Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013

ΔΤ: Η πρώτη τηλεόραση για ήδη τυφλούς


Έχω βαρεθεί να ακούω το ότι «η ΕΡΤ ήταν διαβρωμένη», «η ΕΡΤ χρειαζόταν επιτέλους εξυγίανση», «η ΕΡΤ ήταν βάρος για τον Έλληνα που πλήρωνε υποχρεωτικά συνδρομητική τηλεόραση» και ένα σωρό άλλες παρατηρήσεις που περιορίζονταν αλλά και περιορίζονται σε διαπιστώσεις, μονόπλευρες και επιπόλαιες. Τόσο επιπόλαιες όσο και η παιδεία και η εμπειρία αυτών που τις εκφράζουν. Και εξηγούμαι.

Δεν αρκεί μόνο το ότι στο «πακέτο» της ΕΡΤ περιλαμβανόταν ολόκληρο Τρίτο Πρόγραμμα (που θα πει κάποιος πως αποτελούσε δικαιολογία και άλλοθι για τη διατήρηση ενός νεκροζώντανου οργανισμού, όπως θα μπορούσε κανείς να αποκαλέσει την ΕΡΤ των διοικούντων) ούτε η «παρηγοριά των ξενιτεμένων» η δορυφορική ΕΡΤ που έστελνε το μήνυμα και τη γλώσσα στα πέρατα της γης, ούτε η «Φωνή της Ελλάδας», ούτε οι... περιφερειακοί σταθμοί, ούτε τα μουσικά σύνολα, ούτε η παράδοση καλόγουστων εκπομπών πολιτισμού, ούτε, ούτε, ούτε. Δεν αρκούν όλα τα παραπάνω για να δικαιολογήσουν την διατήρηση της ΕΡΤ, για τους διοικούντες. Η ΕΡΤ έπρεπε να εξυγιανθεί σύμφωνα με τους εξυγιαντές της, γιατί η ΕΡΤ ήταν βρώμικη. Τόσο απλά και απλοϊκά.

Η απλοϊκότητα του αφορισμού που ήθελε την «ΕΡΤ να βρωμάει», κρύβει στην πραγματικότητα, βρώμικα μυαλά και λυματικά σχέδια. Αποδείχθηκε με τον καλύτερο τρόπο πως αυτό που βρωμούσε, ήταν οι διοικήσεις της ΕΡΤ. Αυτοί που αποτελούσαν το μακρύ χέρι της κάθε κυβέρνησης, προς τον έλεγχο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Αποδείχτηκε, μόλις η ΕΡΤ πέρασε σε αυτοδιαχείριση, στα χέρια των εργαζομένων της. 

Μόλις έγινε αυτό που φοβόντουσαν όλες οι κυβερνήσεις και τα δουλικά τους. Τι σχέση μπορεί να έχει η ΕΡΤ του σήμερα, του Ιουνίου και του Ιουλίου του 2013, η ΕΡΤ των εργαζομένων της, με την ΕΡΤ των Μαρούδα, Ρωμαίου, Λαλιώτη, Χυτήρη, Κατσιφάρα, του Παναγιώτου ή του Κουτσόγιωργα ή του Στεφανόπουλου ή του Αχιλλέα Καραμανλή . Αφήνω έξω τον Λαμπρία και τον Μπούτο του 1977 γιατί μάλλον ήταν οι καλοί, σε σύγκριση με τους παραπάνω. Βεβαίως εξαιρώ και τον αμίμητης γελοιότητας Κεδίκογλου όπως και τον ασυναγώνιστης οσφυοκαμπτικής δεινότητας Λιάτσο. Αυτοδικαίως εξαιρείται και ο μετρ της αρπαχτής Παναγόπουλος με τα φιλαράκια του. Είναι μία κατηγορία μόνοι τους. Δε χρειάζεται να αναφέρουμε ονόματα και υποκείμενα που προκαλούν γέλια στους κυνικούς και αηδία στους συνειδητοποιημένους.

Στο σύνολο, οι διοικήσεις της ΕΡΤ όλα αυτά τα χρόνια, αποτελούνταν από υποτακτικούς. Υποτακτικούς και δούλους. Σήμερα η ΕΡΤ είναι αυτό που θα έπρεπε να είναι όλα τα χρόνια της ζωής της. Ελεύθερη από εξαρτήσεις και νεκροθάφτες συνειδήσεων. Ελεύθερη από διοικήσεις δοτές και διοικούμενη από διοικήσεις φυσικές και αναδεικνυόμενες από ττο ίδιο της το αίμα. Τους εργαζόμενους της.

Όλοι λοιπόν οι «αντικειμενικοί» αποδίδουν την ιδιότητα του διεφθαρμένου, όχι στους διοικούντες, αλλά στην ίδια στην ΕΡΤ. Όχι στον διεφθαρμένο θύτη αλλά στο εξευτελισμένο και παρατημένο στη μοίρα του, θύμα. Επιπλέον, έρχονται οι ίδιοι οι εγκληματίες, οι φονιάδες της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης, να φορέσουν τον φωτεινό μανδύα του άσπιλου ιππότη της κάθαρσης για να φτιάξουν το νέο φορέα. Κα πρότυπο τους είναι το …BBC, 
Πόσο χαϊβάνι είναι αυτός που τους πιστεύει; Πόσο μαλάκας και τυφλός είναι αυτός που δε βλέπει το αποτέλεσμα της αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ και χειροκροτά την Καψικής έμπνευσης ΕΔΤ; Ή του Κεδικόγλειου εμετού που τον λένε ΝΕΡΙΤ; Όχι δεν τον λές μαλάκα, ούτε τον λες τυφλό. Είναι ο φοβισμένος, ο τακτοποιημένος. Αυτός που θέλει τον Σαμαρά του γιατί φοβάται τον εαυτό του. Αυτός που πιστεύει την «ομάδα Αλήθεια» αυτός που εκτιμά τους μουρούτηδες. Αυτός που πιστεύει στον παττριωτισμό του Αδόλφου Σαμαρά και στα καθαρά αίματα του φίρερ Μιχαλολιάκου (του μπάτλερ του Σαμαρά). Αυτός που πιστεύει πως ο Σαμαράς του θέλει το καλό του Έλληνα και το καλό της Ελλάδας.

Είναι δυνατόν ποτέ αυτοί που κατέστρεψαν συνειδήσεις, που χρησιμοποίησαν το αγαθό των συχνοτήτων για να ξεγελάσουν το λαό, που χάρισαν το δημόσιο αγαθό στα αφεντικά τους με αντάλλαγμα τη δόλια καθοδήγηση του εκλογικού σώματος για να διαιωνίζουν τα κέρδη εις βάρος του ίδιου του λαού και της χώρας, είναι δυνατόν αυτοί να «εξυγιάνουν» την ΕΡΤ η οποία από τη στιγμή που πέρασε στα χέρια των εργαζομένων, σφύζει από υγεία. Είναι δυνατόν;

Όλα μπορούν να εξηγηθούν όταν καταλάβουμε τι σημαίνει εξυγίανση για τους διαπλεκόμενους Καψήδες, για τους ελαφρόμυαλους και δουλικούς Κεδίκογλου και τους βολικούς –για τα αφεντικά τους- Σαμαράδες . Εξυγίανση είναι το να βάλουν και πάλι το μαγαζί να δουλεύσει για πάρτη τους και για τα αφεντικά τους. Αν περάσει και η ιδιοκτησία στα χέρια των αφεντικών τους τότε η εξυγίανση θα είναι απόλυτη. Αυτή είναι η εξυγίανση που θέλουν τα δουλάρια. Εμείς πρέπει να διαλέξουμε. Ή μήπως δεν παίζουμε και κανένα ρόλο τελικά, γιατί έτσι διαλέξαμε;
Είναι τελείως χαζό το να μη βλέπουμε την τηλεόραση που γεννιέται μέσα από την αυτοδιαχείριση του ραδιομεγάρου. Μία τηλεόραση που απευθύνεται σε ανθρώπους που τιμούν την ιδιότητα του Πολίτη. Μαζί γεννιέται και ένα ραδιόφωνο και προπάντων γεννιέται ξανά ο πολιτισμός στη χώρα που τον φόνευσε με τον χειρότερο τρόπο.

Τελικά ο συρφετός των «εξυγιαντών» μέσα στο παραλήρημα τους να κατεδαφίσει την επιτέλους υγιέστατη ΕΡΤ, κατάφερε να φέρει τους Έλληνες κοντά σε πολιτιστικά δρώμενα που σε συνθήκες ύπνωσης, ούτε θα διανοούνταν να γνωρίσουν. Είδα στις συναυλίες ου γίνονται στο προαύλιο του ραδιομεγάρου κόσμο ετερόκλιτο. Είδα κόσμο που αγνοούσε το τι σημαίνει κλασική μουσική, να απολαμβάνει ερμηνεία κομματιών μουσικής δωματίου από σύνολο τοξοτών εγχόρδων,κάτω από την άσπρη τέντα, είδα παιδιά που μαζί με χιπ χοπ συγκροτήματα απολάμβαναν και Astor Piazzola, είδα κόσμο να βουβαίνεται μπροστά σ εμία ανάγνωση ποιημάτων της Κ. Γώγου, είδα κι άλλα.
Είναι δυνατόν, το καθαρό και υγειές να «εξυγιανθεί». Είναι δυνατόν το λευκό να λευκανθεί; Και από ποιους; Από αυτούς που εδώ και πολλά χρόνια είναι γνωστοί και για τη βρωμιά της συνείδησης και της ψυχής τους; Από τους σκατόψυχους και αποδεδειγμένα εγκληματίες;

ΥΓ Γιατί δεν έδωσε κανείς σημασία στο ότι το σήμα της "Δημόσιας Τηλεόρασης" βγήκε από τα παλιά στούντιο του ιδιωτικότατου MEGA στην Παιανία; Οι προθέσεις του ιδιώτη άγιες, τα δε έργα του, τρομερά. Ειδικά όταν εξυπηρετεί τον υπηρέτη του, τον υπουργό του και τον πρωθυπουργό αυτού.


