Πειραματόζωον η Ελλάς

Η άποψη πως το "ελληνικό ζήτημα" είναι μέρος ενός συνολικού ευρωπαϊκού προβλήματος χρέους, άρα χρήζει συνολικής/ευρωπαϊκής αντιμετώπισης... επιβεβαιώνεται.

Εάν αυτή η άποψη είχε υιοθετηθεί έγκαιρα και από τις ελληνικές κυβερνήσεις και είχε ακολουθηθεί από μέρους τους "σκληρή/εκβιαστική" τακτική και υπό την προφανή απειλή ενός καταστροφικού ντόμινο για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία... τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά/θετικά για την Ελλάδα.

Ενδεχόμενα οι αποφάσεις που πάρθηκαν στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ (όταν και όπως υλοποιηθούν) να αποβούν θετικές για τις χρεωκοπημένες ήδη τράπεζες, καθώς και για τις χώρες που έχουν προβλήματα δανεισμού και δεν έχουν ενταχθεί σε Μνημόνια.

Τι θα γίνει με την Ελλάδα;
Πως θα πορευτεί η "προοδευτική" Συγκυβέρνηση;
Πόσο "ευτυχισμένοι" και επιβεβαιωμένοι μπορούν να αισθάνονται με τις επιστολές Υποταγής και πιστής τήρησης των "προγραμμάτων"/μνημονίων που απέστειλαν Σαμαράς και Βενιζέλος;
Είναι έτοιμοι/αποφασισμένοι να "διαπραγματευθούν" σε κατεύθυνση "απαγκίστρωσης";
Μπορούν πράγματι να σταθούν ΟΡΘΙΟΙ;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ.

1) Οι συνεχείς δηλώσεις των εκπροσώπων της Συγκυβέρνησης περί...κάτι χειροπιαστού που πρέπει να "θυσιάσουμε" στις Βρυξέλλες (διάβαζε ιδιωτικοποιήσεις-Ξεπούλημα εθνικής περιουσίας), για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία της Χώρας...

2) η έλλειψη ισχυρής βούλησης να ακυρώσει δεσμεύσεις (π.χ. νέα μέτρα Λιτότητας για τη διετία 2013-14, άσχετα από την ανώδυνη επιμήκυνση του χρόνου εφαρμογής)...

3) η διατήρηση του καθεστώτος στον ιδιωτικό τομέα (μείωση κατώτατων μισθών, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων, ελαστικότατες μορφές εργασίας κλπ)...
μαρτυρούν την πλήρη ευθυγράμμιση της Συγκυβέρνησης με τους "στόχους" και τις επιδιώξεις δανειστών, τοκογλύφων και Ολιγαρχίας.

Η Βαρβαρότητα... ήρθε και... παραμένει!
Εξακολουθούμε... πειραματόζωα!

Η ΕΡΤ ενόχλησε

Η ΕΡΤ ενόχλησε. Και ενόχλησε πολύ τον τελευταίο χρόνο. Ενόχλησε γιατί απέκτησε φωνή, παρέμβαση κι έγινε σημείο αναφοράς. Γιατί έβγαλε δύο εκλογικές αναμετρήσεις χωρίς να έχει «γραμμή» και χωρίς να υπηρετεί συμφέροντα. Γιατί δεν έπαιξε τα «ρέστα» της στο παιχνίδι ούτε του «Ζήτω το Μνημόνιο», ούτε του «Κάψτε το Μνημόνιο».

Η ΕΡΤ ενόχλησε γιατί έδωσε λόγο σε όλες τις πλευρές και βήμα σε όλες τις απόψεις. Χωρίς τρομολαγνεία, με ψυχραιμία και με σεβασμό στον τηλεθεατή, τον …κοινό του νου και το αυτονόητο – όσο και ξεχασμένο απ΄το μιντιακό star system– δικαίωμά του στην πλήρη και αντικειμενική ενημέρωση.

Η ΕΡΤ ενόχλησε γιατί δεν «μάσησε» στις απειλές, τους ωμούς εκβιασμούς, τις υποδείξεις των πάσης φύσεως παρατρεχάμενων και τις πιέσεις όσων θέλουν τη δημόσια τηλεόραση να λειτουργεί ως παραμάγαζο κομματικών γραφείων. Και ήταν πολλές και απροκάλυπτες οι πιέσεις αυτές. Ενόχλησε η ΕΡΤ μέχρι και γιατί αξιολόγησε τις ειδήσεις με δημοσιογραφικά κριτήρια και όχι με βάση τη …σειρά κατάταξης των κομμάτων στις προηγούμενες εκλογές!

Ενόχλησε η ΕΡΤ. Γι αυτό και πολιτικοί αρχηγοί μεγάλων κομμάτων παρά τις συνεχείς προσκλήσεις, γραπτές και προφορικές, επέλεξαν να …σνομπάρουν τη δημόσια τηλεόραση, να μην εμφανιστούν και να μην δώσουν συνέντευξη σε καμία εκπομπή της ή δελτίο ειδήσεων. Οποία ειρωνεία, δε: Οι συνεργάτες των ιδιων αρχηγών μας κατηγορούν τώρα ότι …αρνηθήκαμε να τους δώσουμε λόγο, ότι αρνηθήκαμε ακόμη και να τους προσκαλέσουμε.

Η ΕΡΤ ενόχλησε κι άλλους. Τάραξε τα βαλτώδη νερά ενός μέρους του συστημικού μιντιακού στερεώματος. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι έφτασαν στο σημείο ακόμη και να παραποιήσουν τα επίσημα στοιχεία της AGΒ για να αποσιωπήσουν την πρωτιά της ΕΡΤ στην τηλεθέαση της βραδιάς των εκλογών της 17ης Ιουνίου.

Η ΕΡΤ «ενόχλησε», λένε κάποιοι, επειδή πληρώνεται από τους έλληνες φορολογούμενους. Παρεμπιπτόντως, και εκείνοι που «ενοχλήθηκαν» από τους ίδιους φορολογούμενους πληρώνονται ως έμμισθοι κομματικοί υπάλληλοι. Εξ ου, ενδεχομένως, και έχουν μπερδέψει τον ρόλο των δημοσιογράφων της δημόσιας τηλεόρασης με εκείνον των, παλαιάς κοπής, πληρωμένων κομματικών κονδυλοφόρων.

Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ όμως δεν έχουν κομματική ταυτότητα. Και τα διευθυντικά της στελέχη, για πρώτη φορά, προέρχονται από τα σπλάχνα της και δεν «φυτεύτηκαν» από τον όποιο υπουργό ή κομματικό παράγοντα. Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ κρίνονται καθημερινά από τους τηλεθεατές για το προϊόν που παράγουν, την ποιότητα της ενημέρωσης που προσφέρουν και την εγκυρότητα της δουλειάς τους. Και τον τελευταίο χρόνο κρίθηκαν επιτυχώς, προφανώς πέραν του επιθυμητού και ανεκτού για κάποιους.

Ας το μετρήσουν αυτό όσοι έμμισθοι υποβολείς κρύβονται πίσω από δήθεν θεσμικούς φερετζέδες και κάνουν ασκήσεις κομματικής υποκρισίας βάφοντας χρωματιστά παπαγαλάκια. Κι ας αδράξουν την ευκαιρία και οι κυβερνητικοί εταίροι να πάρουν ξεκάθαρη θέση για το ποια δημόσια τηλεόραση θέλουν τελικά: Μια δημόσια τηλεόραση-φερέφωνο του εκάστοτε κυβερνητισμού ή μια δημόσια τηλεόραση ανεξάρτητη και υπόλογη μόνον σ΄εκείνους που όντως την πληρώνουν - τους φορολογούμενους τηλεθεατές;

Του Γιώργου Κογιάννη

Ανταποδίδοντας στον Kαμπουράκη

Διάβασα το κείμενο του Καμπουράκη «Ωδή στις παχουλές». Το αγάπησα. Τρυφερό, αληθινό. Με συμφέρει κι όλα. Ίσως γι΄αυτό, μόλις το τελείωσα ένοιωσα ένα χρέος. Χρέος του φύλου μου. Τρυφερής ανταπόδοσης. Στην ανδρική κοιλίτσα. Όχι αυτή με τις φέτες. Όχι! Τη δική του. Του δικού μου ανθρώπου. Αυτή που όταν παίρνει δυο κιλά παραπάνω πρέπει να τα χάσει αλλά που τρέμω μη και χάσει τρία. Ναι τόσο ακριβές το ζύγισμα. Μιλάω για την κοιλιά του άρχοντα, όχι του σαπιοκοιλιά. Άλλωστε και ο Καμπουράκης για την Αφροδίτη της Μήλου μίλησε όχι για την όρκα την φάλαινα. Έχει μια διαφορά... Μη τρελαθούμε κι όλας.
Λατρεύω την ανδρική κοιλίτσα. Σαν μαξιλάρι ασφαλείας. Ν΄ακουμπάω το κεφάλι μου, ν΄αναβοκατεβαίνει με την αναπνοή του, να με νανουρίζει, να με γαληνεύει. Να παίζω με τριχούλες. Με την τρυπούλα του αφαλού… Να λέει «μη εκεί». Ποιος λαχτάρισε ποτέ να κοιμηθεί σε πλάκες, σε γραμμώσεις; Δεν γουστάρω τις γραμμώσεις. Τις τρέμω. Επίπλαστη κατασκευή. Ναρκισσιστική. Ξεμπροστιάζει πόσες ώρες χαράμισε άνδρας σε καθρέπτη, όχι πόσο πραγματικά κοπίασε. Ναι μα τω θεώ στο λέω. Έχω και επιχείρημα. Για κατασκόπευσε Αλβανούς σε οικοδομές. Τόσος κόπος κι όμως δεν έχουν γραμμώσεις στα σημεία που τις κατασκευάζουν οι άνδρες στα γυμναστήρια σήμερα. Λες και τοποθετούν απάνω τους γραμμώσεις να τους βρίσκονται γενικώς.
Η ανδρική κοιλίτσα. Το μέγα προνόμιο των ανδρών καθώς δικαιούνται μια χαρά να τις περιφέρουν, να τις χαϊδεύουν, να τις χτυπάνε. Δείξτε μου μια γυναίκα που να δικαιούται να καμαρωθεί γι΄αυτό; Μη παραδίνετε βρε αγόρια μου έτσι πανεύκολα τέτοιο προνόμιο! Που τη ρουφάνε ξαφνικά στο μπάνιο ενώ καθρεφτίζονται και σου κάνουν καραγκιοζιλίκια. Και συ γελάς! Γελάς πολύ! Η ανδρική κοιλίτσα δεικνύει ροπή σε γευστικές απολαύσεις. Κλείνει το μάτι στο μέτρο. Το δρασκελάει ρε αδελφέ! Σαν ένα «άντε να πάει να γαμηθεί» γλυκούλικα αυθάδικο, σαν δυο χέρια που παραδίνονται ολόρθα. Ναι σας το ορκίζομαι. Μαγικά περίπλοκο βέβαια το γυναικείο μυαλό δεν είναι κοινότυπες οι προτιμήσεις. Δεν παίρνω για όλες τις γυναίκες όρκο. Πάντως σε γενικές γραμμές μη παλεύετε με εύκολα μέσα. Η εξωτερική ομορφιά των ανδρών δεν είναι το ζητούμενο στα μάτια των γυναικών. Άδικος κόπος. Τι να σας λέμε!

