Που χάθηκαν οι διαδηλωτές;

Να τους βάλω 50.000; Θέλετε 60.000; Άντε για χάρη σας να φθάσουμε τους 70.000 αν και φυσικά τόσοι δεν ήταν. Μιλώ για τους διαδηλωτές προχθές στην Αθήνα που υποδέχθηκαν την Αγκέλα Μέρκελ. Για τους ειδικούς των διαδηλώσεων, η Τρίτη ήταν «η μητέρα όλων των διαδηλώσεων». Η «D Day» των κινημάτων. Δεν είναι και μικρό πράγμα να έχεις στην πατρίδα σου την «προσωποποίηση της κρίσης». Τη γυναίκα – δηλητήριο. Την new age κόπια του Χίτλερ όπως καθημερινά αναφέρουν τα ΜΜΕ.
Που πήγαν όμως τελικά οι διαδηλωτές; Γιατί οι Έλληνες για μια ακόμη φορά χάθηκαν από τους δρόμους; Είναι δυνατό σε μια χώρα με 1,5 εκατομμύριο ανέργους και πάνω από 4 εκατομμύρια νεόπτωχους μόλις λίγες χιλιάδες να διαδηλώνουν; Που είναι αυτό το κύμα γνήσιας οργής και αγανάκτησης; Ακόμα κι όταν η χώρα μας πήρε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2004, περισσότερος κόσμος ήταν στους δρόμους. Όχι τώρα δα που παίζεται η ύπαρξη μας. Που η ζωή μας είναι υποθηκευμένη σε ξένες δυνάμεις.

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάποια πράγματα. Οι Έλληνες στο βάθος του μυαλού μας έχουμε ξεκάθαρα τη δική μας ευθύνη για τα σημερινά προβλήματα κι όχι την ευθύνη των άλλων, που στο κάτω της γραφής θα μας δώσουν και μια χείρα βοηθείας. Ξέρουμε πως εμείς ψηφίζαμε τους κλέφτες, εμείς δίναμε τεράστιες πλειοψηφίες σε ακατάλληλους ηγέτες. Εμείς λαδώναμε στις πολεοδομίες, εμείς κάναμε τα στραβά μάτια στις παρανομίες. Ήμασταν εκείνοι που θεωρούσαμε μάγκα αυτόν που διαφεύγει της δαγκάνες του νόμου και κρυφά τον ζηλεύαμε. Που δεν αποκαλούσαμε τέτοια πρόσωπα «κλέφτες» αλλά «καταφερτζήδες». Δική μας η ευθύνη λοιπόν που φέραμε την πατρίδα σε αυτά τα χάλια. Όχι της κάθε Μέρκελ και του κάθε Γερμανού γραφειοκράτη που μας βρήκε πεσμένους και μας εκμεταλλεύτηκε. Που ναι μεν μας ζητά θυσίες και παίρνει ληστρικά επιτόκια, όμως ταυτόχρονα έστω και στο «και πέντε» προσπαθεί να αναστρέψει το κλίμα.

Αυτή η ενοχή είναι που μας βαραίνει. Που μας κλείνει στο σπίτι. Αυτή η ενοχή καθώς και ο φόβος πως η Ελλάδα θα απομονωνόταν εάν απόδιωχνε τους δανειστές της. Γιατί αγαπητοί μου φίλοι κακά τα ψέματα. Όταν τα χρήματα μιλούν, οι συνειδήσεις σιωπούν. Ιδιαίτερα σε λαούς βολεμένους στην αφθονία, όπως είμαστε εμείς οι Έλληνες τα τελευταία 30 χρόνια. Γιατί ξεκάθαρα στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 καλομάθαμε και τώρα μας κακοφαίνεται πως δεν καταναλώνουμε. Αν αγανακτούσαμε τοοοοόσο πολύ, αν μας έπνιγε το εθνικό συναίσθημα ή το ένστικτο της αυτοσυντήρησης θα έπρεπε προχθές να πλημμυρίζαμε την Αθήνα. Εμείς αρκεστήκαμε στο να κάνουμε κριτική στη φράου Μέρκελ από τις οθόνες της ΝΕΤ και του Μεγκα. 
Είμαστε ο ίδιος λαός που δεν αντιστάθηκε στη δικτατορία του Παπαδόπουλου (για να λέμε σκληρές αλήθειες) αναζητώντας το μύθο μας πίσω από 2.000 το πολύ παιδιά που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο και πίσω από έναν Αλέκο Παναγούλη. Οι άλλοι 10 εκατομμύρια έκαναν τουμπεκί και μάλιστα ψιλοκομμένο. Είμαστε αυτοί  που δεν ξέπλυναν  την ντροπή της Κύπρου αφήνοντας τη Μεγαλόνησο 40 χρόνια έρμαιο στους Τούρκους, δίχως να αντισταθούμε και να προχωρήσουμε έστω και σε ένα υποτυπώδες αντάρτικο. Είμαστε εκείνοι που ψηφίζαμε τον Πάγκαλο κι ας κατέβασε τη σημαία στα Ίμια. Είμαστε ένας λαός που βολεύτηκε και που δυστυχώς μας μάθανε να κοιτάμε το μικρό συμφέρον μας κι όχι την πρόοδο της πατρίδας και του συνόλου. 

Που από τις βουνοκορφές της Πίνδου του ’40 και το έπος των βαλκανικών πολέμων, συνηθίσαμε στην προδοσία και τον ωφελιμισμό. Ιδιαίτερα από τον εμφύλιο και μετά. Είμαστε ο λαός που δεν επένδυσε στον πολιτισμό αλλά στα μπουζούκια. Που την Ακρόπολη τη θυμόμαστε μόνο όταν θέλουμε να ξεφύγουμε από τη μειονεξία που νιώθουμε έναντι των άλλων, προηγμένων πολιτιστικά και τεχνολογικά λαών. Κι ας έχουμε να ανέβουμε στον ιερό βράχο πάνω από 30 χρόνια. Είμαστε τα κακομαθημένα παιδιά της Ευρώπης, οι βολεψάκηδες, φιγουρατζήδες που λοιδορούμε όποιον τολμά να ξεχωρίσει και σπάνια παραδεχόμαστε κάποιον ανώτερο μας. Που τις αυθεντίες μας τις αποδιώχνουμε και κρατάμε εντός συνόρων τον κατιμά.

Του Δημήτρη Μαρκόπουλου

Είσαι ο 12-36, είμαι ο Σπύρος

Είσαι ο 12-36, είμαι ο Σπύρος. Δεν χάρηκα που σε γνώρισα, βασικά χεσμένο σε έχω, αλλά αφου θέλω να σου πω 2-3 πραγματάκια που μου περνάνε από το μυαλό, θα στα πω. Εσύ και η διμοιρία σου με διακριτικό το κίτρινο παραλληλόγραμμο, ορμάτε σαν αφηνιασμένοι ( του κώλου), σε μια ομάδα διαδηλωτών, που είχαν εγκλωβιστεί στην αφετηρία του τραμ συντάγματος. ΄΄Τσιμπάτε΄΄ από εκεί 4-5 πιτσιρικάδες, μεταξύ αυτών και μια κοπελίτσα.

Ξέρετε πως αυτοί καμία σχέση ΔΕΝ έχουν ούτε με τον πετροπόλεμο, ούτε καν με βρισιές. Βρισιές που σας ΄΄χώνει΄΄ όλο το συγκεντρωμένο πλήθος. Εσύ 12-36, σπρώχνεις την κοπελίτσα μόλις ξεμακραίνεις από το πλήθος, την πετάς κάτω και την ξανασηκώνεις τραβώντα στην από την λαβή του σακιδίου της. Εκείνη την στιγμή, πρέπει να ήσουν πολύ περήφανος, γιατί κάτι ξεχώριζε στο παντελόνι σου και δεν ήταν το γκλόπ σου. Στον ιμάντα του δικού σου σακιδίου, εκείνου που έχεις μέσα τα χημικά που μεγαλόκαρδα μοιράζεις όποτε σου δοθεί η ευκαιρία σε διαδηλωτές, έχεις γράψει στα αγγλικά (αλήθεια, ποιόν έβαλες να στο γράψει;;;) την λέξη KILLER και παραδόξως είναι σωστά γραμμένη.

