58 να ‘ναι οι ώρες σας

Πραγματοποιήθηκε χτες η πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση της κίνησης των «58″ για την επανασύσταση της Κεντροαριστεράς. Η συγκέντρωση έγινε σε θέατρο και συμμετείχαν μεγάλοι ηθοποιοί, όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Κώστας Σημίτης και ο Γρηγόρης Ψαριανός.

Είναι εντυπωσιακό πως στη συγκέντρωση για την επανασύσταση της Κεντροαριστεράς οι παρευρισκόμενοι ήταν δεξιοί και νεοφιλελεύθεροι.

Είναι αυτή η Κεντροαριστερά που δεν έχει αριστερούς.

Είναι αυτή η νέα Κεντραριστερά που θα γίνει μόνο με εξηντάρηδες. Οι κάτω από 60 είναι νέοι και άμυαλοι, και δεν τους δέχονται.

Οι περισσότεροι παρευρισκόμενοι θα έπρεπε να βρίσκονται στην φυλακή, οπότε υπάρχει η πιθανότητα η Ελληνική Δικαιοσύνη να τους αφήνει να μαζευτούν μόνοι τους, για να γίνει εύκολα η ομαδική σύλληψή τους.

Πάντως, με το πού φάνηκε στο βάθος η φυλακή, οι πασόκοι ανακάλυψαν την Κεντροαριστερά και τα αγνά ιδεώδη.

Ουσιαστικά, η κίνηση των «58″ είναι όλοι αυτοί οι σιχαμένοι πασόκοι και διάφοροι κρατικοδίαιτοι «πνευματικοί άνθρωποι», που βλέπουν πως έμειναν έξω από το παιχνίδι και προσπαθούν να βρουν τρόπο να πέσουν ξανά με τα μούτρα στη μάσα, αποφεύγοντας, βέβαια, την δικαιοσύνη και την απόδοση ευθυνών, αφού είναι της άποψης πως ο Σημίτης, ο Παπανδρέου, ο Καραμανλής και όλοι όσοι συμμετείχαν στις κυβερνήσεις πριν την χρεοκοπία της χώρας δεν έχουν καμία ευθύνη.

Οπωσδήποτε, είναι εγκληματικό να ψηφίζεις Χρυσή Αυγή αλλά είναι επίσης εγκληματικό να ψηφίζεις, μετά από όλα αυτά, ΠΑΣΟΚ και Βενιζέλο.

Ο Σημίτης, ο Βενιζέλος και οι άλλοι πασόκοι δεν έκατσαν στην πρώτη σειρά, αφενός επειδή φοβούνται και αφετέρου για να μην πολυφαίνονται και καταλάβει ο κόσμος πως αυτή η κίνηση των «58″ είναι όλοι αυτοί οι σκατοπασόκοι που δεν λένε να ψοφήσουν.

Πρέπει να είσαι πολύ γελοίος για να εμφανίζεις σε συγκέντρωση για κίνηση που θέλει να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο ανθρώπους σαν τον Βενιζέλο και τον Σημίτη, ενώ είναι υπέροχο να υποστηρίζεις πως θέλεις η χώρα να αλλάξει και να μην αναφέρεις καν τη λέξη «δικαιοσύνη».

Πάντως, αν έπεφτε χτες το θέατρο που φιλοξενούσε αυτές τις μεγάλες προσωπικότητες, η χώρα θα έπαιρνε μια βαθιά ανάσα και θα έβγαινε από το αδιέξοδο.

Του Πιτσιρίκου

Καλά Χριστούγεννα

Σιγά, η Αριστερά κοιμάται

Ο κόσμος δεν είναι στον καναπέ. Εκτός αν έτσι μας βολεύει να τον βλέπουμε

Πώς θα διαβάσουν οι ιστορικοί του μέλλοντος τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα; Οι πολίτες, θα γράφουν, πραγματοποίησαν ορισμένες από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις από δημιουργίας ελληνικού κράτους. Οι εργαζόμενοι, παρά τις συνεχείς προδοσίες από την ηγεσία των μεγάλων συνδικάτων, πίεσαν και ξεκίνησαν τις περισσότερες γενικές απεργίες που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη.

Για μήνες η δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση της ΕΡΤ είχε περάσει στον έλεγχό τους, σε ένα μοναδικό πείραμα στην παγκόσμια ιστορία των ΜΜΕ. Κάτοικοι περιοχών όπως η Χαλκιδική κατάφερναν να μπλοκάρουν την καταστροφή της ζωής τους, παρά την κρατική καταστολή.

Στο ίδιο χρονικό διάστημα, παρά τις απειλές από τα κυρίρχα μέσα ενημέρωσης και τις διώξεις από την κυβέρνηση, οι πολίτες έδωσαν στο σύνολο των κομμάτων της Αριστεράς τα υψηλότερα ποσοστά από την εποχή του εμφυλίου.

Προφανώς, θα συμπεράνουν οι ιστορικοί, η Αριστερά θα έπρεπε να κατέχει την πολιτική εξουσία και να ανατρέψει την πολιτική του αυταρχισμού και της ακραίας αναδιανομής πλούτου από τους κάτω προς τους πάνω. Ο μόνος τρόπος για να σταματήσει κανείς αυτή την εξέλιξη, θα πουν, θα ήταν ένα αιμοσταγές πραξικόπημα με χιλιάδες νεκρούς, φυλακισμένους και εκτοπισμένους ή τουλάχιστον ένας προσχηματικός πόλεμος με κάποια γειτονική χώρα που θα πάγωνε τις εσωτερικές εξελίξεις. Η τουλάχιστον ένας μεγάλος σεισμός, ένα ηφαίστειο, ένας μετεωρίτης. Κάτι.

Τι θα πούμε εμείς στους ιστορικούς του μέλλοντος; Ότι ο κόσμος κατέβαινε στις πορείες αλλά δεν καταφέραμε να δώσουμε ένα πολιτικό νόημα στον αγώνα του και να σχηματίσουμε ένα λαϊκό μέτωπο; Οτι εκτός από τους ίδιους τους εργαζομένους της, κανένας μας δεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία της ΕΡΤ;

Το χειρότερο είναι ότι κάποιοι θα θελήσουν να γράψουν στα βιβλία του μέλλοντος ότι όλα πήγαν χαμένα όχι γιατί εμείς κοιμόμασταν αλλά γιατί ο κόσμος έμενε στους καναπέδες του. Η ιστορία δεν γράφεται μόνο από τους νικητές. Γράφεται και από αυτούς που εγκατέλειψαν τη μάχη.

Του Άρη Χατζηστεφάνου

SuperΑδωνman

Μην είναι βόας; Μην είναι κροταλίας; Μην είναι πουλί; Αεροπλάνο; Όχι! Είναι ο Άδωνις, που μόλις τελείωσε μία τετράωρη συνάντηση με τους γιατρούς Αττικής, μετά από μια τρίωρη διαπραγμάτευση με τους Έλληνες φαρμακοποιούς, ύστερα από ένα ραντεβουδάκι με τους εκπροσώπους των πολυεθνικών φαρμακοβιομηχανιών, αφού παρενέβη τηλεφωνικά στον Ant1, μέσω Skype στο Mega και on camera στο Σκάι την ώρα της ραδιοφωνικής του συνέντευξης στο Βήμα Fm, ένιωθε μια μικρή υπερένταση και είπε μεσοβδόμαδα να ρίξει μια βουτιά κάπου ανάμεσα στη Ζάκυνθο και την Κεφαλονιά αναστατώνοντας τους κατοίκους μέχρι και την Πελοπόννησο. Άλλη μια όμορφη μέρα του υπουργού Υγείας έφτασε στο τέλος της.

Στο πλαίσιο της υπερπροσπάθειας του Άδωνι για την πλήρη απαξίωση της Δημόσιας Υγείας, ήρθε και η Έκθεση του σουηδικού HPC για την κατάσταση της δημόσιας υγείας στην Ευρώπη των 35 για να κατατάξει τη χώρα μας στην 25η θέση. Καλύτερη διαφήμιση για την δουλειά του Άδωνι δεν θα υπήρχε. Περάστε κόσμε.

Η περσινή 22η θέση έγινε 25η πολύ εύκολα, και ο τηλεϋπουργός υπόσχεται για το νέο έτος ακόμα χειρότερη θέση. Αν μέσα σε ένα χρόνο, χωρίς να παράγει ιδιαίτερο έργο, το ελληνικό σύστημα δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης κατάφερε να χάσει 3 μόλις θέσεις, τότε στην έκθεση του 2014 χτυπάμε την 30η θέση άνετα.

Άλλωστε ποιές χώρες είναι από κάτω μας; Μάλτα, ΠΓΔΜ, Ουγγαρία, Αλβανία και Βουλγαρία. Σιγά το δύσκολο. Μέσα σε τρία χρόνια έχουμε μειώσει κατά 28% τις δαπάνες για τη Δημόσια Υγεία, και μάλιστα προ Άδωνι. Τώρα που έχει αναλάβει ο Γεωργιάδης ο Υγειομάχος θα κωλώσουμε; Θα κόψουμε άλλα τόσα να τα δώσουμε στους ιδιώτες για να μην αφήσουνε τη χώρα μας χωρίς φάρμακα.