Κυρίως πεθαίνουμε για γυμνασμένα, ετοιμοπόλεμα μυαλά. Για όμορφο χαμόγελό που αλλάζει το σχήμα των ματιών…Πόσο τα νοστιμεύει! Για την σπιρτάδα που χαρίζει γέλιο. Ξέρετε τι σόι διεγερτικό είναι το γέλιο στις γυναίκες; Για λεκτικά πινγκ πονγκ. Λένε ότι οι γυναίκες έχουν το σημείο G στο αφτί. Αλήθεια είναι! Το έχουν και εκεί. (Ας πούμε το έχουμε σε δυο σημεία πάνω στο σώμα για νάμαστε και ακριβείς…Μη και στερηθούμε και το άλλο).
Αυτά ήθελα να σας πω. Ανταποδίδοντας αγαπητέ φίλε Καμπουράκη. Τα υπόλοιπα θα σας τα δείξει η καθεμία από μας χωριστά. Πάντως μεταξύ μας δεν ξέρω πολλές που να θέλουν επάνω τους να τιτιβίζουν καλογυμνασμένες, άτριχες, ανάλαφρες πεταλουδίτσες. Γενικώς προτιμούνται τα βράχια. Ακόμα και για να τα σκαρφαλώνεις. Ή για να σε ισοπεδώνουν στιγμιαία.
Υ.Γ Προσέξτε την αναλογία. Τα τρία κιλά παραπάνω πρέπει να κρατηθούν πάση θυσία. Το τέταρτο να χαθεί. Υπάρχει αναλογία… Όπως και στα γένια. Άλλωστε και οι σχέσεις σε αναλογίες βασίζονται.

Της ρέας βιτάλη

Ωδή στις παχουλές

Μην το κάνεις αυτό κυρία μου. Μη δαγκώνεσαι μπροστά στον καθρέφτη πιάνοντας με την άκρη των δακτύλων σου τα παχάκια που διακρίνονται στη μέση και στους γλουτούς σου. Μην αναστενάζεις απελπισμένα για τα τρία κιλά που πρόσθεσε στο κορμί σου ο χειμώνας. Μην καταριέσαι το καλοκαίρι εκστομίζοντας την ανυπόφορη φράση «πώς θα βγω έτσι στην παραλία»; Δεν του πρέπει τέτοια απαξίωση, ούτε του καλοκαιριού, ούτε του κορμιού σου. Μην αρχίζεις τις δίαιτες εξπρές, τις σαλάτες δίχως λάδι και τους διαδρόμους μέσα στην κάψα του Ιούνη. Μην φορτώνεις με καντάρια τύψεων το μικρό γλυκάκι που σε κερνάνε στη δουλειά. Μη βάζεις-βγάζεις συνεχώς τα παντελόνια σου μπροστά στην ανοικτή ντουλάπα, για να διαπιστώσεις αν σου χωράνε και πόσο σε σφίγγουν.

Μη ζηλεύεις την αδύνατη κοπελίτσα που περνά δίπλα σου. Ποιός σου είπε ότι οι άνδρες ηδονίζονται να μετράνε γυναικεία παϊδάκια κάτω απ’ το ζωντανό δέρμα; Μη σφίγγεις με όλη σου τη δύναμη το κρέας των μηρών σου για να δεις πόσο αυξήθηκε η κυτταρίτιδα. Κανένα αρσενικό δεν θα σε ζουπίξει τόσο πολύ στο μπούτι, ώστε να ξεπροβάλλουν στα μάτια του όλα τα υποδόρια βουναλάκια σου. Μη βλαστημάς που η κρίση δεν σ’ άφησε λεφτά για να κάνεις καμιά δεκαριά μασάζ στα γρήγορα, μήπως και σουλούπωνες το τοπικό πάχος. Κανένας μασέρ ποτέ δεν έφτιαξε ένα καλοκαίρι και κανένα ινστιτούτο αισθητικής ούτε βρήκε ούτε κράτησε ποτέ γκόμενο σε γυναίκα.
Μα καλά, δεν ξέρεις ότι η λεπτή γυναίκα ντυμένη μπορεί να μοιάζει πιο όμορφη από την παχουλή, αλλά όταν γδυθούν δίπλα-δίπλα, η γεμάτη είναι πιο επιθυμητή; Τι φαντάστηκες δηλαδή; Αν η Αφροδίτη της Μήλου (αυτή αιώνια γυναίκα της ομορφιάς της καθημερινότητας) συναντούσε την Gisele Bundchen ή την Kate Moss (τα πιο καλοπληρωμένα μοντέλα σήμερα στην υφήλιο), θα έτρεχε να σκεπαστεί ντροπιασμένη; Αμ δε. Τα πλαστικοποιημένα πανύψηλα μοντέλα θα φεύγανε έντρομα, αντιμετωπίζοντας αυτή την πηγαία θέρμη που εκπέμπουν οι καμπύλες του ευρύχωρου κορμιού της και το δοτικό (κι όσο πρέπει περιφρονητικό) ύφος της. Μην τρελλαίνεσαι λοιπόν κυρία μου. Όλοι οι άντρες λένε πως θα θέλανε να κυκλοφορήσουν τη Naomi Campbell, όμως μάθε πως η μαύρη ελαφίνα ουδέποτε πρωταγωνίστησε στις βρώμικες φαντασιώσεις τους κάτω από τα σεντόνια τους ή πίσω από τα μαύρα γυαλιά τους στην παραλία. Πάντα εσύ είχες εκεί τον πρώτο ρόλο, μόνο που δεν το ξέρεις.

Tου Δημήτρη Καμπουράκη

Καπιταλισμός

Στην Πορτογαλία, ο πρωθυπουργός κάλεσε προ μηνών τους νέους αν δεν βρίσκουν δουλειά, να μεταναστεύσουν…

Στην Ισπανία του 25% των ανέργων, η χώρα μπήκε και επισήμως σε μνημόνιο νέας λαϊκής λεηλασίας ως «αντισταθμιστικό» για την παροχή νέου πακτωλού δισεκατομμυρίων στις τράπεζες…

Στη Γαλλία, οι φορείς οργάνωσης συσσιτίων ζήτησαν επιπλέον 5 εκατομμύρια ευρώ ενίσχυση, αφού αδυνατούν πλέον να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση μερίδων σίτισης προς τους απόρους που πολλαπλασιάζονται…

Στην Ιρλανδία, νέες μειώσεις στα κοινωνικά βοηθήματα προς αναπήρους, στα επιδόματα τέκνων και αυξήσεις στο πετρέλαιο θέρμανσης για ευπαθείς οικονομικά ομάδες…

Στην Ιταλία, οι υπηρεσίες αγνοούν τον πραγματικό αριθμό των χιλιάδων αυτοκτονιών λόγω της κρίσης…

Στη Γερμανία, οι δαπάνες για τους εκμισθωμένους από τα «δουλεμπορικά» γραφεία εργαζόμενους, από τα πολυεθνικά πιράνχας, όπως η «Ζήμενς», δεν εγγράφονται στις δαπάνες για μισθούς, αλλά στις «δαπάνες για υλικά»…

Αυτή είναι η «Ευρώπη» τους…

Οσο για την Αμερική των δεκάδων εκατομμυρίων πάμφτωχων, ανασφάλιστων και περιθωριοποιημένων, ο «δημοκράτης» Ομπάμα , ο… σύμμαχος των κάθε λογής εγχώριων «διαπραγματευτών» μας, επικύρωσε το νόμο που προβλέπει την εκταμίευση πάνω από 660 δισ. δολάρια για την ενίσχυση της πολεμικής ετοιμότητας των ΗΠΑ…

*

Υπάρχει, άραγε, λέξη που να περιγράφει όλη αυτή
την απανθρωπιά,
την αγριότητα,
τον «παραλογισμό» και
τη βαρβαρότητα;

Υπάρχει. Μία και μόνο λέξη: «Καπιταλισμός».

«Το αληθινό βασίλειο της ελευθερίας αρχίζει εκεί που σταματά η αναγκαιότητα,

εκεί που η εργασία δε μετατρέπεται σε εμπόρευμα,

αλλά αποτελεί αυτοσκοπό και μέσο για να εκφράσει ο άνθρωπος τις πλούσιες δημιουργικές ικανότητές του.

Οταν η αναγκαστική εργασία αντικατασταθεί από τη δημιουργική εργασία, όταν η ελευθερία του ενός ατόμου γίνει όρος και προϋπόθεση για την ελευθερία των άλλων ατόμων, τότε, μέσα στο κλίμα της γενικής ελευθερίας, που είναι η ουσία της ανθρώπινης φύσης, θα κάνει την εμφάνισή του ο καινούργιος τύπος του ολοκληρωμένου ανθρώπου».

Καρλ Μαρξ

«Ευρωπαϊκό κεκτημένο»…

«Μέσα σε 3,5 μήνες το 6,5% του εργατικού δυναμικού της χώρας έχασε άνω του 23% των εισοδημάτων του εξαιτίας των μειώσεων στους μισθούς με επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις».

Αυτό δήλωσε σε συνέντευξή του στο «Βήμα Fm», ο ειδικός γραμματέας Επιθεωρητών Εργασίας Μ. Χάλαρης.

Οσον αφορά, δε, στο σύνολο των εργαζομένων, πρόσθεσε:

«Στο σύνολο, μιλάμε για μειώσεις μισθών που σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν ακόμη και πάνω από το 30%»!

*

Αυτή είναι η τραγική πραγματικότητα για εκατομμύρια εργαζομένους.

Αυτά υπαγορεύει η μισθολογική ζούγκλα που νομοθετήθηκε μέσω των μνημονίων τα προηγούμενα χρόνια, με τους νόμους 3899/2010 και 4024/2011, που προβλέπουν την εισαγωγή των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων, οι οποίες υπερισχύουν των κλαδικών.

