Αγαπητέ-η πωλητή-πωλήτρια

Μιά που άρχισαν οι εκπτώσεις αγαπητέ πωλητή - πωλήτρια - ταμία:

- Μη με ακολουθείς! Με ρώτησες αν χρειάζομαι βοήθεια, σου είπα όχι ευχαριστώ, τώρα ΞΕΚΟΛΛΑ! Το ξέρω ότι μου γίνεσαι κολαούζο επειδή φοβάσαι μην κλέψω τίποτα, αλλά δεν πρόκειται γιατί ούτως ή άλλως μόνο μαλακίες πουλάς.

- Once a πωλήτρια, always a πωλήτρια. Το γεγονός ότι δουλεύεις σε μπουτίκ του Ασλάνη στο Κολωνάκι δε σε ξεχωρίζει για κανένα λόγο από την χαζογκόμενα που κρεμάει το εκατομμυριοστό φόρεμα-βυζοκουρτίνα στο ράφι του attrativo. Το μαγαζί που δουλεύεις έχει συνολικά 5 τσάντες σε display λες και είναι μουσείο, αλλά δυστυχώς παραμένει ένα μαγαζί κι εσύ παραμένεις μια ..... πωλήτρια. Οπότε ξερίζωσε το ύφος χιλίων καρδιναλίων απ' τη μάπα σου. Ναι, προφανώς δε θα αγοράσω τίποτα. Και;

- Κανένας δε γουστάρει τους κράχτες. ΚΑΝΕΝΑΣ! Σοβαρά. Ποιά επιχειρηματική ιδιοφυΐα κρατάει ακόμα ζωντανό το θεσμό του κράχτη; Δεν έχουμε 1950 που ήμασταν τρίτος κόσμος και αυτή η τεχνική ίσως και να έπιανε. Τύπωσε flyerάκια. Βάλε διαφήμιση σε καμιά (get a) LIFO. Δεν ξέρω τι θα κάνεις, αλλά ένα είναι το σίγουρο: Το σκατοκαγκούρι στην πόρτα που χτυπάει ακριβώς δύο παλαμάκια και λέει "Ορίστε παιδιά!", ΔΕΝ σου φέρνει πελάτες. Έχω ρωτήσει έναν-έναν όλους τους γνωστούς μου αν ποτέ στη ζωή τους υπήρξαν αναποφάσιστοι για το αν θα μπουν ή όχι σε ένα ρουχάδικο και τελικά πείστηκαν από τα γλυκά λόγια του κράχτη. Μαντέψτε πόσοι απάντησαν "ναι". Μόνο ένας μόγγολος υπερφυσικός μπέμπης, που νομίζει πως όποιος του μιλήσει στον ενικό θέλει να γίνουν φίλοι και τρέχει να τον αγκαλιάσει με όλη του τη δύναμη, σαν την Ελμάιρα απ' τα Tiny Toons.

- Μάθε να φτιάχνεις φραπέ. Σε σένα μιλάω φίλε μπουφετζή, που πλέον θέλεις να σε λένε και barista. Χα! "Barista"! Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και κάποιου είδους κώλους που τώρα δε θυμάμαι, αλλά ξέρεις πού το πάω! Θα το πω μια τελευταία φορά: μέτριος ίσον "ίδια ποσότητα ζάχαρης και καφέ" και γλυκός ίσον "διπλή ποσότητα ζάχαρης από καφέ". Επίσης "frappe" στα γαλλικά σημαίνει κυριολεκτικά "χτυπημένος". Μάντεψε γιατί.

- Κλείσε το τηλέφωνο. Δε με νοιάζει αν μιλάς στον Δαλάι Λάμα και έχεις σε αναμονή τη Στυκούδη και την Κορινθίου για να κλείσετε παρτούζα. Ο πελάτης που έσυρε τον κώλο του μέχρι το μαγαζί και σου παρέχει την φυσική παρουσία του, προηγείται από αυτόν που είναι στο τηλέφωνο. Τέλος.

- Κάνε σωστά τη δουλειά σου. Όταν σου ζητάω να με βοηθήσεις να βρω ένα ρούχο, μη μου πετάς ένα ξερό "ό,τι υπάρχει εκεί", αποφεύγοντάς με λες και σου έκανα τράκα ένα ευρώ για ηρωίνη. Το ξέρω ότι η δουλειά σου είναι βαρετή, αλλά τώρα θέλω να σε ροπαλιάσω στο κρανίο και να σε θάψω στην έρημο παρέα με τον Τζο Πέσι.

- Δεν στην πέφτω! Ξέρω ότι η συνεννόησή σου με τους περισσότερους πελάτες συνίσταται από μουγκανητά και γρυλλίσματα, αλλά εγώ έχω κάποιες βασικές ικανότητες επικοινωνίας που μου επιτρέπουν να μιλάω με αυτοπεποίθηση σε κάποιον χωρίς να κοιτάω τα παπούτσια μου. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι αυτόματα σε γουστάρω λυσσασμένα και θέλω τώρα να σε πάω στην αποθήκη και να γεμίσω τις εντερικές λάχνες σου με φλόκι.

Από faeenamalaka

Πόσο καλός Χριστιανός είστε?

Όλοι δηλώνουμε Χριστιανοί αλλά πόσο πραγματικά Χριστιανοί είμαστε?

Το παρακάτω τεστ θα σας βοηθήσει να καταλάβετε πόσα περί Χριστιανισμού γνωρίζετε και κατ΄επέκταση πόσο Χριστιανοί είστε.

Μόνο προσέξτε διότι εδώ οι ζαβολιές τιμωρούνται ……

1η ερώτηση

Ποιο ήταν το μικρό όνομα του Χριστού;

Α. Βαγγέλης
Β. Κυριάκος
Γ. Ιησούς
Δ. Σωτήρης

2η ερώτηση

Ποιος σκότωσε τον Άβελ κατά τας Γραφάς;

Α. Ο αδελφός του, ο Κάιν
Β. Κανείς, απλά σκηνοθέτησε τον θάνατό του για να πάρει τα λεφτά της ασφάλειας
Γ. Ο εραστής της γυναίκας του
Δ. Η περιέργεια

3η ερώτηση

Τι έδωσε ο Θεός στον Μωυσή στο όρος Σινά;

Α. Μια σφαλιάρα
Β. Τη συνταγή για σπιτικό γαλακτομπούρεκο
Γ. Ένα DVD με ερωτικό περιεχόμενο
Δ. Τις 10 Εντολές

4η ερώτηση

Πότε γιορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού;

Α. Τα Χριστούγεννα, μαζί με τη γέννησή του για οικονομία
Β. Όταν πληρωνόμαστε
Γ. Κάθε Τρίτη, μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA
Δ. Το Πάσχα

5η ερώτηση

Τι από τα παρακάτω μπορεί να φάει κάποιος που νηστεύει;

Α. Σουτζουκάκια σμυρνέικα
Β. Παϊδάκια στη σχάρα
Γ. Διπλόπιτο με απ’όλα
Δ. Χόρτα

(εδώ είναι και το πρώτο μαξιλαράκι. Το παίρνετε και το βάζετε στην πλάτη σας, γιατί είστε και μιας κάποιας ηλικίας, και συνεχίζετε)

6η ερώτηση

Το “σώμα και αίμα” του Χριστού είναι για την Εκκλησία…

Α. Ψωμί και κρασί
Β. Χάμπουργκερ και Κόκα Κόλα
Γ. Ξηροκάρπια και ουίσκι
Δ. Μεζεδάκια και τσίπουρο

7η Ερώτηση

“Μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε” είπε ο…

Α. Μάκης Τριανταφυλλόπουλος
Β. Δημήτρης Δανίκας
Γ. Λάκης Λαζόπουλος
Δ. Χριστός

8η ερώτηση

Ποιος από τους παρακάτω ήταν ένας από τους τρεις μάγους με τα δώρα;

Α. Ο Βαμβακούλας
Β. Ο Ναβουχοδονόσορας
Γ. Ο Χαμουραμπί
Δ. Ο Βαλτάζαρ

9η ερώτηση

Ποιο ήταν το επώνυμο του αποθανόντος Χριστόδουλου;

Α. Τεταρτιανός
Β. Παρασκευαϊδης
Γ. Σαββατιανός
Δ. Κυριακίδης

10η ερώτηση

Πώς λεγόταν ο Αρχιεπίσκοπος που διαδέχθηκε ο Χριστόδουλος;

Α. Χαρίλαος
Β. Σουλπίκιος
Γ. Βελζεβούλ
Δ. Σεραφείμ

(αν φτάσατε ως εδώ, είστε στο δεύτερο μαξιλαράκι – καθίστε αναπαυτικά γιατί τώρα έρχονται τα δύσκολα…)

11η ερώτηση

Ποια από τις παρακάτω φράσεις είναι η τελευταία ενός ανεκδότου που είπε κάποτε ο Χριστόδουλος;

Α. “Να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”
Β. “Ρε άντε γαμήσου κι εσύ κι ο γρύλος σου”
Γ. “Πώς την είπαμε τη μανούλα σου;”
Δ. “Αλήθεια, ηγούμενε, θα βουλιάξω αν βγάλεις το δάχτυλό σου από τον κώλο μου;”