jungle report

Κυριακή 14 Ιουλίου 2013

Της ΕΡΤ κομμούνια, θα γίνετε σαπούνια


«Η ΕΡΤ κομμούνιζε από το πρωί ώς το βράδυ»εδήλωσε ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ανεβασμένος επί του φοβερού Βήματος fm. Σαράντα χρόνια στο κουρμπέτι, πρώτη φορά ακούω το ρήμα «κομμούνιζε». Μέχρι τώρα ήξερα τα «γκομένιζε» και «γάμπριζε», τα οποία παραπέμπουν σε ερωτικές προτιμήσεις, φρονώ όμως ότι ουδέποτε θα κατέφευγε σε σεξουαλικά υπονοούμενα ο εγγονός του ανθρώπου που στο παρελθόν φρόντιζε να είναι μακριές οι φούστες.
«Κομμουνιστικό όργανο ήταν η ΕΡΤ. Κομμούνιζε από το πρωί μέχρι το βράδυ. Μέχρι αηδίας». Τι λέτε, κύριε Θόδωρε; Κομμούνιζε ο Κουβαράς, κομμούνιζε ο Πολίτης, κομμούνιζε η Γαβρά, κομμούνιζε η Κλείτου, κομμούνιζε η Στάη, κομμούνιζε ο Λιάτσος; Πείτε μου, κυρ Θόδωρε, γιατί θα σκάσω: Μήπως κομμούνιζε και η Ανθή Σαλαγκούδη; Μήπως κι ο Σίμος ο σοφός, εκομμούνιζε κι αυτός; Τέτοια συνάθροιση κομμουνιστών είχα να δω από το 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ Μογγολίας, τις εργασίες του οποίου άνοιξε ο Ιωσήφ Βησσαριονόβιτς Τζουγκασβίλι αυτοπροσώπως.
"Δεν βλέπατε ότι η ΕΡΤ που διαλύθηκε ήταν προπαγανδιστικό όργανο, αυταρχικό και ολοκληρωτικό, ενός κόμματος που είχε το 5-10-20% του ελληνικού λαού;». Αυτό το κόμμα δεν υπάρχει, κύριε Θόδωρε. Υπάρχει ένα άλλο που πήγε από το 5%, στο 17% και μετά στο 27% κι αν εννοείτε αυτό, γιατί δεν λέτε το όνομά του; Σας το απαγορεύει η θρησκεία σας, σαν τους Εβραίους που απαγορεύεται επί ποινή θανάτου να ξεστομίσουν το όνομα του Γιαχβέ; Και γιατί μένετε στο 20%; Γιατί δεν πάτε στο 21, στο 22, στο 27; Μην φοβόσαστε, ποσοστά είναι, δεν είναι πίεση, δεν κινδυνεύετε να υποστείτε ντουβρουτζά.
Εδώ που τα λέμε, στο τσακ τον γλίτωσε ο Θόδωρος τον ντουβρουτζά: «Έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ για το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τους αντιφασιστικούς αγώνες των λαών, μετά έβλεπα μια συζήτηση μαρξιστών, ούτε ξέρω για ποιο θέμα, και στο τέλος μου κοπανούσε και ένα σοβιετικό φιλμ". Καλά, το ντοκιμαντέρ για τον Β' Παγκόσμιο το καταλάβαινε ο Θόδωρος, γιατί έβλεπε κάτι γερμανοντυμένους σαν αυτούς με τους οποίους συνεργάζεται σήμερα το κόμμα του. Τους συζητητές πώς τους καταλάβαινε ότι ήταν μαρξιστές; Είναι απλό: Μιλούσαν γερμανικά, είχαν μούσια, φορούσαν αλυσίδες στα πόδια και πάνω από τα κεφάλια τους πλανιόταν ένα φάντασμα.
Καλά όλα τ' άλλα, τις σοβιετικές ταινίες που τις είδε ο Πάγκαλος στην ΕΡΤ; 
Για τον Θόδωρο κάθε ταινία που αμφισβητεί το σύστημα είναι αυτόχρημα σοβιετική. Τα «Χτυποκάρδια στα θρανία» αμφισβητούν το σχολείο, «Η Αλίκη στο Ναυτικό» τα βάζει με τον Στρατό, ο «Ηλίας του 16ου» υποσκάπτει την αστυνομία, «Το κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας» αμφισβητεί τον θεσμό της μοναρχίας, πήξαμε στην κομμουνιστική προπαγάνδα.
Α, να μην ξεχάσω και το «Ο Θόδωρος και το δίκαννο», που προπαγάνδιζε ανοιχτά την ένοπλη εξέγερση.
Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Σάββατο 13 Ιουλίου 2013

Ηλίθιε, έρχεται η σειρά σου…

 Ναι, είναι πια καιρός να λέγονται τα πράγματα με το όνομα τους και όποιοι μετά τις καθημερινές οικονομικές δολοφονίες εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν τι συμβαίνει στον περίγυρό τους, δίπλα τους, τότε ασφαλώς δεν είναι νοήμονα όντα και εξ αυτού δικαιώνουν τον τίτλο αυτού του σημειώματος…

Σε σένα απευθύνομαι που εξακολουθείς ακόμα και σήμερα να χαίρεσαι τώρα που ξεδιπλώνεται το σχέδιο για το πογκρόμ των απολύσεων και στον δημόσιο τομέα… Λες και τώρα που απολύουν δημόσιους θα προσλαμβάνουν ιδιωτικούς… Κούνια που σε κούναγε!

Λες και τώρα που κλείνουν νοσοκομεία, σχολεία, οργανισμούς κοινής ωφέλειας, διώχνοντας και ξεπουλώντας ακόμα και το νεράκι, θα σου ξαναδώσουν αυτά που σου έχουν κλέψει από το μισθό και σύνταξη…

Τα ίδια ακριβώς μου έλεγε και ο μικροαστείος της γειτονιάς μου ψιλικατζής, λάβρος και αυτός κατά του δημοσίου και των κηφήνων του…

Δεκάτη πρωινή λοιπόν μόλις είχε τελειώσει η… επιμορφωτική ζώνη του Μέγκα των Καμπουράκη – Οικονομέα!

Ξαναμμένος ο Θεόφιλος, αφρούς και σπίθες ο μικρομεσαίος!

Το μεσαίος βέβαια χάριν ευφωνίας, γιατί πώς να είσαι μεσαίος με ένα μαγαζάκι εικοσιτέσσερα τετραγωνικά και ελάχιστα ακόμα, λαθραία επί του πεζοδρομίου…

Και όμως φίλε μου το έλεγε και το πίστευε ο τύπος, ότι με αυτά τα τετραγωνικά αποτελούσε και αυτός μέρος της σπονδυλικής στήλης που στήριζε κάποτε την ελληνική οικονομία και εξ αυτού και την κοινωνία…

Φαίνεται πως ακόμα είναι κολλημένος σ΄ αυτό που έλεγαν κάποτε μετ΄ επιτάσεως πολιτευτές και βουλευτάδες κυρίως της εθνικοφρόνου, πως η μικρομεσαία τάξη, όταν βέβαια υπήρχε τέτοια, ήταν η σπονδυλική στήλη της χώρας…

Εκεί είχε μείνει ο δυστυχής και άρχισε να με «πυροβολεί» γνωρίζοντας πως εγώ είχα άλλη γνώμη περί δημοσίου και «κηφήνων» από αυτήν που έχουν οι Καμπουράκηδες, οι Πρετεντέρηδες και όλοι οι ανά την επικράτεια… Λάρι Κινγκ!

Εντάξει ρε Θεόφιλε ξέρω τις απόψεις σου, να τους εκτελέσουμε, να τους ρίξουμε στη χωματερή, στην πυρά της ανεργίας όλους τους από το δημόσιο αμειβόμενους…

Να σου κάνουμε το χατίρι να γλυτώσουμε από μισθούς και από κηφήνες τεμπέληδες όπως λένε και οι… Σταχανοβίτες «δημοσιογράφοι» των ιδιωτικών καναλιών και τότε για ρώτα το συρτάρι σου μαγαζάτορα; Η κυρία δασκάλα που σου αφήνει το παραδάκι για τα τρία παιδάκια της, ο κύριος Φανούρης ο συμβασιούχος των ΟΤΑ, ο ταχυδρόμος με την τετραμελή φαμίλια, ακόμα και εκείνος ο νοσηλευτής που περιέθαλψε προχθές την συμπαθέστατη πεθερά σου από το δημόσιο αμειβόμενος είναι

Δηλαδή Θεόφιλε για να μην κουραζόμαστε μετρώντας αυτούς που θέλεις να «πυροβολήσεις», την ενεργή πελατεία σου δηλαδή, αυτή που ακόμα δεν είναι καταχωρημένη στο τεφτέρι σου «γράφτα και κλάφτα», εργάζονται στον ευρύ και στενό δημόσιο τομέα

Καταλαβαίνεις πως αν και αυτοί περάσουν από την πόρτα της απόλυσης και οι υπόλοιποι πελάτες σου που έχουν με τη σειρά τους πελάτες όλους αυτούς τους υπό απόλυση…

Να μην συνεχίσω… Στην πιάτσα είσαι και καταλαβαίνεις σε τι μεγέθους «κηδεία» δημοσία δαπάνη θα κληθούμε να συμμετάσχουμε ως στενοί συγγενείς των νέων ανέργων

Τα μόνα καταστήματα που κάνουν ακόμα χρυσές δουλειές είναι τα σαράφικα που αρπάζουν όσο – όσο βέρες και βαφτιστικούς σταυρούς και εκείνα που πουλάν λουκέτα!

Α, ξέχασα και ο χοντρέμπορος της φούντας στη γωνία…

Γι αυτό σου λέω, έρχεται συντόμως και η σειρά σου και πίστεψέ με, το πρόβλημα δεν είναι το μεγάλο δημόσιο που κράζουν κυρίως τα «ηλεκτρονικά» παπαγαλάκια, μα το ανύπαρκτο ήθος των πολιτικών που κυβέρνησαν και κυβερνούν, τινάζοντας την «μπάνκα στον αέρα…»

Με τις αρπαχτές και το συνεχές πλιάτσικο, την ανηθικότητα τους και την υποταγή τους στο σύστημα της χρηματοπιστωτικής φούσκας που τους έχει υπηρέτες έχοντάς τους γραμμένους στις λίστες της μίζας τους περισσότερους…


Δες τώρα ένα δείγμα «ήθους» της εξουσίας Θεόφιλε, τελευταίε «υπό σπόνδυλε» της αστικής μικρό μεσαίας υπό διάλυση τάξης…
Εκείνος που κατήγγειλε τις προάλλες ως αμαρτωλή την ΕΡΤ και κατέβασε τους διακόπτες της, κατ΄ εντολή των αλλοδαπών αφεντικών και των ντόπιων συνεργατών τους, είναι αυτός που διορίστηκε με σύμβαση αορίστου χρόνου κατ΄ εξαίρεση στην ΕΡΤ όταν ο μπαμπάς του ήταν βουλευτής του ΠαΣοΚ

Σκέψου τώρα Θεόφιλε ότι αυτός, θα μας την… εξυγιάνει!!!