Ως γνωστόν, η κρίση γεννά ευκαιρίες και η τραγική κατάσταση της δημόσιας υγείας είναι ότι καλύτερο μπορούσαν να ονειρευτούν οι ιδιωτικές κλινικές. Μπορεί στην έκθεση να φαίνεται πως δεν έχουν κοπεί οι υπέρμετρες δημόσιες δαπάνες για τα αντιβιοτικά, κι ακόμα πως έχουμε περισσότερους γιατρούς και φαρμακοποιούς από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, αλλά φαίνονται κι άλλα.

Οι αλήτες οι Ισλανδοί, που μάλλον δεν βγήκαν από την κρίση ποτέ, αφού κανένα από τα μεγάλα κανάλια και εφημερίδες δεν μας ενημέρωσε σχετικά, βρίσκονται στη δεύτερη θέση. Οι μπαταχτσήδες Ισλανδοί, που αντί να πληρώσουν (όπως κι εμείς) το χρέος τους, φρόντισαν να φυλακίσουν τους τραπεζίτες και να διαγράψουν μονομερώς μεγάλο μέρος του, υπερηφανεύονται πως έχουν το δεύτερο καλύτερο σύστημα Υγείας. Αφήσαν οι ασυνείδητοι τους τοκογλύφους στην πείνα για να έχουν υγεία οι πολίτες τους.

Παράλληλα, καλύτερη Υγεία από της Ελλάδας έχουν και οι Τσέχοι, οι Σλοβάκοι, οι Κροάτες, έως και οι Λιθουανοί.

Συνδυάζοντας την ποιότητα της Υγείας στη χώρα, με το γεγονός της συνεχούς φτωχοποίησης της περιοχής, σε αντίθεση με την… πλουσιοποίηση του Βορρά που δείχνει η Έκθεση, όλα δείχνουν πως σύντομα θα τελειώσουν τα βάσανά μας.

Χάρη στον Άδωνι, θα έρχονται τουρίστες στα ιδιωτικά μας νοσοκομεία για γιατροτουρισμό, ενώ εμείς θα πηγαίνουμε στα ξερονήσια για ψοφοτουρισμό. Σπιναλόγκα.

Επόμενος στόχος του υπουργείου, δωρεάν αντιβιοτικά για όλους. Μπας και τα πάρουμε όλα μαζί, να τους αδειάσουμε τη γωνιά μια ώρα αρχύτερα.

Αλλά δεν βαριέσαι βρε αδερφέ. Την Υγειά μας να έχουμε.

Aπό το rebelisbkos

"Αυτοί που αρπάνε το φαΐ…"

"Θα έπρεπε να κοιμούνται εκεί που κοιμόμαστε εμείς. Να τρώνε όπως τρώμε εμείς. Πρώτα απ' όλα όμως να δουλεύουν. Έτσι θα μάθουν"
(Ερνεστ Χεμινγουέι-«Για ποιον χτυπά η καμπάνα»)

"Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα"
(Μπρεχτ–«Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου»)

Τα αφιερώνουμε - ολόψυχα - στους σπουδαιοφανείς που πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας» απέναντι στους άλλους που εξαναγκάζονται να ζήσουν με τα 500 ευρώ μισθό και με τα 360 ευρώ σύνταξη.

Στους μπιστικούς τους που διαδίδουν τον «ρεαλισμό» των Μνημονίων.

Στους «ευπατρίδες» των ντόπιων και ξένων «οίκων» που με αναίδεια καλοζωισμένης Αντουανέτας κηρύττουν στους πεινασμένους τον «ορθολογισμό» της «εγκράτειας».

Στους «εμβριθείς» κηφήνες που «ψέγουν» τα εκατομμύρια των εργαζομένων και των ανέργων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα γιατί «δεν αντιλαμβάνονται» ότι οι ομαδικές απολύσεις τους και ότι η «διαθεσιμότητά τους» (δηλαδή η απόλυσή τους) συνιστά «πατριωτικό καθήκον», «εξορθολογισμό» και «αναπτυξιακό λίπασμα»!

Τα αφιερώνουμε – ολόψυχα – σε όσους ανεβαίνουν στο πολιτικό βήμα «κλαίγοντας» για το χαμένο εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο, τους ίδιους που με την πολιτική τους πετάνε στα χαμένα «6 χρόνια στο Δημοτικό, 6 χρόνια στο Γυμνάσιο, 6 χρόνια στο Πανεπιστήμιο» για χιλιάδες παιδιά που παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης.

Στους υποκριτές που έχουν την ξετσιπωσιά να καμώνονται ότι νοιάζονται για τους απολυμένους του ιδιωτικού τομέα και που για να αποδείξουν την «ευαισθησία» τους απαιτούν μαζικές απολύσεις και στο δημόσιο τομέα!

Στον εσμό των εκπροσώπων ενός πολιτικού συστήματος που τα έκαναν όλα ίσωμα και τώρα το παίζουν από πάνω και «σωτήρες»!

Που ψάλουν «ωσαννά» για την «ευλογία των Μνημονίων» αλλά πουλάνε «αντιστασιακά» φούμαρα περί «κόκκινων γραμμών» στα νιτερέσα τους με την τρόικα.

Σ’ αυτούς που επέβαλαν την αρχή του «κανιβαλισμού» στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς, στα δικαιώματα - και στον ιδιωτικό τομέα και στον δημόσιο τομέα - και μετά ισχυρίζονται ότι αυτή η «εξίσωση» με όρους νεκροταφείου συνιστά ...«ισονομία» και «αλληλεγγύη»!

Τα αφιερώνουμε – ολόψυχα – στον θίασο της περιφερόμενης αυθάδειας που οικοδόμησε έναν «δημόσιο» τομέα κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση της κομματικής του αθλιότητας, αλλά έχει το θράσος να ζητά ευθύνες για το δημιούργημά του από τους εργαζόμενους.

Στην πασίγνωστη εκείνη μερίδα του εκδοτικού και δημοσιογραφικού κατεστημένου, τους απαστράπτοντες «αστέρες» της σαπίλας που χορτάτοι οι ίδιοι, μια ζωή «ειδήμονες» και «ειδικοί», βαφτίζουν σαν «ενημέρωση» την εργολαβία που έχουν αναλάβει να ξεσκονίζουν τους ισχυρούς και να διατηρούν στον αφρό τον κάθε «πετυχημένο» και «καπάτσο» που με την πολιτική του προκαλεί άστεγους, συσσίτια, πλειστηριασμούς και καρκινοπαθείς χωρίς φάρμακα!

Τα αφιερώνουμε – ολόψυχα – σε όσους έχουν στείλει πάνω από 3 εκατομμύρια Έλληνες στο κοινωνικό περιθώριο και, όμως, τολμούν να μιλούν περί «ανάπτυξης» που θα έρθει, τάχα, μέσω της έντασης της ίδιας εκείνης πολιτικής που προκάλεσε τα εκατομμύρια των εξαθλιωμένων!

Σε αυτούς που έχουν οδηγήσει το 20% των εργαζομένων (σσ: των εργαζομένων, όχι των ανέργων) που ζουν (;) με λιγότερα από 500 ευρώ το μήνα, μεικτά, όταν επισήμως το όριο της φτώχειας έχε οριστεί στα 475 ευρώ!

Σε αυτούς που σουφρώνουν τη μυτούλα τους ενοχλημένοι από τον «λαϊκισμό» όσων τους ζητούν εξηγήσεις για τα μαγκάλια, για το κομμένο ρεύμα, για το ανύπαρκτο πετρέλαιο θέρμανσης.

Σε αυτούς που βασιλεύουν σε μια ζούγκλα ακραίας βαρβαρότητας, ταΐζοντας ταυτόχρονα και τα ναζιστικά φίδια της ζούγκλας τους.

Όλοι αυτοί σας ζητούν - μας ζητούν - να ζήσουμε με ψίχουλα.
Εκδίδουν οδηγίες για το πώς θα παραδίδουμε τα ...χρυσαφικά μας στα ενεχυροδανειστήρια, ή για το πώς θα τρεφόμαστε με… ληγμένα τρόφιμα, ή για το πως θα παρακαλάμε τη ΔΕΗ να μας συνδέσει το ρέυμα (αφού πρώτα μας το έχει κόψει).

Ετοιμάζουν πλειστηριασμούς και «διαπραγματεύονται» για καταλύματα αστέγων με την τρόικα!

Λένε ότι μόνο τότε θα έρθει η «προκοπή», αν συμφιλιωθούμε με τα 500 ευρώ και τα παιδιά μας με τα 300 ευρώ.

Αλλά αφού αυτή είναι η «σωτηρία», γιατί δεν δοκιμάζουν να «σωθούν» οι ίδιοι με τον ίδιο τρόπο που εκείνοι προτείνουν για τους άλλους;

Εμπρός, λοιπόν:

Ας παραιτηθούν από τα εισοδήματά τους.

Ας παραιτηθούν από τις περιουσίες τους.

Ας παραιτηθούν από τα προνόμιά τους.

Ας έρθουν στην κατάσταση των μισθωτών σκλάβων.

