλλίας. Αυτός ο Louis ήταν ένας πραγματικά λάγνος μονάρχης, έχοντας στο ενεργητικό του 15 επίσημες διαδοχικά ερωμένες, εκατοντάδες δικές του πόρνες, διατηρώντας το προσωπικό του μπορδέλο, ενώ είχε πάρει στη σειρά και τις πέντες κόρες του Δούκα του Mailly, εκ των οποίων οι περισσότερες παντρεμένες! Βέβαια δεν ήταν άκληρος καθώς είχε ξεζουμίσει την Πολωνή βασίλισσα Μαρία Λεζίνσκα η οποία του έδωσε 10 παιδιά πριν τη παρατήσει.

Ωστόσο η Πομπαντούρ είχε μαγέψει τον βασιλιά. Εκείνη η μικρή μοιχαλίδα με το οβάλ πρόσωπο και το μικρό στοματάκι, όταν σήκωσε μπροστά στο βασιλιά το κρινολίνο της (φόρεμα 18^ουαιώνα)  και μετά το μεσοφόρι της ήξερε ότι δεν θυσίαζε τη τιμή της αλλά ότι κέρδιζε τον πιο ακόλαστο και ισχυρό εραστή του αιώνα. Δεν είχε άδικο. Ο Λουδοβίκος χαμένος ανάμεσα στα πόδια της καινούργιας του κατάκτησης είχε παραιτηθεί από τη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων εξουσιοδοτώντας τη να κάνει η ίδια ό,τι ήθελε, ακόμα και να ορίσει το ύψος των συντάξεων!

Ανατολικότερα, ένας άλλος βασιλιάς, ο αμετανόητα μισογύνης Φρειδερίκος της Πρωσίας, μισούσε τόσο πολύ την ερωμένη του Γάλλου ομολόγου του ώστε βάφτισε ένα από τα σκυλιά του Πομπαντούρ! Αυτό ήταν! η όμορφη Γαλλιδούλα ήρθε σε επικοινωνία με άλλες δυο πανίσχυρες γυναίκες για να χτυπήσουν από κοινού τον ξενέρωτο Γερμανό: τη τσαρίνα της Ρωσίας Ελισάβετ και τη κερατωμένη αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία της  Αυστρίας. Το 1757 ξέσπασε ένας πόλεμος που για πρώτη φορά στην ιστορία είχε μέτωπα σε όλες σχεδόν τις ηπείρους, πήραν μέρος όλες οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις ενώ η Γαλλία βγήκε αποδυναμωμένη. Η πρώτη αυτή παγκόσμια σύρραξη διήρκεσε 7 χρόνια και κόστισε τη ζωή σε 1.400.000 ανθρώπους. Και να σκεφτεί κανείς ότι η Πομπαντούρ τα προκάλεσε όλα αυτά έχοντας σταματήσει από χρόνια να ασκεί τέτοια ερωτική επιρροή στο βασιλιά..

Ο Louis μπορούσε να είχε όποια γυναίκα ήθελε αλλά μόνο στην Πομπαντούρ επέτρεψε να αναλάβει τις τύχες της χώρας του… η σεξουαλικότητα στις υπηρεσίες ενός έντονου πνεύματος... η ιστορία δεν μπορούσε να είναι διαφορετική.

του Βαγγέλη Γεωργίου

Η Μπουμπουλίνα στο χαρέμι ...

Απορώ πώς «μέθυσε με τ’ αθάνατο κρασί του ’21» ο κ. Βερέμης, αφού -σύμφωνα με νεώτερες αναστοχαστικές έρευνες- ήταν λεμονάδα!..

Επίσης, αφού από τους τέσσερις σκοτεινούς αιώνες της τουρκικής κατοχής, οι πρώτοι τρεις ήταν τόσο φωτεινοί, γιατί πήγαιναν οι γκιαούρηδες ρωμιοί, βλάχοι, αρβανίτες και γραικοί από εξέγερση σε εξέγερση κι από σηκωμό σε επανάσταση; Λεμονάδες πίνανε κι αγριεύονταν;

Από τον «συνωστισμό» στη Σμύρνη στη «συνεκμετάλλευση» του Αιγαίου.

Συγκοινωνούντα δοχεία! (όχι θερινής νυκτός! αλλά άγριας τοιαύτης και μακράς. Οπως η νύχτα των σκοτεινών αιώνων της Τουρκοκρατίας και της Ενετοκρατίας στην Ελλάδα).

Πάντως μικρό το κακό! Η (ως φαίνεται, κατά λάθος) σκλαβιά του Γένους στην (πολυπολιτισμική Οθωμανική Αυτοκρατορία) αποτυπώνεται στη φιλόδοξη ιστορική παραγωγή του ΣΚΑΪ, «1821», με όλη την επιστημονική ενάργεια που διαθέτουν οι δημοφιλέστατες άλλωστε στους Ελληνες τούρκικες σαπουνόπερες.

Αχ τζάνουμ, βάι-βάι, όπως στα σεβντά μελό τώρα, έτσι και στην Τουρκιά τότε, πήγαιναν οι μικτοί γάμοι σύννεφο – έπαιρνε ο φτωχός ρωμιός την κόρη του Πασά γυναίκα, κάνανε κι έναν – δυο γενίτσαρους, να το και το παιδομάζωμα. Εχουν γράψει για αυτά σπουδαίοι ιστορικοί, ο Φίνλεϋ, ο Κόκκινος και κυρίως ο Χομπσμπάουμ, όταν έβλεπε στον ξεριζωμό των Ελλήνων απ’ τη Μικρασία το «τέλος 3.000 χρόνων αδιάσπαστης ιστορίας του Ελληνισμού στην Ανατολία».