Η τότε σύμβαση αορίστου χρόνου ήταν το “διαβατήριο” για να εκδράμει ο κ. Κεδίκογλου, με χρήματα της ΕΡΤ προς το CNN για να μετεκπαιδευτεί, ώστε επιστρέφοντας να σταδιοδρομήσει, με επιπλέον εφόδια, στο BRAVO Ρούλα, της καλλιτέχνιδος κ. Κορομηλά στο MEGA… Τι σύμπτωση και αυτός στο MEGA σταδιοδρόμησε για να φτάσει μέχρι και στο κατέβασμα των διακοπτών της ΕΡΤ!!! Εκεί στο MEGA στη MEGάλη του γένους σχολή…

Του Νίκου Μήτσιαλη

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013

Ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις για την πειρατική εκπομπή της «ΕΔΤ»


Το πρώτο που έρχεται στο μυαλό σου, είναι… πειρατεία! Το ξανασκέφτεσαι όμως και το αμφισβητείς. Λες, δεν μπορεί το κράτος να φέρεται ως πειρατής!! 
Κοιτάς την οθόνη της τηλεόρασης και διαπιστώνεις πως στην Ελλάδα του Σαμαρά και του Βενιζέλου όλα γίνονται! Το μυαλό σου τρέχει τρεις-τέσσερις δεκαετίες πίσω και φέρνει μπροστά εικόνες από τους πειρατές ραδιοερασιτέχνες της δεκαετίας του ΄70 και του ΄80 που έστηναν τους πομπούς σε κάτι πλυσταριά ή τους τσοντοπειρατές της επόμενης δεκαετίας, που πρόβαλαν ταινίες πορνό μετά τα μεσάνυχτα, από κάτι μαγαζιά που την ημέρα πωλούσαν ψησταριές!!
Δε μένει πια, παρά να δούμε, στο νέο μόρφωμα που επιγράφεται «Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση» και εικόνες με τους κυρίους Σαμαρά, Βενιζέλο και Καψή, σε ρόλο πειρατή «Τζακ Σπάροου» με μπαντάνα στο κεφάλι και ξύλινο πόδι… 
 Όμως, για να σοβαρευτούμε, αν και η κατάσταση είναι απίστευτα τραγελαφική:
-Πότε και με ποια απόφασή του, το Ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο ενέκρινε το σήμα «Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση»-«ΕΔΤ», που εκπέμπει στους τηλεοπτικούς μας δέκτες στις συχνότητες της ΕΡΤ; Αυτό δεν προβλέπει η νομοθεσία;
-Πότε εκδόθηκε κυβερνητική απόφαση που χορηγεί- έστω και προσωρινή - άδεια εκπομπής τηλεοπτικού σήματος; Ποιός ή ποιοί υπουργοί την υπέγραψαν και σε ποιό φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως έχει δημοσιευτεί; Αυτό δεν προβλέπει η νομοθεσία;
-Πότε και από ποιόν προκηρύχτηκε διαγωνισμός για να επιλεγεί το ιδιωτικό(!) στούντιο που θα εκπέμψει το νέο –πειρατικό – δημόσιο κανάλι; Ελήφθησαν προσφορές και η συγκεκριμένη εταιρία παραγωγής ήταν η φθηνότερη; Ποιες άλλες κατέθεσαν προσφορές και τι ύψους;
-Έχουν βάση ή όχι, οι πληροφορίες για οικονομικά ανοίγματα της συγκεκριμένης εταιρίας κι αν ναι, έχει αυτό σχέση με την παραχώρηση των εγκαταστάσεών της για την εκπομπή της πειρατικής «Δημόσιας Ελληνικής Τηλεόρασης»;
-Είχε ή όχι η συγκεκριμένη εταιρία παραγωγής, την παραγωγή δύο μεικτών παραγωγών της ΕΡΤ τον τελευταίο χρόνο, για τις οποίες ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών δήλωσαν ότι θα ερευνηθούν οι καταγγελίες που έχουν γίνει; Η εταιρεία είχε την παραγωγή της εκπομπής «Μεσογείων 136» της Ανθής Σαλαγκούδη με ποσοστά τηλεθέασης γύρω στο 1% και η σύμβασή της εταιρίας με την ΕΡΤ υπεγράφη λίγο πριν τελειώσει η εκπομπή, γιατί πρόβαλε αντιρρήσεις επί του περιεχομένου (της σύμβασης), η νομική υπηρεσία της ΕΡΤ… 
Η άλλη εκπομπή ήταν το «επτά», όπου εργαζόταν ο συνταξιούχος πατέρας ,αλλά είχε σύμβαση ο γιός, ο οποίος, σημειωτέον, ήταν φαντάρος…
Πόσο νόμιμο, αλλά κυρίως, ηθικό, είναι, από τη μια ο εισαγγελέας να ερευνά ενδεχόμενες παρατυπίες ή παρανομίες της εν λόγω εταιρίας κι από την άλλη, στο διπλανό δωμάτιο, δηλαδή, η κυβέρνηση, το δημόσιο, να χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις της για να εκπέμπει τηλεοπτικό πρόγραμμα στις συχνότητες της ΕΡΤ;
-Ο ΟΤΕ και η DIGEA από ποιόν έλαβαν εντολή να επεξεργαστούν και να μεταδώσουν στον αέρα το πρόγραμμα ενός πειρατικού και κατά συνέπεια, παράνομου τηλεοπτικού σταθμού; Υπάρχει τέτοια έγγραφη εντολή και ποιανού την υπογραφή φέρει; Αν την αναζητήσει κάποιος τολμηρός εισαγγελέας  την έχουν για να την επιδείξουν;
Ρητορικά, προφανώς, ερωτήματα, γιατί κανείς εισαγγελέας δεν θα βρεθεί να ερευνήσει τίποτα. Γιατί σπάνια θα βρεθεί εισαγγελικός λειτουργός να τα βάλει με το σύστημα. Γιατί μια κυβέρνηση που έχει υπουργό δικαιοσύνης έναν πρώην ανώτατο δικαστικό δεν μπορεί να επαίρεται για τη δημοκρατικότητά της… Και δεν είναι απαραίτητο ο κ Υπουργός να κουνήσει καν το δάχτυλό του. Το ότι βρίσκεται σ αυτό το πόστο αρκεί. Το ότι γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα αρκεί. Το ότι και οι άλλοι γνωρίζουν ότι βρίσκεται στη θέση αυτή κάποιος που γνωρίζει απ έξω κι ανακατωτά το δικαστικό σώμα, αρκεί.
Φαντάζομαι, επειδή θα το επικαλεστούν, ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας όταν έδινε εντολή να εκπέμψει άμεσα δημόσια τηλεόραση, δεν εννοούσε να καταλυθούν οι νόμοι και το κράτος στο όνομα της δήθεν «συμμόρφωσης» προς την απόφασή του...
Αναρωτιέμαι απλώς, αν αύριο μαζευτούμε πέντε φίλοι, βάλουμε τις… παχυλές αποζημιώσεις μας από την ΕΡΤ και στήσουμε ένα τηλεοπτικό σταθμό εκπέμποντας απ τη συχνότητα του πρώην ΑΛΤΕΡ, θα καταφτάσουν σφυρίζοντας τα περιπολικά και οι εισαγγελείς σε χρόνο ρεκόρ ή όχι; Δεν βάζω στοιχήματα, γιατί θα είναι «σαν να κλέβω εκκλησία»!!...
Του Γιώργου Κογιάννη, δημοσιογράφου, πρώην Διευθυντή Ειδήσεων της ΕΡΤ

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2013

ΕΔΤ: Η ΕΡΤ των ψευδών

Εκπέμπει πλέον η Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση και τα σχόλια στα social media έχουν πάρει «φωτιά» με τα σχόλια των χρηστών να είναι απολαυστικά!

Ακολουθεί ένα δείγμα....

Κάποιος κομπλεξικός που δε μπορούσε να πει το......
Ρ, κατήργησε και άλλαξε το όνομα της ΕΡΤ για να μπορεί να το χρησιμοποιεί και εκείνος.

Το μόνο που μένει είναι να μάθουμε οτι το λογότυπο της #EDT κόστισε κανένα εκατομμύριο ευρώ


Ένα σήμα της προκοπής δε μπορούν να σχεδιάσουν, θέλουν να μεταρρυθμίσουν και το δημόσιο..

Και τώρα με αξιοκρατικά κριτήρια θα προσληφθεί στην #edt όποιος δημοσιογράφος μπορεί να πει γρήγορα ΕΔΤ χωρίς να μοιάζει ψευδός

Θα μας βλέπουν και οι Έλληνες του εξωτερικού και θα νομίζουν ότι καταργήσαμε το ρο
Τδόμπες


Συνεχίζεται το success stoδy της συγκυβέδνησης Νέας Δημοκδατίας - ΠΑΣΟΚ. #edt

Καιρό είχα να δω τόσο μοντέρνα αισθητική σε σήμα τηλεοπτικού σταθμού. Άψογος ο συνταγματάρχης που το σχεδίασε.

Μια χαρά είναι το logo της #edt . Βάλτε ένα σεμεδάκι στη συσκευή και θα δείτε πως θα απογειωθεί αμέσως αισθητικά

Μεταδδύθμιση

Αν η κυβέρνηση είχε χιούμορ θα την έλεγε Δημόσια Νεα Τηλεόραση. Αυτό τουλάχιστον θα είχε πλάκα σαν λογότυπο.

ΕΔΤ = Ε, Δεν Τρώγεστε!

Το νέο σήμα της #edt δεν βλέπεται. -Stevie Wonder

Οι ψευδοί τώρα δικαιώνονται

Δηλαδη ολα αυτα εγιναν για αλλαξουν το γραμμα στη μεση;

Μάλλον έφτιαξαν το λογότυπο της νέας ΕΡΤ από drafts που τους είχαν ξεμείνει όταν έφτιαχναν της Πολιτικής Άνοιξης.

Ρε άπλυτοι το #edt σημαίνει Eau De Toilette. Googlάρετε και λίγο

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2013

Αν ήξερες και τόχες, θ’ αυτοκτονούσες

Αν ήξερες τι πόνο πέρασες σε χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες

Αν ήξερες πόσοι εξ’ αιτίας σου άτυχοι πέρασαν στην αυτοκτονία

Αν ήξερες πόσα όνειρα γκρέμισες και πέρασαν στην ανυπαρξία

Αν ήξερες τι λύπη μοίρασες σε εκατομμύρια κόσμο που πέρασαν σε ανέχεια

Αν ήξερες πόσοι νέοι είδαν τα οράματά τους να διαλύονται και να περνούν στην χώρα της ανθρώπινης αμφισβήτησης

Αν ήξερες τι ερείπια άφησες πίσω σου με μια σου απόφαση για υποταγή

Αν ήξερες πόσο διακινδυνεύει μια περήφανη χώρα, ένα έθνος να γίνει προτεκτοράτο αυτών που της έχυσαν το αίμα

Αν ήξερες πως χιλιάδες θα έτρεχαν να σώσουν τις περιουσίες τους από την αναλγησία της δολιότητας

Αν ήξερες αυτή την στιγμή πως κλαίει ένα παιδί γιατί δεν έχει να φάει και ο πατέρας του με κολλημένη την τρέλα κοιτάζει το μπαλκόνι σαν λύση, και φταις εσύ γι αυτό

Αν ήξερες, αν ήξερες…

Μα ναι! Όλα τάξερες, όλα τα ξέρεις!. Τα ήξερες όλα από την αρχή. Τίποτα δεν κάνεις χωρίς να μετράς όλες τις συνέπειες. Ήρθαν οι επόμενοι από σένα,και οι μεθεπόμενοι, και θάρθουν και άλλοι το ίδιο σαν και σένα γαλουχημένοι. Όλοι συνεχιστές σου, σαν να μην ήταν αυτοί που σε καταδίκαζαν, αυτοί που σε διαπόμπευαν αλλά και σε… χειροκροτούσαν. Γελάς; Τώρα σε δικαιώνουν;

Όχι, απλά απομυθοποιούν το ποιόν σου. Λένε πως υπάρχουν κι άλλοι σαν κι εσένα και ακόμα πιο πνευματώδεις. Και ακόμα πιο στυγνοί και ακόμα αποτελεσματικοί. Είναι όλοι αυτοί που θα μας αφήσουν χωρίς πατρίδα, ιδανικά, ελεύθερη ζωή, ευημερία, ανθρωπιά.