Κι ας ζήσουν - αυτοί - με τα 500 ευρώ καθαρά.

Ας ζήσουν - αυτοί - με τα 360 ευρώ σύνταξη.

Ας ζήσουν - αυτοί - με το επίδομα ανεργίας.

Τους κάνουμε, μάλιστα, την εξής πρόταση:
Αντίθετα με μας, αυτούς θα τους απαλλάξουμε από χαράτσια και από φόρους.
Δεν θα απειληθούν ποτέ με «διαθεσιμότητα».
Θα έχουν δουλειά και 500 ευρώ «ολόκληρα», δικά τους, χωρίς χαράτσια, χωρίς φόρους.
Που με αυτά θα πρέπει να φάνε, να μεγαλώσουν παιδιά, να ζεσταθούνε, να γιατρευτούνε.
Ας ζήσουν έτσι.
Ας εφαρμόσουν επάνω τους τα κηρύγματα λιτότητας και τις «θυσίες» που απαιτούν από εμάς.
Εμπρός, λοιπόν!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ας κάνουμε τον ύπνο τους εφιάλτη

Στην χώρα του 1,5 εκ . ανέργων, των μαγκαλιών, των απλήρωτων εργαζόμενων  από έναν έως και 12 μήνες, και των εκατομμύριων Ελλήνων που (σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ) ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, η ζωή πια τείνει να  χάσει αν δεν έχει χάσει το νόημα της …
 
Στη χώρα όπου το 68% των Ελλήνων που (σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν) διαθέτει εισόδημα κάτω από 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος που θεωρείται όριο της επίσημης φτώχειας, η μόνη διέξοδος είναι το αδιέξοδο….
 
Την ίδια στιγμή οι δανειστές μας λένε κόψτε το λαιμό σας και πληρώστε τις δόσεις των δανείων σας, έστω κι αν είναι αντικειμενικά αδύνατον. Αλλιώς οι τραπεζίτες πρέπει να μας πάρουν τα σπίτια, να τα εκπλειστηριάσουν στην αντικειμενική τους αξία και στη συνέχεια να χρωστάμε κι από πάνω διότι κάποτε μας έδωσαν δάνεια υψηλότερα από την τιμή στο συμβόλαιο.
 
Και σαν να μην φθάνουν όλα αυτά έρχονται και οι νομικές γνωμοδοτήσεις με κραυγές περί ανθρώπινων δικαιωμάτων!!!
 
Στην πρώτη περίπτωση η γνωμοδότηση του Γερμανού πανεπιστημιακού καθηγητή Αντρέα Φίσερ-Λεσκάνο κατ' εντολή του αυστριακού Επιμελητηρίου Εργαζομένων, της Ομοσπονδίας Αυστριακών Συνδικάτων και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνδικάτων, υποστηρίζει ότι κάποιες από τις υποχρεώσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, συνιστούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατά συνέπεια συνιστούν παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου, με δεδομένο ότι η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων έχει ενσωματωθεί στο δίκαιο της ΕΕ!!!
 
Τονίζει μάλιστα ότι  οι μειώσεις μισθών παραβιάζουν το θεμελιώδες δικαίωμα της ελεύθερης σύναψης συλλογικής σύμβασης, ενώ άλλες δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα παραβιάζουν το ανθρώπινο δικαίωμα στην εργασία, στην κατοικία, στην κοινωνική ασφάλεια και την ιδιοκτησία.
 
Στην δεύτερη η κραυγή έρχεται σε μια αποστροφή του λόγου του που «ταιριάζει γάντι» στην Ελλάδα...από τον  επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης Νιλς Μούιζνιεκς, ο οποίος επισημαίνει ότι από τις εθνικές αποφάσεις σχετικά με τα μέτρα λιτότητας και τα διεθνή πακέτα διάσωσης απουσιάζει η διαφάνεια, η συμμετοχή του κοινού και η δημοκρατική λογοδοσία.
Στηλιτεύει δε και τη συμπεριφορά των διεθνών δανειστών που, όπως υπογραμμίζει, «παρέλειψαν να συμπεριλάβουν τα ζητήματα προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε πολλά από τα προγράμματα βοήθειας που εφάρμοσαν σε ευρωπαϊκές χώρες».
 
Αδέρφια τώρα τα θυμηθήκατε όλα αυτά; Και αν ναι, γιατί δεν κάνατε ή έστω δεν κάνετε κάτι από τη θέση σας να βοηθήσετε αυτόν τον λαό που υποφέρει περήφανα κάτω από κυβερνήσεις μαριονέτες των τροϊκανών και των απανταχού λαμογιών!!!
 
Όμως ο χρόνος πλησιάζει. Ο λαός θα ξυπνήσει και τότε ο ύπνος τους θα γίνει εφιάλτης…

Από το ποντίκι

Αντισώματα.

Στον πλανήτη ενδημεί μια ασθένεια που λέγεται Καταναλωτισμός, μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, βρίσκεται σε έξαρση και γιγαντώνεται ολοένα σε αυτή την ιστορική περίοδο που διανύει η ανθρωπότητα, απειλώντας να απομυζήσει το οικοσύστημα και να αφανίσει κάθε άλλο είδος ζωής. 

Η ασθένεια δρα εκφυλιστικά στον φορέα της, τον αποκόπτει από τον φυσικό οργανισμό του, από το φυσικό του περίβλημα και τον μεταλλάσσει πολύ γρήγορα σε αριθμημένο άτομο μέλος στρατού καταναλωτών, που ζει φρουρούμενο, χειραγωγημένο και προγραμματισμένο να καταστήσει εμπόρευμα μέχρι και τον φυσικό εαυτό του.

Βασικά συμπτώματα της ασθένειας: Η αλόγιστη κατανάλωση φυσικών πόρων, η καλλιέργεια της μη ευθύνης για οτιδήποτε βρίσκεται εκτός ιδιοκτησίας του ατόμου, η παραγωγή απορριμμάτων (υλικών, ψυχικών και πνευματικών).

Οι χαοτικές δυνάμεις και δυναμικές όμως που κρατούν εδώ και χιλιάδες χρόνια την φύση σε ισορροπία, δημιουργούν αντισώματα στην ανθρωπότητα, τα οποία δεν είναι άλλα από τους ανθρώπους που αντιστέκονται, που δεν συμβιβάζονται, που αμφισβητούν, που αγωνίζονται, που ρίχνουν σπόρους στην κοινωνία με τον λόγο και τις πράξεις τους και που τελικά εξισορροπούν το σύστημα αλλάζοντας το τοπίο.

Τα αντισώματα, τα οποία αυξάνονται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου όπως οι σπόροι, είναι προγραμματισμένα και προορισμένα από τη Φύση (τους) να πετύχουν τον στόχο της προαιώνιας ισορροπίας του οικοσυστήματος, περιορίζοντας την εξάπλωση και τη δράση της ασθένειας.

Και θα πετύχουν. Διότι, εκτός από τους κατασκευασμένους διάτρητους συστημικούς νόμους της ασθένειας, υπάρχουν και οι αυθύπαρκτοι απαράβατοι και απαραβίαστοι φυσικοί Νόμοι που φέρουν σοφία αιώνων. Κι αυτούς είναι ανήμποροι να τους υπερνικήσουν τα συστημικά άτομα, όσο χρήμα και αν κατέχουν. Υποτάσσονται ο ένας μετά τον άλλον και πέφτουν έντρομοι και απογοητευμένοι διότι σε όλην τους τη ζωή μπορεί να σκέφτονταν αλλά στο τέλος νιώθουν.

Του Γιάννη Μακριδάκη

Όταν οι Άνομοι επικαλούνται το Νόμο...‏

«…δεν πρέπει καμία έναρξη ενός πράγματος να θεωρείται μίκρης σημασίας, την οποία σιγά -σιγά καθιστά μεγάλη η επιμονή…» εγραφε ο Πλούταρχος * για τον νεαρό Καίσαρα που κανείς δεν του έδινε σημασία, αλλά η επιμονή του στο στόχο, τον δικαίωσε.

Το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ είναι πλέον “ελεύθερο” στην προσβαση, όχι για τους πολίτες, γι αυτούς ήταν πάντα ευπρόσδεκτη, αλλά για όσους θέλουν με Ρουσφέτι να αναλάβουν την λειτουργία της”επίσημης” δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης και χρειάστηκαν την επέμβαση των ΜΑΤ, ώστε να μπουν αυτοί μέσα και να απαγορεύσουν την είσοδο στους πολίτες, στον όνομα των οποίων έγινε η επέμβαση (sic) !

Οι αλυσίδες των δεσμών μας μπαίνουν κρίκο-κρίκο για να μην αντιδρούμε, στη πρώτη επιστράτευση που ανέχθηκες , στην πρώτη λογοκρισία που είπες δεν πειράζει, στην πρώτη στέρηση της ελευθερίας που δεν μίλησες, στον πρώτο νόμο που παραβίασαν και δεν αντέδρασες, λίγο λίγο μας δένουν γύρω από τον λαιμό, με βαρείες Αλυσίδες αμετάκλητα.

