Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014

Θανάσιμη απάτη στο Κυπριακό

Τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης του εγκλήματος που διαπράττεται εναντίον της Κύπρου από τον δεξιό πρόεδρό της Νίκο Αναστασιάδη και συνένοχο το ΑΚΕΛ βρίσκεται σε εξέλιξη τόσο στη Μεγαλόνησο όσο και στην Ελλάδα. 


Στην Κύπρο επιχειρείται με προκλητικό τρόπο να εξαπατηθούν οι Ελληνοκύπριοι από τον πολιτικά ορκισμένο «ανανιστή», που εν πλήρει επίγνωση εξέλεξαν πανηγυρικά ως πρόεδρο – αλλά τουλάχιστον εκεί αντιδρούν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης πλην φυσικά της ηγεσίας του ΑΚΕΛ, η στάση της οποίας ήταν ανέκαθεν απαράδεκτα ενδοτική στο Κυπριακό. Αντιδρά ακόμα και το ∆ΗΚΟ που συμμετέχει στην κυβέρνηση Αναστασιάδη, την οποία ετοιμάζεται να εγκαταλείψει.

Το κοινό ανακοινωθέν που αποδέχθηκαν ο Αναστασιάδης και ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου στην παράγραφο 4 ορίζει με απόλυτη σαφήνεια: «Το ομοσπονδιακό σύνταγμα θα ορίζει ότι η ενωμένη ομοσπονδία της Κύπρου θα συγκροτείται από συστατικά κράτη ίσου στάτους». Στην παράγραφο 3 ορίζονται μεταξύ άλλων:
«Τα συνιστώντα κράτη θα ασκούν πλήρως και ανέκκλητα (σ.σ. χωρίς δηλαδή καμιά δυνατότητα ανάκλησης εκ των υστέρων) όλες τις εξουσίες τους χωρίς καταπάτηση από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Οι ομοσπονδιακοί νόμοι δεν θα καταπατούν νόμους των συστατικών κρατών εντός της έκτασης αρμοδιοτήτων των συστατικών κρατών…» αναφέρεται επί λέξει.
Ποια είναι η θανάσιμη απάτη του Αναστασιάδη; Άλλαξε τη σημασία της σαφέστατης στα αγγλικά λέξης «κράτος (state)» αποδίδοντάς τη στα ελληνικά με τη λέξη… «πολιτεία»! Συνεπικουρούμενος από όλο το σύστημα προπαγάνδας των μέσων ενημέρωσης, προσπαθεί με το τέχνασμα αυτό να εξαπατήσει τους Ελληνοκύπριους και να συγκαλύψει το έγκλημα της νομιμοποίησης των αποτελεσμάτων της εισβολής του Αττίλα. Από εκεί που έχουμε μία και μόνη Κυπριακή Δημοκρατία διεθνώς αναγνωρισμένη και ένα παράνομο τουρκοκυπριακό κρατίδιο στα κατεχόμενα εδάφη που το αναγνωρίζει ως κράτος μόνο η Τουρκία, η οποία και εισέβαλε στο νησί, τώρα θα έχουμε με τον Αναστασιάδη «δύο συνιστώντα κράτη ίσου στάτους»! Φοβερή επιτυχία!

Προσέξτε πώς περιγράφει η κατεξοχήν εφημερίδα του κυπριακού κατεστημένου, ο Φιλελεύθερος, όσα είπε ο πανάθλιος πολιτικά Αναστασιάδης σχετικά με τα ζητήματα στα οποία αναφερόμαστε:
«Το ομοσπονδιακό σύνταγμα θα δεσμεύει το σύνολο των οργάνων της ομοσπονδίας και θα είναι ο υπέρτατος νόμος της ομοσπονδίας και των συνιστωσών πολιτειών. Οι συνιστώσες πολιτείες δεν είναι προϋπάρχον δικαίωμα υφιστάμενων ή αναγνωριζομένων “κυριάρχων” κρατών, αλλά πρόνοια εκχωρούμενη εκ του συντάγματος για τα συστατικά μέρη της ομοσπονδίας» γράφει.
Στη βάση της συνέντευξης Αναστασιάδη, μέσα σε χρωματιστό γαλάζιο πλαίσιο σε ασπρόμαυρη (!) σελίδα, ο Φιλελεύθερος προβάλλει το εξής σημείο των δηλώσεων του κύπριου προέδρου:
«Οι ρητές πρόνοιες του κοινού ανακοινωθέντος πουθενά δεν κάμνουν έστω την παραμικρή μνεία για προϋπάρχοντα ή ιδρυτικά ή συνιδρυτικά κράτη. Η μόνη αναφορά που γίνεται είναι η παραπομπή στο ομοσπονδιακό σύνταγμα με ρητή πρόνοια που προβλέπει ότι το κράτος θα αποτελείται από δύο συνιστώσες πολιτείες» τονίζει επί λέξει. Οι λαθροχειρίες του Αναστασιάδη και των μέσων που συντάσσονται μαζί του είναι δύο. Η πρώτη είναι βεβαίως η χρησιμοποίηση της λέξης «πολιτεία» για το ελληνοκυπριακό και το τουρκοκυπριακό ισότιμα συνιστώντα κράτη, όπως προαναφέραμε. Αυτή είναι η κύρια, η μέγιστη απάτη.

Η δεύτερη λαθροχειρία είναι σαφώς υποδεέστερης πολιτικής σημασίας αλλά ακόμη πιο μακιαβελική στη σύλληψή της. Εντέχνως ο κύπριος πρόεδρος επιχειρεί να θολώσει τα νερά προσθέτοντας στο ελληνοκυπριακό και το τουρκοκυπριακό κράτος προσδιοριστικά επίθετα που όντως δεν υπάρχουν στο κοινό ανακοινωθέν, ώστε να μπορεί με το δίκιο του να ισχυριστεί ότι «τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει στο κοινό ανακοινωθέν»! Υποβαθμίζει δηλαδή τη λέξη «κράτος» και προσπαθεί να στρέψει τη συζήτηση στον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών της κάθε… «πολιτείας»! Ποιος μίλησε για παράδειγμα για «προϋπάρχον δικαίωμα υφιστάμενων ή αναγνωριζομένων “κυριάρχων” κρατών»; Απολύτως κανένας! Μόνο ο Αναστασιάδης για να το διαψεύσει! Ποιος μίλησε για «προϋπάρχοντα ή ιδρυτικά ή συνιδρυτικά κράτη»; Κανένας!
Ποιον διαψεύδει λοιπόν ο Αναστασιάδης; Σε «συνιστώντα κράτη» όμως, όπως ρητά αναφέρει το κοινό ανακοινωθέν, ο Αναστασιάδης όχι απλώς αποφεύγει να αναφερθεί, αλλά και αδίστακτα παραχαράσσει τον υπαρκτό όρο του ανακοινωθέντος στην ελληνική του απόδοση κάνοντάς τον… «συνιστώσες πολιτείες»!
Ακριβώς εδώ λοιπόν βρίσκεται η πολιτική απάτη: Εχει απόλυτο δίκιο η Ε∆ΕΚ που καταγγέλλει ότι το κοινό ανακοινωθέν «οδηγεί σε διολίσθηση προς τις τουρκικές απαιτήσεις και επαναφορά σε λογικές του απορριφθέντος σχεδίου Ανάν». Πολύ σωστά μίλησε ο πρόεδρος της Ε∆ΕΚ Γιαννάκης Ομήρου, ο οποίος χαρακτήρισε το κείμενο του ανακοινωθέντος το χειρότερο πλαίσιο συζήτησης για τη λύση του Κυπριακού τα τελευταία… 40 χρόνια!

Το ΔΗΚΟ εξέλεξε νέα Κεντρική Επιτροπή και νέο Εκτελεστικό Γραφείο, και τα δύο υπό τον απόλυτο έλεγχο του Νικόλα Παπαδόπουλου, ο οποίος προετοιμάζει την αποχώρησή του από την κυβέρνηση και γι’ αυτό ανανέωσε τα όργανα του κόμματός του για να ξέρει με σιγουριά ότι μπορεί να βασίζεται σε αυτά. Από την Κύπρο μεταδίδεται ότι το ΔΗΚΟ θα φύγει από την κυβέρνηση Αναστασιάδη ενδεχομένως αυτή την εβδομάδα. Ιδωμεν

Tου Γιώργου Δελαστίκ 

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

Η αυτοκτονία ενός οικειοθελώς παραιτηθέντα εργαζομένου.

