Τα λεφτά μας πίσω ρε

Πριν λίγα εικοσιτετράωρα ο πρωθυπουργός και ο Στουρνάρας του μας περιέγραφαν τα πράγματα κάπως προς το ροζ -ο ασθενής είχε βγει από την εντατική αν και ήταν ακόμα στο νοσοκομείο και το ειδύλλιο με τη νοσηλεύτρια τρόικα πήγαινε προς αίσιο τέλος. Η ελπίδα και η αισιοδοξία αντικαθιστούσαν στην επίσημη κυβερνητική στάση και προπαγάνδα το φόβο και την απαισιοδοξία -αν και όλα αυτά για εντατική και θαλάμους και περίθαλψη έφερναν κάπως ανατριχιαστικά σε Παπαδόπουλο και γύψο.

Και ιδού που ξαφνικά από άρλεκιν βρεθήκαμε πάλι σε θρίλερ. Η τρόικα δεν συμφωνεί σε τούτο, απαιτεί το άλλο, η συνάντηση με τον Σαμαρά πήγε προς τα πίσω, ο Στουρνάρας που δήλωνε βέβαιος τώρα δηλώνει αβέβαιος και πάει λέγοντας. Ενώ από το Μαξίμου εξαπολύονται υπό τύπο διαρροών κατάρες και απειλές εναντίον των εκπροσώπων των δανειστών που δεν καταλαβαίνουν ότι έχουν όρια τόσο οι ανοχές της ελληνικής κοινωνίας όσο και οι αντοχές της ελληνικής κυβέρνησης. Και ο φίλιος τύπος, που μέχρι χτες έβλεπε το φως στο γνωστό βάθος του γνωστού τούνελ, τώρα επανήλθε στα επίσης γνωστά σκότη.

Μια από τα ίδια δηλαδή. Δεν υπήρξε ούτε μια -ούτε μια όμως- επίσκεψη της τρόικας που να μη συνοδεύεται από το ίδιο παραμύθι. Οι κακοί ξένοι και οι καλοί δικοί μας που θέλουν να απαλύνουν τον πόνο του ασθενούς αλλά δυστυχώς κωλύονται όσο κι αν προσπαθούν. Αντιστέκονται μεν, αλλά στο τέλος είναι υποχρεωμένοι να υποχωρήσουν, και όλοι ξέρουμε γιατί -για τη δόση. Διότι: αν η τρόικα δεν δώσει τη δόση δεν θα έχουμε κι εμείς να δώσουμε τη δόση στους δανειστές που έστειλαν εδώ την τρόικα να μας ας-μην-πούμε-τι για να μας δώσει τη δόση. Καταλάβατε έτσι δεν είναι;

Το μόνο που μένει από αυτό το πανηγύρι των αρχιψευταράδων του Μαξίμου και των συμμάχων τους είναι μια κάποια απογοήτευση για τις επιδόσεις τους ακόμα και στο ψέμα. Με τη διαδρομή και το αναμφισβήτητο ταλέντο, του Σαμαρά τουλάχιστον, περιμέναμε κάποια πρωτοτυπία στην παράσταση -όχι όλο τα ίδια και τα ίδια και με απαίσιους ηθοποιούς. Ο ΓΑΠ τουλάχιστον σχεδόν έκλαιγε... Να ξέρουν όμως, έτσι που το πάνε, ότι σε λίγο το κοινό θα αρχίσει τα φωνάζει: Τα λεφτά μας πίσω ρε! 

Του Θ. Καρτερού

Ανάκατα ΙΙΙ

Πήγα σε ένα φαρμακείο να πάρω αντιβηχικό,30 ευρώ μου λέει, μου κόπηκε ο βήχας.

Φήμες λένε ότι το ΙΚΑ θα μετονομαστεί σε ΙΚΕΑ με σλόγκαν το "Θεραπεύσου μόνος σου"...

Το λεωφορείο έχει θέρμανση, αν βάλει και ιντερνέτ μετακομίζω!

Πρωί πρωί έχασα 800 θερμίδες... αγόρασα μπουγάτσα με κρέμα και την ξέχασα στο λεωφορείο.

Θυμάμαι που φανταζόμασταν μικροί πως μέχρι το 2000 θα έχουμε ιπτάμενα αυτοκίνητα και φτάσαμε στο 2013 και δεν έχουμε καν θέρμανση!

Παίρνεις ποπ κορν, κοκα κόλα, κινητά, κοντρόλ, βολεύεις τα μαξιλάρια, τυλίγεσαι στη κουβέρτα, πατάς "play" και τσούπ... σε πιάνει κατούρημα.

Ώρες-ώρες σκέφτομαι ότι το μικρό δαχτυλάκι του ποδιού υπάρχει μόνο για να το κοπανάμε σε έπιπλα.

Που και που πίνω κάθε μέρα.

Να κοπεί το χέρι από αυτούς που παραγγέλλουν καφέ, και τρώνε τα πατατάκια από εμάς που παραγγέλλουμε μπύρα.

Θα έχανα κιλά, αλλά δε μ’ αρέσει να χάνω.

O κόσμος θα καταστραφεί στις 31 Δεκεμβρίου του 2099 γιατί τότε τελειώνει το ημερολόγιο των windows....!!!

Το πρωί στο κρεβάτι αν κλείσεις λίγο τα μάτια σου, από 8:00 πάει 10:30, και στη δουλειά αν κάνεις το ίδιο από 9:35 πάει 9:36... είναι μεγάλη αδικία.

Όταν έχω ιδέες δεν έχω σπρέι. 

Φέτος τα Χριστούγεννα τα μοναδικά λαμπάκια που θα αναβοσβήνουν θα είναι του router.

Γιατί περισσεύει τόσος μήνας στο τέλος των χρημάτων;

Έχουν κλείσει τόσες επιχειρήσεις, που ο χρυσός οδηγός χωράει κάτω από την πόρτα... 

-Είχαμε εξέταση στο εργαστήριο Χειρουργική ΙΙ.
-Πώς πήγες;
-Κόπηκα..

-Λύνω τον κύβο του ρούμπικ σε 1 λεπτό 
-Υψηλό IQ; 
-Αχρωματοψία. 

Όλοι οι γνωστοί μου με έχουν σαν ΘΕΟ!!!
Αγνοούν την ύπαρξή μου, μέχρι τη στιγμή που θα θελήσουν να ζητήσουν κάτι...

Κάθε πρωί που ο γείτονας πάει για δουλειά, βγαίνουμε όλη η γειτονιά, χειροκροτάμε και φωνάζουμε "άξιος". 
  

- Που μένεις; 
- Στα λόγια.. 

 Μαργαριτάρια από διάφορες Σχολές:

Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά. (Γυμνάσιο Πάτρας)

Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες, γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια. (Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Την Οδύσσεια την έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης. (Γυμνάσιο Λαμίας)

Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

Ο πρατήρας είναι λέξη δυσανόητη, δηλ. με δυο έννοιες. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο και μια όταν δουλεύει σε πρατήριο. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό. Παθητική φωνή: Ο λαγός με κυνηγάει. (Γυμνάσιο Κορίνθου)

Οι βιταμίνες βρίσκονται ακριβώς ανάμεσα από τις αλφαμίνες και τις γαμαμίνες. (Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης)

Το ακριβώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαβολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγματα του Σατανά. (Λύκειο Ξάνθης)

Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3 φώκιες. (Γυμνάσιο Αθήνας)

Ερώτηση: "Τι γνωρίζετε για τις εικονομαχίες;"
Απάντηση: "Εικονομαχίες ήταν οι μάχες που έκαναν οι λαοί για τις εικόνες. Όποιος κέρδιζε τη μάχη κέρδιζε και τις εικόνες". (Γυμνάσιο Αθήνας)

Οι Δέκα Εντολές γράφτηκαν από τον Σινά και παραδόθηκαν στον Μωυσή στην Πλάκα.