Οχι – όχι! μια χαρά τα λέει ο ΣΚΑΪ για τους Οθωμανούς τότε (και ο Economist, που είχε ένθετο χθες η «Καθημερινή» για τους νεο-Οθωμανούς σήμερα).

Κολίγοι δούλευαν τότε οι ρωμιοί στους κοτζαμπάσηδες (χριστιανούς) και τους αγάδες (μουσουλμάνους), για ένα πιάτο φαΐ, κολίγοι δουλεύουν και σήμερα ορισμένοι στον «Ομιλο Αλαφούζου», αν κρίνουμε από το εκκαθαριστικό που έλαβαν κάποιοι συνάδελφοι εκεί ύψους 215 ευρώ μηναίως – όχι, Δαίμων δεν είναι λάθος! 215 ευρώ τον μήνα.

Διότι ο πρωτοπόρος στα εργασιακά αυτός όμιλος (στον οποίον, ειρήσθω εν παρόδω, εργάζεται πλήθος εκλεκτών συναδέλφων και φίλων) εκτός από τις επιχειρησιακές συμβάσεις έχει βάλει μπροστά και την εκ περιτροπής εργασία

κολίγοι τότε (επί Οθωμανών), ραγιάδες σήμερα (επί Νεοφιλελεύθερων).

Ευτυχώς όμως π0υ τότε τουλάχιστον μαθαίνανε τα παιδιά γράμματα. Οχι σε «κρυφά σχολειά» κι άλλες «αφηγήσεις», αλλά στα φανερά, στα σχολειά εκείνα για τα οποία ξελαρυγγιάστηκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός (κατά λάθος παπάς κι αυτός) ότι πρέπει να στέλνουν τα παιδιά τους οι Ελληνες (οι ποιοι;), ώσπου αποκεφαλίσθηκε (για να πάψει να ξελαρυγγιάζεται)

σε μιαν ατυχή στιγμή της λαμπράς Οθωμανικής Διοικήσεως Ιωαννίνων Αρτας και περιχώρων, τον 17ον αιώνα.

Αλλά, εγείρεται το ερώτημα: πώς ο Πατροκοσμάς γνώριζε το 1640 ότι είναι Ελληνας, αφού η κυρία Πόπη Διαμαντάκου μάς διαβεβαίωσε χθες στην τηλεκριτική της για το «1821» του ΣΚΑΪ, ότι το «Ελληνικόν έθνος γεννήθηκε το 1821»! 

Τόμπολα -και τζάμπα το έφαγε το κεφάλι του (γδαρμένο και πολυπολιτισμικά παλουκωμένο) ο Πατροκοσμάς για μια χαζή ιδέα, ότι ήταν ρωμιός κι ότι τα ρωμιόπουλα έπρεπε να μαθαίνουν ελληνικά.

Ελληνικά ίσως όχι τόσον καλά, όσον του κ. Παπαχελά ο οποίος στη νεκρολογία του για τον αείμνηστον καπετάν Βασίλη Κωνσταντακόπουλο («Καθημερινή» 26-1-2011) δήλωνε ότι «οφείλει (σ.σ. ο νεκρός) να γίνει θετικό πρότυπο»…

Οπως και να ‘χει, ίσως τώρα, έστω και αργά, να καταλαβαίνουν ορισμένοι τι έκανε νιάου νιάου στα κεραμίδια, όταν η υφιστάμενη της κυρίας Γιαννάκου κυρία Ρεπούση έγραφε για «συνωστισμούς», ή όταν χορηγούσε ο κ. Σόρος πολιτικώς ορθές ιστορικές αφηγήσεις – με ευρώ τις χορηγούσε

κι όποιος τα πήρε να βγει να το πει,

όπως με ευρωλιροδολάρια χορηγήθηκαν και ορισμένοι υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν- ένα Μνημόνιο κι αυτό Συνεκμετάλλευσης της Κύπρου απ’ τους πάντες εκτός απ’ τον λαό της, Τούρκους κι Ελληνες…


Του Στάθη

Κοίτα ποιος μιλάει για “τσαμπατζήδες”

Αστραψαν και βρόντηξαν οι εθνοπατέρες μας, με προεξάρχοντα τον επί των Μεταφορών κ. Ρέππα.«Τσαμπατζήδες» και «μπαταχτσήδες» είναι λοιπόν, όλοι όσο στενάζοντας από τα αλλεπάλληλα χαστούκια, αποφάσισαν να πουν «τέρμα, δεν πληρώνω» στα μέσα μαζικής μεταφοράς και στους σταθμούς διοδίων.

Και ποιοι επιδίδονται σε αυτούς τους άθλιους χαρακτηρισμούς; Οι κατ`εξοχήν τσαμπατζήδες, που ως βουλευτές, ανάθεμά με αν ποτέ πληρώνουν τίποτα. Όχι ότι ανέβηκε ποτέ σε λεωφορείο κανένας από αυτούς, αλλά θα ήθελα να ξέρω, πληρώνουν διόδια οι πολιτικάντηδες μας; Πληρώνουν τηλέφωνα;Πληρώνουν αεροπορικά εισιτήρια; Πληρώνουν τρένα; Πληρώνουν ξενοδοχεία; Πληρώνουν υπαλλήλους;Πληρώνουν φόρους στα πολυτελή τους ι.χ.; Και άλλα πολλά.