Ο 49χρονος Στέφανος Βαλαβάνης εργαζόταν στην εταιρεία Praktiker επί δώδεκα συναπτά έτη και δεν είχε δώσει ποτέ κανένα δικαίωμα. Ευσυνείδητος,εργατικός, ευαίσθητος, και πολύ αξιοπρεπής. Δούλευε αγόγγυστα και δεν παραπονιόταν ακόμη κι όταν η εταιρεία τον μετακινούσε από το υποκατάστημα του Αιγάλεω είτε στη Μεταμόρφωση είτε στον Ταύρο. Δεν παραπονιόταν αν και έμενε μακριά. Δεν παραπονιόταν γιατί το σημαντικό ήταν ότι δούλευε. Και είχε πολύ μεγάλη ανάγκη αυτή τη δουλειά. Με τον μισθό των 850 ευρώ συντηρούσε τον εαυτό του, την καρκινοπαθή αδελφή του και τον παραπληγικό αδελφό του. Την χρειαζόταν την δουλειά, την χρειαζόταν πάση θυσία.
Για αυτό το λόγο με βαριά καρδιά συμφώνησε και υπέγραψε τη μείωση μισθών που επέβαλε η εταιρεία μονομερώς από τον Ιανουάριο. Εξάλλου το κλίμα τρομοκρατίας στον εργασιακό χώρο δεν άφηνε και πολλά περιθώρια. Από τους 1200 εργαζόμενους δεν υπέγραψαν περίπου 200 αλλά και όσοι δεν υπέγραψαν τους επιβλήθηκαν μονομερώς οι μειώσεις. Και γιατί όχι; Ποιον θα φοβηθεί η εταιρεία;
Το Σάββατο της 1ης Φεβρουαρίου ιδιωτική φύλακας με πολιτικά, υπάλληλος της εταιρείας σεκιούριτι που κατασκοπεύουν υπαλλήλους και πελάτες, τον παραπέμπει στο γραφείο της διεύθυνσης με την κατηγορία της κλοπής. Γιατί; Διότι εντοπίστηκε ανοιχτό ένα κουτί με εργαλεία. Γιατί κλοπή, όταν δεν θεωρείται ότι έχει συντελεστεί εάν ο φερόμενος ως δράστης δεν διαβεί την πύλη της εξόδου του καταστήματος;
Ύστερα από λίγο, ο Στέφανος Βαλαβάνης βγαίνει από το γραφείο έχοντας υπογράψει χαρτί οικειοθελούς παραίτησης. Τη Δευτέρα το πρωί βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του, η ιατροδικαστική έκθεση επιβεβαιώνει ότι πρόκειται περί αυτοκτονίας.
«Τον εκβίασαν για να τον εξωθήσουν σε παραίτηση» δηλώνουν με μια φωνή οι συνάδελφοί του. Η εταιρεία, όμως, με το χαρτί της οικειοθελούς παραίτησης έχει ήδη φροντίσει να κοινοποιήσει στους εργαζόμενους ότι δεν θα ανεχτεί άλλο την διαρροή σχολίων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
«Το κλίμα τρομοκρατίας, επιπλήξεων και ρουφιανιάς που έχει επιβάλλει η εταιρεία δεν αφήνει πολλά περιθώρια στους εργαζόμενους» τονίζει στο UNFOLLOW ο πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων στο Praktiker, Μάκης Τσεκούρας. «Οι μισθοφόροι, αυτοί με τα πολιτικά που εργάζονται ως σεκιούριτι κατασκοπεύοντας πελάτες και εργαζόμενους, δουλεύουν επί δωδεκάωρης βάσης καθημερινά. Για κάθε ώρα εργασίας πληρώνονται με δυο ευρώ. Το μπόνους που λαμβάνουν όμως εάν εντοπίσουν πελάτη να κλέβει φτάνει στα 50 ευρώ συν το πρόστιμο που πληρώνει ο πελάτης. Για δε τους εργαζόμενους το μπόνους ανέρχεται στα 400 ευρώ. Αντιλαμβάνεστε ότι πρόκειται για κυνήγι μαγισσών».
Ο άνθρωπος λοιπόν αυτός, που είχε απόλυτη ανάγκη την εργασία του, που μια ημέρα πριν υπέγραψε την ατομική σύμβαση, που γνώριζε πολύ καλά ότι ο χώρος φυλάσσεται από σεκιούριτι που λαμβάνουν έξτρα μπόνους εντοπίζοντας είτε φανταστικούς είτε αληθινούς κλέφτες, θα προέβαινε σε κλοπή εργαλείων; Θα υπέγραφε οικειοθελώς την παραίτησή του;
«Το τελευταίο διάστημα το Praktiker προέβη στην απόλυση 15 υψηλόβαθμων στελεχών της εταιρείας καταβάλλοντας αποζημιώσεις ενός εκατομμυρίου ευρώ» προσθέτει ο πρόεδρος του σωματείου. «Στον Στέφανο όμως, που ήταν γνωστά τα πολύ σοβαρά οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα, δεν κατεβλήθη ούτε αποζημίωση ούτε η δυνατότητα τουλάχιστον να λάβει το επίδομα ανεργίας».
Για να τελεστεί η κηδεία του Στέφανου Βαλαβάνη απαιτήθηκε η συγκέντρωση χρημάτων από το σωματείο. Προφανώς το Praktiker δεν ενδιαφέρεται για πρώην εργαζόμενους και μάλιστα εργαζόμενους που έχει αποπέμψει με αυτόν τον τρόπο. Εξάλλου το απασχολούν σοβαρότερα ζητήματα όπως η ανεύρεση αγοραστή, καθώς παρά την κερδοφορία των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ που σημείωσε κατά τη διάρκεια του 2012, η μητρική στη Γερμανία έχει υποβάλλει αίτηση πτώχευσης έχοντας βάλει λουκέτο παράλληλα στα καταστήματά της στην Ουκρανία και τη Ρουμανία.
Πάντως τα χρήματα της αποζημίωσης του Στέφανου Βαλαβάνη τα εξοικονόμησε…
Της Ντίνας Ιωακειμίδου

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2014

Οχτώ μήνες μετά…

Οχτώ μήνες μετά το λουκέτο στην ΕΡΤ, που επέβαλε με βίαιο και προκλητικό τρόπο η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, μπορούμε πλέον να πούμε ότι...
η κίνηση αυτή έσπασε τα μούτρα της στην πρώτη στροφή.

Και αυτό γιατί ουδείς από τους κυβερνώντες δεν πίστεψε ότι αυτός ο «ωραίος» αγώνας, που ξεκίνησε από το απόγευμα της 11ης Ιουνίου, θα είχε συνέχεια και κυρίως συνέπεια. Νόμιζαν δηλαδή ότι θα ξεμπέρδευαν τόσο εύκολα με την πλειονότητα των εργαζομένων της ΕΡΤ.

Πίστεψαν ότι το καλοκαίρι που ακολούθησε μετά την επαίσχυντη πράξη τους θα λειτουργούσε απορρυθμιστικά. Πίστεψαν ότι με τις υποσχέσεις και το μόρφωμα της ΔΤ θα διασπούσαν τους εργαζόμενους.

Λίγα μπόρεσαν να καταφέρουν. Γιατί όταν υπάρχει ακαταστασία συνεχόμενη, όχι μόνο δεν διορθώνεται, αλλά γίνεται και χειρότερη. Και φτάσαμε να διανύουμε τον δεύτερο μήνα του 2014 με την ΕΡΤ Ορen, την ΕΡΤ3 και τα ραδιόφωνα σε Αθήνα και περιφέρεια να μεταφέρουν παντού την ελεύθερη φωνή των εργαζομένων της ΕΡΤ. Αυτήν την επιτυχία κάποιοι στο Μαξίμου αδυνατούν να την καταλάβουν. Γιατί εκτίμησαν λάθος. Γιατί πίστεψαν πως η «αποκατάσταση» της τάξης ελέω ελληνικής προεδρίας θα έβαζε μια τελεία. Ελα όμως που δεν ήρθαν τα πράγματα όπως τα λογάριαζαν. Πνιγμένοι μέσα στην παρανομία και τη νομική ακαταστασία, της ΔΤ και τώρα της ΝΕΡΙΤ, κάνουν κινήσεις που προδίδουν τα πραγματικά αίτια του λουκέτου στην ΕΡΤ.

Η ΕΡΤ φόβιζε. Και φόβιζε γιατί ενοχλούσε. Ενοχλούσε γιατί μπροστά στα ιδιωτικά μιντιακά συμφέροντα είχε μια άλλη προσέγγιση. Μια προσέγγιση κοινωνικού πολιτισμού. Στην εποχή των μνημονίων και της ημιμάθειας μόνο μια ελεγχόμενη ΝΕΡΙΤ χωράει.

Ενα μικρό άνευρο κανάλι που δεν θα ενοχλεί. Μια ακαταστασία που δεν θα προδίδει τους ακατάστατους.

Πολλοί ξένοι συνάδελφοί μας, κυρίως από τη Γαλλία, εξακολουθούν να προβληματίζονται για τον τρόπο που λειτουργεί η δημοκρατία στην Ελλάδα τα μνημονιακά χρόνια που διανύουμε. Το κλείσιμο της ΕΡΤ έβαλε ζήτημα για τη λειτουργία των θεσμών στη χώρα σας, μου λένε. Κρίσιμος και επίκαιρος ο προβληματισμός τους, καθώς οι καθημερινές πρακτικές των κυβερνώντων τον επιβεβαιώνουν.

Τους κάνει δε εντύπωση η εκδικητικότητα που με κάθε τρόπο βγάζει η κυβέρνηση απέναντι στους απολυμένους της ΕΡΤ. Τα γράφω αυτά για να μην τρέφει αυταπάτες η κυβέρνηση ότι το λουκέτο στην ΕΡΤ ξεχάστηκε από τους συναδέλφους μας των ευρωπαϊκών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Ημερολογιακά είμαστε στον Φεβρουάριο και ακολουθεί ο Μάρτιος. Ανοιξη.

Του Περικλή Γρύσπου

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014

Το κλείσιμο της ΕΡΤ και η έκθεση της Reporters sans Frontieres

Η Ελλάδα, έχασε 14 θέσεις στην κατάταξη της Reporters sans frontieres, (RSF), το 2013 πέφτοντας στην 99η θέση της κατάταξης των χωρών παγκοσμίως.
Σύμφωνα με την οργάνωση η χώρα μας βρίσκεται πλέον στην προτελευταία θέση μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε..
Στην τελευταία θέση είναι η Βουλγαρία, όπου το 2013 σημαδεύτηκε από βίαιες επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων τις οποίες διέπραξαν στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας στο περιθώριο διαδηλώσεων.
Η RSF χαρακτηρίζει σημείο καμπής για τα ελληνικά ΜΜΕ το κλείσιμο της ΕΡΤ τον Ιούνιο. «Σε έναν αγώνα για περικοπές δαπανών, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προχώρησε σε μία απόφαση άνευ προηγουμένου για χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: υπό την πίεση της Τρόικα, έκλεισε το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, που είχε τέσσερα κανάλια και πέντε ραδιοσταθμούς», επισημαίνει η έκθεση.
Ακόμη, η RSF σημειώνει ότι συχνά οι δημοσιογράφοι που καλύπτουν διαδηλώσεις, έχουν πέσει θύματα βίας, τόσο από την αστυνομία, όσο και από διαδηλωτές, που τους κατηγορούν για συνεργασία με την κυβέρνηση.
Στην τελευταία θέση της κατάταξης παγκοσμίως βρίσκεται η Ερυθραία και στην αμέσως προηγούμενη η Βόρεια Κορέα. Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά η Φινλανδία διατηρεί την πρώτη θέση, ακολουθούμενη, όπως και την περασμένη χρονιά, από την Ολλανδία και τη Νορβηγία.

