Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη το 1925

Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη στην ανακριτική αρχή του Ηρακλείου, που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 1925, δεν αποτελεί μόνο ένα έξοχο πολιτικό κείμενο αλλά είναι και δραματικά επίκαιρη σήμερα, την εποχή της κρίσης. Μιας εποχής που η σύγχιση, οι πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις αλλά και αντιφάσεις στον πολιτικό λόγο κυριαρχούν.

Παρακάτω, παραθέτουμε ένα τμήμα της διάσημης “απολογίας του Καζαντζάκη”

1- Πιστεύω ότι το σύγχρονον αστικόν καθεστώς κατέστη ανίκανον να ρυθμίσει τας συγχρόνους ανάγκας και ανησυχίας του κοινωνικού συνόλου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ.-Στηρίζεται εις την άνισον κατανομήν του πλούτου, εις την ασύστολον εκμετάλλευσιν των εργαζομένων τάξεων υπό αρπακτικής ισχυρώς ωργανωμένης κεφαλαιοκρατίας.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΣ.-Η ολοένα καταρρέουσα ηθική βάσις εις τας σχέσεις μεταξύ των ατόμων, παραλύει οιανδήποτε, εντός του αστικού καθεστώτος, προσπάθειαν όπως στηριχθή επί ηθικών αρχών ατομική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή των ανθρώπων.

ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ.-Η σχεδόν καθολική έλλειψις κάθε ενδιαφέροντος δια τα κοινά, ή σχεδόν αποκλειστική εξυπηρέτησις της αρχούσης τάξεως υπό της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας, εις βάρος της μεγίστης πλειονοψηφίας του λαού, καθιστά ανεπαρκή και επιπολαίαν οιανδήποτε αλλαγήν προσώπων ή θεσμού.

Ταύτα πάντα θεωρώ συμπτώματα της παρακμής μιας τάξεως. Η αστική τάξις απέδωκεν-και εις θαυμαστήν ποσότητα και ποιότητα-ό,τι ηδύνατο εις την σκέψιν, εις την τέχνην, εις την επιστήμην, εις την πράξιν. Επάλαισεν εναντίον της προηγούμενης της Φεουδαλικής ιδεολογίας, ενίκησεν, εδημιούργησεν, εξετέλεσεν τον προορισμόν της-αρχίζει ν’ αποσυντίθεται και να βαίνει εις εξαφάνισιν.

Τοιούτος υπήρξε πάντοτε ο ρυθμός της ιστορίας. Μια τάξις, εκάστοτε εναλάσσουσα-οι βασιλείς, οι ευγενείς, οι αστοί-γεννάται, παλαίει, νικά, δημιουργεί, και εξαφανίζεται. Και άλλη τάξις την διαδέχεται, διαγράφουσα και αυτή, εις την πάροδον των αιώνων, την ιδίαν μοιραίαν τροχιάν.

Ζώμεν, ακλονήτως πιστεύω, το τέλος μιας κοινωνικής τάξεως, της αστικής.

ΙΙ- Ποία τάξις θα την διαδεχθή; Η τάξις των εργαζομένων-είτε εργάται είνε ούτοι, είτε αγρόται, είτε πνευματικοί παραγωγοί.

Η τάξις αύτη διήλθε προς ενός ήδη αιώνος, το πρώτον στάδιον της πορείας της, καθ’ ό προσεπάθει να εξεγείρη τις τας τάξεις των αστών το αίσθημα της φιλανθρωπίας και δικαιοσύνης, υπέρ των πεινώντων και αδικουμένων και ικέτευεν εξ ονόματος υψηλών ηθικών αρχών, να βελτιωθούν οι όροι της ζωής.

Ταχέως όμως σαφώς αντελήφθη ότι η πάλη των τάξεων είνε νόμος ιστορικός, αναπόφευκτος και όπως τα άτομα ούτω και οι λαοί, ούτω και αι κοινωνικαί τάξεις, διατρέχουν μοιραίως τα στάδια της γεννήσεως, της ακμής και της φθοράς.

Ουδεμία τάξις έμενε δια παντός εις την εξουσίαν. Η αστική τάξις θ’ ακολουθήση και αυτή, τον απαράγραπτον φυσιολογικόν νόμον και τότε η τάξις των εργαζομένων μοιραίως θα την διαδεχθή.

Η επίγνωσις αύτη κατέστη η αφετηρία μιας νέας όλως βαθυτέρας, αντιλήψεως των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων της τάξεως των εργαζομένων. Αντελήφθη δια πρώτην φοράν ότι χρέος έχει να οργανωθεί, να μορφωθή, να διατυπώση ωρισμένον πρόγραμμα, αφού είνε κεκλημένη, από ιστορικήν ανάγκην αργά ή γρήγορα να διαδεχθή την άρχουσαν σήμερον αστικήν τάξιν.

Τοιουτοτρόπως συγάσσονται, συνειδητά πλέον, αναγκασμέναι από τον ιστορικόν ρυθμόν, τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα.

Τον ρυθμόν τούτον επετάχυνεν απροσδοκήτως ο εκραγείς παγκόσμιος πόλεμος. Ο πόλεμος ούτος μετέβαλε την ψυχικήν ατμόσφαιραν του κόσμου ότι θ’ απήτει γενεά ολόκληρος δια να γίνη καταληπτόν έπειτα από την φοβεράν ταύτην δοκιμασίαν της ανθρωπότητος, αμέσως όχι μόνον γίνεται ιδέα αντιληπτή, αλλά και αγωνίζεται να μετουσιωθή εις πράξιν.

Η ψυχική αύτη μεταπολεμική αγωνία η οξεία συναίσθησις πως είνε ανάγκη πλέον να εξευρεθή μια λύτρωσις από την οικονομικήν αυτήν κοινωνικήν πολιτικήν και πνευματικήν αθλιότητα, αποτελεί σήμερον την Μεγάλην παγκόσμιον Πραγματικότητα.

ΙΙΙ- Απέναντι της Μεγάλης ταύτης παγκοσμίου Πραγματικότητος, έχομεν την Μικράν πραγματικότητα την καθαρώς τοπικήν της Ελλάδος.

Ποία είνε η Ελληνική αύτη πραγματικότης και ποία κατ’ ανάγκην ανακύπτει η σχέσις μεταξύ της Μεγάλης και της Μικράς Πραγματικότητας;

Μόνον εάν σαφώς απαντήσωμεν εις το ερώτημα τούτο θα ημπορέσωμεν ν’ αντιληφθώμεν το σύγχρονον ημών χρέος ως Ελλήνων και ως ανθρώπων.

Εις την Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη εις τόσην οξύτητα και έντασιν όσον εις άλλους βιομηχανικώς ή πνευματικώς περισσότερον προηγουμένας χώρας, η σαφής διαγραφή της πάλης των τάξεων. Εν τούτοις, σήμερον, με τα μέσα της συγκοινωνίας, με τα βιβλία, με τας εφημερίδας, με τας διαλέξεις, με την εργατικήν παγκόσμιον αλληλεγγύην, με την φοβεράν και γονιμωτάτην πείραν του μακροχρονίου πολέμου, μία Ιδέα δεν δύναται να εντοπισθή εις μίαν χώραν, αλλά υπερπηδά ταχύτατα τα σύνορα και διατρέχει όλην την γην.

Δια τούτο, είτε θέλομεν είτε μη, είτε είμεθα ώριμοι είτε μη, η παγκόσμιος αύτη Ιδέα, η οποία εις πολλάς ήδη χώρας ήρχισε να μεταβάλλεται εις τεραστίαν δύναμιν-θα παρασύρη και την Ελλάδα, χωρίς να την περιμένει να ωριμάση Βιομηχανικώς ή πνευματικώς. Η μικρά τοπική πραγματικότης θα παρασυρθή από την Μεγάλην.

Ποίον λοιπόν είναι το χρέος μας; Πιστεύω βαθύτατα ότι το χρέος των δυνάμενων να έχωσιν επίδρασιν εις τον τόπον μας, είτε επί του πεδίου της σκέψεως είτε επί του πεδίου της δράσεως είναι τούτο:

Να προσαρμόσωμεν την μικράν μας Πραγματικότητα εις την Μεγάλην. Πώς; Μορφώνοντες, φωτίζοντες τον λαόν, τονώνοντες τας ανωτέρας ηθικάς Αρχάς που απομένουν ακόμη, καταδεικνύοντες όχι μόνον πλέον τα δικαιώματα, αλλά και τας υποχρεώσεις άς έχει μία τάξις ήτις μέλλει ν’ αναλάβη ευθύνας.

Μόνον εάν τοιουτοτρόπως προπαρασκευάσωμεν τον λαόν, θα είμεθα εις θέσιν, όταν θα έλθη η μοιραία κρίσιμος στιγμή, να προσαρμόσωμεν την σημερινήν παγκόσμιον ορμήν προς αναδημιουργίαν με τας ιδιαιτέρας συνθήκας του τόπου μας, με την ειδικήν ψυχολογίαν της ιστορίας και του λαού μας.

Ο αγών, όπως τον αντιλαμβάνωμαι, δεν είναι απλώς οικονομικός. Η οικονομική χειραφέτησις είναι μόνον μέσον προς ψυχικήν και πνευματικήν χειραφέτησιν του ανθρώπου. Δεν ζητούμεν ν’ ανατρέψωμεν την θρησκείαν, την οικογένειαν, την Πατρίδα, αλλά να δώσωμεν ανώτερον, βαθύτερον περιεχόμενον εις την θρησκείαν, εις την οικογένειαν, εις την Πατρίδα.

Ολοι, όσοι πονούμεν τον άνθρωπον, έχομεν χρέος α) να μην ανεχώμεθα πλέον την αδικίαν και την ανηθικότητα της συγχρόνου κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής β) να διασώσωμεν και να τονίσωμεν το δικαίωμα, το οποίον έχει ο λαός να θέλη να βελτιώση την θέσιν του. Και όχι μόνον το δικαίωμα αλλά και την δύναμιν να υψώση το επίπεδον της όλης ζωής του.