12η ερώτηση

Ο προηγούμενος Αρχιεπίσκοπος προσκάλεσε στην Εκκλησία τους νέους με τα σκουλαρίκια και τα μίνι. Ο επόμενος θα πρέπει να προσκαλέσει…

Α. Τους Emo
Β. Τους Αλβανούς μετανάστες
Γ. Τους ναρκομανείς
Δ. Κανέναν – άμα θέλουν ας έρθουν μόνοι τους

13η ερώτηση

Ο Χριστός σταυρώθηκε…

Α. Επειδή δεν είχε λεφτά να “λαδώσει” τους μπάτσους
Β. Γιατί απέτυχε η απόπειρα αυτοκτονίας του
Γ. Επειδή είχε βάλει στοίχημα 300 αργύρια με τον Θωμά ότι μπορούσε να αναστηθεί
Δ. Για να τα κονομάει η Εκκλησία μερικές χιλιάδες χρόνια αργότερα

14η ερώτηση

Πώς πρέπει να αποκαλεί ο απλός λαός τον Αρχιεπίσκοπο;

Α. Σεβασμιώτατο
Β. Αυτού Μεγαλειότητα
Γ. Μάστορα
Δ. Όπως θέλει – αρκεί να μην τον ακούσει

15η ερώτηση

Η εκκλησιαστική περιουσία ανέρχεται σε…

Α. Δεν υπάρχει περιουσία – όλα τα έσοδα πηγαίνουν για τις αποπερατώσεις διαφόρων ναών
Β. Δεν υπάρχει περιουσία – αντίθετα, το κράτος χρωστάει μερικά εκατομμύρια στην Εκκλησία
Γ. Μερικές πενταροδεκάρες που αφήνουν οι τσιγκούνηδες οι πιστοί στο παγκάρι
Δ. Μερικά απιθανικομύρια ευρώ – αλλά δεν το λέμε σε κανέναν

Αν απαντήσατε και σε αυτήν την τελευταία ερώτηση, τότε συγχαρητήρια: Είστε ο νέος Αρχιεπίσκοπος! Χαρείτε όσο προλαβαίνετε: Βγείτε στις τηλεοράσεις, πείτε ανέκδοτα, φορέστε τα Gucci άμφιά σας. Ολόκληρη η χώρα σας ανήκει πλέον!

Από thestranger.wordpress

Αν ο Χριστός ήταν αναρχικός…

Αν ο Χριστός ήταν αναρχικός…

…στη γέννησή του, οι τρεις μάγοι θα έφερναν μπουκάλια, στουπί και βενζίνη.

…οι 12 “μαθητές” του θα ήταν στην πραγματικότητα κουκουλοφόροι εκπαιδευμένοι να τα σπάνε και να τα καίνε όλα.

…θα έλεγε “ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω”, ώστε να έχει ο ίδιος τη χαρά να πετάξει την πρώτη πέτρα στους μπάτσους της εποχής.

…θα έγραφε σε όλους τους τοίχους της Ναζαρέτ “Λευτεριά στον αναρχικό αγωνιστή Βαραββά”, κάτι για το οποίο αργότερα θα μετάνιωνε.

…θα υποστήριζε με την ίδια θέρμη το “αγαπάτε αλλήλους”, αλλά θα εξαιρούσε τους μπάτσους.

…μπροστά στον Πόντιο Πιλάτο θα εκφωνούσε ένα μανιφέστο, στο οποίο θα κατακεραύνωνε την κρατική εξουσία και τις ρωμαϊκές δυνάμεις καταστολής.

…ο Ιούδας θα τον κάρφωνε στην αστυνομία και θα γινόταν “ρουφιάνος”, “τσιράκι του συστήματος” και “ασφαλίτης”. Δεν θα προλάβαινε να αυτοκτονήσει, γιατί θα τον παίρνανε οι άλλοι μαθητές με τις πέτρες.

…δεν θα άλλαζε καθόλου εμφανισιακά: μαλλιά και μούσια.

…θα ενέπνεε τους μαθητές του με παραβολές, όπως “ο κακός ασφαλίτης”, “η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα αστυνομία” και “μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι μπάτσοι, αλλά στον άλλο κόσμο θα φάνε την τσαπού”.

…τα μεγαλύτερα “θαύματά” του θα ήταν ο πολλαπλασιασμός των μολότοφ στην Κανά και η ανάσταση του Λαζάρου, ενός 15χρονου που είχαν σκοτώσει κάτι Ρωμαίοι ειδικοί φρουροί.

…η σταύρωσή του θα αμαυρωνόταν από τα σοβαρά επεισόδια που θα προκαλούσαν οι “γνωστοί-άγνωστοι” σε τράπεζες και καταστήματα γύρω από τον Γολγοθά.

…αντί για σταυρό, θα ζητούσε να κρεμαστεί σε ένα “Α”, με ανοιχτά τα πόδια και τα χέρια, σχηματίζοντας έτσι το σύμβολο της αναρχίας.

…αντί να διώξει τους εμπόρους έξω από το ναό, θα έκανε ντου με τους μαθητές του και θα τους έσπαγαν τις βιτρίνες ή ό,τι είχαν εκείνη την εποχή, τέλος πάντων.

…θα έλεγε: “Όταν σε χτυπάνε στο ένα μάγουλο, γύρνα και ρίχτους μια μολότοφ”.

…πιθανότατα, θα τον αποκλήρωνε ο πατέρας του και θα έβρισκε κάποια άλλη να του κάνει ένα νορμάλ παιδί, για να κληρονομήσει τη βασιλεία του.

Από thestranger.wordpress

Ανδρικές ορμόνες

Και για να μη κατηγορηθώ για μισογυνισμό, μετά το post για τις γυναικείες ορμόνες να και το αντίστοιχο για τις ανδρικές:
Βοδινόλη
Τυπική αντρική ορμόνη. Εκκρίνεται μονίμως και έχει ως αποτέλεσμα ο άντρας να τρώει σαν βόδι ανεξάρτητα αν βρίσκεται σπίτι του, σε ταβέρνα ή στο Vardis και με γυναικεία συντροφιά. Παρότι τα βόδια είναι χορτοφάγα, η βοδινόλη ανοίγει την όρεξη για κάθε είδους ψητά, για ψαρομεζέδες, για σάλτσες και λαδομπούκια. Δεν έχει επιπτώσεις στις πράσινες σαλάτες και στα ραδίκια.

Μπεκρουλίνη (ή κουνουπιδόλη ή χωματόλη ή αυγουλίνη ή λιωματίνη ή κοκκαλίνη)
Ορμόνη που εκκρίνεται οποαδήποτε ώρα του 24ώρου, αρκεί να υπάρχει η σωστή παρέα. Δημιουργεί τάση προς το μπεκρούλιασμα και συνήθως ακολουθεί χρονικά την βοδινόλη. Συχνές επιπτώσεις είναι ο ύπνος με ρούχα, παπούτσια και ανοιχτά τα φώτα, σπάσιμο καθρέφτη με το κεφάλι κλπ. Αν συνδυαστεί με ατυχία, μπορεί να οδηγήσει σε ξύπνημα δίπλα σε γκόμενα-κουασιμόδο. Η ακατάσχετη έκκριση της μπεκρουλίνης οδηγεί τον άντρα σε σίγουρη καραγκιοζοποίηση.

Ποδοσφαιρίνη
Πανίσχυρη αντρική ορμόνη. Εκκρίνεται τα βράδια του Champions League, Mundial καθώς και τις Κυριακές. Συνηθισμένο αποτέλεσμα είναι η απώλεια συνείδησης και η πλήρης αδιαφορία για οτιδήποτε συμβαίνει εκτός αγωνιστικού χώρου. Συνοδεύεται από εκφράσεις όπως "γκ.... οοόχι ρε πουστη", "πουτάνα μπάλα", "πουλημένο κοράκι", "πάρτε το γκολάκι και μόκο", "γαμώ τον άξονα της Γης" κ.ά. Στις γυναίκες προκαλεί αντίστοιχη αύξηση της μουρμουρόνης.

Διπλανόλη
Αυτή η ορμόνη εκκρίνεται σε όλους τους άντρες και πιο πολύ σε αυτούς με μόνιμη σχέση. Έχει ως αποτέλεσμα να γουστάρει περισσότερο κάποια άλλη γυναίκα από αυτή που έχει, όπως εκείνη στο διπλανό γραφείο, στο διπλανό διαμέρισμα, στην διπλανή ομπρέλα της παραλίας, στο διπλανό αμάξι στο δρόμο, την κολλητή της φίλης του ή την αδελφή της κλπ. Αυτό συμβαίνει ακόμη και αν η δική του είναι αντικειμενικά πιο ωραία από τις άλλες. Δεν υπάρχει τρόπος καταστολής αυτής της ορμόνης.

Μουνοδουλίνη
Πρόκειται για ορμόνη που υπάρχει σε πολλούς άντρες και επιφέρει την πλήρη και άνευ όρων υποδούλωσή του σε κάποια γυναίκα. Η δράση της είναι ύπουλη γιατί ποτέ ο ασθενής δεν έχει επίγνωση της καταστάσεώς του αντίθετα πιστεύει ότι ελέγχει πλήρως τη γυναίκα. Τυπικές ενδείξεις είναι η απομάκρυνση από παλιούς φίλους, η αποχή από αγαπημένες συνήθειες και δραστηριότητες, καθώς και άλλες πιο περίπλοκες. Η ύπαρξη της μουνοδουλίνης μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο με την βοήθεια τρίτων, κυρίως φίλων αλλά σπάνια αντιμετωπίζεται.