Όχι, δεν νομίζω να...πληρώνουν. Αντιθέτως, ζουν σε μια εικονική πραγματικότητα, δωρεάν και εις βάρος μας. Οπότε τι να καταλάβουν από μια αύξηση της τάξης των 40 λεπτών;

Οι κύριοι (και οι κυρίες) αυτοί ταξιδεύουν δωρεάν, χρησιμοποιώντας τις αίθουσες VIP των αεροδρομίων, μη γνωρίζοντας τι σημαίνει ουρά, αναπαυόμενοι στα πολυτελή καθίσματα, και απολαμβάνοντας την ιδιαίτερη φροντίδα της Α' θέσης στα αεροπλάνα, διαθέτοντας μια ολόκληρη σειρά από παρατρεχάμενους βαστάζους, που τους............
οδηγούν τις λιμουζίνες τους, τις σταθμεύουν όπου θέλουν και όποτε θέλουν, τους κουβαλάνε τις βαλίτσες και τους χαρτοφύλακες, και πάει λέγοντας.

Κάτι σαν Βαρόνοι του μεσαίωνα δηλαδή. Και όλοι εμείς οι υπόλοιποι, οι δουλοπάροικοι, υπάρχουμε μόνο και μόνο για να πληρώνουμε τους φόρους, τα τέλη, τα πρόστιμα, κλπ. για να ζουν αυτοί καλά, και κάποιοι από αυτούς καλύτερα. Και επειδή τα πήγαν «μια χαρά» με την οικονομία τόσα χρόνια, τώρα θα πρέπει να μας πατήσουν κάτω σαν αράχνες, για να μας ξεζουμίσουν εντελώς, αφού όπως λένε «μαζί τα φάγαμε». Ναι μαζί φάγαμε ψωμί και αλάτι. Αυτοί το ψωμί κι εμείς το αλάτι.

Και να μη ξεχνάμε, πως όχι μόνο δεν πληρώνουν, όχι μόνο μπορούν να μας βρίζουν και να μας απαξιώνουν, αλλά αν τυχόν το θελήσουν, οι κ.κ. βουλευτές και υπουργοί, μπορούν ακόμη και να μας χαστουκίσουν μέσα στο δρόμο... ατιμώρητα! Βλέπετε, διαθέτουν τη περιλάλητη βουλευτική ασυλία. Για να επιδίδονται ανεπηρέαστοι στο σημαντικό πολιτικό τους έργο!

Τι μας λέτε καλέ; Αντί να μας ζητήσετε συγγνώμη για τα χάλια στα οποία εσείς μας φέρατε, να ανασκουμπωθείτε, να σηκώσετε τα μανίκια, και με χαμηλά το κεφάλι να προσπαθήσετε να βοηθήσετε τον απλό εργαζόμενο που χρόνια τώρα σας ταΐζει, εσείς του επιτίθεστε; Και μάλιστα κρυβόμενοι πίσω από τις πλάτες του ΔΝΤ. Και σε τι διαφέρετε τότε από τη κατοχική κυβέρνηση των Τσολάκογλου, Ράλλη, κλπ.
Ντροπή.


Από kafeneio

Αίγυπτος

H κατ' έτος οικονομική «βοήθεια» που προσφέρουνοι ΗΠΑ στο καθεστώς Μουμπάρακ ανέρχεται σε 1,5 δισ. δολάρια. Πόσο σημαντική είναι η Αίγυπτος ως πυλώνας εξυπηρέτησης των συμφερόντων των Αμερικανών στη Μέση Ανατολή και στην ευρύτερη περιοχή προκύπτει από το εξής γεγονός: Τα χρήματα που από το αμερικανικό ταμείο διοχετεύονται σε δύο μόνο χώρες, στο Ισραήλ και στην Αίγυπτο, φτάνουν το 20% του ποσού που διαθέτουν παγκοσμίως οι ΗΠΑ για να προωθούν την πολιτική τους.

Η Αίγυπτος αποτελεί για τις ΗΠΑ - και κατά τη διάρκεια του επί τριακονταετία καθεστώτος του Μουμπάρακ - έναν «εταίρο στρατηγικής σημασίας». Πέραν της σπουδαίας γεωστρατηγικής θέσης της, που αυξάνεται κατακόρυφα λόγω της διώρυγας του Σουέζ, εξασφαλίζει στις ΗΠΑ εκείνον τον αναγκαίο κυματοθραύστη της οργής του αραβικού κόσμου απέναντι στον ιμπεριαλισμό. Καθόλου τυχαία ο Ομπάμα, τον Ιούνη του 2009, την «ιστορική», όπως χαρακτηρίστηκε, ομιλία του προς τον μουσουλμανικό κόσμο, επέλεξε να την εκφωνήσει από το Κάιρο του Μουμπάρακ...

Ουδέποτε η πολιτική, η οικονομική και βεβαίως η στρατιωτική συνεργασία των Αμερικανών με το καθεστώς Μουμπάρακ σκιάστηκε από «δημοκρατικές ευαισθησίες», όπως αυτές που επικαλούνται σήμερα οι Αμερικανοί. Πρόκειται για «ευαισθησίες» που ανακαλύφθηκαν από τις ΗΠΑ μόνο μετά την εξέγερσητου λαού της Αιγύπτου. Και μόνο ως συνέπεια της ανάγκης των ΗΠΑ να διατηρήσουν το ρόλο τους στην περιοχή, στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται.

- Η ΕΕ, ήδη από το 2001, έχει υπογράψει συμφωνία σύνδεσης με την Αίγυπτο. Η πιο πρόσφατη επιβεβαίωση της στήριξης της «δημοκρατικής οικογένειας» των Βρυξελλών προς το καθεστώς Μουμπάρακ ήρθε μόλις τον περασμένο Οκτώβρη.