Σήκωσες λοιπόν την κοπελίτσα και άρχισες να την τραβολογάς ρε θηρίο, σε όλη την κατηφόρα της Ξενοφώντος. Κάπου λίγο πριν στρίψετε στην Νίκης, έπεσαν από διαδηλωτές 2-3 πέτρες και πολλά κραξίματα, εσύ γύρισες προς τον κόσμο και έβαλες μπροστά σου την κοπελίτσα. Την έκανες ασπίδα, όχι τόσο για να προστατευτείς από τις πέτρες, μα περισσότερο για να δείξεις πως έχεις το πάνω χέρι. Πώς εσύ είσαι ο δυνατός. Εκείνος που δεν φοβάται.

Εγώ όμως ξέρω, πως μέσα σου έτρεμες, φοβόσουν για τα πάντα. Φοβόσουν για την ζωή σου στο χωριό σου, τότε που σε έδερνε ο πατέρας και ο δάσκαλος σου, ήσουν και ΄΄σκράπας΄΄ τι να σου κάνει και ο δάσκαλος;;; Τότε που οι φίλοι σου δεν σε έπαιζαν. Αργότερα όταν ήρθες στην Αθήνα, που γύρναγες στα τσοντάδικα για να περάσεις την ώρα σου, γκόμενα ούτε για αστείο, η πιο καλή σου φίλη, η μαλακία !!!

Αλλά και αυτή σκάρτη, με ενοχές.

Σου έλεγα πιο πάνω, πως εγώ ξέρω ότι μέσα σου έτρεμες και το ξέρω, γιατί έχω δει πιο μάγκες από εσένα, να πέφτουν στα γόνατα και να παρακαλάνε για έλεος όταν ήρθε η ώρα. Έχεις ακούσει για τους πραιτοριανούς του Μιλόσεβιτς;;;

Τους σεκιουριτάτε του Τσαουσέσκου; Όχι ε;

Πήγαινε μάθε ρε καμμένε. Όχι τίποτε άλλο, αλλά να μην πάς σαν το σκυλί στο αμπέλι, που λένε και στο δικό μου το χωριό.

Λοιπόν συνέχεια στην διαδρομή και αφού διασχίσατε το μισό κέντρο της Αθήνας, πήγατε πίσω από τον φράχτη και παραδώσατε τους ΄΄αιχμαλώτους στο σινάφι σας.

Σκέφτηκες έστω και για μια στιγμή, τι αφήνεις στην ψυχή αυτού του παιδιού;;;

Στάθηκα εκεί και περίμενα να γυρίσετε. Να δω πως είναι τα πρόσωπα σας. Θα έλεγα χαλάλι, αν ήσασταν τουλάχιστον περήφανοι για αυτό που κάνατε. Θα έλεγα ρε παιδί μου, εντάξει επαγγελματίες είναι, την δουλειά τους κάνουν. Αλλά εδώ ΔΕΝ ισχύει το ΄΄καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή΄΄, γιατί η δική σας η δουλειά, ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΉ !!!

Κενό λοιπόν το πρόσωπο σας, ανέκφραστο, ακατοίκητο, άδειο.

Άντε γεια σου τώρα και όπως σου είπα και στην αρχή, δεν χάρηκα που σε γνώρισα, βασικά χεσμένο σε έχω.

* Ο Σπύρος Τσακίρης είναι φωτορεπόρτερ. Κάλυψε όλα τα μεγάλα γεγονότα σε Ελλάδα και εξωτερικό τα τελευταία 25 χρόνια. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο προσωπικό του μπλογκ

Ο Χριστός και η Παναγία!

Επεισόδια σημειώθηκαν χτες το βράδυ έξω από το θέατρο «Χυτήριο» στην Ιερά Οδό, όταν μέλη θρησκευτικών οργανώσεων και βουλευτές της Χρυσής Αυγής συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν για την πρεμιέρα της παράστασης «Corpus Christi». 

Οι συγκεντρωμένοι διαμαρτυρήθηκαν επειδή στο έργο ο Χριστός και οι μαθητές του παρουσιάζονται σαν παθητικοί ομοφυλόφιλοι, ενώ είναι γνωστό πως ήταν ενεργητικοί. 

Σύμφωνα με την υπόθεση του έργου, ο Χριστός ερωτεύεται τον Ιούδα, ο οποίος είναι ερωτευμένος με τον Πέτρο, ο οποίος γουστάρει τον Φίλιππο που τα έχει με τον Ναθαναήλ.

Ο Ιούδας, για να ξεφορτωθεί τον Χριστό, πάει και Τον φιλάει στο μάγουλο για να καταλάβουν οι αρχιερείς ποιος είναι αλλά οι αρχιερείς ήταν κι αυτοί αδερφές και ζήτησαν από τον Ιούδα να αφήσει τις ...
ντροπές και να δώσει στον Χριστό ένα γλωσσόφιλο.

Ο Χριστός προσπαθεί να ρίξει τον Ιούδα με διάφορα ακριβά δώρα αλλά ο Ιούδας ήταν ο ταμίας και είχε όσα φράγκα ήθελε, και πήγαινε και αγόραζε ωραία φουστάνια, και έβαζε και ακριβά αρώματα και κοσμήματα, οπότε οι άλλοι μαθητές τον κορόιδευαν και αυτός πήγε και κρεμάστηκε από την συκιά και από τότε τις αδερφές τις φωνάζουνε συκιές.

Ο Χριστός και οι μαθητές χαίρονται που ο Ιούδας κρεμάστηκε γιατί ήταν ο 13ος και περίσσευε και τους έφερνε και γρουσουζιά, ενώ τώρα που έχουν μείνει πια δώδεκα μπορούν να γίνουν ζευγάρια και να ζήσουν ανέμελα τον έρωτά τους στην Ιερουσαλήμ.

Η Παναγία -που είναι τεκνατζού- την πέφτει στον Θωμά που είναι θεογκόμενος αλλά ο Θωμάς τα έχει με τον Ματθαίο, οπότε η Παναγία την πέφτει σε όλους τους μαθητές και, μόλις καταλαβαίνει πως είναι όλοι λούγκρες, απογοητεύεται, γίνεται λεσβία και τα φτιάχνει με τη Μαρία τη Μαγδαληνή που είναι αραχνομούνα.

Τότε εμφανίζεται το Άγιο Πνεύμα και κάνει τον Χριστό και όλους τους μαθητές από γκέι, στρέιτ και αυτοί παίρνουν σβάρνα τα μπουρδέλα της Ιερουσαλήμ και ξεκωλιάζουν όλες τις πουτάνες αλλά να μην σας πω όλη την υπόθεση της παράστασης για να πάτε να την δείτε και να την ευχαριστηθείτε γιατί είναι πάρα πολύ ωραία.

Οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής διαμαρτύρονται έντονα επειδή στο έργο ο Χριστός και οι μαθητές Του παρουσιάζονται σαν Εβραίοι, αν και όλοι ξέρουμε πως ήταν Έλληνες και είχαν υπηρετήσει στα Ο.Υ.Κ.


Επίσης, οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής υποστηρίζουν πως ο Χριστός ήταν φοβερός γαμίκουλας και μάλιστα είχε παντρευτεί κιόλας, όχι όμως κάποιον μαθητή Του αλλά μια γυναίκα.

Η πρεμιέρα της παράστασης θα δοθεί τελικά σήμερα και ο σκηνοθέτης -για να αποφύγει τις αντιδράσεις των πιστών- έκανε μερικές μικρές αλλαγές στην υπόθεση:

Ο Χριστός έχει έξι μαθητές που είναι άνδρες και έχει και έξι μαθήτριες. 
Οι έξι μαθήτριες τα φτιάχνουν με τους έξι μαθητές και κάνουν συνέχεια απουσίες από τα μαθήματα επειδή πάνε και φιστικώνονται στον κήπο της Γεσθημανής -πίσω από τα κυπαρίσσια- και έχουν γεμίσει τον κήπο με καπότες.

Ο Χριστός πάει και παίρνει μάτι τους μαθητές Του να κουτουπώνουν τις μαθήτριές Του και ο Ιούδας Τον προδίδει για να Τον σταυρώσουν στον Γολγοθά και να μπορούν οι μαθητές και οι μαθήτριες να πηδιούνται ελεύθερα, χωρίς να έχουν τον φόβο πως θα μείνουν από απουσίες.