Στην πράξη, δηλαδή, δίνουν το «δικαίωμα» στους εργοδότες να επιβάλουν μαζικά επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις με ό,τι μισθούς «κρίνουν», οδηγώντας μαζικά στη φτώχεια και την εξαθλίωση την εργατική τάξη της χώρας.

*

Τι θα κάνουν οι μέτοχοι της νέας τρικομματικής συγκυβέρνησης που εμφανίζονται δήθεν έτοιμοι να«επαναδιαπραγματευτούν» με τους συνεταίρους τους των Βρυξελλών την «επαναφορά της μετενέργειας» για τις «συλλογικές συμβάσεις» και την «προστασία του κατώτατου μισθού» της ΕΓΣΣΕ;

Την απάντηση επ’ αυτού τη δίνουν τα «αφεντικά» - τα πραγματικά «αφεντικά» στην Ελλάδα:

Την ίδια ώρα που οι συγκυβερνώντες «θα επαναδιαπραγματευτούν», εκείνοι αξιοποιούν καθημερινά όλο το οπλοστάσιο των αντεργατικών ρυθμίσεων και στην – κυριολεξία – περνούν τους μισθούς από πριονοκορδέλα.

*

Οσο για την επικείμενη «επαναδιαπραγμάτευση», καθόλου τυχαία οι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης δε θέτουν ούτε καν φραστικά το ενδεχόμενο κατάργησης των συγκεκριμένων νόμων.

Περιορίζονται απλώς να ψελλίζουν ότι προσβλέπουν – σε συνεννόηση πάντα με τους εταίρους – για μισθούς που θα πληρούν, όπως λένε στην προγραμματική τους συμφωνία, τους όρους του «ευρωπαϊκού κεκτημένου»…

Ποιο είναι, όμως, το «ευρωπαϊκό κεκτημένο»; Μα τίποτα λιγότερο από αυτό που επικρατεί στηνισχυρότερη καπιταλιστική οικονομία της ΕΕ, στη Γερμανία, όπου, το εν λόγω «ευρωπαϊκό κεκτημένο», έχει οδηγήσει 7,5 εκατομμύρια εργαζομένους να «αμείβονται» με μισθούς – πείνας των 400 ευρώ το μήνα…

Από τον Ριζοσπάστη

Σημαντική μείωση (κι όχι αύξηση) των δημοσίων υπαλλήλων δείχνει η έκθεση της τρόικας

Σημαντική είναι η μείωση των δημοσίων υπαλλήλων από την αρχή της κρίσης έως και τώρα. Σύμφωνα με έκθεση της τρόικας για τη διαχείριση του προσωπικού στο Δημόσιο που διαθέτει επικαιροποιημένα στοιχεία έως και τα τέλη Μαΐου, από τις αρχές του 2010 έως τα τέλη του έτους θα έχουν αποχωρήσει από το Δημόσιο 106.251 εργαζόμενοι. Παρ’ όλα αυτά, η προσπάθεια θα πρέπει να συνεχιστεί και να ενταθεί. Είναι ενδεικτικό ότι πέρυσι έγιναν 1.057 περισσότερες προσλήψεις από τις προβλεπόμενες. Η απόκλιση αυτή προήλθε εξαιτίας της αλλαγής του...

...κανόνα της μιας πρόσληψης για κάθε πέντε αποχωρήσεις σε μία πρόσληψη για κάθε δέκα αποχωρήσεις και του «κενού» στον έλεγχο που δημιουργήθηκε εξαιτίας αυτής της αλλαγής.

Ωστόσο, από την επικαιροποιημένη έκθεση της τρόικας για το προσωπικό του Δημοσίου, δεν προκύπτει ότι τα τελευταία δύο χρόνια έγιναν περίπου 70.000 προσλήψεις στο Δημόσιο, όπως γράφτηκε προσφάτως σε ελληνικό μέσο ενημέρωσης. Η πληροφορία αυτή θορύβησε την τρόικα και επέτεινε το ήδη αρνητικό κλίμα που υπάρχει για την εικόνα της χώρας, σε μια περίοδο μάλιστα που προετοιμάζεται η λήψη κρίσιμων αποφάσεων τόσο για την Ελλάδα όσο και για την ίδια την Ευρωζώνη.

Οπως αναφέρεται στη νέα έκθεση, από 876.732 άτομα που εργάζονταν στο τέλος του 2009 στο Δημόσιο (γενική κυβέρνηση και ΔΕΚΟ), φέτος εκτιμάται ότι θα υποχωρήσουν στα 770.481. Η μείωση αυτή κατά 106.251 άτομα προήλθε από:

1. Τη μείωση των μονίμων υπαλλήλων κατά 58.097.

2. Τον περιορισμό του υπόλοιπου προσωπικού (δηλαδή όσοι δεν έχουν σχέση μονιμότητας με το Δημόσιο) κατά 32.447.

3. Την αποχώρηση 15.707 εργαζόμενων από τις ΔΕΚΟ. Συγκεκριμένα, από τις ΔΕΚΟ που δεν είναι εισηγμένες ή υπό διαδικασία αποκρατικοποίησης αποχώρησαν 10.385 υπάλληλοι, ενώ από τις εισηγμένες και υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ έφυγαν 4.643 εργαζόμενοι. Επίσης, κατά 679 άτομα μειώθηκαν οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ που είχαν σύμβαση εργασίας.

Η «δικαίωση» του φοροφυγά

Ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Σαλμάς, μάς αποκάλυψε ότι θα καταργηθούν 10.000 κλίνες από τα δημόσια νοσοκομεία, επειδή αυτό απαιτεί το Μνημόνιο!

Οι κλίνες, δηλαδή, που θα καταργηθούν δεν έχουν χαρακτηριστεί περιττές ή πλεονάζουσες, αλλά κάτι σαν «κοστοβόρες». Το ίδιο όμως μπορεί αύριο να χαρακτηριστούν άλλες 10, 20 ή 30 χιλιάδες κλίνες. Άλλωστε, κανείς δεν ξέρει τί ακριβώς προβλέπει το Μνημόνιο ή με ποιο τρόπο «γεννά» νέα μέτρα.

Οι Οργανισμοί των νοσοκομείων που δικαιολογούν τον αριθμό του ιατρικού, παραϊατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού που απασχολείται σε κάθε ίδρυμα, έχουν άμεση σχέση με τον αριθμό των κλινών. Τα νοσοκομεία ήδη έχουν πρόβλημα έλλειψης προσωπικού. Μειώνοντας, όμως, τον αριθμό των κλινών τότε υπάρχει η περίπτωση ακόμη και το υπάρχον προσωπικό να θεωρηθεί πλεονάζον, οπότε θα μειωθεί ακόμη περισσότερο.

Μία άλλη αξιοπρόσεκτη εξέλιξη είναι ότι η πλειοψηφία των 60 Οργανισμών του Δημοσίου που θα κλείσουν μέσα στο καλοκαίρι, ανήκει στα υπουργεία Υγείας και Παιδείας. Τα σχολεία ήδη μειώνονται σε αριθμό, οι σχολικές επιτροπές ήδη αναρωτιούνται πού θα βρουν χρήματα για πετρέλαιο τον ερχόμενο χειμώνα, ενώ όλα δείχνουν ότι και τα πανεπιστήμια θα αντιμετωπίσουν οικονομικό πρόβλημα.

Οι δύο στόχοι του Μνημονίου, λοιπόν, σε ό,τι αφορά τη μείωση του Δημοσίου είναι η Δημόσια Υγεία και η Δημόσια Παιδεία. Ναι, δεν ήταν ποτέ στην καλύτερή τους κατάσταση αυτοί οι δύο τομείς και η λογική έλεγε ότι θα έπρεπε να βελτιωθούν. Όπως γίνεται προφανές, επιλέχθηκε να καταργηθούν και ειδικά ο τομέας της Δημόσιας Υγείας.

Αυτό, δεν το δείχνει μόνο η απόφαση για την κατάργηση των 10.000 κλινών ή το κλείσιμο φορέων του υπουργείου Υγείας. Τη διάλυση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, την κάνει ακόμη πιο φανερή η παραχώρηση κλινών απ’ όλα τα νοσοκομεία σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, η ελεύθερη «είσοδος» ιδιωτών γιατρών, η νομιμοποίηση της αμοιβής των χειρούργων από τους ίδιους τους ασθενείς ώστε να μειώνονται οι ημέρες αναμονής, η εν κρυπτώ εισβολή ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων στα δημόσια νοσοκομεία με το ανάλογο τίμημα, φυσικά, να καταβάλλεται από τους ασθενείς.

Το ερώτημα είναι απλό: Όταν το Κράτος υποχρεώνει τον πολίτη να πληρώσει τις εργαστηριακές του εξετάσεις, τον γιατρό που θα τον χειρουργήσει, την ιδιωτική ασφάλεια για να βρει κρεβάτι, τότε το Κράτος γιατί ζητάει φόρους από τον πολίτη; Γιατί ο πολίτης να πληρώσει φόρο στο Κράτος; Τι του εξασφαλίζει;

Όταν σε απομακρυσμένα αγροτικά ιατρεία, οι κάτοικοι πληρώνουν τα έξοδα για να τα λειτουργήσει ο γιατρός, όταν οι γονείς πληρώνουν για να αγοράσουν πετρέλαιο και αναλώσιμα για τα σχολεία των παιδιών τους, τότε γιατί ο πολίτης να πληρώσει φόρους; Αν το Κράτος δεν του εξασφαλίζει δωρεάν και αξιόπιστη Δημόσια Υγεία και Παιδεία, γιατί τον υποχρεώνει να πληρώνει χαράτσια;

Όταν ο πολίτης βλέπει να χρηματοδοτούνται οι τράπεζες και τα κόμματα, αλλά να μην έχει κρεβάτι στο νοσοκομείο, γιατί απαιτούμε να είναι «σωστός» στις υποχρεώσεις του; Όταν βλέπει να χρυσοπληρώνονται οι βουλευτές, οι υπουργοί, οι γενικοί γραμματείς, τα μεγαλοστελέχη των ΔΕΚΟ, οι διορισμένοι πρόεδροι άχρηστων Δημόσιων Οργανισμών, ενώ εκείνος είναι άνεργος αλλά φορολογείται, γιατί να μην εξοργιστεί;

Όταν φορολογείς και χαρατσώνεις αδιάκριτα βιοπαλαιστές, ενώ δίνεις 56 φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές, με ποια λογική περιμένεις ο πολίτης να νιώσει υποχρεωμένος στο Κράτος;

Αν το Κράτος έψαχνε ακόμη ένα τρόπο για να γίνει πιο μισητό στους πολίτες του, τα κατάφερε. Αν η κυβέρνηση αυτή έψαχνε τρόπο για να δημιουργήσει ακόμη περισσότερους φοροφυγάδες, τα κατάφερε. Μπορούμε πλέον να τελειώνουμε με αυτή τη χώρα μια ώρα νωρίτερα. Αυτό δεν ήταν το ζητούμενο;

Πολιτική σιωπή ή εθνική απάντηση στις ανθελληνικές δηλώσεις Κάμερον;

Η Βρετανία πρέπει να προστατευθεί απ' τους Έλληνες μετανάστες, είπε ο Βρετανός Πρωθυπουργός Κάμερον μιλώντας στη βρετανική βουλή σε ένα παραλήρημα ανθελλινισμού. «Η Βρετανία έχει εξετάσει νομικά μέσα που θα της επιτρέψουν να αφαιρέσει απ' τους Έλληνες πολίτες το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης εντός της ΕΕ», είπε ο Κάμερον. “Θα κάνω τα πάντα για κρατήσω τη χώρα μας ασφαλή” συμπλήρωσε, προσθέτοντας ότι δεν αποκλείει το κλείσιμο των βρετανικών συνόρων στους Έλληνες.