Το δικαίωμα στην Εργασία έγινε Ανεργία, η Αμυγδαλέζα έγινε για τους “ξένους”όχι για ‘μένα, ο Κώστας Σακκάς ήταν αναρχικός, η επιστράτευση έγινε στους “τεμπέληδες” Καθηγητές, το σπίτι σου δεν είναι δικαίωμα είναι ρίσκο.

Ένα μικρό κι αναίμακτο περιστατικό, η αστυνομική επιχείρηση, που κράτησε μερικές ώρες, πως μπορεί να αλλάξει κάτι θα αναρωτηθεί κανείς. Ήταν όμως άλλος ένας κρίκος.

Για την ΕΡΤ η Κυβερνώντες χειραγώγησαν σκόπιμα το νομικό καθεστώς των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου , για σκοπό που δεν προορίζονταν, αλλά καθοδηγούμενοι από κομματικά και διαπλεκόμενα κίνητρα, δημιούργησαν το τετελεσμένο που ήθελαν το καλοκαιρι, αλλά όταν ήρθε η ώρα της κύρωση της ΠΝΠ από την βουλή, απλά το “παράβλεψαν”.

Ένα μικρό κι αναίμακτο περιστατικό…

Μα τίποτα δεν είναι μικρό κι ασήμαντο για την πραγματικότητα. Γιατί αυτός που είναι διατεθειμένος να παραδώσει ακόμη κι ένα μικρο κομμάτι της Ελευθερίας του, για να λίγη “ασφάλεια”, δεν αξίζει ούτε την ασφάλεια, μα ούτε την Ελευθερία του, έλεγε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος.

Στην Ελευθερία και την Δημοκρατία δεν γίνονται εκπτώσεις, όταν παραδίνεις την ελευθερία σου, σε οποιοδήποτε καθεστώς, ακόμη κι υπο την πρόφαση του αιρετού, αύριο και ο κατακτητής δεν θα σου φαντάζει δύσκολος.

Η ΕΡΤ χρειάστηκε να αντέξει μόλις 145 μέρες ώστε να ξεσκεπάσει την γύμνια του καθεστώτος και της διαπλοκής. Η ΕΡΤ έκλεισε στα χαρτιά, αλλά ο όμηρος του ανοσιουργήματος, ήταν η Κυβέρνηση κι όχι οι Εργαζόμενοι.

Πέρασε η προθεσμία κυρώσεως του ΠΝΠ και δεν είχε άλλη επιλογή, από την αστυνομική επέμβαση, γιατί η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.

Η φαυλοκρατία όμως, επειδή θέλει να παρακάμπτει την Δημοκρατία έφτασε στο αδιέξοδο της κύρωσης δια μέσω της Βουλής ή της επιβολής και φυσικά προτίμησε το δεύτερο.

Στην ΕΡΤ λοιπόν μας έβαλαν το πρώτο κρίκο, έκαναν το πρώτο τους μεγάλο ατόπημα, αλλά η επιμονή των Εργαζόμενων τους ξεμπρόστιασε, γιατί οι κυβερνώντες χρησιμοποίησαν τα μέσα της Δημοκρατίας για ιδιοτελείς σκοπούς, έπεσαν σε τοίχο και αναγκάστηκαν να την παρακάμψουν.

Καθε φορά που θα επικαλούνται τον Νόμο και το γράμμα του Νόμου, θα τους βαραίνει το ΠΝΠ.

Κάθε φορά που θα ζητούν από τους πολίτες να είναι συνεπείς, θα τους αναιρεί η δική τους Ασυνέπεια.

Γιατί στο τέλος η Ιστορία δεν θα γράψει για ποιος ήσουν ή τι πίστευες, αλλά η συνέπεια των πράξεων σου, θα είναι αυτή που θα σε καθορίσει, όπως δηλαδή τίμησαν το βουλευτικό αξίωμα, που τους εμπιστεύτηκε ο λαός η Ραχήλ Μακρή κι η Ζωή Κωνσταντοπούλου, δίπλα στο λαό κι όχι όπως κάποιοι άλλοι, πίσω από τις κλουβές των ΜΑΤ.

*-«…ουδεμίαν αρχην πράγματος ηγητέον μικράν, ην ου ταχύ ποιείν μεγάλην το ενδελεχές…»¹ Πλουτάρχου -Ιούλιος Καίσαρ.

Του Αυγερινού Χατζηχρυσού

Κρατικές ''αναθυμιάσεις'' - Κατάσταση έκτακτης ανάγκης

(δυο λόγια μόνο γιατί αφ' ενός, ο κόμπος στο λαιμό δεν επιτρέπει τα πολλά λόγια, και αφετέρου νομίζω πως ότι και αν πω θα ακουστεί κοινότοπο...)

Πιθανόν δεν ήταν η πρώτη φορά που η 54χρονη γυναίκα άναβε το μαγκάλι για να ζεσταθεί - εκείνη και το 13 χρόνων κοριτσάκι της - στο σπίτι τους που δεν είχε ρεύμα. Ίσως εκείνη τη μέρα το κρύο ήταν αβάσταχτο και δεν μισάνοιξε το παράθυρο για να μπαίνει καθαρός αέρας, όπως τις άλλες φορές....
Άλλωστε θα ήταν κάτι καινούργιο για εκείνη να προσπαθεί να επιβιώσει έτσι όπως επιβίωναν οι άνθρωποι σ' αυτόν τον τόπο πριν από 100 χρόνια. Και τώρα, το 2014 στην Έλλάδα, εκείνη αναγκαζόταν να μαγειρεύει φαγητό στη φωτιά από ξύλα και να ζεσταίνει εκεί το νερό για να κάνουν μπάνιο. Το κοριτσάκι, 13 χρόνων, μάλλον θα διάβαζε τα μαθήματά του με κεριά ή λάμπες πετρελαίου - λογικά πήγαινε στην Α' Γυμνασίου.

Δεν ξέρω, υποθέσεις κάνω...

Αυτό που είναι σίγουρο όμως, είναι ότι το σπίτι τους δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα διότι η γυναίκα είχε χάσει τη δουλειά της και δεν είχε χρήματα για να πληρώσει τους λογαριασμούς. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η γυναίκα αυτή -που έχασε το κοριτσάκι της από αναθυμιάσεις μαγκαλιού- κάποτε είχε μια δουλειά και η ζωή της κυλούσε φυσιολογικά.

Και αυτό που είναι ακόμα πιο σίγουρο είναι ότι ο μοναδικός υπαίτιος γι' αυτή την εγκληματική πράξη είναι το ίδιος το κράτος και η εγκληματική πολιτική που ασκεί τα τελευταία χρόνια σε βάρος όλων των πολιτών αυτού του τόπου, και όχι αυτή η γυναίκα που οι αχρείοι τόλμησαν να συλλάβουν αμέσως μόλις είχε δει το παιδί της νεκρό.*

Αν δεν καταλάβουμε το συντομότερο ότι ο αέρας λιγοστεύει για όλους μας, αν δεν βγούμε από το λήθαργό μας, αν δεν αντιδράσουμε και αν δεν πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, ανοίγοντας ένα παράθυρο στην αληθινή ζωή, οι κρατικές αναθυμιάσεις θα μας πνίξουν όλους.

Οι "κρατικές αναθυμιάσεις" μάς κοιμίζουν και, σαν τις αναθυμιάσεις ενός μαγκαλιού, μας σκοτώνουν χωρίς να το έχουμε πάρει χαμπάρι. Και στη συνέχεια, και με μεγάλη ευκολία, το κράτος θα μας κολλήσει την ταμπέλα του ενόχου στο κούτελο.
Και όποιος κατάλαβε...
Πρόκειται για κατάσταση εκτάκτου ανάγκης (από καιρό) και όλα θα εξαρτηθούν από τις επιλογές μας.


* H γυναίκα συνελήφθη και σε βάρος της σχηματίστηκε δικογραφία για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Στη συνέχεια την αφήσανε ελεύθερη επειδή τους φάνηκε πολύ αυστηρή (λέει) η δίωξη σ' αυτή την περίπτωση. Και για να εκφράσουν πιο έντονα την "αλληλεγγύη" τους, της δίνουν εντολή απέλασης που πρέπει να πραγματοποιηθεί σε 30 μέρες.

Από το omnia tva

Είναι αυτό διακυβέρνηση χώρας;

(.....) η κυβέρνηση από τότε που έκλεισε με «ξαφνικό θάνατο» την ΕΡΤ …καλόμαθε και νόμιζε ότι θα κάνει ότι «γουστάρει» όπου «γουστάρει». Και δεν είναι παράξενο αυτό. Είναι ίδιον των απολυταρχικών καθεστώτων που μάλιστα λειτουργούν κάτω από τον μανδύα της δημοκρατίας. Και μην μας πει κανείς ότι είμαστε υπερβολικοί. Όταν αποκαλύπτεται επίσημο έγγραφο του τότε τσάρου της Οικονομίας και νυν κατηγορούμενου Γ. Παπακωνσταντίνου, που γράφει σε αυτό ο τότε υπουργός ότι «θα νομοθετήσουμε δημοσιονομικούς κανόνες (όπως θέλουμε εμείς, όχι απαραίτητα το Σύνταγμα», και δεν έχει ξεσηκωθεί το σύμπαν για την κατάλυση του θεμέλιου λίθου της δημοκρατίας μας, δεν είμαστε υπερβολικοί στα όσα σκληρά πράγματα γράφουμε. Αυτοί που τα κάνουν όλα αυτά, οι πολιτικοί δηλαδή, παρανομούν…. Είναι επίορκοι, άρα θα έπρεπε και να…. απολυθούν!!!