Σκοπός μας είναι να δημιουργήσωμεν μίαν ανωτέραν ηθικήν, να φέρωμεν δικαιοσύνην εις τον κόσμον, να δώσωμεν βαθυτέραν έννοιαν εις την αρετήν, εις την τιμήν, εις την ανθρωπότητα.

Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ 

Ανάκατα !!!

-Λοιπόν Μπετόβεν, θέλω να γράψεις μια μουσική μόνο για μένα, οκ;
- Symphony..!

Πήρα ένα τεστ εγκυμοσύνης πρωί-πρωί και επιβεβαίωσα το χειρότερο φόβο μου.....Είμαι χοντρή!

Μπαμπά, παντρεύομαι τον Ιούλιο.
-Μπράβο αγόρι μου. Αντε με το καλό! Το παιδί δίπλα σου είναι ο κουμπάρος;
-Το παιδί είναι ο Ιούλιος !

Έρωτας είναι να οδηγεί η σύντροφός σου, να κατεβάζει ξαφνικά το λεβιέ από τετάρτη σε πρώτη, να μην φοράς ζώνη και να της λες δεν πειράζει αγάπη μου...

Μαμά να δάνειστω σε παρακαλώ το σουτιέν σου;
Γιώργο, σου είπα ΟΧΙ !

Αν η Εύα θυσίασε τον επίγειο παράδεισο ολόκληρης της ανθρωπότητας για ένα μήλο. δεν τολμώ να φανταστώ τι θα έκανε για ένα αγγούρι.

Κορίτσια που βγάζετε τα φρύδια σας και τα ζωγραφίζετε, κόψτε και τη μύτη σας και βάλτε καρότο !

Tι είναι ένας παπάς πάνω σε έναν άλλο παπά?
Ξερή.

Που ήσουν;;;
- Πήγα στο κομμωτήριο, αγάπη μου, να γίνω όμορφη.
- Και ήταν κλειστό, ε;;;

Το λάθος του Έλληνα είναι πως όταν κοιτάζεται στον καθρέφτη πάντα βλέπει ή το Μεγαλέξανδρο ή τον Κολοκοτρώνη ή τον Ωνάση.
Ποτέ τον Καραγκιόζη!
Τη Ρώσικη σαλάτα τη λένε Γαλλική στη Ρωσία,και Ιταλική στη Γερμανία.Δηλαδή μ'άλλα λόγια κανείς δε θέλει να πάρει την ευθύνη ούτε γι'αυτή τη μαλακία.

Κοίτα καρδούλα μου! ένα αστέρι!
- Πού? Πού? Εκεί?
- Όχι μωράκι μου. Εκεί..
- Εκει?
- Όχι ζουζουνάκι μου. Εκεί.
- Εκεί?
- Όχι λατρεία μου. Εκεί..
- Αχ, πού?
- Εκεί μωρή μαλακισμένηηηη.. ΕΚΕΙ!

Η Αντίφαση του Κακού και το Μεγάλο Στοίχημα της Ανθρωπότητας

«Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν»
Claude Levi-Strauss

Ένα από τα θέματα που διαπραγματεύεται ο Πρίμο Λέβι στα βιβλία του είναι εκείνο της προέλευσης του Κακού. Δεν καταλήγει σε κάποιο συμπέρασμα, αφού είναι λογοτέχνης και η λογοτεχνία θέτει ερωτήματα και προβάλλει αντιφάσεις, δεν δίνει απαντήσεις.

Ο Λέβι αντιμετωπίζει το Κακό ως κάτι παράλογο και ταυτόχρονα συνυφασμένο με τη φύση του ανθρώπου, σαν να λέει: Είναι παράλογο πόσο παράλογα κακός μπορεί να είναι ο άνθρωπος.

~~{}~~

Ο Πρίμο Λέβι βίωσε το Κακό στη πιο διάσημη έκφανση του, το Άουσβιτς.

Ένα ερώτημα, το οποίο ίσως να κάνει πολλούς να δυσανασχετήσουν, είναι το εξής:

Γιατί ο ναζισμός θεωρείται το υπέρτατο Κακό;

Μήπως επειδή την ιστορία τη γράφουν οι νικητές;

~~{}~~

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και το Ολοκαύτωμα δεν επαρκούν για να δικαιολογήσουν την ταύτιση του Χίτλερ με τον Σάουρον.

Γιατί αυτές ακριβώς οι πρακτικές (πόλεμος και γενοκτονία) είναι εξαιρετικά συνηθισμένες στο ανθρώπινο είδος. Και δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στις σκοτεινές εποχές των βαρβάρων.

Οι ΗΠΑ είναι χτισμένες πάνω στα κόκαλα των Αμερινδιάνων (και των σκλάβων) και σίγουρα έχουν ξεκινήσει περισσότερους πολέμους από τους Ναζί.

Οι Βρετανοί εξοντώσανε μέχρι τελευταίου τους Τασμανούς και μεγάλο μέρος από τους Αβορίγινες της Αυστραλίας.

Γάλλοι, Γερμανοί, Πορτογάλοι, Ολλανδοί, Ιάπωνες, όλοι επεκτάθηκαν δολοφονώντας μαζικά.

Στη γειτονιά μας είχαμε τη γενοκτονία των Ποντίων, των Αρμενίων και -πιο πρόσφατα- τη διπλή καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας.

Η μεγαλύτερη (σε αριθμό θυμάτων) γενοκτονία ήταν εκείνη του Σταλινισμού.

Ο Μάο και ο Πολ Ποτ, οι Χούτου, οι Κινέζοι στο Θιβέτ, οι Βραζιλιάνοι στον Αμαζόνιο, η πρόσφατη ιστορία βρίθει από γενοκτονίες (διαβάστε το παλιότερο κείμενο Γενοκτονία).

~~{}~~

Μια κοινή παράμετρο σε όλες τις γενοκτονίες είναι το Κράτος.

Προσέξτε! Το ισχυρό κράτος, που επιβάλλεται στα πιο αδύναμα κράτη ή εθνότητες ή μειονότητες.

Όπως συμβαίνει τα τελευταία πενήντα χρόνια στην Παλαιστίνη.

Δεν είναι οι Εβραίοι εν γένει που σκοτώνουν, όπως δεν είναι και οι Αμερικάνοι που βομβαρδίζουν αφειδώς τον πλανήτη (ή ενισχύουν τις εμφύλιες συρράξεις), αλλά τα κράτη τους.

~~{}~~

Εδώ έγκειται άλλη μια αντίφαση: Η προέλευση του Κακού είναι το Κράτος;

Και το Κράτος τι είναι; Κάτι το μεταφυσικό, μια δομή αυτόνομη, πέρα από τον άνθρωπο;

Υπάρχει Κράτος χωρίς ανθρώπους; Υπάρχει Αμερική (ΗΠΑ) χωρίς Αμερικάνους;

Θα ήταν αφέλεια εκ μέρους κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου να ισχυριστεί ότι το Κακό θα αφανιστεί αν εξαλειφθούν τα Κράτη (ή ο νεοφιλελευθερισμός). Γιατί το Κακό υπάρχει πολύ πριν από αυτά.

~~{}~~

Κάποιοι πιστεύουν ότι το Κακό είναι στη φύση του ανθρώπου.

Κάποιοι άλλοι ότι είναι έξη, ότι μαθαίνει να ζει με αυτό, λόγω του περιβάλλοντος.

Ερώτηση: Έχουμε το Κακό στο DNA μας ή είναι κάτι επίκτητο, δημιούργημα της φαύλης κοινωνίας;

Να επιχειρήσω μια εξοργιστική υπόθεση:

Ίσως τίποτα από τα δύο, ούτε εγγενές ούτε επίκτητο. Γιατί δεν υπάρχει Κακό.

~~{}~~

Τις προάλλες παρακολούθησα ένα ντοκιμαντέρ για τους χιμπαντζήδες (τους Τρωγλοδύτες, τους βίαιους, γιατί υπάρχουν και οι χίπηδες Μπονόμπο).

Μια ομάδα χιμπατζήδων ξεκίνησε μια επιχείρηση κατάληψης νέων εδαφών. Μπήκαν προσεκτικά και αθόρυβα στην περιοχή μιας άλλης ομάδας και την κατάλληλη στιγμή τους επιτέθηκαν. Δεν υπήρχε προειδοποίηση ούτε οίκτος.

Οι αμυνόμενοι (λιγότεροι και πιο αδύναμοι) αιφνιδιάστηκαν και νικήθηκαν. Οι περισσότεροι πρόλαβαν να αποχωρήσουν (έγιναν πρόσφυγες!), αφού οι χιμπαντζήδες δεν κατέχουν την τέχνη του πολέμου ούτε είναι δεμένοι με την «πατρίδα» τους. Χιμπαντζήδων Τρωγλοδυτών πάσα γη τάφος.

Οι επιτιθέμενοι κατάφεραν να σκοτώσουν ένα μικρό. Αυτό το κομμάτιασαν και όλοι έφαγαν από τη σάρκα του.

Ο Αττένμπορο, ο αφηγητής του ντοκιμαντέρ, αναφέρει ότι οι χιμπαντζήδες δεν είναι σαρκοφάγοι, οπότε είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τη σκοπιμότητα του κανιβαλισμού.

Η επίθεση γίνεται για την κατάκτηση εδαφών, για την τροφή, αυτό είναι φυσικό. Και ενώ ο κανιβαλισμός φαντάζει παράλογος, είναι κι αυτός φυσικός, αφού όλα όσα συμβαίνουν, ακόμα κι αν δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε, είναι μέρος της φύσης -και τίποτα δεν υπάρχει πέρα από αυτήν.

~~{}~~

Είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι ο άνθρωπος είναι το χειρότερο ζώο. Αυτή η πεποίθηση είναι λανθασμένη, απόρροια του αρνητικού ανθρωποκεντρισμού.