Υπολογίζεται ότι σωρευτικά το οικονομικό πακέτο συνεργασίας ανάμεσα στο καθεστώς Μουμπάρακ και στην ΕΕ ξεπερνά από το 2000 και μετά τα 2,2 τρισ. ευρώ...

- Στην Αίγυπτο από τις αρχές του '90 είναι εγκατεστημένη μόνιμη αποστολή του ΔΝΤ. Η πολιτική που συμφωνήθηκε μεταξύ καθεστώτος Μουμπάρακ - ΔΝΤ και η οποία επικυρώθηκε με νόμο το 1991, μεταξύ άλλων προέβλεπε την ιδιωτικοποίηση 314 επιχειρήσεων του δημόσιου τομέα. Ηδη έχουν πουληθεί οι 207 από αυτές...

Στο πρόσφατο συμπόσιο που διοργανώθηκε από το Αιγυπτιακό Κέντρο Ερευνών, ο επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ, ονόματι Αλαν Μακ Αρθουρ (σ.σ.: πρόκειται για τον αντίστοιχο «Τόμσεν» της Αιγύπτου) τάχθηκε υπέρ της κατάργησης των κρατικών επιδοτήσεων στα πετρελαιοειδή.

Αν αναλογιστεί κανείς ότι οι επιδοτήσεις των πετρελαιοειδών στην Αίγυπτο απορροφούν το 15% των κοινωνικών δαπανών (όταν οι επιδοτήσεις των τροφίμων αποτελούν μόλις το 4%) τότε γίνεται αντιληπτό ότιεκείνο που στην ουσία ζήτησε το ΔΝΤ ήταν η πλήρης κατάργηση των δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα!

Η παραπάνω «πρόταση» του ΔΝΤ δημοσιοποιήθηκε μόλις μια βδομάδα πριν την εξέγερση του αιγυπτιακού λαού...

- Το αντίτιμο που πληρώνει ο αιγυπτιακός λαός για το γεγονός ότι ζει σε μια πετρελαιοπαραγωγό χώρα, με αποθέματα φυσικού αερίου και ζάπλουτους επιχειρηματίες, είναι το εξής:

Στην Αίγυπτο, οι πραγματικοί μισθοί είναι «παγωμένοι» εδώ και χρόνια.
Ο κατώτατος μισθός δεν ξεπερνάει τα 13 ευρώ.
Ο πληθωρισμός τρέχει κοντά στο 16% με τις τιμές στο κρέας και στο κοτόπουλο να έχουν αυξηθεί μόνο το τελευταίο διάστημα από 30 έως και 150%!
Υπολογίζεται ότι το 40% των Αιγυπτίων ζει με μόλις 2 δολάρια τη μέρα και ότι οι νέοι έως και 30 ετών, που αποτελούν το 60% του πληθυσμού, είναι άνεργοι σε ποσοστό που αγγίζει τα εξωφρενικά επίπεδα του 90%!
Στην Αίγυπτο των 85 εκατομμυρίων κατοίκων, που είναι τελευταία σε κατάταξη χώρα στην περιοχή από απόψεως Παιδείας και επαγγελματικής κατάρτισης καθώς το 1/3 του πληθυσμού είναι αναλφάβητοι, το ίδιο το ΔΝΤ δε διστάζει να παραδεχτεί ότι με την πολιτική που ακολουθείται στη χώρα (υπό την εποπτεία του), η ανεργία στο σύνολο του πληθυσμού μέχρι το 2020 θα έχει... τριπλασιαστεί.

- Η λαϊκή εξέγερση στην Αίγυπτο, όπως και κάθε εξέγερση, είναι μία σύνθετη διαδικασία. Οι κοινωνικές εκρήξεις, σε αντίθεση με τις μαθηματικές εξισώσεις των αποστειρωμένων εργαστηρίων, δεν έχουν δοσμένους και αμετάβλητους παράγοντες και πολύ περισσότερο προκαθορισμένα αποτελέσματα. Είναι κάτι που το βεβαιώνουν ιστορικά τα «ανώτερα μαθηματικά» των κοινωνικών εξεγέρσεων, αφού ακόμα και όταν επικρατούν συνθήκες επαναστατικής κατάστασης δε σημαίνει ότι αυτές θα οδηγήσουν και σε Επανάσταση.

Ομως, έτσι κι αλλιώς, οι εξελίξεις στην Αίγυπτο προσφέρουν, ήδη, την πολύτιμη επαναβεβαίωση μιας ακατανίκητης αλήθειας:

Οτι, δηλαδή, η πορεία των κοινωνιών δεν είναι ευθύγραμμη και προκαθορισμένη «άνωθεν».

Οτι η ζωή των καταπιεσμένων δεν είναι ένας ακατανίκητος από τους ισχυρούς «μονόδρομος».

Οτι, τελικά, οι λαοί έχουν τη δύναμη, αν το αποφασίσουν, να σαρώσουν τους δυνάστες τους και έχοντας επενδύσει στην οργάνωση και στον ταξικό προσανατολισμό της δράσης τους, να απορρίψουν τους ελιγμούς του κατεστημένου και να επιβάλουν το δικό τους δρόμο.