Μην ξεχνάμε και τον όρκο που δίνουν οι βουλευτές: «Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου». Δεν ορκίζονται να καταλύουν το Σύνταγμα. Δεν ορκίζονται να ομολογούν ανερυθρίαστα ότι νομοθετούν εκτός Συντάγματος.

Ακόμη δε, όσο και αν ακούγεται παράξενο, μια και έχει περιορισμένες αρμοδιότητες, τεράστιες ευθύνες έχει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γιατί εκείνος έχει ορκιστεί: «Στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού»….

Είπε κανένας τίποτα; Τα κάνει όλα αυτά ο κ. Παπούλιας; Δεν νομίζουμε… Μήπως ήρθε η ώρα να κάνει κάποιος κάτι για αυτό; Κύριε Παπούλια; Η αξιωματική αντιπολίτευση; Οι δικαστικές αρχές; Ο λαός; Έρχονται και εκλογές, ας μην το ξεχνάμε…..

απόσπασμα από το Διογένης ο Κυνικός

Δικαιοσύνη ή Ρεβανσισμός;

Σοκάρονται όσοι ακούνε για “κρεμάλες”, “λαϊκά δικαστήρια¨ κοκ, από διάφορες φωνές αριστερά-δεξιά. Κάνουν εκκλήσεις για επιστροφή του δημοσίου λόγου σε καθωσπρέπει και πολιτισμένες συνθήκες, ενώ φυσικά καταδικάζουν (και) την λεκτική βία απ’ όπου κι αν προέρχεται, ακόμα και την υπόνοιά της, ακόμα και την φαντασίωση το να δεις τον δυνάστη σου να τιμωρείται με τον πιο σκληρό τρόπο. Κι ας παραπέμπει σε splatter movie.

Η κοινοβουλευτική μαφία της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και οι πυλώνες της, τα think tanks και οι πλύστρες των εγκλημάτων της ζητούν να προστατεύσουμε την κοινωνική ειρήνη. Ποιοι το υποστηρίζουν; Αυτοί που κλείνουν με διατάγματα οργανισμούς, αυτοί που αυξάνουν τα όρια της φτώχειας για να συμπεριλάβουν κι άλλους, αυτοί που ότι πιστεύουν ότι δεν λειτουργεί καλά, πρέπει να πέσει στο πυρ το εξώτερον.

Δεν τους νοιάζει -τόσο απλά- το να μένεις ανασφάλιστος, το να μην μπορείς να πάρεις φάρμακα, το να μην έχεις που ν’ αφήσεις το παιδί σου, ακόμα χειρότερα να μην έχεις να το θρέψεις. Εν δυνάμει σε θεωρούν άστεγο με περιοριστικούς όρους, στο να μένεις στο σπίτι σου μέχρι νεωτέρας.

Δεν ασχολούνται σοβαρά με θέματα που αφορούν εσένα κι εμένα, με θέματα και τομείς που ξέρουμε ότι ήταν προβληματικά, αλλά κανείς δεν είχε την βούληση να τα βελτιώσει. Δεν τους ενδιαφέρει η δημιουργία, αλλά η κατεδάφιση.

Γνωρίζουν για τις παθογένειες του δημοσίου, αλλά δεν είναι στην ατζέντα τους η αναβάθμισή του σε κάτι πιο λειτουργικό, αλλά το να το απαξιώσουν και να βάλουν στο παιχνίδι τους ιδιώτες ακόμα και για παιδεία και υγεία. Δεν έχουν πρόθεση να φτιάξουν ένα πιο ανθρώπινο σύστημα, είτε από συμφέρον, είτε από ηλιθιότητα, είτε από κακία, είτε από δόλιο αριβισμό, είτε…είτε…είτε.

Μάλιστα κάθε φορά που πρέπει να απολογηθούν για τις πράξεις τους, σε παραπέμπουν στον αριθμό των χιλιάδων ψήφων ηλιθίων που τους στήριξαν στις πρόσφατες εκλογές. Καπηλεύονται την δημοκρατία εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες της για να σε προβοκάρουν ως “άκρο” και “αντι-δημοκράτη”.

Τελευταία μάλιστα έχει ξεκινήσει εκστρατεία είτε με δηλώσεις Πάγκαλου (αν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπούμε σε αεροπλάνο να φύγουμε), είτε από πρωτοσέλιδα της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” που κατηγορούν την αξιωματική αντιπολίτευση πως έχει στις τάξεις της “σταλινικούς” που σκέφτονται εκδικητικά, για όσους έχουν υπογράψει μνημονιακές συμφωνίες.

Καθόλου δεν μ’ενδιαφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο κάθε ΣΥΡΙΖΑ, εκεί που επικεντρώνομαι, είναι στο γεγονός προετοιμασίας κλίματος.

Δεν είναι εκδίκηση η παραδειγματική -με κάθε τρόπο- τιμωρία αυτών που υποθήκευσαν το μέλλον της χώρας και των ανθρώπων που την κατοικούν. Είναι δικαιοσύνη.

Κι ας μην σοκάρονται αυτοί που εξέθρεψαν την Χρυσή Αυγή και τον φασισμό, αν παράλληλα εκτρέφουν και στρατιές απελπισμένων, φιλειρηνικών μέχρι πρότινος ατόμων που επιζητούν ακόμα και κρέμασμα ή πίσσα και πούπουλα. Ακόμα και ιστορικά να το δεις, ποτέ δεν υπήρξαν καταπιεσμένοι που δεν έχυσαν το δικό τους αίμα και των τυράννων τους, όπως δεν υπήρξαν τύραννοι που όσες ψυχές βασάνισαν, άλλο τόσο βασανίστηκε η δική τους.

Η δική μου τιμωρία πάντως δεν θα ήταν θάνατος απέναντι σ’ αυτούς, γιατί δεν αξίζουν να φύγουν καν με την ελάχιστη τιμή. Τους ταιριάζει να ζήσουν με τον βασικό μισθό που οι ίδιοι νομοθέτησαν, με δήμευση όλης της περιουσίας τους, καταδικασμένοι στην αιώνια φτώχεια και παρακαλώντας να διοριστούν με 5-μηνη σύμβαση μέσω ΑΣΕΠ σε κάποιον Δήμο, ώστε να προσφέρουν έστω και μια φορά στην άθλια ζωή τους, έστω και από το τίμιο πόστο του οδοκαθαριστή.

Απο το strangejournal.wordpress 

Οι εκφράσεις από τα Αρχαία Ελληνικά που χρησιμοποιούμε σήμερα

Μπορεί η επαφή των νεοελλήνων με την αρχαιοελληνική παράδοση και γλώσσα να είναι εξαιρετικά προβληματική, ωστόσο υπάρχουν λέξεις και εκφράσεις που πέρασαν αυτούσιες στην καθημερινότητά μας και ευτυχώς μας θυμίζουν το δοξασμένο παρελθόν.