(Εδώ που τα λέμε, οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής έχουν δίκιο. Ο Χριστός ήταν στρέιτ: «Το προσκλητήριο μου έπεσε από τα χέρια».)
Του Πιτσιρίκου

Τα μυστικά του βάλτου

Η πατρίδα μας είναι στο βάλτο. Όλοι είμαστε στο βάλτο. Η ελληνική κοινωνία, και όχι μόνον, είναι χωμένη σε έναν βρωμερό και σκοτεινιασμένο βάλτο. Μέχρι το λαιμό. Έναν βάλτο με πολλά μυστικά.

Τα μυστικά αυτά τα γνωρίζουν οι πολιτικοί και οι κομματικοί άρχοντες. 
Οι θρησκευτικοί άρχοντες. Οι πανεπιστημιακοί και οι ακαδημαϊκοί σοφοί. 
Οι διαβασμένοι δημοσιογράφοι. Οι επιχειρηματίες των πάνω ορόφων και οι οικονομικοί μεγαλοπαράγοντες. Οι μεγαλοϋπάλληλοι του δημοσίου.

Τα γνωρίζει επίσης και το πιο μορφωμένο και ενημερωμένο τμήμα του λαού.

Ο πολύς λαός όμως δεν τα γνωρίζει. Ο πολύς λαός ζει μέσα στον βούρκο του βάλτου. Μέσα στο σκοτάδι και την υγρή καταχνιά. Και τα μυστικά αυτά είναι τα μεγάλα βαρίδια. Που κρατούν τον λαό κολλημένο στη λάσπη. Στον δυσώδη αυτόν βάλτο με τα μυστικά.

Τα μυστικά αυτά δεν συζητώνται ευρέως. Αλλιώς δεν θα 'ταν και μυστικά δηλαδή. Ο απλός πολίτης δεν έχει εύκολη πρόσβαση στην γνώση που καλύπτουν αυτά τα μεγάλα μυστικά. Τα κατ' εξοχήν μέσα γνώσης και πληροφόρησης του λαού, το δημόσιο σχολείο και τα ΜΜΕ, σιωπούν. Εκκωφαντικά.

Αν το δημόσιο σχολείο έχει ως στόχους τον εξοπλισμό του λαού με κριτική σκέψη και κριτικά εργαλεία, καθώς και την διαφώτιση του λαού σε μια σειρά από σοβαρά ζητήματα, τότε εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι το δημόσιο σχολείο είναι πολύ μακριά από τους στόχους του. Το δημόσιο σχολείο έχει υποστεί πολλές "επαναστάσεις" και "μεταρρυθμίσεις" ώστε να φτάσει εδώ που έφτασε. Να εξυπηρετεί δηλαδή συμφέροντα άλλα από αυτά του λαού και του συνόλου της κοινωνίας.

Τα ΜΜΕ παραλαμβάνουν τον άνθρωπο από κει που τον αφήνει το δημόσιο σχολείο. Και τον διαμορφώνουν σταθερά και αδιάλειπτα για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Τον σμιλεύουν χωρίς σταματημό. Την αισθητική του, το πολιτικό του κριτήριο, τις ελλιπείς του γνώσεις, τον εθισμό του ή μη σε κοινωνικά πρότυπα και συμπεριφορές. Και τα κάνουν όλα αυτά ακολουθώντας το παράδειγμα του δημόσιου σχολείου. Καταδιώκοντας την κριτική σκέψη και προβάλλοντας την δική τους αυθεντία. Τα ΜΜΕ παρότι βρίσκονται σε κάποιου τύπου επιτήρηση από την πλευρά του δημοσίου, αντιπροσωπεύουν συμφέροντα που είναι ευθέως αντίθετα με τα συμφέροντα της κοινωνίας και του λαού.

Οι δύο παραπάνω διαπιστώσεις ίσως δικαιούνται την κατάταξη στα μεγάλα μυστικά, σαν τα υπόλοιπα. Ομως οι μηχανισμοί τους και η λειτουργία τους έχουν αποκαλυφθεί πια σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Η πτώση της αξίας του δημόσιου σχολείου και των ΜΜΕ, ως αξιόπιστων μηχανισμών διαφώτισης, είναι ραγδαία και προς το παρόν μη αναστρέψιμη.

 Το δημόσιο σχολείο και τα ΜΜΕ κάνουν ότι μπορούν για να αποκρύψουν πως

• δεν έχουμε δημοκρατία αλλά ολιγαρχία
• ο λαός δεν είναι κυρίαρχος και δεν έχει καμμιά εξουσία
• η πραγματική εξουσία δεν ασκείται από τους εκλεγμένους από το λαό άρχοντες
• η εξουσία δεν ασκείται για την προκοπή και την ευημερία του λαού και του συνόλου της κοινωνίας
• το πολιτειακό μοντέλο είναι πάντα ο κοινοβουλευτισμός, ανεξάρτητα από το οικονομικό σύστημα
• τα κοινοβουλευτικά κόμματα είναι εταίροι και όχι αντίπαλοι
• ο άνθρωπος είναι ιστορικά ο απόλυτος οικονομικός πόρος

Από το anarmodios.blogspot

Ξενιτεμένη μου Βουλή και παραπονεμένη...

…Η ξενιτιά σε χαίρεται κι εγώ 'χω τον καημό σου…
Είναι ωραίοι, ρε παιδί μου! Ναι, όχι, είναι ωραίοι, δεν το συζητάω. Με την πλάκα τους, με τον χαβαλέ τους, με την αρχοντιά τους, με τα ωραία τους, τα σέα τoυς, τα μέα τους. Είναι ωραίοι - τέρμα!

Δεν πά' να χαλάσει ο ... κόσμος; Δεν πά' να χτυπηθεί κάτω σαν χταπόδι η κοινή λογική; Αυτοί δεν θα κωλώσουν, αγάπη μου: θα την κάνουνε την υπέρβαση… Μόνο εδώ… Μόνο στην Ελλάδα…
Ω, πόσο χάρηκε η παιδική,
Η αθώα μου καρδούλα,
Οταν μια μέρα η μαμά
Με είπε Ελληνοπούλα.

Το γεγονός ότι όλοι εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες πληρώσαμε από την τσέπη μας τη βουλευτίνα της Χρυσής Αυγής Ελένη Ζαρούλια να μας εκπροσωπήσει σε συνέδριο «κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας», ειλικρινά με ξεπερνάει...
Η ιστορία μας ξεκινάει μια τρελή βραδιά καρναβαλιού. 
(Και κάντε μια παλικαριά: μη μου πείτε «οι Απόκριες δεν πέφτουν Οκτώβριο». Γιατί - όταν γύρω μας καταρρέει και το τελευταίο ψήγμα ορθολογισμού - θα σας πω κι εγώ πως η κυρία Ζαρούλια είναι αντιρατσίστρια. Και μετά θα ντυθώ μασκαράς - λίστα σε στικάκι, συγκεκριμένα!).

Τρίτη βράδυ, που λες, έβλεπα Κανάλι της Βουλής. Γενικά, το 'χω αυτό το χούι. Οποτε έχει ζωντανή σύνδεση, κάθομαι και μετράω κεφάλια: ένα, δύο, τρία, τέσσερα, μια ξανθιά με ρίζα πέντε, ο πίσω της έξι, άντε εφτά.
Τριακόσιους πληρώνω, εφτά πάνε. 
Μάλιστα. Το 'χω. Το 'χω και δεν το κάνω θέμα. Κι ούτε είμαι μίζερος τύπος εγώ: υπάρχουν και πιο σοβαρά πράγματα σε αυτή τη ζωή από το να παραστείς σε μια κοινοβουλευτική συνεδρίαση. Μπορεί να έχεις μια δουλειά. Μια συνάντηση. Μια υποχρέωση. Μια γκόμενα. Ανθρωποι δεν είναι κι αυτοί; Αν τους τρυπήσεις, δεν ματώνουνε;

Η ουσία είναι ότι, βράδυ Τρίτης, είχαν ολομέλεια και η Βουλή ήταν fully booked. Στο πρόγραμμα, η ψηφοφορία για τα «κέντρα πρώτης υποδοχής και εγκαταστάσεων κράτησης αλλοδαπών». Φίσκα η αίθουσα. 
Οταν λέμε «φίσκα», 'ντάξει, sold out δεν τη λες, πάντως είχε κόσμο το μαγαζί.
Ομως έλειπαν και κάμποσοι. Κάθε τρεις και λίγο, όταν ανακοινώνανε ένα όνομα, ο προεδρεύων έπαιρνε ένα χαρτάκι κι έλεγε «ο/η τάδε απουσιάζει σε αποστολή του ελληνικού Κοινοβουλίου. 
Με επιστολή του ανακοινώνει στο σώμα πως ψηφίζει ναι/όχι. Η ψήφος προσμετράται».
Ειλικρινά λυπάμαι που δεν μέτρησα πόσοι ήταν οι απόντες που ψήφισαν... εξ αποστάσεως.
Ειλικρινά λυπάμαι που δεν έχω τον ακριβή αριθμό όλων εκείνων που την Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012 βρίσκονταν στο εξωτερικό.