Αν ήξερες και καταλάβαινες, αν είχες αισθήματα και ένιωθες θα τελείωνες πάραυτα με την μίζερη ζωή σου.

Πώς να σε δικάσω, πώς να σε καταδικάσω. Εσύ έχεις το ακαταλόγιστο κι εγώ διαλύομαι. Εσύ περιπλανιέσαι σε πέντε ηπείρους κι εγώ χάνομαι σε κινούμενη άμμο. Εσένα σε φτύνουν κι εσύ κοιτάς τον ουρανό μη και ψιχαλίζει κι εγώ πληγώνομαι ακόμα και μ’ αυτόν που στα φανάρια μου χώνει κάτω από την μύτη μου τα χαρτομάντιλα της … μιζέριας! Εσένα σε προστατεύουν Θεοί και δαίμονες κι εγώ πληρώνω ακόμα και γι αυτά που δεν έχω κάνει.

Τελικά αυτή η χώρα σε ποιους ανήκει και ποιοι την κυβερνούν;

Από το 
αἰέν ἀριστεύειν

Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

Ευτυχώς που ήταν η ΕΡΤ...


Χίλια ευχαριστώ, Θεούλη μου, που στο μυαλό και την πρακτική της κυβέρνησης, υπό τον Αντώνη Σαμαρά, ήταν το κλείσιμο της αμαρτωλής ΕΡΤ και όχι η διαχείριση κάτι ίσως και πολύ πιο σημαντικού για τη χώρα μας.
Κινδυνολογία, ασύμβατη και ασύμμετρη σύγκριση; ΟΧΙ. Αγωνία για το τι μπορεί να συμβεί σε αυτό τον τόπο που ανήκει όχι μόνο σε όσους διοικούν, αλλά και σε αυτούς που διοικούνται. Αγωνία για την πολιτική του αναποτελεσματικού τσαμπουκά που καταλήγει σε αδιέξοδα και ανεπανόρθωτες βλάβες.

Από το βράδυ της 11ης Ιουνίου συμμετέχω στενά και επίμονα στις συζητήσεις και τις επαφές με όσους προσπαθούν να λύσουν το μίτο της Αριάδνης που προκάλεσε η απόφαση Σαμαρά να βάλει λουκέτο στην ΕΡΤ.
Εκ του αποτελέσματος μέχρι αυτή την ώρα, τρέμω μπροστά στα πολιτικά και διοικητικά αποτελέσματα που προκάλεσε αυτή η απόφαση, ακόμη και σε όσους εντέλλονται να την υλοποιήσουν.
Η απόγνωση δεν είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπο των απολυμένων, αλλά στο πρόσωπο κυρίως αυτών που προσπαθούν να καταλήξουν σε λύση.
Το γενετήσιο πρόβλημα αυτής της κρίσης είναι το πολιτικό κύτταρο του εμπνευστή της. Ενός πολιτικού που γαλουχήθηκε από πολύ μικρός στη λογική της αυλής και του περιβάλλοντος. Πότε στην αυλή του Ευάγγελου Αβέρωφ, στη συνέχεια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ακολούθως στη δροσερή 11ετία της Κηφισιάς και εσχάτως και πάλι διορισμένος ευρωβουλευτής και υπουργός στη συνέχεια από τον Κώστα Καραμανλή. Σε όλη αυτή τη διαδρομή, διορισμένος σχεδόν από τη νιότη του στην κεντρική πολιτική σκηνή, παρέλειψε να παρακολουθήσει τα σημεία των καιρών. Καιροί που επιβάλλουν πλέον και τη συγνώμη, και την παραδοχή λάθους και τη γενναιότητα να αναλαμβάνεις την ευθύνη του λάθους σου.

Αν πραγματικά ο υπερασπιστής των ιδεών, κατά δήλωσ;h του, είχε αντιληφθεί την κυρίαρχη πολιτική συνθήκη των καιρών, η Χρυσή Αυγή δεν θα τον κυνηγούσε με στενό μαρκάρισμα, αλλά και οι υπουργοί του δεν θα εμφανιζόταν σχεδόν καθημερινά ενώπιόν μας με την απορία, πώς γίνεται να δημιουργήθηκε από το πουθενά ένα τόσο σκληρό αδιέξοδο.
Πέρα από τα παραμυθάκια για μικρά παιδιά, πως για όλα φταίνε οι εργαζόμενοι και στον αντίποδα ότι στην ΕΡΤ όλα έπρεπε να παραμείνουν ως είχαν, πρέπει να δούμε βήμα-βήμα τι ακριβώς έγινε και με ευθύνη ποιου. Και, πολύ περισσότερο, ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο μίας ακόμη αυθαιρεσίας.
Βήμα Μηδέν (Αφετηρία): Αν πραγματικά πίστευε ο πρωθυπουργός ότι λειτουργούσε μία αμαρτωλή ΕΡΤ, δεν θα την τροφοδοτούσε ούτε με τους συμβούλους του, ούτε με τους φίλους του, ούτε με τους ψηφοφόρους του ως πλεονάζον προσωπικό πολυτελείας. Θα φρόντιζε ο ίδιος να δώσει τον τόνο της πολιτικής του κουλτούρας. Έπραξε συστηματικά ακριβώς το αντίθετο.
Βήμα Πρώτο: Αν πραγματικά ο Πρωθυπουργός ήθελε να προχωρήσει σε μία μεταρρύθμιση που θα προέβλεπε να κλείσει την αμαρτωλή ΕΡΤ θα έπρεπε, πριν το ανακοινώσει, να έχει έτοιμο το σχέδιο της επόμενης ώρας. Και τους συμμάχους της επόμενης ώρας που όχι μόνο δεν είχε, αλλά λίγο έλειψε να βρεθεί στο «δρόμο» μίας εκλογικής αναμέτρησης. Αντιθέτως, όχι μόνο δεν ήξερε τι ήθελε να κάνει αλλά νιώθω βέβαιος ότι αγνοούσε τη συνταγματική επιταγή και ευρωπαϊκή συνθήκη να λειτουργεί Δημόσια Ραδιοτηλεόραση. Όταν του το είπαν ήταν ήδη αργά. Ή όταν το κατάλαβε δεν μπορούσε να γυρίσει το χρόνο. Ενώπιον όμως μόνο κομματικού ακροατηρίου το βάφτισε μεταρρύθμιση. Τι κρίμα που δεν συμφώνησε ούτε η κοινωνία ούτε η διεθνής κοινή γνώμη. Αυτοί όμως δεν συμμετείχαν στο συνέδριο.
Βήμα Δεύτερο: Αν πραγματικά δεν αποφάσισε το λουκέτο στην ΕΡΤ εξαιτίας της ανικανότητας της κυβέρνησης και του συνόλου των υπουργών του να βρουν δύο χιλιάδες υπαλλήλους προς απόλυση και επικουρικά προ του επικοινωνιακού Βατερλό της Γκάζπρομ-ΔΕΠΑ που αποφεύχθηκε λόγω ΕΡΤ, τότε θα έπρεπε να προβλέψει ότι σε μία Δημοκρατία υπάρχει και το θρασύτατο Σύνταγμα που πρέπει που και που να θυμάται ένας κυβερνήτης ότι είναι θεμέλιο του πολιτεύματος. Αν λοιπόν η απόφασή του ελήφθη με τις συμβουλές ενός διαφημιστή και ενός λομπίστα των πατριωτικών θέσεων, άντε και με κανέναν Μεσσήνιο κομματάρχη, τότε σίγουρα πρέπει να προκηρύξει άμεσα διαγωνισμό για την πρόσληψη νομικών συμβούλων στο πρωθυπουργικό γραφείο. Αλίμονο στη χώρα που ο κυβερνήτης της αποφασίζει ερήμην των νόμων και του Συντάγματος. Αυτός συνέβη σε αυτή την περίπτωση. Εκτός και εάν αποτελεί εθνική προδοσία για τους εργαζόμενους που κατέφυγαν στην προστασία του Συντάγματος. Και βολεμένοι και θρασείς.
Βήμα Τρίτο: Οι χειρισμοί και η ρητορεία περί βολεμένων και Αριστερών που κατέκλυσαν την ΕΡΤ, θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή να διέπονται από τη σχετική τεκμηρίωση. Αντί αυτού είδαμε να εκτυλίσσεται σε όλο τον πολιτισμένο ντουνιά, μία πρωτοφανής εκδήλωση απαξίωσης και καταδίκης του μαύρου στις ελληνικές οθόνες. Κανείς δεν κατάφερε τα τελευταία τρία χρόνια να πετύχει τόσο μεγάλο σε χρονική διάρκεια και ένταση, διεθνή εξευτελισμό της Ελλάδας όσο η απόφαση Σαμαρά για την ΕΡΤ. Και ενώ μαχόμαστε για την παραμονή μας στο ευρώ της Οικονομίας, περάσαμε στη δραχμή των δημοκρατικών και πολιτισμικών δεδομένων της Ευρώπης και της Δύσης. Γιατί αυτό πραγματικά συνέβη. Η Ελλάδα, συγκρινόμενη με την Τουρκία και τη Συρία, επανήλθε στη δραχμή των ευρωπαϊκών αξιών.
Δεν έχω ακούσει και δεν έχω δει το παραμικρό για τους βολεμένους της ΕΡΤ εκτός από σπερμολογία και εξυπνάδες των γαλάζιων Χμερ. Άκουγα τον νυν υπουργό Ναυτιλίας να αποδομεί την ΕΡΤ με χαρτάκια και σημειώματα της καθοδήγησης, αλλά δεν ήξερε ότι ο πατέρας του Γιάννης Βαρβιτσιώτης ανέλαβε εξόδοις της ΕΡΤ3 να μας δείχνει τα μουσεία της Βόρειας Ελλάδας με κόστος ανά επεισόδιο 10 χιλιάδες ευρώ.
Βήμα Τέταρτο: Και, εν πάση περιπτώσει, το αποφάσισε. Να σπάσει αυγά. Ή τα μούτρα του. Γιατί μέχρι σήμερα συζητάμε και συζητάμε για το πριν, το ποτέ, το μετά. Τους έπιασε ο πόνος και αγωνία για τους απολυμένους που πριν μερικά βράδια ήταν διεφθαρμένοι και βολεμένοι; Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ απολύθηκαν κατά την κυβέρνηση. Τους τελείωσε μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου γραμμένη στο πόδι με το χέρι του νικητή. Το χέρι του νικητή που ως άλλος εθνικός στρατός επιθυμεί τη νέα Βάρκιζα. Γιατί δεν μπαίνει σε εφαρμογή το σχέδιο που αποτελεί το όνειρο της νέας ηγεσίας του τόπου; Μήπως γιατί δεν υπάρχει και δεν πρόκειται να υπάρξει;
Μήπως γιατί αυτό που πραγματικά επιδιώκεται από την πρώτη στιγμή είναι να γυρίσουμε στις παραδόσεις; Στις παραδόσεις της ΥΕΝΕΔ που εξασφαλίζουν ένα αποστειρωμένο περιβάλλον για τα νέα ήθη της εξουσίας;
Μήπως αυτό που τελικά χρειάζεται αυτός που διοικεί με τη δεξαμενή του θυμικού του, είναι ένας μηχανισμός προπαγάνδας και όχι ενημέρωσης; Μήπως το νέο μας πολιτισμικό και αξιακό όραμα είναι η Αννίτα Πάνια; Γιατί όχι; Είναι καιρός για να σκεφτόμαστε; ΟΧΙ, είναι καιρός για να τρομάζουμε. Να κρυβόμαστε κάθε φορά που ο Άδωνις θα επιχειρεί να μας σώσει με ανανεωτικά σοκ. Τις αλλαγές στην ΕΡΤ δεν τις αρνήθηκαν οι εργαζόμενοι αλλά οι επικεφαλής που τοποθετήθηκαν από τον Πρωθυπουργό. Γιατί δεν θα είχαν την ευκαιρία να ξαναχτίσουν ό,τι θέλουν να ξαναχτίσουν με Μαυρομπλέ θεμέλια.
Επιμύθιο: Και ποιος πληρώνει για όλα αυτά; Στις ταβέρνες πάψαμε, πια, να μαλώνουμε για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό. Πληρώνουν όλοι ή αυτός που έχει. Εκτός από την ανέξοδη ρητορεία των συνεδρίων και των κομματικών ακροατηρίων, θα απαντηθεί το ερώτημα, πόσο κοστίζει το λουκέτο στην ΕΡΤ και ποιος και από πού θα το πληρώσει;