Απόσπασμα απο άρθρο του Ν. Μπογιόπουλου

Το άσυλο, αρχαιοελληνικός θεσμός

Tα κόμματα των εθνικοφρόνων κ.κ. Σαμαρά και Καρατζαφέρη φέρανε ξανά στο προσκήνιο το πάγιο αίτημά τους: να καταργηθεί το άσυλο, παραβλέποντας, οι ανιστόρητοι, πως πρόκειται για ελληνικότατο θεσμό και μάλιστα με υπερτρισχιλιετή ιστορία. Βλέπετε, οι κύριοι αυτοί μπορεί να πιπιλάνε κοινοτοπίες για την ένδοξη ιστορία μας ή για την υπεροχή της ελληνικής γλώσσας και τις συναφείς φλυαρίες, αλλά στην πραγματικότητα και την ιστορία αγνοούν και τη γλώσσα μας κακοποιούν (θυμηθείτε τους «εδώδιμους» = εντόπιους του κ. Καρατζαφέρη).
Αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω αγαπητοί αναγνώστες, δεν τα υποστηρίζω μόνο εγώ. Τα έχουν πει πολλοί αρμοδιότεροί μου, ιστορικοί και ερευνητές και τα επαναλαμβάνει σε άρθρο του στην ιστοσελίδα της «Καθημερινής» τής 25ης-11-10 ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος, βουλευτής ως γνωστόν της Ν.Δ. και καθηγητής του Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών:

«[…] Το φαινόμενο για τον τόπο μας δεν είναι τωρινό. Η γεωγραφική μας θέση, το επίπεδο δημοκρατίας και ο πολιτισμός μας έχουν κάνει την Ελλάδα, εδώ και χιλιετίες, πόλο έλξης ανθρώπων που αναζήτησαν, στο έδαφός της και στις κοινωνίες της, τόσο τη μοίρα τους όσο και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Αυτή την αδήριτη πραγματικότητα έχει ανασύρει από τον μυχό της Ιστορίας ο Αισχύλος στις “Ικέτιδες”. Στην τραγωδία, οι 50 κόρες του Δαναού, θέλοντας ν’ αποφύγουν τον αιμομικτικό γάμο με τα πρώτα εξαδέλφια τους, γιους του Αιγύπτου – αδελφού του Δαναού με γενάρχη τους τον Έπαφο – έφθασαν στο Άργος, προγονική τους πόλη, μαζί με τον πατέρα τους. Απευθύνθηκαν στον βασιλιά του Άργους, τον Πελασγό, και ζήτησαν την προστασία του. Δηλαδή άσυλο, με τη σημερινή έννοια του όρου. Ο Πελασγός επιφυλάχθηκε, επικαλούμενος τις δημοκρατικές διαδικασίες του Άργους, και απευθύνθηκε προηγουμένως στον λαό του. Οι Αργίτες αποφάνθηκαν υπέρ του ασύλου, με “ανάταση των χειρών”. Κι όταν ο Αίγυπτος του ζήτησε τον λόγο για την παροχή ασύλου, ο Πελασγός τού αντέτεινε την πάνδημη απόφαση του λαού του Άργους. Είναι η πρώτη, στην Ιστορία, θεσμική και πολιτική αποτύπωση του ασύλου. Ιδίως δε είναι η πρώτη, επίσης στην Ιστορία, φορά που το άσυλο παρέχεται μέσα από τη νοοτροπία που διαμόρφωσε ο πολιτισμός, αλλά και η δομή και η ποιότητα της δημοκρατίας της Πολιτείας που το παρέχει. […]»

Να υπενθυμίσω άλλο ένα περιστατικό, όχι πια από τον χώρο της Μυθολογίας, αλλά από το χώρο της Ιστορίας: την περίπτωση του Παυσανία. Γιος του Κλεόμβροτου και ανιψιός του Λεωνίδα, του ήρωα των Θερμοπυλών, ο Παυσανίας δοξάστηκε στις Πλαταιές το 479 π.Χ., όπου οι ενωμένοι Έλληνες κάτω από τη δικιά του διοίκηση συνέτριψαν τους Πέρσες του Μαρδόνιου. Κατόπιν μπήκε επικεφαλής του σπαρτιατικού στόλου και όχι μόνο έδιωξε τους Πέρσες από πολλά νησιά του Αιγαίου που είχαν καταλάβει, αλλά αποβιβάστηκε στη Θράκη και κατέλαβε πολλές πόλεις της, μεταξύ των οποίων τη Σηστό και το Βυζάντιο.

Τότε όμως ο νικητής των Περσών στο πεδίο της μάχης, νικήθηκε από τον τρόπο της ζωής τους. Καταλαμβάνοντας τις πόλεις της Θράκης, που είχαν πάρει στα χέρια τους οι Πέρσες, έμεινε κατάπληκτος μπροστά στα αμύθητα πλούτη των αρχηγών τους, θαμπώθηκε απ’ την πολυτελέστατη ζωή τους και άρχισε να τους μιμείται. Ξέχασε τη σπαρτιατική λιτότητα και άρχισε να ντύνεται με πανάκριβα ρούχα και να ζει στη χλιδή και την πολυτέλεια. Αλλά δε σταμάτησε εκεί. Ήρθε σε συνεννόηση με τους Πέρσες και τους υποσχέθηκε να τους παραδώσει την Ελλάδα, κι αυτοί σε αντάλλαγμα να τον κάνουν σατράπη της.

Αυτό το τελευταίο δεν το έμαθαν τότε οι Έφοροι (η ανωτάτη αρχή) της Σπάρτης, αλλά ενοχλήθηκαν από τον τρόπο της ζωής του και γι’ αυτό τον ανακάλεσαν να δικαστεί, με την κατηγορία πως παραβίαζε τους κανόνες και τις αρχές της σπαρτιατικής αγωγής. Στη δίκη που έγινε, ο Παυσανίας αθωώθηκε, αλλά αμέσως μετά οι κατήγοροί του βρήκαν ένα γράμμα, που είχε στείλει ο ίδιος, στον Πέρση σατράπη Αρτάβαζο, που αποδείκνυε την προδοσία του και η δίκη επαναλήφθηκε.