Ας δούμε, όμως, από ποιους ακριβώς πρέπει να προστατεύσει την Αγγλία ο κ. Κάμερον.

Σύμφωνα με μελέτη του Υπουργείου Οικονομικών της Βρετανίας, ο τομέας της ανώτερης εκπαίδευσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προϊόντα της χώρας, αποφέροντας κέρδη της τάξης των 60 δις στερλινών ετησίως. Από το 1990 μέχρι το 2010, Ελλάδα ήταν άλλοτε η τρίτη και άλλοτε η τέταρτη χώρα με τους περισσότερους φοιτητές στην Αγγλία. Περισσότεροι από 200 χιλιάδες Έλληνες έχουν ξοδέψει συνάλλαγμα στη χώρα, αποτελώντας, μόνοι τους, μία μικρή βιομηχανία για τη χώρα που τώρα θέλει να κλείσει τα σύνορα της σ' αυτούς.

Οι Έλληνες φοιτητές, πέρα απ' τα δίδακτρα που πληρώνουν στα βρετανικά πανεπιστήμια, ξοδεύουν για στέγαση, διατροφή, μεταφορά, ένδυση ενώ χάρη σε αυτούς περίπου 500 χιλιάδες επιπλέον Έλληνες επισκέφτηκαν τη Βρετανία, αφήνοντας, επίσης, το συνάλλαγμα τους εκεί. 

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών, πλούσιοι Έλληνες ξόδεψαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την αγορά πολυτελών κατοικιών στο Λονδίνο. Σύμφωνα με το Bloomberg οι Έλληνες τώρα αντιστοιχούν στο 6% των συνολικών πωλήσεων κατοικιών στο Λονδίνο, σε μία φάση που αυτές βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο δεκαετιών. Οι Έλληνες με σπίτια εκατομμυρίων ευρώ στο Λονδίνο, προφανώς, δε θα μπορούν να τα επισκεφτούν όταν κλείσουν τα σύνορα της Βρετανίας για την Ελλάδα.

Η Βρετανία είναι ένας απ' τους βασικούς προορισμούς των κεφαλαίων που εγκατέλειψαν την Ελλάδα εξαιτίας της κρίσης, ενισχύοντας το αγγλικό τραπεζικό σύστημα. Τί θα συμβεί με τα χρήματα των Ελλήνων στις αγγλικές τράπεζες αν κλείσουν τα σύνορα της χώρας σ' αυτούς;

Το Λονδίνο είναι ένα απ' τα κέντρα της ελληνικής ναυτιλίας, τόπος επιχειρηματικής κατοικίας και δραστηριοτήτων πολλών Ελλήνων εφοπλιστών, οι οποίοι διαθέτουν πολύ μεγάλη περιουσία στη χώρα. Οι πιο πολλοί απ' αυτούς έχουν μόνο την ελληνική υπηκοότητα. Σκοπεύει ο κ. Κάμερον να εμποδίσει την είσοδο τους στη Βρετανία μετά το κλείσιμο των συνόρων;

Μόνο στο Λονδίνο οι μόνιμοι κάτοικοι με ελληνική υπηκοότητα, οι οποίοι εργάζονται και καταβάλλουν φόρους στο αγγλικό κράτος, ξεπερνούν τις 300 χιλιάδες. Οι Έλληνες αυτοί έχουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους στο Λονδίνο. Τί θα πράξει ο κ. Κάμερον με αυτούς μετά το κλείσιμο των συνόρων; Θα έχουμε τον πρώτο διωγμό Ελλήνων στη σύγχρονη ιστορία; Και τί θα συμβεί με τους συγγενείς αυτών αν θελήσουν να τους επισκεφτούν στην Αγγλία;

Ας υποθέσουμε, όμως, πως κάποιοι Έλληνες βρίσκονται εντός Αγγλίας όταν κλείσουν τα σύνορα και θεωρηθούν παράνομοι μετανάστες. Τί θα συμβεί με αυτούς; Θα συλληφθούν και θα κλειστούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης πριν απελαθούν;
Όμως και η 'φτωχή' Ελλάδα εισάγει κάθε χρόνο απ' την Αγγλία προϊόντα ύψους 1 δις στερλινών περισσότερα απ' ότι εξάγει σ' αυτήν. Η διαφορά δεν καλύπτεται ούτε αν συνυπολογιστούν οι περίπου 2,5 εκ. Βρετανοί τουρίστες που επισκέπτονται τη χώρα κάθε χρόνο, αφού πρόκειται για οικονομικό τουρισμό. Σκοπεύει ο κ. Κάμερον να συνεχίσει τις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις με την Ελλάδα στην περίπτωση που κλείσει τα σύνορα του για τους Έλληνες;

Στην Ελλάδα, όμως, έχουν αγοράσει εξοχικές ή και μόνιμες κατοικίες χιλιάδες Βρετανοί, μεταξύ των οποίων και μέλη της βρετανικής ελίτ. Θα απαιτήσει ο κ. Κάμερον να επιτρέπεται η ελεύθερη πρόσβαση αυτών στην Ελλάδα όταν θα έχει κλείσει τα σύνορα της Βρετανίας;

Μία γοργή ανάλυση των διαθέσιμων στοιχείων φανερώνει πως η Βρετανία είναι μακράν κερδισμένη απ' τις σχέσεις της με την Ελλάδα και αυτό χωρίς να συνυπολογιστούν τα κέρδη που απολαμβάνει απ' τον τουρισμό εξαιτίας των κλεμμένων αρχαίων ελληνικών αριστουργημάτων που κοσμούν τα μουσεία της. Γιατί, λοιπόν, οι τόσο ανθελληνικές δηλώσεις Κάμερον;

Οι λόγοι μπορεί να είναι διάφοροι αλλά ένας έχει σίγουρα να κάνει με την εξυπηρέτηση μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων στο καυτό για την Αγγλία θέμα των μεταναστών. Οι Βρετανοί είναι διαχρονικά θυμωμένοι με τους πολιτικούς τους για τα προνόμια που παρέχουν στους μετανάστες, οι οποίοι απολαμβάνουν επιδόματα ανεργίας, ενοικίου, δωρεάν ιατρική περίθαλψη κλπ. Οι περισσότεροι μετανάστες, ωστόσο, είναι απ' την Ινδία την οποία η Αγγλία εκμεταλλευόταν επί δεκαετίες και που εξακολουθεί σε σημαντικό βαθμό να επηρεάζει. Με την Ινδία στα πρόθυρα της πτώχευσης (απέχει μόλις μία βαθμίδα απ' την υποβάθμιση των ομολόγων της σε μη επενδυτικό προϊόν) ο αριθμός των μεταναστών έχει αυξηθεί σημαντικά το τελευταίο διάστημα σε μία τάση που αναμένεται να ενταθεί περισσότερο στα επόμενα χρόνια. Με τη βρετανική οικονομία σε ύφεση τους Βρετανούς να έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη μείωση της αγοραστικής τους δύναμης στα τελευταία 30 χρόνια και να υφίστανται τις συνέπειες από τα πιο σκληρά δημοσιονομικά μέτρα απ' το 1945, η ανοχή για τη διάθεση περισσότερων κονδυλίων για μετανάστες στερεύει επικίνδυνα.
Όμως ο Κάμερον δε μπορεί να εμποδίσει τους Ινδούς να μεταναστεύσουν στην Αγγλία και εδώ έρχεται η Ελλάδα. Ένας βαρύγδουπος λόγος για την προστασία της χώρας απ' τους μετανάστες Έλληνες είναι ό,τι πρέπει για να ικανοποιηθούν τα εθνικιστικά και άλλα αισθήματα των Βρετανών. Πρόκειται για μία άνανδρη και επικίνδυνη πολιτική από ένα, μέχρι στιγμής, αποτυχημένο πολιτικό, ο οποίος και διασύρθηκε, πρόσφατα, διεθνώς απ' τα σχόλια του Σαρκοζί γι' αυτόν στα οποία δε μπόρεσε να βρει απάντηση με αποτέλεσμα να γίνει περίγελος εντός της Βρετανίας.

Ο Κάμερον, όμως, 'νομιμοποιήθηκε' να μιλήσει τόσο απαξιωτικά για τους Έλληνες εξαιτίας της γνώμης που έχει σχηματιστεί γι' αυτούς μετά τις δηλώσεις Παπανδρέου στα τέλη του 2009. Οι “'διεφθαρμένοι” Έλληνες που κλέβουν τους Ευρωπαίους για να περνούν αυτοί καλά εις βάρος τους δεν είναι ευπρόσδεκτοι στη Βρετανία, όπου η ελληνική διαφθορά μετατράπηκε σε ριάλιτι στη βρετανική τηλεόραση για να διασκεδάσει τους αδιάφθορους (;) Άγγλους. Δυστυχώς ο κ. Παπανδρέου, είτε από άγνοια είτε απλά από υπερβολικό συναισθηματισμό, μεγέθυνε μία κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα σε τέτοιο βαθμό που το πλήγμα ήταν καταστροφικό για τη χώρα σε πολλά επίπεδα.

Αυτό το οποίο δεν κατανόησε ποτέ ο κ. Παπανδρέου είναι πως το ξέσπασμα ηθικής του θα έπρεπε είτε να μην είχε λάβει χώρα ποτέ είτα να ήταν γενικό και να αναφέρεται πρωτίστως στα μεγάλα προβλήματα διαφθοράς που αφορούν στην παγκόσμια οικονομία – τη διαστροφή του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού, τη διαφθορά στο χρηματοοικονομικό, το τραπεζικό και το νομισματικό σύστημα, την αδιαφανή νομισματική πολιτική διεθνών Κεντρικών Τραπεζών, τις διεθνείς οικονομικές συνέπειες ενός παράνομου πολέμου κλπ- και όχι να εστιάσει και να αναδείξει ως παγκόσμια τα προβλήματα της μικρής Ελλάδας.