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

«Ρήτρα» Σόιμπλε...

Ενα κρίσιμο ερώτημα, που απασχολεί έντονα όσους αρνούνται να μείνουν στην επιφάνεια και στην «ευκολία» των πολιτικών συνθημάτων της εποχής, είναι αυτό που συνδέεται με τις διαρκείς βαρύτατες αγκυλώσεις και στρεβλώσεις στον τρόπο λειτουργίας τόσο της κρατικής μας μηχανής, όσο και της αγοράς και με την αναμφισβήτητη «συμβολή» τους στην πρόσφατη εθνική μας χρεωκοπία. Τι θα συνέβαινε, για παράδειγμα, αν ξαφνικά αύριο το πρωί οι δανειστές μας αποφάσιζαν να διαγράψουν πλήρως το ελληνικό χρέος; Εχουμε διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος; Εχουμε διορθώσει τις ατέλειες στην οργάνωση του κράτους μας; Εχουμε εκσυγχρονίσει τις δομές του; Εχουμε «πατάξει» τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά; Εχουμε πραγματοποιήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να εξορθολογισθεί η λειτουργία της οικονομίας και της αγοράς; Εν ολίγοις: είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε μια νέα, διαφορετική εθνική πορεία, που όχι μόνο δεν θα καταλήξει και πάλι στην πτώχευση, αλλά, αντίθετα, θα επαναφέρει τη χώρα στον δρόμο των επιτυχιών;

ΑΠΟ τη στήλη αυτή επαναλαμβάνουμε μονότονα τα τελευταία χρόνια, με τον κίνδυνο να θεωρηθούμε «γραφικοί», την άποψη ότι η λύση του ελληνικού δράματος δεν είναι τα δανεικά, δεν είναι η... επόμενη δόση. Το πολιτικό μας σύστημα, δυστυχώς, δεν έχει ακόμη συνειδητοποιήσει ότι με τον τρόπο αυτό απλώς ανακυκλώνουμε τη μιζέρια μας. Συζητούμε για την προηγούμενη δόση και για τις δεσμεύσεις που τη συνόδευαν, συμφωνούμε ή διχαζόμαστε για την... επόμενη δόση και για τον χρόνο εκταμίευσής της. Ζούμε με -και για- τα δανεικά. Και βυθιζόμαστε ολοένα και πιο βαθειά στην ύφεση και στην απελπισία. Και βέβαια κανείς στη χώρα μέχρι σήμερα δεν ασχολήθηκε σοβαρά και υπεύθυνα με τη διαμόρφωση ενός νέου, φιλόδοξου και ελπιδοφόρου εθνικού σχεδίου για την έξοδο από την κρίση και για την ανάπτυξη. Κανείς δεν ασχολήθηκε πραγματικά με την εκπόνηση και την εφαρμογή ενός νέου, ρηξικέλευθου και επαναστατικού προγράμματος μεγάλων και καινοτόμων μεταρρυθμίσεων για την αναδιάρθρωση της εθνικής μας παραγωγής και την αύξηση του εθνικού μας προϊόντος. Ακόμη και σήμερα το εθνικό μας όραμα και το εθνικό μας άγχος είναι πότε θα ξαναβγούμε στις αγορές, για να... ξαναδανειστούμε!

ΙΔΙΑ, όμως, είναι η εικόνα και σε ό,τι αφορά την... περιβόητη «επανίδρυση» του κράτους. Την υποσχέθηκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε προεκλογικό χρόνο, όλοι σχεδόν οι εκλεγμένοι μας πρωθυπουργοί από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και δεν έγινε ποτέ. Το ελληνικό κράτος ήταν και δυστυχώς παραμένει, σαράντα χρόνια μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και σχεδόν τέσσερα μετά το πρώτο μνημόνιο, αναξιοκρατικό και κομματοκρατούμενο, σπάταλο και διεφθαρμένο, εξοργιστικά γραφειοκρατικό και παντελώς αναποτελεσματικό. Και βέβαια αποτελούσε και αποτελεί, όπως δεκάδες φορές έχουμε γράψει, μόνιμο «θερμοκήπιο» σκανδάλων. Οι κρατικές προμήθειες και συμβάσεις αξιοποιήθηκαν συστηματικά και κατά κόρον -όπως καθημερινά αποκαλύπτεται- από επίορκους και διαπλεκόμενους με επιχειρηματικά συμφέροντα πολιτικούς, προκειμένου να γεμίσουν είτε τα προσωπικά τους πορτοφόλια, είτε σε ορισμένες περιπτώσεις τα κομματικά ταμεία. Η κρατική μας μηχανή παράγει εδώ και δεκαετίες μόνον ελλείμματα, οικονομικά και ηθικά. Και όχι μόνον αυτό. Συχνά, αν όχι πάντα, αποτελεί τροχοπέδη και για την ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα, στην οποία παρεμβαίνει με απαρχαιωμένες και αντιπαραγωγικές μεθόδους, αλλά και ενίοτε με ύποπτα κίνητρα και αδιαφανείς σκοπιμότητες...

ΕΙΝΑΙ αυτονόητο ότι αν όλα αυτά δεν αλλάξουν και μάλιστα με τρόπο ριζικό και μόνιμο, αν η χώρα δεν προχωρήσει ταχύτατα στην «επανίδρυση» του κράτους και στον εκσυγχρονισμό της αγοράς, με γενναίες μεταρρυθμίσεις και επαναστατικές αλλαγές, θα συνεχίσει να δημιουργεί «μαύρες τρύπες» και χρέη. Καλοί οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί για το πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά αυτό δεν στηρίχθηκε ούτε στην εξυγίανση της οικονομίας μας, ούτε στη δημιουργία ενός μικρότερου, ευέλικτου και αποτελεσματικού κράτους. Στηρίχθηκε στην υπερφορολόγηση των πολιτών, σε οριζόντιες επώδυνες περικοπές των εισοδημάτων τους και σε πρόχειρα και βιαστικά «μαζέματα» του ευρύτερου δημοσίου τομέα, που έγιναν έτσι... χωρίς σχέδιο. Ολα αυτά δεν μπορούν να συνεχιστούν το 2014 ή τα επόμενα χρόνια. Είναι, λοιπόν, βέβαιο ότι όσο και αν «κουρευτεί» το χρέος μας, όσο και αν επιμηκυνθεί ο χρόνος αποπληρωμής του, όσο και αν μειωθούν τα επιτόκια, η χώρα δεν θα εξέλθει από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης αν δεν λύσει επιτέλους τα μεγάλα διαρθρωτικά της προβλήματα. «Οι Ελληνες δεν έχουν κράτος», είπε προχθές ο Σόιμπλε και έδωσε εντολή στους συνεργάτες του να μας ετοιμάσουν νέο μνημόνιο, με... ρήτρα μεταρρυθμίσεων! Δεν ντρέπονται οι πολιτικοί μας; Πού είναι το εθνικό μας σχέδιο; Τι περιμένουν; Και άλλους συμβιβασμούς; Και άλλες ταπεινώσεις; Ετσι ονειρεύονται την Ελλάδα μας; Αποικία χρέους για τα επόμενα 50 χρόνια; «Δημοκρατία» της... τρόικας


Του Νίκου Χατζηνικολάου

Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2014

Δεν θα ψηφίσουν οι γέροι στις ευρωεκλογές

Μετά την πτώση των ποσοστών τους στις δημοσκοπήσεις, ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζουν τώρα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ενόψει των ευρωεκλογών, αφού, σύμφωνα με έρευνα της Κάπα Research, οι ηλικιωμένοι δεν θα πάνε να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές.

Η αποχή των ηλικιωμένων από τις ευρωεκλογές θα πλήξει ιδιαίτερα την Νέα Δημοκρατία που έχει μεγάλο ποσοστό στα χούφταλα και τα γεροσάψαλα, ενώ δίνει σαφές προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ που σαρώνει στα νεανικά κοινά.

Σύμφωνα με την έρευνα της Κάπα Research, οι ηλικιωμένοι δεν θα πάνε να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές επειδή δεν τους αφήνουν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.

Όπως έδειξαν πρόσφατες μετρήσεις που αφορούσαν την ανεργία στη χώρα μας, τα περισσότερα νοικοκυριά στην Ελλάδα επιβιώνουν από μια σύνταξη που λαμβάνει κάποιο μέλος της οικογένειας, αφού οι υπόλοιποι είναι άνεργοι.

Τα μέλη της οικογένειας που επωφελούνται από τη σύνταξη του ηλικιωμένου δεν του επιτρέπουν να πάει να ψηφίσει στις ευρωεκλογές, γιατί φοβούνται πως, αν βγει από το σπίτι, θα πάθει κάποιο ατύχημα και θα χάσουν τη σύνταξη.

Όλες οι ελληνικές οικογένειες έχουν σήμερα τους συνταξιούχους στα όπα όπα και τους απαγορεύουν να μετακινούνται και να ταλαιπωρούνται, γιατί, αν τα τινάξει η γριά, θα βρεθεί η οικογένεια στον δρόμο.

Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα που έχει το κόμμα τους –επειδή οι γέροι και οι γριές δεν θα πάνε να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές- και ετοιμάζονται να περάσουν νόμο για κάλπη στο σπίτι.