Ο άνθρωπος δεν είναι το περιούσιο ζώο ούτε όμως και το χείριστο ζώο.

Είναι μόνο ένας ζωντανός οργανισμός, μέρος του χαοτικού υπερσυστήματος της Γαίας, η οποία με τη σειρά της ίσως να είναι μια απειροελάχιστη απιθανότητα του μέγιστου συστήματος του σύμπαντος.

Το Σύμπαν, όπως και η Γαία, η Γη, η Φύση, δεν έχει προτιμήσεις. Στη Φύση δεν υπάρχει Καλό ή Κακό ούτε και κάτι το παραφύσιν. 

Υπάρχει μόνο εύθραυστη ισορροπία, η οποία συντηρεί τη ζωή.

Η ζωή η ίδια δεν είναι θέμα προσαρμοστικότητας, αλλά αποτέλεσμα μιας χαοτικής πραγματικότητας, την οποία είναι δύσκολο έως αδύνατο να κατανοήσουμε με τη λειψή μας νόηση.

~~{}~~

Όμως (και εδώ υπεισέρχεται μισή ελπίδα για την ανθρωπότητα) ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που μπορεί να αντιλαμβάνεται την αντίφαση της φύσης του.

Και αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα: Είναι στη φύση του ανθρώπου να ξεπεράσει τη φύση του;

Θα καταφέρει να κατανοήσει, να τιθασέψει, να χρησιμοποιήσει το παράλογο, την αντίφαση, το Χάος που χορεύει μέσα του για να προχωρήσει;

Ή θα καταποντιστεί μέσα σ” αυτό;

~~{}~~

Βρισκόμαστε σε οριακό σημείο και η τελική απάντηση θα δοθεί στον αιώνα μας, στον 21ο αιώνα. Αν συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο δεν θα επιβιώσουμε πέρα από το 2100. Η Γη δεν μας χωράει και καθώς καταστρέφουμε αυτή την ισορροπία θα αυτοεξοντωθούμε.

Μόνο ένα άλμα (επιστήμης, τεχνολογίας, ηθικής, πολιτικής, οικολογίας) μπορεί να μας σώσει από το «Κακό» που μας σπρώχνει στον αφανισμό.

Τι θα είναι αυτό το άλμα;

Ο υποφαινόμενος ποντάρει στην επιστήμη.

Ακούω τα δικά σας στοιχήματα. Τώρα που γυρνάει. Τι μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα από τον εαυτό της;

Από το sanejoker.info

Η ΝΕΡΙΤ στα χέρια της κυβέρνησης

Δώδεκα μήνες μετά την ψήφιση του νόμου 4173/2013, με τον οποίο ιδρύθηκε η ΝΕΡΙΤ ΑΕ, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου επαναφέρει την κυβερνητική τάξη στην κρατική τηλεόρασή της. 

Χωρίς ακόμη να λειτουργεί πλήρως, με προσωπικό και πρόγραμμα, η κυβέρνηση με τροπολογία στο άσχετο νομοσχέδιο για το Νοσοκομείο «Άγιοι Ανάργυροι» στην Κηφισιά ξαναπαίρνει πίσω τον κρατικό φορέα. 

Τα μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου θα διορίζονται με εισήγηση του αρμόδιου υπουργού προς τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, η οποία θα αποφασίζει με απλή κομματική πλειοψηφία και ο διορισμός θα γίνεται με απόφαση του υπουργού. 

Η περίφημη «ανεξαρτησία» από την κυβέρνηση κράτησε στα χαρτιά έναν μόλις χρόνο. Η δικαιολογία που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για την αλλαγή αυτή προκαλεί γέλια. «Δεδομένου ότι οι προβλεπόμενες στις ισχύουσες διατάξεις διαδικασίες επιλογής είναι ιδιαίτερα χρονοβόρες και πολύπλοκες», σημειώνεται στην τροπολογία.

Η θεσμική επιστροφή της ΝΕΡΙΤ στον κυβερνητικό ομφάλιο λώρο γίνεται με την κατάργηση του «ανεξάρτητου φορέα» που προέβλεπε το προηγούμενο άρθρο 8 του νόμου 4173/2013, ο οποίος επέλεγε τα μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου και τα προωθούσε προς υπογραφή στον αρμόδιο υπουργό. 

Η αλλαγή αυτή προκάλεσε την αντίδραση μέχρι και του Παντελή Καψή, ενώ χλιαρές ήταν οι αντιδράσεις των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή. 

Για να γίνει σαφές πως το κρατικό Μέσο είναι κυβερνητικό, προβλέπεται πάλι η παροχή αμοιβής για τα μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου αλλά και αποζημίωσης για τις συνεδριάσεις του ΔΣ της ΝΕΡΙΤ!

"Θέλω μέσα σου να μπω και να με χτυπάς με το σκαμπό"

Ούτε Νίκος Γκάτσος, ούτε Λευτέρης Παπαδόπουλος, ούτε Μάνος Ελευθερίου... Δεν λέμε, καλοί στιχουργοί και αυτοί, αλλά μπροστά σε άλλους του λαϊκού ρεπερτορίου δεν μετρούν και τόσο... 

Απόψε θέλω ταραχή, να σπάσει το κρεβάτι. Να είσαι ο καβαλάρης μου, να είμαι εγώ το άτι.

Αννίτα Ρασιά

Το σπίτι το έκανα σκυλάδικο γιατί θα ήταν άδικο εγώ να τυραννιέμαι.

Νίκος Μακρόπουλος

Μάλλον έχω εγώ μαγνήτη, που τραβάει τους μαλάκες. Δε μπορεί να είστε ίδιοι, να χαθήκανε οι άντρες...

Φανή Αβραμίδου

Με παντρεμένο δεν ξαναπάω, όσο και να τον αγαπάω

Μαρία Σαμίου

Αφού σε θέλω και με θες, άσε να χύνεται ο καφές.

Σπύρος Πόντιος

Αν δεν σ’ αρέσει το αμάξι μου μην σώσεις ποτέ. Πάρε το βουτυρόπαιδο από την Κηφισιά με BMW.

Γιώργος Μαζωνάκης

Όλο για βόλεϊ δωματίου με ξεσηκώνεις. Εγώ να σ' την σηκώνω, κι εσύ να την καρφώνεις. Πολλές φορές, μου λες πως θες να φέρνω κι 'άλλες, να σου κρατάν τις μπάλες

Χρύσπα

Αν είχανε φωνή οι γκαρσονιέρες, θα πέφταν σαν ξερόφυλλα οι βέρες.

Άντζελα Ρέμπη

Από τον πύργο της ΒΑΒΕΛ, έφυγα νύχτα με το ΚΤΕΛ.

Θέμης Αδαμαντίδης

Φεύγω, γίνομαι άλιεν, εξαφανίζομαι.

Σώτης Βολάνης

Στρίμωξα τα όνειρά μου μες στην πράσινη βαλίτσα, μάζεψα και τον ιδρώτα με στυπόχαρτο.

Σάκης Ρουβάς

Δεν μπορώ να ζούμε χώρια, κι ας με κόλλησες βλεννόροια.

Γιάννης Καραλής

Το κορμί σου το φιδίσιο, φέρτο να στο κάνω ίσιο. Κι άμα δεις ότι σ’ αρέσει, θα σου φτιάξω και την μέση.

Γιώργος Σιμίδης

Καλύτερα με πίθηκο παρά με άντρα ανήθικο.

Νίκος Καρβέλας

Και όταν με παράτησες στα κρύα του λουτρού, δεν πήγα σε ψυχίατρο, δεν πήγα σε χαρτού. Και όταν με παράτησες στα κρύα του λουτρού, ξενύχτησα και έκλαψα στην πολυθρόνα την μπαμπού.

Πωλίνα

Το σημάδι στο λαιμό σου δεν το είχες φως μου χθες. Κι οι κακές οι γλώσσες λένε πως εμένα δε με θες. Και κουβέντα στην κουβέντα ο καημός μεγάλωνε, και μου φέραν ντοκουμέντα πως κοιμάσαι μ' άλληνε

Δάντης

Και θα θέλεις ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ, σαν τρελός να ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ. Κι αν μ’ αρέσει ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ, ίσως και να ΜΠΟΥΜ ΜΠΟΥΜ.

Σαμπρίνα

Να σταματήσω δεν μπορώ, εσένα και το Marlboro.

Βαζαίος – Γιαννούλης

Μπες μωρό μου στην BMW, τώρα που’ χουμε λοβέ. Θα σε πάω για καφέ. Έλα, θα’ μαστε κομπλέ.

Μάκης Νικόπουλος

Μωράκι μου, μωράκι μου, γλυκό μελιτζανάκι μου, όταν θα σμίξουμε τα δυο μας, δεν θα φορώ το μποξεράκι μου.

Ημισκούμπρια

Έλα να κάνουμε σεξ, έλα να κάνουμε σεξ, να μοιάζει ο έρωτάς μας με γυάλινο πυρέξ.

Τάσος Μπουγάς (από νούμερο της Σπείρας-Σπείρας

Religulous: επίθεση με χιούμορ στη θρησκευτική παράνοια και τον φονταμενταλισμό

Στη νοτιοανατολική γωνιά της Μεσογείου, σε μερικές εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα άνυδρης γης που η μοίρα την καταράστηκε να θεωρείται "ιερή" για τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, εκτυλίσσεται εδώ και αιώνες ένα ατελείωτο αιματοκύλισμα, με τελευταία πράξη του δράματος τις χιτλερικής έμπνευσης επιθέσεις του πάνοπλου Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λαού.

Σε γειτονικές χώρες, το φανατικό Ισλάμ έχει ξεκάθαρα σηκώσει κεφάλι, ριζώνοντας την επιρροή του σε μια γεωγραφική έκταση που ξεκινάει από την Ινδονησία, διέρχεται όλη τη Μέση Ανατολή και καταλήγει στη Βόρεια Αφρική. Συνέπεια τούτου είναι οι συστηματικοί και βίαιοι διωγμοί χιλιάδων χριστιανών διαφόρων δογμάτων και η καταστροφή των χώρων λατρείας τους, κυρίως σε χώρες όπως η Αίγυπτος, η Συρία, η Αιθιοπία και αλλού.

Αλλά και στην τεχνολογικά προηγμένη, "ουδετερόθρησκη" Δύση του κοσμικού κράτους και του Διαφωτισμού, ο ρόλος της θρησκείας δεν τείνει μειούμενος, απεναντίας μάλιστα. Παραπάνω από τους μισούς κατοίκους των ΗΠΑ εξακολουθούν να πιστεύουν ακλόνητα και κυριολεκτικά ότι ο πλανήτης μας είναι δημιούργημα των τελευταίων 7.500 χρόνων ενός Παντοδύναμου Θεού ο οποίος έστειλε τον εαυτό του μέσω μιας παρθένας σε αποστολή αυτοκτονίας για να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος επειδή μια εβραία γυμνίστρια κάποτε δάγκωσε ένα μήλο παρασυρμένα από ένα ομιλόν φίδι. Η επιστημονική πραγματικότητα της Εξέλιξης θεωρείται "βλασφήμια" από τους φανατισμένους θρησκόληπτους, που καταφέρνουν μέχρι σήμερα τον εξοβελισμό της διδασκαλίας της από το σχολικό πρόγραμμα.

Ο πρώην πλανητάρχης Μπους, επί της προεδρίας του οποίου επαναπυροδοτήθηκε η μπαρουταποθήκη της Μέσης Ανατολής, διατεινόταν ότι επικοινωνεί με τον Θεό -ο "δικός μας", ο "πυροβολημένος" υπαλληλίσκος της Μέρκελ δεν είπε δα και κάτι πρωτότυπο ισχυριζόμενος τον ίδιο ακριβώς παραλογισμό.

Σε κάθε περιοχή της γης, φορείς της θρησκείας ασκούν τον ασφυκτικό τους έλεγχο σε πολλούς τομείς της δημόσιας ζωής, αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο. Ραββίνοι, μουλάδες, πάπες, τηλε-ευαγγελιστές, ορθόδοξοι μητροπολίτες και κάθε λογής τσαρλατάνοι που πουλάνε μεταφυσικά φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες, συνεχίζουν να επηρεάζουν μεγαλύτερα ακροατήρια κόσμου σε σχέση με εκλεγμένους πρωθυπουργούς και ηγέτες.

Οι μειλίχιες ανθρωπιστικές εκκλήσεις ελάχιστων πεφωτισμένων διανοουμένων όλων των θρησκειών μοιάζουν να καταπνίγονται μέσα σε τόνους φανατισμού, απαιδευσιάς, παράνοιας και μίσους που αποτελούν την κρίσιμη μάζα του θρησκευτικού φαινομένου.

Τι ακριβώς συμβαίνει στην, ξεθυμασμένη πια, αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα; Πώς κατάφερε ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός και ο ανορθολογισμός (σε αυτόν πρέπει να συμπεριληφθεί και ο νεοφιλελεύθερος μεσσιανικός ανορθολογισμός των "αγορών" και του κρισιακού καπιταλισμού) να υπερκεράσει την εμπιστοσύνη στα τεχνολογικά και πνευματικά κατορθώματα των τελευταίων δύο αιώνων;

Γιατί η πίστη σε μεταφυσικές δοξασίες που γεννήθηκαν στην Εποχή του Χαλκού, στα χρόνια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και στις ερήμους του 7ου αιώνα μ.Χ. παραμένει τόσο ισχυρή σε μια εποχή όπου έχει αποκρυπτογραφηθεί το ανθρώπινο DNA και η NASA εξετάζει το ενδεχόμενο ύπαρξης πλανητών σε απόσταση μερικών ετών φωτός από τον δικό μας, ικανών να φιλοξενήσουν ζωή; 

Το Ντοκιμαντέρ RELIGULOUS

Το κουρδικό «μαξιλάρι» τής Τουρκίας

Αν προκύπτει κάτι καλό από την αναταραχή στο Ιράκ, αυτό είναι η βελτίωση των δεσμών μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων τής περιοχής.

Μέχρι πρόσφατα, ήταν εχθροί. Η Άγκυρα ποτέ δεν μπόρεσε να χωνέψει την ιδέα τής κουρδικής αυτοδιοίκησης – στο Ιράκ ή την Συρία ή την Τουρκία – και είχε γενικά αρνηθεί να ενδώσει στα αιτήματα των Κούρδων τής Τουρκίας για πολιτιστικά δικαιώματα. Αντ’ αυτού, προτιμούσε την καταστολή. Εν τω μεταξύ, οι Κούρδοι τής περιοχής δεν ήταν ποτέ σε θέση να χωνέψουν την εξουσία τού Ιράκ, της Συρίας ή της Τουρκίας και, διαφωνώντας με την αντιμετώπιση των Κούρδων εντός των συνόρων τής Τουρκίας από την Άγκυρα, υποστήριξαν το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), ένα βίαιο αυτονομιστικό κίνημα στην Τουρκία .

Ο συριακός εμφύλιος πόλεμος και οι εξελίξεις στο Ιράκ έχουν αρχίσει να τα αλλάζουν όλα αυτά. Αυτές τις μέρες, από την πλευρά τής Τουρκίας, η κουρδική αυτονομία δεν φαίνεται κακή. Τα τμήματα του βόρειου Ιράκ και της Συρίας που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Κούρδων είναι σταθερά και ειρηνικά – ένα τέλειο προπύργιο ενάντια σε απειλές όπως το «Ισλαμικό Κράτος τού Ιράκ και της al-Sham» (ISIS). Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία επιδεικνύει καλή συμπεριφορά με τους Κούρδους τού Ιράκ, μοχθεί για τις σχέσεις της με τους Κούρδους τής Συρίας, και ίσως τελικά να σπάσει το αδιέξοδο με τους Κούρδους στην επικράτειά της. Είναι μια δύσκολη υπόθεση, αλλά τα αστέρια ίσως να ευθυγραμμίζονται υπέρ τού τουρκο-κουρδικού άξονα.

ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΙΡΑΚ

Οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων τού Ιράκ ξεκίνησαν να βελτιώνονται αμέσως μετά τον πόλεμο στο Ιράκ, όταν οι Ιρακινοί Κούρδοι στράφηκαν προς την Άγκυρα για να αντισταθμίσουν την συγκεντρωτική έλξη τής Βαγδάτης. Προς απογοήτευση των Κούρδων, το μετα-Σαντάμ Ιράκ παραμένει μια αραβική χώρα στον πυρήνα της˙ Η εξουσία μετατοπίζεται απλώς από τους Άραβες σουνίτες στους Άραβες σιίτες. Εκείνες τις ημέρες, οι Κούρδοι τού Ιράκ άρχισαν να προσφέρουν βοήθεια στην Τουρκία στον αγώνα της κατά του PKK, αλλά και άνοιξαν τις αγορές τους στο ιρακινό Κουρδιστάν για τις τουρκικές εξαγωγές και τις τουρκικές επιχειρήσεις. Η Τουρκία ανταπέδωσε, στέλνοντας εμπόρους, αεροπορικές εταιρείες, καθώς και καταναλωτικά αγαθά στην περιοχή. Πιο πρόσφατα, οι Κούρδοι τού Ιράκ επέλεξαν να ξεκινήσουν την πώληση του πετρελαίου τους μέσω της Τουρκίας, παρακάμπτοντας την Βαγδάτη και δίνοντας στην Άγκυρα ένα τεράστιο δώρο σε τέλη διέλευσης και σε φορολογικά έσοδα, καθώς και ενισχύοντας την αξίωση της Τουρκίας να γίνει ένα περιφερειακό ενεργειακό κέντρο.

Η προώθηση της ISIS στο Ιράκ – συμπεριλαμβανομένης μιας επίθεσης στις 11 Ιουνίου στο τουρκικό προξενείο στη Μοσούλη, κατά την οποία η οργάνωση πήρε ως ομήρους τούς Τούρκους διπλωμάτες και τους αξιωματικούς ασφαλείας – έκανε πιο επιτακτική την προσπάθεια για βελτίωση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων τού Ιράκ. Έκανε επίσης την Τουρκία να υποχωρήσει από κάποιες σαφείς κόκκινες γραμμές που είχε χαράξει προηγουμένως για τους Κούρδους: Πίσω στο 2005, η Τουρκία είχε απειλήσει με στρατιωτική δράση εάν καταλάμβαναν το Κιρκούκ, μια πλούσια σε πετρέλαιο πόλη στο βόρειο Ιράκ. Τα πετρελαϊκά αποθέματα του Κιρκούκ θα δώσουν στην κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση ανεξάρτητο εισόδημα (τώρα στηρίζεται στην Βαγδάτη για δημοσιονομικές μεταβιβάσεις), κάτι που θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς την πλήρη ανεξαρτησία. Αλλά, στις 12 Ιουνίου, όταν οι κουρδικές δυνάμεις κινήθηκαν για να καταλάβουν το Κιρκούκ, η Άγκυρα δεν είπε λέξη.

Φαίνεται πλέον ασφαλές να πούμε ότι, αν η ιρακινή κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση ανακήρυττε την ανεξαρτησία της, η Άγκυρα θα ήταν η πρώτη πρωτεύουσα που θα την αναγνώριζε. Στην σημερινή Μέση Ανατολή, με άλλα λόγια, η ISIS είναι μια μεγαλύτερη απειλή για τους Τούρκους από όσο η ανεξαρτησία των Κούρδων στο Ιράκ.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ

Ενώ οι σχέσεις τής Τουρκίας με τους Κούρδους τού Ιράκ έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, οι σχέσεις τής Άγκυρας με τους Κούρδους τής Συρίας εξακολουθούν να είναι μάλλον πικρές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με την περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν όπου οι ιρακινές κουρδικές ομάδες κατέχουν περισσότερη επιρροή από όση το τουρκικό PKK, το PKK είναι πολύ δημοφιλές μεταξύ των Κούρδων τής Συρίας. (Ο πατέρας τού Άσαντ επέτρεψε στο ΡΚΚ να αναπτυχθεί στο εσωτερικό τής Συρίας για να το χρησιμοποιήσει ως ενεργούμενο κατά της Τουρκίας). Όταν ο συριακός κλάδος τής οργάνωσης, το Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), το οποίο δεν κρύβει τους δεσμούς του με το PKK, πήρε τον έλεγχο στις κουρδικές περιοχές τής βόρειας Συρίας τον Ιούλιο του 2012, η Άγκυρα φοβήθηκε ότι ήταν μάρτυρας της γέννησης ενός κράτους υπό την ηγεσία τού PKK στο κατώφλι της. Ως αντίδραση, σταμάτησε τις αποστολές βοήθειας και προμηθειών στους κουρδικούς θύλακες.

Καθώς ο πόλεμος κατά του προέδρου τής Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ θερμαινόταν, όμως, η Τουρκία είδε μια ευκαιρία. Επιθυμώντας να επωφεληθεί από όλες τις παρατάξεις τής αντιπολίτευσης στην Συρία, η Τουρκία προσέγγισε το PYD και κάλεσε τον αρχηγό τού κόμματος στην Άγκυρα. Το PYD, όμως, αρνήθηκε. Από την αρχή, η στρατηγική των Κούρδων τής Συρίας στον εμφύλιο πόλεμο ήταν απλή: να καταλάβουν τις κουρδικές περιοχές και να αφήσουν τους άλλους να μάχονται μεταξύ τους. Κατά καιρούς, το PYD έχει συνεργαστεί ακόμα και με το καθεστώς Άσαντ, επιτρέποντας για παράδειγμα σε προμήθειες να ρέουν σε θύλακες που ελέγχονται από το καθεστώς. Σε αντάλλαγμα, ο Άσαντ δεν έχει στοχεύσει τα εδάφη τού PYD. Δεν είχε και πολύ νόημα, τότε, για το PYD να συνεργαστεί ευθέως με την Τουρκία.

Αλλά με την εμφάνιση της ISIS, οι υπολογισμοί των Κούρδων τής Συρίας θα μπορούσαν να αλλάξουν. Το PYD και το ΡΚΚ έχουν ισχυρές κοσμικές τάσεις και αντιτάσσονται στην ISIS και την αυστηρή εκδοχή της περί Ισλάμ. Το PYD ελέγχει τώρα τρεις κουρδικούς θύλακες στην βόρεια Συρία, οι οποίοι πλαισιώνονται από την Τουρκία προς τα βόρεια και την ISIS στο νότο. Και σε αντίθεση με το καθεστώς Άσαντ, η ISIS δεν έχει δείξει καμία διάθεση να ανταλλάξει χάρες με τους Κούρδους. Με άλλα λόγια, το μέλλον των Κούρδων τής Συρίας θα μπορούσε τώρα να είναι στα χέρια τής Τουρκίας. Θα μπορούσε να επιτρέψει περισσότερη βοήθεια και προμήθειες να ρέουν στους Κούρδους ώστε να υποστηρίξουν τις αμυντικές γραμμές τους ενάντια στην ISIS και, αν οι Κούρδοι τής Συρίας παίξουν σωστά, θα μπορούσε να προκύψει πλήρης συνεργασίας στον στρατιωτικό τομέα και στον τομέα τής ασφάλειας.

Με την πάροδο του χρόνου, η Τουρκία πιστεύει ότι οι συριακοί κουρδικοί θύλακες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως προκεχωρημένες βάσεις εναντίον τής ISIS – μια φιλική δύναμη που φρουρεί πάνω από 450 μίλια των μήκους 540 μιλίων τουρκικών συνόρων με την Συρία. Η ιδέα είναι ελκυστική: το PYD είναι η μόνη δύναμη, περιλαμβανομένου του καθεστώτος Άσαντ, που ήταν σε θέση να κερδίσει κάθε μάχη ενάντια στην ISIS στην Συρία. Για παράδειγμα, τον Μάρτιο του 2013, μαχητές τού PYD απώθησαν επιτυχώς μια επέλαση της ISIS με στόχο να καταλάβει το Kobani, έναν από τους τρεις κουρδικούς θύλακες στην Συρία.

ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Η Τουρκία δεν μπορεί να έρθει πιο κοντά στους Ιρακινούς και τους Σύριους Κούρδους χωρίς να κάνει ειρήνη με τους δικούς της. Μετά από δεκαετίες μαχών, το PKK θα μπορούσε ακόμα να εκτροχιάσει εύκολα οποιαδήποτε προσέγγιση μεταξύ της Τουρκίας και των άλλων κουρδικών ομάδων, ιδιαίτερα των Κούρδων τής Συρίας, λέγοντας στο PYD να απορρίψει τις τουρκικές προτάσεις. Επιπλέον, το PKK θα μπορούσε να εξαπολύσει επιθέσεις στην Τουρκία, αν αισθανθεί ότι έχει μείνει έξω από μια πιθανή συμφωνία μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων τού Ιράκ.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επίσης ένα προσωπικό στοίχημα με αυτό. Αντιμετωπίζει τις προεδρικές εκλογές τον Αύγουστο. Στις δημοτικές εκλογές τού Μαρτίου, το κόμμα του έλαβε 43% των ψήφων. Η στήριξη του φιλο-PKK Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας, το οποίο κέρδισε περίπου 6,5% των ψήφων τον Μάρτιο, θα μπορούσε να τον βοηθήσει να καταλάβει την προεδρία.

Βάλτε στην εξίσωση τις συνεχιζόμενες ειρηνευτικές συνομιλίες με το ΡΚΚ. Μέσα από αυτές τις διαπραγματεύσεις, η Τουρκία έχει χορηγήσει στους Κούρδους πρόσθετα δικαιώματα για να χρησιμοποιούν την γλώσσα τους δημοσίως, κάτι που εδώ και καιρό είχε θεωρηθεί ως απειλή για τον τουρκικό εθνικισμό. Η κουρδική γλώσσα είναι πλέον πανταχού παρούσα στα πανεπιστήμια και τις αυτοδιοικήσεις στη νοτιοανατολική Τουρκία, όπου κυριαρχούν οι Κούρδοι. Πιο πρόσφατα, στις 26 Ιουνίου, ο Ερντογάν εξήγγειλε ένα νέο πακέτο μεταρρυθμίσεων που υπόσχεται αμνηστία σε χιλιάδες μαχητές τού ΡΚΚ εφόσον οι διαπραγματεύσεις με το ΡΚΚ ολοκληρωθούν επιτυχώς.

Ο Ερντογάν θα προσπαθήσει να κρατήσει χαρούμενους τους Κούρδους τής Τουρκίας, ενώ θα οικοδομεί βαθύτερους δεσμούς ασφαλείας με τους Κούρδους τού Ιράκ και της Συρίας, στους οποίους η Τουρκία θα εγγυάται την de facto αυτονομία. Αυτή η τροπή των γεγονότων είναι μάλλον ειρωνική. Λίγο καιρό αφότου ο Ερντογάν ανέλαβε την εξουσία το 2003, ξεκίνησε μια πολιτική που ονομάστηκε «στρατηγικό βάθος», η οποία αποσκοπούσε στο να καταστήσει την Τουρκία μια μεγάλη δύναμη στην Μέση Ανατολή, με συμμάχους και επιρροή σε ολόκληρη την περιοχή. Μια δεκαετία αργότερα, οι μόνοι σύμμαχοι της Άγκυρας στην Μέση Ανατολή θα μπορούσαν απλώς να είναι οι Κούρδοι. Ομοίως, ο κύριος σύμμαχος των Κούρδων θα μπορούσε σύντομα να είναι η Άγκυρα. Δουλεύοντας μαζί, θα προσπαθήσουν να ξεφύγουν από την παλιά πολιτική τής Μέσης Ανατολής και να σταθούν ως η μοναδική ειρηνική και σταθερή επιτυχημένη ιστορία.

by the Council on Foreign Relations, Inc.
Στα αγγλικά: http://www.foreignaffairs.com/articles/141612/soner-cagaptay/turkeys-kur

Κι αποχαιρέτα τη την συνταξούλα σου που χάνεις!..

     Θρήνος, χαμός και κοπετός χθές μπροστά στα γκισέ και τα ΑΤΜ των τραπεζών.

     Σαν χορός αρχαίας τραγωδίας οι συνταξιούχοι ολόλυζαν και σκλήριζαν για τις ξανα-ματα-κομμένες τους συντάξεις.
     Πού και πού ξεπετιόταν και κάποιος ''κορυφαίος'' του ''χορού'' αυτού, πλησίαζε τα μαρκούτσια της παρηγοριάς και τηςχλεύης των εθνικών προμηθευτών-ενημερωτών, και σφύριζε κατάρες κι αναθέματα εναντίον της κυβέρνησης γενικότερα, και των υπουργών και του ''πρωθυπουργού'' ειδικότερα!

     Εδώ όμως, έστω και για μιά φορά, πρέπει να σταθούμε στο πλευρό της κυβέρνησης: Δεν έκοψε η κυβέρνηση τις συντάξεις!
     Μόνοι τους οι συνταξιούχοι έβαλαν τα χεράκια τους κι έβγαλαν τα ματάκια τους!
     Μόνοι τους πήραν το ψηφοδέλτιο και το έριξαν στην κάλπη με τα γνωστά αποτελέσματα.
     Μόνοι τους έκοψαν τις ίδιες τους τις συντάξεις για να γίνουν αυτές δάνεια για τα μαρκούτσιατων εργολάβων!

     Μάταια προσπαθούσαμε προεκλογικά να τους πείσουμε. Μάταια!
     Τότε, εμείς είμασταν οι λαϊκιστές, κι αυτοί, οι σώφρονες!
     Ας φάνε τώρα σωφροσύνη!