Καταδικασμένος αυτήν τη φορά σε θάνατο, ο άλλοτε νικητής των Πλαταιών ζήτησε άσυλο στο ιερό της Χαλκιοίκου Αθηνάς. Οι Σπαρτιάτες τότε δεν έστειλαν τίποτε ΜΑΤ, μολονότι διέθεταν πολύ ισχυρότερες από αυτά δυνάμεις καταστολής. Σεβάστηκαν το άσυλο, αλλά χτίσανε την πόρτα του ναού, άνοιξαν τη στέγη του και άφησαν τον προδότη να πεθάνει απ’ το κρύο και την πείνα. Λέγεται ότι την πρώτη πέτρα για να χτίσουν την πόρτα την έβαλε η μητέρα του, η Θεανώ, που, μη θέλοντας να έχει γιο προδότη, πήρε μέρος στην τιμωρία του.

Από sarantakos

Πιθανότητα παγκόσμιων ανισορροπιών προβλέπει ο Στρος-Καν

Ο πρόεδρος του ΔΝΤ, Στρος-Καν, απηύθυνε προειδοποίηση για ενδεχόμενη επιστροφή των παγκόσμιων ανισορροπιών που μπορούν να πυροδοτήσουν κοινωνική έκρηξη.

Κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη Σιγκαπούρη σημείωσε ότι η παγκόσμια οικονομία δείχνει τάσεις ανάκαμψης, αλλά είναι επιβαρυμένη με προβλήματα όπως υψηλό πληθωρισμό και ποσοστά ανεργίας, τα οποία συνδυαζόμενα μπορούν να πυροδοτήσουν έναν καταστροφικό εμπορικό προστατευτισμό και βίαιες κοινωνικές αναταραχές και τόνισε ότι «επανεμφανίζεται το μοντέλο των παγκόσμιων ανισορροπιών που υπήρχε προ κρίσης»

Δήλωσε χαρακτηριστικά πως « η ανάπτυξη σε οικονομίες με μεγάλα εξωτερικά ελλείμματα, όπως οι ΗΠΑ, εξακολουθεί να καθοδηγείται από την εγχώρια ζήτηση. Και η ανάπτυξη σε οικονομίες με μεγάλο εξωτερικό πλεόνασμα, όπως η Κίνα και η Γερμανία, εξακολουθεί να ενισχύεται από τις εξαγωγές».

Ο Στρος-Καν συμπλήρωσε επίσης ότι « καθώς αυξάνονται οι εντάσεις μεταξύ των χωρών, μπορεί να δούμε την άνοδο του προστατευτισμού του εμπορίου και των δραστηριοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα. Και καθώς αυξάνονται οι εντάσεις εντός των χωρών, μπορεί να έχουμε την αύξηση κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας στο εσωτερικό τους, ακόμη και πόλεμο», χρησιμοποιώντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την περίπτωση της Αιγύπτου και της Τυνησίας που έχουν εξεγερθεί και λόγω της αύξησης της τιμής των τροφίμων και καυσίμων.

Ο Γενικός Διευθυντής του ΔΝΤ ανέφερε ότι σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση των παγκόσμιων οικονομικών ανισοτήτων μπορούν να διαδραματίσουν οι αναπροσαρμογές της ισοτιμίας των ξένων νομισμάτων. «Συγκρατώντας αυτές τις αναπροσαρμογές σε μία χώρα καθίσταται δυσκολότερο και πιο δαπανηρό για άλλες χώρες να επιτρέψουν την αναπροσαρμογή των δικών τους ισοτιμιών», είπε, σημειώνοντας πως για να συμβεί αυτή η αναπροσαρμογή απαιτείται χρόνος.

Τέλος, δήλωσε πως το ΔΝΤ αναμένει συγκρατημένη ανάπτυξη του 2,5% για τις ανεπτυγμένες οικονομίες το 2011, εφόσον το υψηλό ποσοστό ανεργίας και τα χρέη των νοικοκυριών επηρεάζουν την εσωτερική ζήτηση.

Βεστερβέλε: Φρένο στο χρέος, αυτοματισμό κυρώσεων και συνταξιοδότηση στα 67

Τα σχέδια της γερμανικής κυβέρνησης για το λεγόμενο «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» ως συμπλήρωμα του ισχύοντος Συμφώνου Σταθερότητας, επιβεβαίωσε εμμέσως ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλλε.

«Δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το νέο στοιχείο, αυτά τα λέμε εδώ και εβδομάδες», απάντησε ο κ. Βεστερβέλε στους ανταποκριτές ξένου Τύπου στο Βερολίνο αναφορικά με σχετικά δημοσιεύματα. Πρόσθεσε ότι «οι συζητήσεις επί αυτού του δεύτερου πακέτου είναι πολύ πιο εντατικές από όσο οι δημόσιες δηλώσεις αφήνουν να διαφανεί».