Ειδικές εκλογικές επιτροπές θα επισκέπτονται τους συνταξιούχουςστο σπίτι τους και θα τους πηγαίνουν την κάλπη στο κρεβάτι για να ψηφίσουν.

Η κάλπη στο σπίτι έχει προβληματίσει τους συγγενείς των ηλικιωμένων γιατί φοβούνται μήπως τα μέλη της εκλογικής επιτροπής που θα μπουν στο σπίτι κολλήσουν καμιά αρρώστια τον συνταξιούχο και τον στείλουν στον άλλον κόσμο.

Toυ Πιτσιρίκου

Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2014

Τα νομικά της διαγραφής του χρέους

«Οι αλλοδαποί που δανείζουν χρήματα σε κάποιο κράτος δεν μπορούν (...) να περιμένουν από αυτό να κλείσει τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα δικαστήρια, να διαλύσει την αστυνομία, να παραμελήσει τις δημόσιες υπηρεσίες και να εκθέσει το λαό του σε συνθήκες χάους και αναρχίας μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τους δανειστές του». Δήλωση της Νότιας Αφρικής στην Επιτροπή της Συνθήκης της Χάγης για την Κωδικοποίηση του Διεθνούς Δικαίου (1930).


Θεσμοί υπεράνω κάθε αντιμνημονιακής υποψίας, όπως το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, αλλά και το καθ' ημάς Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή βεβαιώνουν το αυτονόητο: ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, χωρίς γενναίο κούρεμα, δηλαδή διαγραφή του μεγαλύτερου τμήματός του.
Προφανώς ο προτιμότερος τρόπος για κάτι τέτοιο είναι, όπως σε όλα τα πράγματα, ο συναινετικός: να αποφασιστεί από μια Διεθνή Διάσκεψη με συμμετοχή της Ελλάδας και των δανειστών, όμοια με αυτή του Λονδίνου που απομείωσε το 1953 το χρέος της Γερμανίας. Γιατί να δεχθούν όμως -διαμαρτύρονται τα παπαγαλάκια- παρόμοια προοπτική οι δανειστές; Μα, για να μη χάσουν όλα τα χρήματά τους, όπως θα συμβεί αν επιλέξουν το δρόμο συνέχισης των μνημονιακών εκβιασμών ή άλλων μονομερών ενεργειών.

Και τούτο γιατί κράτη που έχουν την πολιτική βούληση, έχουν και νομικά όπλα να αντιτάξουν στους δανειστές τους. Οι δύο βασικές κατασκευές για αυτό είναι η «κατάσταση ανάγκης» και η θεωρία του «επονείδιστου» ή «απεχθούς» χρέους («odious debt»). Στην τελευταία η άρνηση πληρωμής δεν ανάγεται σε αδυναμία αποπληρωμής, αλλά στην επίκληση του αντιδημοκρατικού ή καταχρηστικού χαρακτήρα του χρέους. Ετσι έγινε -με πρωτοβουλία των ΗΠΑ- η διαγραφή τού επί Χουσεΐν χρέους του Ιράκ, αλλά και η κατά τα τρία τέταρτα απομείωση του χρέους του Ισημερινού, βάσει των πορισμάτων Διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου. (Ιστορικά, το επιχείρημα προβλήθηκε για πρώτη φορά από τις ΗΠΑ ήδη το 1898, μετά τη λήξη του ισπανοαμερικανικού πολέμου, για να μην εξοφληθεί το χρέος της Κούβας στην Ισπανία).

Είναι σκόπιμο να διερευνηθεί ποιο τμήμα του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι «επονείδιστο», ώστε να μάθουμε πώς διογκώθηκε και ποιοι, μιζαδόροι και διαπλεκόμενοι, επωφελήθηκαν από αυτό. Αλλά το δικαίωμα διαγραφής «επονείδιστου» χρέους δεν έχει μέχρι σήμερα αναγνωρισθεί ως εθιμικός κανόνας από διεθνή δικαστήρια. Παραμένει κυρίως μία κυριαρχική απόφαση που επιβάλλεται πολιτικά. Αντιθέτως, η «κατάσταση ανάγκης» ως λόγος αναστολής ή διαγραφής τμήματος του χρέους αποτελεί κανόνα του διεθνούς δικαίου, τον οποίο μάλιστα η Ελλάδα είχε επικαλεστεί στο πλαίσιο της χρεοκοπίας του 1932, στην υπόθεση Socobelge.

Σύμφωνα με το σχέδιο σύμβασης για την «Ευθύνη των Κρατών από Παράνομες Πράξεις», που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 12 Δεκεμβρίου του 2001, τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, εφ'όσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλισθεί ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου. Με άλλα λόγια, εάν ένα κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει ταυτόχρονα τις βασικές κοινωνικές του λειτουργίες και τις υποχρεώσεις του έναντι των δανειστών του, οφείλει να δώσει προτεραιότητα στις πρώτες. Την αρχή αυτή συνοψίζει η δήλωση της προμετωπίδας, στην οποία και αναφέρθηκε η Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ για να στοιχειοθετήσει τη θέση ότι αποτελεί εθιμικό διεθνές δίκαιο η επίκληση κατάστασης ανάγκης από ένα κράτος έναντι των δανειστών του.

Μάλιστα, ακόμη και το Διεθνές Κέντρο για τη Διευθέτηση Επενδυτικών Διαφορών (International Centre for Settlement of Investment Disputes - ICSID), το οποίο αποτελεί διαιτητικό/δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας, του δίδυμου οργανισμού του ΔΝΤ, σε αποφάσεις του σχετικές με τη στάση πληρωμής της Αργεντινής δέχθηκε την ύπαρξη παρόμοιου εθιμικού διεθνούς κανόνα. Τον κανόνα έχουν επιβεβαιώσει τα περισσότερα συνταγματικά δικαστήρια των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κρίνοντας ότι αποτελεί προστατευόμενο από την ΕΣΔΑ σκοπό δημοσίου συμφέροντος η ικανοποίηση των βασικών κοινωνικών αναγκών έναντι των οικονομικών απαιτήσεων των δανειστών (Malysh v. Russia, σκέψη 80).

Για το λόγο αυτό, αν οι δανειστές δεν επιλέξουν τη φωνή της λογικής και της συναινετικής λύσης, η χώρα μπορεί να επικαλεστεί κατάσταση ανάγκης. Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι η Ελλάδα των χιλιάδων αυτοκτονιών, των δεκάδων χιλιάδων πεινασμένων μαθητών, των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων και των εκατομμυρίων νεοπτώχων αντιμετωπίζει πράγματι παρόμοια κατάσταση;

Συνεπώς, δεν μας λείπουν τα νομικά επιχειρήματα. Η δημοκρατική και πατριωτική κυβέρνηση που θα τα προβάλει λείπει. Όχι για πολύ.

Του Γιώργο Κατρούγκαλου - Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου ΔΠΘ

Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014

Οι Δημαρχούκοι

Πλεόνασμα ανεξαρτησίας θα απολαύσουμε στις δημοτικές εκλογές από υποψήφιους δημάρχους και συμβούλους. Όλοι ανεξάρτητοι. Βέβαια, μέλη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά ανεξάρτητοι. Δίχως να έχουν παραδώσει τις κομματικές τους ταυτότητες, αλλά ανεξάρτητοι.

Με πλούσιο πολιτικό λόγο. «Δε μπορούμε να υποσχεθούμε πολλά γιατί η κεντρική διοίκηση στερεί πόρους από τους Δήμους». Που πάει να πει ότι η κυβέρνηση στέρησε τους πόρους, αλλά την κυβέρνηση τη στηρίζουμε, τις αποφάσεις της καταγγέλλουμε. Διότι πάνω απ’ όλα είναι το κόμμα. Πάνω και από τον δήμο. Αλλά κατά τα λοιπά, ανεξάρτητοι.

Πολιτικοί βαθύτατα ευαίσθητοι. Που υπόσχονται ότι θα ρίξουν το βάρος στον κοινωνικό τομέα. Τουτέστιν θα στηρίξουν τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα κοινωνικά φαρμακεία, τα κοινωνικά συσσίτια, τις κοινωνικές ουρές των ταπεινωμένων με τα κουπόνια, τις οποίες η κυβέρνηση δημιούργησε, αλλά την κυβέρνηση δεν την καταγγέλλουμε, τα αποτελέσματα της πολιτικής της σχολιάζουμε. Διότι πάνω απ’ όλα είναι το κόμμα. Κατά τα λοιπά, ανεξάρτητοι.

Πολιτικοί βουτηγμένοι στην ειλικρίνεια. Που υπόσχονται ότι θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας στην περιοχή του δήμου τους, προφανώς για όσους απολύθηκαν και θα απολυθούν από τους δήμους λόγω της κυβερνητικής πολιτικής, την οποία ως γνωστόν συνολικά δεν καταδικάζουμε, αλλά υποκρινόμαστε ότι δυσανασχετούμε με κάποιες κινήσεις της – πάντα όμως δικαιολογημένες λόγω των άτιμων των συνθηκών – αλλά κατά τα λοιπά ανεξάρτητοι.

Δευτεροκλασάτα κομματικά στελέχη που στηρίζουν και υπερασπίζονται την κυβερνητική πολιτική για τη δωρεάν παραχώρηση σε ιδιώτες ολόκληρων υπηρεσιών των Δήμων, όπως η καθαριότητα και η ύδρευση, εμφανίζονται ως ανεξάρτητοι υποψήφιοι που θα σώσουν τους τόπους τους. Προφανώς με τη σιωπηλή συνενοχή τους στις κυβερνητικές πρακτικές.