Ήταν όλες πέτρινες, αλλά σαφέστατες. (Γραπτό υποψηφίου για τη Σχολή Αστυνομίας)

Ο Κουστώ είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, αλλά που δεν κατοικούσε στην Ιθάκη, και για το λόγο αυτό

οι περιπέτειές του δεν λέγονται Οδύσσειες, αλλά Κουστωδίες. (Γραπτό υποψηφίου για τη Σχολή Αστυνομίας)

Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της Σιβηρίας. (Γυμνάσιο Καρδίτσας)

Ο Κορινθιακός Κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος. (Γυμνάσιο Πάτρας)

Τα ελληνικά μονοπάτια της Ισπανίας

Ανησυχητικές διαστάσεις αρχίζει να λαμβάνει πλέον η ‘’μετάσταση’’ της ευρωπαϊκής κρίσης στην Ισπανία, όταν η ανεργία έχει ‘’σκαρφαλώσει’’στο 26% και τα στίφη των εξαθλιωμένων Ισπανών αναζητούν την τροφή τους στα σκουπίδια των σουπερμάρκετ. Το χειρότερο είναι, πως το μέλλον για την , ομοιοπαθούσα με την Ελλάδα, Ισπανία δεν προδιαγράφεται ιδιαίτερα ευοίωνο καθώς σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της EUROSTAT, οι μόνες χώρες με τη μεγαλύτερη απειλή της φτώχειας για τους κατοίκους τους είναι η Ρουμανία και η Βουλγαρία. 

Η ειδοποιός διαφορά στην περίπτωση της Ισπανίας, σε σχέση με αυτή της Ελλάδας, δεν είναι άλλη από το πενταπλάσιο μέγεθος της οικονομίας της πρώτης έναντι της δεύτερης, που αποτελεί το 12% ολόκληρης της ευρωζώνης. Παράλληλα ο πληθυσμός της Ισπανίας, είναι σχεδόν διπλάσιος από αυτούς της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Ελλάδας μαζί, οι οποίες, σημειωτέον, βοηθούνται από τα πακέτα στήριξης.

Καθώς η οικονομία της χώρας, αναμένεται να συρρικνωθεί κατά 1,5% επιπλέον, σε ένα ακόμα έτος ύφεσης, φαίνεται αμφίβολη η λύση που προτείνει-επιβάλλει ξανά η Ευρώπη, δηλαδή την περαιτέρω λιτότητα.

Την ίδια ώρα μάλιστα που ο Ισπανός Πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι ευαγγελίζεται το τέλος της υφεσιακής πορείας της χώρας μέχρι το τέλος του χρόνου, η πραγματικότητα δείχνει την αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού. Ο θεσμός της οικογένειας στηρίζει την εργατική τάξη που βρίσκεται αντιμέτωπη με την ανεργία σε ποσοστό 26% επί του γενικού συνόλου του πληθυσμού και περίπου 50% στους νέους κάτω των 25 ετών.

Σε μέχρι πρότινος μεσαίες γειτονιές της Μαδρίτης τώρα υπάρχουν περιφερόμενοι πεινασμένοι που αναζητούν τροφή στα σκουπίδια των σουπερμάρκετ ή ακόμα και σε κάδους έξω από τα σπίτια των συμπολιτών τους, ενώ απίστευτα περιστατικά λαμβάνουν χώρα ως απόρροια της εξαθλίωσης στα σπλάχνα της κοινωνίας.

Πώς μπορεί να ζήσει μια σοβαρά άρρωστη 90χρονη με τον ψυχικά διαταραγμένο γιο της με μια σύνταξη των 600ευρώ ή πόσο ανεκτό μπορεί να γίνει από μια κοινωνία μία γιατρός και ανύπαντρη μητέρα να δουλεύει πριν τα Χριστούγεννα με γρίπη επειδή δεν μπορούσε να στερηθεί το μεροκάματο μιας άδειας ασθενείας άνευ αποδοχών;

Στην αρχή της κρίσης το 2008 τα νοικοκυριά στην Ισπανία προσπάθησαν να αντιδράσουν αποταμιεύοντας, κάτι που πλέον είναι ανέφικτο όταν με το ζόρι μπορούν να καλύψουν τις μηνιαίες δαπάνες τους. Το πραγματικό τους εισόδημα έχει υποχωρήσει κατά περίπου 10% σε σχέση με 4 χρόνια πριν, ενώ σε περιοχές όπως οι Κανάριοι Νήσοι, η Ανδαλουσία και η Εξτρεμαδούρα το 1/3 του πληθυσμού βρίσκεται στα όρια της φτώχειας.

Υπακούοντας σε Βρυξέλες και Βερολίνο η κυβέρνηση Ραχόι το 2012, αύξησε τους φόρους, περιέστειλε τις δαπάνες στην Υγεία την Εκπαίδευση και τις Κοινωνικές Παροχές, ενώ φτωχοποίησε ακόμα περισσότερο συνταξιούχους και δημόσιους υπαλλήλους.

Το τρέχον έτος το 1/4 του προϋπολογισμού αναμένεται να διατεθεί στην εξυπηρέτηση του χρέους, καθιστώντας αναγκαία τώρα την ύπαρξη ενός πακέτου στήριξης για την Ισπανία, το οποίο θα μπορούσε να σώσει τη χώρα απαλείφοντας παράλληλα έναν πιθανό κίνδυνο για το ευρώ.

Βέβαια, καθώς η χώρα μαστίζεται από την ανεργία και την ανέχεια και ένα νέο εργατικό δίκαιο έρχεται να οδηγήσει στη πλήρη αποσπονδύλωση των εργασιακών σχέσεων αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο σε περικοπές μισθών και απολύσεις, δεν λείπουν και οι γνωστές θυμοσοφίες όπως η παραίνεση του πρώην προέδρου της ομοσπονδίας εργοδοτών Γκεράρδο Ντιαζ Φεράν.

«Δυστυχώς ο μόνος τρόπος για να βγούμε από αυτή τη κρίση, είναι δουλεύοντας περισσότερο και κερδίζοντας λιγότερα», υποστήριξε ο Φεράν. Είναι ,ίσως, περιττό να αναφερθεί πως ο ίδιος έχει εγκληθεί από τις δικαστικές αρχές ότι υπεξαίρεσε χρήματα από τις εταιρείες του, με τα οποία διήγε πολυτελή βίο που περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, μία ρολς-ρόις και δύο λοφτ με θέα το Σέντραλ Παρκ στη Νέα Υόρκη.

Guardian

Η πολιτική μάχη για την εκλογή του νέου Παπα

Πάνω από ένα δισεκατομμύριο διακόσια εκατομμύρια καθολικοί θα περιμένουν με ενδιαφέρον από τις αρχές Μαρτίου να δουν ποιος θα εκλεγεί από το κονκλάβιο των καρδιναλίων νέος προκαθήμενος της Αγίας Εδρας του Βατικανού – δηλαδή θρησκευτικός τους ηγέτης. Το 75% των πιστών ζει εκτός Ευρώπης – πρωτίστως στη Λατινική Αμερική,όπου ζουν περίπου μισό δισεκατομμύριο καθολικοί. Στο κονκλάβιο όμως που θα εκλέξει τον νέο Πάπα, από τους 117 καρδινάλιους που έχουν δικαίωμα ψήφου(υπάρχουν άλλοι 93 που έχουν χάσει αυτό το δικαίωμα επειδή συμπλήρωσαν το ηλικιακό όριο των 80 ετών, πάνω από το οποίο δεν επιτρέπεται να ψηφίζουν) η πλειοψηφία είναι Ευρωπαίοι, πάνω από τους μισούς.

Συγκεκριμένα υπάρχουν 61 Ευρωπαίοι, 19 Λατινοαμερικανοί, 14 Βορειοαμερικανοί, 11 Ασιάτες, 11 Αφρικανοί και 1 από την Ωκεανία. Πέρα όμως από τα ζητήματα πίστης και τα αμιγώς θρησκευτικά θέματα, κάθε φορά που γίνεται εκλογή νέου Πάπα διεξάγεται ένας ανελέητος πόλεμος τόσο σε επίπεδο κλήρου όσο και σε καθαρά πολιτικό επίπεδο. Εχουν παρέλθει φυσικά πάνω από 150 χρόνια από τότε που ο εκάστοτε Πάπας είχε σοβαρή πολιτική επιρροή και αιώνες από τότε που οι Πάπες διοικούσαν κατά καιρούς την Ευρώπημέσω των συμμαχιών τους με αυτοκράτορες και βασιλείς ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και σήμερα έχει πολιτική σημασία για τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και άλλες παγκόσμιες δυνάμεις αν ο ηγέτης ενός και πλέον δισεκατομμυρίου πιστών διάκειται φιλικά ή εχθρικά απέναντί τους.

Η εκλογή π.χ. του Πολωνού Κάρολ Βοϊτίλα ως Πάπα Ιωάννη-Παύλου Β’ το 1978, μετά τον ύποπτο για πολλούς θάνατο του Ιταλού Ιωάννη-Παύλου Α’ έναν μήνα μετά την εκλογή του, αποτέλεσε τεράστια πολιτική επιτυχία των Αμερικανών σε συνεργασία με τους Δυτικογερμανούς, καθώς ο Πολωνός Πάπαςσυνεισέφερε ουσιωδώς στην ανατροπή των καθεστώτων του αλήστου μνήμης «υπαρκτού σοσιαλισμού», αρχής γενομένης από την Πολωνία. Η εκλογή επίσης του Γερμανού Γιόζεφ Ράτσινγκερ ως Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ’ το 2005 -ύστερα από πεντακόσια χρόνια που είχε να εκλεγεί Γερμανός Πάπας- δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι συνέπεσε χρονικά με την εποχή της αναβίωσης της γερμανικής παντοκρατορίαςστην Ευρώπη. Το πολιτικό ερώτημα που πλανάται ανομολόγητα σήμερα είναι καίριο: ο γηραιός Γερμανός Πάπας παραιτήθηκε για να διευκολύνει τη διαδοχή του έχοντας ήδη μεθοδεύσει ποιος θα εκλεγεί στη θέση του ή μήπως ο πάλαι ποτέ πανίσχυρος κληρικός ιταλικός γραφειοκρατικός μηχανισμός του Βατικανούεξώθησε τον Πάπα στην παραίτηση για να ξαναπάρει την εξουσία που έχασε πριν από 35 χρόνια, με την εκλογή του Πολωνού Βοϊτίλα ύστερα από πεντακόσια (!) χρόνια που εκλέγονταν συνεχώς Ιταλοί Πάπες;Την απάντηση δεν τη γνωρίζουμε, θα τη μάθουμε βέβαια όταν τα πάντα θα έχουν κριθεί.

Η προαναγγελία της παραίτησης υποδηλώνει λεπτομερή μεθόδευση, αλλά αυτό θα μας το δείξουν τελικά τα γεγονότα. Από πολιτική σκοπιά, ουδείς ενδιαφέρεται αυτοτελώς αν στη διοικητική γραφειοκρατία του Βατικανού θα επικρατήσει τελικά η ιταλική ή η γερμανική πτέρυγα του καθολικού κλήρου. Με δεδομένη όμως την πολιτική στάση της ιταλικής Δεξιάς υπό τον Μπερλουσκόνι και τη σφοδρότατα αντιγερμανική ρητορική του και δεδομένων των άρρηκτων δεσμών του Βατικανού με την ιταλική Δεξιά, αποκτά τεράστια πολιτική σημασία αν ο νέος Πάπας θα εκλεγεί με την υποστήριξη του γερμανικού μηχανισμού στο κονκλάβιο των καρδιναλίων, οπότε αντικειμενικά θα είναι φιλογερμανός – για να μην πούμε άνθρωπος των Γερμανών από πολιτική σκοπιά. Ακόμη σημαντικότερο φυσικά θα ήταν αν ο νέος Πάπας εκπροσωπούσε το αντιγερμανικό τμήμα των Ιταλών καρδιναλίων, κάνοντας την έκπληξη της ανατροπής του μέχρι τώρα υφιστάμενου συσχετισμού δυνάμεων στους κόλπους του Βατικανού.
Υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο που προκαλεί εντύπωση. Από τη στιγμή που η παραίτηση του Γερμανού Πάπα δεν ήταν αυθόρμητη κίνηση άμεσης υλοποίησης, από τη στιγμή δηλαδή που δεν είπε παραιτούμαι από αυτήν τη στιγμή, γιατί όρισε την παραίτησή του και την εκλογήτου νέου Πάπα δύο-τρεις μέρες μετά την ανακοίνωση των… αποτελεσμάτων των κρίσιμων ιταλικών εκλογών που έγιναν  στις 24 και 25 Φεβρουαρίου και αυτός παραιτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου; Γιατί ο Ράτσινγκερ ήθελε η εκλογή νέου Πάπα να γίνει μετά τις ιταλικές εκλογές, αλλά να έχει αναγγελθεί από πριν; Μόνο τυχαία πάντως δεν είναι όλα αυτά. Ιδωμεν…

Από το inprecor

Επιστρέφουμε στην προϊστορία του εργατικού δικαίου

Για να μπορούμε να κάνουμε μια ακριβή αποτίμηση των μνημονιακών νομοθετικών μέτρων στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων τα τελευταία τρία χρόνια, θα πρέπει να ξανασκεφτούμε την ιστορία από τη “γένεση”.

Ο συνδικαλισμός γενικά είναι ο τρόπος που έχουμε οι εργαζόμενοι και γενικότερα η κοινωνία να μη γινόμαστε δούλοι της ανάγκης βιοπορισμού και να μην υποτασσόμαστε στην ισχύ και τη βία του ισχυροτέρου.

Τα τελευταία τρία χρόνια, με την καταστροφή του συστήματος Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και της Διαιτησίας, το κέντρο βάρους για τη ρύθμιση των όρων εργασίας έχει μετατοπιστεί από το συλλογικό στο ατομικό επίπεδο, πρακτικά στην εξουσία υπαγόρευσης του εργoδότη.

Το σχέδιο για την τροποποίηση του Ν. 1264 θα αποτελέσει, αν υλοποιηθεί, ένα χειρουργικό χτύπημα στο βασικό συνδικαλιστικό δικαίωμα (τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του συνδικαλισμού) και στο δικαίωμα απεργίας.

Το δικαίωμα των εργαζομένων να είναι ενεργητικά και όχι παθητικά υποκείμενα στη διαδικασία ρύθμισης των όρων εργασίας πλήττεται καίρια. Μιλώντας για συνδικαλιστικά δικαιώματα, θα πρέπει να έχουμε στον νου μας ότι δεν καλλιεργούμε ένα είδος νομικού φετιχισμού, αλλά ότι αναφερόμαστε ευθέως και αμέσως στους υλικούς όρους αξιοπρεπούς ύπαρξης – διαβίωσης.

Χωρίς τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, επιστρέφουμε στην προϊστορία του εργατικού δικαίου. Από ορισμένες πλευρές προβάλλεται η καταχρηστική άσκηση δικαιωμάτων, όπως του δικαιώματος της απεργίας, για τη δικαιολόγηση των μνημονιακών μέτρων. Ωστόσο, ο συνδικαλισμός συνυφαίνεται τόσο στενά με τους υλικούς όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης, ώστε θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε: Όπως όταν ο αέρας είναι μολυσμένος δεν παύουμε να αναπνέουμε, αλλά προσπαθούμε να τον καθαρίσουμε, έτσι και με τον συνδικαλισμό. 

Αν και, μιλώντας για κατάχρηση, ο νούς μας θα πρέπει να πάει κυρίως σε όλη την παρασιτική και διαπλεκόμενη λειτουργία των επενδυτικών και των παραδοσιακών τραπεζών, αυτού που κατ’ εφυμησμόν ονομάζεται αγορά, χωρίς να έχει ιδιαίτερη σχέση με την πραγματική οικονομία.

Ο Dave ο ουρακοτάγκος και η Δημοκρατία

Στην ευρωπαϊκή χώρα που η πορνοστάρ Tsitsiolina μπορεί να εκλεγεί βουλευτής κατεβαίνοντας στις εκλογές με αριστερό κόμμα (Partito Radicale), και ο Silvio Berlusconi να είναι Πρωθυπουργός για 10 χρόνια (1994-1995, 2001-2006, 2008-2011), σήμερα μια μη πειστική αριστερά, ο Berlusconi, και ένας κωμικός, θα καθορίσουν την πορεία της Ιταλίας, της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης.

Βέβαια και η Ελλάδα δεν υστερεί… 

Έχουμε για βουλευτές, και αρχηγούς κομμάτων, τηλεπωλητές βιβλίων όπως το "Εβραίοι, όλη η αλήθεια", σατανιστές τραγουδιστές, τηλεπερσόνες Trash-TV που υποστηρίζουν πως το άγιο πνεύμα ήρθε και κάθισε πάνω στο κεφάλι τους, παρουσιαστές πρωινάδικων, και καρικατούρες ναζιστών.

Τί μου ήρθε λοιπόν στο μυαλό:

Στις 28-4-1984, στο περιοδικό κόμικς 2000 AD, τεύχος #366, στη σειρά Judge Dredd, εκλέγεται δήμαρχος της Mega-City One, ένας ουρακοτάγκος, ο Dave the Orangutan. Ο Judge Dredd θεωρούσε πριν τις εκλογές πως θα ήταν καλό να εκλεγεί ο Dave, καθώς ένας ουρακοτάγκος θα μπορούσε να αποτελέσει μια "σαφή βελτίωση" σε σχέση με τους προηγούμενους δημάρχους. Και όντως ο Dave ήταν ο πιο δημοφιλής δήμαρχος της Mega-City One.

Το 2107 ο Dave δολοφονείται, και δεκαετίες αργότερα, το 2133, ο Judge Dredd σκεπτόμενος την περίπτωση του Dave, συμπεραίνει πως η Δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει γιατί "αφήνεις τον κόσμο να αποφασίσει, και εκλέγει τον Dave τον ουρακοτάγκο".

Τέτοια αποτελέσματα εκλογών είναι βούτυρο στο ψωμί των όποιων ακροδεξιών, παλιών, νέων, νεοφιλελεύθερων, ή μεταμοντέρνων ολοκληρωτισμών, οπότε ή οι πολίτες πρέπει να σοβαρευτούμε σχετικά με τη δημοκρατία, ή να απαιτήσουμε, και να βγούμε στους δρόμους να διεκδικήσουμε, ένα νέο πολιτικό σύστημα.

Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι οι χούντες και οι πόλεμοι είναι πολύ κοντά μας.

Και μπορεί εμείς να μην έχουμε τον Dave τον Ουρακοτάγκο, αλλά έχουμε τον Νίκο τον ΚΥΠατζή.

Από τον Δυογένη σκύλο

Στην Πόλη… στην Πόλη

(....)Αν κάποιος ήθελε να γράψει ένα εγχειρίδιο καλής διπλωματίας, αυτό θα έπρεπε να έχει μόνο τη φράση του Χένρι Τζον Πάλμερστον: «Δεν έχουμε αιώνιους εχθρούς και δεν έχουμε αιώνιους φίλους. Μόνο τα συμφέροντά μας είναι αιώνια και αυτά πρέπει να υπηρετούμε». Στην Ελλάδα, δυστυχώς, πιστεύουμε το αντίθετο απ’ αυτό που ο μεγάλος Βρετανός πολιτικός προέτασσε. Μια πολιτική κοινωνία δεν ζει για να ασκεί εξωτερική πολιτική. Ασκεί εξωτερική πολιτική για να μπορεί να ζει. Τη ρήση του Τζορτζ Κέναν, του πατέρα της στρατηγικής της ανάσχεσης, καλό θα ήταν πάντα να την θυμούνται αυτοί που διαπραγματεύονται στα Ελληνοτουρκικά. Ο πειρασμός να θεωρήσει κανείς την εξωτερική πολιτική παράρτημα της ψυχιατρικής, όπως είχε πει ο Χένρι Κίσινγκερ, είναι πάντα μεγάλος. Η απάντηση δεν είναι προφανώς εύκολη. Ο Βενιζέλος και ο Ατατούρκ, οκτώ μόλις χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, κατάφεραν να συνάψουν ένα σπουδαίο σύμφωνο ειρήνης και φιλίας.

Από το «σύνδρομο Βενιζέλου» υπέφεραν όλοι οι πρωθυπουργοί, ωστόσο είχαν δίπλα τους έμπειρους και σοφούς διπλωμάτες -τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Πέτρο Μολυβιάτη και τους πρέσβεις κ. Στοφορόπουλο, Δούντα, Θεοδωρόπουλο- που απέτρεπαν τις ύπουλες και απατηλές ευκαιρίες. Τώρα, ο Σαμαράς, προφανώς, πιστεύει ότι έχει με τον Ερντογάν μια παρόμοια ευκαιρία. Εντάξει…

Αλλωστε, η Tουρκία ξέρει πως ό,τι θέλει -αργά ή γρήγορα- θα της το δώσουν οι Eλληνες πολιτικοί. Της έδωσαν τη Ζυρίχη με τη συνθήκη εγγύησης, η οποία παρείχε και το νομικό κάλυμμα για τον 1ο και τον 2ο «Aττίλα» στην Κύπρο το 1974. Της έδωσαν στο Nταβός τον έλεγχο των ερευνών για πετρέλαιο σε ολόκληρο το Aιγαίο. Της αναγνώρισαν απροσδιοριστία συνόρων («γκρίζες ζώνες») επίσης σε ολόκληρο το Aιγαίο – αδύνατο πια να υψωθεί ελληνική σημαία σε βραχονησίδα. Της χάρισαν το καθεστώς χώρας υποψήφιας για ένταξη στην E.E. άνευ όρων – χωρίς καν την προϋπόθεση να άρει την απειλή πολέμου.

Aλλά και προγενέστερα, μήπως είχε υπάρξει πολιτική αντίδραση σοβαρή, δηλαδή αποτελεσματική, στον βίαιο αφελληνισμό της Iμβρου, της Tενέδου, της Kωνσταντινούπολης; Τα τελευταία χρόνια, η ελλαδική διπλωματία έχει παιδαριωδώς παγιδευτεί στην «απαίτηση» να επαναλειτουργήσει η Σχολή της Xάλκης και δεν καταφέρνει ούτε αυτόν τον στόχο να πετύχει. Τη στιγμή που το γκανγκστερικό casus belli και η αρπακτική θεωρία περί «γκρίζων ζωνών» και «τουρκικής» Θράκης μάς έχουν περικυκλώσει και η Βόρεια Kύπρος παραμένει υπό την κατοχή του Αττίλα.

Kαι όλοι εμφανίζουν σαν σπουδαίο πολιτικό τους κατόρθωμα την «ειρηνική» παραχώρηση. Oπως το έκαναν στη Ζυρίχη, στο Nταβός, στα Ιμια, στο Eλσίνκι (με τη «συμφωνία Φερχόιγκεν»). Ενώ οι Tούρκοι ξέρουν το μυστικό της πραγματικής (όχι «επικοινωνιακής») επιτυχίας: Θέτουν μακροπρόθεσμους στόχους. Δεν βιάζονται. Xαρακτηριστικό παράδειγμα, ο τρόπος που δουλεύει το τουρκικό προξενείο της Kομοτηνής, δεκαετίες τώρα, ή ο τρόπος που οδηγούν σε «πνιγμό» -σε ιστορική εξαφάνιση- το Oικουμενικό Πατριαρχείο. Το γεωστρατηγικό παιχνίδι εξαιρετικά περίπλοκο πάντα, παίζεται έξυπνα από τον Ερντογάν, αφού συνδυάζει τις γεωπολιτικές διεκδικήσεις, τις σφαίρες επιρροής και τον οικονομικό ανταγωνισμό. Ταυτόχρονα ενισχύει το κύρος και την εικόνα της περιφερειακής δύναμης με το «διπλό» ή και «πολυμέτωπο» παιχνίδι της με τους ακροβατισμούς της Αγκυρας μεταξύ Δύσης και Μέσης Ανατολής. Tο παζάρι και η τέχνη του αποτελούν παράδοση με πολιτισμική σχεδόν βαρύτητα στην Tουρκία, και ο κ. Eρντογάν δεν θα μπορούσε να υστερεί. Ομως, η θέση της Τουρκίας δεν είναι καθόλου αξιοζήλευτη σήμερα στο εξεγερθέν κουρδικό και αραβικό τόξο. Ευτυχώς.

Απόσπασμα από το inprecor.gr

15.000 λιγότερες γεννήσεις το 2012 στην Ελλάδα!

Ανησυχητικά τα στοιχεία για την πορεία των γεννήσεων στην Ελλάδα, καθώς σύμφωνα με τους ειδικούς καταγράφεται μείωση κατά 10.000 με 15.000, οι παλίνδρομες κυήσεις αγγίζουν το 4%, ενώ στο 10%, με αυξητικές τάσεις, έφτασε το ποσοστό των λιποβαρών μωρών.

Τα παραπάνω τόνισαν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο διευθυντής της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο “Αρεταίειο” Νοσοκομείο, καθηγητής Γεώργιος Κρεατσάς και ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιάννης Υφαντόπουλος.

Στην Ελλάδα ο δείκτης γονιμότητας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικός, κυμαινόμενος γύρω στο 1,39 και για τις αμιγώς Ελληνίδες υπηκόους ίσως και κάτω από 1, που κατατάσσει την Ελλάδα στην 199η θέση επί 220 χωρών.

«Η υπογεννητικότητα στη χώρα μας, σε συνδυασμό με την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης (79,78% για τον γενικό πληθυσμό), οδηγεί όχι μόνο στη μείωση του μεγέθους του πληθυσμού, αλλά και σε δημογραφική γήρανση», ανέφερε ο καθηγητής Δημήτρης Μπότσης.

Σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Κρεατσά, εξαιτίας των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία, καταγράφεται έντονος προβληματισμός στα νέα ζευγάρια για τη δημιουργία οικογένειας, ενώ οι γυναίκες παραμελούν την υγεία τους και -όπως είπε ο κ. Υφαντόπουλος- αυτές είναι που ψυχικά και σωματικά πλήττονται περισσότερο, σε σχέση με τους άνδρες, από τις σημερινές συνθήκες οικονομικής κρίσης, με επιπτώσεις και στην εγκυμοσύνη, αλλά και στο προσδόκιμο επιβίωσής τους.

“Άνθρωποι” είμαστε κι εμείς, δεν μπορεί να τα ξέρουμε όλα … (απόσπασμα από τη δίκη του Μ.Λουντέμη)

Ο Λουντέμης κατηγορήθηκε για έσχατη προδοσία, για αντεθνική δράση κλπ γνωστά της εποχής και μετά από χρόνια εξορίας στην Ικαρία – Μακρόνησο και Αη Στράτη και ενώ πλέον είναι ετοιμοθάνατος από τις κακουχίες και το ξύλο δικάζεται (1956) για το βιβλίο του «Βουρκωμένες μέρες» . Απόσπασμα από τη δίκη:


Ο Θεοτοκάτος (συνήγορος του Λουντέμη) παίρνει από το τραπέζι ένα πανόδετο βιβλίο με γαλάζια ξεθωριασμένα εξώφυλλα, το ανοίγει και αρχίζει να απαγγέλει, καθαρά και βροντόφωνα για να μπορούν να τον παρακολουθούν όλοι:

Εγώ είμαι ο γκρεμιστής

Γιατί εγώ είμαι κι ο χτίστης

Ο διαλεχτός της άρνησης

Κι ο ακριβογιός της πίστης.

Και θέλει και το γκρέμισμα

Νου και καρδιά και χέρι.

Στου μίσους τα μεσάνυχτα

Τρέμει ενός πόθου αστέρι.

Κι αν είμαι της νυχτιάς βλαστός,

Του χαλασμού πατέρας,

Πάντα κοιτάζω προς το φως

Το απόμαυρο της μέρας.

Εγώ ο σεισμός ο αλύπητος,

Εγώ κι ο ανοιχτομάτης

Του μακρεμένου αγναντευτής

Κι ο κλέφτης κι ο απελάτης

Και με το καριοφύλλι μου

Και με το απελατίκι

Την πολιτεία την κάνω ερμιά,

Γη χέρσα το χωράφι.

Εδώ ο Θεοτοκάτος σταματά , στρέφεται προς το μάρτυρα και λέει:



- Περιμένω ν’ ακούσω τη γνώμης σας γι’ αυτό το κείμενο κύριε μάρτυς.

Ο Καραχάλιος (μάρτυρας- αστυνόμος γενικής ασφάλειας) όμως σωπαίνει. Ύστερα από λίγο λέει:

- Δεν μπορώ να εκφράσω γνώμη μόνο από ένα απόσπασμα.

- Τότε παρακαλώ τον πρόεδρο να μου επιτρέψει να συνεχίσω, λέει ο Θεοτοκάτος.

Κάλλιο φυτρώστε αγραγκαθιές

Και κάλλιο ουρλιάστε, λύκοι,

Κάλλιο φουσκώστε ποταμοί,

Και κάλλιο ανοίχτε , τάφοι,

Και , δυναμίτη, βρόντηξε

Και σιγοστάλαξε αίμα

Παρά σε πύργους άρχοντας

Και σε ναούς το ψέμα.

Των πρωτογέννητων καιρών

Η πλάση με τα’ αγρίμια

Ξανάρχεται. Καλώς να’ ρθη.

Γκρεμίζω την ασχήμια…

Εδώ σταματάει πάλι ο συνήγορος και ξαναρωτάει το μάρτυρα:

- Μήπως τώρα κύριε μάρτυς, σχηματίσατε γνώμη;

Αντί για απάντηση ο μάρτυρας ρωτά:

- Τίνος είναι αυτό το βιβλίο;

- Γιατί κύριε μάρτυς σας ενδιαφέρει;

- Ναι, με ενδιαφέρει.

- Γιατί σας ενδιαφέρει; Εσείς είπατε προηγουμένως ότι για να σχηματίσετε άποψη για κάποιο έργο δεν σας ενδιαφέρει ο συγγραφέας αλλά το περιεχόμενο και μόνο αυτό.

- Μα ξέρετε κύριε συνήγορε… Όταν γνωρίζουμε το συγγραφέα μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τι λέει. Λοιπόν πέστε μου σας παρακαλώ τίνος είναι για να μπορέσω να κρίνω και να εκφέρω γνώμη.

- Δεν θα σας τον πω, γιατί αυτό αντιβαίνει στη συμφωνία που κάναμε πριν λίγο. Κι ύστερα εσείς μόνος σας είπατε ότι κρίνετε αντικειμενικά ένα λογοτεχνικό έργο. Το κρίνετε απ’ το περιεχόμενο κι όχι από το συγγραφέα του.
Εδώ επεμβαίνει ο εισαγγελέας :

- Τέλος πάντων, κύριε συνήγορε, θα μας τον πείτε καμιά φορά αυτόν το συγγραφέα του κειμένου;

Ο Πρόεδρος Φαρμάκης, που έχει χάσει φαίνεται την υπομονή του, γυρίζει προς τον εισαγγελέα και λέει:

- Αφήστε κύριε εισαγγελέα . Κάποιος του ίδιου φυράματος με το Λουντέμη θα είναι κι αυτός.

Ο Θεοτοκάτος ήρεμος άνοιξε το βιβλίο για να συνεχίσει το διάβασμα. Βλέποντας τον ο πρόεδρος τινάχτηκε πάνω σαν να τον σούβλισαν με πυρωμένα σουβλιά και λέει ουρλιάζοντας:

- Κύριε συνήγορε δεν σας επιτρέπω να συνεχίσετε. Δεν σας επιτρέπω να διαβάζετε ενώπιόν μας τέτοια κείμενα. Αυτό που διαβάσατε δεν είναι ποίημα, είναι λίβελλος εναντίον του έθνους, είναι ένα κείμενο αντεθνικόν, που πρέπει να κατασχεθεί και να καταστραφεί αμέσως, ενώ εκείνος που το’ γραψε , αν δεν έχει καταδικαστεί μέχρι τώρα , πρέπει να καθήσει στο εδώλιο μαζί με τον πελάτη σου, να καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία και να κρεμαστεί… Αυτός δεν είναι Έλλην , είναι προδότης, εχθρός της πατρίδας… είπε ο πρόεδρος και κάθησε. Έτρεμε ολόκληρος από το θυμό του.

- Κύριε πρόεδρε, λέει ο Θεοτοκάτος, ομολογώ πως τέτοιο λαβράκι δεν το περίμενα στα δίχτυα μου. Εγώ αλλού ψάρευα ,συμπληρώνει, δείχνοντας τον μάρτυρα κατηγορίας. Το ποίημα που απήγγειλα πριν λίγο ενώπιόν σας και που εσείς το χαρακτηρίσατε λίβελλον εναντίον του έθνους, αντεθνικόν κλπ κλπ είναι απόσπασμα απ’ το γνωστό ποίημα «Ο εκδικητής» που κυκλοφορεί σήμερα στην Ελλάδα ελεύθερα και διαβάζεται από όλους τους Έλληνες . Εκείνος που τόγραψε και που κατά τη γνώμη σας πρέπει να δικαστεί για προδοσία δεν είναι άλλος από τον εθνικό μας ποιητή Κωστή Παλαμά, που όλο το έθνος τον διαβάζει, τον αγαπά και τον τιμά. Ναι, ο Κωστής Παλαμάς κύριε πρόεδρε. Και για να πεισθείτε καταθέτω το βιβλίο με τα γκρίζα εξώφυλλα λέγοντας:

- Όσο προδότης είναι, κύριε πρόεδρε, ο εθνικός μας ποιητής, άλλο τόσο είναι προδότης κι ο Λουντέμης, που έγραψε το βιβλίο «Βουρκωμένες μέρες» και για το οποίο τόσο λυσσαλέα διώκεται.

Το ακροατήριο ξεσπά σε χειροκροτήματα. Ο πρόεδρος αιφνιδιάζεται, τα χάνει. Δεν ξέρει τι να κάνει. Και για να βγει από τη δύσκολη θέση χτυπά το κουδούνι αμήχανα και διακόπτει τη συνεδρίαση λέγοντας:

- Άνθρωποι είμαστε κι εμείς, δεν μπορεί να τα ξέρουμε όλα.

Απο το antifaelmecha

Το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Βενιζέλος φυλακή

Με μεγάλη επιτυχία διεξήχθη το Συντακτικό Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, αφού ήταν το πρώτο συνέδριο στο οποίο ήταν παρόντες όλοι οι ψηφοφόροι του κόμματος που σχεδόν γέμισαν το Ειρήνης και Φιλίας. Το επόμενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ μάλλον θα γίνει στη φυλακή ή στην κόλαση.

Οι τελευταίοι πελάτες του ΠΑΣΟΚ αποθέωσαν τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Γιώργο Παπανδρέου, ενώ κοιτούσαν συνέχεια με αγωνία προς την είσοδο, με την ελπίδα να μπει ο Ανδρέας Παπανδρέου και να φέρει την Αλλαγή, τον Γιασέρ Αραφάτ και τις σακούλες με τα λεφτά.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε επίθεση στην Τρόικα και τον ΣΥΡΙΖΑ που συνεργάστηκαν άψογα επί δεκαετίες και οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία.

Παράλληλα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος απηύθυνε νέα πρόσκληση στη ΔΗΜΑΡ για σύμπραξη στις εκλογές, ώστε να μην πάει μόνο αυτός στον Κορυδαλλό αλλά και ο Φώτης Κουβέλης.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος κάλεσε τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ να επιστρέψουν στο ΠΑΣΟΚ γιατί είναι όλοι διεφθαρμένοι και είναι κρίμα να κάνουν τον ΣΥΡΙΖΑ σαν τα μούτρα τους.

Σε πολύ έντονους τόνους, ο Ευάγγελος Βενιζέλος τόνισε πως όσοι προτείνουν να πάρει το ΠΑΣΟΚ αποστάσεις από την κυβέρνηση ξεχνούν πως αυτό θα μετέτρεπε το ΠΑΣΟΚ σε ουρά του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε είναι προτιμότερο να είναι ουρά της Νέας Δημοκρατίας, γιατί ο Αντώνης Σαμαράς του έχει υποσχεθεί πως θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην πάει στη φυλακή.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος εξήγησε στους συμμορίτες του ΠΑΣΟΚ πως έφτιαξε πολύ ωραία τον νόμο περί μη ευθύνης υπουργών και Βενιζέλου –ώστε να την βγάζει πάντα καθαρή- αλλά ένιωσε έκπληξη από τη σύλληψη Λαυρεντιάδη τον οποίο είχε φροντίσει να χρηματοδοτήσει με δικά μας χρήματα και ευτυχώς που είχε φροντίσει να προσθέσει ένα άρθρο που πάλι βγάζει αθώο τον ίδιο.

Σε συνέντευξή του στο Βηmagazino, ο Ευάγγελος Βενιζέλος είπε πως, αν είχε κερδίσει αυτός τις εσωκομματικές εκλογές του 2007, θα είχε αλλάξει την Ιστορία της χώρας αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

(Αυτοί οι ανόητοι που ακόμα χειροκροτούν και αγκαλιάζουν τον Βενιζέλο και τον Παπανδρέου δεν ξέρουν πως υπάρχουν κάμερες που τους καταγράφουν;)

Από τον πιτσιρίκο

Τι κλαίς ρε ηλίθιε?

Γιατί θα μαζευτείτε σήμερα βρε ηλίθιοι να ανάψετε ρεσώ στη μνήμη των παιδιών που πέθαναν στη Λάρισα; τι ακριβώς θέλετε να πετύχετε; τι ακριβώς καταλάβατε εσείς οι συμφοιτητές τους, εσείς οι πατεράδες, εσείς οι .....μανάδες, εσείς οι παππούδες όλων των παιδιών;

  ΕΙΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ ΡΕ, ΚΑΙ ΒΛΑΚΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΚΑΙ ΧΕΣΤΗΔΕΣ, ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΘΥΤΕΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΥΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ!!!

   Εσείς οι φοιτητές έρχεστε τώρα στην πλατεία να ανάψετε κερί ενώ χθες ήσασταν στη συνέλευση της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ, της ΠΣΚ, ή όποιας άλλης φοιτητικής κομματικοποιημένης οργάνωσης χρηματοδοτούν όλα τα χρόνια τα κόμματα που ξεπούλησαν τη χώρα και τα παιδιά της.Τι ειρωνεία ε;;

   Εσείς οι πατεράδες που μόλις φύγατε από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ή την ομιλία του Σαμαρά, του Κουβέλη, του Τσίπρα ή του Καμμένου τι κλαίτε; 
Εσείς και τα μυαλά σας σκότωσαν τα παιδιά. Εσείς περιμένετε μέσα από αυτούς που δημιούργησαν αυτήν την κατάσταση να βρείτε τη σωτηρία σας; μα πόσο βόδια είστε; 
Περιμένετε να σας σώσει ο Τσίπρας ή ο Καμμένος; Μα πόσο αφελείς είστε; 
Αυτοί καθορίζουν τα πάντα σε όλο τον κόσμο και δεν θα είχαν έτοιμη την διάδοχη κατάσταση; έτοιμη για να σε μαντρώσουν;

  Εσείς οι μανάδες που τους ψηφίσατε την τελευταία φορά μην τύχει και σας κόψουν κανένα ευρώ από το επίδομα ή μην βγούμε από την ευρωζώνη, τι κλαίτε;
  Εσείς οι παππούδες των παιδιών αυτών φοβάστε μην σας κόψουν τη σύνταξη ή τα φάρμακα; ΤΙ ΠΕΡΜΕΝΑΤΕ;

  Εσείς οι αγρότες που τα μαζέψατε τα τρακτέρ μόλις σας έδωσαν από ένα καθρεφτάκι και λίγα ψίχουλα, τι μυξοκλαίτε;

  Εσείς, εμείς, όλοι μας είμαστε θύτες πλέον όσο περιμένουμε να σκοτώσουν και άλλα παιδιά μας λόγω έλλειψης θέρμανσης, άλλους παππούδες μας λόγω έλλειψης φαρμάκων και λόγω γενοσήμων, και άλλους απελπισμένους που είτε θα πάθουν έμφραγμα ή εγκεφαλικό ή θα οδηγηθούν στην αυτοκτονία. 
Πλέον η δική μας ανοχή και αδράνεια τους σκοτώνει. Και μην μου πείτε τι να κάνουμε όπως λένε πολλοί. Ή δεν υπάρχει τίποτα που να φέρει τη σωτηρία.

ΦΤΙΑΞΤΟ ΕΣΥ ΡΕ ΗΛΙΘΙΕ! ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ ΕΤΟΙΜΟ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΠΡΟΣΒΛΕΠΕΙ;

Κάθεσαι και ακούς διάφορες μεγάλες κουβέντες, ευρώ ή δραχμή, μέσα ή έξω από την Ευρώπη, με την Αμερική ή με τη Ρωσία. Το διακύβευμα είναι ένα.......... 
ΘΕΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Ή ΣΚΛΑΒΟΣ; 
ΘΕΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΥΡΡΑΝΙΑΣ Ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ; 
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, ΗΛΙΘΙΕ, ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ. 
ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!

Του Βάϊου Μπλιούμη

Η σφαγή(!) για τους αγωγούς…

Τα σχέδια για αγωγούς φυσικού αερίου είναι τόσα πολλά, ώστε είναι αμφίβολο εάν επαρκούν τα υφιστάμενα κοιτάσματα. Π.χ. το περιβόητο αζερικό κοίτασμα Σαχ Ντενίζ, λέγεται ότι με ρωσική παρέμβαση θα τροφοδοτήσει τον South Stream, εις βάρος του αγωγού Nabucco. Αλλά το κοίτασμα αυτό το διεκδικεί ο αγωγός φυσικού αερίου Trans Adriatic Pipeline (TAP) για να το μεταφέρει από το Αζερμπαϊτζάν προς την ευρωπαϊκή αγορά από το 2017-2018, την κατασκευή του οποίου υπέγραψαν Ελλάδα – Αλβανία – Ιταλία. Ομως, υπάρχει και ο ανταγωνιστής του, ο αγωγός Nabucco West που κατασκευάζεται από την Τουρκία, την Αυστρία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία με τη συμμετοχή της γερμανικής RWE, ο οποίος από το Ερζερούμ θα καταλήγει, μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, επίσης στον αυστριακό τερματικό του Μπαουμγκάρντεν. Η επιλογή, λοιπόν, θα γίνει τον Ιούνιο από το Αζερμπαϊτζάν, «προστατευόμενη» της Τουρκίας χώρα, που εμφανίζεται επισήμως «αναποφάσιστο».

Οι φανφάρες, λοιπόν, με τις οποίες ανακοινώθηκε την περασμένη Τετάρτη η τριμερής συμφωνία Ελλάδας – Αλβανίας – Ιταλίας για την κατασκευή του TAP, απλώς καλλιεργούν φρούδες ελπίδες. Η κοινοπραξία του ΤΑΡ αποτελείται από τη νορβηγική Statoil, την ελβετική Axpo και τη γερμανικής Ε.ΟΝ Ruhrgas, και την κοινοπραξία που εκμεταλλεύεται το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ στο Αζερμπαϊτζάν την απαρτίζουν η βρετανική ΒΡ, η γαλλική Total, η νορβηγική Statoil και η αζερική Socar.

Και, επειδή, η «κούρσα των αγωγών» κυριαρχεί στο πεδίο των γεωπολιτικών ανταγωνισμών, προσδίδοντας γόητρο σε επίδοξες περιφερειακές δυνάμεις που ξέρουν από παζάρια, όπως η Τουρκία, και με τη Ρωσία να κινεί τα νήματα, η χώρα μας επιχειρεί απελπισμένα να επιστρέψει στο «παιχνίδι» μετά το «ναυάγιο» του αγωγού Τουρκίας – Ελλάδας – Ιταλίας (ITGI) και τον διαφαινόμενο αποκλεισμό μας από τους σχεδιασμούς για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου South Stream. Η Τουρκία συμφώνησε με τη Ρωσία τη διέλευση από τα χωρικά της ύδατα στη Μαύρη Θάλασσα του υποθαλάσσιου τμήματος του South Stream, της ομώνυμης κοινοπραξίας που ίδρυσαν τον Ιούνιο του 2007 η ιταλική ENI και η ρωσική Gazprom, παρακάμπτοντας τα χωρικά ύδατα της «προβληματικής» Ουκρανίας.

Γεωστρατηγικό παιχνίδι εξαιρετικά περίπλοκο, αφού συνδυάζει τις γεωπολιτικές διεκδικήσεις, τις σφαίρες επιρροής και τον οικονομικό ανταγωνισμό, η «κούρσα για τους αγωγούς» το καλοκαίρι του 2009 πήρε βαρυσήμαντη τροπή με την υπογραφή «πακέτου» συμφωνιών ενεργειακής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας.

Πάντως, αυτό που τονίζεται πομπωδώς είναι ότι η προσπάθεια αυτή του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, που χαρακτήρισε το έργο κατασκευής του αγωγού TAP στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα αλλά και την ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης, γίνεται υπό την… υψηλή εποπτεία των Αμερικανών! Η παρουσία του βοηθού υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ για θέματα Ευρώπης και Ευρασίας Ερικ Ρούμπιν, στην εκδήλωση της υπογραφής, υποδηλώνει πολλά… Η επιδίωξη της Ουάσιγκτον να πετύχει την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαφοροποίηση των πηγών και των οδών ενέργειας προς την Ευρώπη, μακριά από τη Ρωσία, αποφέρει καρπούς.

Αρκεί να ληφθεί υπόψη ότι, ο αγωγός φυσικού αερίου South Stream στην κυριολεξία έχει προκαλέσει τις λυσσώδεις αντιδράσεις της Ουάσιγκτον. Αξίζει πολλαπλώς να υπενθυμίσω ότι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είχε δρομολογήσει με τη Ρωσία μια σπουδαία συνεργασία στον ενεργειακό τομέα. Μία συνεργασία, που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα και των δύο κρατών, χωρίς, βεβαίως, να παραβιάζει τις δεσμεύσεις της Ελλάδας στους ευρωατλαντικούς θεσμούς.

Πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, άλλωστε, κινήθηκαν προς την ίδια κατεύθυνση. Οι ΗΠΑ είχαν θεωρήσει πως η ευρωρωσική ενεργειακή συνεργασία θα οδηγούσε σε χαλάρωση των διατλαντικών δεσμών. Γι’ αυτό και αντέδρασαν, προβάλλοντας τότε το επιχείρημα ότι η Ευρώπη θα εξαρτηθεί από τη Μόσχα. Στο γενικό αυτό πλαίσιο είχαν εκφράσει και τη δυσαρέσκειά τους για την πολιτική Καραμανλή. Οχι μόνο επισήμως, αλλά και με προπαγανδιστικά δημοσιεύματα, που εμφάνιζαν την Ελλάδα και την Κύπρο σαν «δούρειους ίππους» της Ρωσίας στους κόλπους της Ε.Ε., έφθειραν αρκούντως τον Καραμανλή!

Την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη την τορπίλισαν τόσο ο Γιώργος Παπανδρέου, μόλις έγινε πρωθυπουργός, όσο και η νέα τότε ακραία φιλοαμερικανική κυβέρνηση της Βουλγαρίας. Υπενθυμίζω ότι ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία παρακαμπτήριος του Βοσπόρου στη ροή του ρωσικού πετρελαίου προς τις δυτικές αγορές. Για την Ελλάδα, όμως, η κατασκευή του δεν είχε μόνο οικονομική σημασία. Είχε και εθνική σημασία, επειδή εντάσσει τη Θράκη στον διεθνή ενεργειακό χάρτη και κατ’ αυτό τον τρόπο καθιστά δυσχερέστερη την άσκηση τουρκικών επεκτατικών πιέσεων σ’ αυτή την περιοχή.

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας

Πυθαγόρας, ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας (580-500 π.Χ.). Ο μέγας αυτός μύστης επέβαλε πρακτικά στους μαθητές του την άσκηση της αυτογνωσίας.
Κατά τον Ιάμβλιχο (του 3ου μ.Χ. αιώνα), οι μαθητές του ήσαν:

- Οι ακουστικοί (άκουγαν μόνο, δεν ρωτούσαν τίποτε, δεν έλεγαν τίποτε).

- Οι μαθηματικοί (η φιλοσόφηση γινόταν με αριθμούς, ως σύμβολα ερμηνευόμενα).

- Οι φυσικοί (ανώτερου βαθμού, εισάγονταν σε πληρέστερη γνώση της φύσης και των όντων) και

- Η τέταρτη τάξη: αυτοί που κατείχαν την ανώτατη μύηση και γνώση.

Ασκούντο σε μυστηριακές αρετές, πρώτα της σιγής (να σιωπούν) και της εχεμύθειας (να κρατούν απόλυτα μυστικά απ' τους άλλους ό,τι άκουγαν ή διδάσκονταν και μάθαιναν). Μ' αυτά κατόρθωναν τη θεληματική χρήση του Νου, ηρεμία, αταραξία, αυτόβουλη κατεύθυνση της σκέψης, όπου η ηθική και η λογική απαιτούν και όχι όπου το συναίσθημα (η συγκίνηση) και η τυχαία παρόρμηση απ' τους ερεθισμούς. Επιδίωκαν και την καταστολή των ορμών, των επιθυμιών, των ορέξεων και γενικά των παθών και όλων όσων αποτελούν εμπόδιο στην αυτογνωσία.

Επέβαλε έπειτα ο Πυθαγόρας στους μαθητές του να εφαρμόζουν στη ζωή τους τις αρετές:

α) της ευσέβειας. "Θεόν τίμα, πρώτα και σέβου".

β) της ευορκίας. "Σέβου όρκον" που θα πει συνέπεια και ακριβή τήρηση του όρκου που δόθηκε, αλλά και κάθε υπόσχεσης.

γ) τιμή προς τους γονείς. "Τους γονείς τίμα".

δ) της εγκράτειας. "Ειθίζεο, γαστρός μεν πρώτιστα και ύπνου, λαγνείας, θυμού...", δηλ. να συνηθίζεις να κυριαρχείς στις επιθυμίες πρώτα, πρώτα του φαγητού και του ποτού, του ύπνου, των αφροδισίων, της οργής (θυμού). Απόφευγε τις αισχρές πράξεις και με άλλους και μόνος.

ε) της δικαιοσύνης. "Δικαιοσύνην ασκείν έργω τε λόγω τε".

στ) να γνωρίζουν ότι πεπρωμένο είναι όλοι ανεξαιρέτως να πεθαίνουν. `Αρα να είναι πάντα έτοιμοι, αγνοί και ενάρετοι. "Γνώθι θανέειν, πέπρωται άπασι".

ζ) της λιτότητας. "Υγείας της περί το σώμα χρη έχειν· αλλά μέτρον (το κανονικό ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο) ποτού, σίτου, γυμνασίων". `Αριστη συμβουλή και προτροπή.

η) η ελευθερία, μεγάλο αγαθό· αρετή η διαφύλαξή της. "Μηδέ ανελεύθερον ίσθι· επί πάσι μέτρον άριστον".

θ) δια της προσευχής κατάκτησε μεγάλες δυνάμεις. Αλλά αναλάμβανε με θάρρος το έργο αφού προσευχηθείς στο Θεό να σε βοηθήσει να τελειώσεις. "Αλλ' έρχου επ' έργον θεοίσιν επευξάμενος τελέσαι".

ι) Δια της καθάρσεως του σώματος και της ψυχής σώζεται το Εγώ.

ια) συνεχής επιδίωξη της φρόνησης. "Ηνίοχον γνώμιν στήσας καθύπερθεν αρίστην" δηλ. πάνω απ' όλα ας έχεις άριστο κυβερνήτη το νου.

Το κορύφωμα όμως της πρακτικής εφαρμογής της αυτογνωσίας απ' τους Πυθαγόρειους κατορθωνόταν με τον αυτοέλεγχο κάθε βράδυ πριν τον ύπνο με τα πολυθρύλητα τρία ερωτήματα: Οι περίφημοι αυτοί στίχοι των "χρυσών επών" (στίχ. 40-45) έχουν ως εξής:

"Μηδ' ύπνον μαλακοίσιν επ' όμμασι προσδέξασθαι. Πριν των ημερινών έργων λογίσασθαι έκαστον·΄Πη παρέβην; Τι δ' έρεξα; Τι μοι δέον ούκ ετελέσθη; Αρξάμενος δ' από πρώτου επέξιθι και μετέπειτα. Δεινά μεν εκπρήξας επιπλήσσεο· χρηστά δε τέρπου. Ταύτα πόνει· ταύτ' εκμελέτα· τούτων χρη εράν σε".

Δηλ. κατά πιστή και κατά λέξη μετάφρασή μας: μη δεχθείς ποτέ στα μάτια σου τον ύπνο πριν εξετάσεις προσεκτικά ένα ένα τα έργα της ημέρας εκείνης ρωτώντας τον εαυτό σου: σε ποια έσφαλα; Τι καλό έκανα; Τι έπρεπε να κάνω και το παρέλειψα;

Αφού αρχίσεις από το πρώτο έργο της ημέρας προχώρα μέχρι το τελευταίο. Έπειτα από τον έλεγχο να επιπλήττεις (καταδικάζεις) τον εαυτό σου για τις κακές πράξεις για δε τις καλές να ευχαριστιέσαι ολόψυχα. Μ' αυτά ασχολήσου, αυτά μελέτα με προσοχή, αυτά είναι ανάγκη να αγαπήσεις με ζήλο. Τα σχόλια περιττεύουν.

Μόνο η περικοπή αυτή, απ' τη διδασκαλία των Πυθαγορείων αν παρέμενε, θα ήταν ικανή να δείξει το υπέροχο ηθικό της ύψος. Κι όμως πέρασαν 2500 χρόνια και τη θαυμάσια αυτή μέθοδο, της ανύψωσης του Εγώ σε μεγαλειώδη θέση, με τον αυτοέλεγχο και την καθημερινή αυτοκριτική, δεν επιχείρησαν να εφαρμόσουν οι παιδαγωγοί στην εκπαίδευση των νέων.

Δεν είναι παράδοξο. Η καθολίκευση της εκπαίδευσης μόλις απ' τις αρχές του 19ου αιώνα άρχισε και στον 20ό επιβλήθηκε συστηματικότερα. Έπειτα κατά τους δυο αυτούς τελευταίους αιώνες οι επιστημονικές επιτυχίες των ερευνητών στις θετικές λεγόμενες επιστήμες θάμπωσαν τους συντάκτες των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και πίστεψαν στην παντοδυναμία της ετερογνωσίας και για την αυτογνωσία δεν έμεινε θέση...

Να μια σημαντική και κεφαλαιώδης ατέλεια των εκπαιδευτικών μας προγραμμάτων όλων των βαθμίδων.

Είναι ακατανόητο όσο και απαράδεκτο να αφιερώνονται τόσοι κόποι και μόχθοι και δαπάνες και αγωνίες και να δοκιμάζονται πικρίες και απογοητεύσεις για την ετερογνωσία και για την αυτογνωσία, αυτό τούτο το "νοούν", το εκλεκτό και το μεγάλο και το θείο Εγώ, να μη διατίθενται ούτε λίγα λεπτά της ώρας κάθε μέρα.

Επιβάλλεται σήμερα, όταν ο άνθρωπος έχει τέτοιες καταπληκτικές επιτυχίες στην ετερογνωσία, να στραφεί και στην αυτογνωσία. Τι ωφελεί αν οι επιστήμονες πέτυχαν να "ζυγίσουν" τα άστρα και να υπολογίζουν το βάρος τους ή να μετρούν τον αριθμό των πρωτονίων και των ηλεκτρονίων των ατόμων της ύλης και με τη διαταραχή της αναλογίας της σύνθεσής τους να αποδεσμεύουν την γιγάντια ενέργεια που εκλύουν, αν δεν αποκαλύψουν και δεν αξιοποιήσουν και την μέσα στο Εγώ, εξίσου αξιοθαύμαστη δυναμικότητα;

Κάθε πνευματική ή ηθική κατάκτηση συντελείται με τον ανθρώπινο νου. Το Εγώ νοεί, επινοεί, θαυματουργεί στις αποκαλύψεις των νόμων της φύσης.

Δεν θα αποκάλυπταν περισσότερα και ωφελιμότερα οι επιστήμονες ερευνητές, αν διέθεταν ισόρροπο χρόνο για τη μελέτη της φύσης του Εγώ του ανθρώπου και υπεδείκνυαν σε κάθε άνθρωπο την αυτοπροσπάθεια για αυτομελέτη και αυτοκαλλιέργεια των δυνατοτήτων του;

"Εις εαυτόν συνελού..." (στον εαυτό σου συγκεντρώσου) παραγγέλει ο αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος, "ένδον βλέπε" (μέσα σου βλέπε) "ένδον η πηγή του αγαθού και αεί αναβλύειν δυναμένη εάν αεί σκάπτης".

Ώστε, η πηγή του αγαθού (αυτού δηλ. που σώζει και ωφελεί) αναβλύζει μέσα απ' το Εγώ, αν όμως πάντοτε ανασκάπτεται (επίμονα προσπαθεί το ίδιο το Εγώ, δια του στοχασμού να αυτοαποκαλυφθεί) και αυτοκαλλιεργείται και αξιοποιεί τις ικανότητές του και αυτοδιερευνάται και καταστέλλει τις ορμές και τα πάθη του. Αν γίνεται συνεχώς αυτή η προσπάθεια, τότε και διαυγής σαν την πηγή του νερού, θα αναβλύζει από μέσα του και θα πλημμυρίζει το Είναι του από χαρά και ευτυχία.

Το κλειδί, λοιπόν, της θύρας δια της οποίας διερχόμενος ο άνθρωπος κατευθύνεται στην ευδαιμονία είναι η αυτογνωσία.

Με την αυτογνωσία φερόμαστε ταχύτερα και σταθερότερα στη γνώση και στη μάθηση, των οποίων την ακρότατη βαθμίδα κατέχει η απροσπέλαστη για τον άνθρωπο Σοφία. Φτάνουμε στη δυνατή γαλήνη και ηρεμία πνεύματος και ψυχής, προϋποθέσεων της ευτυχίας. Οδηγούμαστε με την ηθική διαβίωση, στην τελείωση, τον μοναδικό αλλά και ύψιστο σκοπό της γήινης ύπαρξης του ανθρώπου.