Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα...

Στην Αργεντινή λένε ότι «υπάρχουν δύο τύποι τρελών: οι τρελοί που δανείζουν και οι θεότρελοι που τους ξεπληρώνουν». Στην Ελλάδα θεωρούν ότι οι θεότρελοι δεν θα πρέπει να είμαστε εμείς, αφού υπάρχουν οι Γερμανοί. Οι Ελληνες που είχαν πριν από την κρίση κατακτήσει υψηλό βιοτικό επίπεδο είναι σήμερα οι πιο χρεωμένοι. Αυτό που πριν από την κρίση έμοιαζε με «δημιουργία πλούτου» αποδείχθηκε κατόπιν ότι δεν ήταν παρά δημιουργία χρέους.

Ομως, ο φαύλος κύκλος «δάνεια για αποπληρωμή του χρέους - συνταγές που προκαλούν βαθιά ύφεση και μεγαλώνουν το χρέος - νέα δάνεια και νέα Μνημόνια», που διαπιστώνεται με τις οδυνηρές συνέπειες στην πραγματική οικονομία, καθιστά έωλο το επιχείρημα του «μονόδρομου». Τώρα, σχεδόν οι πάντες προεξοφλούν την πτώχευση, όπως κραυγάζουν καθημερινά οι Γερμανοί επίσημοι και ανεπίσημοι και η συντριπτική πλειονότητα των αναλυτών και των ανθρώπων του χρήματος. 

Ποιοι υποκρίνονται ακόμη ότι δεν καταλαβαίνουν;

Το μεγάλο «κούρεμα» απελευθερώνει την Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους(!), λένε. Ομως η αναδιάρθρωση του χρέους (PSI) με το μεγάλο «κούρεμα» των «τοξικών» ελληνικών ομολόγων ισοδυναμεί και με επίσημη πτώχευση. Ουδείς αμφισβητεί πλέον τις προθέσεις τους, ούτε καν τα φαντάσματα της ελληνικής Ιστορίας. Επειδή πλέον οι περικοπές όλων των κοινωνικών δαπανών φθείρουν τη δημοκρατία και διαλύουν την κοινωνική συνοχή, επειδή οι θυσίες και άδικες και ποταπές είναι.

Φαίνεται, όμως, πως υπάρχουν και αυτοί που υποκρίνονται πως με το να εκχωρήσουμε πλήρως στο Βερολίνο τα ηνία μιας βυθισμένης σε κρίση οικονομίας, αποσταθεροποιώντας στο μεταξύ και το πολιτικό μας σύστημα, θα σωθούμε και η φράου Μέρκελ θα μας λυπηθεί και θα αποτρέψει την έξοδό μας από το ευρώ. Εντάξει...

Το σύνθημα «την κρίση για την Ελλάδα να πληρώσουν οι τραπεζίτες» έχει βρει μεγάλη απήχηση στους οικονομικούς «σοφούς» της Γερμανίας και στον υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, για το μεγάλο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, που το παρουσιάζουν ως επιχείρηση βοήθειας για την Ελλάδα, αλλά θα έχει ολέθριες συνέπειες μόνο για εμάς. 

Επειδή θα την πληρώσουν οι δικές μας τράπεζες, τα δικά μας ασφαλιστικά ταμεία, η δική μας οικονομία, τα δικά μας νοικοκυριά και οι δικές μας επιχειρήσεις. 

Επειδή εξαιρούνται από το «κούρεμα» τα δάνεια της τρόικας, τα ελληνικά ομόλογα που είναι στην κατοχή της ΕΚΤ και φυσικά όλοι οι ιδιώτες ξένοι επενδυτές που δεν θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα PSI. 

Με αδιευκρίνιστο το ερώτημα πώς και από πού θα ανακεφαλαιοποιηθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες -πόσους πόρους θα χρειαστούν ειδικότερα οι δικές μας, πόσους τα ασφαλιστικά μας ταμεία, και αν δοθούν, τι θα περισσέψει για τις άλλες ανάγκες της οικονομίας- η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει συγκατατεθεί σε ένα πολύ μεγάλο «κούρεμα» της ονομαστικής αξίας, κατ’ επίφασιν εθελοντικό, των ελληνικών κρατικών ομολόγων.

Η φράου Μέρκελ φαίνεται πως, υπό την πίεση όλου του κόσμου για να δράσει, αποφάσισε να «κουρέψει» την Ελλάδα και όχι να κοινοτικοποιήσει τα εθνικά χρέη των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Ας πάρουμε την Ιταλία για παράδειγμα, λένε οι Γερμανοί. Με τον Μόντι αναδιπλώθηκε και πέρασε το πρόγραμμα λιτότητας. Επομένως, μόνο ο φόβος της τιμωρίας να μη γίνουν Ελλάδα μπορεί να συνετίσει τους δημοσιονομικά αμαρτωλούς. 

Για τους Γερμανούς, λοιπόν, η λύση στην οικονομική κρίση δεν είναι να μοιράζεις συγχωροχάρτια στους αμαρτωλούς, αλλά η μετάνοια, η πίστη στο δόγμα της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και οι καλές πράξεις: η αποπληρωμή των χρεών, η ισορροπία στα δημόσια οικονομικά και η καταπολέμηση της επιθυμίας για υψηλότερους μισθούς. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί η Ευρώπη να αποφύγει την καταδίκη. 

Υπάρχει, όμως, ένα ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα σε αυτή την οπτική. 

Ο πανικός αποδεικνύεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία, αφού η απώλεια της εμπιστοσύνης στα κρατικά ομόλογα αποδυναμώνει τις τράπεζες και οι αποδυναμωμένες τράπεζες αποδυναμώνουν με τη σειρά τους τα κράτη.

Για να παρακαμφθούν οι μεγάλες αντιστάσεις των Γερμανών «οικονομικών σοφών», όπως μου λένε οι Γερμανοί της οικογένειας, χρειάζεται ένα «υπαρξιακό σοκ». Οπως ακριβώς το σοκ από την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 επέτρεψε στο Κογκρέσο να εγκρίνει τη διάσωση της Wall Street από το κράτος, έτσι ακριβώς μια ελληνική χρεοκοπία μπορεί να «αξιοποιηθεί» για να διασωθεί η Ευρωζώνη.

Η αθλιότητα των 625 ευρώ το μήνα

Στα μέσα της περασμένης βδομάδας το υπουργείο Εργασίας ανακοίνωσε ότι αρχίζει η υλοποίηση των προγραμμάτων «κοινωφελούς εργασίας», που αποτελούν ένα από τα βασικά όπλα της κυβέρνησης για να πλήξει τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και να βάλει τους εργαζόμενους να δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί.
Ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος ανέρχεται στα 188 εκατομμύρια ευρώ και αφορά στην 5μηνη προσωρινή απασχόληση 57.400 ανέργων (σε αυτούς περιλαμβάνει επαγγελματίες που διέκοψαν τη δραστηριότητά τους πριν από δύο χρόνια, ελεύθερους επαγγελματίες και επιστήμονες βάσει εισοδηματικών κριτηρίων).

Οσοι προσληφθούν θα παίρνουν ανεξαρτήτως προϋπηρεσίας και αντικειμένου εργασίας, ειδικότητας ή μη, 625 ευρώ το μήνα, δηλαδή 3.125 ευρώ για 5 μήνες! Μετά τη λήξη του

προγράμματος, όσοι απασχολήθηκαν σε αυτό δεν έχουν δικαίωμα ένταξης σε νέο όμοιο πρόγραμμα πριν περάσουν επτά μήνες.
Οι εργοδότες δε θα καταβάλλουν εισφορές. Το σύνολό τους θα καταβάλλεται από τον ΟΑΕΔ, δηλαδή από τα λεφτά των ίδιων των εργαζομένων. Το ποσό που έχει υπολογιστεί ότι απαιτείται για την κάλυψη των εισφορών φθάνει στα 90 εκατομμύρια ευρώ και είναι επιπλέον των 188 εκατομμυρίων ευρώ. Οι άνεργοι θα απασχοληθούν κατά κύριο λόγο σε φορείς της Τοπικής Διοίκησης, όμως δε θα προσλαμβάνονται απευθείας από αυτούς.

Μεσάζοντες είναι οι λεγόμενοι Φορείς Μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα, και κυρίως είναι η ΓΣΕΕ και μια σειρά Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), όπως τις αποκαλούν, οι οποίοι σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις θα εισπράξουν ένα ποσό για τη συμμετοχή τους σε αυτή τη διαδικασία που αντιστοιχεί στο 5% του συνολικού «μισθολογικού κόστους», δηλαδή στο καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 9.400.000 ευρώ!
Ηδη, σε μια σειρά δήμους σε όλη τη χώρα, έχουν υπογραφεί μνημόνια συνεργασίας με τους φορείς αυτούς. Οι φορείς αυτοί θα ξεκινήσουν τη διαδικασία επιλογής όσων ανέργων υποβάλουν αιτήσεις και σε συνεργασία με τους δήμους θα κατανεμηθούν σε δομές με αιχμή τις κοινωνικές υπηρεσίες (παιδικοί σταθμοί, «Βοήθεια στο Σπίτι» κ.λπ.).