Απαντώντας σε ερώτηση του Αθηναϊκού Πρακτορείου, ο κ. Βεστερβέλε σημείωσε ότι επιδίωξη της γερμανικής κυβέρνησης παραμένει «ο μεγαλύτερος δυνατός αυτοματισμός» για την επιβολή των κυρώσεων στις χώρες που παραβιάζουν το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Υποστήριξε, ακόμη, την ανάγκη να θεσπιστούν και στις εθνικές νομοθεσίες των άλλων χωρών-μελών της Ευρωζώνης κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας. «Θέλουμε να προωθηθεί η συζήτηση που γίνεται σε αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, εάν θα θεσπιστεί και στο δικό τους σύνταγμα κάτι σαν το φρένο χρέους με το οποίο στη Γερμανία έχουμε κάνει καλή εμπειρία», είπε ο κ. Βεστερβέλε.

Εξίσου σημαντική είναι για το Γερμανό υπουργό και η διασφάλιση σταθερών και βιώσιμων συνταξιοδοτικών συστημάτων. «Περιμένω ότι αυτή η συζήτηση θα συνεχιστεί και στις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και θα υλοποιηθεί», επισήμανε ο κ. Βεστερβέλε παραπέμποντας στο όριο συνταξιοδότησης στη Γερμανία που είναι τα 67 χρόνια.

Παράλληλα, χαιρέτισε την πορεία μεταρρυθμίσεων στην οποία έχει εισέλθει η Ελλάδα, αλλά δήλωσε ότι αρνείται να μετάσχει σε οποιαδήποτε δημόσια συζήτηση περί επιμήκυνσης αποπληρωμής χρέους και επαναγοράς ομολόγων. Βρισκόμαστε σε φάση συνομιλιών εφ' όλης της ύλης, σημείωσε και εκτίμησε ότι η σχετική «εικοτολογία δεν βοηθά στη σταθεροποίηση».

Από TVX

Απανθρωπιά

Πάρα πολλές φορές σημαντικές ειδήσεις είναι «θαμμένες» στα «ψιλά» των φυλλάδων. Θα σταθούμε σήμερα σε δυο τέτοιες «ειδησούλες».

Είδηση 1η  Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εθνικών Οργανώσεων Ασχολουμένων με τους αστέγους (FEANTSA) «ο αριθμός των ανθρώπων που στερούνται στέγη στην Ελλάδα προσεγγίζει τις 20.000, χωρίς να περιλαμβάνονται οι εγκλωβισμένοι μετανάστες από το ΔουβλίνοΙΙ».

Επικαλούμενος αυτά τα στοιχεία ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Χουντής, ζήτησε από το Ευρωκοινοβούλιο να ενημερωθεί αν στο ΕΣΟΑ υπάρχουν κονδύλια για το συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Η απάντηση που έλαβε από τον αρμόδιο της Ε.Ε για τέτοια θέματα, Andor το λιγότερο που σε κάνει είναι να αγανακτείς απ’ την παλιανθρωπιά –ίσως δεν είναι η κατάλληλη λέξη- της απάνθρωπης κυβέρνησης του ΓΑΠ.

Ο αξιωματούχος λοιπόν της Ε.Ε στην απάντησή του τονίζει ότι «η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει υποβάλλει καμιά αίτηση χρηματοδότησης για προγράμματα υπέρ αστέγων». Απ’ το συγκεκριμένο πρόγραμμα που διαθέτει για την χώρα μας 310 εκατ. Ευρώ δεν έχουμε ζητήσει να πάρουμε ούτε ένα ευρώ λόγω ότι «Τα ελληνικά επιχειρησιακά προγράμματα για την περίοδο 2007-2013 που χρηματοδοτούνται από το ΕΤΠΑ δεν προβλέπουν τέτοιου είδους ενέργειες».

Είδηση 2η Τέρμα από σήμερα 1η Φεβρουαρίου οι κάρτες των ΑμεΑ στα λεωφορεία αστικά και υπεραστικά, γιατί έληξε η ισχύς τους και δεν ανανεώθηκαν, λόγω διαφωνίας Ομοσπονδίας ΚΤΕΛ
με το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Όχι δεν οφείλεται σε ανικανότητα εκ μέρους του ελληνικού κράτους αυτές οι «παραλήψεις». Απλώς οι άστεγοι και τα ΑμΕΑ δεν είναι εφοπλιστές και βιομήχανοι για να ενδιαφερθεί η «σοσιαλιστική» μας κυβέρνηση.


Από Βαθύ Κόκκινο

Η υποκρισία και η λιγούρα για το 85%

Ω της θλίψης ήταν αυτή η εβδομάδα. Τα μεγάλα μαζικά μέσα ενημέρωσης και όλες οι πολιτικές δυνάμεις, πλην του ΣΥΡΙΖΑ, των Οικολόγων - Πρασίνων και με καθυστέρηση του ΚΚΕ, όρμησαν για το 85% της τρομοκρατημένης κοινής γνώμης, που στις δημοσκοπήσεις τάσσεται κατά των μεταναστών. Βεβαίως το υπόλοιπο 15% δεν είναι υπέρ της ασύδοτης μετανάστευσης. Πρόκειται για πολίτες που επιμένουν να σέβονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, εκδηλώνοντας την αλληλεγγύη τους στης γης τους κολασμένους. Η επιλογή της Νομικής Σχολής ώς τόπου εκδήλωσης της άπελπις προσπάθειας, της απεργίας πείνας ώς τον θάνατο, προκειμένου να πείσουν τις ελληνικές αρχές να νομιμοποιήσουν την πολύχρονη παρουσία τους στη χώρα μας, δημιούργησε ένα δεύτερο, επίσης σοβαρό θέμα, περί του πανεπιστημιακού ασύλου.