Παθιασμένα κομματόσκυλα που δήθεν είναι ανεξάρτητοι, αλλά μέσα στα κομματικά γραφεία σφάζονται για το ποιος θα πάρει το χρίσμα. Ανεπίσημα πάντα. Να μην καρφωνόμαστε. Μην εκτεθεί η ανεξαρτησία. Απλώς αλλάξαμε το «χρίσμα» σε «στήριξη». Τους ακούς να λένε «εγώ έκανα έναν ανεξάρτητο συνδυασμό, αλλά η στήριξη από το κάθε κόμμα είναι ευπρόσδεκτη». Ατελείωτες μαλακίες. Η πολιτική δειλία στο αποκορύφωμά της.

Καμαρίλα και συνδιαλλαγή. Στήριξη από τους βουλευτές των «ναι σε όλα». Μνημονιακά τσαντίρια που προσπαθούν να επιβάλουν το ψέμα ότι οι δημοτικές εκλογές δεν έχουν σχέση με τις εθνικές εκλογές και τα κόμματα. Κι όμως, το βράδυ των εκλογών θα βλέπουν πανηγυρίζοντας τον εκλογικό χάρτη να βάφεται γαλάζιος ή πράσινος. Θα δέχονται τα συχαρίκια των βουλευτών, στους μεγάλους δήμους ακόμη και τα συχαρίκια των προέδρων του κόμματός τους.

Λίγη αξιοπρέπεια αν είχαν όλοι αυτοί, χτες που ο Στουρνάρας κάλεσε επισήμως τη Γερμανία να υποστηρίξει τον προεκλογικό αγώνα των υποψήφιων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για να μην «πάρουν το πάνω χέρι οι ακραίες δυνάμεις», θα είχαν παραιτηθεί. Θα του είχαν πετάξει στα μούτρα τις υποψηφιότητές τους γιατί χτες ομολόγησε ότι αυτοί οι υποψήφιοι είναι ανίκανοι να κερδίσουν από μόνοι τους τις εκλογές. Γιατί χτες ζήτησε βοήθεια από τις χώρες της ευρωζώνης και ως γνωστόν καμία βοήθεια δε σου προσφέρεται δίχως αντάλλαγμα. Ποιους δήμους θα διαχειριστούν οι δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; Μα φυσικά, τα «bad» κομμάτια των δήμων, καθώς τα «good» κομμάτια τα έχει δώσει ήδη σε αντάλλαγμα ο Στουρνάρας στον κάθε Φούχτελ.

Αυτές οι δημοτικές εκλογές είναι κατά βάση πολιτικές και ιδεολογικές. Κομμένη η πλακίτσα ότι ναι μωρέ είναι ΠΑΣΟΚ αλλά καλό παιδί και με βοήθησε ή θα με βοηθήσει. Σε βοήθησε ή θα σε βοηθήσει αφού πρώτα το κόμμα του σε έκανε να τον έχεις ανάγκη. Σε έκανε να τον προσκυνάς για ένα 5μηνο εργασίας με 400 ευρώ τον μήνα. Καλά παιδιά, δε διαφωνώ, αλλά αυτοί μας έφτασαν εδώ που είμαστε. Κι αν αρχίσουμε τα «έλα μωρέ, αυτός φταίει για τα μνημόνια;» ας συνεχίσουμε, για τον γκρεμό καλά πάμε….

Απλώς αύριο ας μην περιμένουμε να δώσουν κάποια μάχη για εμάς. Θα είναι πολύ κουρασμένοι από τη μάχη της «ανεξαρτησίας».

Του Καρτέσιου

Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014

Χαμογελάστε...ΙΙ


Αγόρασα σήμερα έναν αναπτήρα με μεγάλη φλόγα για να μην σβήνει από τον
δυνατό αέρα. Μαμάτος λέμε!
Επίσης, νομίζω ότι είμαι πιο ωραίος χωρίς φρύδια...............



Με πήραν απ'την Hellas Online...Τους είπα "Ευχαριστώ, κλέβω Conn-X απ'
τον γείτονα. Δεν αλλάζω εταιρεία".


Για όσες γυναίκες ψάχνουν ψηλό, μελαχρινό, αξύριστο, με μόνιμη
δουλειά, μένει εδώ απέναντι ένας..Πατέρα Λάμπρο τον λένε..


- Μωρό μου θα με πας στο τσίρκο;
- Όχι, όποιος θέλει να έρθει εδώ να σε δει!


Όλα τελικά είναι στο μυαλό, εκτός από την κυτταρίτιδα που είναι στον κώλο...


- Μάνα; Θα φτιάξεις καφέ ;
- Χέρια δεν έχεις; Ποια θα σε πάρει που τα θες όλα έτοιμα; Ποια θα σε
ανεχτεί; ΠΟΙΑ!
  ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΩ ΕΓΓΟΝΙ! Τι καφέ θες;

Θα εξαφανιζόμουν αλλά τρέμω τα ξεφτιλίκια της μάνας μου στο "Φως στο
τούνελ" & στο "Πάμε πακέτο"...


Η άλλη λέει "εγώ δεν ψάχνω για γκόμενο, για έναν σύντροφο ψάχνω"...
Άμα ψάχνεις για σύντροφο να πας να γραφτείς στην ΚΝΕ...


- Ρε συ πάλι μέσα θα μείνεις σήμερα ;
- Ρε μ@λ@κ@ πόσες φορές να στο πω; ΕΙΜΑΙ ΦΥΛΑΚΗ!

Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2014

Και Αδωνάκος και ψευτάκος.

Κάτι η καλή παρέα, κάτι η χαλαρή ατμόσφαιρα, κάτι τα λόγια του παππά, οι ψυχές απλώνουν, οι καρδιές ευφραίνονται, τα στόματα ανοίγουν σαν τριαντάφυλλα. Σαν τριαντάφυλλο άνοιξε και το στόμα του υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη στα «Καρντάσιανς» του ΑΝΤΕΝΑ (Οκτώβριος του 2013). Τον συνεπήραν η ευπροσηγορία του Αρναούτογλου, τα χωρατά του Σταρόβα, η τσαχπινιά της Μπεκατώρου κι όταν ρωτήθηκε αν έχει πει ποτέ ψέματα, απάντησε επί λέξη τα εξής: «Τις πρώτες μέρες του Μνημονίου έβγαινα πολύ πιο αισιόδοξος απ' όσο ήμουνα μέσα μου. Έλα, θα τα καταφέρουμε έλεγα, ενώ ήξερα ότι είναι καταστροφή»>
‘Ώστε καταστροφή το Μνημόνιο, κύριε Γεωργιάδη; Έχει μεγάλη αξία που το ομολογείτε εσείς, ο, κατά δήλωσή σας, μεγαλύτερος υποστηρικτής του Μνημονίου, εσείς που απαιτήσατε δημοσίως να μην σας κλέβει η Τρόϊκα τη δόξα των απολύσεων στον τομέα της Υγείας. Η ομολογία σας έχει την ίδια αξία με την ομολογία του Πρετεντέρη: "Η αναδιάρθρωση του χρέους: όλοι ξέραμε από την πρώτη στιγμή ότι δεν είναι βιώσιμο, αλλά μας έλεγαν μην το πείτε τώρα, δεν είναι σωστό. Το αποτέλεσμα είναι ότι μέχρι το 2010 έλεγαν όλοι ότι το χρέος είναι βιώσιμο και εμείς δεν τους απαντούσαμε «όχι, δεν είναι!». Δεν τους λέγαμε ότι αυτά είναι βλακείες. Αυτό ήταν μια αυτοσυγκράτηση".
«Αυτό ήταν μια αυτοσυγκράτηση». Εκτός από άθλια ελληνικά είναι και ψέμα απύθμενο. Καμία αυτοσυγκράτηση δεν επέδειξαν οι εκπρόσωποι του καθεστώτος. Υπηρέτησαν το Μνημόνιο με πάθος, ενώ γνώριζαν ότι θα φέρει την καταστροφή. Ακόμη χειρότερα, το υπηρέτησαν επειδή γνώριζαν ότι θα φέρει την καταστροφή. Καταστροφή για τους πολλούς, ευλογία δια τους ολίγους, για να μνημονεύσουμε και τον Πάγκαλο.
Το Μνημόνιο δεν ήταν μια απλή σύμβαση που συνόδευε το δάνειο, ήταν ένα σχέδιο για την πλήρη ανατροπή των δεδομένων της ελληνικής οικονομίας. Όσα επεδίωκαν από παλιά, από την εποχή του Μητσοτάκη ακόμη, τα πέτυχαν όλα σε μία τριετία. Διέλυσαν το κοινωνικό κράτος, συρρίκνωσαν το δημόσιο, ξεπούλησαν επιχειρήσεις και αγαθά, αναδιένειμαν τον πλούτο υπέρ των ήδη πλουσίων. Σε κάποια φάση τους ξέφυγε λίγο το πράγμα, οι παρενέργειες του φαρμάκου ήταν ισχυρότερες απ' όσο είχαν υπολογίσει, αλλά δε βαριέσαι σε γενικές γραμμές οι αποστολή εξετελέσθη. Κι αν υπήρξαν και μερικά θύματα, ο θεός θα ξεχωρίσει τους καλούς από τους κακούς.
Είναι απολύτως εξωφρενικό. Οι εκτελεστές και οι συνεργοί του εγκλήματος, οι Αδώνηδες και οι Γιάννηδες, ως εκπρόσωποι του πολιτικού και μιντιακού κατεστημένου, ομολογούν δημοσίως ότι είχαν πλήρη επίγνωση των πράξεων τους και το καταπέτασμα του Ναού παραμένει απείραχτο στη θέση του. Ομολογούν το έγκλημα και συνεχίζουν να το διαπράττουν, ο Γεωργιάδης ως ο ολετήρας της δημόσιας Υγείας και ο Πρετεντέρης ως κήνσορας και συκοφάντης όσων αμφισβητούν την κυβερνητική ορθοδοξία. Ούτε ντροπή ούτε αυτοσυγκράτηση. Ανήθικη συμπεριφορά ανθρώπων που μιλούν στον κόσμο σα να απευθύνονται σε πρόβατα που αναμένουν υπομονετικά να τα κουρέψει και να τα αρμέξει το στιβαρό χέρι του αφεντικού.
Δεν πειράζει. Εκείνο που μετράει περισσότερο απ' όλα είναι η δημόσια ομολογία τους. Όταν ο Πρετεντέρης με τον Άδωνη ομολογούν ότι το Μνημόνιο είναι καταστροφή, τί χρείαν έχωμεν άλλων μαρτύρων;
Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Ανέκδοτο - Εξήντα δευτερόλεπτα

Βομβιστής μπαίνει σε pet shop, αφήνει μια βόμβα πάνω σε ένα τραπέζι και φωνάζει:

- "Η βόμβα θα εκραγεί! Εχετε μόλις 60 δεύτερα για να φύγετε!"