     Και μέσα στην γεροντική τους άνοια και μαλάκυνση, λάθος νομίζουν πως αυτό που ζούνε είναι η τραγωδία. Λάθος!
     Αυτό που ζούνε είναι η κάθαρση!
     Η κάθαρση των συνταξιούχων που οσονούπω θα ψοφολογήσουν από έλλειψη χρημάτων, η οποία συνεπάγεται ανεπαρκή προμήθεια φαρμάκων, κακή διατροφή, πλημμελείς συνθήκες διαβίωσης.

     Είναι η γενική εθνοκάθαρση, που με την ευγενική χορηγία των συνταξιούχωναρτηριοσκληρωτικών εγωϊστούληδων,
     ..και με την εντολή εργολάβων-τρόϊκας-τοκογλύφων,
     ..εκτελούν οι εθνικοί μειοδότες!

     Τί πιό απλό; Τα καθάρματα εκτελούν εθνοκάθαρση!
     Και ο ''χορός'' των συνταξιούχων τους επιβραβεύει ψηφίζοντάς τους!

     Δεν υπάρχει λόγος, κανείς, να τους λυπηθεί!
     Ας ζητήσουν συμπαράσταση στους βουλευτές ''τους'',
     ..κι όχι στον υπόλοιπο λαό που πήραν στον λαιμό τους!..

Από το blog mandatoforos

Ρωσία: Αιχμάλωτος του χρέους

Ενα είναι βέβαιο: όταν οι νεόπλουτοι ολιγάρχες και οι ανθρωποι του Κρεμλίνου που ελέγχουν την οικονομία της Ρωσίας αποφάσισαν να προσφύγουν στον διεθνή δανεισμό κινήθηκαν σαν αρχάριοι ή καλύτερα σαν νεοσύλλεκτοι του παγκόσμιου καπιταλισμού.

Πίστεψαν ότι η άντληση ρευστότητας είναι μια καθαρά οικονομική συναλλαγή, όπου αυτό που προέχει είναι τα χαμηλά επιτόκια και όχι βέβαια η διασφάλιση στρατηγικών τομέων, όπως η εξόρυξη και εξαγωγή ενέργειας, από εκβιασμούς πολιτικής σκοπιμότητας.

Ετσι, την ώρα που επικοινωνιακά κυριαρχούσε η αίσθηση ομηρείας της Ε.Ε. από το φυσικό αέριο της Ρωσίας, έκπληκτη η κοινή γνώμη πληροφορείται ότι οι ρωσικοί ενεργειακοί κολοσσοί, όπως η Gazprom για το φυσικό αέριο και η Rosneft για το πετρέλαιο είναι στο έλεος της Task Force που έχει συγκροτήσει το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ: Αν κλιμακωθεί η αντιπαράθεση και ο Πούτιν δεν αποχωρήσει ταπεινωμένος από την Ουκρανία, με πολύ απλά λόγια οι ΗΠΑ μπορούν να χρεοκοπήσουν οπότε θέλουν τους ενεργειακούς κολοσσούς της Ρωσίας.

Τα στοιχεία που έδωσε προχθές η Moody’s στη δημοσιότητα για τη βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη ωρίμαση των χρεών ρωσικών εταιρειών ρίχνουν βαριά σκιά πάνω από τη Μόσχα και αποτελούν ένα υπερόπλο εξίσου σημαντικό με την πυρηνική απειλή.

Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά αλλά η πολλοστή που η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί ως βασικό εργαλείο της εξωτερικής της πολιτικής το δημόσιο ή και ιδιωτικό χρέος άλλων χωρών:

Στον Μεσοπόλεμο οι ΗΠΑ διευκόλυναν τη Γερμανία της Βαϊμάρης με την αναπροσαρμογή του χρέους και στην ουσία ακύρωσαν τη σκληρή πολιτική πυγμής με την οποία η Γαλλία ήθελε να επιβάλει την εμπρόθεσμη και πλήρη καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων.

Μετά τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο η Βρετανία, ήδη καταχρεωμένη στις ΗΠΑ, πέτυχε νέο δάνειο υπό τον όρο της πλήρους ευθυγράμμισής της με την Ουάσιγκτον. Η περίφημη ισότιμη ειδική σχέση που είχαν υπογράψει το 1941 ο Ρούζβελτ και ο Τσόρτσιλ με τον Χάρτη του Ατλαντικού έγινε από τότε σχέση σκληρής υποταγής δανειολήπτη στον δανειστή του.

Το 1953, οι ΗΠΑ επέβαλαν το κούρεμα του χρέους της Δυτικής Γερμανίας κατά 85%, δημιούργησαν δηλαδή την πολιτική εγγύηση της ανάπτυξης, που δύο χρόνια αργότερα ονομάσθηκε δυτικογερμανικό οικονομικό θαύμα.

Το μήνυμα της ισχύος των ΗΠΑ το αντιλαμβάνονται καθυστερημένα ο Πούτιν και οι συνεργάτες του: Δεν μπορεί να έχεις ενταχθεί και μάλιστα με όρους άγριας Δύσης στις αλληλεξαρτήσεις της ανοικτής παγκόσμιας οικονομίας και να επιχειρείς ταυτόχρονα σε γεωστρατηγικό επίπεδο να αντιπαρατεθείς με τις ΗΠΑ.

Εξοντωτικό πρόστιμο στην BNP-Paribas, απειλή για πρόστιμα στην Commerzbank και Deutsche bank και τώρα «Αποκάλυψη Τώρα» για την αιχμαλωσία των κολοσσών της ενέργειας.

Είναι φανερό ότι με αφορμή τη σύγκρουση στην Ουκρανία, η Ουάσιγκτον έκανε μια εντυπωσιακή επίδειξη της παντοδυναμίας της ως προς τον έλεγχο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπου το προβάδισμά της είναι τόσο συνθλιπτικό, ώστε σήμερα να μπορεί να ακυρώσει ή στη χειρότερη περίπτωση να αποδυναμώσει οποιαδήποτε αντίπαλη συσπείρωση, που θα είχε στόχο τη χειραφέτηση των άλλων κέντρων οικονομικής ισχύος του πλανήτη.

Το μήνυμα των ΗΠΑ στην Ρωσία είναι ωμό: Η οικονομική ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός και η πλήρης ένταξη στην παγκόσμια οικονομία, είναι ασύμβατη με την πολιτική χειραγώγησης και πολύ περισσότερο επανακατάκτησης της πρώην ΕΣΣΔ.

Το επιχείρημα των αποθεμάτων σε ξένο συνάλλαγμα ύψους 400 δισ. δολ. που διαθέτει η Μόσχα, δεν ανατρέπει τα παραπάνω: Η Ρωσία μπορεί όντως να αποφύγει τη χρεοκοπία με την νομική έννοια, αλλά να πρέπει να διαχειρισθεί μια συνθλιπτική πτωχοποίησή της.

Από το inprecor

Μήπως έχουμε χούντα;

Η δημοκρατία που έχει 1,5 εκατομμύρια ανέργους και 4 εκατομμύρια φτωχούς είναι δημοκρατία μισή.

Όχι, δεν έχουμε χούντα. Αν είχαμε, η εφημερίδα θα ήταν κλειστή και δεν θα δημοσιευόταν ποτέ το κείμενο που πρόκειται να διαβάσετε. Όπερ έδει δείξαι! Χούντα δεν έχουμε, λοιπόν, αλλά και η δημοκρατία μας δεν αισθάνεται πολύ καλά τώρα τελευταία. Έχει έναν σφάχτη εδώ δεξιά, κουτσαίνει λιγουλάκι, σέρνεται, κάνει βήματα προς τα πίσω, δυο - τρία βήματα ακόμη και θα πέσει στον γκρεμό.

Η δημοκρατία που έχει 1,5 εκατομμύρια ανέργους και 4 εκατομμύρια φτωχούς είναι δημοκρατία μισή. Δεν εξασφαλίζει στους πολίτες της τα βασικά, την εργασία, την τροφή, τη στέγη, την παιδεία, την υγεία, την αξιοπρέπεια. Τους στερεί ακόμη και τα αγαθά που θα έπρεπε να είναι φτηνά ή ακόμη και δωρεάν, το νερό, το ρεύμα, τα δάση, τις παραλίες, τους ελεύθερους χώρους. Όλα στους ιδιώτες, όλα εμπορεύματα, όλα επί πληρωμή. Η κρίση έγινε ευκαιρία για εσκεμμένη μεταφορά πλούτου από τους πολλούς στους λίγους, η δημοκρατία έπαθε λουμπάγκο και γέρνει μονίμως προς τη μία πλευρά.

Δημοκρατία σκυφτή, ένα καθεστώς αλληλεξαρτώμενων παραγόντων, που ο ένας αιμοδοτεί τον άλλο, απευθείας από τις φλέβες των υπηκόων. Η χρεοκοπημένη κυβέρνηση που εξαρτάται από τους δανειστές, οι χρεοκοπημένες τράπεζες που εξαρτώνται και από την κυβέρνηση και από τους δανειστές, τα χρεοκοπημένα ΜΜΕ που εξαρτώνται από όλους τους προαναφερθέντες μαζί. Ένα καθεστώς που ξερνάει προπαγάνδα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα δελτία των οκτώ, τρόμος και χειραγώγηση, χειραγώγηση και τρόμος. Δημοκρατία με στομαχικές διαταραχές, υγρή και όζουσα.