Αντέχει κανείς να δώσει μία καθαρή και σταράτη απάντηση για τα εκατοντάδες εκατομμύρια που θα πρέπει να καλύψουν τις υποχρεώσεις της «αμαρτωλής» που μέχρι τώρα τα έπαιρνε πέντε-πέντε από τον λογαριασμό της ΔΕΗ; Για τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση πρέπει να βρεθούν ισοδύναμα μέτρα διακοσίων εκατομμυρίων. Δεν βρίσκονται και ο ΦΠΑ παραμένει στο 23%. Για το γινάτι Σαμαρά να μπει λουκέτο στην ΕΡΤ περισσεύουν διακόσια ή και παραπάνω εκατομμύρια από τον ήδη ελλειμματικό προϋπολογισμό; Τον προϋπολογισμό που αφορά τους ανέργους, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα φάρμακα, τις συντάξεις, την ανάπτυξη;

Και όταν μετά από λίγα χρόνια έλθει και ο λογαριασμός των νομικών απαιτήσεων για όλους αυτούς τους ανθρώπους που απολύθηκαν εκδικητικά και παράνομα, πού θα είναι ο σημερινός πρωθυπουργός για να παραλάβει και να πληρώσει τον Λογαριασμό;
Ίσως στην Κηφισιά όπου και πάλι θα έχει βρει ένα πρόσχημα για να αποσυρθεί. Γιατί θα πιστεύει, για μία ακόμη φορά -όπως και τις προηγούμενες, που αναζητούσε καταφύγιο στην Κηφισιά- ότι έγραψε Ιστορία.
Ευτυχώς, γιε μου, που συνέβη με την ΕΡΤ και όχι με κάτι άλλο…

Του Χρήστου Γιαννούλη 
δημοσιογράφος – μεταρρυθμισμένος της ΕΡΤ3, Μέλος Δ.Σ. ΕΣΗΕΜΘ

Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

Δεν είμαι ρινόκερος!

Υπάρχει κάτι χειρότερο και πιο επικίνδυνο από τη δυστυχία. Να συνηθίσεις τη δυστυχία.
Υπάρχει κάτι χειρότερο, έγραψε ο Καμύ στην Πανούκλα, από την πανούκλα. Να συνηθίσεις την πανούκλα.
Υπάρχει απειλή μεγαλύτερη ακόμα κι από την τραγωδία που βιώνουμε. Η απειλή, ο ακόμα μεγαλύτερος κίνδυνος, είναι ό,τι ζούμε να μας κάνουν να το συνηθίσουμε. Να μας μάθουν να ζούμε υποκύπτοντας και αποδεχόμενοι πως όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας είναι «κανονικά»

  • Ότι είναι «κανονικό» να πετάνε «μαύρο» στην ΕΡΤ. 
  • Ότι είναι «κανονικό» να έχουν γεμίσει τα πάρκα και οι πλατείες με άστεγους. Ότι είναι «κανονικό» να ψάχνεις δουλειά για 300 και 500 ευρώ το μήνα. 
  • Ότι είναι «κανονικό» να ψάχνουν άνθρωποι φαγητό στα σκουπίδια και στα σισίτια. 
  • Ότι είναι «κανονικό» να ξεπουλιούνται τα πάντα, ακόμα και ο τοίχος της Καισαριανής! 
  • Ότι είναι «κανονικό» να κυκλοφορούν ανάμεσα μας παριστάνοντας τους «σωτήρες» αυτοί που γέμισαν με πάνω από μισό εκατομμύριο παιδιά τις στατιστικές της ασιτίας.

Αν καταφέρουν όλα αυτά να τα συνηθίσουμε, αν καταφέρουν να μας κάνουν να αποδεχτούμε ότι όλα αυτά είναι «κανονικά», ότι κάπως έτσι θα συνεχίσουμε να ζούμε, τότε δεν θα έχουν απλά νικήσει. Θα μας έχουν κατατροπώσει. Απ’ έξω κι από μέσα μας.

Όχι! Ο κόσμος τους δεν είναι «κανονικός». Ότι πριν από μισόν αιώνα ο άνθρωπος πάτησε στη Σελήνη, αλλά μισόν αιώνα μετά, σε συνθήκες πρωτόγνωρων επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων, αποτελεί ζητούμενο, για τη μισή ανθρωπότητα, το να εξασφαλίσει ένα πιάτο φαΐ, δεν είναι «κανονικό».

Ότι πριν από 70 χρόνια, η κρίση του καπιταλισμού πληρώθηκε από την ανθρωπότητα με τον πιο βαρύ φόρο αίματος κατά τη διάρκεια ενός Παγκοσμίου Πολέμου, όπου το φρικτό τέρας παραλίγο να καταλάβει «ανεπαισθήτως» τον κόσμο και ότι παρ’ όλα αυτά στις μέρες μας, στην ίδια καπιταλιστική μήτρα, παράγεται και επωάζεται το ίδιο αυγό του ίδιου φιδιού, δεν είναι «κανονικό».

Πριν από δύο αιώνες και παραπάνω, η ανθρωπότητα δονήθηκε από το όραμα ενός κόσμου «ελευθερίας, ισότητας, αδελφότητας». Ακολούθησε η Παρισινή Κομμούνα και η Επανάσταση του 17 που έδειξαν πώς πρέπει αλλά και πώς μπορεί να είναι ο κόσμος. Που έδειξαν ότι είναι κατορθωτό ο άνθρωπος, από την προϊστορία της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης, να περάσει στο «βασίλειο» της ικανοποίησης όλων των αναγκών του και της αξιοποίησης όλων των ικανοτήτων του.

Σήμερα, κατά τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, οι ανισότητες, η ανελευθερία, ο καταναγκασμός, η μετατροπή του ανθρώπου σε «λύκο για τον άνθρωπο» αποτελούν παγκοσμιοποιημένο δόγμα. Ένα δόγμα που διεκδικεί να επιβάλλεται ως «λογικός μονόδρομος» μέσα από τη διαστρέβλωση, την προπαγάνδα, την παραπληροφόρηση, την καταστολή, τον εκβιασμό, την τρομοκρατία. Αυτό δεν είναι «κανονικό».

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε ξανά τον «ρινόκερο».
Όπως ο ήρωας του Ιονέσκο. Όπως ο Μπερανζέ, που έμεινε όρθιος όσο κι αν έβλεπε τους γύρω του να συνθηκολογούν με τη δυστυχία.

  • Να μετατρέπονται σε δούλους υποτασσόμενοι στους νόμους της ζούγκλας. 
  • Να ενσωματώνονται, να προσαρμόζονται στη φρίκη και να μεταλλάσσονται. 
  • Να γίνονται ο ένας μετά τον άλλον ρινόκεροι. 
  • Να ενστερνίζονται την ασχήμια και να παραιτούνται από κάθε διάθεση αντίστασης. 
  • Να αποδέχονται ότι θα ζήσουν με τα λίγα χωρίς να διεκδικούν ό,τι τους ανήκει. 
  • Να υποτάσσονται στο φόβο και στη «μοίρα». 
  • Να αρνούνται τη δυνατότητα να σηκώσουν ανάστημα απέναντι στο «ζωώδες», στο παράλογο, στο απεχθές, στο ψεύτικο, στο βάρβαρο.

Ο Ιονέσκο στον Ρινόκερο βάζει τον ήρωα του να αρνείται να σκύψει το κεφάλι στους κυρίαρχους και σε μια πόλη που ο ένας μετά τον άλλο μεταλλάσσονται σε ρινόκερους, ο Μπερανζέ κραυγάζει:

«Ενάντια σε όλο τον κόσμο! Θα υπερασπίσω τον εαυτό μου ενάντια σε όλον τον κόσμο, δεν θα καθίσω με σταυρωμένα χέρια, θα πολεμήσω. Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος και μέχρι να ‘ρθει το τέλος θα παραμείνω άνθρωπος! Όχι, δεν θα συνθηκολογήσω! Δεν θα γίνω σαν και σας!»

Ο Μπερανζέ -ο καθένας από εμάς δηλαδή- πρέπει να ξαναβρεί τη φωνή του. Να σηκώσει ξανά το ανάστημα του. Είναι καθήκον. Είναι υποχρέωση. Όχι στο όνομα μιας στενά ατομικής αξιοπρέπειας απέναντι στην κυρίαρχη «ρινοκεριάδα». Όχι μόνο ως υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μας. Όχι για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο.

Πρέπει να παραμείνουμε όρθιοι, να μη συνθηκολογήσουμε -αυτός είναι ο πραγματικός μονόδρομος- γιατί πρέπει να σμίξουμε τον κόσμο. Πρέπει να μείνουμε όρθιοι και ανυποχώρητοι, γιατί μόνο έτσι -όρθιοι- δεν θα αφήσουμε, δεν θα επιτρέψουμε να υποταχθεί ο κόσμος σε εκείνους που θέλουν να τον μετατρέψουν σε «ρινόκερο».
Θα μείνουμε όρθιοι.
Γιατί αρνούμαστε -για εμάς, για τα παιδιά μας, για τους συντρόφους μας στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στη γειτονιά, στο σχολείο- να γίνουμε σκλάβοι, συμβιβασμένοι με την «κανονικότητα» της κτηνωδίας τους.


Του Νίκου Μπογιόπουλου

Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

Η ΝΕΡΙΤ άρχισε να εκπέμπει – Το πρώτο βίντεο


Επιτέλους!
Η Νέα Δημόσια Ραδιοτηλεόραση άρχισε να εκπέμπει.
Το “μαύρο” φωτίστηκε, οι “μπάρες” έπεσαν. Το παρθενικό πρόγραμμα της ΝΕΡΙΤ υπερβαίνει κάθε προσδοκία. Ποιοτικό, ψυχαγωγικό, μορφωτικό και προ πάντων αντικειμενικό, σε πείσμα των κακόβουλων επικριτών της εθνοσωτήριας κυβέρνησής μας και των παρακμιακών υποστηρικτών της αμαρτωλής ΕΡΤ.
Ο ένας Καψής θριαμβεύει στο MEGA και ο άλλος στη ΝΕΚΡΙΤ.
Familia propaganda.
Νίνα Γεωργιάδου

Σάββατο 6 Ιουλίου 2013

ΟΧΙ άλλη αλληλεγγύη!!!