Και από το βάθος του καταστήματος ακούγεται η χελώνα:

- "Ε, είσαι και πολύ μ@λ@κας!"

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Πολιτικά....κόλλυβα για την κυβέρνιση

Πάει! Ακόμη και οι… τραπεζίτες «θάβουν» την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου! Κανένας δεν φαίνεται διατεθειμένος να ποντάρει ούτε ένα ευρώ στο ότι η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα βγάλει τη φετινή χρονιά – κι ας λέει ο καημένος ο πρωθυπουργός «εκλογές εμείς πηγαίνουμε να κάνουμε το 2016, τους αρέσει, δεν τους αρέσει». Κανείς δεν τον λαμβάνει πια σοβαρά υπόψη του, όπως φαίνεται ακόμη και από την έκθεση της αμερικάνικης μεγάλης τράπεζας Τζ.Π.Μόργκαν. «Οι πιέσεις προς την κυβέρνηση μπορεί να γίνουν μη διαχειρήσιμες τους επόμενους τέσσερις με πέντε μήνες, καθώς αναμένεται ο ΣΥΡΙΖΑ να φέρει καλά αποτελέσματα στις ευρωεκλογές του Μαΐου» τονίζει η έκθεση αυτή.
«Το ΠΑΣΟΚ προβλέπεται να κινηθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε διάλυση (την κυβέρνηση) και σε νέες εκλογές» προσθέτει η έκθεση της αμερικανικής τράπεζας. Οι αμερικανοί τραπεζίτες άρχισαν να μοιράζουν δηλαδή …πολιτικά κόλλυβα για την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου! 
«Ο συνδυασμός της οικονομικής ανέχειας και της και της αντιπάθειας προς την πολιτική ελίτ αναμένεται να οδηγήσει τους ψηφοφόρους στην αγκαλία του ΣΥΡΙΖΑ» αποφαίνονται οι αναλυτές της μεγάλης τράπεζας των ΗΠΑ, «ξεγράφοντας» πολιτικά την παρούσα κυβέρνηση. 
Τι να κάνει κι ο πρωθυπουργός, υποκρίθηκε ότι απορρίπτει… πρωτοβουλιακά αυτός (!) το ενδεχόμενο συγκρότησης μιας κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού» ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, για την οποία ο Αλέξης Τσίπρας δεν έδειξε το παραμικρό ενδιαφέρον. «Δεν υπάρχει κανένα απολύτως περιθώριο συνεργασίας μαζί του» διακήρυξε ο Σαμαράς, μιλώντας στους βουλευτές της ΝΔ. 
«Και πως είναι δυνατό να συνεργαστούμε με όσους συστηματικά, κατ΄ επάγγελμα, υπονομεύουν την πρόοδο της χώρας, σκορπούν αβεβαιότητα και ανασφάλεια όπου μπορούν και απειλούν να μας ξαναστείλουν εκεί που ιδρώσαμε για να ξεφύγουμε;» πρόσθεσε μελοδραματικά ο πρωθυπουργός. 
«Κανείς και πρώτα οι Έλληνες δεν θα διακινδύνευαν να τινάξουν στον αέρα την πιο σταθερή χώρα της περιοχής – και μάλιστα τώρα που η κρίση στην Ελλάδα σιγά σιγά ξεπερνιέται» είπε ο Αντώνης Σαμαράς, προκαλώντας χαμόγελα οίκτου στη Βουλή.

Ο …εν αποδρομή αρχηγός της ΝΔ και πρωθυπουργός είχε πάθει πολιτική ακράτεια την Πέμπτη. «Αυτή η Βουλή μπορεί να δώσει και Πρόεδρο της Δημοκρατίας!» ισχυρίστηκε, προσπαθώντας να δώσει κουράγιο στους βουλευτές του κόμματος του, αλλά και πάνω απ’ όλα στον … εαυτό του! 
Μάταιος κόπος, φυσικά. Τέλος πάντων, από τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο σύντομα θα απαλλαγούμε, καθώς αυτή η πεποίθηση εδραιώνεται με όλο και ταχύτερο ρυθμό σε διαρκώς ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού.  
Από τους άλλους δυνάστες, τους αδίστακτους κλέφτες και απατεώνες της ΕΕ, είναι το ζήτημα πότε και πως θα απαλλαγούμε! Αυτοί είναι οι χειρότερη ληστές από τους Έλληνες ομολόγους τους! Φτάσαμε στο σημείο η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας, η Μπούνττεσπανκ, να προτείνει ανερυθρίαστα να αρπάζουν οι κυβερνήσεις όσων χωρών της Ευρωζώνης βρίσκονται σε κρίση ένα τμήμα της περιουσίας των πολιτών τους για να μη δανείζουν τις χώρες αυτές οι Γερμανοί! Να κατάσχουν π.χ. το 10% των καταθέσεων όλων των πολιτών και όχι μόνο αυτό, να βάζουν και 10% φόρο επί της αντικειμενικής αξίας όλων των ακινήτων! Έχεις λόγου χάρη ένα σπίτι που κάνει 100.000: φέρε δέκα χιλιάρικα! 
Αν είσαι φτωχός ή άνεργος και δεν έχεις τα δέκα χιλιάρικα, μη στενοχωριέσαι, το πολύ πολύ να σου πάρει η κυβέρνηση το σπίτι και να το δώσει για 20.000 σε Γερμανούς, βγάζοντας και κέρδος!
Δεν είναι μόνο η Μπούνττεσπανκ που προτείνει την αρπαγή των καταθέσεων. Την έχει ήδη προτείνει από τον Οκτώβριο το ΔΝΤ και την προτείνουν και οι βουλευτές που απαρτίζουν την επιτροπή που ερευνά τις συνέπειες της δράσης της τρόικας Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ στις χώρες που έχουν περάσει σε καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας. Γλυκάθηκαν οι ευρωληστές της ευρωζώνης από τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που άρπαξαν από την Κύπρο με τη συνενοχή του προέδρου Αναστασιάδη και της κυβέρνησης του και έχουν αποφασίσει να γενικεύσουν την αρπαγή των καταθέσεων. 
Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και οι όμοιοι τους στην ευρωζώνη έχουν μάλιστα το θράσος να θεωρούν τους λαούς της Ευρώπης τόσο κρετίνους, ώστε να ζητούν και την ψήφο τους κι από πάνω, επιδιώκοντας να νομιμοποιήσουν αυτή τη ληστρική πολιτική που ακολουθούν. Θα συντριβούν σίγουρα!  
Το τεράστιο πολιτικό πρόβλημα όμως είναι ότι πουθενά στην ευρωζώνη, σε απολύτως καμιά χώρα-μέλος της, δεν ηγείται η Αριστερά (πόσο μάλλον η Κεντροαριστερή Σοσιαλδημοκρατία) του αγώνα για την έξοδο της χώρας της από την ευρωζώνη και την κατάργηση του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος. Πουθενά! Ούτε στην Ελλάδα, βεβαίως. Μόνο πολύ μικρές εξωκοινοβουλευτικές αριστερές οργανώσεις της επαναστατικής Αριστεράς βάζουν τέτοιο θέμα εξόδου από το ευρώ.  
Είναι πολιτικά τραγικό να δείχνουν οι δημοσκοπήσεις ότι σε κάθε κράτος μέλος της ευρωζώνης το 30% έως 40% είναι κατά του ευρώ και η Αριστερά και η Κεντροαριστερή Σοσιαλδημοκρατία να είναι «κολλημένες μέχρι θανάτου» στο νόμισμα-λαιμητόμος για τους εργαζόμενους και τα μεσαία στρώματα! Είναι όντως άξιες της θλιβερής εκλογικής μοίρας που θα τους επιφυλάξουν οι λαοί της Ευρώπης.
Στην Ελλάδα πάντως υπάρχει ελπίδα. Όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι υπέρ του ευρώ, αλλά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΚΚΕ που είναι – σε διαφορετικό βαθμό – εναντίον του ενιαίου νομίσματος, της καταστροφής των εργαζομένων, θα ενισχυθούν. Η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ενίσχυση των εχθρών του ευρώ δεν αποκλείεται να αποδειχθεί ανυπέρβλητος φραγμός – μέσω ενός ρωμαλαίου λαϊκού κινήματος- για μια ευρώδουλη πολιτική μελλοντικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Toυ Γιωργου Δελαστίκ 

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Χαμογελάστε... Ι

- Το φύλλο σας, γράψτε στην αίτηση..
- Τι φίλο ;
- Κανταΐφι... Το φύλλο σας κύριε ! Δεν έχετε φύλλο;
- Έχω τον Αργύρη..
- Ρε φίλε, το "φι" με ύψιλον όχι με γιώτα ! Το γιώτα είναι άλλο..
- ΤOYOTA είναι αυτοκίνητο...
- ΑΝΤΕ μ@ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΤΙΚΑ...!!!


Έκανα και σήμερα τη καλή μου πράξη..
Βγήκα το πρωί να πάω βόλτα τον σκύλο μου και βλέπω έναν άντρα να
τρέχει να προλάβει το λεωφορείο..
Αμολάω και εγώ το pitbul..
Ντάξει..
Το πρόλαβε


Σκάει ο άλλος παραλία με μούσια, μπράτσα, ταττού και κοιλιακούς, και
μένει η δικιά μου με ανοιχτό το στόμα...
Ευτυχώς μετά ήρθε και το αγόρι του και ηρέμησε.