Η διαφθορά σε μία μικρή χώρα μοιάζει με το κάπνισμα ενώ σε μία μεγάλη χώρα με την πυρηνική βόμβα. Το κάπνισμα βλάπτει την ίδια τη χώρα και οι υπόλοιπες μπορεί μόνο να ενοχληθούν απ' τον καπνό. Η πυρηνική βόμβα, όμως, μπορεί να σκοτώσει πολλές χώρες τόσο με την πυροδότηση της όσο και με το ωστικό κύμα και τα ραδιενεργά κατάλοιπα που αφήνει για χρόνια.

Η διαφθορά στη Βρετανία μοιάζει, αδιαμφισβήτητα, με πυρηνική βόμβα ως προς τις διεθνείς της συνέπειες. Αρκεί να θυμηθεί κανείς πως ήταν η Βρετανία μαζί με τις ΗΠΑ που με πλαστά έγγραφα απ' το Νίγηρα που έδειχναν ότι το Ιράκ διέθετε όπλα μαζικής καταστροφής επινόησαν μία παντελώς ψευδή αιτία για να κηρύξουν τον παράνομο πόλεμο στο Ιράκ, εξαπατώντας ολόκληρο τον κόσμο και σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες αθώους πολίτες για να βάλουν χέρι στα πετρέλαια της χώρας, να ενισχύσουν τον έλεγχο τους στη Μέση Ανατολή και να σταματήσουν το Σαντάμ και άλλες αραβικές χώρες απ' τη διεξαγωγή του εμπορίου πετρελαίου σε ευρώ, γεγονός με πάρα πολύ σημαντικές και διεθνείς νομισματικές προεκτάσεις. Ο πόλεμος στο Ιράκ προκάλεσε έξαρση του εθνικισμού στη Μέση Ανατολή, αύξηση της διεθνούς τρομοκρατίας και άλλαξε ριζικά το γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής αλλά και ολόκληρο τον κόσμο, αποτελώντας μία απ' τις βασικές αιτίες για την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και για την απογείωση των διεθνών τιμών πετρελαίου και της εκτίναξης σε ιστορικό ρεκόρ των διεθνών τιμών τροφίμων. Τις συνέπειες του πολέμου στο Ιράκ τις πλήρωσαν οι πολίτες όλων των κρατών και θα συνεχίζουν να τις πληρώνουν για δεκαετίες.

Ως χρηματιστηριακό κέντρο της Ευρώπης και ένα απ' τα χρηματιστηριακά κέντρα του κόσμου, το Λονδίνο, έχει αποτελέσει το επίκεντρο αμέτρητων σκανδάλων και υποθέσεων διαφθοράς με πιο πρόσφατο αυτό της χειραγώγησης των διεθνών επιτοκίων LIBOR και Euribor, το οποίο αφορά σε μία αγορά ύψους 360 τρις δολαρίων (στοιχεία Bloomberg) και όπως είναι εύκολα αντιληπτό έχει παγκόσμιες διαστάσεις (το Λονδίνο ανακηρύχθηκε σε χρηματιστηριακό κέντρο του κόσμου για το 2011 σε ειδική έρευνα της AIG). Το σκάνδαλο γίνεται ακόμη πιο δραματικό καθώς σε αυτό εμπλέκεται η Τράπεζα της Αγγλίας. “Όλοι τώρα κατανοούν πως στον τραπεζικό κλάδο της χώρας κάτι πηγαίνει πολύ άσχημα” παραδέχτηκε για πρώτη φορά ο Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας.

Αν είσαι διαδηλωτής στη Βρετανία ή κλέψεις ένα μπουκάλι νερό σε κυνηγούν μέχρι να μπεις φυλακή. Αν είσαι διευθυντής σε μία χρηματοοικονομική εταιρία που συστηματικά κλέβει τότε το πρόβλημα λύνεται με τη διάσωση της με κρατικά χρήματα, σχολίασε στον απόηχο του σκανδάλου στέλεχος που είχε απολυθεί απ' τη δουλειά του σε χρηματοοικονομική εταιρία επειδή είχε προειδοποιήσει το αφεντικό του για τα υπερβολικά ρίσκα που αναλάμβανε (πηγή: Bloomberg).

Το Λονδίνο συνδέεται άρρηκτα με την πρόσφατη διεθνή τραπεζική κρίση(προθάλαμο της ελληνικής και της ευρωπαϊκής κρίσης) σύμφωνα με δηλώσεις του Προέδρου της Επιτροπής Εμπορίου Παραγώγων Χρηματιστηριακών Προϊόντων, Γκάρι Γκένσλερ, ο οποίος σημείωσε πως τόσο στην περίπτωση της AIG, όσο και σε αυτές των Lehman Brothers και Bear Sterns τα παράγωγα προϊόντα που οδήγησαν στην πτώχευση ή την ανάγκη διάσωσης τους εμπορεύτηκαν στο Λονδίνο (πηγή: Bloomberg).

Μα δεν είναι μόνο το παρόν της Βρετανίας που είναι γεμάτο με παραδείγματα διαφθοράς αλλά και το παρελθόν της που είναι, κυριολεκτικά, τρομακτικό. Συμπτωματικά, μάλιστα, κάποιες απ΄τις σκοτεινές σελίδες της ιστορίας της χώρας συνδέονται και με το παρελθόν του ίδιου του κ. Κάμερον. Η Βρετανία προχώρησε σε δύο πολέμους με την Κίνα για να της επιβάλλει τη συνέχιση της διεξαγωγής του εμπορίου του οπίου (Πόλεμοι Οπίου), απ' όπου οι διεθνείς τραπεζίτες και η αριστοκρατία της εποχής απολάμβαναν μυθικά κέρδη. Ένα ολόκληρο τραπεζικό σύστημα στο Χόγκ Κονγκ χτίστηκε για τη διαχείριση των χρημάτων απ' το εμπόριο οπίου, με τις τράπεζες αυτές να συνεχίζουν να κυριαρχούν στο διεθνές τραπεζικό σύστημα ακόμη και σήμερα και με κάποιες απ' αυτές να τυχαίνει να είναι εμπλεκόμενες και στο σκάνδαλο της χειραγώγησης των διεθνών επιτοκίων. Ένας απ' τους προγόνους του σημερινού Πρωθυπουργού, απ' την πλευρά του πατέρα του, ήταν διευθυντής στο Λονδίνο της τράπεζας που συνδεόταν, ίσως, πιο πολύ απ' τις όλες τις υπόλοιπες με το εμπόριο του οπίου.

Η σκοτεινή βρετανική ιστορία δε σταματά, βέβαια, στο εμπόριο Οπίου αλλά εκτείνεται στο εμπόριο δούλων, στην εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων στις βρετανικές αποικίες κλπ. Πλούσιοι Άγγλοι της Νοτίου Αφρικής, έχουν ακόμη και σήμερα βαλσαμωμένους Πυγμαίους (!) αντί για αγάλματα μέσα στα σπίτια τους σε διάφορες στάσεις. Ποτέ κανένας Βρετανός αξιωματούχος δεν υποστήριξε πως η χώρα θα πρέπει να προστατευθεί απ' αυτούς.

Επιστρέφοντας στα σχόλια Κάμερον για την Ελλάδα, φαίνεται αυτονόητο πως ως ένας άνθρωπος που χαρακτηρίστηκε 'ήρωας' το 2010 απ' τα Βρετανικά ΜΜΕ ο κ. Παπανδρέου θα έπρεπε, εφόσον δε μπόρεσε να το πράξει όσο ήταν Πρωθυπουργός, να υπερασπιστεί τώρα την Ελλάδα. Να χρησιμοποιήσει τη δημοτικότητα του στο εξωτερικό όχι για να διδάσκει ηγετικές ικανότητες και να δίνει συνεντεύξεις στα διεθνή ΜΜΕ μιλώντας για θεωρητικά θέματα αλλά για να απαντήσει στον κ. Κάμερον που προέβη σε ανθελληνικά σχόλια και να προσπαθήσει έστω και την ύστατη στιγμή να προστατεύσει το όνομα της χώρας.

Βέβαια, μία απάντηση στον Κάμερον θα πρέπει, πρωτίστως, να δώσουν ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι αρχηγοί όλων των κομμάτων. Το θέμα θα πρέπει να τεθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στον ΟΗΕ. Είναι πρωτάκουστο και αποτελεί ιστορικό ατόπημα εν ενεργεία Πρωθυπουργός ευρωπαϊκής χώρας να κάνει λόγο για κλείσιμο συνόρων σε σύμμαχο χώρα του ΝΑΤΟ, εταίρο στην Ευρώπη και μέλος της ΕΕ, με την οποία μάλιστα διατηρεί πολυετείς και σημαντικές εμπορικές και οικονομικές σχέσεις.

Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να θέσει άμεσα θέμα διακοπής των διπλωματικών της σχέσεων με τη Βρετανία στην περίπτωση που ο κ. Κάμερον δεν ανακαλέσει και δε ζητήσει συγνώμη για την ιστορική προσβολή απέναντι στον ελληνικό λαό. Μπορεί κανείς να φανταστεί τί θα ακολουθούσε αν ήταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός που έλεγε πως θα έκλεινε τα σύνορα της χώρας στη Βρετανία για οποιοδήποτε λόγο (π.χ για τις ευθύνες της στη διεθνή κρίση ή για τον πόλεμο στο Ιράκ ή για την κλοπή και την άρνηση επιστροφής των ελληνικών αρχαιοτήτων).

Απάντηση στον κ. Κάμερον θα πρέπει να δώσουν οπωσδήποτε και οι Έλληνες εφοπλιστές αλλά και οι διεθνείς Έλληνες επιχειρηματίες. Δεν είναι δυνατό η οικονομική ελίτ της χώρας να κωφεύει ή να σιωπά όταν θίγεται ο ελληνισμός.
Μία απάντηση στις δηλώσεις Κάμερον, όμως, θα έπρεπε να δοθεί και απ' την ελληνική εβραϊκή κοινότητα, η οποία δεν πρέπει να απέχει από κρίσεις σ' αυτές ή άλλες ρατσιστικές ύβρεις που έχουν ειπωθεί εναντίον της Ελλάδας απ' το ξέσπασμα της κρίσης. Ως ένας λαός που έχει υποστεί το ρατσισμό σε εγκληματικό βαθμό, οι Εβραίοι της Ελλάδας, έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να αποκρούσουν με όλη τους τη δύναμη τις ρατσιστικές δηλώσεις Κάμερον, οι οποίες είναι πιθανό να προκαλέσουν αύξηση των επιθέσεων εθνικιστικών ομάδων σε Έλληνες της Βρετανίας, κάποιοι απ' τους οποίους είναι Εβραίοι (επιθέσεις σε Έλληνες της Βρετανίας γίνονται διαχρονικά αν και σε μικρό μέχρι στιγμής βαθμό).