Καληνυχτίνη
Πρόκειται για ειδική περίπτωση ορμόνης που συναντάται σε ορισμένους άντρες. Συνέπεια αυτής είναι ο άντρας να γυροφέρνει κάποια γυναίκα αλλά ποτέ να μην προχωράει παραπάνω. Αρκείται στο να τη συνοδεύει έξω και να την γυρνάει το βράδυ σπίτι, γι'αυτό και λέγεται "καληνύχτας". Κάποια στιγμή η καληνυχτίνη αντικαθίσταται από τη μουνοδουλίνη.

Μπακουρόλη
Άλλη εξειδικευμένη ορμόνη. Χτυπά ορισμένους άντρες και έχει ως
αποτέλεσμα να βλέπουν "πεϊνιρλί" μόνο στα everest, στο filmnet και στο sirocco. Συνήθως οι ασθενείς αυτοί πάνε πολλοί μαζί, τουλάχιστον τρεις, και το καλό τους χέρι είναι πολύ πιο δυνατό από το άλλο. Το τέλος της μπακουρόλης έρχεται χάρη στη νυμφουλίνη.

Φιγουρατζίνη
Πρόκειται για συνηθισμένη ορμόνη, η επίδραση της οποίας εχει ως αποτέλεσμα ο άντρας θύμα να επιδεικνύει ό,τι νομίζει πως ζηλεύουν οι άλλοι σε αυτόν. Συγκεκριμένα: Αν πρόκειται για την ωραία φίλη του: Πάει στο κλαμπ, γυρνάει το κεφάλι του σαν περισκόπιο και κοιτάζει να δει αν την κοιτάζουν. Τότε καμαρώνει σαν γύφτικο σκεπάρνι, κάνει high five με τον "κολλητό" μπάρμαν με την αλογοουρά και παραγγέλνει.
Αν πρόκειται για αυτοκίνητο: Του βάζει φιμέ ζελατίνα στα τζάμια, μαύρα πίσω φώτα, ψεύτικη extra εξάτμιση, τιμόνι momo, δικτυωτά προσκέφαλα, stereo με subwoofer, πετσετάκι Dewars στο ταμπλό κλπ. Μετά παίρνει σβάρνα τις καφετέριες από το Μικρολίμανο μέχρι τη Νέα Ερυθραία παίζοντας με 120db σκυλοπόπ, κλαψομούνικα ζεϊμπέκικα και όλα τα σουξέ του Village 88.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε το παράδοξο ότι η φιγουρατζίνη ενισχύει και αποδυναμώνει συγχρόνως την θεωρία του Δαρβίνου। Την ενισχύει γιατί οι φιγουρατζήδες αποτελούν τον χαμένο εξελικτικό κρίκο ανάμεσα στον πίθηκο και τον άνθρωπο. Την αποδυναμώνει γιατί αποδεικνύει ότι διαδικασία της Φυσικής Επιλογής δεν είναι αρκετή για να απαλλάξει την Φύση από εντελώς άχρηστα και χωρίς λόγο ύπαρξης όντα, όπως οι φιγουρατζήδες .

Απο musicheaven

Το πάρτυ τελείωσε. Τα κεφάλια μέσα...

Τη δεκαετία του `70 τη θυμάμαι σαν χθες.

Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες Austin Morris Allegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε να στο χαλάσει. Τόσο καλά ...

Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80. Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου. Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ` το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας. Η χαρά του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια.

Ώσπου ήρθε το τέλος. Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε κι`άλλοι. Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη και τον Σωκρατάκια που έλεγε και ο μακαρίτης ο Κίτσος και μπρρρ..

Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια. Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα. Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα. Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης». Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.

Και μετά ήρθε το ευρώ. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).
Παρόλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch HD TV's, και πάει λέγοντας. Όχι παίζουμε. Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε..

Ναι, αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με π..ς αυγά δεν βάφονται. Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά. Όλα ήταν σικέ. Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας. Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυσυμπαθούν. Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων .. τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες. Και ο κύκλος κλείνει.

Μας βλέπω ξανά με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.
Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν. Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν.
Γεννήθηκαν αργά. … ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

Από otwnagrafwn

Συνταγματολόγοι και συνταγματάρχες

Συντάκτης: Θανάσης Καρτερός

Βασικές διατάξεις του ασφαλιστικού νομοσχεδίου παραβιάζουν το σύνταγμα της χωράς, αποφάνηκε πριν λίγες μέρες ομόφωνα το Ελεγκτικό Συνέδριο, το ανώτατο δικαστικό συμβούλιο της χωράς. Ε, και; Το νομοσχέδιο έγινε νομός χωρίς να ιδρώσει ούτε το αφτί του Παπανδρέου, ούτε το αφτί του συνταγματολόγου Λοβέρδου, ούτε δυστυχώς το αφτί κάποιου βουλευτή της πλειοψηφίας, εκτός των τριών που έχουν κρατήσει ανοιχτά τα αφτιά τους στη λαϊκή εντολή και όχι μονο στις εντολές της τρόικας.

Να μας συγχωρήσουν οι ανώτατοι δικαστικοί που διατύπωσαν την άποψη περί αντισυνταγματικότητας του σχετικού νομοθετήματος, αλλά υπάρχουν σοβαρά ερωτηματικά για τη στάση τους. Δεν ξέρουν ότι η πατρίδα βρίσκεται σε κίνδυνο; Αγνοούν ότι σε περιπτώσεις όπως αυτή υπέρτατος νόμος είναι η σωτηρία της; Είναι δυνατό το σύνταγμα να στέκεται πάνω από τέτοιο ιερό σκοπό; Δεν σώθηκε τόσες φορές η Ελλάδα, συνήθως από τον εαυτό της, επειδή αποφασισμένες ομάδες ανθρώπων είχαν την τόλμη να παραβιάσουν το σύνταγμα, ενίοτε και να το γράψουν στα παλιά τους παπούτσια ή το πιο συνηθισμένο, στις παλιές τους αρβύλες;

Για ποιο σύνταγμα μιλάμε λοιπόν τέτοιες στιγμές; Προβλέπει μήπως το σύνταγμα ότι στην πλατεία Συντάγματος θα είναι εγκατεστημένη η τρόικα, η οποία αποφασίζει και διατάζει τι είναι νόμιμο, τι είναι ηθικό και τι τέλος πάντων αναγκαίο για την πατρίδα, έστω κι αν πρόκειται για Μνημόνιο στην αγγλική; Προβλέπει ότι οι υπουργοί θα είναι υπάλληλοι και ο πρωθυπουργός τμηματάρχης βήτα της τρόικας; Προβλέπει ότι η εκλεγμένη κυβέρνηση θα δηλώνει ανοιχτά ότι υπακούει σε άλλα, εκτός λαϊκής εντολής κελεύσματα για να επιβάλλει μέτρα που της επιβάλλονται έξωθεν; Ή προβλέπει ότι ο κάθε κηπουρός του ΔΝΤ είναι πάνω από Ελεγκτικά Συνέδρια και αλλά όργανα πολυτελείας στη δεδομένη κατάσταση;

Και βεβαία δεν τα προβλέπει. Διότι απλούστατα το σύνταγμα δεν είναι της παρούσης. Θα έρθει η ώρα του, μαζί με την ώρα της κοινωνικής δικαιοσύνης, της πράσινης ανάπτυξης, του κράτους δικαίου, του σοσιαλισμού, ακόμα και του κράτους των εργατών και αγροτών, που λέει ο λόγος. Όπως θα έρθει και η ώρα των ελεγκτών του συντάγματος, αφού όμως περάσει η ώρα των άλλων ελεγκτών. Ως τότε σκασμός οι συνταγματολόγοι όταν μιλούν οι συνταγματάρχες - της τρόικας, για να μην παρεξηγηθούμε…

Απο www.avgi.gr

Πώς οι εργαζόμενοι αυτοδιαχειρίστηκαν ένα εργοστάσιο

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗ ΤΗΣ «ΖΑΝΟΝ», ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΒΕΡΜΟΥΔΕΣ

Η παρουσία του Χόρχε Βερμούδες μας έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε για την οικονομία διότι η Αργεντινή θυμίζει αρκετά την ελληνική περίπτωση. Η Αργεντινή, όταν βρέθηκε σε ανάλογη θέση, κήρυξε στάση πληρωμών και προχώρησε σε αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Ο λαός αντιμετωπίζοντας αυτήν την κατάσταση κατέβηκε στους δρόμους, αυτοοργανώθηκε, κατέλαβε εργοστάσια και χώρους δουλειάς. Ο συνομιλητής μας είναι μέλος της κατάληψης που λειτουργεί το εργοστάσιο, της Ζανόν. Η συνέλευση εκλέγει το Δ.Σ. και καθορίζει τη στρατηγική της επιχείρησης. Επειδή οι περισσότεροι από τους εργαζομένους δεν ήταν απόφοιτοι λυκείου, ίδρυσαν στο χώρο του εργοστασίου σχολείο δεύτερης ευκαιρίας. Στη συζήτηση μας μετέφερε την εμπειρία πώς οι εργαζόμενοι πήραν τις τύχες στα χέρια τους, οι οποίοι ξεπέρασαν και τα ίδια τους τα λάθη μέσα από τις δημοκρατικές λειτουργίες, την αλληλεγγύη.