Ειλικρινά λυπάμαι γιατί δεν μπορώ να υπολογίσω πόσο κοστίζει στην τσέπη μας όλος αυτός ο ακραίος παραλογισμός: να κόβουμε 30 ευρώ από τον αγρότη, 40 ευρώ από τον συνταξιούχο, να κόβουμε δύο παιδιά από τον πολύτεκνο. Και παράλληλα τώρα, ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ, να στέλνουμε με δικά μας έξοδα έλληνες βουλευτές στο εξωτερικό, ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ!

Τι γίνεται εδώ; Εχουμε τρελαθεί τελείως; Αποστολές ΤΩΡΑ; ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ; 
Ποιες αποστολές έχουν αφετηρία μια χώρα που για να επιβιώσει, έχει κάνει το σκατό της παξιμάδι; Πού πάνε, ποιοι πάνε, τι κάνουν εκεί που πάνε, ποιοι τους στέλνουν, γιατί τους στέλνουν; 
Γιατί δεν είναι να πεις πως με όλο αυτό το πηγαινέλα είδαμε και κανένα χαΐρι. 
Ετσι κι αλλιώς, εμείς πληρώνουμε αεροπορικά, διαμονές, διατροφές, σου 'πα, μου 'πες, όλα τα κερατιάτικα!
Και μη μου ξαναπεί άνθρωπος κακή κουβέντα για το Κανάλι της Βουλής. 
Γιατί αν δεν το παρακολουθούσαν υστερικά και πέντε τρελές σαν εμένα, ιδέα δεν θα είχαμε ότι οι βουλευτές μας ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ σουλατσάρουν στις πέντε ηπείρους με δικά μας έξοδα, όλα πληρωμένα και δώρο η ταξιδιωτική τσάντα!

Και για να περάσει η ώρα μέχρι να πάρουμε μια επίσημη απάντηση (χα χα χα χα χα χα), ας βολευτούμε πρόχειρα με την αποστολή της εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής Ελένης Ζαρούλια.
Κι αν αναρωτιέστε:
- Γιατί τη στείλανε στο συνέδριο κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας;
- Μα για τι άλλο; Για να τους αλλάξει γνώμη!

Της Ελενας Ακρίτα

Επιστολή μαθήτριας για τον ανεκδιήγητο ΓρΑΠ

Η Χριστιάνα Π., μια μαθήτρια της Γ' Λυκείου, συνέταξε μια συστατική επιστολή για τον Γιώργο Παπανδρέου, προκειμένου να την εντάξει στον ατομικό του φάκελο, που διατηρεί στο Τμήμα Πολιτικής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ!

Αναλυτικά η επιστολή της μαθήτριας:

"Ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας μου, με τη μεθοδικότητα και την πρωτοτυπία που διέκρινε όλους τους πρώην πρωθυπουργούς της Ελλάδας, οδήγησε τη μητέρα μου στην ανεργία, αν και βρισκόταν πλησίον της σύνταξης. Ο μισθός της μητέρας μου ήταν το μοναδικό οικογενειακό μας εισόδημα, αφού ο πατέρας μου πέθανε όταν εγώ ήμουν πολύ μικρή.

Δεκαπέντε μήνες μετά, τη μητέρα μου δεν τη θέλει κανένας στη δουλειά του.

Ο πρώην πρωθυπουργός ξεχωρίζει για την αυτονομία του και την πρωτοβουλία του. Το επίδομα ανεργίας των 600 ευρώ που δικαιούταν η μητέρα μου, επειδή ήταν πολύτεκνη, το αναπροσάρμοσε πολύ γρήγορα στα 476 ευρώ.

Ο πρώην πρωθυπουργός έχει υψηλό βαθμό συναισθηματικής ωρίμανσης και με προέτρεψε να κολλήσω χαρτάκια σε όλες τις στάσεις λεωφορείων και τις κολώνες της περιοχής μου, αναζητώντας μεταχειρισμένα σχολικά βοηθήματα από μαθητές που έχουν τελειώσει το σχολείο.

Παρά την επίπονη προσπάθεια που κατέβαλα, δεν ανταποκρίθηκε μέχρι σήμερα κανένας.

Ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει σταθερότητα στις επιλογές του όσον αφορά στη δομή και τη λειτουργία του λυκείου που πηγαίνω.

Με πίστη και εργατικότητα συνετέλεσε στη διαμόρφωση ενός σχολείου αδιάφορου και μίζερου, με κουρασμένους και πνιγμένους στα προβλήματά τους καθηγητές. Ενός σχολείου που μας βλέπει μόνο ως υποψηφίους πανελλαδικών και όχι ως μαθητές που αναζητούν τη γνώση.

Ενός σχολείου που ταυτίζει τις αγωνίες μας και τις αναζητήσεις μας με την επιτυχία ή την αποτυχία σε ένα ομολογουμένως αποτυχημένο από τη βάση του εξεταστικό σύστημα.

Με την ίδια πίστη και εργατικότητα στους στόχους του οδήγησε τον μπαμπά της Φαίης στην εφεδρεία και τον μπαμπά της Ιωάννας στην... Διστάζω να το γράψω και νομίζω ότι δεν θα καταφέρω ποτέ πια στη ζωή μου να γράψω ή να ψιθυρίσω αυτή τη λέξη.

Επειδή ξέρω τι σημαίνει να μεγαλώνεις χωρίς μπαμπά, με την Ιωάννα δεθήκαμε και γίναμε αχώριστες από τότε. 
Με την παροιμιώδη αυτοκυριαρχία που διαθέτει, δεν έδειξε την παραμικρή θλίψη ή συντριβή όταν η τράπεζα έπαιρνε το σπίτι του Μπάμπη, αφού ο μπαμπάς του δεν πληρωνόταν από τη δουλειά του για δεκατρείς μήνες.

Ο Μπάμπης σταμάτησε το φροντιστήριο και είπε ότι θα προσπαθήσει μόνος του. Είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρει. Είπαμε ότι και τα υπόλοιπα παιδιά θα τον βοηθάμε στον ελεύθερο χρόνο μας.

Σύμφωνα λοιπόν με όλα τα παραπάνω, συνιστώ ανεπιφύλακτα τον πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας να διδάξει ως ακαδημαϊκό προσωπικό στο πανεπιστήμιό σας και ελπίζω κάποτε να καταφέρω και να γίνω δεκτή στο τμήμα του. Τότε, που ο θυμός της εφηβείας μου θα έχει μετατραπεί σε οργή της ενηλικίωσής μου.

Χριστιάνα Π., μαθήτρια Γ' Λυκείου το σχολικό έτος 2012 – 2013″

Η Θεια απο την Γερμανία

Έρχεται! Χαρές μεγάλες και αγιασμοί. Η Μέρκελ στην Ελλάδα για να μας στηρίξει. Ποιους; Ποια; Η Μέρκελ; Μα αυτή τρέμει το κοινοβούλιο της χώρας της. Στέκεται όρθια σ’ ένα τεντωμένο σχοινί και είναι υποχρεωμένη να ισορροπεί σε συμβιβασμούς ανεχόμενη τον κάθε γραφικό Φίλιπ Ρέσλερ.