• Αιδώς Αργείοι: όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε κάποιον άλλο.
• Ειπώθηκε από τον Στέντορα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)
• Αντίπαλον δέος: όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο. (Θουκυδίδης – Γ 11)
• Από μηχανής θεός: μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση. Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιούσαν οι τραγικοί ποιητές όταν ήθελαν να δώσουν διέξοδο στη πλοκή του έργου και στο οποίο κατά τη διάρκεια της παράστασης εμφανιζόταν ένας Θεός επάνω σε εναέρια κατασκευή (γερανός).
• - Αρχή άνδρα δείκνυσι: όταν οι πράξεις – έργα χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο στον οποίο αναφερόμαστε. (Βίας ο Πριηνεύς – Σοφοκλής…. Αντιγόνη 62)
• Ασκός του Αιόλου: σε περιπτώσεις επικείμενων δεινών – καταστροφών. Ο Αίολος έδωσε έναν ασκό στον Οδυσσέα ο οποίος περιείχε ανέμους. Όταν λοιπόν οι σύντροφοι του Οδυσσέα άνοιξαν τον ασκό, απελευθερώθηκαν οι άνεμοι και παρέσυραν το πλοίο στο νησί των Λαιστρυγόνων. (Ομήρου Οδύσσεια Κ 1-56)
• Αχίλλειος πτέρνα: αδύνατο σημείο. Η φράση προέρχεται από το μύθο του Αχιλλέα, σύμφωνα με τον οποίο, όταν τον βύθιζε στο αθάνατο νερό η μητέρα του, επειδή τον κρατούσε από τη φτέρνα, στο συγκεκριμένο σημείο του σώματός του παρέμεινε θνητός.
• Βίος αβίωτος : ζωή ανυπόφορη. (Χίλων Ο Λακεδαιμόνιος)
• Γαία πυρί μειχθήτω: σε περιπτώσεις καταστροφής, όταν θέλουμε να δώσουμε έμφαση.
• Γη και ύδωρ: υποδηλώνει περιπτώσεις υποταγής , πλήρους υποχώρησης, παράδοσης άνευ όρων. Η φράση προέρχεται από τον Ηρόδοτο, σύμφωνα με τον οποίο οι Πέρσες απεσταλμένοι ζήτησαν από τους Σπαρτιάτες γη και ύδωρ σε ένδειξη υποταγής. (Ηροδότου Ιστορία V 17-18)
• Γόρδιος δεσμός: αναφέρεται σε περιπτώσεις δύσκολων προβλημάτων (άλυτων). Η φράση λέγεται σε περιπτώσεις δύσκολων καταστάσεων, όπως αυτή που αντιμετώπισε ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν προσπάθησε να λύσει ένα πολύπλοκο κόμπο, το «γόρδιο δεσμό» τον οποίον σύμφωνα με τον χρησμό όποιος τον έλυνε θα γινόταν κυρίαρχος της Ασίας. (Αρριαννού 11 3)
• Δαμόκλειος σπάθη: απειλητικές καταστάσεις Η φράση προέρχεται από επεισόδιο που συνέβη μεταξύ του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου και του Δαμοκλή, ενός αυλικού κόλακα , όταν ο πρώτος θέλοντας να δείξει στο Δαμοκλή πόσο επικίνδυνο ήταν το αξίωμα του τυράννου τον έβαλε να καθίσει στο θρόνο, ενώ από πάνω του κρεμόταν ξίφος σε μια τρίχα αλόγου.
• Διέβην τον Ρουβίκωνα : σε περιπτώσεις που λαμβάνεται μία παράτολμη απόφαση. Η φράση αποδίδεται στον Ιούλιο Καίσαρα ο οποίος όταν το 49 π.Χ. αποφάσισε να κηρύξει εμφύλιο πόλεμο στην Ιταλία, πέρασε με το στρατό του τον ποταμό Ρουβίκωνα κατευθυνόμενος προς την Ρώμη.
• Δούρειος Ίππος: αναφέρεται σε περιπτώσεις δολιότητας, ή δώρων τα οποία υποκρύπτουν δόλο. Η φράση προέρχεται από τον Όμηρο και αναφέρεται κατά την περίοδο των Τρωικών πολέμων τότε που οι Έλληνες ενώ χάρισαν στους Τρώες ξύλινο άλογο μεγάλων διαστάσεων ως αφιέρωμα στους Θεούς, στο εσωτερικό του ήταν κρυμμένοι ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του, οι οποίοι άνοιξαν τις πύλες της Τροίας στους υπόλοιπους Έλληνες (Ομήρου Οδύσσεια λ 529)
• Δρακόντεια μέτρα: αναφέρεται σε περιπτώσεις λήψης αυστηρών – σκληρών μέτρων Η φράση προέρχεται από τον Δράκοντα (7ος αιώνας π.Χ) αρχαίο νομοθέτη των Αθηνών, ο οποίος ήταν γνωστός για τους αυστηρούς και σκληρούς νόμους που επέβαλε.
• Eξ απαλών ονύχων: αναφέρεται στην νηπιακή ηλικία κυριολεκτικά, ή σε παλαιότερη χρονική περίοδο μεταφορικά. Η φράση χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τη νηπιακή ηλικία κατά την οποία ο άνθρωπος έχει μαλακά νύχια.
• Έπεα πτερόεντα: αερολογίες, αβάσιμα επιχειρήματα. Ομηρική έκφραση βασισμένη στην αντίληψη ότι τα λόγια όταν εκστομίζονται τα παίρνει ο αέρας. (Ομήρου Ιλιάδα Α 201)
• Επί ξυρού ακμής : στην κόψη του ξυραφιού, σε πολύ κρίσιμη κατάσταση, σε κρίσιμο σημείο. Ομηρική φράση η οποία ειπώθηκε από το Νέστορα στο Διομήδη στην προσπάθειά του να τον παροτρύνει για συμμετοχή στον πόλεμο εναντίον των Τρώων. (Ομήρου Ιλιάδα Κ 173)
• Εκατόμβη: Θυσία με πολλά θύματα, μεγάλη απώλεια. Εκατόμβη στην αρχαία Ελλάδα ονόμαζαν την θυσία κατά την οποία γινόταν προσφορά από εκατό βόδια στους θεούς. (Ομήρου Ιλιάδα Α 65)
• Ες αύριον τα σπουδαία: Αργότερα θα ασχοληθούμε με τα σοβαρά ζητήματα – θέματα, αναβολή. Τη φράση είπε ο Θηβαίος Αρχίας, όταν έλαβε το γράμμα που τον προειδοποιούσε ότι κινδυνεύει από τον Πελοπίδα. (Πλουτάρχου Πελοπ. 10)
• Ή ταν ή επί τας : Ή θα την φέρεις νικητής (ασπίδα) ή θα σε φέρουν επάνω της νεκρό……………..ή θα επιτύχουμε, ή θα αποτύχουμε. Τη φράση έλεγαν οι Σπαρτιάτισσες μητέρες στα παιδιά τους, όταν τους έδιναν την ασπίδα για τον πόλεμο. (Πλουτάρχου Λακεδαιμ. Αποφθ.16)
• Ήξεις αφήξεις: Λέγεται όταν κάποιος αλλάζει συνεχώς γνώμη. Η φράση προέρχεται από το χρησμό του μαντείου των Δελφών « ήξεις αφήξεις ου θνήξεις εν πολέμω». Η θέση του κόμματος πριν ή μετά το αρνητικό μόριο ου, καθορίζει και τη σημασία του χρησμού.
• Κέρβερος: Σκληρός, ανυποχώρητος. Προέρχεται από το ομώνυμο τέρας που φύλαγε τον Άδη και δεν επέτρεπε την είσοδο.
• Κέρας Αμαλθείας: Παραπέμπει σε πλούτο – αφθονία υλικών αγαθών. Η φράση προέρχεται από περιστατικό όπου η Αμάλθεια έτρεφε το μικρό Δία με κέρατο κατσίκας γεμάτο γάλα και μέλι.
• Και συ τέκνον Βρούτε: Φράση που απευθύνεται σε πρόσωπα που προδίδουν την εμπιστοσύνη μας.Την είπε ο Καίσαρας, όταν αναγνώρισε τον Βρούτο ανάμεσα στους δολοφόνους του.
• Κόπρος του Αυγείου: Συγκεντρωμένες ατασθαλίες – καταστάσεις οι οποίες δύσκολα διορθώνονται. Η φράση προέρχεται από άθλο του Ηρακλή, κατά τον οποίο καθάρισε την κοπριά από τους στάβλους του Αυγείου.
• Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα: Λέγεται για όσους υπερηφανεύονται και καυχώνται για ανεπιβεβαίωτα κατορθώματα και καλούνται να αποδείξουν ότι λένε την αλήθεια. Η φράση προέρχεται από Αισώπειο μύθο σύμφωνα με τον οποίο κάποιος ισχυριζόταν ότι κάποτε στη Ρόδο έκανε ένα πολύ μεγάλο άλμα και του ζήτησαν να το επαναλάβει λέγοντάς του την παραπάνω φράση. (Αισώπου Μύθοι «Ανήρ Κομπαστής»)
• Mηδένα προ του τέλους μακάριζε : Μην βιάζεσαι να μακαρίσεις κάποιον πριν το τέλος. Με αυτή τη φράση σχολίασε ο Σόλωνας τους θησαυρούς του Κροίσου, όταν ο τελευταίος τους έδειξε με υπερηφάνεια. (Ηροδότου Ι 32 7)
• Κύκνειο άσμα: Η τελευταία ενέργεια – πράξη – έργο κάποιου. Προέρχεται από το τελευταίο τραγούδι του κύκνου πριν το θάνατό του. (Πλάτωνος Φαίδων 84 Ε)
• Ιστός της Πηνελόπης : Λέγεται για έργο που δεν τελειώνει. Η φράση είναι από τον Όμηρο όπου στην Οδύσσεια αναφέρεται στην Πηνελόπη η οποία ύφαινε ένα ύφασμα την ημέρα και το ξήλωνε τη νύχτα, θέλοντας να ξεγελάσει τους μνηστήρες μέχρι να γυρίσει ο Οδυσσέας από την Τροία. (Ομήρου Οδύσσεια τ 149)
• Κουτί της Πανδώρας : Εμφάνιση πολλών δεινών ταυτόχρονα. Η φράση προέρχεται από τη μυθολογία, σύμφωνα με την οποία ο Δίας για να τιμωρήσει τους ανθρώπους έδωσε στην Πανδώρα ως δώρο ένα κιβώτιο γεμάτο με όλες τις συμφορές, με αποτέλεσμα μόλις το άνοιξε να βγουν όλα τα δεινά, εκτός από την ελπίδα.
• Ο κύβος ερρίφθη: Η απόφαση έχει ληφθεί. Τη φάση είπε ο Καίσαρας όταν αποφάσισε να κηρύξει εμφύλιο πόλεμο. Οι λατινομαθείς ευρωπαίοι το λένε στα λατινικά alea jacta est.
• Προκρούστειος Κλίνη: Προσαρμογή κάποιας κατάστασης βάσει συμφέροντος. Προέρχεται από τον μυθικό κακούργο Προκρούστη ο οποίος έδενε τα θύματά του σε κρεβάτι κι έπειτα τους έκοβε ή εξάρθρωνε τα πόδια, προκειμένου να τους φέρει σε ίσο μήκος με το κρεβάτι.
• Μέμνησο των Αθηναίων : Μην ξεχνάς αυτόν που πρόκειται να εκδικηθείς.Τη φράση έλεγε καθημερινά ένας υπηρέτης στο Δαρείο (κατόπιν εντολής του) υπενθυμίζοντας ότι έπρεπε να τιμωρήσει τους Αθηναίους, διότι συμμετείχαν στην πυρπόληση των Σάρδεων. (Ηροδότου V 105)
• Μερίς του λέοντος : Το μεγαλύτερο μερίδιο. (Αισώπου μύθοι «Λέων και αλώπηξ»)
• Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας : Όταν λέγονται ήδη γνωστά πράγματα. Η φράση λέγεται διότι στην Αθήνα η γλαύκα, η κουκουβάγια, ήταν γνωστή, σαν σύμβολο της Αθήνας και εικονιζόταν παντού, όπως στις στροφές των σπιτιών, στα νομίσματα κ.λ.π. (Αριστοφάνη, Όρνιθες, 301)