Τι ισχύει στην ΕΕ για τους μισθούς

Ο κατώτατος µισθός στην Ελλάδα ανέρχεται περίπου στο 60% των κατώτατων αµοιβών των χωρών «πρώτης κατηγορίας» της Ευρώπης, όπως είναι οι Αγγλία, Ολλανδία, Ιρλανδία και Λουξεµβούργο, ενώ υπερτερεί του αντίστοιχου κατώτατου µισθού των χωρών «δεύτερης κατηγορίας», όπως είναι η Πορτογαλία, η Σλοβενία, η Μάλτα και η Ισπανία.

Σύµφωνα µε τα στοιχεία που παραθέτει η έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την «ελληνική οικονοµία και την απασχόληση», ο κατώτατος-ελάχιστος µισθός ισχύει σήµερα στα 20 από τα 27 κράτη-µέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σε ορισµένα από αυτά ο κατώτερος µισθός ρυθµίζεται µε συλλογικές διαπραγµατεύσεις (Ελλάδα και Βέλγιο), ενώ σε κάποιες χώρες κατοχυρώνεται µε νόµο κατόπιν προτάσεων των κοινωνικών εταίρων. Σε επτά χώρες, δηλαδή σε Αυστρία, Γερµανία, ∆ανία, Σουηδία, Φινλανδία, Ιταλία και Κύπρο, δεν υπάρχει κατώτατος µισθός σε εθνικό επίπεδο, αλλά κατώτατοι µισθοί ανά κλάδο παραγωγής, τους οποίους διαµορφώνουν οι διαπραγµατεύσεις µεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Στο Βέλγιο ο νόµος που ισχύει από το 1996 για τις συλλογικές διαπραγµατεύσεις υποχρεώνει τους κοινωνικούς εταίρους να λαµβάνουν υπόψη τους κατά τις διαπραγµατεύσεις το ύψος των µισθών στις γειτονικές χώρες (Γαλλία, Γερµανία και Κάτω Χώρες), ώστε να διασφαλίζεται η ανταγωνιστικότητα της οικονοµίας. Το Βέλγιο είναι µία από τις λίγες χώρες στην Ευρώπη που ισχύει αυτόµατο σύστηµα τιµαριθµικής αναπροσαρµογής των µισθών. Ο κατώτερος µισθός δεν κατοχυρώνεται µε νόµο στις ∆ανία, Γερµανία Ιταλία, Κύπρο, Αυστρία, Φινλανδία και Σουηδία, καθώς και σε δύο υποψήφιες για ένταξη χώρες, στην Κροατία και στην Τουρκία. Στη Γαλλία κατοχυρώνεται µε νόµο το ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, ενώ στις Ιταλία, Αυστρία, ∆ανία, Φινλανδία, Σουηδία και Γερµανία οι κατώτεροι µισθοί διαµορφώνονται από συλλογικές συµβάσεις που αφορούν τους πιο σηµαντικούς κλάδους της οικονοµίας και επεκτείνονται εν συνεχεία στο σύνολο των εργαζοµένων. Στη Γερµανία προστατεύονται µε νόµο τα κατώτερα όρια των συλλογικών συµβάσεων στους κλάδους της κατασκευής, των υπηρεσιών καθαριότητας και των ταχυδροµικών υπηρεσιών.  Ο µεγαλύτερος βασικός µισθός, σύµφωνα µε τα στοιχεία της Eurostat του Ιουλίου του 2011, καταγράφεται στο Λουξεµβούργο µε 1,757.56 ευρώ ανά µήνα και οι χαµηλότεροι µισθοί στη Ρουµανία και τη Βουλγαρία µε 158 και 123 ευρώ αντιστοίχως.

Ο κος Παπαδήμος, όπως και οι γραφικοί του Παπανδρέου του Γάμα, φαντάζονται ότι τα όρια του πατριωτισμού μας πρέπει να αγκαλιάσουν (να εξισωθούν) με θαλπωρή κι αλληλεγγύη οι μισθοί μας, τους μισθούς των δύσμοιρων εργαζομένων της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας.

Ο πόνος των Παπαδήμου & Σια…

Πώς στήθηκε το σκηνικό λεηλασίας

Στο υψηλό εργατικό κόστος, το οποίο υποτίθεται ότι καθιστά μη ανταγωνιστική την Ελλάδα (έναντι χωρών της ανατολικής Ευρώπης), είχε αναφερθεί ο Martin Knapp στους «Financial Times». Ο πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου σε συνέντευξή του σημείωνε πως «...στην ελληνική αγορά δραστηριοποιούνται περί τις 150 γερμανικές επιχειρήσεις, όμως όλες ασχολούνται με την πώληση προϊόντων που παράγονται αλλού και αυτό είναι το πρόβλημα».



Εδώ και καιρό οι δανειστές, κυρίως οι Γερμανοί, απαιτούν μισθούς... Πολωνίας, Ουγγαρίας ή Βουλγαρίας. Η Ελλάδα έχει χάσει τη μάχη προσέλκυσης επενδύσεων από τα πρώην κομμουνιστικά κράτη, που είναι τώρα μέλη της Ε.Ε. Ευέλικτη, με χαμηλές αποδοχές ή εκ περιτροπής εργασία με μισθούς... ανατολικής Ευρώπης, θα ήταν το ιδανικό μοντέλο για τις αποικιοκρατικού τύπου επενδύσεις των δανειστών και, κυρίως, των Γερμανών στην ελληνική αγορά.


Όμως, για να ισχύσει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να περάσει ειδικό νομικό πλαίσιο (στα όργανα της Ε.Ε. - καθώς το συζητούμενο καθεστώς για τις ΕΟΖ αντίκειται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία), το οποίο αυτομάτως θα παρέχει ανάλογο δικαίωμα για τυχόν άλλους ενδιαφερομένους. Αποτελεί κοινή εκτίμηση στα γερμανικά ΜΜΕ πως το γερμανικό οικονομικό επιτελείο, από την πρώτη στιγμή που προσέγγισε διάφορους επιχειρηματίες βολιδοσκοπώντας την πρόθεσή τους να επενδύσουν στην Ελλάδα, συνάντησε σφοδρές επιφυλάξεις και αντιδράσεις.


Το κλίμα επιβαρύνθηκε από τη στιγμή που εγέρθηκε ζήτημα εγγυήσεων από την πλευρά της Φινλανδίας, πυροδοτώντας ανάλογες απαιτήσεις από άλλες δανείστριες χώρες. Το Βερολίνο, προκειμένου να κατευνάσει τις ανησυχίες των Γερμανών επιχειρηματιών, κυρίως της σκληρής πτέρυγας του Bundesverband der Deutschen Industrie - BDI (του γερμανικού Συνδέσμου Βιομηχανιών), βάζει στο παιχνίδι την Kreditanstalt fur Wiederaufbau - KfW (την κρατική τράπεζα επενδύσεων στον χώρο της ενέργειας), ζητώντας όμως πρόσθετες εγγυήσεις από την ελληνική πλευρά.


Εσωτερική υποτίμηση 40% έως 45%!


Για να έχουμε ένα μέτρο του κλίματος που επικρατεί στους κόλπους του BDI θα πρέπει να θυμηθούμε πως τον Απρίλιο 114 μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του υπεραμύνονταν της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη (και μάλιστα εντός 24 ωρών, με fast trac k διαδικασίες). Προσώρας υπερισχύει η μετριοπαθής γραμμή του Hans - Peter Keitel , προέδρου του πανίσχυρου Συνδέσμου, ο οποίος όμως θεωρεί απαραίτητη προϋπόθεση την εγγύηση των κεφαλαίων που θα επενδυθούν μέχρι και από πόρους του ΕΣΠΑ.


Πρόσθετοι λόγοι που διατυπώνονται για να στριμωχτεί περισσότερο η ελληνική πλευρά είναι ο υψηλότατος επενδυτικός κίνδυνος, το αυξημένο ρίσκο, που δημιουργεί υψηλά ασφάλιστρα διασφάλισης. Επιπλέον το κόστος χρήματος και η επιβάρυνση εξυπηρέτησης αναχρηματοδότησης παραμένουν τα υψηλότερα στην ευρωζώνη, καθιστώντας αποτρεπτική οποιαδήποτε σκέψη για άμεσες ξένες επενδύσεις.


Το πακέτο των διασφαλίσεων και της εγγύησης προς τους Γερμανούς επενδυτές θα μπορούσε να αναλάβει η KfW σε συνεργασία με ελληνικούς φορείς για τη δημιουργία μιας επενδυτικής τράπεζας.


Οι Γερμανοί σχεδιάζουν τη δημιουργία ενός χρηματοπιστωτικού εργαλείου (χαρτοφυλακίου) που θα μπορεί να απορροφά (και να αντασφαλίζει) τα κεφάλαια που θα επενδύουν. Είναι προφανές πως το Βερολίνο εδώ και καιρό μεθοδικά ετοιμάζει την προσαρμογή του κόστους (εργατικού, ασφαλιστικού κ.λπ.) σε χαμηλότερα έως πολύ χαμηλότερα επίπεδα.


Η υποτίμηση του κόστους (άρα εργατικής αμοιβής και εισφορών) υπολογίζεται πως θα πρέπει να είναι ανάλογη της αύξησης που σημειώθηκε από το 2004 μέχρι το 2011, δηλαδή (κατά μέσο όρο) περίπου 40%-45%. Από αυτή την άποψη μόνο «τυχαίος» δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ο... διάλογος που έχει αρχίσει μεταξύ επιχειρηματιών, συνδικαλιστών, κυβέρνησης και δανειστών για 13ο και 14ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα και τη μείωση του κατώτατου μισθού.


Οι δανειστές θέλουν υποτίμηση του εργατικού κόστους και στον ιδιωτικό τομέα ώστε να πετύχουν φθηνότερες αμοιβές από τον ΟΤΕ (όπου η Deutsche Telekom ελέγχει το 40% του μετοχικού κεφαλαίου) ή τη ΔΕΗ (που όπως όλα δείχνουν θα διαμοιραστεί και σε γερμανικά συμφέροντα) μέχρι μεγάλες - μεσαίες ιδιωτικές επιχειρήσεις στις οποίες πιθανότατα θα αποκτήσουν συμμετοχή.


Μα, επιτέλους, ποιοι κακεντρεχείς μιλούν για σχεδιασμένη λεηλασία; Να συλληφθούν πάραυτα από τη (νέα) Βέρμαχτ...

Απόσπασμα από το ποντίκι

10 άνθρωποι που έκαναν συμφωνία με τον διάβολο

Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που ψάχνουν τον εύκολο τρόπο να αποκτήσουν περισσότερη ευχαρίστηση, πλούτο ή δύναμη. Κατά μια έννοια, είναι συναρπαστικό το μέχρι που μπορεί να φτάσει κανείς για να πετύχει ότι επιθυμεί περισσότερο.
Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε 10 ανθρώπους που πιστεύεται πως στραφήκαν στο κακό για να αποκτήσουν ότι επιθυμούσαν.

10. Πάπας Συλβέστρος Β’
Ο Συλβέστρος Β’ ήταν ένας από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους της εποχής του. Πολύ έμπειρος στα μαθηματικά, στην αστρονομία και στη μηχανική. Του πιστώνεται η επινόηση του υδραυλικού οργάνου, του ρολόι με εκκρεμές και η εισαγωγή των αραβικών αριθμών στη Δυτική Ευρώπη. Έγραψε επίσης βιβλία για τα μαθηματικά, τις φυσικές επιστήμες, τη μουσική, τη θεολογία και τη φιλοσοφία.
Ήταν ο πρώτος Γάλλος Πάπας και σίγουρα ο πιο σημαντικός του 10ου αιώνα. Μετά το θάνατό του, άρχισαν να διαδίδονται φήμες ότι η μεγάλη νοημοσύνη του -και, κατά συνέπεια, η εφευρετική μεγαλοφυΐα του- ήταν το αποτέλεσμα μιας συμφωνίας με το διάβολο.
Αυτό πιθανότατα οφείλεται στην τακτική επαφή του με μεγάλα επιστημονικά μυαλά του αραβικού κόσμου και η γενναία προσπάθεια του να ξεριζώσει τη σιμωνία (περιπτώσεις χειροτονίας ή προαγωγής κληρικών και μοναχών σε εκκλησιαστικό αξίωμα, με προσφορά οικονομικών ανταλλαγμάτων) στην Εκκλησία.


9. Νικολό Παγκανίνι

Ο Παγκανίνι είναι ένας από τους μεγαλύτερους βιρτουόζους του βιολιού. Έμαθε να παίζει μαντολίνο στα 5 του και μέχρι τα 7 τα είχε αρχίσει να συνθέτει. Ξεκίνησε να παίζει δημοσίως σε 12 αλλά στα 16 του κατέρρευσε και εξαφανίστηκε στον αλκοολισμό. Επανήλθε όμως και μέχρι τα 22 του ήταν ο πρώτος σούπερ σταρ της μουσικής. Μπορούσε να παίζει τρεις οκτάβες σε τέσσερις χορδές με μια έκταση του χεριού, ένα κατόρθωμα που είναι σχεδόν αδύνατο ακόμα και σήμερα.
Μέχρι τα 23 του είχε συνθέσει τα «24 καπρίτσια» και για χρόνια κανένας άλλος βιολιστής δεν μπορούσε να παίξει μεγάλο μέρος της μουσικής του. Το παίξιμό του λεγόταν πως έκανε το κοινό να δακρύζει. Ένα από τα διάσημα κομμάτια του ήταν το «Le Streghe» δηλαδή ο Χορός των Μαγισσών. Το κοινό πίστευε πως ο Παγκανίνι είχε έρθει σε συμφωνία με το διάβολο για να παίζει τόσο «υπερφυσικά». Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται πως είδαν το διάβολο να τον βοηθά κατά τη διάρκεια των παραστάσεων του. Γι’ αυτό το λόγο του αρνήθηκε η τελευταία μετάληψη και το σώμα δεν θάφτηκε καθολικά στη Γένοβα.
Έπρεπε να περάσουν 4 χρόνια και μια έκκληση προς τον Πάπα, για να επιτραπεί να μεταφερθεί το σώμα του στη Γένοβα, αλλά και πάλι δεν θάφτηκε. Τα λείψανά του τοποθετήθηκαν τελικά το 1876 σε ένα νεκροταφείο στην Πάρμα.

8. Ζιλ ντε Ρε

Ο Ζιλ ντε Ρε (Gilles de Rais) θεωρούνταν ευφυής, θαρραλέος και πολύ ελκυστικός με μαύρα γένια. Γεννημένος από μια από τις πιο διακεκριμένες οικογένειες στη Βρετάνη, έμεινε μόνος όταν ο πατέρας του πέθανε στα 20 του. Βρέθηκε με ανείπωτο πλούτο και δύναμη που τελικά τον οδήγησε στην πτώση του.
Άρχισε να επιδεικνύει τον πλούτο του με γιορτές που τον οδήγησαν στη κατασπατάληση του και πάνω στην απελπισία του άρχισε να πειραματίζεται με τον αποκρυφισμό, υπό την καθοδήγηση κάποιου Francesco Prelati, ο οποίος του υποσχέθηκε πως θα μπορούσε να τον βοηθήσει να ανακτήσει την περιουσία που είχε σπαταλήσει με τη θυσία παιδιών σε κάποιον δαίμονα ονόματι «Βαρόνο».
Κατά τη διάρκεια ενός «ξεφαντώματος» βίασε, βασάνισε και δολοφόνησε 80 με 200 παιδιά. Δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε με απαγχονισμό και καύση.

7. Στρατηγός Jonathan Moulton

Ο Moulton ξεκίνησε ως μαθητευόμενος επιπλοποιός, αλλά το 1745 ξεκίνησε την καριέρα του στο στρατό της Νέας Αγγλίας. Το 1749 παντρεύτηκε και απέκτησε 11 παιδιά. Έγινε ένας από τους πλουσιότερους άνδρες στο Νιου Χάμσαϊρ και αυτό οδήγησε στις μεταγενέστερες ιστορίες ότι είχε κλείσει κάποια συμφωνία με το διάβολο.
Το 1769 το αρχοντικό που έκτισε σε μια φτωχή πόλη πουριτανών καεί ολοσχερώς. Οι φήμες τότε έλεγαν ότι ο Moulton είχε μια συμφωνία με το διάβολο πως θα του γέμιζε τις μπότες του με χρυσό μία φορά το μήνα σε αντάλλαγμα για την ψυχή του. Ειπώθηκε ότι ο Moulton σκέφτηκε έναν τέχνασμα και έβαλε τις μπότες του -με τις σόλες βγαλμένες- πάνω από μια τρύπα.
Ο διάβολος, απόρησε γιατί δεν γέμιζαν οι μπότες και όταν ανακάλυψε το τέχνασμα θέλησε εκδίκηση. Πιστεύεται ότι όταν ο Moulton πέθανε το σώμα του εξαφανίστηκε από το φέρετρο του και αντικαταστάθηκε από ένα κουτί με νομίσματα που ήταν σφραγισμένο με μια εικόνα του διαβόλου. Ο Moulton θάφτηκε χωρίς κάποια ένδειξη και το μέρος είναι άγνωστο.

6. Urbain Grandier

Ο Urbain Granadier ήταν ένας Γάλλος καθολικός ιερέας ο οποίος κάηκε στην πυρά αφού καταδικάστηκε για μαγεία. Αγνόησε τον όρκο της ιερατικής αγαμίας και είναι γνωστό ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με πολλές γυναίκες έχοντας αποκτήσει μάλιστα και μεγάλη φήμη.
Το 1632, μια ομάδα από μοναχές από το τοπικό μοναστήρι των Ουρσουλινών τον κατηγόρησε πως τις έκανε μάγια, στέλνοντας το δαίμονα Ασμοδαίο, μεταξύ άλλων, για να τις κάνουν κακό και αναιδής πράξεις μαζί τους. Στη δίκη του, οι δικαστές, αφού τον βασάνισαν, παρουσίασαν έγγραφα που υποτίθεται ότι είχε υπογράψει και αρκετούς δαίμονες ως απόδειξη ότι είχε κλείσει μια διαβολική συμφωνία.
Ήταν γραμμένα ανάποδα στα λατινικά και περιελάμβανε ακόμη και την υπογραφή του ο ίδιου του σατανά! Το κείμενο έλεγε τα εξής (φωτογραφία):
Εμείς, ο Εωσφόρος, ο Σατανάς, ο Βελζεβούλ, ο Λεβιάθαν, ο Ελιμί,
και ο Ασταρώθ, μαζί με άλλους, δεχτήκαμε σήμερα τη συμφωνία
με τον Urbain Grandier, ο οποίος είναι δικός μας. Σ’ αυτόν υποσχόμαστε
την αγάπη των γυναικών, το άνθος των παρθένων, το σεβασμό των μοναρχών, τιμές, λαγνείες και δυνάμεις.
Θα εκπορνευτεί για τρεις ημέρες. Το ξεφάντωμα θα τον ευχαριστήσει. Μας προσφέρει μια φορά
εντός του έτους μια σφραγίδα με αίμα, με τα πόδια που θα καταπατήσει τα ιερά της εκκλησίας και
θα μας κάνει πολλές ερωτήσεις. Με αυτό το σύμφωνο θα ζήσει είκοσι χρόνια ευτυχισμένος
στη γη των ανθρώπων και θα ενωθεί μαζί μας αργότερα στην αμαρτία εναντίον του Θεού.
Δεμένος στην κόλαση, στο συμβούλιο των δαιμόνων.
Εωσφόρος, Βελζεβούλ, Σατανάς
Ασταρώθ Λεβιάθαν Ελιμί
Οι σφραγίδες είναι για τον διάβολο, τον αφέντη και τους δαίμονες, πρίγκιπες του κυρίου.
Baalberith, συγγραφέας.

5. Τζουζέπε Ταρτίνι

Ήταν Ιταλός συνθέτης και βιολιστής και έχει γράψει πάνω από 400 έργα. Σε αντίθεση με τους περισσότερους συγχρόνους του, δεν έγραψε εκκλησιαστική μουσική ή όπερες, και έγραψε κονσέρτα για βιολιά και σονάτες. Περίφημη είναι η σονάτα του «Η τρίλια του διαβόλου».
Η ιστορία πίσω από το έργο αυτό ξεκινά με ένα όνειρο. Φέρεται να είπε στον Γάλλο αστρονόμο Ζερόμ Λαλάντ ότι ονειρεύτηκε πως του εμφανίστηκε ο διάβολος και του ζήτησε να τον υπηρετήσει. Στο τέλος των μαθημάτων τους ο Ταρτίνι έδωσε στον διάβολο το βιολί του, για να δοκιμάσει τις ικανότητες του και ο διάβολος αμέσως άρχισε να παίζει με τέτοια δεξιοτεχνία που ο Ταρτίνι αισθάνθηκε να του κόβεται η αναπνοή.
Όταν ξύπνησε ο συνθέτης αμέσως άρχισε να γράφει τη σονάτα, προσπαθώντας απεγνωσμένα να θυμηθεί ότι είχε ακούσει στο όνειρο. Παρά το γεγονός πως η σονάτα είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό του, ο Ταρτίνι παραπονέθηκε ότι το κομμάτι απείχε πολύ ακόμα από αυτό που είχε ακούσει στο όνειρό του.
Είχε γράψει, “είναι τόσο πολύ κατώτερό από αυτό που είχα ακούσει, που αν θα μπορούσα να επιβίωνα αλλιώς, θα είχα σπάσει το βιολί μου και θα σταματούσα τη μουσική για πάντα”. Ακούστε ένα μέρος της σονάτας και από τη Βανέσα Μέι.

4. Κορνήλιος Αγρίππας

Ο Κορνήλιος Αγρίππας ήταν ο σημαντικότερος συγγραφέας της Αναγέννησης. Σπούδασε νομικά και ιατρική, αλλά ποτέ δεν απέκτησε πτυχίο. Θεωρούνταν μάγος, αποκρυφιστής συγγραφέας, θεολόγος, αστρολόγος και αλχημιστής. Ήταν ηγέτης του φεμινιστικού κινήματος και συχνά υπερασπίστηκε γυναίκες που κατηγορήθηκαν για μαγεία. Έγραψε 3 βιβλία για τον αποκρυφισμό που χρησιμοποιούνται και σήμερα.
Το 1535 χαρακτηρίστηκε αιρετικός και καταδικάστηκε σε θάνατο. Δραπέτευσε και καθώς πήγαινε στο σπίτι του, αρρώστησε και πέθανε. Μετά το θάνατό του, κυκλοφόρησαν φήμες ότι καλούσε δαίμονες. Ειπώθηκε πως στο νεκροκρέβατο του, εμφανίστηκε από το πουθενά ένα μαύρο σκυλί που ήταν γνωστό του. Αυτό το μαύρο σκυλί επανήλθε σε διάφορους μύθους όπως στου Φάουστ και στον Γκαίτε έγινε το ο Μεφιστοφελής.






3. Ρόμπερτ Τζόνσον

Ο Τζόνσον ήταν ένας Αμερικανός μουσικός των Blues. Είναι 5ος στους 100 μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών του Rolling Stones.
Ο θρύλος λέει ότι ήθελε να είναι ο καλύτερος κιθαρίστας και του δοθεί η εντολή να πάει σε ένα σταυροδρόμι. Εκεί συνάντησε τον διάβολο που συντόνισε την κιθάρα του, κάνοντας τον να κυριαρχεί στο όργανο. Ο Τζόνσον όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να διαλύσει τις φήμες, αλλά τις ενθαρρύνει κιόλας με υπαινιγμούς ότι είχε κλείσει και μια συμφωνία με τον πρίγκιπα του σκότους.
Παρήγαγε 6 δίσκους πριν πεθάνει σε ηλικία 27 χρονών. Λέγετε πως πέθανε όταν τον έπιασαν να φλερτάρει μια παντρεμένη γυναίκα και εκείνη του έδωσε να πιει ουίσκι που πιστεύεται ότι ήταν δηλητηριασμένο από τον σύζυγό της. Θάφτηκε σε έναν ανώνυμο τάφο, η θέση του οποίου ακόμη ερευνάται.

2. Γιόχαν Φάουστ

Ο Δρ Γιόχαν Φάουστ ήταν ένας πλανόδιος αλχημιστής, αστρολόγος και μάγος της γερμανικής Αναγέννησης. Η ζωή του έγινε ο πυρήνας της δημοφιλούς ιστορίας του γιατρού Φάουστ από την δεκαετία του 1580, με αποκορύφωμα την τραγωδία του Άγγλου ποιητή Μάρλω «Η τραγική ιστορία του Δρ Φάουστ» το 1589 και τον Φάουστ του Γκαίτε.
Ο θρύλος λέει ότι ο Φάουστ ήθελε μια ζωή γεμάτη απολαύσεις και έχοντας αναμειχθεί με τον αποκρυφισμό έμαθε πώς να καλεί το διάβολο, έχοντας κλείσει κιόλας συμφωνία μαζί του δίνοντας την ψυχή του σε αντάλλαγμα 24 χρόνων υπηρεσίας από το σατανά.
Δυστυχώς, μετά από 16 χρόνια ήθελε να το σπάσει τη συμφωνία. Οι συνέπειες αυτής της προσπάθειας ήταν να δολοφονηθεί άγρια από τον διάβολο.



1. Άγιος Θεόφιλος των Αδάνων

Ο Άγιος Θεόφιλος ο Μετανοών ή των Αδάνων, ήταν κληρικός του 6ου αιώνα, ο οποίος λέγεται ότι είχε κάνει μια συμφωνία με το διάβολο να αποκτήσει εκκλησιαστική θέση. Η ιστορία του είναι σημαντική, μιας και είναι η παλαιότερη ιστορία συμφωνίας κάποιου με το διάβολο.
Ο Θεόφιλος ήταν ο αρχιδιάκονος των Αδάνων της Κιλικίας στη σημερινή Τουρκία. Εκλέχθηκε παμψηφεί ως επίσκοπος, αλλά αρνήθηκε τη θέση λόγω της ταπεινοφροσύνης του και εξελέγη κάποιος άλλος στη θέση του. Όταν ο νέος επίσκοπος στέρησε άδικα της θέσης του αρχιδιάκονου από τον Θεόφιλο, ο Θεόφιλος εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του για την ταπεινοφροσύνη του και έψαξε να βρει ένα μάγο για να τον βοηθήσει να επικοινωνήσει με το σατανά. Σε αντάλλαγμα ο σατανάς του ζήτησε να αποκηρύξει τον Χριστό και την Παναγία σε ένα συμβόλαιο που θα υπέγραφε με το ίδιο του το αίμα. Ο Θεόφιλος το έκανε και ο διάβολος τον έκανε επίσκοπο.
Χρόνια αργότερα, φοβούμενος για την ψυχή του, ο Θεόφιλος μετανόησε και προσευχήθηκε στην Παναγία για συγχώρεση. Μετά από 40 ημέρες νηστείας, η Παναγία του εμφανίστηκε και τον τιμώρησε προφορικά. Ο Θεόφιλος Την παρακάλεσε για συγχώρεση και Αυτή του υποσχέθηκε να παρέμβει στο Θεό. Έπειτα νήστεψε άλλες 30 ημερών, οπότε και η Παναγία του εμφανίστηκε ξανά, και του έδωσε άφεση.
Ωστόσο, ο σατανάς δεν ήταν πρόθυμος να παραιτηθεί από τον Θεόφιλο, και μετά από 3 ημέρες όταν ο Θεόφιλος ξύπνησε βρήκε στο στήθος του το συμβόλαιο. Πήγε τότε το συμβόλαιο στο νόμιμο επίσκοπο και ομολόγησε όλα όσα είχε κάνει. Ο επίσκοπος έκαψε το έγγραφο, και ο Θεόφιλος ήταν πλέον απαλλαγμένος από το βάρος του συμβολαίου του.

Πώς κάνουν σεξ στο ΠΑΣΟΚ;

Χρόνο τον χρόνο, ως τα 50 που κατέκτησα, απέκτησα μια μασίφ πεποίθηση. Το σεξ είναι το προσωπικό μας έργο τέχνης. Η στιγμή που παίρνεις τις μπογιές και τα πινέλα και αποδίδεις αυτά που έχει στη ψυχή σου. Το απόλυτο άλλοθι να φανερώσεις την αλήθεια σου. Γι αυτό θεωρώ τυχερή ετούτη την γενιά. Το πλαίσιο, το τελάρο δεν το βάζει η κοινωνία. Τουλάχιστον όχι όσο παλιά…Δεν ήταν πάντα έτσι.

Να σας μιλήσω για το 70. Υπήρχε μια κόκκινη γραμμή στο τι μπορεί να κάνει κανείς με το ταίρι του και τι με την πουτάνα. Ναι, ναι υπήρχαν δρόμοι με κόκκινα φωτάκια στις πόρτες και πουτάνες να μην προλαβαίνουν βάρδιες. Σοκάκια που οι άνδρες διέσχιζαν δήθεν αδιάφοροι και στο τελευταίο δευτερόλεπτο τσουκ, έστριβαν αστραπιαία και χώνονταν μέσα με σβελτάδα ζαρκαδιού…Λάτρευα να κατασκοπεύω αυτό το τσακ! Κι ας ήμουν 10, 11 ετών. Έκανα «ρεπορτάζ» από τότε…

Επίσης έπαιζε και η παρθενιά. Κατά πώς διέταζε η ηθική της εποχής μπορούσες να κάνεις τα πάντα εκτός από «αυτό». Η μισιακή ματαιότης του προκαταρκτικού δοξάζονταν. Ίσως γι΄αυτό η κοινωνία έπηξε στους μαλάκες στην συνέχεια…Μπορεί νάναι κι αυτό μια εξήγηση.

Διαβάζετε τον τίτλο και απορείτε που το πάω; Να σας εξηγήσω. Πέραν από την πιο πάνω πεποίθηση έχω και μια λόξα. Μ΄αρέσει να φαντάζομαι τους ανθρώπους στα κρυφά τους. Στα ενδότερά τους. Πολλές φορές σκέφτομαι πώς θα το κάνουνε αυτοί; Πόσο θ΄ανησυχεί η νεαρά μη χαλάσουν τα μαλλιά της πάνω στο αλάλιασμα; Πόσο θα τρέμει εκείνος μη και δε φαίνονται οι γραμμώσεις των κοιλιακών του σε όλες τις στάσεις. Πόσο θα βαριούνται αυτοί οι δυο…Και πάει λέγοντας. Υπάρχει και μια κατηγορία λατρεμένη όσο και απόλυτα θλιβερή…«Κακομοίρηδες» κατηγορία. Οι αναντίστοιχοι. Έτσι τους έχω ονομάσει. Οι κρυφοί. Συνήθως δεν εστιάζουν στα μάτια του συνομιλητή, έχουν τετραγωνισμένες αντιλήψεις, ηδονίζονται με το πατρίς-θρησκεία, ιδίως με τη θρησκεία έχουν κόλλημα χοντρό (και τα κόμματα θρησκεία είναι), φοράνε σφιχτά…Παπούτσια τριζάτα, παλτό, καμπαρτίνα. Γενικά ό,τι κρύβει καλύτερα.

Έχουν και σφιχτά χείλη. Μιλάνε σαν να ξέρουν τα πάντα. Και δεν αλλάζουν αντιλήψεις με τίποτα. Καμαρώνουν δε γι΄αυτό. Σφάζονται για την ηθική όπως εκείνοι και μόνο την ορίζουν. Κι ενώ πορεύονται έτσι αρκεί μια πόρτα κλειστή, μια πουτάνα ή ένα γραμμωμένο παλικάρι της κακιάς ώρας και αμορφωσιάς και μεταμορφώνονται σε τραβέλια του κερατά. Μπορεί να στριμώξουν το πόδι μέχρι και σε γόβα. Μπορεί να κλαίνε σαν μωρά κάτω από μαστίγια. Να μασκαρεύονται (αν και πριν ήταν πιο μασκαρεμένοι). Οι αναντίστοιχοι…Θλιβεροί να ροκανίζουν χρόνια λες και εξουσιάζουν όλα τα ρολόγια του κόσμου. Λες και τους έταξε ο Θεός 100 ζωές παραπάνω από τους άλλους…Κι έχουν τράτο! Βασανίζονται να μην ελευθερωθούν. Να μην αποκαλυφθούν. Μικροί….

Όποτε βλέπω κομματικές συγκεντρώσεις. Τα θλιβερά συμβούλια τους. Τις ζυγισμένες τους απόψεις. Τα σφιχτά δήθεν χαμόγελα σε ξινισμένα μούτρα. Τα άβολα κοστούμια και τον χαρτοφύλακα σφιχτά κάτω από τη μασχάλη. Tην αμηχανία στο βλέμμα και το γρήγορο στο βήμα. Μετρημένες μια μια οι λέξεις μη ξεφύγουν, μη χαρακτηριστούν αμαρτωλοί από τον μέγα αρχηγό της φυλής, μη και χάσουν τα βολικά οφίτσια, μη και ξεφύγουν. Δυσκοίλιοι. Μονότονοι. Με παρωπίδες. Να λένε τα παράλογα ως λογικά κατά πώς διατάσσει η «θρησκεία» τους…Μου θυμίζουν τον αναντίστοιχο που περιέγραψα λίγο πιο πάνω…Χα,χα, χα, χα…Σκέψου να τους  κλείσεις σε δωμάτιο με καμιά πουτάνα ή κανένα γραμμωμένο αμόρφωτο παλικάρι…Ε ρε και  ν΄ απελευθερώσουν τα καταχωνιασμένα βογκητά τους…Τι εσώψυχο έχουν να βγάλουν! Γιατρέ μου είναι πολύ άρρωστο το μυαλό μου;


Της Ρέας Βιτάλη

Η Τουρκία στο μεταίχμιο εξελίξεων

ΑΝ ΠΡΙΝ από δέκα χρόνια ανέφερε κάποιος έστω υπό μορφή ανεκδότου πως στην Τουρκία θα συλληφθεί ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας από την Κυβέρνηση της Άγκυρας, μετά βεβαιότητος θα τον έβγαζαν τρελό, ενώ ίσως να είχε κιόλας συλληφθεί. Αυτό που συνέβη προ ημερών, να συλληφθεί ο τέως αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούγ, και να προφυλακισθεί μετά από πολύωρη προανάκριση με την κατηγορία της συνωμοσίας κατά της Τουρκικής Δημοκρατίας (ειδικότερα η κατηγορία που είχε τον τίτλο συνωμοσία αναφερόταν στη συκοφαντική εκστρατεία κατά του πρωθυπουργού Ερντογάν!), ήρθε ως συνέχεια δεκάδων ή εκατοντάδων συλλήψεων ανωτάτων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, με τη γενική και ομιχλώδη κατηγορία της υπονόμευσης του κράτους και των θεσμών του.

Οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στην Τουρκία είναι προδήλως ιστορικές, και επαναστατικές, γιατί ακριβώς ανατρέπουν ένα για δεκαετίες εδραιωμένο μοντέλο διακυβέρνησης που αποτελούσε και το ιδεολογικο-πολιτικό θεμέλιο του τουρκικού κράτους, ανατρέπονται δομές, καταργείται ένα παραδοσιακά εδραιωμένο σύστημα εξουσίας, και βρίσκεται σε διαδικασία δόμησης, μια καινούρια, διαφορετική, σχεδόν αντιθετική δομή εξουσίας, τουτέστιν από τον κοσμικό κεμαλισμό, στο ποπουλίστικο, «ήπιο» Ισλάμ.

Κανείς δεν φανταζόταν ότι θα ήταν τόσο απλή υπόθεση η ανατροπή της κεμαλικής δομής, και μάλιστα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, απολύτως αναίμακτα, και χωρίς σοβαρές εσωτερικές και διεθνείς αντιδράσεις.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που προόρισται να καταγραφεί στην Ιστορία σαν τομή όχι μόνο στην τουρκική αλλά και ευρωπαϊκή και παγκόσμια πολιτική, όπου ανετράπη κατά τρόπο ειρηνικό ένα επί δεκαετίες εμπεδωμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο από πολιτικούς και επιστήμονες θεωρείτο ο πυρήνας των δομών εξουσίας στην Τουρκική Δημοκρατία, και του οποίου ήταν αδιανόητη η ανατροπή.