Τη συνέντευξη πήραν
o Μπάμπης Κοβάνης
και o Στάθης Κουτρουβίδης

Από την περίοδο της κρίσης έχει βελτιωθεί η κατάσταση, έστω και στο ελάχιστο, και ειδικά για τους εργαζόμενους;
Μετά το 2001, με την υποτίμηση και την αλλαγή του νομίσματος, χάσαμε περίπου το 40% του μισθού, το οποίο δεν το ξανακερδίσαμε ποτέ. Η σχέση του «αργεντίνικου πέσος» με το δολάριο υποτιμήθηκε. Βέβαια, αυτό επέτρεψε να υπάρξει μια σχετική επαναβιομηχάνιση της χώρας, με αποτέλεσμα το ποσοστό ανεργίας από το 28% να περιοριστεί περίπου σε ένα ποσοστό της τάξης του 18%. Το ΑΕΠ της Αργεντινής, το 1950, πήγαινε 50% στο κεφάλαιο και 50% στην πλευρά των μισθωτών, τώρα οι μισθωτοί έχουν φτάσει να παίρνουν ποσοστό της τάξης του 26-28%. Άρα υπάρχει μια μεγάλη υποβάθμιση της δικής μας συμμετοχής στο αργεντίνικο ΑΕΠ.


Η αντιστοιχία αυτού του ποσοστού σε σχέση με τον πληθυσμό ποιά είναι;
Το 80% του πληθυσμού παίρνει το 28% του ΑΕΠ της Αργεντινής. Η Αργεντινή περηφανευόταν έως τότε, ότι είχε ισχυρή και δυναμική μεσαία τάξη, που ήταν και ο φορέας εκσυγχρονισμού της χώρας, στην οποία ανήκαν καθηγητές, πανεπιστημιακοί, δικηγόροι. Αυτές οι επαγγελματικές κατηγορίες έχουν φτωχύνει σε μεγάλο βαθμό.


Ποιες άλλες είναι οι ορατές συνέπειες από το 2001 και μετά;
Η πρώτη και η σημαντικότερη αλλαγή είναι αυτό που θα λέγαμε συλλογική κουλτούρα. Έως τότε συνήθως, η συμπεριφορά των ανθρώπων διακρινόταν από μια έντονα ατομικιστική λογική που συνοψιζόταν στο «ου μπλέξεις», αντίθετα σήμερα έχει αυξηθεί τρομακτικά η έννοια της συλλογικής αλληλεγγύης. Για παράδειγμα: σε μια πόλη όταν φυλάκιζαν κάποιον, η πιο κοινή απάντηση ήταν «δεν με ενδιαφέρει τι συμβαίνει εκεί», στη συνέχεια φυλάκιζαν στη δική του πόλη κάποιον, γεγονός που πάλι περνούσε απαρατήρητο. Μετά πήγαινε στο σπίτι του και υπήρχε ένα μέλος της οικογένειας, που είχε συλληφθεί και δεν είχε κανέναν να πάρει κανέναν τηλέφωνο, διότι όλοι είχαν συλληφθεί...
Στο πολιτικό επίπεδο το σύνθημα της εξέγερσης του 2001, μπροστά στο κοινοβούλιο, ήταν «να φύγουν όλοι» αλλά δεν είχε ουσιαστικό αποτέλεσμα. Οι ίδιες πολιτικές φιγούρες που υπήρχαν και τότε, υπάρχουν και σήμερα. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, οι οποίες επίσης δεν άλλαξαν, έχουν ακόμα τη δύναμη να διαιρούν τους κοινωνικούς αγώνες και να τους αφαιρούν κάθε ταξικό χαρακτήρα. Οι εργαζόμενοι, όμως, έχουν αρχίσει να αυτοοργανώνονται και να επικοινωνούν μεταξύ τους σε επίπεδο βάσης, λειτουργούν ανεξάρτητα παρακάμπτοντας τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Αυτό που επίσης έμεινε σε πρακτικό επίπεδο είναι το εξής: το 2001 πολλές από τις επιχειρήσεις έκλεισαν διότι χρεοκόπησαν, καταλήφθηκαν από τους εργαζομένους και, σήμερα, συνεχίζουν να λειτουργούν υπό τον έλεγχο των εργαζομένων. Η λειτουργία αυτή όμως, σε περίοδο κρίσης, είναι ένα φόβητρο για τους εργοδότες, διότι, εάν κλείσει η επιχείρηση, υπάρχει ο «κίνδυνος» να την πάρουν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι. Στη δική μας περίπτωση υπάρχει μια νομική μορφή κοπερατίβας. Λειτουργούν συνολικά περίπου 250 τέτοιες επιχειρήσεις σε διάφορους τομείς στην Αργεντινή, με διάφορες μορφές ανάμεσα στις οποίες και η δική μας.


Τα παλαιά αφεντικά τι έκαναν, ενσωματώθηκαν στις κοπερατίβες ή όχι;
Δεν κράτησαν ενιαία στάση. Θα ξεκινήσω από τη δική μας επιχείρηση, στην οποία δουλεύουν συνολικά 427 εργαζόμενοι. Πρόκειται για την επιχείρηση Ζανόν, που φτιάχνει κεραμικά. Ήταν η πιο σημαντική επιχείρηση στον κλάδο της κεραμικής στην Αργεντινή. Είναι μια κλασική περίπτωση, κατά την οποία η εργοδοσία σιγά – σιγά άδειαζε χρηματοοικονομικά την επιχείρηση. Έπαιρνε δάνεια, προχωρούσε σε μια μικρή επένδυση για να λειτουργεί και έπειτα τα κέρδη, τα έβγαζε στο εξωτερικό. Οι περισσότερες από τις επιχειρήσεις με αυτόν τον τρόπο, εμφάνιζαν παθητικό μεγαλύτερο από το ενεργητικό, ανάγκαζαν την επιχείρηση να μπει σε ένα ειδικό καθεστώς πρόληψης κρίσεων -όπως λεγόταν- που τους επέτρεπε να απολύσουν τους μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους, έπαιρναν νέους και στη συνέχεια την οδηγούσαν μεθοδικά και σταδιακά σε πλήρη χρεοκοπία. Έτσι, λάμβαναν δάνεια από τις τράπεζες με τις οποίες είχαν καλή συνεργασία, έφταναν με αυτές σε μια τελική συμφωνία, έπαιρναν ένα τελικό δάνειο, ζητούσαν μια επιμήκυνση αποπληρωμής του χρέους, έβγαζαν τα λεφτά έξω, κήρυσσαν πτώχευση και απέλυαν όλους τους εργαζόμενους ανοίγοντας μια νέα επιχείρηση. Ήταν μια μορφή δόλιας πτώχευσης.


Σε αυτό το δυσμενές πλαίσιο, πώς καταφέρατε να πάρετε στα χέρια σας την επιχείρηση και να τη λειτουργήσετε;
Το αφεντικό, όπως ξέρουμε, συνήθως δεν φεύγει, ακόμα και αν χρεοκοπήσει η επιχείρηση, επομένως κάτι τέτοιο δεν ήταν εύκολο. Οι διακόσιοι από τους 400-500 εργαζομένους μόλις έκλεισε το εργοστάσιο, κατασκηνώσαμε και το περικυκλώσαμε. Το βασικό μας επιχείρημα ήταν ότι δεν υπήρχε παθητικό, ενώ παράλληλα αρχίσαμε να παίρνουμε και άλλα νομικά μέτρα για να υπερασπιστούμε τα δίκαιό μας και να ενημερωθούμε για τα οικονομικά στοιχεία της επιχείρησης. Υπήρχε, επίσης, ένα ισχυρό κοινωνικό δίκτυο στην πόλη που μας ενίσχυε συνεχώς. Για παράδειγμα οι κάτοικοι μιας παραγκούπολης μας στήριζαν οικονομικά, όπως συνέβη και με την τοπική φυλακή της περιοχής, οι κρατούμενοι της οποίας αποφάσισαν δύο μέρες την εβδομάδα να μην τρώνε το φαγητό τους και να μας το προσφέρουν. Υπήρξε και ένα στοιχείο που έκανε τη διαφορά, μια δικαστίνα έβγαλε απόφαση, ότι το λοκ-άουτ της εργοδοσίας συνιστούσε επιθετική ενέργεια ενάντια στους εργαζομένους και έβλαπτε τα συμφέροντά τους. Αυτή η απόφαση ήταν σημαντική για να αλλάξει το τοπίο. Πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη ότι η απόφαση αυτή υπήρξε προϊόν τεράστιας κοινωνικής πίεσης, και για έναν ακόμη λόγο, διότι δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί το κλείσιμο της επιχείρησης εκ μέρους της εργοδοσίας.
Επιπλέον, η απόφαση είχε ορισμένα πρακτικά αποτελέσματα τα οποία ήταν άμεσα εκτελεστέα. Υποχρέωνε την Ζανόν και την εργοδοσία να επιστρέψει στο εργοστάσιο με όλους τους εργαζομένους χωρίς να κάνει απολύσεις και παράλληλα, μας επέτρεπε να διασφαλίσουμε ότι δεν θα γίνει υφαρπαγή του μηχανολογικού εξοπλισμού, όπως επίσης, ότι θα μπορούσαμε να πάρουμε μέρος από τα στοκ που ήταν τεράστια να τα πουλήσουμε και να εισπράξουμε μέρος των καθυστερούμενων οφειλών της εργοδοσίας. Ήμασταν στους έξι μήνες, όταν η εργοδοσία πληροφορήθηκε τη δικαστική απόφαση, και αποφάσισε να απολύσει όλο το προσωπικό. Οι εργαζόμενοι είχαμε μπει ήδη μέσα, με βάση τη δικαστική απόφαση, και πουλήσαμε όλο το στοκ. Όταν τέλειωσε το στοκ, είχαν δύο δυνατότητες. Ή να βάλουν το εργοστάσιο να δουλέψει για λογαριασμό τους ή να εισπράξουν ένα αστείο πόσο με βάση το επίδομα ανεργίας, 150 πέσος, όταν το καλάθι της νοικοκυράς γέμιζε με 700 περίπου πέσος.


Η λειτουργία του εργοστασίου προφανώς δεν ήταν εύκολη...
Όχι, βέβαια, κάθε άλλο. Η εργοδοσία κινήθηκε νομικά και πέτυχε να ληφθεί απόφαση εκκένωσης του εργοστασίου, όμως ήταν πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί μια τέτοια απόφαση. Δεν τολμούσε κανείς να επιβάλλει μια τέτοια απόφαση, και για έναν ακόμη λόγο. Διότι τα συνδικάτα των δημοσίων υπαλλήλων και των καθηγητών της περιοχής αποφάσισαν την ίδια περίοδο να προχωρήσουν σε απεργία και να κυκλώσουν το εργοστάσιο με περίπου 8.000 άτομα. Όπως καταλαβαίνετε, οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιης εκκένωσης, θα οδηγούσε σε αιματοκύλισμα.
Η εργοδοσία υποστήριζε ότι οι εργαζόμενοι δεν είχαν τεχνικά τις ικανότητες να βάλουν μπροστά τα καμίνια του εργοστασίου. Αυτό δεν ήταν αλήθεια, ενώ και για τις πρώτες ύλες συνεισέφεραν οι ιθαγενείς της περιοχής, Μαπούτσε, που μας τις πρόσφεραν δωρεάν.

Η απάτη της δεκαετίας σε ταληράκια

Η απάτη της δεκαετίας σε ταληράκια.
(του Charles Hugh Smith, κατακρεουργένα εμπλουτισμένο από την αφεντομουτσουνάρα μου)।
1.Δώσε μερικά τρις δολάρια σε ενυπόθηκα δάνεια που δεν έχουν καμία ελπίδα να αποπληρωθούν στο ορατό μέλλον. Μην σε απασχολεί εάν αυτοί που τα παίρνουν δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, ή θα καταποντιστούν στην πρώτη κρίση, διότι εσύ θα τα πακετάρεις όλα μαζί σε δεκάδες δομημένα ομόλογα ενυπόθηκων υποχρεώσεων, δημιουργώντας μια απεριόριστη ζήτηση για δάνεια που είναι αδιάφορο εάν θα αποπληρωθούν. Το ζήσαμε όλοι τόσα χρόνια που μας παρακαλούσαν να μας δώσουν 400.000 ευρώ για να αγοράσουμε σπίτι με μισθούς των 1000-1500ευρώ.
2।Βάλε μια εταιρία αξιολόγησης να αξιολογήσει αυτά τα δομημένα ομόλογα ως απολύτως ασφαλή και χρησιμοποιώντας την καλή βαθμολογία τους, πούλα τα σε επενδυτές ανά τον κόσμο που ψάχνουν “ασφάλεια και αποδόσεις” λες και αυτά τα δύο είναι δυνατόν ποτέ να συνυπάρξουν. Όσο πιο μακρινοί και άσχετοι είναι οι επενδυτές τόσο το καλύτερο. Είτε πρόκειται για golden boys τραπεζών στην επαρχιακή γερμανία, είτε για ασφαλιστικά ταμεία στην ελλάδα όπου το ντήλ το έκανε ο ίδιος ο υπουργός οικονομικών, είτε για αποθεματικά δήμων της Νορβηγίας, σημασία έχει τα δομημένα ομόλογα να φύγουν από τα χέρια σου.


3.Καθώς πουλάς αυτά τα καταδικασμένα να αποτύχουν δομημένα ομόλογα, παίρνεις ταυτόχρονα θέσεις εναντίον τους (short-selling). Άλλωστε εσύ, περισσότερο από κάθε άλλον, γνωρίζεις πως αυτά τα δομημένα ομόλογα δεν θα αντέξουν στο πρώτο φύσημα.

4.Μόχλευσε τη θέση σου, έτσι ώστε για κάθε 1 δολάριο κεφαλαίου που διαθέτεις, να έχεις 100 δολάρια σε στοιχήματα.

5।Κρύψε αυτές τις μοχλευμένες θέσεις εναντίον των δομημένων που ο ίδιος πουλάς, πίσω από offshore εταιρίες ή αλλες λογιστικές πρακτικές που δεν εμφανίζονται στα επίσημα βιβλία σου।

6.Όταν φτάσει η ώρα η καλή και καταρρεύσουν τα δομημένα ομόλογα που πουλούσες, το κράτος θα σου μεταφέρει άμεσα δισεκατομμύρια δολάρια προκειμένου να μην καταρρεύσεις κι εσύ, είτε μέσω πακέτων στήριξης, είτε μέσω κρατικών εγγυήσεων। Ταυτόχρονα θα σου προσφέρει εμμέσως ακόμα περισσότερα, πληρώνοντας τα ιδιωτικά (over-the-counter) στοιχήματα που έβαλες με την AIG (120δις σε CDS έδωσε το κράτος μέσω της AIG μετά την κατάρρευση της Lehman, CDS που δεν ήταν σε καμία περίπτωση υποχρεωμένο να πληρώσει καθώς αποτελούσαν διμερή ιδιωτικά συμφωνητικά. Παρόλαυτα και ο πρώην ΥΠΟΙΚ των ΗΠΑ Paulson και ο νυν Geithner συμφώνησαν σε αυτές τις πληρωμές, χωρίς μάλιστα να αποκαλύψουν σε ποιον πήγαν όλα αυτά τα κρατικά χρήματα). Ταυτόχρονα μέσω των κεντρικών τραπεζών, επιτρέπεις σε αυτές τις ελίτ να δανειστούν αρκετά ακόμα δις με μηδενικό επιτόκιο.

7.Παίρνεις όλα αυτά τα κρατικά χρήματα που έβγαλες από το σημείο 6, αγοράζεις κρατικά ομόλογα μικρής διάρκειας και παίρνεις ένα άκοπο επιτόκιο 3-4% δανείζοντας το ίδιο το κράτος που σου πρόσφερε τα χρήματα.

8.Τώρα οι πολίτες που κατέγραψαν ήδη αρκετά τρις απώλειες από τις μετοχές ως επενδυτές (σε USD 12 τρις υπολογίζονται μόνο οι απώλειες των baby boomers που υπολόγιζαν να βγούν στη σύνταξη την επόμενη δεκαετία), από τις κρατικές εγγυήσεις και τα πακέτα στήριξης που δόθηκαν στις τράπεζες, πληρώνουν μέσω των φόρων το άκοπο επιτόκιο που εσύ απολαμβάνεις μέσω των ομολόγων.

9.Συνεχίζεις να αγοράζεις ομόλογα, καθώς το κράτος εκδίδει συνεχώς καινούργιο χρέος, προσπαθώντας να πληρώσει για όλες αυτές τις παροχές που προσφέρει στο χρηματο-οικονομικό σύστημα. Με λίγα λόγια το κράτος δανείζεται μέσω ομολόγων για να προσφέρει χρήματα στις ελίτ, που αυτές με τη σειρά τους αγοράζουν κρατικά ομόλογα κερδίζοντας το επιτόκιο.

10.Σε κάποιο σημείο σταμάτα να αγοράζεις ομόλογα και μάλιστα πούλα και μερικά από αυτά στις αγορές, προκειμένου να πέσουν οι τιμές τους και να αυξηθεί η επιτοκιακή απόδοσή τους (το spread που λέγαμε). Δημιούργησε συνθήκες υπερβολικής τεχνητής προσφοράς στην αγορά ομόλογων προκειμένου να αυξηθούν τα επιτόκια (σας θυμίζει το παράδειγμα της ελλάδας καθόλου κ. Προβόπουλε?). Διέδωσε στις αγορές πως το “σπάταλο” κράτος πρέπει να τιμωρηθεί.

11.Αγόρασε δις σε μακροχρόνια ομόλογα με τα αυξημένα επιτόκια προκειμένου να κερδίσεις από το παραπάνω επιτόκιο. Το παραπάνω επιτόκιο όμως βαρύνει τους προϋπολογισμούς των κρατών, που μπαίνουν σε περίοδο λιτότητας, κόβοντας τα έξοδα και αυξάνοντας τους φόρους, προκειμένου να συνεχίσουν να πληρώνουν τους υψηλότερους τόκους.

12.Την έβδομη μέρα ξεκουράσου, βλέποντας τα έσοδα σου να ρέουν καθώς το κράτος απομυζά τους πολίτες για να αποπληρώσει τα τοκοχρεωλύσια των ομολόγων που εξέδωσε για να “σώσει” το χρηματο-οικονομικό σύστημα από την “καταστροφή”.

Ποιά είναι η τρύπα σε αυτό το παιχνίδι? Πώς α) το κράτος μπορεί να μην πληρώσει τα ομόλογά του, και πως β) μπορεί να δημιουργήσει πληθωρισμό για να διευκολύνει την αποπληρωμή τους। Και για τις δύο περιπτώσεις οι ελίτ έχουν φροντίσει να διαθέτουν αρκετή δύναμη μέσα στο κράτος και τους οικονομολόγους του συστήματος προκειμένου να αποτρέψουν τέτοιες εξελίξεις. Δεν είναι τυχαίο πως μετά την Ιρλανδία και μετά την Ελλάδα, προγράμματα λιτότητας ανακοινώθηκαν σχεδόν σε όλες τις χώρες, ανεξάρτητα με το εάν χρειάζονταν ή όχι. Τα προγράμματα λιτότητας έχουν στόχο να μειώσουν τις δαπάνες και να αυξήσουν τα έσοδα προκειμένου να μειώσουν (αποπληρώσουν) το χρέος. Χρέος που δημιουργήθηκε κυρίως για να σώσει τις ελίτ.

Επιπλέον σχόλια.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια επιστροφή στην προ-νεωτερική λογική των οικονομικών του κράτους. Ο ρόλος των φόρων στο κράτος του 17-18ου αιώνα, δεν ήταν να προσφέρουν υπηρεσίες στους πολίτες, αλλά να αποπληρώσουν τους αριστοκράτες ομολογιούχους που το είχαν δανείσει για να διεξάγει πολέμους που πολλές φορές οι ίδιοι αποφάσιζαν και κατεύθυναν. Η φορολογία δηλαδή ήταν regressive , με λίγα λόγια αντιστρόφως προοδευτική, καθώς έπαιρνε χρήματα από τους πολλούς για να τα μεταφέρει στους λίγους μέσω της πληρωμής των ομολόγων και των τόκων τους.

Η φορολογία των σύγχρονων κρατών τα τελευταία 20 χρόνια γίνεται ολοένα και λιγότερο προοδευτική (οι πλούσιοι πληρώνουν όλο και μικρότερους φορολογικούς συντελεστές και οι επιχειρήσεις διαθέτουν χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές από τους ιδιώτες), και περισσότερο αναλογική (ενιαίος φορολογικός συντελεστής για όλα τα εισοδήματα, αύξηση του αναλογικού ΦΠΑ, των αναλογικών φόρων στο πετρέλαιο κλπ). Άρα όλο και περισσότερο η φορολογία λειτουργεί ως μηχανισμός μεταφοράς πλούτου από τους φτωχότερους στους πλουσιότερους, μέσω της αποπληρωμής των ομολόγων.

Αν θέλετε κι άλλες ανατριχιαστικές αναλογίες για αυτή την επιστροφή στη φεουδαρχία πως θα σας φαινόταν το εξής: Οι αγγαρείες, οι εργασίες δηλαδή που επιτελούσε ο δουλοπάροικος υπέρ του κυρίου του, έχει υπολογιστεί πως ήταν συνήθως μεταξύ 20-30% του συνολικού εργασιακού του χρόνου। Με λίγα λόγια πρόσφερε το 20-30% της εργασίας του δωρεάν. Τι ποσοστό της εργασίας τους προφέρουν δωρεάν (μέσω τόκων) στις τράπεζες, όλοι όσοι διατηρούν σταθερά χρεωμένες πιστωτικές κάρτες? Περίπου 15% , και μάλιστα νιώθουν πολύ χαρούμενοι όταν μεταφέρουν το υπόλοιπο με προνομιακή χρέωση μόλις 7% για έναν χρόνο .

Απο techiechan

Ανέκδοτο - Ο Σουζούκι

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου.
Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον
Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.

«Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;» λέει
η δασκάλα.
«Ποιος είπε 'δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο'»
Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
«Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια», απαντά.
«Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε:
'Κυβέρνηση του λαού, απότο λαό και για το λαό'»,ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
«Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ»,
απαντά και πάλι ο Σουζούκι.
Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
«Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία: «Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι!»
«Ποιος το είπε αυτό;;;» ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
«Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς».
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.

«Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
«Ποιος το είπε αυτό;;;» ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
«Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη
διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991».
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:

«Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα, λέω γω!!!»
Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα:
«Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997,
στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου».

Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν:

«Α γαμήσου ρε μαλακισμένο, Σουζούκι».
Ατάραχος ο γιαπωνέζος:
«Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».
Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει
σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
«Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο!!».
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
«Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του».

Γυναικείες ορμόνες

Γυναικείες ορμόνες

Πέρα από τις γνωστές ορμόνες, όπως είναι η οιστραδιόλη, η προγεστερόνη, κ.λ.π, υπάρχουν ακόμη κάποιες ορμόνες, που ανακαλύπτουμε δυστυχώς σταδιακά στις γυναίκες.

Εχουμε λοιπόν:

Χοντοσεντερόνη

Βασική γυναικεία ορμόνη, χάρη στην οποία μια γυναίκα, που μπορεί να
μην ξέρει να πάει ούτε από την Ομόνοια στο Σύνταγμα, εντοπίζει με
κλειστά μάτια όλα τα υποκαταστήματα της αλυσίδας Hondos Center σε
ακτίνα 150 ναυτικών μιλίων.

Φερτηκαρταρεκαργιόλη

Ορμόνη, που εκκρίνεται ιδιαίτερα κάθε Σάββατο πρωί, και διεγείρει την
γυναίκα έτσι ώστε να αποσπάσει την πιστωτική κάρτα του άντρα, αφού η
δική της έχει καταστραφεί από την χοντοσεντερόνη.

Ευρωχλωρίνη

Με την έκκριση αυτής της ορμόνης η γυναίκα αφήνει την πιστωτική κάρτα
και στρέφεται στα μετρητά του άντρα, τα οποία και "καθαρίζει" σε χρόνο
ρεκόρ. Εφόσον συνδυαστεί με τις δύο προηγούμενες, ασ'τα να πάνε.

Τηλεφωνίνη

Ορμόνη, που δίνει στη γυναίκα την ικανότητα να μπορεί να μιλά στο
τηλέφωνο για πολλές ώρες χωρίς να χρειάζεται τροφή και νερό.
Εκκρίνεται καθημερινά σε σταθερή ποσότητα, αλλά παρατηρείται
υπερέκκριση όταν η φερτηκάρταρεκαριόλη και η ευρωχλωρίνη δεν έχουν αποτέλεσμα.

Νυφουλίνη

Πρόκειται για ορμόνη της οποίας η έκκριση αυξάνεται γεωμετρικά με τα
χρόνια και η οποία δημιουργεί στη γυναίκα την ακατανίκητη ανάγκη να
ντυθεί νυφούλα. Εξαιρετικά επικίνδυνη για τους άντρες, αφού μπορεί να
τους
οδηγήσει ακόμη και στον αιφνίδιο γάμο.

Πονοκεφαλίνη

Πρόκειται για ορμόνη που εκκρίνεται κυρίως όταν η γυναίκα βρίσκεται σε
ύπτια θέση (=ξαπλωμένη). Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτή η ορμόνη
δεν προκαλεί πονοκέφαλο στην γυναίκα αλλά οίδημα (=πρήξιμο) στα
γεννητικά όργανα των ανδρών. Η γυναίκα επικαλείται δήθεν πονοκέφαλο
για να αποφύγει άλλες δραστηριότητες. Πιστεύεται ότι συσχετίζεται με τη νυφουλίνη στις μικρές και την φερτηκάρταρεκαργιόλη στις μεγαλύτερες ηλικίες.
Πάντοτε όμως συνδυάζεται με την μουρμουρόνη.

Μουρμουρόνη

Βασική γυναικεία ορμόνη, αφού εκκρίνεται από όλες τις γυναίκες και σε
όλες τις ηλικίες. Διακρίνεται στη γενικομουρμουρόνη (η γυναίκα
μουρμουρίζει γενικά οποιαδήποτε ώρα της ημέρας) και στη κρεβατομουρμουρόνη
(εκκρίνεται πριν τον ύπνο και προκαλεί βασανιστική κρεβατομουρμούρα). Σε συνδυασμό με την τηλεφωνίνη προκαλεί μουρμούρα από τηλεφώνου (γνωστή και ως τηλεγκρίνια). Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αν βρεθεί τρόπος περιορισμού της μουρμουρόνης, ο μέσος όρος ζωής των ανδρών θα αυξηθεί άμεσα κατά 15-20 χρόνια.

Γλυστριδίνη ή φλυαρόνη

Ορμόνη που έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία της γυναίκας να ελέγξει την κίνηση των γνάθων και της γλώσσας της. Εκδηλώνεται με παρατεταμένη φλυαρία, συνδυάζεται ιδανικά με την τηλεφωνίνη και χειροτερεύει τα αποτελέσματα της μουρμουρόνης. Διεθνής ομάδα ερευνητών απέδειξε με μαθηματικό τρόπο ότι δεν υπάρχει αντίδοτο.