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκαλέσει αντίποινα σε Άγγλους τουρίστες στην Ελλάδα και το θέμα να λάβει εκρηκτικές διαστάσεις προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα στη φήμη της Ελλάδας. Ο κ. Κάμερον, είτε δεν έχει καταλάβει τη βαρύτητα όσων είπε για την Ελλάδα είτε εξυπηρετεί πέρα απ' τους μικροπολιτικούς και άλλους σκοπούς και έτσι γίνεται ένας απ' τους διεθνείς εχθρούς της χώρας. Σε κάθε περίπτωση είναι επικίνδυνος πολιτικά, τόσο για τη Βρετανία όσο για την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο.

Η ελληνική εβραϊκή κοινότητα θα πρέπει να ζητήσει τη στήριξη της αντίστοιχης αγγλικής κοινότητας και να απαιτήσει άμεσα ο κ. Κάμερον να ανακαλέσει και να απολογηθεί. Τέτοιες δηλώσεις που τροφοδοτούν το ρατσισμό δεν έχουν σύνορα.
Κλείνω με τα λόγια μίας απ' τις πιο μορφωμένες, παλιές, Ελληνίδες δασκάλες μουσικής που συνήθιζε να λέει “να διορθώνεις πάντα το πρώτο λάθος, έτσι δε θα υπάρξει ποτέ δεύτερο”. Στην Ελλάδα αφήσαμε τα λάθη να στοιβαχτούν, να γίνουν τόσα πολλά που κάποια στιγμή άρχισε να μοιάζει αδύνατο να διορθωθούν.

Δεν έχει υπάρξει ηγέτης ξένης χώρας τις τελευταίες δεκαετίες που να πρόσβαλε την Ελλάδα περισσότερο απ' ότι ο Κάμερον. Για κλείσιμο των συνόρων με την Ελλάδα δεν έχουν μιλήσει ούτε καν τα Σκόπια ή η Τουρκία. Το ατόπημα είναι ιστορικό. Η απάντηση πρέπει να είναι ανάλογη και να έρθει με έναν τρόπο που θα βοηθήσει και όχι θα βλάψει τη χώρα.

Ο Βρετανικός λαός είναι φίλος και λάτρης της Ελλάδας. Τα εκατομμύρια των Βρετανών που την έχουν επισκεφτεί μεταφέρουν τις αναμνήσεις τους παντού και κοσμούν τα σπίτια τους, τα μπλογκ και τις σελίδες τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με χιλιάδες φωτογραφίες απ' τα νησιά μας.

Δεν είναι ο λαός αλλά η κεφαλή της πολιτικής ηγεσίας της Βρετανίας που είναι επικίνδυνη και που πρέπει να απολογηθεί. Και αυτό πρέπει να φροντίσουμε όλοι να συμβεί άμεσα. Αν πραγματικά θέλουμε να ξεπεράσουμε την κρίση, πρέπει να σταματήσουμε να επιτρέπουμε να βλάπτεται η φήμη της Ελλάδας.

Πάνος Παναγιώτου
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής

Η Γερμανία έκανε το πρώτο βήμα προς το “σημείο χωρίς επιστροφή”…

Από τα τρία κεφάλαια που συμφώνησαν χθες στο Συμβούλιο Κορυφής δηλαδή:
1) Παρεμβάσεις από την EKT στην αγορά ομολόγων όταν τα spreads γίνονται αφόρητα,
2) ESM και ο EFSF να μπορούν να αγοράζουν κρατικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά, συνοδεία όμως μνημονίου στις εμπλεκόμενες χώρες και τέλος
3) Απευθείας τραπεζικές διασώσεις από τους μηχανισμούς χωρίς εμπλοκή των κρατών, υπό πολύ αυστηρούς όρους, ουσιαστικά η Γερμανία υποχώρησε μόνο στο τρίτο. Τα άλλα δύο λίγο έως πολύ ήδη ίσχυαν.

Με το τρίτο όμως κεφάλαιο που δέχτηκε η Γερμανία, στην πραγματικότητα έκανε το πρώτο βήμα προς το “σημείο χωρίς επιστροφή”.

Το “σημείο χωρίς επιστροφή” για την Γερμανία, είναι το σημείο εκείνο, πέραν του οποίου…. η έξοδος από το ευρώ για την ίδια την Γερμανία, θα κοστίσει πιο πολύ από την παραμονή της στο ευρώ.

Σύμφωνα με σοβαρούς αναλυτές, έπειτα από τις πιέσεις που εντείνονται κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Νότο, η Γερμανία έχει δύο επιλογές: Είτε θα αποφασίσει να μείνει οριστικά στο ευρώ και θα αναγκαστεί να σηκώσει το βάρος των υπερχρεωμένων κρατών, διαθέτοντας ό,τι έχει κερδίσει μέχρι σήμερα από την Νομισματική Ένωση, είτε θα αποφασίσει να αποχωρήσει από το ευρώ, διατηρώντας τα πλούτη της. Και οι δύο επιλογές έχουν τα ανάλογα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Όμως από τη στιγμή που θα έχει κάνει τόσες υποχωρήσεις, ώστε μετά να της κοστίζει περισσότερο η έξοδος από το ευρώ, δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά την κοινή μοίρα με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη.

Η δική μας άποψη είναι ότι η Γερμανία δεν επιθυμεί πλέον την παραμονή της σ’ αυτή την ευρωζώνη, έτσι όπως αυτή πορεύεται. Κατά τις τελευταίες ελληνικές εκλογές, η γερμανική ελίτ προσπάθησε να εκνευρίσει τον ελληνικό λαό ώστε ο τελευταίος να κάνει επιλογές που θα μας οδηγούσαν εκτός ευρώ, για να μπορεί στη συνέχεια να μιλήσει για διάλυση της ευρωζώνης, κάτι που θα της έδινε το δικαίωμα να επιβάλει τους όρους της ή ακόμα και να αποχωρήσει χωρίς διπλωματικά προβλήματα. Αυτό όμως δεν συνέβη. Ο ελληνικός λαός αποφάσισε, πως αν είναι να χρεοκοπήσει, ας χρεοκοπήσει μέσα στο ευρώ, παρά εκτός αυτού. Με τον τρόπο και χωρίς να το επιδιώξουμε, στην ουσία αναγκάσαμε την Γερμανία να σηκώσει πλέον το βάρος των αποφάσεών της.

Τα ευρωομόλογα, η έκδοση νέου χρήματος από την ΕΚΤ και ο απευθείας δανεισμός των κρατών από την ΕΚΤ είναι τα επόμενα βήματα (ή ακόμα και ένα εξ αυτών), τα οποία θα κάνουν την Γερμανία να περάσει το “σημείο χωρίς επιστροφή”. Ίδωμεν.

Πάντως απέχουμε πολύ ακόμα, εκτός και αν συμβούν ραγδαίες εξελίξεις. Εμείς πιστεύουμε ότι ακόμα και οι τραπεζικές διασώσεις που αποφασίστηκαν χθες, μάλλον ήταν μια υποχώρηση τακτικής από την Γερμανία, προκειμένου να κερδίσει χρόνο η ίδια μέχρι να δει τι θα αποφασίσει, παρά συνταύτιση της τύχης της με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Του Πέτρου Χασάπη

To ευρώ κάνει τη δουλειά για την οποία είχε ακριβώς σχεδιαστεί

Η ιδέα ότι το ευρώ έχει “αποτύχει” είναι επικίνδυνα αφελής. Το ευρώ κάνει ακριβώς ό,τι είχε προβλέψει και είχε σχεδιάσει ο δημιουργός του – και το πλουσιότατο 1% που το υιοθέτησε.
Ο δημιουργός είναι ο Ρόμπερτ Μάντελ, οικονομολόγος του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Ο αρχιτέκτονας των “οικονομικών της προσφοράς” είναι τώρα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια , αλλά τον γνώριζα μέσω των σχέσεών του με τον καθηγητή μου στο Σικάγο, Μίλτον Φρίντμαν, πολύ πριν η έρευνα του Μάντελ για τα νομίσματα και τις ισοτιμίες οδηγήσουν στο σχέδιο για την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση και το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.

Τότε ο Μάντελ ενδιαφερόταν περισσότερο για τη διαρρύθμιση του μπάνιου του. Ο καθηγητής Μάντελ που είχε ένα Νόμπελ και μια αρχαία βίλα στην Τοσκάνη, μου είπε μαινόμενος:
“Δεν μου επιτρέπουν ούτε μια τουαλέτα να φτιάξω. Υπάρχουν κανονισμοί που μου λένε να μην έχω τουαλέτα σ’ αυτό το χώρο. Μπορείς να το φανταστείς;”
Βεβαίως και δεν μπορώ. Όμως δεν έχω μια αρχαία ιταλική βίλα, συνεπώς δεν μπορώ να φανταστώ την απογοήτευση που προκαλούν οι κρατικοί κανονισμοί για την τοποθέτηση ουροδοχείων σε τέτοια κτίρια.
Ο Μάντελ, όμως, ένας Καναδο-αμερικανός που πρεσβεύει το ότι “κάνω ό,τι θέλω”, σκόπευε να μην αφήσει έτσι τα πράγματα. Να εμφανιστεί με ένα όπλο που θα διέλυε τους κρατικούς κανόνες και τις εργασιακές ρυθμίσεις. (Πραγματικά μισούσε τους συνδικαλισμένους υδραυλικούς που ζητούσαν πολλά χρήματα για να μετακινήσουν το θρόνο του.)

“Είναι πολύ δύσκολο να απολύεις εργάτες στην Ευρώπη”, παραπονιόταν.
Η απάντησή του: το ευρώ.
Το ευρώ θα έκανε τη δουλειά του όταν θα οι κρίσεις θα έπλητταν τις οικονομίες, εξηγούσε ο Μάντελ. Αφαιρώντας τον έλεγχο του νομίσματος από τις κυβερνήσεις, οι αντιπαθείς, ασήμαντοι, εκλεγμένοι αξιωματούχοι δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κεϊνσιανές νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές για να βγάλουν μια χώρα από την ύφεση.