- Από οικοδομικές εργασίες τι πείρα έχεις;
- Έχω πηδήξει μπάζα εγώ...ουυυυυυυυυ



Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Το απόρρητο έγγραφο του ΔΝΤ για το ελληνικό μνημόνιο

Ενώ η Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συζητούν πως να διαχειριστούν τη διάσωση της Ελλάδας, θα ήταν πιο χρήσιμο κάποιος να ανατρέξει πίσω στη δημιουργία του προγράμματος, αναφέρει δημοσίευμα της Wall Street Journal, επικαλούμενο εμπιστευτικό έγγραφο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου
Tο έγγραφο που αποκαλύπτει η Wall Street Journal, καταγράφει την ελληνική απόφαση να αρνηθεί αναδιάρθρωση χρέους το 2010, σοβαρές διαφωνίες μεταξύ των κρατών-μελών, κάνει λόγο για καθυστέρηση στο αίτημα για βοήθεια από το ΔΝΤ, για αισιόδοξες προβλέψεις ανάκαμψης, για κινδύνους του προγράμματος, ενώ προέβλεπε και τις διαφωνίες που ήταν πιθανό να προκύψουν στο εσωτερικό της τριμερούς (ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΕΕ).
Το 2010 το ΔΝΤ δεσμεύτηκε να προσφέρει διάσωση στην Ελλάδα, παρά τις διαφωνίες αν η λύση αυτή θα απέδιδε. Κάποια μέλη του Ταμείου, σχεδόν το ένα τρίτο του διοικητικού συμβουλίου έγειραν σοβαρά ερωτήματα για το σχεδιασμό της διάσωσης.
Κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν ότι οι προβλέψεις ανάπτυξης ήταν μη ρεαλιστικές, κάποιοι τόνισαν πως η αναδιάρθωση του χρέους ήταν ενδεχομένως απαραίτητη για την επιτυχία του προγράμματος, ενώ ορισμένοι επεσήμαναν πως το πρόγραμμα ζητούσε παρά πολλά από τους Έλληνες χωρίς να ζητάει κάτι από τους πιστωτές της.
Ωστόσο, ο φόβος των μεγαλύτερων μετόχων του ΔΝΤ πως μια αναδιάρθρωση χρέους θα προκαλούσε ζημιές στις τράπεζές τους, οι οποίες αργότερα θα διευρυνόντουσαν, κέρδισε, σημειώνει η Wall Street Journal.
«Το ελληνικό σχέδιο διάσωσης δεν ήταν ένα πρόγραμμα για την Ελλάδα, αλλά για την ίδια την Ευρωζώνη», φέρεται να δήλωσε ένας από τους συμμετέχοντες στη συνεδρίαση του 2010.

Ελληνικό «όχι» στην αναδιάρθωση χρέους

Αργεντινή, Βραζιλία, Ινδία, Ρωσία και Ελβετία επεσήμαναν ότι λείπει κάτι από το πρόγραμμα: θα έπρεπε να περιέχει, όπως είπαν, αναδιάρθρωση χρέους και με τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI). Μάλιστα, η Αργεντινή άσκησε ιδιαίτερη κριτική λέγοντας ότι επαναλαμβάνονται τα λάθη που συνέβησαν στη χώρα της το 2001.
Το ΔΝΤ ανέφερε τότε «ότι η αναδιάρθρωση χρέους αποκλείστηκε από τις ίδιες τις ελληνικές αρχές». Πρόσθεσε, ότι υπήρχαν συζητήσεις για PSI στο πρότυπο της πρωτοβουλίας της Βιένης αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό γιατί τα ελληνικά ομόλογα ήταν μοιρασμένα μεταξύ αγνώστου αριθμού κατόχων, ενώ το 90% εξ αυτών δεν είχε ρήτρα συλλογικής ευθύνης.
Μάλιστα Γερμανία, Γαλλία και Ολλανδία, μετέφεραν τη δέσμευση των τραπεζών τους να στηρίξουν την Ελλάδα διατηρώντας την έκθεσή τους στα ελληνικά ομόλογα.

Κίνδυνοι του προγράμματος

Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδάς, Βραζιλία και Ρωσία κατέγραψαν κινδύνους στο πρόγραμμα λόγω της ανάγκης για διψήφια μείωση του ελλείμματος ενώ κάποιοι συνέκριναν την κατάσταση στην Ελλάδα με αυτή της Αργεντινής πριν από την κρίση του 2001.
Σημειώνεται πως τα ιδιαίτερα υψηλά ρίσκα αναφέρονται και στην επίσημη έκθεση βιωσιμότητας εκείνης της εποχής.
Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι το πρόγραμα δεν θα λειτουργήσει αν δεν υλοποιηθούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. «Η μεγαλύτερη πρόκληση για τις αρχές είναι να ξεπεραστεί η άγρια αντίδραση των κατεστημένων συμφερόντων», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Επισημάνθηκε, επίσης, ότι «το πρόγραμμα σίγουρα θα τεστάρει την ελληνική κοινωνία». Σημείο-κλειδί ήταν, σύμφωνα με το έγγραφο, ο ιδιωτικός τομέας να στηρίξει πλήρως το πρόγραμμα θεωρώντας τον ως εργαλείο για να τερματιστούν πάρα πολλά προνόμια του δημόσιου τομέα.

Καθυστέρησε το αίτημα

Στο έγγραφο αναφέρεται ότι Αυστραλία, Καναδάς, Κίνα, Ρωσία και Ελβετία έκαναν λόγο για καθυστέρηση στο αίτημα συνδρομής του ΔΝΤ λόγω ατελειών στην αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης. Ο Γερμανός εκπρόσωπος διευκρίνισε ότι δεν υπήρχε σχετική πρόβλεψη στη συνθήκη του Μάαστριχτ και έπρεπε να δημιουργηθεί ο μηχανισμός.

Αισιόδοξες προβλέψεις ανάπτυξης

Κινέζοι και Ελβετοί ανέφεραν πως ακόμα και μικρή απόκλιση από τις προβλέψεις για το ΑΕΠ έθετε σε κίνδυνο τη διατηρησιμότητα του χρέους. Στο κείμενο γίνεται ρητή αναφορά για αισιόδοξες προβλέψεις ανάπτυξης αλλά τονίζεται ότι υπήρχε και αντίλογος δυνατότητας ταχύτερης ανάκαμψης κυρίως λόγω της αφανούς οικονομίας.

Διαφωνίες στις επικαιροποιήσεις του μνημονίου

Κίνα, Αίγυπτος και Ελβετία τόνισαν ότι το ρίκσο να υπάρχουν προβλήματα και διαφωνίες στο εσωτερικό της τριμερούς (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) κατά την τριμηνιαία διαδικασία επικαιροποίησης του μνημονίου.

Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014

Ο διακεκριμένος Φυσικός Δημήτρης Νανόπουλος εξηγεί «γιατί είμαστε εδώ» και «από που προήλθαμε»

Πόσο κοντά βρισκόμαστε στη διατύπωση μιας ενιαίας θεωρίας για όλες τις δυνάμεις που διέπουν τον κόσμο γύρω μας; Πώς γίνεται η ολική ενέργεια στο σύμπαν να είναι μηδέν και η ζωή να συνεχίζεται κανονικά; Πόσα σύμπαντα υπάρχουν; Απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δίνει ο διακεκριμένος καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, Δημήτρης Νανόπουλος, με αφορμή την εγκατάστασή του ως αντιπροέδρου της Ακαδημίας Αθηνών, που έγινε την Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014.

«Παλιά νομίζαμε ότι η Γη είναι το κέντρο του κόσμου. Και δεν είναι. Οτι το ηλιακό σύστημα είναι το μόνο. Και δεν είναι. Μέχρι το 1925 πιστεύαμε ότι ο γαλαξίας μας ήταν το σύμπαν. Οχι μόνο δεν είναι, αλλά υπάρχουν 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες με εκατό δισεκατομμύρια άστρα ο κάθε γαλαξίας. Ακούστε τώρα το νούμερο που θα σας πω: Εχουμε καταλήξει ότι υπάρχουν, δυνητικά, 10 εις την 500στή είδη συμπάντων. Αυτό σημαίνει, ότι κάποια από αυτά μπορεί και να μην συμβούν, αλλά και ότι πολλά μπορεί να υπάρξουν πολλές φορές», τόνισε ο καθηγητής στο ΑΠΕ- ΜΠΕ, αναφερόμενος στα δεδομένα, που σταδιακά αποδεικνύονται και πειραματικά. Οπως έγινε με το περίφημο πρόγραμμα του CERN, το οποίο απέδειξε την ύπαρξη του σωματιδίου του Χιγκς, διαδικασία που δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς τη συμβολή του κ. Νανόπουλου και της ομάδας του.

«Οι στιγμές αυτές κατά τις οποίες η ομάδα μου κι εγώ ανακαλύπταμε κάτι καινούργιο, ήταν για μένα οι σημαντικότερες. Οπως έγινε με την εργασία που κάναμε το 1975-76 στο CERN, σχετικά με το σωματίδιο του Higgs. Τα υπόλοιπα βραβεία, θέσεις, συνεντεύξεις, είναι πολύ ευχάριστα και ωραία, αλλά τα θεωρώ συμπαρομαρτούντα σε σχέση με την ανείπωτη χαρά της ανακάλυψης», δήλωσε, αναφερόμενος στις μεγαλύτερες στιγμές της σταδιοδρομίας του, που δεν ήταν λίγες. Φυσικά σε αυτές συγκαταλέγονται και οι επαληθεύσεις. «Δεν μπορώ να πω ότι δεν συγκινήθηκα όταν ο Πίτερ Χιγκς, στην ομιλία του κατά την απονομή του Νόμπελ, αφού ανέφερε όλη την ιστορία για το σωματίδιο μέχρι το 1966, στο τέλος μίλησε και για τη δική μας ερευνητική ομάδα», συμπλήρωσε.