Μετά το λουκέτο στην ΕΡΤ, η κυβέρνηση -η Τρόικα δηλαδή γιατί κυβέρνηση δεν υπάρχει στην Ελλάδα- σχεδιάζει λουκέτο στις δημοτικές αστυνομίες, ώστε να συμπληρωθεί ο αριθμός των 12.500 δημοσίων υπαλλήλων που θα βγουν σε κινητικότητα (=απόλυση με φερετζέ) στα τέλη Ιουλίου.

Τους παραδέχομαι γιατί ξέρουν καλά από που να ξεκινήσουν τις απολύσεις στο Δημόσιο.

Όταν τα συνθήματα που κυριαρχούν στους δρόμους είναι τα «Αλήτες, ρουφιάνοι δημοσιογράφοι» και «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι», ξεκινάς από την ΕΡΤ -που έχει πολλούς δημοσιογράφους- και συνεχίζεις με την δημοτική αστυνομία.

Διάβασα πρόσφατα σε ένα βιβλίο πως στην Νότιο Κορέα οι 4 στους 5 αριστούχους μαθητές θέλουν να γίνουν γιατροί.

Αυτό δεν οφείλεται σε μαζική λατρεία για την ιατρική αλλά επειδή στην Νότιο Κορέα έχουν κυριαρχήσει οι νόμοι της ελεύθερης αγοράς και οι νέοι ξέρουν πως στα 40 τους θα ψάχνουν για καινούργια δουλειά, οπότε στρέφονται στην ιατρική για να έχουν μια σίγουρη δουλειά μέχρι να βγουν στην σύνταξη.

Οπωσδήποτε, είναι εντελώς λάθος να γίνεσαι γιατρός μόνο και μόνο για να έχεις μια σίγουρη δουλειά και να μην βρεθείς άνεργος αλλά, από την άλλη, σκεφτείτε την ανασφάλεια αυτών των ανθρώπων και, κυρίως, σκεφτείτε πως η ανάλογη «σίγουρη» δουλειά στην Ελλάδα είναι αυτή του αστυνομικού.

Χιλιάδες μορφωμένοι νέοι Έλληνες, με προσόντα και όνειρα, γίνονται μπάτσοι -και θα ζήσουν την μια και μοναδική ζωή τους ως μπάτσοι- μόνο και μόνο επειδή θέλουν να έχουν μια σίγουρη δουλειά.

Αν δεν βλέπετε το λάθος, δεν νιώθω καμία ανάγκη να σας το εξηγήσω.

Δηλαδή τώρα θα πρέπει να δείξω την αλληλεγγύη μου και στους υπαλλήλους της Δημοτικής Αστυνομίας.

Γιατί;

Δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους αλλά οι εικόνες που έχω από αυτούς είναι να τρομοκρατούν Έλληνες και ξένους μικροπωλητές και να πίνουν επί ώρες καφέ, αραχτοί στο λόφο του Φιλοπάππου.

Τις φορές που προσπάθησα να επέμβω για να τους πω πως δεν είναι τρόπος αυτός που φέρονται στους μικροπωλητές -σε μια περίπτωση ένα τσούρμο από αυτούς είχαν εξευτελίσει έναν μικροκαμωμένο μετανάστη που μάλλον ήταν από την Σρι Λάνκα-, εισέπραξα βρισιές, απειλές και, στην καλύτερη περίπτωση, ειρωνεία.

Επειδή υπάρχουν και όρια, και επειδή είμαι ένας απλός άνθρωπος και όχι η Μητέρα Τερέζα, θέλω να πω πως εμένα η αλληλεγγύη μου τελείωσε.

Έδειξα όση αλληλεγγύη μπορούσα, έγραψα άπειρα κείμενα για την ανάγκη ενότητας και αλληλεγγύης, δημοσίευσα άπειρα κείμενα και ανακοινώσεις εργατών και υπαλλήλων που έχαναν τις δουλειές τους, πήγα σε άπειρες πορείες και διαδηλώσεις, και έκανα ακόμα και την μεγάλη υπέρβαση να πάω στη διαδήλωση των αστυνομικών -που αποδείχτηκε μια εξαιρετικά δυσάρεστη εμπειρία- αν και είχα βιώσει κι εγώ, στους δρόμους της Αθήνας, την βαρβαρότητά τους.

Παράλληλα, επί τρία χρόνια, αρνήθηκα να δουλέψω σε καθεστωτικά μέσα και, με μια μόνο εξαίρεση, δεν μίλησα και δεν έδωσα συνέντευξη σε κανένα από τα κυρίαρχα μέσα.

Έδωσα, φτάνει.

Και μετά από τρία χρόνια, με μια κοινωνία να έχει πια διαλυθεί, και ενώ όλοι ξέρουμε πολύ καλά τι συμβαίνει και δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες για άγνοια, βλέπω τους δημοσίους υπαλλήλους να κοιτάει ακόμα ο καθένας τον κώλο του και να ελπίζει πως δεν θα είναι αυτός που θα απολυθεί ή πως θα βρεθεί κάποιος πολιτικός να τον βολέψει.

Οι συνάδελφοί τους δημόσιοι υπάλληλοι που απολύονται ή θα απολυθούν, να πάνε να γαμηθούνε. Δεν τους νοιάζει καθόλου.

Αν οι δημόσιοι υπάλληλοι θέλουν να με πείσουν πως αξίζουν την αλληλεγγύη μου, να δείξουν αλληλεγγύη στους συναδέλφους τους.

Αλληλεγγύη σε ανθρώπους που δεν αγωνίζονται ή που βάζουν τις φωνές μόνο όταν η φωτιά φτάσει στον κώλο τους, εγώ δεν πρόκειται να δείξω άλλη φορά.

Δεν ξαναπάω σε διαδηλώσεις που οι αλληλέγγυοι είναι περισσότεροι από αυτούς που απολύονται.

Υπάρχουν και όρια. Δεν είμαι «επαγγελματίας» αγωνιστής, ούτε «επαγγελματίας» διαδηλωτής.

Αν οι δημόσιοι υπάλληλοι αισθάνονται αλληλεγγύη για τους συναδέλφους τους, έχουν έναν μόνο τρόπο να το αποδείξουν:

Γενική απεργία διαρκείας. Τώρα.

Αν την κάνετε, εγώ μαζί σας. Αλλιώς, καλή τύχη.

Του πιτσιρίκου

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Η σημαία είναι όντως σύμβολο κι όχι πανί να κρύβει το γυμνό κώλο του καθεστώτος σας κύριε Σαμαρά.


Η σημαία δεν είναι πανί, είναι σύμβολο της πατρίδας, μας είπε ο Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στο συνέδριο της ΝΔ. Και δεν ντράπηκε. Γιατί ο ίδιος χρησιμοποιεί τη σημαία σαν πανί, σαν μπερντέ, για να κρύβει πίσω της τις πληγές της πατρίδας και των ανθρώπων της – για τις οποίες είναι ένοχη η πολιτική του.


Δεν είπε κουβέντα για το γκρίζο της ανεργίας, για το μαύρο της φτώχειας, για το φαιό της καταστολής, για το κίτρινο της προπαγάνδας, για το κόκκινο των αυτοκτονιών – προτίμησε να ξεδιπλώσει τη γαλανόλευκη, μπας και κρύψει πίσω από τα χρώματά της το χρώμα του χρήματος και των εγκλημάτων.

Αν θέλει να μιλήσουμε για σύμβολα, τότε ας μιλήσουμε:

Ο Σαμαράς και η παρέα του είναι κατηγορούμενοι γιατί προσπαθούν να μετατρέψουν τη σημαία σε σύμβολο ενός καθεστώτος που λέει ναι στους επιτηρητές, προσκυνάει τη Μέρκελ, καταργεί την εθνική κυριαρχία, κατακερματίζει την κοινωνία και ρίχνει εκατομμύρια ανθρώπους στον Καιάδα.

Ενός καθεστώτος στο οποίο η βαναυσότητα της καταστολής πάει χέρι-χέρι με τη βαρβαρότητα της φτώχειας και της ανασφάλειας.

Ενός καθεστώτος που όμοιό του δεν έζησε καμιά χώρα του κόσμου εν καιρώ ειρήνης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που άθλια καθεστώτα, άθλιες πράξεις, άθλιες πολιτικές, οικειοποιούνται τη σημαία ως περιτύλιγμα της αθλιότητάς τους. Οι δοσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες, η χούντα, γα να θυμηθούμε τα πιο τρανταχτά παραδείγματα, με τη σημαία ως σύμβολο ξέσκιζαν την πατρίδα και τους πατριώτες.

Οι φασίστες με τη σημαία τυλίγουν παντού και πάντα τα εγκλήματά τους.

Αφού μας παραδίνει μαθήματα όμως ο Σαμαράς, ας του το ανταποδώσουμε:

Οι έγκλειστοι του Πολυτεχνείου είχαν την ελληνική σημαία κρεμασμένη πάνω από την πύλη που γκρέμισε το τανκ.
Και το τανκ επίσης και οι φασίστες καθοδηγητές του που δολοφόνησαν άοπλα παιδιά, σκότωσαν παιδιά, τη σημαία είχαν ως διακριτικό και σύμβολο.

Η ίδια σημαία, τα ίδια χρώματα, αλλά άλλος συμβολισμός.

Οι δωσίλογοι την ήθελαν να συμβολίζει το αίσχος: «εκ των ημετέρων εις Γερμανός νεκρός».

Για τους μαχητές της αντίστασης συμβόλιζε το απλό: Ελευθερία ή θάνατος.

Οι χουντικοί την ήθελαν να συμβολίζει την Ελλάδα του γύψου και του ζόφου.

Για τα παιδιά του Πολυτεχνείου συμβόλιζε τον αγώνα για ψωμί, παιδεία, ελευθερία.

Υπήρχε και υπάρχει συνεπώς η σημαία ως φως, αγώνας και αλήθεια -εθνικό είναι το αληθινό. Αυτή η σημαία είναι συνήθως ματωμένη.

Υπήρχε επίσης και υπάρχει η σημαία ως σκότος, καπηλεία και περιτύλιγμα άθλιων πράξεων και προθέσεων. Αυτή η σημαία είναι συνήθως κερδοφόρα.

Ξέρουμε τώρα καλά τι συμβολίζει η σημαία του Σαμαρά και βέβαια ξέρουμε τι συμβολίζει η δική μας. Ποιος είναι στο βάθος της απελευθερωμένης ακροδεξιάς ψυχής του με το τανκ. Και ποιοι είναι με τους ελεύθερους πολιορκημένους.


Αλλά: 
Μπορεί να κρυφτούν οπουδήποτε οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος – στο Eurogroup, στο ΔΝΤ, στην ποδιά της Μέρκελ, στα τείχη των μνημονίων, στις σπηλιές του φόβου που ανοίγουν.