“Το ευρώ τοποθετεί τη νομισματική πολιτική πέραν της εμβέλειας των πολιτικών”, έλεγε. “Και χωρίς δημοσιονομική πολιτική, ο μόνος τρόπος για να διατηρήσουν οι χώρες θέσεις εργασίας είναι μέσω της ανταγωνιστικής μείωσης των κανονισμών για τις επιχειρήσεις”.
Αναφερόταν στους εργασιακούς νόμους, στις περιβαλλοντικές ρυθμίσεις και βεβαίως στους φόρους. Όλα αυτά θα σαρώνονταν με το ευρώ. Η δημοκρατία δεν θα αφηνόταν να παρεμβαίνει στην αγορά – ή στις υδραυλικές εγκαταστάσεις.
Όπως σημειώνει ένας άλλος νομπελίστας, ο Πολ Κρούγκμαν, η δημιουργία της Ευρωζώνης παραβίασε τον βασικό οικονομικό κανόνα που είναι γνωστός ως “βέλτιστη νομισματική ζώνη”. Αυτός ήταν ένας κανόνας που επινόησε ο Ρ. Μάντελ.
Όμως, δεν φαίνεται να ενοχλείται καθόλου. Για τον Μάντελ, το ευρώ δεν αποσκοπούσε στο να καταστήσει την Ευρώπη μια ισχυρή, ενοποιημένη οικονομική μονάδα. Κυρίως είχε να κάνει με τον Ρέιγκαν και τη Θάτσερ.

Ο Ρ. Ρέιγκαν δεν θα είχε εκλεγεί πρόεδρος χωρίς την επιρροή του Μάντελ”, έγραψε κάποτε ο Τζουντ Βανίσκι στη Wall Street Journal. Τα οικονομικά της προσφοράς στα οποία διακρίθηκε ο Μάντελ έγιναν ο θεωρητικός οδηγός για τα ρεϊγκανόμικς – ή όπως τα αποκαλούσε ο Τζορτζ Μπους “βουντού οικονομικά”: τη μαγική πίστη στα γιατροσόφια της ελεύθερης αγοράς που ενέπνευσαν και τις πολιτικές της Μάργκαρετ Θάτσερ.
Ο Μάντελ μου εξήγησε ότι το ευρώ αποτελεί ένα τμήμα των ρεϊγκανόμικς:
“Η νομισματική πειθαρχία επιβάλλει τη δημοσιονομική πειθαρχία και στους πολιτικούς”.
Και όταν εμφανίζονται κρίσεις, οι αφοπλισμένες οικονομικά χώρες δεν μπορούν να κάνουν πολλά εκτός από το να καταργήσουν εξ ολοκλήρου τις κρατικές ρυθμίσεις, να ιδιωτικοποιήσουν τις δημόσιες επιχειρήσεις μαζικά, να μειώσουν τους φόρους και να στείλουν το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος στα αζήτητα.
Έτσι, βλέπουμε ότι ο (μη εκλεγμένος) Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι απαιτεί “μεταρρύθμιση” της εργατικής νομοθεσίας στην Ιταλία για να καταστήσει πιο εύκολο για τους εργοδότες όπως ο Μάντελ να απολύουν τους υδραυλικούς της Τοσκάνης. Ο Μάριο Ντράγκι (μη εκλεγμένος) επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας καλεί για “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” — ένας ευφημισμός για σχέδια συντριβής των εργασιακών δικαιωμάτων. Μιλούν για μια νεφελώδη θεωρία που λέει ότι η “εσωτερική υποτίμηση” σε κάθε χώρα θα τις κάνει όλες πιο ανταγωνιστικές.

Ο Μόντι και ο Ντράγκι δεν μπορούν να εξηγήσουν αξιόπιστα πώς μπορεί να κερδίσει οποιαδήποτε χώρα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα , αν όλες οι χώρες στην Ευρώπη κάνουν όλο και πιο φθηνό το εργατικό δυναμικό τους.
Όμως, δεν χρειάζεται να εξηγούν την πολιτική τους. Απλώς βάζουν τις αγορές να κάνουν τη δουλειά παίζοντας με τα ομόλογα κάθε χώρας.
Εξ ου και η νομισματική ένωση είναι ταξικός πόλεμος με άλλα μέσα.
Η κρίση στην Ευρώπη και οι φλόγες στην Ελλάδα έχουν δημιουργήσει εκείνη τη θερμή λάμψη που ο φιλόσοφος -βασιλιάς των υποστηρικτών της προσφοράς, ο Τζόζεφ Σουμπέτερ, ονόμαζε “δημιουργική καταστροφή”. Ο οπαδός του Σουμπέτερ και απολογητής της ελεύθερης αγοράς Τόμας Φρίντμαν πήγε στην Αθήνα για να δει το “πρόχειρο τέμενος” της καμένης τράπεζας όπου πέθαναν τρεις άνθρωποι μέσα στη φωτιά που προκλήθηκε από εμπρηστικές επιθέσεις κάποιων αναρχικών και άδραξε την ευκαιρία για να κάνει κατήχηση περί παγκοσμιοποίησης και της ελληνικής “ανευθυνότητας”.
Οι φλόγες, η μαζική ανεργία, το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας θα φέρουν υποτίθεται αυτό που ο Φρίντμαν αποκαλεί “αναγέννηση” της Ελλάδας και τελικά όλης της Ευρωζώνης. Έτσι ο Μάντελ και όλοι εκείνοι που έχουν αρχαίες βίλες θα μπορούν να βάζουν τους καμπινέδες τους όπου γουστάρουν.
Το ευρώ, παιδί του Μάντελ, όχι μόνο δεν έχει αποτύχει, αντιθέτως έχει επιτύχει πιο πολύ από το πιο τρελό όνειρο του δημιουργού του.

Toυ Greg Palast

Στάσου, σανός!

Θόρυβο έχει προκαλέσει η περίπτωση ενός κτηνοτρόφου στο Αγρίνιο ο οποίος πήγε στο νοσοκομείο με μόλυνση στα γεννητικά του όργανα και οι γιατροί διαπίστωσαν πως η μόλυνση προέρχεται από μύκητα που κολλάει από πρόβατο, οπότε θα πρέπει να τον δει κάνας κτηνίατρος.

Η ιστορία του κτηνοτρόφου που βάτεψε το πρόβατο έχει προκαλέσει πολλά ειρωνικά σχόλια, αν και δεν θα έπρεπε, αφού οι περισσότεροι Έλληνες πηδάνε πολύ συχνά την κατσίκα που παντρεύτηκαν και είναι και περήφανοι από πάνω.
Βρίσκω πολύ θετική για την ελληνική κοινωνία την ερωτική συνεύρεση του κτηνοτρόφου με το πρόβατο – δεν έχει διευκρινιστεί αν το πρόβατο ήταν θηλυκό ή αρσενικό αλλά αυτό δεν θα πρέπει να μας ενδιαφέρει, αφού θα πρέπει επιτέλους να ξεπεράσουμε αυτά τα μικροαστικά ταμπού.
Σε μια εποχή που η χώρα μας στενάζει από την οικονομική κρίση, οι πολίτες έχουν πάθει ομαδική κατάθλιψη και χιλιάδες συνάνθρωποί μας αυτοκτονούν, έρχεται ένας κτηνοτρόφος που αδιαφορεί πλήρως για τα Μνημόνια και τα χαράτσια και κουτουπώνει ένα πρόβατο.
Ίσως, πριν από μερικά χρόνια να μου προκαλούσε αηδία μια τέτοια είδηση αλλά -μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό αυτοκτονιών, ανεργίας ,φτώχειας και δυστυχίας- με πλημμύρισε από αισιοδοξία και βλέπω πια τη ζωή με άλλο μάτι.
Σκέφτομαι τον κτηνοτρόφο να τσεκάρει με τις ώρες το κοπάδι, για να αποφασίσει ποια προβατίνα θα βατέψει.
Δεν μπορεί να πήγε με την πρώτη προβατίνα που είδε μπροστά του -θα είχε την αγαπημένη του.
Είναι συγκινητικό ότι ένας άνθρωπος προσπαθεί να βρει μέσα σε 200 ανυποψίαστα πρόβατα το πρόβατο που του ταιριάζει. Αυτό δείχνει την υπεροχή και το μεγαλείο του ανθρώπου που διαλέγει προσεκτικά το ταίρι του.
Με γεμίζει ελπίδα το γεγονός ότι ένας γενναίος Έλληνας έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια την Μέρκελ, την πτώχευση της χώρας και την επιστροφή στη δραχμή, και καθόταν και κοιτούσε προσεκτικά μία-μία τις προβατίνες, για να δει ποια του γουστάρει καλύτερα.
Η ερωτική συνεύρεση του κτηνοτρόφου με το πρόβατο είναι μια νίκη των πρωτόγονων ενστίκτων και των ανθρώπινων ορμών πάνω στα σατανικά σχέδια των δυνάμεων της παγκοσμιοποίησης και των αδίστακτων αγορών που θέλουν να μας ευνουχίσουν ψυχικά και σωματικά -και να μας γεμίσουν ενοχές για τις ορμέμφυτες ανάγκες μας-, ώστε να μας καταστήσουν άβουλα και πειθήνια υποχείριά τους. (Μαλάκα, τι γράφω;)
Αυτό που δεν ξέρω είναι αν ο κτηνοτρόφος σκοπεύει να σφάξει την προβατίνα και να την φάει ή θα της χαρίσει τη ζωή.
Ελπίζω ο κτηνοτρόφος να μην σφάξει την ερωτική του παρτενέρ -μετά το κουτούπωμα, κάτι τέτοιο θα ήταν κανιβαλισμός-, αν και με το δούλεμα που θα έχει φάει ο άνθρωπος, μάλλον η προβατίνα θα την πληρώσει, για να μην του θυμίζει τη διαπόμπευσή του από τους σκληρούς και άδικους συνανθρώπους του.

Από τον πιτσιρίκο

Ο μύθος της συνεισφοράς της Ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία

Γλάροι, σταυροί και αφορολόγητο
Ο μύθος της συνεισφοράς της Ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία.

Η Κύπρος ετοιμάζεται να μπει στον μηχανισμό στήριξης. Η Ισπανία, αυτή η τεράστια χώρα που μπορεί να θρέψει όλη την Ευρώπη, καταρρέει οικονομικά. Η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, έχουν ήδη δημιουργήσει μια Ευρώπη άλλης ταχύτητας. Της όπισθεν.