Ενόψει των εξελίξεων που έλαβαν και λαμβάνουν χώρα στην Τουρκική Δημοκρατία, και οι οποίες μόνο σε σεναριακό επίπεδο μπορεί να είναι προβλέψιμες, διερωτάται κανείς, πού και πώς πορεύεται το τέως κεμαλικό κράτος, και ποιες οι επιπτώσεις των αλλαγών που επέρχονται για την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ευρώπη αλλά και την ίδια την Τουρκία. Πολλοί πιστεύουν πως η Τουρκία οδηγείται σε ένα νέο καθεστώς ισλαμικών δομών, με δυτικό, ευρωπαϊκό περίβλημα, όπου σε αντίστιξη με το παλιό κεμαλικό α-λα-καρτ κράτος, θα έχουμε στο μέλλον μια α-λα-καρτ ισλαμικού τύπου δημοκρατία.

Όμως, επειδή όπως θα ’λεγε και ο Γιούργκεν Χάμπερμας η τυχαιότητα στην πολιτική καθορίζει τις εξελίξεις, δεν μπορεί κανείς να ξέρει τι θα συμβεί με τον κυρίαρχο παράγοντα στην τουρκική πολιτική σκηνή, που είναι ο Ερντογάν, και ο οποίος φαίνεται να έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ο Ερντογάν ανήκει σε εκείνες τις προσωπικότητες της ιστορίας που πρωταγωνιστούν και δεν αναπληρώνονται.

Το άλλο απρόβλεπτο ζήτημα είναι το Κουρδικό, και η εσωτερική εμπόλεμη κατάσταση που υφίσταται ήδη μεταξύ Ενόπλων Δυνάμεων και Κούρδων του ΡΚΚ, η εμφανής αμηχανία της ισλαμικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει τις αλλαγές οι οποίες επέρχονται, και οι τάσεις των Ενόπλων Δυνάμεων να εκμεταλλευθούν εθνικιστικά και προς ίδιον όφελος την αιματοχυσία που αποτελεί καθημερινό φαινόμενο στο τουρκικό Κουρδιστάν.

Η Ελλάδα και η Κύπρος, πάντοτε αντιμετώπιζαν το ερώτημα μιας διλληματικά σταθερής ή ασταθούς Τουρκίας -τι μας συμφέρει- και εμείς απαντάμε πως μας συμφέρει όχι ποια Τουρκία έχουμε απέναντί μας, αλλά ποια είναι η δική μας στρατηγική σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε με την γειτονική χώρα. Εμείς, εφόσον έχουμε στρατηγική, θα είμαστε σε θέση να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία, τα κενά, τα ελλείμματα εξουσίας και πολιτικής που θα εμφανίσει το αντίπαλο στρατόπεδο. Αυτό προϋποθέτει υπομονή και εθνικό σχέδιο, που να αφορά στο μέλλον και της Κύπρου και της Ελλάδας.

Του Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη 

καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Γερμανία: μισθοί κάτω από... 400 ευρώ!

Υπάρχει και η άλλη όψη του γερμανικού «οικονομικού θαύματος» της τελευταίας δεκαετίας. Υπάρχουν δηλαδή αυτοί που πλήρωσαν και πληρώνουν το κόστος της «βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας» της γερμανικής οικονομίας.



Η αποκάλυψη προκαλεί σοκ σε όποιον αγνοεί την ωμή, σκληρή πραγματικότητα του γερμανικού κόσμου της εργασίας: επτά (!) εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι δουλεύουν επισήμως με μηνιαίες αποδοχές κάτω των... 400 (!!!) ευρώ και μάλιστα χωρίς η απασχόληση αυτή να τους δίνει έστω πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας ή να τους επιτρέπει να λάβουν οποιουδήποτε εξευτελιστικού ύψους σύνταξη όταν γεράσουν!


Φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι πέρα για πέρα πραγματικό. Το 2003 οι Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες καθιέρωσαν τη «μίνι απασχόληση», την οποία διαφήμισαν ως «πόρτα εισόδου στον εργασιακό κόσμο» που δήθεν θα διευκόλυνε την εξεύρεση εργασίας από τους άνεργους και τους νέους.


Οι κανόνες της «μίνι απασχόλησης» είναι σαφείς. Πρώτον, οι μηνιαίες αποδοχές απαγορεύεται αυστηρά να υπερβούν τα 400 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι αν π.χ. μια εργασία πληρώνεται 5 ευρώ την ώρα, ο εργαζόμενος επιτρέπεται να δουλέψει 80 ώρες τον μήνα. Αν πληρώνεται 10 ευρώ ωριαίως, τότε απαγορεύεται να εργαστεί κάποιος πάνω από 40 ώρες μηνιαίως. Αν εργαστεί έστω και ένα λεπτό παραπάνω, τότε το συμβόλαιο εργασίας του πρέπει να γίνει κανονικό.
Οταν οι αποδοχές του εργαζομένου είναι 400 ευρώ ή λιγότερο, παίρνει όλα τα λεφτά καθαρά. Δεν έχει καμία κράτηση για το ταμείο υγειονομικής περίθαλψης ή για το ταμείο συνταξιοδότησης. Η αιτία γι΄ αυτό είναι τραγικά απλή: η δουλειά του αυτή δεν του δίνει κανένα δικαίωμα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή για σύνταξη!


Ο εργοδότης είναι ευτυχής. Καλείται να πληρώσει μόνο 2% φόρο επί του ποσού που χορηγεί στον εργαζόμενο και επιπλέον 15% στο ασφαλιστικό ταμείο και 13% στην κοινωνική ασφάλιση. Δηλαδή 130 ευρώ αν πληρώνει 400 ευρώ τον υπάλληλό του και στην πραγματικότητα σχεδόν τα μισά, δεδομένου ότι η μέση αμοιβή που λαμβάνουν τα επτά εκατομμύρια Γερμανοί που δουλεύουν κάτω από αυτό το καθεστώς είναι μόλις... 230 ευρώ!


Αυτό το ιδεώδες για εργοδότες εργασιακό καθεστώς άνοιξε αμέσως όχι μια απλή Κερκόπορτα, αλλά μια τεράστια πύλη για τη γενίκευση της «μαύρης» εργασίας στη Γερμανία. Εκατοντάδες χιλιάδες εργοδότες προσλαμβάνουν εργαζόμενους με καθεστώς «μίνι απασχόλησης», αλλά τους απασχολούν κανονικά, σαράντα ώρες την εβδομάδα. Τους δίνουν επισήμως τα 400 ευρώ και τα υπόλοιπα 1.000 ή και παραπάνω ευρώ τους τα δίνουν «μαύρα», γλιτώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές!

Σε ορισμένους κλάδους η «μίνι απασχόληση» αναπτύχθηκε ραγδαία, συνοδευόμενη φυσικά από τη «μαύρη» εργασία. Στον ξενοδοχειακό κλάδο π.χ. υπολογίζονται σε 810.000 τα άτομα που δουλεύουν κάτω από αυτό το καθεστώς. Οι εργαζόμενοι κατ΄ αυτόν τον τρόπο αφενός πρέπει να βρουν άλλον τρόπο να έχουν υγειονομική περίθαλψη (π.χ. μέσω ασφαλισμένου συζύγου) και αφετέρου συχνά είναι τόσο φτωχοί που έχουν την ανάγκη κοινωνικών επιδομάτων για να επιβιώσουν.


Στην ουσία όμως αυτό σημαίνει ότι το κράτος επιβαρύνεται τόσο με το κόστος κοινωνικής περίθαλψης ατόμων που ενώ εργάζονται δεν πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές όσο και με τα επιδόματα επιβίωσής τους, επιδοτώντας έτσι έμμεσα τις γερμανικές επιχειρήσεις για να πληρώνουν μισθούς κάτω από το όριο της φτώχειας και να μην πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές! Ιδού λοιπόν μια σκοτεινή συνιστώσα του σύγχρονου γερμανικού «οικονομικού θαύματος».

Το ευρώ των 9

Κάποιους ανθρώπους οφείλουμε να τους ακούμε με μεγάλη προσοχή, είτε γιατί οι απόψεις τους είναι τεκμηριωμένες, είτε γιατί έχουν τη δύναμη να τις επιβάλλουν. Με κάθε τρόπο…



Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν επικεφαλής του κολοσσιαίου επενδυτικού fund PIMCO, ο οποίος πρόβλεψε ότι μέσα στο 2012 θα προκύψει η ευρωζώνη των 9 (και όχι των 17) κρατών…


Ο Ελ Εριάν έγινε ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό το Γενάρη του 2010, από την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση γιατί οι αγορές εκμεταλλεύονται τα αυξημένα Σπρεντ και κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας: «Δουλειά μας, είχε πει επικεφαλής του PIMCO, είναι να βγάζουμε λεφτά. Εξάλλου δεν υπάρχει νόμος που να σου απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα».