Αυτήν καλούνται να γλείψουν τώρα ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης. Μας ενδιαφέρει ο πρώτος. Οι άλλοι δύο ψόφησαν πολιτικά και αρνούνται να το καταλάβουν, παρά το ότι η σαπίλα τους μυρίζει σε κάθε άκρη της Ελλάδας. Ποιος είναι ο Σαμαράς;

Ένας πρωθυπουργός που έχει να πατήσει στο κοινοβούλιο από την ημέρα που έκανε τις προγραμματικές δηλώσεις αυτό το έκτρωμα που λέγεται κυβέρνηση. Μετά δεν τον ξαναείδε κανείς, ενώ σε λίγο καιρό οι απαντήσεις σε ερωτήσεις κομμάτων προς τον πρωθυπουργό, θα δίνονται από τους κλητήρες της Βουλής.

Ο Κώστας Καραμανλής δεν πήγαινε συχνά στη Βουλή επειδή βαριόταν να πάει. Δεν το έκρυβε. Βαριόταν τα πάντα. Ο Γιώργος Παπανδρέου πήγαινε πολύ συχνά στη Βουλή για να έχει παρέα ή να δείχνει το νέο gadget που αγόρασε με λεφτά μας. Ο Σαμαράς είναι άλλη ιστορία. Δεν πάει στη Βουλή επειδή ιδεολογικά την απεχθάνεται. Αν μπορούσε θα την είχε καταργήσει επίσημα. Δε μπορεί, οπότε την κατήργησε συμβολικά δια της απουσίας του.

Αυτή, λοιπόν, που τρέμει το κοινοβούλιό της έρχεται να στηρίξει αυτόν που έχει καταργήσει το κοινοβούλιό του. Ίσως επειδή κρυφά τον θαυμάζει. Ίσως επειδή κι αυτή θα ήθελε να καταργήσει το κοινοβούλιό της, αλλά η Γερμανία δε διαθέτει Βενιζέλο να σβήνει και να γράφει το Σύνταγμα της χώρας όπως βολεύει κάθε φορά.

Η Μέρκελ έρχεται στην Ελλάδα γιατί φοβάται τη ζημιά. Τρέμει στην ιδέα ότι αυτό που έγινε στο Πεντάγωνο μπορεί να γίνει παντού και κάθε μέρα. Δεν αντέχει στην ιδέα ότι η Ελλάδα μπορεί να φύγει από το ευρώ διαλυμένη. Δεν το αντέχει όχι επειδή μας αγαπάει, αλλά επειδή όλους τους τριγμούς που θα υπάρξουν από μια τέτοια εξέλιξη στην ευρωζώνη θα τους χρεωθεί προσωπικά.

Όπως όλοι δείχνουν τώρα την Ελλάδα σα μαύρο πρόβατο, έτσι θα δείχνουν τη Μέρκελ. Για την καριέρα της νοιάζεται η Μέρκελ. Ειδικά τώρα, που μετά από πολύ καιρό τα ποσοστά της ανεβαίνουν. Της είπαν ότι αν έρθει και φανεί θετική προς την Ελλάδα, τα πράγματα θα ηρεμήσουν και η κυβέρνηση θα πάρει ανάσα και παράταση. Δεν ξέρω ποιος ηλίθιος την έπεισε ότι έτσι θα γίνει, αλλά τον ευχαριστώ θερμά. Και μάλλον είναι ο Αντώνης Σαμαράς, διότι είναι αυτός που έχει τη λιγότερη σχέση με την πραγματικότητα.

Ο ερχομός της Μέρκελ στην Αθήνα και ο τρόπος που προετοιμάζουν αυτή την επίσκεψη τα δημοσιογραφικά pet του Μαξίμου είναι απίστευτα προσβλητικός για κάθε πολίτη αυτής της χώρας. Είμαι βέβαιος πως αρκετοί από τους δημοσιογράφους ιδιοκτησίας Μαξίμου γνωρίζουν ότι όλος ο χειρισμός της επίσκεψης είναι λανθασμένος. Όμως δεν πληρώνονται για να λένε τη γνώμη τους, αλλά τη γνώμη του εκάστοτε ενοικιαστή του Μαξίμου.

Η Μέρκελ εμφανίζεται από την κυβέρνηση, τα παραλυμένα στελέχη της, κάτι νεκροζώντανους κολαούζους και τα ΜΜΕ ως η θεία από το Γερμάνια. Μας θυμίζουν όμως άλλες εποχές. Εκείνες που όταν η θεία από το Αμέρικα έστελνε γράμμα, σκίζαμε το φάκελο προσεκτικά για να μη σκιστούν τα δολάρια που ελπίζαμε ότι θα περιέχει. Ποιος νοιαζόταν για το γράμμα; Το πετούσαμε και γυρίζαμε το φάκελο ανάποδα για να δούμε μήπως είχε κολλήσει το 20δόλαρο στον πάτο.

Έτσι και τώρα, τόσες δεκαετίες μετά, αδιαφορούν όλοι για το μήνυμα της παρουσίας Μέρκελ στην Ελλάδα. Αυτό που τους νοιάζει είναι να πει έστω και πλαγίως ότι θα δοθούν τα επόμενα δανεικά. Ύστερα από τόσες δεκαετίες, γυρίσαμε εκεί που ήμασταν. Στο 20δολαρο της θείας από το Αμέρικα. Τότε όμως το περίμενα εγώ κι εσύ. Τόσες δεκαετίες μετά, αυτό που κατάφεραν όλες οι κυβερνήσεις είναι να το περιμένει μια ολόκληρη χώρα. Όχι, αυτό δεν είναι πισωγύρισμα. Είναι ο όλεθρος και η εθνική μας ξεφτίλα.

Του Καρτεσιου

Πόσο NK603 φάγατε σήμερα;

Όπου NK603 είναι το γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι της Monsanto, το οποίο έχει προκαλέσει διεθνή σάλο μετά τη δημοσιοποίηση, πριν, από λίγες ημέρες των ευρημάτων Γάλλων επιστημόνων που απέδειξαν ότι ποντίκια- πειραματόζωα ανέπτυξαν, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα,καρκινικούς όγκους και βλάβες σε ζωτικά όργανα σε δοκιμές που έγιναν με υποτίθεται  «ασφαλή»  όρια του μεταλλαγμένου καλαμποκιού και του εντομοκτόνου Roundup.

Η είδηση αυτή μπορεί να είναι πλέον γνωστή σε όλους, αυτό, όμως, που έχει περάσει στα ψιλά είναι ότι το NK603 είναι ένα καλαμπόκι που κυκλοφορεί  στην Ευρώπη με τη βούλα της Κομισιόν από το 2004!

Πρόκειται για ένα μεταλλαγμένο προϊόν που από το 2003 έχει πάρει την έγκριση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA),  η οποία βασιζόμενη σε έρευνες της ίδιας της παραγωγού εταιρείας, της Monsanto, είχε γνωμοδοτήσει ότι ο γενετικά τροποποιημένος αραβόσιτος NK 603 είναιασφαλής και ότι η διάθεσή του στην αγορά ως τροφίμου ή ζωοτροφής ή προς επεξεργασία δεν αναμένεται να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων ή των ζώων ή στο περιβάλλον!

Όπως επίσης δεν είναι ευρέως γνωστό το βρώμικο παρασκήνιο που παίχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να δοθεί το πράσινο φως για την κυκλοφορία της μεταλλαγμένης ποικιλίας.

Ένα παρασκήνιο, με πρωταγωνιστές λομπίστες, επιστήμονες με εύκαμπτη μέση και βέβαια το βαρύ πυροβολικό τους αμερικανούς πρέσβεις σε όλες τις χώρες της ΕΕ, μηδέ εξαιρουμένης της  Ελλάδας!

 Ο ρόλος των Νάιλς,  Μίλερ

 Πρόκειται για δυο από τους αμερικανούς πρέσβεις που έχουν περάσει από την Αθήνα και οι πρώτοι που άρχισαν να δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ στην προσπάθειά τους να κερδίσουν τη θετική ψήφο της Ελλάδας στις κρίσιμες ψηφοφορίες που γίνονταν στην ΕΕ για τις γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες.

Ο Τόμας Νάιλς το 1997 επισκέφθηκε τον τότε υφυπουργό ΠΕΧΩΔΕ Θόδωρο Κολιοπάνο στο γραφείο του ως πλασιέ των μεταλλαγμένων της Zeneca και της Μοnsanto, αφού η Αθήνα μαζί με τη Δανία πρωτοστατούσε στην επιβολή του ευρωπαϊκού μορατόριουμ στα μεταλλαγμένα, στο συμβούλιο υπουργών Περιβάλλοντος. Όπως έχει αποκαλύψει ο Θόδωρος Κολιοπάνος, ο αμερικανός πρέσβης αφού διαπίστωσε ότι η ελληνική θέση θα παρέμενε αρνητική κατέληξε λέγοντας απειλητικά ότι αυτό θα έχει συνέπειες για την ελληνική κυβέρνηση.