Που βρίσκεται τώρα η έρευνα

Τώρα, η έρευνα βρίσκεται σε άλλη φάση, καθώς ο επιταχυντής του CERN έχει κλείσει για συντήρηση και θα ξεκινήσει πάλι αρχές του 2015. Ο ίδιος εξηγεί τον λόγο που τον περιμένει με μεγάλη αγωνία: «Η ανακάλυψη του σωματιδίου του Χιγκς είναι το τέλος μιας μεγάλης ιστορίας, αλλά και η αρχή μιας ακόμα μεγαλύτερης. Θα πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει και μια άλλη ομάδα σωματιδίων, τα λεγόμενα υπερσυμμετρικά, τα οποία θα είναι πολλά, μπορεί και της τάξεως του 100. Δηλαδή, σχεδόν ό,τι σωματίδιο βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στη φύση, θα υπάρχει κατά κάποιον τρόπο και το ''ξαδελφάκι'' του, με άλλη μάζα. Δεν πρόκειται για καινούργια πράγματα, όμως παίρνουν πολύ μεγαλύτερη σημασία μετά την πειραματική ανακάλυψη του σωματιδίου του Χιγκς, καθώς επαληθεύεται σταδιακά το όνειρο της μεγάλης ενοποίησης. Οτι δηλαδή όλες οι δυνάμεις είναι μία, ότι υπάρχει μια βασική θεωρία, με την οποία μπορούμε να καταλάβουμε τον κόσμο, από την απαρχή του έως τώρα, στηριγμένοι μόνο σε πειραματικά δεδομένα της φυσικής», τονίζει ο κ. Νανόπουλος, αναφερόμενος στα δεδομένα που εμπλουτίστηκαν με το περίφημο πείραμα στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών Ευρώπης CERN, στο οποίο συμμετείχε ως εθνικός εκπρόσωπος της Ελλάδας.

Ομως, τι σημαίνουν όλα αυτά για τις ζωές των απλών ανθρώπων; «Νομίζω ότι θα πρέπει να τους ελευθερώσει από πολλά υπαρξιακά ερωτήματα, όπως ''γιατί είμαστε εδώ'' και ''πώς προήλθαμε''. Γνωρίζουμε πειραματικά ότι η ολική ενέργεια στο σύμπαν είναι μηδέν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να δημιουργηθούν ζωή και φαινόμενα. Είναι ένα μηδέν δυναμικό. Και επειδή ξέρουμε ότι ισχύει η αρχή της διατήρησης της ενέργειας, το συμπέρασμα της παγκόσμιας κοσμολογίας, ότι το σύμπαν είναι μια διακύμανση του τίποτα, είναι σωστό. Οπως έλεγε και ο Καζαντζάκης, στο τίποτα ξεκινάμε και στο τίποτα φτάνουμε, κι αυτό το λέμε ζωή. Καμιά φορά σκέφτομαι, αυτοί οι άνθρωποι με τη δική τους προσέγγιση είχαν αναπτύξει τη σωστή φιλοσοφία, από άλλον δρόμο. Αυτό είναι και το μεγαλείο του ανθρώπινου μυαλού. Κι ερχόμαστε τώρα εμείς σαν το λαγό με τη χελώνα, αυτοί είναι οι λαγοί κι εμείς η χελώνα, σιγά- σιγά και τα στερεώνουμε και λέμε ότι αυτή η φιλοσοφική σχολή έχει δίκιο. Δεν νομίζω λοιπόν ότι όλα αυτά μπορούν να αφήσουν τον άνθρωπο ανεπηρέαστο», επισημαίνει. Εξάλλου, υπάρχουν πάντα και τα πρακτικά –τεχνολογικά- οφέλη από τέτοιες ανακαλύψεις, όπως έγινε με το Διαδίκτυο. Γιατί είναι γνωστό ότι χάρη στο πείραμα του CERN και στην εξυπηρέτηση των αναγκών επικοινωνίας των επιστημόνων που δούλευαν στο εν λόγω πρόγραμμα, υπάρχει σήμερα το λογισμικό εργαλείο του World Wide Web (www), που επιτρέπει τη σύνδεση των χρηστών του Ιντερνετ.

«Τα τελευταία χρόνια και μέσα από πειραματικά δεδομένα καταλήξαμε ότι γίνονται πολλές τέτοιες διακυμάνσεις και υπάρχουν πάρα πολλά σύμπαντα, αυτό που λέμε πολύ-σύμπαν. Σύμφωνα δε και με τη θεωρία των υπερχορδών, η απλή αυτοσυνέπεια μας λέει ότι πρέπει να ζούμε σε περισσότερες από τέσσερις διαστάσεις και συγκεκριμένα σε 10. Κάποιος όμως θα πει, μα εγώ βλέπω ότι ζούμε σε τέσσερις, κι αν αφήσουμε έξω τον χρόνο, σε τρεις διαστάσεις. Τι γίνεται; Οι άλλες έξι «διπλώνονται» σε κάθε σημείο, είναι πάρα πολύ μικρές και δεν μπορούμε να τις δούμε. Ο τρόπος που γίνεται αυτό το «δίπλωμα», μας καθορίζει και τους φυσικούς νόμους που λειτουργούν σε αυτό το σύμπαν. Αρα το σύμπαν, γεννιέται μαζί με τους φυσικούς νόμους του. Κάθε ένα από αυτά τα σύμπαντα έχει διαφορετικούς φυσικούς νόμους, γιατί αντιστοιχούν στον τρόπο που «διπλώνονται» οι έξτρα διαστάσεις. Έχουμε δηλαδή φτάσει τα τελευταία χρόνια να απαντούμε σε απίστευτα βαθιά ερωτήματα. Βέβαια δεν λέω ότι όλα αυτά είναι αποδεδειγμένα με την πειραματική έννοια, αλλά βλέπουμε όλο αυτό το σύμπλεγμα να ενώνεται με έναν πολύ ωραίο τρόπο. Μια πολύ καλή, κατανοητή και εμπεριστατωμένη ανάλυση για όλα αυτά βρίσκονται στο τελευταίο βιβλίο του Στίβεν Χόκινγκ το "Μεγάλο Σχέδιο"», δηλώνει ο ακαδημαϊκός, που δεν τον απασχολεί μόνον το τι γίνεται στα μακρινά πολύ-σύμπαντα, αλλά και στη μικρή και ταλαιπωρημένη από την κρίση Ελλάδα.

«Δεν μπορώ να κοιτάξω έναν νέο στα μάτια και να του πω μείνει στην Ελλάδα»

«Ακόμα ξυπνάω και δεν το πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει φτάσει σε αυτό το σημείο. Για να βγούμε από το τούνελ, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να γίνει ανάπτυξη και να έρθουν επενδύσεις. Αλλά όχι με την μπότα πάνω στον τράχηλο, όπως μας έχουν. Η μόνη λύση, νομίζω, είναι να μας αφήσουν λίγο ελεύθερους, και δεν μιλώ για "κουρέματα" και τέτοια, αλλά για επιμήκυνση, "πάγωμα", πείτε το όπως θέλετε, ώστε να μην έχουμε συνέχεια από πάνω μας αυτή την μπότα. Ο κόσμος πολύ έχει αντέξει, δεν νομίζω ότι μπορεί να αντέξει παραπάνω», σημειώνει.

Οσο για τους νέους που φεύγουν λόγω κρίσης στο εξωτερικό, θεωρεί ότι καλά κάνουν. Έχει εξάλλου και τη δική του εμπειρία να καταθέσει, όταν έφυγε από την Ελλάδα το 1971 για να συνεχίσει τις σπουδές του. «Δεν μπορώ να κοιτάξω ένα παιδί στα μάτια και να του πω μείνε. Ξέρω ότι θα ενοχληθούν πολλοί γονείς με αυτό που λέω, αλλά πιστεύω ότι κάθε παιδί που έχει τη δυνατότητα και τη φλόγα μέσα του πρέπει να φύγει. Γιατί, όπως λέω συνέχεια, Ελλάδα δεν είναι μόνον ο γεωγραφικός χώρος. Είναι παντού. Οταν ξέρουν ότι κάποιος είναι καλός επιστήμονας, λένε Έλληνας είναι. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να βοηθήσεις τη χώρα σου. Γιατί λοιπόν να καταστραφεί μια γενιά;», αναρωτιέται.

Ο Δημήτρης Νανόπουλος εξελέγη το 1997, με την πρώτη ψηφοφορία, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν 48 ετών, το νεότερο μέλος του ανώτατου πνευματικού ιδρύματος της Ελλάδας. Το περίεργο είναι ότι έναν χρόνο αργότερα, το Πανεπιστήμιο Αθηνών απέρριψε την πρόταση για τη μετάκλησή του στο τμήμα της Φυσικής. Εκτοτε δεν έγινε καμία κίνηση από καμία πλευρά. «Δεν το προσπάθησα. Εξάλλου, το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Δεν είχα και κάποια πρόταση που δεν μπορούσα να πω όχι. Υπήρχαν άνθρωποι που μου έλεγαν "βάλε υποψηφιότητα και θα σε υποστηρίξουμε". Μα και τότε που έβαλα, το ίδιο μου είπανε. Και ενώ είχα ήδη εκλεγεί ακαδημαϊκός. Αυτό πώς σας φαίνεται. Είναι σαν να είμαι στρατηγός, να πάω σε ένα σύνταγμα και να μου πουν ότι δεν γίνεσαι συνταγματάρχης. Αντίθετα, η Ακαδημία με τίμησε αμέσως. Αυτό είναι το παράδοξο», καταλήγει.

Απο το 
iefimerida