Καθώς οι απόψεις του επενδυτή (κερδοσκόπου αν προτιμάται) περί του Ελληνα μαλάκα επιβεβαιώθηκαν απόλυτα (αν ρίξουμε μια ματιά στην τύχη που επιφυλάσσουν οι δημοσκοπήσεις και η τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα στον Γ. Παπανδρέου) οι εκτιμήσεις- προβλέψεις (και ίσως επιδιώξεις του Εριάν) για το μέλλον της ευρωζώνης απαιτούν την προσοχή μας.


Σε συνέντευξή του στο Bloomberg, ο Εριάν επισήμανε ότι η κρίση στην Ευρώπη δεν αφορά πλέον μόνο το τι θα γίνει σε χώρες της περιφέρειας όπως η Ελλάδα, αλλά είναι πλέον μία κρίση του συνόλου της Ευρωζώνης. Ο επενδυτής …ποντάρει 1 στις 3 πιθανότητες για διάλυση της Ευρωζώνης. Η διάλυση –όπως εκτιμά - θα πυροδοτήσει οικονομική κρίση παρόμοια με αυτήν που έπληξε την παγκόσμια οικονομία το 2008 μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers


Το πιο πιθανό σενάριο, στο οποίο ο διαχειριστής του PIMCO δίνει 50% πιθανότητα, είναι ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα συντονίσουν τις δράσεις τους και θα διαχειριστούν τη μετάβαση σε μια μικρότερη Νομισματική Ένωση.
Το λιγότερο πιθανό σενάριο είναι η ζώνη του ευρώ να παραμείνει ανέπαφη και ενωμένη, κάτι στο οποίο δίνει 15% πιθανότητα.


Ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν εκτιμά ότι υπάρχουν εννέα χώρες του ευρώ οι οποίες αναμένεται να παραμείνουν εντός της ζώνης, σε περίπτωση που οι πολιτικοί ηγέτες αποφασίσουν να προχωρήσουν σε μία μικρότερη Ευρωζώνη. Αυτές οι χώρες είναι οι Αυστρία, Βέλγιο, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία και Ισπανία. Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν τελικά θα παραμείνουν στο ευρώ η Ιταλία και η Ισπανία, επισημαίνει.







 
Του Δημήτρη Μ

Viva Mafia!

Αν γυρίσουμε στη δραχμή, όσοι έχουν βγάλει πολλά ευρώ τα προηγούμενα χρόνια, όσοι χρυσώθηκαν παίρνοντας εύκολες δουλειές χάρη στις μίζες που έδιναν οι εταιρείες τους, όσοι τα έβγαλαν εκτός Ελλάδας είναι έτοιμοι να τα φέρουν πίσω στη χώρα μας και να κερδοσκοπήσουν αγρίως αγοράζοντας τα πάντα τζάμπα.



Η επιστροφή της... Siemens;


Αν δεν μας πιστεύετε, το είπε πάλι χθες η Ντόρα Μπακογιάννη με το χαρακτηριστικό της πολιτικό θάρρος. Προφανώς η Ντόρα κάτι θα ξέρει.
Δεν μιλάει «στον αέρα» η επιτυχημένη πρώην υπουργός της Ν.Δ. και νυν αρχηγός κόμματος.


Ίσως μάλιστα να έχει αξιόπιστη πληροφόρηση, διότι είναι γνωστό ότι ήταν επί χρόνια κοινωνική της συναναστροφή το αφεντικό της Siemens στην Ελλάδα, της εταιρείας η οποία είχε πληρώσει 100 εκατομμύρια μάρκα σε μίζες, τα οποία δεν βρέθηκε ποτέ ποιοι τα πήραν, εκτός από το ένα εκατομμύριο που ομολόγησε ο Τσουκάτος ότι έδωσε στο ΠΑΣΟΚ (αλλά ούτε εκείνο βρέθηκε στα διπλά βιβλία του κόμματος).


Μάλιστα η κοινωνική συναναστροφή – όχι μόνο της Ντόρας, αλλά και δεκάδων άλλων πολιτικών, όπως έδειξαν τα ημερολόγιά του – είχε βασικό συνεργάτη αυτόν που την κοπάνησε με γεμάτες τσέπες για την Ουρουγουάη επί των ημερών της Ντόρας στο ΥΠΕΞ. Ο αφιλότιμος πέταξε σαν το πουλάκι επειδή κανείς άχρηστος δεν βρέθηκε να δώσει το τηλεγράφημα του πρέσβη στην υπουργό Εξωτερικών για να πράξει εγκαίρως τα δέοντα. Βέβαια ήταν αργία, οπότε μια δικαιολογία, όσο να 'ναι, υπάρχει...


Λέτε λοιπόν να ξαναδούμε τον Χριστοφοράκο και τον Καραβέλα στην Ελλάδα; Λέτε να φέρουν πίσω τις μίζες όσοι πολιτικοί τις πήραν εκείνη την εποχή για να δώσουν τις δουλειές στη Siemens; Γιατί όχι; Ποτέ δεν είναι αργά. Αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, βγει από το ευρώ και γίνει ένα απέραντο κερδοσκοπικό Ελ Ντοράντο, κατά το πρότυπο της Άγριας Δύσης, όλα μπορεί να τα δούμε.


Εξ άλλου η Μέρκελ – αφού ο πρωθυπουργός μας λέει ότι δεν έχουμε «κόκκινες γραμμές» και άλλες τέτοιες αηδίες – μας λέει γλυκά στο αυτί και τις αποζημιώσεις από τη Siemens και τις κατοχικές πολεμικές αποζημιώσεις και τα αναγκαστικά κατοχικά δάνεια να βάλουμε εκεί που ξέρουμε και τις μισοτελειωμένες δουλειές της Siemens να ξεπαγώσουμε και τα όπλα της Γερμανίας να συνεχίσουμε να αγοράζουμε (με το αυξημένο κατά 65% κονδύλι για όπλα στον προϋπολογισμό της συγκυβέρνησης) και να πληρώσουμε μέχρι σέντσι κάθε Γερμανό στον οποίο χρωστάμε.


Αλλιώς δεν θα έρθει ο Ρέσλερ να κάνει νέες επενδύσεις σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες α λα Κίνα και θα μείνουμε όλοι άνεργοι αφού δεν θα υπάρχει ανάπτυξη στη χώρα, όπως μπορούν εγκύρως να σας διαβεβαιώσουν, μεταξύ άλλων, ο Μίχαλος και ο Δασκαλόπουλος.

Απόσπασμα από αρθρο του σταύρου Χριστακόπουλου

«Ενα φάντασμα πλανάται... »

Στον κόσμο των Μπάφετ και των Σόρος, στον κόσμο δηλαδή όπου εντός του 2011 από τα κοντά 5 δισεκατομμύρια του πληθυσμού των «αναπτυσσόμενων» χωρών το 60% δε διέθετε προϋποθέσεις στοιχειώδους υγιεινής, το 1/3 ζούσε χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό και το 1/4 κατοικούσε σε παραπήγματα.



Στον κόσμο των «Ροκφέλερ» και των «Ζήμενς», στον κόσμο δηλαδή όπου σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, εξαιτίας ενός και μόνο λόγου, των αυξήσεων των τιμών στα είδη διατροφής, επιπλέον 70 εκατομμύρια άνθρωποι οδηγήθηκαν μέσα στο 2011 σε κατάσταση ακραίας φτώχειας.


Στον κόσμο των Goldman Sachs, των ΔΝΤ και των Κομισιόν, στον κόσμο δηλαδή όπου το 2011 ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι υποσιτίζονταν.


Στον κόσμο της Αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας, στον κόσμο δηλαδή μιας Αμερικής όπου 50 εκατομμύρια κάτοικοι των ΗΠΑ τρέφονται από τα συσσίτια και στον κόσμο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στον κόσμο δηλαδή της ΕΕ των 100 εκατομμυρίων φτωχών και ανέργων.


Στον κόσμο των Ομπάμα, των Μέρκελ, των Σαρκοζί, των Μόντι και των Παπαδήμων, στον κόσμο δηλαδή των μονοπωλίων, των «αγορών» και της πολιτικής που υπηρετεί μονοπώλια και «αγορές», έναν κόσμο όπου μέσα στο 2011 κάθε τρία δευτερόλεπτα και ένα παιδί πέθαινε από την πείνα.


Σε αυτόν τον κόσμο είναι που - μέσα στο 2011 - η αυτοκινητοβιομηχανία «Ρολς Ρόις» πέτυχε με το νέο μοντέλο της (το οποίο φέρει το όνομα «φάντασμα» και το οποίο κοστίζει από 250.000 έως 300.000 ευρώ), το υψηλότερο ρεκόρ πωλήσεων των υπερπολυτελών αυτοκινήτων της καθ' όλη την 107χρονη ιστορία της...


Σημειώστε ότι:
Οι μεγαλύτερες αυξήσεις πωλήσεων σημειώθηκαν στη Γερμανία (εκεί όπου 16 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού)
στη Ρωσία (εκεί όπου τα 2/3 του πληθυσμού βιώνουν την «ελευθερία» του καπιταλισμού ζώντας στην ανέχεια), στην Ασία και τον Ειρηνικό (όπου για τους λαούς ευδοκιμεί το μοντέλο του μηδενικού «κόστους εργασίας» που οι «σωτήρες» μας προωθούν και στην Ελλάδα) οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 47%,
στη Βρετανία (όπου ακολουθείται η στυγνότερη πολιτική λιτότητας από την εποχή του «δάκρυα και αίμα») οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 30%...


Αυτός είναι ο κόσμος τους:


Ενας κόσμος που οι «ταπεινές απολαύσεις» των Κροίσων, οι «μικροχαρές» των πλουτοκρατών, δηλαδή η ξιπασιά των λίγων, αυτής της οικτρής μειοψηφίας των κεφαλαιοκρατών, θα μεγαλώνει, θα γιγαντώνεται και θα προκαλεί όσο ακριβώς θα μεγαλώνει ο κατατρεγμός, η ανημπόρια, η δυστυχία των πολλών, δηλαδή η εκμετάλλευση της συντριπτικής πλειοψηφίας των μισθωτών σκλάβων.


Αυτός, λοιπόν, είναι ο κόσμος τους:


Ενας κόσμος που οι αβυσσαλέες κοινωνικές ανισότητες θεριεύουν και θα θεριεύουν όσο η Γη θα συνεχίσει να περιστρέφεται με «άξονα» τη βασική και ανειρήνευτη αντίθεση, την αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.


Και επειδή «έτσι είναι» φτιαγμένος ο καπιταλιστικός κόσμος τους, επειδή «αυτός είναι» ο ιμπεριαλιστικός κόσμος τους, να η αιτία που η Ιστορία δεν τελείωσε και να γιατί - πράγματι - «ένα φάντασμα πλανάται» πάνω από τον κόσμο τους.


Και δεν είναι το «φάντασμα» της «Ρολς Ρόις»...
 
Του Νίκου Μπογιόπουλου

Αϊ σιχτίρ, μυρμηγκάκια

Θέλω να φύγετε, κύριοι. Δεν θέλω να σας βλέπω, ούτε μπροστά μου, ούτε πίσω μου, ούτω στα όνειρά μου. Εφιάλτες γίνατε. Να πάτε στον αγύριστο και ακόμα παραπέρα.  Έλα που δεν είμαι η μικρή μαγισσούλα να κάνω ένα τσααακ με το ραβδάκι μου και να σας κάνω βατράχια, να τρέχετε ξωπίσω από τις λίμνες και να τσαλαβουτάτε εκεί στα νερά, απόνερα, βρωμόνερα που πλημμυρίσατε όλη την Ελλάδα. Όοοοχι μό-νοι σας, είχατε και τους αμόρφωτους κοντά σας. Όλους του τεμπελχα-νάδες, όλα τα κοπρόσκυλα που σας έγλειφαν με την ψήφο τους και εξαργύρωναν τη θεσούλα τους και το διορισμό τους, την εύνοιά σας τέλος πάντων. Γιατί το έγκλημα δεν θέλει τη μονάδα, γίνεται υπερτέ-λειο, αν έχει συμμετοχή. Και όσο περισσότεροι είναι οι συμμετέχοντες, τόσο πιο αποτελεσματικό είναι το έργο τους.

Τόσα χρόνια κατορθώσατε - περίφημα ομολογώ- να κρατήσετε αμόρφωτο τον έλληνα. Μισά βιβλία, μισά σχολεία, μισές αλήθειες, μι-σές ώρες εργασίας, μισά φάρμακα και μισοί γιατροί, μισές στιγμές στις τέχνες, όλα μισά. Όλα λειψά, όλα κουτσουρεμένα. Σαν την ηλίθια προσωπικότητά σας. Φτιάχνατε σχολειά για να καταστήσετε ζωντόβολα, όχι ανθρώπους, για να έχετε τα απόλυτα άτομα-ενεργούμενα που –αν διεκδικήσουν – θα διεκδικήσουν τη θεσούλα τους μόνο, ξεχνώντας το διπλανό τους. Ποτέ μαζικά και συλλογικά δεν κινηθήκατε, παρά μόνο για να πάρετε τις εκλογές. Τότε μαζεύατε όλα τα κομμα-τόσκυλά σας και τους κερνάγατε τα ουίσκι που είχαν και στα χωριά τους –τρομάρα τους-  με τον ένα πάγο για να μην απολεσθεί η γεύση του βαρελίσιου παρασκευάσματος. Επιβραβεύατε τη μετριότητα με πρώτους και καλύτερους τους εαυτούς σας. Δίνατε βραβεία για να κολακέψετε όχι τους βραβευόμενους- που μπορεί να μην ξεχωρίζατε καλά-καλά και το όνομά τους, δεν ξέρατε ποιοι ήταν - αλλά τους εαυτούς σας.

Ε, λοιπόν, δεν θέλω να σας ξαναδώ. Σε κανένα ψηφοδέλτιο, σε καμιά αφίσα, σε καμία προοπτική: τηλεοπτική, ραδιοφωνική, περιοδική ή ενημερωτική. Δεν σας γουστάρω, πώς το λένε; Τσίπα έχετε πάνω σας; Φιλότιμο το ελληνικό; Αλλά, πού να ξέρετε από ελληνικό; Δεν γίνατε πολιτικοί γιατί είχατε γνώσεις, αλλά γιατί είχατε φιλοδοξίες επαρχιώτικες. Σαν τον νέοέλληνα που μέσα στη δεκαετία του 70 θέλησε να ξεφύγει από τον ανατολίτη που είχε μέσα του και να γίνει ευρωπαίος, χωρίς να δουλέψει το μέσα του. Σπούδαζε στα πανεπιστήμια για να αποτινάξει την ταμπέλα του χωριάτη επιδιώκοντας να γίνει πρωτευουσιάνος. Για αυτό σας λέω, δεν συντελέσατε μόνοι σας την καταστροφή είχατε μπόλικα αυθάδη και ανόητα, κομπλεξικά τεμπελόσκυλα κοντά σας, που θα έγλειφαν και σας τόνωναν το νοσηρό ‘εγώ’. Άνθρωποι που δεν δούλεψαν ουσιαστικά ποτέ τους, που δεν μόχθησαν ουσιαστικά για τίποτα, που μεγάλωσαν, έγιναν μεσήλικες και επιθυμούν να γεράσουν, δίνοντας διαταγές και υποσχέσεις. Χωρίς όραμα και στόχο, χωρίς σεβασμό και αξιοπρέπεια. Μόνο με την υπέροχή τους μετριότητα, που τους κατέστησε αμόρφωτους και αηδιαστικούς.

Στηθήκατε, αλήθεια, ποτέ στην ουρά για να παρατηρήσετε, πώς λειτουργεί ένα δημόσιο νοσοκομείο; Ντράπηκα τον εαυτό κου, όταν πριν από δύο μήνες έπαιρνα εξιτήριο από το νοσοκομείο Πάτρας- εκείνο το πρώην στρατιωτικό που είναι για να ζουν οι κατσαρίδες όχι οι ασθενείς (να’ναι καλά οι γιατροί του που κρατούν ένα επίπεδο)- και είδα στην ουρά ένα γεροντάκο να περιμένει να πληρώσει για να εξεταστεί. Καταντράπηκα. Κοντά στα 80 και να πληρώνει ο παλαίμαχος και για να εξεταστεί; Να μην του προσφέρει, ούτε καν αυτό η χώρα του; Είδα-τε ποτέ τον συνταξιούχο που ζούσε με αξιοπρέπεια να ζητά συγγνώμη από τα εγγόνια του γιατί δεν μπορεί να τους δώσει χαρτζιλίκι στις γιορτές; Μην μπείτε στον κόπο να απαντήσετε. Σας είναι άγνωστες εικόνες.

Κάντε την με ελαφρά ή βαριά πηδηματάκια. Φύγετε, γκρεμοτσακιστείτε ή τουλάχιστον λουφάξτε στη γωνίτσα σας και βγάλτε το σκασμό. Δεν σας σέβομαι, δεν σας υπολογίζω, δεν σας εμπιστεύομαι. Και μπορεί να έχετε επενδύσει στην αμορφωσιά του έλληνα που τον κάνει άοπλο, μαλθακό, άβουλο, φοβισμένο, αλλά πάντα υπάρχουν κάποιοι 300 ( του Λεωνίδα) για να βαστούν Θερμοπύλες. Και αυτοί δεν ‘μασάνε’ ούτε από ΜΑΤ, ούτε από ποινές, ούτε από απειλές. Και ξέρουν και από Γκάτσο: «Με φωτιά και με  μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί . Και ο ελληνικός λαός λέει: «όπως στρώνεις κοιμάσαι!’.

Υγ: Άραγε πόσο βλάκας πρέπει να είναι κάποιος για να ζητά σήμερα εκλογές; Και πόσο βλάκας πρέπει να είναι για να πιστεύει ακόμα στα κόμματα; Και πόσο άτολμος πρέπει να είναι κάποιος άλλος που δεν αποφασίζει – ενώ βλέπει κατάφωρα και είναι στα χέρια του- το πρέπον για την Ελλάδα και τους πολίτες της; Περαστικά μας!

Της Τζίνας Δαβιλά