Δημοκρατία με δόντια, εχθρική για τους κολασμένους της γης που κρούουν καθημερινά τη θύρα της. Στηρίζει τους φονικούς πολέμους που τους διώχνουν από τις χώρες τους και μετά τους αφήνει να πνιγούν στο Αιγαίο, τους εγκλωβίζει σε τείχη στην Θράκη, τους μαντρώνει σε στρατόπεδα στην Αμυγδαλέζα, την Κόρινθο, τη Μυτιλήνη. Η δημοκρατία της κοντής μνήμης, που έκανε τους δεδηλωμένους εχθρούς της υπουργούς, που άφησε να εκκολαφθεί κάτω από τη μύτη της το ναζιστικό αυγό του φιδιού. Δεν εκκολάφθηκε κάτω από τη μύτη της το αυγό, εκκολάφθηκε μέσα στον κόρφο της, δημοκρατία αδύναμη, με χαλασμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Δημοκρατία αυτοάνοση, που επιτίθεται στα κύτταρά της, στο Σύνταγμα που η ίδια έφτιαξε, στους νόμους που η ίδια ψήφισε, στα δικαστήρια που η ίδια στελέχωσε. Δημοκρατία που περιφρονεί τη Βουλή, της ρίχνει στο κεφάλι πολυνομοσχέδια χιλιάδων σελίδων, την παρακάμπτει με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου κι όταν φτάσει στο αμήν, της βάζει λουκέτο και ξεμπερδεύει. Δημοκρατία ασύδοτη, ανερμάτιστη, αυτοκαταστροφική, που πριονίζει συστηματικά το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται.

Παρ' όλα αυτά, δεν έχουμε χούντα. Αν είχαμε, η εφημερίδα θα ήταν κλειστή και δεν θα δημοσιευόταν ποτέ το κείμενο που μόλις διαβάσατε. Όπερ έδει δείξαι!

Του Νίκου Ανανδρανιστάκη 

Τί είναι χρεοκοπία..

     Χρεοκοπία δεν είναι να μην πληρώνεις 1,5 δις σε έναν διεθνή απατεώνα,
     ..όχι επειδή δεν έχεις,αλλά επειδή δενθέλεις.

     Χρεοκοπία δεν είναι να σε καταδικάζει κάποιοδικαστήριο ξένης χώρας,παίρνοντας το μέρος των διεθνών λωποδυτών.

     Χρεοκοπία δεν είναι να μην έχεις ανάγκη δανεισμού λόγωεπωφελών συμφωνιώνπου έχεις συνάψει.

     Χρεοκοπία δεν είναι να είναι ο λαός περήφανος για την ηγεσία του και να την στηρίζει κόντρα σε όποιες διεθνείς οικονομικές συνομωσίες.
   
     Χρεοκοπία δεν είναι όταν Ρωσία,Κίνα και άλλες δυνάμεις σε βοηθούν έμπρακτα να ξεπεράσεις τα προβλήματα που βρίσκεις στον αγώνα σου κόντρα στους ξένους τικογλύφους.

     Αντιθέτως:
     Χρεοκοπία ΕΙΝΑΙ όταν κάθε μέρα αυτοκτονούν πολίτες από αδυναμία οικονομικής επιβίωσης.
     Χρεοκοπία ΕΙΝΑΙ όταν η ανεργία στον γενικό πληθυσμό έχει φτάσει κοντά στο 30%, και στουςνέους στο 65%, με αποτέλεσμα την μετανάστευση νέων επιστημόνων, δηλαδή φυγή του έμψυχου κεφαλαίου στο εξωτερικό.
     Χρεοκοπία ΕΙΝΑΙ όταν οι πολίτες μέσα σε τέσσερα χρόνια έχουν χάσει το 40-60% των εσόδωντους, χωρίς να θιχτούν καθόλου τα εργολαβικά-μηντιακά-προμηθευτικά κέρδη.
     Χρεοκοπία ΕΙΝΑΙ όταν παρ' όλη την οικονομική καταστροφή το χρέος συνεχώς αυξάνει και χρειάζεται (που δεν θα χρειαζότανε αν είχαμε σταματήσει να πληρώνουμε στο ακέραιο, όπως έκανε η κυβέρνηση της Αργεντινής, τους λωποδύτες των funds, και τους τοκογλύφους του ΔΝΤ και της ευρωπαϊκής-λέγε με Γερμανία-ένωσης) συνεχής δανεισμός.

     Χρεοκοπία ΕΙΝΑΙ όταν ως κυβέρνηση δεν σέβεσαι τις αποφάσεις της δικαιοσύνης.
     Χρεοκοπία ΕΙΝΑΙ όταν κυβερνάς με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.
     Χρεοκοπία ΕΙΝΑΙ όταν κυβερνάς με διάφορους ημιπαράφρονες Μπουμπούκους, τσεκουροφόρους, εγκάθετους υπουργούς οικονομικών, υστερικές κυβερνητικές εκπροσώπους, Βρωμύλους, Γεράσιμους, και κάθε καρυδιάς καρύδι.
     Χρεοκοπία ΕΙΝΑΙ όταν εξαρτάσαι από την στήριξη χυδαιότατων αρχηγών άλλων κομμάτων,
     ..όταν ακόμα και προκειμένου να κλ@σεις πρέπει να ρωτήσεις τους γκαουλάϊτερ της τρόϊκας,
     ..όταν ξυπνάς και κοιμάσαι με μόνη σου έννοια πώς θα κοροϊδέψεις τον ελληνικό λαό.

     Χρεοκοπία, τέλος, ΕΙΝΑΙ:
     Να κυβερνουν ακόμα οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ που μας έφεραν σε αυτή την κρίση και την καταστροφή.

     Σαν χώρα, σαν Ελλάδα, σαν λαός, έχουμε πράγματι χρεοκοπήσει!
     Η Αργεντινή έχει σωθεί,
     ..και μας δείχνει τον δρόμο!..


     Υ.Γ.   Τελικά χρεοκοπία είναι αυτό που βλέπουμε στην φωτογραφία.. 

Από το blog mandatoforos

Γαμώ την κοινωνία μου

Όταν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ απεργούσαν και γινόταν καμιά δίωρη διακοπή ρεύματος, οι κυβερνήσεις με τα ΜΜΕ ούρλιαζαν για την απανθρωπιά των απεργών απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και το κοινωνικό σύνολο ούρλιαζε για το πεπόνι του που δε θα κρύωνε στο ψυγείο. Τώρα που η κυβέρνηση δολοφονεί «ευάλωτους» προπονώντας μας για την ιδιωτική αντίληψη περί παροχής ρεύματος, η κοινωνία δροσίζεται χαλαρά με το κρύο πεπόνι της.

Όταν οι διαπλεκόμενοι γκαβοδήμαρχοι ανά την επικράτεια χάριζαν τις αμμουδιές του τόπου τους στους κουμπάρους τους για να στήσουν μπιτσόμπαρα με μπίτια πάνω στο κύμα, η κοινωνία με περηφάνια τα γέμιζε συμμετέχοντας στην ατελείωτη πασαρέλα αποτρίχωσης και γράμμωσης. Τώρα που οι παραλίες θα πουληθούν στα μεγαλοσυμφέροντα κάποιοι ελπίζουν ότι αυτή η κοινωνία θα αντιδράσει. Γιατί να αντιδράσει; Και τώρα 10 ευρώ πληρώνει για να πατήσει άμμο και αύριο 10 ευρώ θα πληρώνει. Ευάλωτοι στη μαλακία. Εδώ και καιρό.

Όταν αποκαλύπτεται ότι αυτή «η κοινωνία που στενάζει» ακούμπησε το 2013 σε ΟΠΑΠ, Καζίνο, Κρατικά Λαχεία και ιπποδρομίες 5,49 δισ. ευρώ και άλλα τόσα σε παράνομο τζόγο, γιατί να τη νοιάξει αν δίπλα της κάποιος ψοφάει από την πείνα; Γιατί να τη νοιάξει αν «το φαινόμενο του παράνομου τζόγου θα παταχθεί μέσω των νόμιμων παιχνιδομηχανών που θα εγκαταστήσει εντός του 2014 ο ΟΠΑΠ», τουτέστιν ο ευσυγκίνητος Μελισσανίδης; Αυτή η κοινωνία βάφτισε ελπίδα τον τζόγο και τζογάρει τον κώλο της νυχθημερόν, σιγά μην τη νοιάξει ποιος θα τον κερδίσει.

Αυτή η κοινωνία που δηλώνει ενοχλημένη από τις φωτογραφίες των διαμελισμένων μωρών στην Παλαιστίνη – ενώ ηδονίζεται βλέποντας φωτογραφίες κάποιου τριτοσελέμπριτυ που βρέθηκε νεκρός από τον εραστή του – και ποστάρει στο facebook την αγανάκτησή της επειδή οι νεκροί χαλάνε την ανεμελιά του καλοκαιριού και την αισθητική του γαλάζιου Αιγαίου, από πού κι ως πού να παλέψει για τον ζητιάνο, τον νηστικό, αυτόν που ψάχνει στα σκουπίδια;

Αυτή η κοινωνία που αντί να ονειρεύεται δικαιοσύνη ονειρεύεται να πάρει πίσω τις πινακίδες του τζιπ HUNDAI που παρέδωσε, αυτή η κοινωνία που αντί να παλεύει για ισονομία παλεύει να βρει άκρη στη λαμογιά για να χορτάσει Μύκονο, αυτή η κοινωνία που αντί να παλεύει για να μην υπάρχει δυστυχία δηλώνει ότι αποφάσισε να μη δίνει σημασία σε «δυσάρεστα νέα» και βρήκε την ησυχία της, ας πάει να γαμηθεί. Πατόκορφα!

Από το kartesios.com 

Από το «σύνδρομο Τζώνι Ντεπ» πάσχει o Ρένος Χαραλαμπίδης

Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι η κατάσταση του Ρένου Χαραλαμπίδη το τελευταίο διάστημα, καθώς ο ταλαντούχος ηθοποιός και σκηνοθέτης πάσχει από μια σπάνια νόσο γνωστή ως «σύνδρομο του Τζώνι Ντεπ» (Johnny Depp Syndrome/JDS).