Πίσω από τη σημαία όμως δεν χωράνε. Φαίνεται ο γυμνός τους κώλος…

Του Θανάση Καρτερού

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

Παίζουμε το φινάλε


Έχω πολύ έντονα την αίσθηση ότι βρισκόμαστε στην τελική σκηνή του έργου. Οι υπαίτιοι της καταστροφής της Ελλάδας, πιασμένοι χέρι χέρι για πρώτη φορά, την οδηγούν προς την τελική κατάρρευση, προς την οριστική εκποίηση, κάνοντας πως τσακώνονται κιόλας μεταξύ τους για το ποιος έφταιξε περισσότερο τότε, στο ξεκίνημά τους.


Δεν μπορεί να μην είναι τελευταία σκηνή όταν οι δυο χρόνιοι άσπονδοι εχθροί αλλά κατά βάθος δυο όψεις του ίδιου νομίσματος της αναξιοπρέπειας, βρίσκονται πλέον από κοινού κυβερνήτες.

Δεν μπορεί να μην είναι το τέλος όταν την Υγεία, τους ιατρούς, τους νοσοκόμους, όλους τους ανθρώπους του πόνου και της αφοσίωσης στον πονεμένο, τούς εκπροσωπεί ένας παλιάτσος του ναζισμού.

Δεν μπορεί να μην είναι τελική σκηνή όταν τον Πολιτισμό, τους συγγραφείς, τους σκηνοθέτες, τους ηθοποιούς, τους ανθρώπους της Τέχνης και του Λόγου, τους ποιητές, τους εκπροσωπεί ένας γλίτσας, ένας σάλιαγκας.

Δεν μπορεί να μην είναι το οριστικό τέλος του έργου όταν οι υιοί και οι θυγατέρες, απαίδευτα, αδαή ως προς τη ζωή, θλιβερά ανθρωπάκια, κατεστραμμένα από τους γονείς τους που κατέστρεψαν και τη χώρα, πιάνονται κι αυτά χέρι χέρι, όχι για να χορέψουν τισγκολελέτα στο διάλειμμα της εσώκλειστης θητείας τους στα κολέγια της αποβλάκωσης όπως θα τους άρμοζε, αλλά για να κυβερνήσουν και να αποτελειώσουν τη μπίζνα που λέγεται Ελλάδα.

Δεν μπορεί να μην είναι το φινάλε όταν όσοι ήταν να συμμετάσχουν στο έργο εδώ και τόσα χρόνια, συμμετείχαν, όσοι ήταν να περάσουν, πέρασαν, και τώρα έμειναν μονάχα οι βασικοί πρωταγωνιστές, να βγουν στο σανίδι όλοι μαζί, να κάνουν την βαθιά υπόκλιση, να τουρλώσουν τα οπίσθια και να παραδώσουν τη χώρα μαζί με τους πολίτες της, για να πάρουν το τελικό χειροκρότημα από τους δανειστές αφέντες τους, χορηγούς της παράστασης.

Είμαι απολύτως βέβαιος ότι είμαστε στο φινάλε.

Αυτό που δεν ξέρω είναι πόση ακριβώς διάρκεια θα έχει αυτή η τελευταία πράξη του έργου. Αλλά δεν έχει καμιά σημασία αυτό νομίζω. Σημασία έχει ότι δεν διαφαίνεται καμία ένδειξη ανατροπής έστω και λίγο πριν την αυλαία. Διότι τα δυο κόμματα που επί δεκαετίες κατέστρεψαν αυτή την πατρίδα και τώρα μαζί την εκποιούν, αποτελούν την ήδη ολοσχερώς κατεστραμμένη πλειονότητα των νεοελλήνων υποκριτών, πελατών του πολιτικού συστήματος που ζούσαν εις βάρος της πατρίδας τους, των εαυτών τους, των παιδιών τους των ίδιων.

Του Γιάννη Μακριδάκη

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Το μεγάλο κόλπο με τα mini-jobs και τα 1euro jobs

Είναι απλό. Η Γερμανία έφτασε στο ιστορικό χαμηλό ποσοστό ανεργίας του 6,8%, κάνοντας αόρατους τους ανέργους και πραγματοποιώντας στα μουγκά τη μεγαλύτερη αλλαγή προς το χειρότερο στις εργασιακές σχέσεις από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δεν το έκανε τώρα, το κάνει συστηματικά τα τελευταία 10 χρόνια. Απλώς τότε ήταν παχιές οι μύγες και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν ασχολούνταν με το γερμανικό «θαύμα». Τώρα, όμως, που έσφιξαν τα γάλατα, άλλοι διαμαρτύρονται για αθέμιτο ανταγωνισμό όπως το Βέλγιο που πρόσφατα  προέβη σε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις γερμανικές «μίνι θέσεις εργασίας», υποστηρίζοντας ότι υπονομεύουν τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού και άλλοι, καλή ώρα εμείς, θα το εφαρμόσουμε για τη «σωτηρία» της πατρίδας.
Η πιο διαδεδομένος θεσμός στη Γερμανία είναι η λεγόμενη «μικροεργασία» (mini job) στην οποία απασχολούνται 7,8 εκατομμύρια στη Γερμανία και η «εργασία του 1 ευρώ την ώρα» (1 euro job).
Τα αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι τα εξής:
-πέφτουν διαρκώς τα ποσοστά ανεργίας αφού πλέον ακόμα και όσοι εργάζονται για 1 ευρώ την ώρα δεν θεωρούνται άνεργοι
-τα κονδύλια μεταφέρονται από το ταμείο ανεργίας στο ταμείο επιδότησης νεόπτωχων
-δημιουργούνται θέσεις εργασίας προσωρινής απασχόλησης με εργαζομένους που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας
-καθιερώνεται μισθός 400 ευρώ το μήνα χωρίς φορολογία και χωρίς παράλληλα την καθιέρωση ανώτατου ορίου ωρών εργασίας την εβδομάδα
-οι κανονικές δουλειές «σπάνε» σε δουλειές μερικής απασχόλησης αφού οι εργοδότες συν τοις άλλος για τα mini-jobs πληρώνουν αισθητά λιγότερες εισφορές

1euro jobs
Πρόκειται για «καλοπληρωμένη» εργασία που προσφέρεται σε ανέργους και ιδίως μακροχρόνια ανέργους κάτω από τον μανδύα της παροχής «κοινωνικών υπηρεσιών». Οι άνεργοι πληρώνονται με 1 ευρώ την ώρα για εργασία έως 30 ώρες την εβδομάδα για διάστημα 6 μηνών. Το σχέδιο περνά μέσα από εταιρείες εργολάβους που προωθούν τους εργαζόμενους σε θέσεις εργασίας κοινωφελούς σημασίας που δεν καλύπτουν κανονικά αμοιβόμενες θέσεις. Ο άνεργος δεν έχει το δικαίωμα να αρνηθεί τη θέση «εργασίας» αφού κινδυνεύει να χάσει μέρος του επιδόματος ανεργίας ή άλλα προνομιακά επιδόματα.
Στην Ελλάδα υπάρχει μια παραλλαγή του συστήματος με προσλήψεις μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας, που υλοποιούν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Οι μισθοί δεν είναι του ενός ευρώ την ώρα αλλά το 80% της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για διάστημα 5 μηνών χωρίς δυνατότητα κατοχύρωσης εργασιακού δικαιώματος.
0 ευρώ την ώρα
Ναι, υπάρχει και αυτός ο «θεσμός» διαδομένος ευρέως στις ΗΠΑ . Με 0 ευρώ την ώρα εργάζονται οι λεγόμενοι baggers, νέοι και νέες που στέκονται στα ταμεία των σούπερ μάρκετ και βάζουν τα προϊόντα των πελατών στις σακούλες. Η συμφωνία είναι ότι δεν πληρώνονται από το σούπερ μάρκετ αλλά από τα φιλοδωρήματα των πελατών. Η τελευταία εξέλιξη λένε ότι είναι γερμανικής εμπνεύσεως. Επειδή στην Ευρώπη οι  baggers  είναι μια κατηγορία «εργαζομένων» που δεν υπάρχει αφού βοήθεια στους πελάτες προσφέρουν εργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ, κάποιοι ευφάνταστοι επιχειρηματίες σκέφτηκαν το εξής. Νοικιάζουν στα σούπερ μάρκετ baggers προς 3 ευρώ την ώρα και οι νέοι και οι νέες που δουλεύουν πληρώνονται μόνον από τα φιλοδωρήματα. Με τον τρόπο αυτό τα σούπερ μάρκετ δεν «χαραμίζουν» εργαζομένους σε αυτό το πόστο αλλά μπορούν να χρησιμοποιούν μόνον τις ώρες αιχμής τους baggers χωρίς να πληρώνουν μισθό, εισφορές κλπ.
Της Βάλιας Μπαζού

Τρίτη 2 Ιουλίου 2013

Η αλήθεια του κυρίου Κώστα...

Θα ήθελα να γνωρίσω τον κύριο Κώστα (Ευθυμιάδη). Είναι πρόεδρος της Νομαρχιακής διοικούσας επιτροπής Καβάλας της Ν.Δ. Κάτι σημαντικό πρέπει να είναι το αξίωμά του, αλλά δεν έχει σημασία. Το σημαντικό με τον κύριο Κώστα, είναι πως είναι ειλικρινής. Τον είχαν φιλοξενήσει σ’ έναν τοπικό τηλεοπτικό σταθμό και τον ρώτησαν για το κλείσιμο της ΕΡΤ. Η απάντηση του κυρίου Κώστα είναι αξιοζήλευτη. Είπε, επί λέξει: «Η ΕΡΤ έκλεισε επειδή οι δημοσιογράφοι και οι τεχνικοί της ΕΡΤ τον τελευταίο χρόνο έδειξαν πως με κανέναν τρόπο δεν ήθελαν να υποστηρίξουν τη νόμιμη κυβερνητική προσπάθεια».
   
Ο κύριος Κώστας είναι ο πιο ειλικρινής άνθρωπος που έχει μιλήσει μέχρι τώρα για την ΕΡΤ. Δεν είναι δημοσιογράφος, δεν είναι κατά πως φαίνεται επαγγελματίας πολιτικός, δεν είναι διαπλεκόμενος με οποιοδήποτε τρόπο σε όλη αυτή την ιστορία. Είναι, απλά, ο κύριος Κώστας. Ένα κομματικό στέλεχος της Ν.Δ. που δεν λέει αρλούμπες και φληναφήματα του τύπου «Η ΕΡΤ ήταν αμαρτωλή και γι' αυτό έκλεισε» ή «Η ΕΡΤ έκλεισε για να γλιτώσει από τους κηφήνες». Ο κύριος Κώστας εκφράζει τη διαδεδομένη και κυρίαρχη στα κομματικά επιτελεία αντίληψη για τον ρόλο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Ανόθευτα, σχεδόν απονήρευτα, μάλλον με αφέλεια ενός μωρού παιδιού. Αλλά σίγουρα με ειλικρίνεια.
  