Το εμπόδιο της Βόρειας Ευρώπης στην Παγκόσμια Οικονομία

Τα τελευταία χρόνια, τα πλεονάσματα τρεχουσών συναλλαγών της Κίνας –τα οποία αντιστοιχούν κατά μέσο όρο σε 220 εκατ. δολάρια ετησίως από το 2000- έχουν προσελκύσει έντονη κριτική από τον υπόλοιπο πλανήτη.

Αλλά, τα παρομοίου μεγέθους πλεονάσματα της Γερμανίας –τα οποία κατά μέσο όρο αντιστοιχούν σε 170 εκατ. δολάρια από την εισαγωγή του ευρώ το 1999- έχουν αποφύγει κάθε κριτική, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα. 
Η διαφορά, όπως υποστηρίζεται, είναι η νομισματική ένωση. Εφόσον η ευρωζώνη στο σύνολό της ήταν σχετικά ισορροπημένη, τα πλεονάσματα της Γερμανίας θεωρούνταν άνευ σημασίας, με τον ίδιο τρόπο που θεωρούνται άνευ σημασίας τα πλεονάσματα του Τέξας στις ΗΠΑ. Αντιθέτως, τα κινεζικά πλεονάσματα έχουν θεωρηθεί ως αιτία των παγκοσμίων ανισορροπιών. 

Το επιχείρημα αυτό είναι σωστό, υπό την έννοια ότι το πλεόνασμα ή έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών μίας νομισματικής ένωσης στο σύνολό της είναι αυτό που αναμένεται να έχει επιπτώσεις για τις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Και, σε αντίθεση με την Κίνα, η Γερμανία δεν έχει πλέον «εθνική» συναλλαγματική ισοτιμία, την οποία να μπορεί να προσαρμόσει ως απάντηση στο πλεόνασμά της. Οι παράγοντες αυτοί –σε συνδυασμό με την έλλειψη εμπορικών δεδομένων για περιοχές εντός των χωρών- έχουν οδηγήσει τους οικονομολόγους στο να εξετάζουν σπάνια τα εσωτερικά πλεονάσματα ή ελλείμματα των χωρών. 

Αλλά, σε καθαρούς όρους, μία περιοχή εντός μίας χώρας –ή, όπως στην περίπτωση της Γερμανίας, μία χώρα εντός μίας νομισματικής ένωσης- εξακολουθεί να «αφαιρεί» από τη συνολική παγκόσμια και εθνική ζήτηση αν εξάγει περισσότερο από ό,τι εισάγει. Ένα καλό παράδειγμα είναι το πώς οι περικοπές δαπανών από τις πολιτειακές κυβερνήσεις των ΗΠΑ –πολλές εκ των οποίων απαιτούνται συνταγματικά να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους- απογοήτευσαν, σε κάποιο βαθμό, το τεράστιο ομοσπονδιακό-κυβερνητικό πακέτο κινήτρων για την περίοδο 2010-2011. 

Για το λόγο αυτό, είναι λογικό να αναρωτηθούμε αν μία χώρα τόσο μεγάλη όσο η Γερμανία –ή ακόμα και μία τόσο μεγάλη πολιτεία όσο η Καλιφόρνια ή το Τέξας- αυξάνει ή μειώνει την παγκόσμια συνολική ζήτηση. (Στην πραγματικότητα, αν ήταν αυτόνομα κράτη, η Καλιφόρνια και το Τέξας θα βρίσκονταν ως χώρες στη 12η και 14η θέση της κατάταξης της παγκόσμιας οικονομίας το 2012 –μπροστά από την Ολλανδία, το Μεξικό και τη Νότια Κορέα.)

Το ερώτημα αυτό είναι ακόμη σημαντικότερο, διότι η Ολλανδία και η Αυστρία, δύο από τις γειτονικές βορειοευρωπαϊκές χώρες της Γερμανίας, συνεχίζουν να καταγράφουν πλεονάσματα τρεχουσών συναλλαγών, ενώ οι πληγείσες χώρες της Νότιας Ευρώπης έχουν αντιστρέψει τα προηγουμένως μεγάλα ελλείμματά τους, καθώς η λιτότητα έχει συμπιέσει την εγχώρια ζήτηση και έχει αφήσει περιθώριο για μία αύξηση στις εξαγωγές. Ως αποτέλεσμα, η ευρωζώνη στο σύνολό της θα παράγει ένα πλεόνασμα κοντά στα 260 δισ. δολάρια το τρέχον έτος, το οποίο αντιπροσωπεύει μία νέα παγκόσμια ανισορροπία που είναι πιο άμεσα συγκρίσιμη με αυτή της Κίνας κατά την τελευταία δεκαετία. 

Οι πλεονασματικές χώρες της Ευρώπης εκτός ευρωζώνης –η Σουηδία, η Δανία, η Ελβετία και η Νορβηγία (όλες εκ των οποίων συνδέουν σε κάποιο βαθμό τις συναλλαγματικές τους ισοτιμίες με το ευρώ)- μεγεθύνουν την παγκόσμια αυτή ανισορροπία. Η Βόρεια Ευρώπη –συμπεριλαμβανομένων αυτών των τεσσάρων χωρών και της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Αυστρίας- τρέχει ένα τεράστιο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, περίπου 550 δισ. δολάρια. Εντωμεταξύ, το πλεόνασμα της Κίνας είναι απίθανο να υπερβεί τα 150 δισ. δολάρια φέτος. Στην πραγματικότητα, το υψηλότερο επίπεδο που έχει φτάσει ποτέ το ετήσιο πλεόνασμα της Κίνας ήταν περίπου 400 δισ. δολάρια την περίοδο 2007-2008 –όταν οι ΗΠΑ ήταν έτοιμες να εισαγάγουν εμπορικές κυρώσεις κατά της χώρας, επειδή εξέλαβαν την ανισορροπία αυτή ως απειλή για τη σταθερότητα της δικής τους αλλά και της παγκόσμιας οικονομίας. 

Το πιο προβληματικό γεγονός στην κατάσταση της ευρωζώνης είναι ότι η ανεργία σε ορισμένες από τις πληγείσες οικονομίες –Ελλάδα και Ισπανία- παραμένει άνω του 20%. Οι χώρες αυτές προσπαθούν να επιτύχουν μία δύσκολη «εσωτερική υποτίμηση» -δηλαδή, μία μείωση στην εγχώρια μονάδα κόστους εργασίας σε σχέση με τις ισχυρότερες οικονομίες της ευρωζώνης- ενώ το συνολικό πλεόνασμα της ευρωζώνης που προκαλείται από τη Βόρεια Ευρώπη τοποθετεί ανοδικές πιέσεις στη συναλλαγματική ισοτιμία, υπονομεύοντας την ανταγωνιστικότητα εκτός της νομισματικής ένωσης. 

Ισπανία και Ελλάδα, έχουν καταφέρει να επιτύχουν μία εσωτερική υποτίμηση της τάξης του 5% φέτος, έναντι της Γερμανίας, αλλά η ανταγωνιστικότητά τους έναντι των ΗΠΑ και των χωρών του δολαρίου δεν έχει βελτιωθεί, διότι το ευρώ έχει ανατιμηθεί κατά περισσότερο από 5% έναντι του δολαρίου. Και, πράγματι, το ευρώ πρέπει να ανατιμηθεί, διότι η ευρωζώνη στο σύνολό της καταγράφει επί του παρόντος ένα τεράστιο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών. 

Μπορεί κανείς μονάχα να λυπηθεί τις χώρες του Νότου. Θα έπρεπε ίσως μέχρι και να ευχαριστήσουν τους Γάλλους, για την αποτυχία τους να εφαρμόσουν αποτελεσματικά μέτρα λιτότητας, συνεχίζοντας έτσι να καταγράφουν μικρό έλλειμμα, γεγονός που έχει εμποδίσει το πλεόνασμα της Ευρώπης από το να γίνει ακόμη μεγαλύτερο. 