Όλα ξεκίνησαν όταν πριν από μερικούς μήνες η μητέρα του 43χρονου ηθοποιού του τηλεφώνησε προκειμένου να μάθει τα νέα του. Η συνομιλία διήρκησε περίπου 2 ώρες, καθόλη τη διάρκεια της οποίας ο Ρένος Χαραλαμπίδης της μιλούσε έχοντας το ύφος του Θανάση Καλημέρη, τηλεοπτικού χαρακτήρα τον οποίο είχε ενσαρκώσει για τις αναγκες της τηλεοπτικής σειράς του MEGA, «Κάτι Τρέχει Με Τους Δίπλα».

Όπως είναι ευρέως γνωστό, ο Ρένος Χαραλαμπίδης σε κάθε ρόλο του μετά την συγκεκριμένη σειρά, είχε καθιερώσει τον ίδιο τρόπο ομιλίας, ο οποίος συνοδευόταν μάλιστα από συγκεκριμένο βλέμμα, τρόπο ένδυσης αλλά και χτένισμα. Φαίνεται ωστόσο πως το τελευταίο διάστημα η κατάσταση του χειροτέρεψε, αφού πλέον χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο εκνευριστικό ύφος και στην πραγματική του ζωή, με αποτέλεσμα να μην έχει πλέον κοπέλα, φίλους, σκύλο και να κινδυνεύει με ξυλοδαρμό ακόμα και όταν επισκέπτεται το περίπτερο της γειτονιάς του.

Στο «Κουλούρι» μίλησε ο ειδικός επί του θέματος δόκτωρ Νίκολας Γκροστφέρντερ, ο οποίος μας εξήγησε την σπάνια νόσο από την οποία πάσχει ο ηθοποιός. «Πρόκειται για τη νόσο της μανιέρας, γνωστή και ως σύνδρομο του Τζώνι Ντεπ. Ένας ηθοποιός ταυτίζεται τόσο με ένα ρόλο που αρχικά τον υποδύεται διαρκώς και σε κάθε του ταινία, έστω και με παραλλαγές και σταδιακά καταλήγει να υιοθετεί τα χαρακτηριστικά αυτού του ρόλου ακόμα και στην πραγματική του ζωή. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του χολυγουντιανού ηθοποιού, ο οποίος πλέον και στην πραγματική του ζωή κουτσαίνει και μιλάει με προφορά, επηρεασμένος από το ρόλο του στους Πειρατές της Καραϊβικής. Μοναδικός τρόπος να σωθεί ο ηθοποιός είναι να κλειστεί σε ένα δωμάτιο για μέρες, βλέποντας τις ταινίες του, έτσι ώστε να κουραστεί τόσο από την επανάληψη ώστε να αποβάλλει πλέον την συνήθεια αυτή από μόνος του. Στην περίπτωση του Ρένου Χαραλαμπίδη ωστόσο κάτι τέτοιο θα ήταν ιδιάιτερα επικίνδυνο, αφού ο τόνος της φωνής του είναι τόσο εκνευριστικός που ενδέχεται να του προκαλέσει νευρικό κλονισμό», αποκαλύπτει ταραγμένος.

Το «Κουλούρι» επικοινώνησε με τον Ρένο Χαραλαμπίδη, αλλά ο ρεπόρτερ μας μετά από μισό λεπτό συνομιλίας έκλεισε εκνευρισμένος το τηλέφωνο.

Από το tokoulouri.com 

Δημοκρατία με ματωμένη Γάζα στα μάτια

«Ναι, αλλά στο Ισραήλ έχουν μια ισχυρή δημοκρατία» είναι το τελευταίο επιχείρημα που επικαλούνται όσοι ψάχνουν ακόμη μια δικαιολογία για την κτηνωδία που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Γάζα. Κι εμείς γιορτάζουμε μέσα στην κατήφεια τα σαραντάχρονα της καθημαγμένης μας δημοκρατίας.

Κάθε τριάντα δευτερόλεπτα πέφτει μια βόμβα στην Γάζα. Κάθε μέρα στην Ελλάδα έχουμε 4000 κατασχετήρια. Ο έλληνας πρωθυπουργός με άρθρο του σε εφημερίδα ανακοινώνει το τέλος του κρατισμού. Αφού πρώτα φρόντισε να στελεχώσει το Μουσείο της Ακρόπολης με ανθρώπους από την εκλογική του περιφέρεια. 

Το σκέλεθρο της δημοκρατίας καλυμμένο από γάζες διαφημίσεων. Η δημοκρατία του Ισραήλ φιλεύσπλαχνη προειδοποιεί με μια κροτίδα ότι σε τρία λεπτά το σπίτι σου πρόκειται να εξαερωθεί από έναν πύραυλο. Προλαβαίνεις να πάρεις τα παιδιά και μια κουβέρτα, να πας παραδίπλα και να δεις το θέαμα. 

Η δημοκρατία στην Ελλάδα σε ενημερώνει ότι άμα χρωστάς σε τράπεζα ή σε ασφαλιστικό ταμείο και δεν μπορείς να πληρώσεις μπορείς να πάρεις τα παιδιά και μια κουβέρτα και να πας κάτω από μια γέφυρα ή στο πάρκο καλύτερα και να δεις την εγκατάσταση των νέων ιδιοκτητών. Το Ισραήλ προειδοποιεί ότι αν όλοι οι κάτοικοι της Γάζας φύγουν κανένας δεν θα πάθει τίποτα. Το που θα πάνε είναι μια λεπτομέρεια για την οποία η Δημοκρατία είναι αδιάφορη γιατί δεν είναι δικό της πρόβλημα. Παιδιά κομματιάζονται από βόμβες καθώς έπαιζαν στην παραλία της Γάζας. Η δημοκρατία πρέπει να πάρει τα μέτρα της. 

Στην Ελλάδα οι παραλίες θα δοθούν σε ιδιώτες για να μην παίζουν σε αυτές παιδιά που ενδέχεται να κινδυνεύσουν από βόμβες. Το Ισραήλ διαπράττει έγκλημα που κανένας δεν θα το θυμάται σε σαράντα χρόνια. Ο Γκιούλ πήγε στα κατεχόμενα της Κύπρου αμόλησε τις λεκτικές του ρουκέτες και ο έλληνας υπουργός των εξωτερικών δεν τις άκουσε καν, ασχολιόταν εκείνη την ώρα με την δημοκρατία στο εσωτερικό του κόμματός του που υπάρχει μόνο για να καλούν στελέχη του στα κανάλια. Ποιός θυμάται την Κύπρο σαράντα χρόνια μετά; Ποιός θυμάται τον Σωτήρη Πέτρουλα, το νόημα της θυσίας του;


Δεν υπάρχουν βέβαια αναλογίες ανάμεσα στην εφαρμοσμένη κτηνωδία που εξελίσσεται στην Γάζα και τα καθ’ ημάς. Στη Γάζα το θηρίο βγήκε από το παραβάν. Στην Ελλάδα φοράει κοστουμάκι και διαφημίζει χαρίεσες τράπεζες. Υπάρχει όμως αυτή η παραλληλία στη χρήση των λέξεων και η απώλεια μνήμης. 

Η Δημοκρατία του Ισραήλ, ξεχνώντας τα βάσανα των προγόνων της, πατάει πάνω στους βομβαρδισμούς ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Η Δημοκρατία στην Ελλάδα οικοδομήθηκε πάνω στην ρημαγμένη Κερρύνεια. 

Η Δημοκρατία του Ισραήλ θεωρεί -και σωστά- έγκλημα την παρενόχληση της γραμματέως από τον Πρόεδρο και τον βάζει φυλακή. Δεν έχει κανένα πρόβλημα όμως να βομβαρδίζει του Παλαιστίνιους απλώς και μόνο επειδή διεκδικούν την αυτοδιάθεσή τους. Η Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν έχει κανένα πρόβλημα να επιτρέπει σε πολίτες της να αναφωνούν ότι «μια δικτατορία μας χρειάζεται» χωρίς να θυμίζει ότι μια χούντα έμμισθων πρακτόρων έδωσε τη μισή Κύπρο χάρισμα στην Τουρκία και σήμερα τα ιδεολογικά τους απολειφάδια καμώνονται τους εθνικιστές.

Το Ισραήλ εφαρμόζει απολύτως την λογική της Δημοκρατίας της αρχαίας Αθήνας όπως αυτή εκδηλώθηκε και κηλιδώθηκε από αιώνια ντροπή με την καταστροφή της Μήλου και περιγράφηκε από τον Θουκυδίδη στον σχετικό διάλογο «...γιατί δεν μας βλάπτει τόσο η έχθρα σας, όσο η φιλία σας, που θα εμφανίζεται ως απόδειξη της αδυναμίας μας, επειδή δεν σας υποτάξαμε, αντίθετα, το μίσος σας θα αποτελεί για τους υπηκόους μας απόδειξη της δύναμής μας...». 
Και η ελληνική κυβέρνηση ως πρεσβευτής των δανειστών μας υπαγορεύει ότι δημοκρατία είναι να μένουν ανοιχτά τα μαγαζιά τις Κυριακές, να πωλούνται τα ακρογιάλια, να χτίζονται τα δάση, να χαρίζεται κοψοχρονιά η ενέργεια, να μην μιλάς για τους δούλους στη Μανωλάδα ή τους είλωτες στο λιμάνι του Πειραιά.

Η δημοκρατία δεν μπορεί να κατέχει και δεν υποτάσσεται. Η Δημοκρατία δεν έχει δεμένα τα μάτια με Γάζα ματωμένη από αίμα παιδιών. Δεν μπορεί να διακατέχεται από ανηθικότητα. Είναι παράδειγμα προς μίμηση όχι προς αποφυγή. Η δημοκρατία καταλύεται αλλά δεν χάνει το ηθικό πλεονέκτημα. Νικάει και δεν επαίρεται, δεν είναι αδυσώπητη αλλά δεν ξεχνάει. Αν δεν έχει τέτοιες -μεταξύ πολλών άλλων- προϋποθέσεις τότε είναι καταγέλαστη καρικατούρα.

Του Απόστολου Λυκεσά