Μα, τι γίνεται σε μια Ευρώπη που μέχρι χτες χρηματοδοτούσε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις για να σώζουν ανθρώπους που πέθαιναν από πείνα στην Αφρική; Και, τέλος πάντων, αυτό που έγινε οφείλεται στους 150.000 δημόσιους υπαλλήλους που δεν απολύθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο;

Καταρρέει όλη η Ευρώπη γιατί η Ελλάδα έκανε δύο ώρες παραπάνω ηλιοθεραπεία σε σχέση με τον μέσο Γερμανό; Μήπως γιατί δεν έπινε την μπίρα ξεροσφύρι, όπως ο Ευρωπαίος, αλλά επιβάρυνε τον οικογενειακό προϋπολογισμό με μεζέ; Αστεία πράγματα.
Όποιος πιστεύει πως η Ελλάδα βουλιάζει στην κρίση επειδή ζούσε με δανεικά δεν κατανοεί και πολλά πράγματα από τη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα, ακόμη και αν στηρίζεται σε ένα λογικοφανές επιχείρημα. Η υπόλοιπη Ευρώπη γιατί βουλιάζει; Και πού χρωστάνε όλοι αυτοί που χρωστάνε ως κράτη;

Η άποψη πως η μικρή και καθόλου τίμια Ελλάδα είναι η αιτία της κατάρρευσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος μοιάζει με την άποψη όσων υποστηρίζουν πως το Ανατολικό Μπλοκ και η Σοβιετική Ένωση έπεσαν επειδή υπήρξε ένας Γκορμπατσόφ με πολύ ύποπτο ρόλο. Δηλαδή, ένα φιλολαϊκό σύστημα, με σωστή λειτουργία, που πατούσε πάνω στα όνειρα των ανθρώπων, κατέπεσε από έναν και μόνο άνθρωπο. Χωρίς να ενεργοποιηθούν τα αντισώματα αυτοπροστασίας του, χωρίς να το υποστηρίξουν οι μάζες για τις οποίες δημιουργήθηκε.
Κάπως έτσι η ευρωπαϊκή ιδέα, μαζί και η οικονομία, δείχνει να διαλύεται γιατί κάποιος Έλληνας ξύνει τ’ αχαμνά του σε μια ξαπλώστρα στη Λέσβο ή την Αμοργό. Φευ!

Έχει ενδιαφέρον, όμως, ποιος τα λέει αυτά τα πράγματα. Ποιος είναι ο φορέας αυτού του αυτομαστιγωτικού πατριωτισμού. Αυτοί που για μία ακόμα φορά κυβερνούν. Το επόμενο διάστημα μέτρα 11,5 ίσως και 15 δισ. θα παρθούν για να “σωθεί” η χώρα. Από μισθωτούς, υπαλλήλους, άνεργους πλέον καταστηματάρχες και απεγνωσμένους μικρομεσαίους. Αλλά και πάλι θα μείνουν έξω από κάθε φορολόγηση δύο κατηγορίες κατόχων χρήματος: η Εκκλησία και οι εφοπλιστές.
Κανείς απ’ τους δύο δεν προσφέρει το ελάχιστο σε φορολόγηση. Η μεν Εκκλησία, μεγαλύτερος κάτοχος γης στη χώρα, πηδάει συνεχώς από τα παραθυράκια του νόμου, εμφανίζοντας απέναντι στην ανάγκη μιας νόμιμης φορολόγησης την αμφίβολη φιλανθρωπία της.
Το δε εφοπλιστικό κεφάλαιο φοροαπαλλάσσεται, καλύπτοντας το μεγαλύτερο σκάνδαλο φοροδιαφυγής μέσα σε φλυαρία για γλάρους, ελληνικές σημαίες που ανεμίζουν στα πέρατα του κόσμου και πατριωτισμό μιας όψεως -αυτής που τους συμφέρει.
Ένα πλοίο 20.000 κόρων, με νόμο του 1975, τον μοναδικό νόμο του ελληνικού κράτους που δεν έχει αλλάξει, πληρώνει φόρο γύρω στα 3.000 ευρώ. Πολύ λιγότερα από ένα περίπτερο. Ο εφοπλιστής δεν πληρώνει τίποτε άλλο.
Σπίτια, γραφεία, κότερα, Φιλιππινέζες, είναι στο όνομα της ναυτιλιακής, που βάσει του νόμου δεν δίνει καμία άλλη φορολόγηση. Το χειρότερο είναι πως ο νόμος αυτός είναι συνδεδεμένος με το άρθρο 107 του ελληνικού Συντάγματος και δεν μπορεί ν’ αλλάξει, όπως και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, παρά μόνο με αναθεώρηση του Συντάγματος.

Το επιχείρημα γι’ αυτό το καθεστώς είναι πως, αν αλλάξει, τα πλοία θα εγκαταλείψουν την ελληνική σημαία. Η ελληνική σημαία φέρνει στην Ελλάδα περί τα 12 δισ., υποστηρίζουν οι εφοπλιστές. Το συνάλλαγμα, όμως, αυτό στην πραγματικότητα δεν έχει καμιά συνεισφορά στο κράτος, αφού δεν πάει στο κοινωνικό σύνολο, αλλά σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Το 45%, μάλιστα, επιστρέφει και πάλι στο εξωτερικό με διάφορες δικαιολογίες.
Από την άλλη μεριά, η ελληνική σημαία δίνει στα πλοία που την έχουν μια σειρά από πλεονεκτήματα. Το ελληνικό κράτος διαπραγματεύεται στην Ευρώπη υπέρ των εφοπλιστών και οποιαδήποτε προβλήματα στο εξωτερικό αντιμετωπίζονται από ένα εκτεταμένο δίκτυο ακολούθων στις πρεσβείες που έχει γίνει και διατηρείται μόνο γι’ αυτόν το σκοπό. Το δε επιχείρημα πως τα πλοία ελληνικής σημαίας έχουν ελληνικά πληρώματα είναι ένας ακόμη μύθος. Πέντε Έλληνες ναυτικοί είναι ο επιβαλλόμενος αριθμός Ελλήνων ναυτικών για το καθένα από τα 800 πλοία. Σε αντάλλαγμα, οι κιμπάρηδες, στα περιοδικά lifestyle και μόνο, εφοπλιστές δίνουν στο ελληνικό κράτος, με βάση τον προϋπολογισμό, 12 εκατομμύρια ευρώ για τα πλοία και 280 εκατομμύρια για όλες τις ναυτιλιακές τους δραστηριότητες. Λιγότερα δηλαδή από το Μπραχάμι.

Όσοι κυβερνώντες ανησυχούν, λοιπόν, για την ελληνική οικονομία είναι προφανές ότι κοιτούν τον λουόμενο στην παραλία, αλλά χάνουν το πλοίο. Και όταν μιλούν για σταυρό, εννοούν αυτόν στον οποίο υποκριτικά και ανταποδοτικά σταυροκοπιούνται και όχι αυτόν στον οποίο σταυρώνουν.

Του κώστα Βαξεβάνη

Ο αργός θάνατος του Έθνους

Έτσι σκοτώνουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και τον Ελληνισμό, αν θεωρήσουμε ότι η μητρόπολη είναι η κοιτίδα ολόκληρου του Ελληνισμού.

Μια εικόνα μετα-Άλωσης έθνους προκύπτει από την τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής γενικότερα για την Ελλάδα: 
To 64% των Ελλήνων ηλικίας 15-35 ετών δηλώνουν έτοιμοι να εγκατασταθούν σε άλλη χώρα για να εργαστούν. Όπως ακριβώς συνέβαινε και μετά την Άλωση της Πόλης. Όλοι ήθελαν να φύγουν στην Δύση, τα λαμπρότερα μυαλά του Ελληνισμού βρήκαν καταφύγιο και μεταλαμπάδευσαν το ελληνικό πνεύμα στην ιταλική χερσόνησο και την Γαλλία.

Τώρα φεύγουν στα πέρατα της Οικουμένης στην μεγαλύτερη εθνική αιμορραγία που προκάλεσαν οι Παπανδρέου και το Μνημόνιο.

Το 64% των Ελλήνων ηλικίας 15- 35 ετών (27% για περιορισμένο χρονικό διάστημα και 37% μακροπρόθεσμα) δηλώνουν έτοιμοι να εγκατασταθούν και να εργαστούν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. 

Και γιατί να μην συμβεί αυτό όταν αυξήθηκε η, ήδη απίστευτη για τα ελληνικά δεδομένα, ανεργία κατά 8,7% μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2012 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011! Οι άστεγοι ανέρχονται πλέον σε 20.000 εκεί που το 2009 μετριότνουσαν σε μερικές εκατοντάδες. 

Οι θέσεις εργασίας στη χώρα μας μειώθηκαν την περίοδο αυτή κατά 400.000. Την ίδια περίοδο στην Ισπανία με πενταπλάσιο πληθυσμό χάθηκαν 660.000 θέσεις εργασίας, στην Πορτογαλία με τον ίδιο πληθυσμό 210.000 και στην Ιταλία με τον επίσης πενταπλάσιο πληθυσμό μόλις 180.000.

Και τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα: Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών στις οποίες αναμένεται επιδείνωση της απασχόλησης το δεύτερο εξάμηνο του 2012 στον τομέα των υπηρεσιών και των κατασκευών. 

Εξάλλου, σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, την τριετία 2008- 2011 η ανεργία στους πολίτες ηλικίας 55- 64 ετών διπλασιάστηκε στην Ελλάδα! 

Πάνω από το ήμισυ των αστέγων εντοπίζονται στην Αθήνα και τον Πειραιά (11.000- από τους οποίους 8.000 είναι Έλληνες).

Το πρόβλημα των αστέγων έχει κάνει, επίσης, την εμφάνισή του σε πόλεις όπως τα Χανιά, το Ηράκλειο Κρήτης και τα Τρίκαλα, αναφέρει η Επιτροπή.

Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι λόγω της κρίσης έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων με υψηλή μόρφωση που είχαν ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο, χωρίς ψυχολογικά προβλήματα ή προβλήματα εξάρτησης, οι οποίοι πλέον «δεν τα βγάζουν πέρα», έχοντας χάσει τη δουλειά τους. 

Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι το 68% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας (σ.σ. δηλαδή με εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος) και διαθέτει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για το ενοίκιο ή την αποπληρωμή στεγαστικού δανείου.

Τέλος, η Επιτροπή αναφέρει ότι το δεύτερο εξάμηνο του 2012 αναμένεται να μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες κατά 18%.

Τα παραπάνω δεν θέλουν απλή "αλλαγή πολιτικής για να διορθωθούν". Θέλουν Εθνική Επανάσταση. Το ερώτημα είναι ποιος είναι ικανός να προκαλέσει κάτι τέτοιο...