Ρομαντζίνη
Η έκκριση αυτής της ορμόνης επιφέρει την προσωρινή αναστολή της εγκεφαλικής λειτουργίας της γυναίκας. Προκαλείται με διάφορους τρόπους, π.χ. λουλούδια, ρομαντικά δείπνα κ.α. Τελικό αποτέλεσμα είναι η γυναίκα να πιστεύει τα φούμαρα που σκαρφίζεται ο άντρας προκειμένου να του κάτσει. Ορισμένες φορές όμως του δημιουργεί προβλήματα, ειδικά όταν βιάζεται. Πάντως πρόκειται για ορμόνη εξαιρετικά χρήσιμη στον άντρα, σε συνδυασμό δε με την τεχνική του "στρίβειν δια του αρραβώνος", του εξασφαλίζει αρκετά χρόνια καλοπέρασης χωρίς να υποστεί τις οδυνηρές συνέπειες της νυφουλίνης.

Ρεμαλίνη
Αυτή η ορμόνη εκκρίνεται στις γυναίκες με σταθερό δεσμό. Εκδηλώνεται με την αποστροφή προς όλους τους φίλους του άντρα και ιδιαίτερα εκείνους που δεν έχουν παραλύσει εγκεφαλικά από τον γάμο ή τον δεσμό και εξακολουθούν να ζουν φυσιολογικά - να ξενυχτάνε, να πίνουν, να καπνίζουν, να γνωρίζουν άλλες γυναίκες κλπ.Συνηθισμένες ατάκες είναι "πάλι με αυτά τα ρεμάλια θα βγεις;", "να πας να μείνεις με τα ρεμάλια τους φίλους σου" και γενικά οποιαδήποτε φράση περιέχει τη λέξη "ρεμάλι" ή συνώνυμό της.

Μπριγιαντίνη
Εδώ δεν εννοούμε την γνωστή λίγδα στο μαλλί των ροκαμπιλάδων αλλά μια γνήσια γυναικεία ορμόνη που εκκρίνεται σε τεράστιες ποσότητες στη θέα ενός μπριγιάν ή ενός μονόπετρου δακτυλιδιού. Η δράση αυτής της ορμόνης επικαλύπτει όλες τις άλλες και ενισχύει τη νυφουλίνη. Οταν το μπριγιάν προορίζεται για ή ανήκει σε άλλη γυναίκα, η μπριγιαντίνη μετατρέπεται σε βρωμιαρόνη.

Παλιολιγουρίνη - Παλιαδελφίνη
Η παλιολιγουρίνη προκαλεί την αποστροφή της γυναίκας για τον άντρα που την φλερτάρει και εκδηλώνεται με σκέψεις ή εκφράσεις όπως "παράτα με ρε παλιολιγούρη" κ.α
Η παλιαδελφίνη αντίθετα εκδηλώνεται όταν η γυναίκα θέλει κάποιον άντρα αλλά αυτός δεν της κάθεται, οπότε και λέει "παλιαδελφή ο τύπος" κλπ. Αυτές οι ορμόνες μπορεί να δράσουν ακόμη και ταυτόχρονα, οπότε έχουμε εκδήλωση σχιζοφρενικής συμπεριφοράς. Και οι δύο υποχωρούν άμεσα με λίγη μπριγιαντίνη.

Τεκνοποιόνη
Ορμόνη που συνήθως συμπίπτει χρονικά με τη νυφουλίνη. Δημιουργεί στην γυναίκα την ακατανόητη ανάγκη να κάνει παιδί και εκδηλώνεται με υστερικές αντιδράσεις στη θέα μωρών άλλων γυναικών. Σημειώνεται δε ότι όσο πιο σπασαρχίδικο είναι το μούλικο, τόσο πιο υστερικές είναι οι αντιδράσεις λατρείας προς αυτό. Σε συνδυασμό με την
κρεβατομουρμουρόνη, τη νυφουλίνη και τη φλυαρόνη, γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνη για τον άντρα. Τα ποιοτικά προφυλακτικά είναι το ελάχιστο μέσο αντιμετώπισής της.

Απο musicheaven

Βιβλία για τις καλοκαιρινές σας διακοπές

Παραλία η μπαλκόνι, μακριά από εφημερίδες και τηλεοράσεις, χαλάρωση!!!
Ας εκμεταλλευτούμε την καλοκαιρινή μας άδεια διαβάζοντας κανένα καλό βιβλίο.
Τολμώ να σας προτείνω μερικά παρακάτω:

Απο thestranger.wordpress

Eπτά ιδιαίτερες ιστορίες μουντιαλικών τελικών...

Η ιστορία των Μουντιάλ έχει αποδείξει ότι το σλόγκαν αθλητικής εταιρείας «τίποτα δεν είναι απίθανο» ταιριάζει γάντι στην (ανά 4ετία) κορυφαία ποδοσφαιρική γιορτή του πλανήτη. Το απρόσμενο πραγματοποιείται, οι ήρωες μετατρέπονται σε αποδιοπομπαίους τράγους και κάθε ενέργεια των πρωταγωνιστών καταγράφεται για πάντα στη βίβλο της ποδοσφαιρικής ιστορίας. Αλλοτε με χρυσά γράμματα και άλλοτε ως... υποσημείωση. Αλλοτε με λεπτομέρειες αρκετές να αποτελέσουν υλικό κινηματογραφικής ταινίας και άλλοτε με στοιχεία που ανακύπτουν έπειτα από λεπτομερείς έρευνες.

1974: Ο Κρόιφ, η σαμπάνια και τα κορίτσια στην πισίνα

Οταν κάποια κορίτσια από το χωριό Χίλτρουπ όπου μένει η ομάδα της Ολλανδίας θα βρεθούν στο ξενοδοχείο των Οράνιε ζητώντας αυτόγραφα από τους παίκτες που «ακόμη κουβαλούν τη δεκαετία του ΄60» όπως τους είχε χαρακτηρίσει ο τηλεσχολιαστής του βρετανικού ΒΒC, ο φωτογράφος της γερμανικής εφημερίδας «Βild» είχε βρει το θέμα του, το οποίο «σοφά» κράτησε ως το Σάββατο πριν από τον τελικό: «Ο Κρόιφ, η σαμπάνια, τα κορίτσια και οι δροσερές βουτιές στην πισίνα»ήταν ο τίτλος που συνοδευόταν και με την απαραίτητη φωτογραφία. Στο κείμενο υπονοούνταν ότι κάποιοι παίκτες της Ολλανδίας είχαν γιορτάσει παρέα με άγνωστα κορίτσια με ολονύκτιο πάρτι τη νίκη τους επί της Βραζιλίας και την πρόκριση στον τελικό. Τα νέα φυσικά έφτασαν στην Ολλανδία και από εκεί και πέρα άρχισε το... ματς! ....Η σύζυγος του Γιόχαν Κρόιφ, η Ντάνι, λέγεται ότι κράτησε τον άνδρα της ξύπνιο όλο το βράδυ ζητώντας του εξηγήσεις και απειλώντας τον με διαζύγιο. Την επόμενη ημέρα, στον τελικό με τη Δ. Γερμανία, ο Κρόιφ μπόρεσε να συγκρατήσει την ψυχραιμία του μόνο για το πρώτο λεπτό του αγώνα, όσο χρειάστηκαν οι Οράνιε για να ανοίξουν το σκορ με πέναλτι που κέρδισε ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» και εκτέλεσε οΝέεσκενς. Από εκεί και πέρα ο μεγάλος ολλανδός σταρ ήταν έξω απ΄ τα νερά του. Μάλιστα το ότι η Γερμανία ανέτρεψε το αποτέλεσμα προτού ολοκληρωθεί το ημίχρονο έκανε τόσο έξαλλο τον Κρόιφ, που ο (χασάπης το επάγγελμα) άγγλος διαιτητής κ.Τζακ Τέιλορμη αντέχοντας την γκρίνια του, τού έδειξε την κίτρινη κάρτα στον δρόμο προς τα αποδυτήρια, ενώ την ίδια στιγμή ο ολλανδός τηλεσχολιαστής Χέρμαν Κούιπχοφ έλεγε ότι«μας ξεγέλασαν και πάλι» θυμίζοντας τα γεγονότα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

1930: Ο πρώτος σουπερστάρ

Για «εμφανή ανωτερότητα των αυθεντικών νέγρων όπως ο Αντράντε » έγραφε ο Τύπος τη δεκαετία του ΄30, όταν ο Ζοζέ Λεάντρο μεσουρανούσε με τη φανέλα της Ουρουγουάης. Ο παππούς του ήταν σκλάβος που το έσκασε από τη Βραζιλία, ειδικευμένος στην αφρικάνικη μαγεία. Ο Ζοζέ Λεάντρο Αντράντε γεννήθηκε στο Σάλτο της Ουρουγουάης από μητέρα αργεντίνικης καταγωγής. Προτού ασχοληθεί επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο έπαιζε μουσική στο τσίρκο, ωστόσο η εξωτική ομορφιά του και το αέρινο ποδοσφαιρικό στυλ του τον ανέδειξαν σε απόλυτο σταρ των Ολυμπιακών Αγώνων του 1924 στο Παρίσι. Εκτός από το χρυσό μετάλλιο και τον θαυμασμό των ποδοσφαιρόφιλων- οι εφημερίδες της εποχής έκαναν λόγο για «εμφανή ανωτερότητα των αυθεντικών νέγρων όπως ο Αντράντε» - είχε κερδίσει και την καρδιά αρκετών γυναικών της αστικής τάξης του Παρισιού, στις οποίες παρέδιδε μαθήματα τανγκό κατά την παραμονή του στην Πόλη του Φωτός! Ετσι αρνήθηκε να επιστρέψει στην Ουρουγουάη ενώ λέγεται ότι έζησε για λίγο με τη διάσημη αμερικανίδα καλλιτέχνιδα Τζοζεφίν Μπέικερ, προτού επιστρέψει στα γήπεδα το 1928 ξαναβρίσκοντας τους συμπαίκτες του και οδηγώντας εκ νέου την Ουρουγουάη στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς του Αμστερνταμ. Ο ίδιος, ο πρώτος ποπ σταρ του ποδοσφαίρου, είχε αποκτήσει το προσωνύμιο «ο άνθρωπος με τα χρυσά πόδια», το οποίο επιβεβαίωσε και στον ποδοσφαιρικό επίλογό του στο Μουντιάλ του 1930 όπου στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής. 1934: Ζωντανός και πρωταθλητής