Ενδεχομένως να έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο «χρήσιμος ηλίθιος», αλλά μάλλον δεν ταιριάζει στον συγκεκριμένο άνθρωπο μια φράση που αποδίδεται στον Λένιν ή κάποιους άλλους Σοβιετικούς αξιωματούχος. Ίσως θα ήταν καλύτερα να λέγαμε πως ο κύριος Κώστας έχει άγνοια κινδύνου. Χωρίς αυτό ν' αλλάζει το αποτέλεσμα. Γιατί η αλήθεια για την ΕΡΤ είναι ακριβώς αυτή που τόσο ωμά εκφράζει το κομματικό στέλεχος της Ν.Δ. Δεν έπαιζε ακριβώς τον συμπληρωματικό προς την κυβέρνηση ρόλο που ήθελε η τελευταία. Για την ακρίβεια, δεν τον έπαιζε με απόλυτη συνέπεια. Δεν ήταν αντικυβερνητική, δεν έφερνε όμως και το απόλυτα ποθητό για την κυβέρνηση αποτέλεσμα.
   
Φυσικά, η σημερινή κυβέρνηση δεν πρωτοτυπούσε επιδιώκοντας τον έλεγχο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Όλες ανεξαιρέτως οι προηγούμενες εξουσίες, τις ίδιες φιλοδοξίες είχαν. Μέχρι και εκείνη η αλήστου μνήμης συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΣΥΝ, εκεί γύρω στο 1989, μπορεί να αποτέλεσε μια μικρή παρένθεση στον δικομματισμό, αλλά τα ίδια δείγματα είχε εμφανίσει. Η τότε ΕΡΤ στη Ν.Δ., η τότε ΕΤ2 στον ΣΥΝ. Δίκαια μοιρασιά!
    
Βέβαια, ο κύριος Κώστας, ανέφερε μόνο μια αιτία για το κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά μάλλον δεν πρέπει να τον μαλώσουμε γι' αυτό. Αν δείτε το βίντεο με τη συνέντευξή του, θα καταλάβετε ότι δεν θα πρέπει να έχουμε πολλές απαιτήσεις από τον κύριο Κώστα. Δεν θα περιμέναμε να μιλήσει για τις υπόλοιπες αιτίες. Όπως, την προσπάθεια να βρεθούν 2.000 απολύσεις, την προσπάθεια για μια θεαματική κίνηση που θ' αλλάξει το πολιτικό κλίμα λόγω αποτυχίας πώλησης της ΔΕΠΑ, την προσπάθεια να δοθεί περισσότερος ζωτικός χώρος σε ανταγωνιστικά προς την ΕΡΤ οικονομικά και μιντιακά συμφέροντα, την προσπάθεια να επιδειχθεί πυγμή ενόψει μάλιστα και των ακόμα πιο δύσκολων μνημονιακών στόχων που θ' ακολουθήσουν. Και, ενδεχομένως, και άλλες προσπάθειες που είχαν κατά νου κυβερνητικά στελέχη.
        
Εργαζόμουν στην ΕΡΤ μέχρι τις 11 Ιουνίου, σχεδόν στο σύνολο της επαγγελματικής μου πορείας. Δεν θεωρώ έντιμο ν' αναφερθώ σε όσα έχουν δει τα μάτια μου, παρότι δεν είναι λίγα. Δεν θα είμαι καθόλου αντικειμενικός και δεν το θέλω. Απλά, ήθελα να τιμήσω με αυτό το μικρό σημείωμα τον κύριο Κώστα. Τον κλασσικό νεοέλληνα κομματάρχη με το χαρακτηριστικό στυλ και αισθητική που λέει τα πράγματα όπως είναι...


Του Γιάννη Παντελάκη

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013

Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, η ακροδεξιά στην εξουσία


Ήταν πολύ ευγενική η χειρονομία του Ευάγγελου Βενιζέλου να επιτρέψει στον Αντώνη Σαμαρά, να είναι πρωθυπουργός στην κυβέρνησή του. 
Ο ίδιος ανέλαβε την Αντιπροεδρία και το Υπουργείο Εξωτερικών. Συνολικά λοιπόν, σε μια κυβέρνηση με 41 μέλη (την ώρα που απολύονται από το Δημόσιο χιλιάδες) το ένα τέταρτο καταλαμβάνεται από επιλογές του Βενιζέλου. Για να μην μιλήσουμε γι αυτούς από τη ΝΔ, που δεν έχουν τη θέση που θα ήθελαν εξαιτίας των απαιτήσεων του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ.

Προφανώς και το μεγάλο θύμα είναι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως μπαμπούλας στην αρχή και στη συνέχεια ως σφαχτάρι σε αυτό τον επικείμενο ανασχηματισμό. Όταν Κουβέλης και Βενιζέλος είχαν συμφωνήσει από κοινού να πιέσουν τον Σαμαρά μετά τις εξελίξεις στην ΕΡΤ, διέρρευσαν το όνομα του Αβραμόπουλου, ως αυτού που θα πρότειναν για την πρωθυπουργία για να μην πάμε σε εκλογές. Έντρομος ο Σαμαράς είχε επικοινωνήσει με τον Αβραμόπουλο ο οποίος τον διαβεβαίωσε πως τιμά το συμβόλαιο τιμής μαζί του και δεν θα αποδεχθεί τέτοιο ρόλο αποστάτη.

Αλλά η τιμή του Βενιζέλου είναι κάτι διαφορετικό και έτσι όχι μόνο απαίτησε το ΥΠΕΞ, όχι μόνο ζήτησε να είναι μόνος Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και να μην είναι και ο Αβραμόπουλος,αλλά ανάγκασε και τον Σαμαρά να εννοεί πια άλλο πράγμα λέγοντας «συμβόλαιο τιμής».

Σκούπισαν λοιπόν βιαστικά στη Συγγρού τις κόκκινες γραμμές ενθύμιο Κουβέλη και κρέμασαν απ έξω το πράσινο φωτάκι για να σηματοδοτήσουν αυτή την εκπόρνευση που θέλει να λέει ο ένας ότι οδήγησε τον άλλο.

Έτσι ο Σαμαράς λέει πως διασώθηκε κάνοντας το ΠΑΣΟΚ μια δεξιά συνιστώσα της ακροδεξιάς πολιτικής του και ο Βενιζέλος πως ανάγκασε τη ΝΔ να σκύψει και να προσκυνήσει το βουλιμικό πολιτικό, και μάλιστα κενό ψηφοφόρων, εγώ του.


Η αλήθεια είναι πως ο Βενιζέλος κατάφερε το μέγιστο των αξιώσεών του. Χωρίς να εκπροσωπεί τίποτα πολιτικά, έσυρε το Σαμαρά ενάντια στο κόμμα του, αφού τον πέρασε από μια πρωτοφανή διαδικασία παζαριών και εκβιασμών. Το αποτέλεσμα είναι, η κυβέρνηση που σχηματίστηκε και η οποία εκπροσωπεί την μνημονιακή πολιτική όπως θα την διατυπώσει το κυβερνητικό σχήμα στο οποίο στριμώχνονται Σαμαρικοί, Καραμανλικοί, Μητσοτακικοί και βέβαια Βενιζελικοί. Με αυτή την τρομερή εργονομία πολιτικής θα επιχειρηθεί να δημιουργηθούν ως τις επόμενες εκλογές οι νέοι δράκοι από τους οποίους θα κινδυνεύουμε.

Είναι βέβαιο πως αν ο Βενιζέλος χρησιμοιούσε τους πολιτικούς εκβιασμούς για να περάσει ας πούμε το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που λέει ότι απαιτούσε θα το είχε καταφέρει. Αλλά προφανώς ο σκοπός του ήταν η εξουσία. Σε αυτό το μόρφωμα λοιπόν που δημιουργήθηκε με κεφάλι Σαμαρά και σώμα Βενιζέλου, σε αυτό τον κέρβερο του πολιτικού αμοραλισμού, θα ριχτούν για εξολόθρευση όλες οι κοινωνικές ευαισθησίες.

Ο Βενιζέλος, αφού έκανε τη ΝΔ άνω κάτω, επέλεξε για τον εαυτό του το ρόλο του ΥΠΕΞ. Έτσι αφ ενός βγαίνει από το πλάνο ελέγχου της τρόικας και επιχειρεί μια διεθνή διάσωση. Το επόμενο διάστημα μέσω των εθνικών θεμάτων που θα προκύψουν θα χρειαστεί να κάνει χειρισμούς.
Ας θυμηθούμε δύο χειρισμούς που έκανε ο Βενιζέλος σε θέματα που αφορούσαν τον «ξένο» παράγοντα: 
Το σκάνδαλο των υποβρυχίων και το σκάνδαλο της SIEMENS. Και στις δύο περιπτώσεις η Ελλάδα έπρεπε να αποζημιωθεί, αλλά τα θέματα έληξε υπέρ των Γερμανών ο Βενιζέλος. Αν κατά τον ίδιο τρόπο διευθετήσει τα εθνικά θέματα, τότε θα γίνει αρκετά αγαπητός σε ξένους κύκλους που φαντάζομαι πιστεύει πως θα τον διασώσουν.

Η λειτουργία των προσώπων σε αυτό το σχήμα προφανώς και δεν έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία. Απλώς η επιλογή τους σηματοδοτεί συμβολισμούς για την αξιοκρατία του «Κυβερνητικού Δημοσίου». Έτσι για παράδειγμα μπορεί να έφυγε ο γίγαντας του Πολιτισμού Κώστας Τζαβάρας από το Υπουργείο, αλλά την Υγεία (και τις φαρμακευτικές) ανέλαβε η Μοιραράκη της πολιτικής Άδωνις Γεωργιάδης. Μπορεί να εξαφανίστηκε ο καραμανλικός Στυλιανίδης αλλά στο λάκο των απολύσεων ρίχτηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι συμβολισμοί στη νέα κυβέρνηση θα ήταν πιο εξώφθαλμοι αν ο Σαμαράς επέλεγε να υπουργοποιήσει τον Κώστα Πρέκα και τον Κίμωνα Κουλούρη.

Ζούμε την εποχή που θα ακούς να παίζει «Καρμινα Μπουράνα» και δεν θα ξέρεις αν από τους καπνούς θα αναδυθεί ο Βενιζέλος ή ο Άδωνις!

Αυτό που πρόκειται να γίνει στη ΝΔ εξαιτίας του Βενιζέλου και αυτό που ο Σαμαράς αποδέχεται ως αναγκαίο κακό, το ξέρει. Ο Σαμαράς ζει με το σύνδρομο καταδίωξης ότι η σύγκρουση με τον Βενιζέλο όχι μόνο θα τον ρίξει απ την κυβέρνηση αλλά θα στρέψει και το επιχειρηματικό καταστημένο με το οποίο συνδέεται στενά, εναντίον του. Και δεν θέλει να περάσει ξανά τον καταθλιπτικό χειμώνα που ακολούθησε την βραχύβεια Πολιτική του Άνοιξη.

Αυτό που ξέρει ο Σαμαράς είναι αυτό που έχει πει στις 4 Μαίου του 2012 για το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ: «Δεν συμφέρει τον ελληνικό λαό να γίνει τέτοια συγκυβέρνηση, συμφέρει μόνο το ΠΑΣΟΚ, για να πέσει στα μαλακά, συμφέρει τη διαπλοκή και τα εξωθεσμικά κέντρα. Αν κάναμε κυβέρνηση μαζί με το ΠΑΣΟΚ, θα ήμασταν αιχμάλωτοι της δικής του πολιτικής».
Έτσι ακριβώς.

Του Κώστα Βαξεβάνη