Στην ίδια γραμμή πίεσης ήταν επίσης ο Καναδός πρέσβης αλλά και η τότε υπεύθυνη εμπορίου της κυβέρνησης των ΗΠΑ για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, η οποία έφαγε «πόρτα» και από την ΠΑΣΕΓΕΣ.

Η Ελλάδα δεν άλλαξε στάση και καταψήφισε όλες τις προτάσεις για την έγκριση μεταλλαγμένων ποικιλιών στα Συμβούλια των Υπουργών Περιβάλλοντος.

Τα χρόνια περνούσαν, η διείσδυση των μεταλλαγμένων στην Ευρώπη δεν είχε επιτευχθεί και οι πιέσεις των αμερικανών συνεχίζονταν το ίδιο απροκάλυπτα.

Τη σκυτάλη από τον Τόμας Νάιλς πήρε ο Τόμας Μίλερ, ο οποίος μετά την έγκριση του καλαμποκιού ΝΚ 603 από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων αναζητούσε εναγωνίως τη θετική απόφαση της Ρυθμιστικής Επιτροπής της ΕΕ και του Συμβουλίου Υπουργών Περιβάλλοντος.

Τον Φεβρουάριο του 2004 ο Τόμας Μίλερ έστειλε επιστολή στην τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Βάσω Παπανδρέου, στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε:

 «Όπως γνωρίζετε, η Ρυθμιστική Επιτροπή της Ε.Ε. θα εξετάσει στις 18 Φεβρουαρίου την αίτηση της Monsanto για το καλαμπόκι ΝΚ 603... Ελπίζουμε ότι η Ελλάδα θα ψηφίσει υπέρ. Μια αρνητική ψήφος θα μπορούσε να στείλει το μήνυμα ότι η Ελλάδα αντιτίθεται στις συστάσεις της Επιτροπής. Αν η θετική ψήφος δεν είναι δυνατή, η αποχή θα αποδείκνυε ότι η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει την αναστέλλουσα μειοψηφία που μπορεί να μπλοκάρει τη λήψη απόφασης και αναγνωρίζει ότι η διαδικασία της Ε.Ε. για την έγκριση προϊόντων βιοτεχνολογίας λειτουργεί».

Η Ελλάδα καταψήφισε την πρόταση στη Ρυθμιστική Επιτροπή και η ίδια πολιτική ακολουθήθηκε και από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Έτσι τον Ιούνιο του 2004 στο Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντοςκαταψήφισε τη διάθεση στην ευρωπαϊκή αγορά του καλαμποκιού ΝΚ 603 ο τότε αρμόδιος υφυπουργός Περιβάλλοντος Σταύρος Καλογιάννης.

 Τα περίεργα της Συνόδου

 Η Monsanto και οι αμερικανοί πρέσβεις μπορεί να μην κατάφεραν στο θέμα των μεταλλαγμένων να πείσουν τους έλληνες υπουργούς, κατάφεραν, όμως, τελικά να ελέγξουν την ψηφοφορία αφού όπως προέκυψε από το αποτέλεσμα η προτροπή τους για αποχή σε όσους διαφωνούσαν έπιασε σε αρκετές χώρες. Το αποτέλεσμα ήταν ότι το Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος απέτυχε να πάρει απόφαση αφού δεν κατάφερε ούτε να εγκρίνει αλλά ούτε και να απορρίψει, την πρόταση έγκρισης της Επιτροπής για το μεταλλαγμένο καλαμπόκι!

Έτσι, σύμφωνα με τα όσα ορίζονται για την λειτουργία της ΕΕ, η Κομισιόν εφόσον το Συμβούλιο Υπουργών δεν έβγαλε απόφαση, ενέκρινε η ίδια την πρότασή της τον Οκτώβριο του 2004 και από τότε το καλαμπόκι NK603 περιέχεται σε τρόφιμα και ζωοτροφές που κυκλοφορούν στην Ευρώπη, αλλά δεν καλλιεργείται. Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την απόφαση όταν περιέχεται σε ένα προϊόν, πρέπει να αναγράφεται στη συσκευασία του.

Της Βάλιας Μπαζού

Nα λυπαστε ενα εθνος

Πάντα διαχρονικό & επίκαιρο σε αυτό τον τόπο


...να λυπαστε ενα εθνος που φορα ενα ρουχο που δεν το εχει υφανει,
που τρωει ψωμι που δεν το εχει θερισει και πινει κρασι που δεν εχει τρεξει απο το πατητηρι του….

να λυπαστε ενα εθνος που ονομαζει ενα βιαιο ανθρωπο ηρωα….

να λυπαστε ενα εθνος που περιφρονει το παθος του στο ονειρο κι ωστοσο γινεται σκλαβος στο ξυπνιο του…

να λυπαστε ενα εθνος που δε σηκωνει τη φωνη του και δε ξεσηκωνεται παρα μονο οταν ο λαιμος του βρισκεται αναμεσα στο σπαθι και την πετρα….

να λυπαστε ενα εθνος που ο κυβερνητης ειναι αλεπου, ο φιλοσοφος του ταχυδακτυλουργος και η τεχνη του, τεχνη μπαλωματος και μιμικης….

να λυπαστε ενα εθνος που υποδεχεται τον καινουργιο κυβερνητη με σαλπιγκισματα και τον αποχαιρετα με γιουχαισματα, για να καλοσωσορισει και παλι καποιον αλλο με σαλπιγκισματα….

να λυπαστε ενα εθνος που οι σοφοι του ειναι βουβοι απο τα χρονια και που οι δυνατοι του αντρες ειναι ακομα στη κουνια….

να λυπαστε ενα εθνος που ειναι χωρισμενο σε κομματια και που καθε κομματι θεωρει τον εαυτο του ενα εθνος……..

Χαλίλ Γκιμπράν-Ο κήπος του προφήτη

Καλώς ήρθατε στο στρατόπεδο εξόντωσης «Auschgreece»

Το Μάρτιο του 1943 το πρώτο τρένο των αλόγων, γεμάτο με Εβραίους Έλληνες της Θεσσαλονίκης, ξεκίνησε για το Άουσβιτς.

(Πριν αρχίσουν οι «χριστιανοί-Έλληνες» να διαμαρτύρονται για το «Εβραίοι-Έλληνες» ας τους πληροφορήσουμε ότι οι Εβραίοι στην Ελλάδα είναι παλιότεροι από το χριστιανισμό.
Από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπάρχουν στοιχεία για τους Ρωμανιώτες, Εβραίους εγκατεστημένους στον Ελλαδικό χώρο, οι οποίοι μάλιστα μιλούσαν κάποια ελληνική διάλεκτο.
Αλλά οι περισσότεροι ήταν Σεφεραδίτες, Ισπανοεβραίοι, όπως ο «Σολωμός» του Καραγκιόζη, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στον Ελλαδικό χώρο –δε γράφω Ελλάδα, γιατί τέτοιο κράτος δεν υπήρχε ακόμα- το 1492.)

Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης παραδόθηκαν στους Ναζί χωρίς να φέρουν καμία αντίσταση. Είχαν πειστεί, με τη βοήθεια και του αρχιραβίνου Κορέτζ, ότι οι ναζήδες θα τους πήγαιναν στην Κρακοβία, όπου το «βούτυρο θα ήταν παχύ και το ψωμί άσπρο».
46.000 Θεσσαλονικείς πέρασαν τις πύλες του στρατοπέδου συγκεντρώσεως του Άουσβιτς –πράγματι, στην Κρακοβία.
Ελάχιστοι επιβίωσαν... Το μόνο «βούτυρο» που είδαν ήταν αυτό που έβγαζαν τα αποστεωμένα κορμιά τους στους φούρνους.

Τώρα ήρθε η σειρά των υπόλοιπων Ελλήνων, ανεξαρτήτως θρησκεύματος και πεποιθήσεων, να καούν στα κρεματόρια.

Η Ελλάδα είναι ένα γιγάντιο στρατόπεδο εξόντωσης!

Υπάρχουν κάποιοι (υπάρχουν;) αφελείς που συνεχίζουν να πιστεύουν πως όσα συμβαίνουν είναι απόρροια μιας περαστικής οικονομικής κρίσης. Κάτι σαν εποχιακή γρίπη, που θα κάνει τον κύκλο της και θα φύγει.

Υπάρχουν και οι άλλοι, οι πιο κυνικοί, που πιστεύουν ότι όλα αποσκοπούν στην αρπαγή του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου. Πόσο γελασμένοι είναι κι αυτοί...

Το κίνητρο των λίγων που μετατρέπουν τον κόσμο ολόκληρο σε αποικία τους δεν είναι ο πλούτος ούτε η απληστία. Έχουν περισσότερο χρήμα απ’ όσο θα μπορούσαν να ξοδέψουν σε δέκα ζωές, αυτοί και οι απόγονοι τους.

Το κίνητρο τους είναι ίδιο με εκείνο των σίριαλ-κίλερ και των βιαστών: Έλεγχος, κυριαρχία, χειριστικότητα...

Δε θέλουν να αυξήσουν τα κέρδη τους, θέλουν να οριστικοποιήσουν την κυριαρχία τους.

Για να το πετύχουν αυτό δημιουργούν τα εθνικά στρατόπεδα εξόντωσης.

Πρωτίστως μας εξοντώνουν πολιτιστικά: Λαοί χωρίς γνώση της ιστορίας τους, χωρίς επίγνωση της ταυτότητας τους, χωρίς εθνική κουλτούρα και πολιτισμό. Χωρίς γλώσσα. Χωρίς ενότητα.

Έπειτα ηθικά: Δεσμώτες του καταναλωτισμού, με μόνο αυτοσκοπό την προσωπική επιβίωση, με μόνο όνειρο την εφήμερη διασημότητα (μέσω των ελεγχόμενων media) ή τον ανέλπιστο πλουτισμό (μέσω του νόμιμου και μη τζόγου), όλοι εναντίον όλων («omnium contra omnes»), και έτοιμοι να προωθήσουν τα παιδιά τους στην πορνεία (μη σας φαίνεται παράξενο, ήδη συμβαίνει).

Κατόπιν οικονομικά: Υφαρπάζοντας κάθε ευρώ που κερδίζουμε με νόμιμους και μη τρόπους, απορροφώντας τις καταθέσεις των τυχερών –ή πονηρών- που έχουν ακόμα καταθέσεις, φορολογώντας κάθε δραστηριότητα, καταστρέφοντας κάθε μικρή επιχείρηση, και εκφοβίζοντας για ακόμα χειρότερα «μέτρα»... Τα μέτρα που σου παίρνουν για να χωρέσεις στο κιβούρι.

Τέλος, μας εξοντώνουν, κυριολεκτικά: Οι πιο «ικανοί» μεταναστεύουν για την Κρακοβία όπου το «βούτυρο είναι παχύ». Όσοι μένουν αποδεκατίζονται. Όσοι μένουν ρομποτοποιούνται. Όσοι μένουν έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στην αυτοκτονία, στην αρρώστια και στην εξαθλίωση... Σύντομα θα έχουν μόνο ένα δίλημμα: Αυτοκτονία ή θάνατος;

Η δημοκρατία απέμεινε ένα “postwar dream”.

Η ολιγαρχία της εξόντωσης, που δεν αναγνωρίζει εθνικότητα, θρήσκευμα ή φυλή, είναι το πολίτευμα του 21ου αιώνα.

Εξοντωθήκαμε πολιτιστικά, ηθικά, οικονομικά, έφτασε πλέον η ώρα και της κυριολεξίας.

Πάνω από το τέλος του ανθρώπου είναι γραμμένο με ψηφιακά γράμματα:
«Η ελεύθερη αγορά απελευθερώνει».

Σκοτωθείτε λοιπόν ελεύθερα:
Οι δημόσιοι ενάντια στους ιδιωτικούς, οι άνεργοι ενάντια στους εργαζόμενους, οι εργαζόμενοι ενάντια στους συνταξιούχους, οι δεξιοί ενάντια στους αριστερούς, οι νεοναζί ενάντια στους αναρχικούς, οι χριστιανοί ενάντια στους άθεους, οι ρεμπουμπλικάνοι ενάντια στους δημοκρατικούς, οι Γερμανοί ενάντια στους Έλληνες, οι χορτοφάγοι ενάντια στους κρεατοφάγους και οι στρέιτ ενάντια στους γκέι.

Σκοτωθείτε ελεύθερα... Δεν έχετε άλλη επιλογή.

Οι μαρξιστές φιλόσοφοι –πίσσα στα κόκαλα σου, Χόμπσμπαουμ- έκαναν ένα λάθος: Η πάλη δεν είναι ταξική, η πάλη είναι ανθρωπιστική.

Και ο άνθρωπος πέθανε!

Ο εικοστός αιώνας ξεκίνησε με το θάνατο του θεού, όπως τον βροντοφώναξε ο Ζαρατούστρα.
Ο εικοστός πρώτος αρχίζει με το θάνατο του ανθρώπου, όπως τον αποδεχόμαστε ψιθυριστά όλοι εμείς.

Ο άνθρωπος πέθανε... Σςςςςς..

Tου sanejoker

Που είναι όλοι αυτοί οι γίγαντες;;;

Που είναι ο «πνευματικός» κόσμος της σύγχρονης Ελλάδας να δει τους … «Ελεύθερους(;) Πολιορκημένους»; Υπάρχει στις μέρες μας «πνευματικός» κόσμος;;;

Στην Ιστορία δεν έχει αναφερθεί ποτέ, ένας λαός, ο οποίος ακουμπά μακάρια στις αγκάλες του Μορφέα, μπορεί «κοιμώμενος», ν’αλλάξει τις τύχες του.

Μόνο ένας λαός και ένας στρατός, καθοδηγούμενος από πολεμικούς και πνευματικούς ηγέτες, ταγούς, και μυημένος στην Ιερή Ιδέα του Ορφέα, των πανανθρώπινων ιδανικών, της Ενότητας, της Αρετής, του Πνεύματος, της Ελευθερίας και της Θυσίας μπορεί με την ανδραγαθία του, να καταγάγει επικές νίκες.

Ορφανεμένοι όμως εμείς από τους γίγαντες Ποιητές μας, οι οποίοι μας κεντρίζανε τον νου και την ψυχή μας, καταντήσαμε ένα ποδηγετούμενο και άλαλο κοπάδι.

Που είναι ο Σικελιανός; Έφυγε ο Αλαφροΐσκιωτος, θρηνώντας το θάνατο του Διγενή, μας άφησε να συμπληρώσουμε εμείς την Μελέτη Θανάτου, την ώρα κατά την οποίαν της Νύχτας ο ίσκιος ο βαρύς, σιγά σιγά μας σκεπάζει.

Που είναι ο Ελύτης; Ο Σεφέρης; Ένα πουκάμισο αδειανό απέμεινε η Ελλάδα.

Ο Μαβίλης αναπαύεται ψηλά στον Μόλυβο της Λέσβου. Που είναι ο Παλαμάς;

Σκορπισμένα άφησε ο Σολωμός τα ποιήματά του, αφημένα εδώ και κει, πέταξε μαζί με την Φεγγαροντυμένη του, δεν θέλει άλλο πια να γράψει για «Ελεύθερους Πολιορκημένους».

Που είναι ο Νιρβάνας, ο Δροσίνης, ο Μαλακάσης; Ο Καζαντζάκης, να δει να Ξανασταυρώνεται ο Χριστός-λαός του;

Σε ποιο κελί του χρόνου είναι αφημένος ο Ρίτσος; Το «Καπνισμένο του Τσουκάλι» είναι αδειανό, και το «κυκλάμινο» μαράθηκε στου βράχου την σχισμάδα, σκουριάσανε τα μάρμαρα και ετοιμάζονται να πουληθούν για παλιοσίδερα, στεγνωμένα από τις παλιές τους δόξες.

Σε μια σπάνια συνέντευξη που έδωσε ο Οδυσσέας Ελύτης στον Ρένο Αποστολίδη στην Εφημερίδα Ελευθερία στις 15 Ιουνίου του 1958, τα λόγια του παραμένουν επίκαιρα.