Η ήττα (4-2) από την Ουρουγουάη στον τελικό του 1930 δεν πείραξε κανέναν τόσο πολύ όσο τον κεντρικό μέσο της Αργεντινής Λουιζίτο Μόντι. Εκρηκτικός χαρακτήρας, κατάφερνε να εκνευρίσει τους αντιπάλους του ακόμη και με προσποίηση στον καθιερωμένο χαιρετισμό, ενώ ισχυρίστηκε ότι «απειλούνταν η ζωή μας εκείνη την ημέρα και αν κερδίζαμε, δεν θα φεύγαμε ζωντανοί από το γήπεδο». Ο Μόντι έκανε ντρίμπλες όμως και εκτός γηπέδων και τέσσερα χρόνια αργότερα οι ιταλικές αρχές που ανακάλυψαν κάποιες ιταλικές ρίζες του φαντεζί και δυναμικού μέσου τον έπεισαν να αγωνιστεί για τη Σκουάντρα Ατζούρα.

Ο φασίστας Μπενίτο Μουσολίνι είχε στείλει στην ομάδα του Βιτόριο Πότσο το το μήνυμα «νίκη ή θάνατος»! Για καλή τους τύχη οι ιταλοί διεθνείς συμπεριλαμβανομένου του Μόντι κατέκτησαν το τρόπαιο και όπως σχολίασε ο αργεντινός μέσος «αν κέρδιζα το 1930 θα με σκότωναν οι Ουρουγουανοί και αν έχανα το 1934 θα το έκαναν οι Ιταλοί». Τελικά «έφυγε» πλήρης ημερών το 1983 με το προνόμιο να είναι ο μοναδικός παίκτης που έχει αγωνιστεί σε δύο τελικούς Μουντιάλ με διαφορετικές ομάδες.

1950: Ο «λησμονημένος» ήρωας Τζίτζια

Ηταν ο άτυπος τελικός του Μουντιάλ της Βραζιλίας, μια και η τελική φάση διεξήχθη ως όμιλος τεσσάρων ομάδων και η ομάδα της διοργανώτριας χρειαζόταν τουλάχιστον ισοπαλία απέναντι στην Ουρουγουάη για να πανηγυρίσει την κατάκτηση του τροπαίου μπροστά σε 199.854 θεατές! Μάλιστα το β΄ ημίχρονο ξεκίνησε με γκολ του Φριάτσα και όλα έδειχναν ότι δύσκολα θα έχανε το τρόπαιο η Σελεσάο. Στο 58΄ όμως, ο Αλσίντες Τζίτζια τροφοδοτεί τον Σκιαφίνο και η Ουρουγουάη ισοφαρίζει και στο 79΄ ο Τζίτζια με διαγώνιο σουτ νικάει τον Μπαρμπόζα στην κλειστή γωνία δίνοντας το τρόπαιο στη Σελέστε.

Η Βραζιλία βυθίζεται στο πένθος, ενώ στο Μοντεβιδέο στήνεται το μεγαλύτερο πανηγύρι όλων των εποχών. Ηταν το τέλος της ποδοσφαιρικής αθωότητας των Βραζιλιάνων και η τελευταία φορά που η Σελεσάο φόρεσε λευκή εμφάνιση (με μπλε γιακά). «Τρεις άνθρωποι έκαναν το “Μαρακανά” να κλάψει. Ο Πάπας, ο Φρανκ Σινάτρα κι εγώ» δήλωσε αργότερα ο Τζίτζια, ο οποίος όμως ουδέποτε βρήκε θέση στις λίστες των κορυφαίων ποδοσφαιριστών όλων των εποχών...

1966: Η εκδίκηση για τον Πόλεμο

Ο θρυλικός άσος των Οράνιε της δεκαετίας του 1970 Βίλεμ φαν Χάνεγκεμ δεν δίστασε να εξωτερικεύσει το μίσος του για τη Γερμανία, καθώς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχαν σκοτωθεί ο πατέρας του, δύο αδερφοί του και μια αδερφή του από βομβαρδισμούς γερμανικών αεροπλάνων. «Δεν με νοιάζει τίποτα άλλο παρά να τους ταπεινώσουμε. Σκότωσαν την οικογένειά μου και τους μισώ» είχε δηλώσει πριν από τον τελικό του Μουντιάλ ανάμεσα στην Ολλανδία και την (τότε Δυτική) Γερμανία το 1974. Αντίθετα ο γεννημένος στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν επόπτης γραμμών του τελικού του 1966 ανάμεσα στην Αγγλία και στη Δ. Γερμανία Τόφικ Μπραχάμοφ που κατακύρωσε το γκολ του Τζεφ Χαρστ στην παράταση κράτησε ως το 1993 το μυστικό του. Ο μύθος θέλει τον Μπραχάμοφ να ερωτάται για πολλοστή φορά περί της επίμαχης φάσης λίγο προτού αφήσει την τελευταία πνοή του. Ηταν και η μοναδική φορά που απάντησε στο ερώτημα «πώς είδες ότι η μπάλα πέρασε τη γραμμή». Ψιθύρισε «Στάλινγκραντ» και (φέρεται να) ξεχρέωσε ένα γραμμάτιο από το παρελθόν.

1978: Ενας αριστερός και ένας αναρχικός

Στο βιβλίο του «Futbol sin trampa» ο τεχνικός της Αργεντινής του 1978 Σέζαρ Λουίς Μενότι συνδυάζει το ποδόσφαιρο με την πολιτική φέρνοντας σε αντιπαράθεση την αριστερή με τη δεξιά ποδοσφαιρική ιδεολογία. Ο Μενότι έχει χαρακτηριστεί ως ο μοναδικός γνήσιος αριστερός προπονητής και ίσως αποτελεί ειρωνεία το ότι η μεγαλύτερη επιτυχία του με την κατάκτηση του Μουντιάλ 1978 είχε τη σφραγίδα της χούντας του στρατηγού Βιντέλα.

«Ηξεραν τα πολιτικά πιστεύω μου, αφού στις εκλογές ήμουν παρατηρητής του κομμουνιστικού κόμματος» έχει παραδεχτεί ο Μενότι, ο οποίος συγκλόνισε τους παίκτες του πριν από τον τελικό εναντίον της Ολλανδίας λέγοντάς τους: «Αντιπροσωπεύουμε το μοναδικό αληθινό αυτής της χώρας, το ποδόσφαιρο. Δεν θα παίξουμε μπάλα για τους στρατιωτικούς στην εξέδρα των επισήμων, αλλά για τον λαό,δεν υπερασπιζόμαστε τη δικτατορία, αλλά την ελευθερία».

Απέναντί του είχε την Ολλανδία του νάρκισσου και αριστεριστή αναρχικού Ερνστ Χάπελ. Του αυστριακού τεχνικού που εισήγαγε τον όρο «πρέσινγκ» στο ποδοσφαιρικό λεξιλόγιο. Κοινό στοιχείο με τον Μενότι ήταν και η εμμονή στο... τρίπτυχο «πειθαρχία, πειθαρχία και πειθαρχία», αλλά και στο κάπνισμα. Αρειμάνιοι καπνιστές και οι δύο, υπολογίζεται ότι μετέτρεψαν σε στάχτη τουλάχιστον τέσσερα πακέτα τσιγάρα κατά τη διάρκεια του τελικού που κρίθηκε στην παράταση (3-1 υπέρ της Αργεντινής).

1986: Ενα λεπτό, ένα τρόπαιο

Ο Μαρσέλο Τρομπιάνι αγωνίστηκε όλο κι όλο ένα λεπτό σε Μουντιάλ! Ωστόσο ο Αργεντινός είχε αντικαταστήσει τον Χόρχε Μπουρουσάγκα στον τελικό του 1986 (Αργεντινή- Δ. Γερμανία 3-2) και στα εξήντα δευτερόλεπτα που βρέθηκε στον αγωνιστικό χώρο του «Αζντέκα» στο Μεξικό πρόλαβε να κάνει μια πάσα με το τακουνάκι και να γιορτάσει την κατάκτηση του τροπαίου σαν πραγματικός πρωταθλητής. Η καλύτερη ανταμοιβή για τις ατελείωτες ώρες που ξόδεψε στον πάγκο της Αλμπισελέστε...

από το Βήμα