Αλλά, μία αφθονία οίκτου από μόνη της δεν θα βοηθήσει κανέναν. Οι χώρες της Βόρειας Ευρώπης, οι οποίες έχουν αρκετό περιθώριο να αυξήσουν τους μισθούς και να εφαρμόσουν επεκτατική πολιτική, οφείλουν να το πράξουν. Αυτό θα ωφελήσει άμεσα τους πολίτες της Βόρειας Ευρώπης, ενώ παράλληλα θα βοηθήσει να κρατηθεί χαμηλά το ευρώ και να τονωθεί η ανάπτυξη και η προσαρμογή στη Νότια Ευρώπη και την παγκόσμια οικονομία στο σύνολό της.

sofokleous10

Η κυβέρνηση βλέπει ανάπτυξη, οι ξένοι κοινωνική έκρηξη

Πολύ λίγοι, αν όχι ελάχιστοι, είναι οι Ελληνες που πιστεύουν τον προπαγανδιστικό κυβερνητικό ισχυρισμό περί δήθεν επερχόμενης ανάπτυξης. Αυτό το ξέραμε. Εκείνο που διαπιστώνουμε τις τελευταίες μέρες είναι ότι την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου δεν την πιστεύουν ούτε οι ξένοι. Μάλιστα, όχι απλώς δεν πιστεύουν ότι έρχεται ανάπτυξη, αλλά αντιθέτως φοβούνται ότι στη χώρα μας θα γίνει κοινωνική έκρηξη, αν συνεχιστεί η ασκούμενη πολιτική λιτότητας και φορολογικού γδαρσίματος των Ελλήνων!

Για να αναφερθούμε ενδεικτικά μόνο στο τελευταίο δεκαήμερο, την αρχή την έκαναν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» με κύριο άρθρο τους. «Η Ελλάδα κατευθύνεται προς την πολιτική κατάρρευση» υπογραμμίζουν μεταξύ άλλων. «Η προειδοποίηση του πρωθυπουργού εναντίον πρόσθετων μέτρων λιτότητας αγνοείται» επισημαίνεται από τη μεγάλη αμερικανική εφημερίδα, η οποία τελικά κλείνει το κύριο άρθρο της καταλήγοντας στο εξής συμπέρασμα: «Η συνεχιζόμενη εμμονή της Ευρώπης σε περικοπές, απολύσεις και αυξήσεις φόρων δεν βοηθάει κανέναν, ενώ σπρώχνει την Ελλάδα προς το χείλος της κατάρρευσης».

Ακολούθησε ο γνωστός Γερμανός οικονομολόγος Χανς – Βέρνερ Ζιν, ένας από τους «πέντε σοφούς» της Γερμανίας στα οικονομικά θέματα. Αυτή τη φορά παρουσίασε σχέδιο: αρχικά ευρωπαϊκή διάσκεψη – που αποφασίζει διαγραφή μέρους του δημόσιου χρέους των χωρών της Ευρωζώνης που βρίσκονται σε κρίση.

Στη συνέχεια, αμέσως μετά τη διαγραφή του χρέους, συναινετική έξοδος από το ευρώ της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, ίσως και της Ισπανίας, με δικαίωμα επιστροφής στην Ευρωζώνη. Τρίτον, ως δώρο για την «εθελοντική» έξοδο από το ευρώ, μετατροπή του δημόσιου χρέους στο εθνικό νόμισμα των παραπάνω χωρών και κατόπιν το «κούρεμα» ώστε να ωφεληθούν περισσότερο τα εκδιωχθέντα κράτη από την Ευρωζώνη. Σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση οι εξαιρετικά σκληρές για την πολιτική που ακολουθεί η ΕΕ έναντι της Ελλάδας δηλώσεις του Γάλλου Ανρί Μαλρόζ, προέδρου της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της ΕΕ, σε συνέντευξη που έδωσε στην Αθήνα. «Με σόκαρε η δήλωση Ευρωπαίου αξιωματούχου (σ.σ.: εννοεί τον Αυστριακό επικεφαλής της βοηθητικής Ομάδας Εργασίας του Eurogroup Τόμας Βίζερ) για επανάληψη των συνομιλιών μετά το σκι των χειμερινών διακοπών και για δισεκατομμύρια και μίλια που χωρίζουν την Ελλάδα από τους δανειστές. Οταν παίζεις τέτοια παιχνίδια, είναι βέβαιο ότι θα οδηγηθείς σε ρήξη. Θα έρθει η στιγμή της έκρηξης!» τόνισε απερίφραστα ο Μαλρόζ και συνέχισε ακάθεκτος: «Το χειρότερο είναι ότι εκβιάζουν χώρες. Αυτά πρέπει να τελειώνουν».

Ο Γάλλος πρόεδρος της επιτροπής αυτής της ΕΕ δεν είχε κανένα πρόβλημα να προσδιορίσει τον υπαίτιο της σημερινής κατάστασης που βρίσκεται η Ελλάδα. «Η χώρα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση λόγω της κακής Ευρώπης» υπογράμμισε. «Πρέπει να σταματήσουν τα μέτρα λιτότητας που σκοτώνουν την οικονομία και βλάπτουν τον πληθυσμό. Ολα τα μέτρα πρέπει να επικεντρωθούν στην ανάπτυξη» πρόσθεσε. Η ΕΕ είναι «βασική υπεύθυνη» για την κρίση, υπογράμμισε και προειδοποίησε: «Αν δεν υπάρξει αλλαγή στην οικονομική πολιτική μέσα στους επόμενους μήνες, οι ίδιοι οι πολίτες θα καταστρέψουν το σύστημα της Ευρωπαϊκής Ενωσης» διακήρυξε με ιδιαίτερη έμφαση. Προχτές ήρθε η σειρά του «Γκάρντιαν», της γνωστής βρετανικής κεντροαριστερής εφημερίδας, να γράψει μεταξύ άλλων: «Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την έκρηξη της κρίσης χρέους της Αθήνας που ανάγκασε τους μανδαρίνους της ΕΕ να ξαναγράψουν το βιβλίο των δημοσιονομικών κανόνων, έχουν επιστρέψει η δυσπιστία, ο θυμός και ο συγκαλυμμένος πανικός δημιουργώντας εντάσεις στις σχέσεις της Ελλάδας με τους δανειστές της στην ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ».

Ο «Γκάρντιαν» εκτιμά ότι «ο εύθραυστος συνασπισμός της κυβέρνησης Σαμαρά περνά την πιο δύσκολη περίοδο από την ανάληψη της εξουσίας τον Ιούνιο του 2012, με μια πολύ μικρή πλειοψηφία (στη Βουλή) και με διαρκώς πιο εχθρική αντιπολίτευση κατά των μέτρων λιτότητας…». Σημειώνει το παράπονο ενός ανώνυμου κυβερνητικού αξιωματούχου: «Αυτό που η τρόικα δεν πιστεύει ή δεν καταλαβαίνει, είναι ότι η κυβέρνηση θα πέσει, αν πιεστεί υπερβολικά». Αλλος Ελληνας κυβερνητικός αξιωματούχος είναι προφανές ότι βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. «Μας πιέζουν να υιοθετήσουμε πολιτικές που είναι τρελές… Αν αναγκαστούμε να πάρουμε έστω και μισό μέτρο παραπάνω, θα γίνει επανάσταση στη χώρα! Είναι τυφλοί;» δηλώνει στον «Γκάρντιαν» με απόγνωση. Είναι εμφανές ότι βαδίζουμε προς… «επαναστατική ανάπτυξη»!

inprecor.gr

Ερωτήσεις ΙΙ

1. Γιατί του διαόλου η μάνα δε δοκιμάζει να μείνει πιο κοντά;

2. Αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο "γκρεμό" και στο "ρέμα", έφτασε εκεί κολυμπώντας ή σκαρφαλώνοντας; 

3. Τι μέσο χρησιμοποιεί ένα βουνό για να πάει στον Μωάμεθ; 

4. Γιατί επιμένουμε να χαιρετάμε πάντα αυτό τον Πλάτανο αφού μας έχει πάντα χεσμένους;

5. Αυτό το "διαφανές περιτύλιγμα με τις φουσκάλες που κάνουν τσούκου τσούκου και κάθονται όλοι και τις σπάνε σαν υπνωτισμένοι" ξέρει κανένας πως λέγεται με μία λέξη;

6. Tι κάνουν όλη αυτή την καφεΐνη που περισσεύει όταν μετατρέπουν τον κανονικό καφέ σε ντεκαφεινέ;

7. Οι επιγραφές που λένε πως "επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε σκυλιά που οδηγούν τυφλούς", περιμένουν να διαβαστούν από τα σκυλιά ή από τους τυφλούς;

8. Πόσο καλή φρούρηση έχουν πια αυτά τα "πράσα" και πιάνουν συνέχεια διάφορους εκεί;

9. Γιατί για να τερματίσουμε τη λειτουργία του pc πατάμε "Έναρξη" ;

10. Στην ερώτηση "θέλετε να γίνετε δωρητής οργάνων;" η απάντηση "πάρτε τα αρχ..ια μου", θεωρείται θετική ή αρνητική ;