ΤΙ ΛΕΝΕ οι διακεκριμένοι λάτρεις του νόμου και της τάξης (και των off shore εταιρειών) που στριγκλίζουν πως δεν υπάρχει κράτος; Αυτοί οι άνθρωποι, δραπέτες των κολάσεων της γης, ήρθαν στην Ελλάδα παράνομα αναζητώντας ελπίδα ζωής στη Ευρώπη και εργάζονταν επί 5 (τουλάχιστον) συναπτά έτη στην αγροτική παραγωγή του νομού Χανίων. Παρήγαγαν πρόσθετη υπεραξία στα προϊόντα και με το χαμηλό ημερομίσθιό τους τα έκαναν περισσότερο ανταγωνιστικά, δουλεύοντας  και ανασφάλιστοι. Και οι δύο επιλογές, στα κράτη δικαίου που ζητάνε οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, είναι εντελώς παράνομες, αλλά κανείς, για πέντε χρόνια, δεν ξεφώνισε, πού είναι το κράτος και πώς το επιτρέπει. Και δεν το έκανε, διότι συνέφερε τους παραγωγούς αγρότες και διότι ποτέ δεν είχαμε σοβαρό κράτος. Κράτος όπου κυβερνούν κόμματα ως εταιρείες διαχείρισης αμοιβαίων συμφερόντων είχαμε και έχουμε.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ της μετανάστευσης δεν είναι βέβαια ελληνικό. Είναι παγκόσμιο και ειδικά για τις χώρες της Ε.Ε. ιδιαίτερα οξύ. Στις Βρυξέλλες έχουν κάνει μελέτες και προβολές τάσεων, υπολογίζοντας ότι το 2025 στα κράτη της Μεσογειακής Αφρικής θα υπάρχουν σχεδόν 200 εκατομμύρια άνεργοι στις ηλικίες από 15 έως 25 έτη! Άνεργοι που στην απελπισία τους θα μπουν σε βάρκες και θα μπουκάρουν στην Ευρώπη. Το βλέπουμε σήμερα με τις εξεγέρσεις στις συγκεκριμένες χώρες. Εδώ όμως γίνεται σχεδόν άλυτο, διότι η χώρα μας είναι πύλη εισόδου και οι εταίροι μας μάς έχουν βρει βολικούς φορτώνοντάς μας όλο το βάρος. Έρχεται λαθραία ένας μετανάστης στην Ελλάδα και καταφέρνει να φτάσει, ας πούμε, στο Βέλγιο. Τον πιάνουν, τον ρωτάνε από ποια χώρα ήρθες, αυτός απαντάει από την Ελλάδα και μας τον πακετάρουν.

ΦΥΣΙΚΑ εμείς, όπως στα περισσότερα ζητήματα, ούτε οργάνωση διαχείρισης καταφέραμε να δημιουργήσουμε, ούτε υποδομές να στήσουμε, ούτε φυσικά τους εταίρους μας να πιέσουμε, αφού υπογράψαμε το “Δουβλίνο ΙΙ”. Και σήμερα, που αναπτύσσονται φοβίες και συντηρητικά σύνδρομα, επενδύουν στον νόμο και την τάξη. Ποιος θέλει να έρθει να τον πάω μια βόλτα το πρωί στις... λαϊκές της ηρωίνης στη Στουρνάρη, στην 3ης Σεπτεμβρίου και εδώ πίσω από τα γραφεία της "Αυγής" να δει πού είναι το κράτος, ο νόμος και η τάξη;

Η ΣΤΑΣΗ της κυβέρνησης δεν με ενδιαφέρει. Με την έννοια πως δεν περίμενα ούτε από τον πρωθυπουργό ούτε από την σικ υπουργό παιδείας κάτι διαφορετικό. Όμως οι απογοητεύσεις από τον Αντώνη Σαμαρά συνεχίζονται. Δεν ανέμενα να τοποθετηθεί,  για ανθρωπιστικούς έστω λόγους, υπέρ των μεταναστών, αφήνοντας την πίτα του 85% στους άλλους. Πλην όμως ο κυνικός τρόπος, πονάει δόντι κόψε κεφάλι, σε ό,τι αφορά το άσυλο, είναι πράγματι σκοταδιστικός και σίγουρα καθόλου τιμητικός για οποιονδήποτε πολίτη ελληνικής παιδείας. Φυσικά περίμενα μια πιο καθαρή και γενναία στάση από το δήμαρχο Αθήνας και τη Δημοκρατική Αριστερά. Περίμενα πολλά.

ΕΤΣΙ φτάνουμε στο δεύτερο θέμα. Αν με ρωτούσαν, προβλέποντας την οργιώδη υποκρισία που θα ακολουθούσε, θα συνιστούσα αυτή η άπελπις κίνηση των κολασμένων να μη γίνει σε χώρο του Πανεπιστημίου, διότι ενώ έχεις ένα ανθρωπιστικό θέμα να υπηρετήσεις, δημιουργείς, επειδή θα σε προβοκάρουν, ένα δεύτερο που το καπελώνει και το υπονομεύει. Από το σημείο αυτό, μέχρι τού να θεωρείς μια απεργία πείνας βίαιη κι αποτρόπαιη πράξη, η απόσταση είναι πολιτικά και πολιτισμικά χαώδης. Το πανεπιστήμιο και οι ναοί ήταν χώροι ασύλου, σεβαστοί σε δύσκολες εποχές, και έχουν σωθεί χιλιάδες ανθρώπινες ζωές από αυτά το καταφύγια.Ακόμα και για λάθος  χρήση να μπορεί να μιλήσει κανείς, είναι αδύνατον εξ αυτού του λόγου να ανέχεσαι ουρλιαχτά ανθρωποφαγίας και περιορισμού των δημοκρατικών ελευθεριών.

Από την Αυγή