«Από τί πάσχουμε κυρίως; Θα σάς το πώ αμέσως: από μια μόνιμο, πλήρη, και κακοήθη ασυμφωνία μεταξύ το πνεύματος τής εκάστοτε ηγεσίας μας και του «ήθους» το οποίο χαρακτηρίζει τον βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό της ηγεσίας του ελληνικού λαού στο σύνολό της.

Ο λαός αυτός κατά κανόνα εκλέγει την ηγεσία του. Και όμως, όταν αυτή αναλάβει την ευθύνη τής εξουσίας, είτε την αριστοκρατία εκπροσωπεί, είτε την οστική τάξη είτε το προλεταριάτο, κατά έναν «μυστηριώδη» τρόπο αποξενώνεται οπό την «βάση» η οποία την ανέδειξε, και ενεργή σαν να βρισκόταν στο Τέξας ἤ στο Ουζμπεκιστάν, και πάντως εκτός Ελλάδος».

Ο «πνευματικός» κόσμος των νεωτέρων χρόνων που βρίσκεται; O οποίος, άλλοτε φτερούγιζε πάνω από την πατρίδα μας, εμψυχώνοντάς την και υμνώντας την, απλώνοντας τα φτερά του πάνω από βουνά και θάλασσες, τώρα βάρυνε, κουράστηκε, και από ταγός έγινε αχός, και βούλιαξε κι αυτός στα έλη και τα τενάγη της στείρας «πολιτικής».

Ακόμα και ο σατυρικός ευθυμογράφος Γιώργος Σουρής, παράτησε το σατυρικό πενάκι του στην άκρη, χαμένος στην βοή του καφενέ του. Τι άλλο πια να γράψει; Ο «Ρωμιός» του δεν πρόκειται να αλλάξει.

Σίγησε και η φωνή της Σοφίας Βέμπο, μη μπορώντας να ταιριάξει στου καιρού μας τα τερτίπια. Σκέπασε το πρόσωπό της με την κάτασπρη μαντίλα της κι αποχαιρέτησε τα παιδιά της Ελλάδος, τα παιδιά της.

Για ποιόν «Ντούτσε» άλλωστε να τραγουδήσει; Ποιες κοκκορόφτερες ταξιαρχίες να σατυρίσει, να λοιδορήσει;

Ο Ντούτσε στην νέα ελληνική έκδοσή του, τώρα συγκυβερνά και άρχει στην κοκορόμυαλη λεγεώνα των υποταγμένων. Η πόλις άλλωστε, εάλω, χωρίς την παραμικρή αντίσταση, στην πραγματικότητα η χώρα παρεδόθη στον κατακτητή, αμαχητί !!!

Η Νεοελληνική Μετριότητα και Μετριοκρατία ενώπιον των Ιστορικών Ευθυνών της.

Η «κοινωνική αναμόρφωση» είναι απαίτηση Ιστορική με ανατρεπτικές λογικές ηθικής επανάστασης, και όχι πολιτικής υποτακτικής συνοδοιπορίας.

Δυστυχώς το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι «προσκυνημένο», υποταγμένο σε λογικές νεοαποικίας, προστάτης του σαθρού μεταπολιτευτικού συστήματος και των οικονομικών συμφερόντων ξένων και ντόπιων “ιδιοκτητών”.

Είναι προφανές πλέον, ότι ως πολιτικό σύστημα, χρήζει άμεσης πολιτικής «αποθεραπείας» και μεταμόρφωσης.

Έλεγε ο μεγάλος μας ποιητής Άγγελος Σικελιανός, “Είδα, δίπλα από τη «νεκροφάνεια» του Ελληνισμού, την ανθρωπότητα όλη στο κρεβάτι του θανάτου της.

Μ` όση είχα δύναμη στο νου και στο κορμί μου, υπόφερα απ` την αγωνία της”.

Πόσο επίκαιρος παρά ποτέ !!!

Απόσπασμα απο αρθρο του Λαζαρου Ελευθεριάδη

Αποσχιστική κρίση στην Ισπανία.

Ένα βήμα πιο κοντά στην απόλυτη θεσμική κρίση βρίσκεται η Ισπανία. Η Καταλονία ανακοίνωσε διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, που ίσως ανοίξουν τον δρόμο στην απόσχιση της οικονομικά σημαντικής περιοχής της χώρας.

 "Ένα βήμα πιο κοντά στην απόλυτη θεσμική κρίση βρέθηκε η Ισπανία όταν η Καταλονία ανακοίνωσε διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, που έχουν την δυνατότητα να ανοίξουν τον δρόμο στην πιο σημαντική οικονομικά περιοχή της χώρας να κηρύξει την ανεξαρτησία της από την Μαδρίτη. 
Εχει έλθει η ώρα να.. ασκήσουμε το δικαίωμά μας στην αυτοδιαχείριση, δήλωσε ο Πρόεδρος της Καταλονάις Artur Mas. Οι εκλογές που προκήρυξε πιθανότατα θα εξελιχθούν σε άτυπο δημοψήφισμα για την καταλονική ανεξαρτησία, μετά την απόφαση του Mariano Rajoy να απορρίψει το αίτημα για μεγαλύτερη δημοσιονομική αυτονομία, που προκάλεσε κύμα εθνικιστικών εξάρσεων στην βόρεια περιοχή.
Την πολιτική αναταραχή στην Ισπανία έχουν φουντώσει οι ενδείξεις ότι ομάδα χωρών της ευρωζώνης, υπό την ηγεσία της Γερμανίας, προσπαθούν να μεταθέσουν την απόφαση που ελήφθη τον Ιούνιο για βοήθεια της Ισπανίας στην διάσωση των τραπεζών της με δισεκατομμύρια ευρώ.

Καθώς η Μαδρίτη αντιμετωπίζει όλο μεγαλύτερες πιέσεις από την αγορές να ζητήσει καθολική βοήθεια από τους ευρωπαίους εταίρους της, η κυβέρνηση Rajoy, που θα ανακοινώσει αύριο το σχέδιο προϋπολογισμού της χώρας, υπέστη επίσης πλήγμα από τα μεγέθη που έδειξαν ότι πιθανότατα θα χάσει τους στόχους για το έλλειμμα που έχει συμφωνησει με τις Βρυξέλλες. 

Εν τω μεταξύ η Ανδαλουσία, η πολυπληθέστερη περιοχή της Ισπανίας, θα ζητήσει βοήθεια 4,9 δισ. ευρώ από την κεντρική κυβέρνηση, ακολουθώντας την Καταλονία και την Βαλένθια, καθώς οι αυτόνομες περιοχές της χώρας δυσκολεύονται να πληρώσουν τις δημόσιες υπηρεσίας και να πληρώσουν τα χρέη τους. 

Η Καταλονία, που καταλαμβάνει το 1/5 του ισπανικού ΑΕΠ είναι η πλεον χρεωμένη περιοχή κι έχει υποχρεωθεί να επιβάλλει πρόγραμμα αυστηρής λιτότητας και να ζητήσει πιστωτική γραμμή 5 δισ. ευρώ από την κεντρική κυβέρνηση για να καλύψει τις λήξεις ομολόγων. 

Πριν δυο εβδομάδες, εκατοντάδες χιλιάδες –περίπου 600.000- διαδηλωτές υπέρ της ανεξαρτησίας πραγματοποίησαν πορεία στην Βαρκελόνη και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η υποστήριξη των Καταλανών στο σχέδιο απόσχισης από την Ισπανία έχει αυξηθεί πολύ από τότε που άρχισε η κρίση. 

Ο κ. Rajoy, που κέρδισε απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου, βλέπει την δημοτικότητά του να βουλιάζει καθώς οι Ισπανοί δυσανασχετούν με τις αλλεπάλληλες περικοπές στους μισθούς του Δημοσίου και τα άλλα μέτρα λιτότητας. 

Ενώ ο κ. Rajoy έχει υποσχεθεί ότι δεν θα αγγίξει το συνταξιοδοτικό σύστημα της Ισπανίας, προβλέπεται να ανακοινώσει νέο κύκλο φορολογικών μέτρων για να βοηθήσει την Ισπανία να αντεπεξέλθει στους στόχους μείωσης του προϋπολογισμού για φέτος. Πολλοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι θα είναι πολύ δύσκολο να επιτύχει αυτόν τον στόχο, χωρίς πρόσθετα μέτρα. 

Από τους Financial Times