Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Ο δωδεκάλογος του εν σταθεροποιήσει μισθωτού

1. Ο μισθωτός μοιράζεται επί ίσοις όροις με τον εργοδότη του (κυβέρνηση ή ιδιώτη) τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα στον χώρο εργασίας του. Στον εργοδότη εκχωρούνται τα δικαιώματα και στον μισθωτό οι υποχρεώσεις.
 
2. Ο μισθωτός μοχθεί για τα συμφέροντα του εργοδότη του. Ο εργοδότης επίσης.
 
3. Εκ φύσεως αλτρουϊστής, ο μισθωτός αδιαφορεί για το ύψος των αποδοχών, τις συνθήκες – και πιθανότητες απώλειας- της εργασίας του και τη δυνατότητα αξιοπρεπούς ασφάλισης και συνταξιοδότησής του. Ο εργοδότης επίσης.
 
4. Ο εργοδότης γνωρίζει, ο μισθωτός μαθητεύει. Ως δια βίου μαθητευόμενος, ο τελευταίος αμοίβεται με ποσά υποπολλαπλάσια της αξίας της εργασίας του, προς όφελος του ιδιωτικώς επιχειρείν και της δια βίου οικονομικής εξυγίανσης του δημόσιου τομέα.
 
5. Ο μισθωτός διαθέτει δυο ιδιότητες: συνεργάτης στην δημόσια έκφραση της επιχείρησης (ή του κράτους) και υποζύγιο στις εσωτερικές τους δραστηριότητες. Πρόκειται για τη γνωστή διαλεκτική ενότητα των αντιθέτων.
 
6. Ο εργοδότης έχει πάντα δίκιο και ο μισθωτός επίσης, υπό την προϋπόθεση ότι ο δεύτερος εκφράζει- φραστικώς και δια της ψήφου του- την ίδια γνώμη με τον πρώτο. Πρόκειται για τη γνωστή διαλεκτική ταυτότητα των αντιθέτων.
 
7. Ο μισθωτός δεν διαμαρτύρεται, δεν δυστροπεί και δεν κακολογεί, ιδιωτικώς ή δημοσίως, τον εργοδότη του. Δικαιούται ωστόσο να κακολογεί τους συναδέλφους του και να αναφέρει αρμοδίως τα πεπραγμένα τους. Πρόκειται για τη γνωστή ρουφιανιά.
 
8. Ο μισθωτός γυμνάζεται καθημερινώς βελτιώνοντας τη φυσική του κατάσταση και ιδίως την ευελιξία της μέσης του. Χωρίς επαναλαμβανόμενες επικύψεις, κωλύεσαι να υποκύψεις. 
 
9. Ο ιδιώτης ή κρατικός εργοδότης στενάζει κάτω από το βάρος των αναγκών της επιχείρησής του ή της εθνικής οικονομίας. Ο μισθωτός ευημερεί κάτω από την ελαφρότητα των δικών του αποδοχών.
 
10. Ο εργοδότης ασκεί κοινωνικό έργο, ο μισθωτός ασκεί εργοδοτούμενο έργο. Τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο αποδίδουν κέρδος στον εργοδότη και χαρτζιλίκι στον μισθωτό. Πρόκειται για τη γνωστή δίκαιη κατανομή του εισοδήματος.
 
11. Ο εργοδότης διευθύνει, ο μισθωτός εκτελεί, ο εργοδότης σταθεροποιείται, ο μισθωτός εκτελείται. Πρόκειται για τον γνωστό δίκαιο καταμερισμό της εργασίας.
 
12. Ο μισθωτός τιμά τον εργοδότη, ο εργοδότης ταπεινώνει τον μισθωτό. Πρόκειται για τη γνωστή και διαχρονικώς δίκαιη ιεραρχική τιμολόγηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής.

Του Νίκου Κουνενή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου