Σε λόγια να βρισκόμαστε !!!!

ΔΝΤ : “Έχουμε κάνει λάθος εφ΄ όλης της ύλης»

Με τίτλο «Λιτότητα: Έχουμε κάνει λάθος εφ΄ όλης της ύλης», το εβδομαδιαίο περιοδικό «Μarianne» δημοσιεύει μεγάλο αφιέρωμα στο «απίστευτο λάθος των ειδικών του ΔΝΤ», προσπαθώντας να ρίξει φως στην έκθεση του Ολιβιέ Μπλανσάρ, επικεφαλής του ερευνητικού τμήματος του ΔΝΤ, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 3 Ιανουαρίου.

Στο πολυσέλιδο αφιέρωμα της «Μarianne» γίνεται συνεχής αναφορά στις συνέπειες που έχει υποστεί η Ελλάδα από την επιβολή της λιτότητας που επέβαλαν οι «ειδικοί» του ΔΝΤ και αυτό, όπως λέει, εξ αιτίας ενός λάθος στους υπολογισμούς.

«Πρόκειται για την απίστευτη ομολογία!», γράφουν οι συντάκτες του άρθρου.«Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της μεγάλης κρίσης που κλυδωνίζει τις δυτικές οικονομίες, ένας από τους σημαντικότερους ειδικούς οικονομολόγους του πλανήτη, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ, διευθυντής του ερευνητικού τμήματος του ΔΝΤ, έδωσε στη δημοσιότητα μια μελέτη στην οποία ομολογεί ότι το ΔΝΤ και μαζί του το σύνολο των Ευρωπαίων ηγετών, των υπουργών οικονομίας, της Κομισιόν και της ΕΚΤ, έκαναν σοβαρό λάθος στους υπολογισμούς τους. Υποτίμησαν τις καταστροφικές συνέπειες των πολιτικών λιτότητας που επέβαλαν στα υπερχρεωμένα κράτη».

Το απίστευτο αυτό κείμενο της 43σέλιδης έκθεσης του Ολιβιέ Μπλανσάρ έχει τίτλο: «Τα λάθη των προγνωστικών ανάπτυξης και οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές».
Το λάθος αφορά σε έναν συντελεστή, γνωστό στην οικονομία με την ονομασία «πολλαπλασιαστής» (multiplicateur). Μεταξύ του 1970 και του 2007, οι ασχολούμενοι με τις προβλέψεις είχαν διαπιστώσει ότι η μείωση κατά 1% στις δημόσιες δαπάνες, ή κατά 1% επιπλέον έσοδα από τη φορολογία, οδηγούσαν, κατά μέσον όρο, σε 0,5% μείωση της ανάπτυξης στις προηγμένες χώρες. Εξ αυτού διαμόρφωσαν τον πολλαπλασιαστή 0,5 τον οποίο και χρησιμοποίησαν στις προκαταρτικές εργασίες τους για τα προγράμματα που επιβλήθηκαν σε Ελλάδα και Πορτογαλία.

Το πρόβλημα είναι ότι τα δεδομένα αυτά ίσχυαν πριν από την κρίση, η οποία με την ανασφάλεια που έφερε στις χώρες, επηρέασε τη συμπεριφορά των καταναλωτών.Στο «Πανόραμα της Παγκόσμιας Οικονομίας» που δημοσίευσε το ΔΝΤ τον περασμένο Οκτώβριο, αναγνωρίζει ότι με τις σημερινές συνθήκες, οι πολλαπλασιαστές κινούνται ανάμεσα στο 0,9 έως και το 1,7 (!) ήτοι δύο με τρεις φορές μεγαλύτεροι από το 0,5. Την πληροφορία αυτή το ΔΝΤ την έχει γράψει στα ψιλά του «Πανοράματος» και μόνο οι ιδιαίτερα έμπειροι αναλυτές μπορούσαν να αντιληφθούντο μέγεθος της σημασίας της.

Αβυσσαλέες συνέπειες

Ο Ολιβιέ Μπλανσάρ αναγνωρίζει αυτό που κάθε πολίτης μπορούσε να αντιληφθεί περπατώντας για λίγο στις ρημαγμένες από τη λιτότητα αγορές των πόλεων της νότιας Ευρώπης –που όμως οι μεγάλοι εξπέρ στα γραφεία τους με τα κομπιουτεράκια τους φάνηκαν ανάξιοι να αντιληφθούν.

Υποχρεώνοντας τις κυβερνήσεις της νότιας Ευρώπης σε δραστική μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και των συντάξεων, αναγνωρίζει η έκθεση, προκλήθηκε μια πτώση της εσωτερικής ζήτησης δύο με τρεις φορές ταχύτερη απ’ ό,τι αναμενόταν. Οι συνέπειες ήταν αβυσσαλέες: σειρά πτωχεύσεων, εκτίναξη της ανεργίας, τεράστιες διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας και της Λισαβόνας.

«Ο πολλαπλασιαστής δεν είναι κάτι που πέφτει εξ ουρανού», εξηγεί ο Ερίκ Εγέρ, οικονομολόγος στο Γαλλικό Παρατηρητήριο Οικονομικών Συγκυριών (OFCE).
«Μεταβάλλεται ανάλογα με τις συγκυρίες: εξαρτάται από το σημείο του οικονομικού κύκλου στο οποίο βρισκόμαστε πάνω ή κάτω, από την πολιτική των γειτονικών χωρών, από το εάν μπορούμε να κάνουμε υποτίμηση στο νόμισμά μας. Μόνο συνυπολογίζοντας όλα αυτά τα στοιχεία μπορούμε να εκτιμήσουμε τις συνέπειες μιας θεραπείας λιτότητας –και όχι εφαρμόζοντας έναν πολλαπλασιαστή επειδή λειτούργησε προηγούμενα, όταν η ανάπτυξη ήταν στο ραντεβού», υποστηρίζει ο Εγέρ.

Κι όμως, αυτά έκαναν τα λαμπρά μυαλά του ΔΝΤ. Τώρα που η ομολογία είναι και γραπτή, απομένει να πεισθούν Κομισιόν και ΕΚΤ, χωρίς αυτό να θεωρείται άμεσα εφικτό, σημειώνουν οι συντάκτες της «Μarianne».Παρατηρούν ότι τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στο Βερολίνο συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η θεραπεία θα έλθει μέσα από τη θεραπεία λιτότητας και συνεχίζουν να υποτιμούν τις αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη.

Το άρθρο καταλήγει λέγοντας ότι τέλος πάντων δεν υπάρχει έρευνα χωρίς να γίνονται λάθη, το νοητικά σοβαρό όμως, είναι η επανάληψη του λάθους. Το δε ασυγχώρητα σοβαρό, είναι η διαιώνιση του λάθους.

Η λίστα Λαγκάρντ, η ΕΡΤ και τα νούμερα τηλεθέασης

Όσοι ασχολούνται με τα νούμερα τηλεθέασης της ελληνικής τηλεόρασης, δεν μπορεί παρά να προβληματίστηκαν με το 15,5%που έδωσε ως μέσο όρο η AGB στην εκπομπή της Έλλης Στάη στηΝΕΤ, με καλεσμένο τον πρώην υπουργό Οικονομικών κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου.

Σαφώς και δεν υπάρχει κανένας κανόνας που να προβλέπει ότι το ποσοστό όσων είχαν συντονίσει τους τηλεοπτικούς δέκτες τους στη ΝΕΤ εκείνο το βράδυ της Δευτέρας, έπρεπε να είναι μεγαλύτερο! Ας δούμε όμως ορισμένα χαρακτηριστικά αυτής της συνέντευξης σε συνδυασμό και με το πρόγραμμα των άλλων καναλιών τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή Παπακωνσταντίνου ήταν ΤΟ πρόσωπο των ημερών και στο μυαλό όλων των πολιτών κυριαρχούσε ένα ερώτημα: Το έκανε ή όχι; Διέγραψε τις ξαδέρφες του από τη λίστα Λαγκάρντ ή όχι; Ακόμη και με τη μορφή κουτσομπολιού, το ερώτημα υπήρχε. Έστω και από απλή περιέργεια…

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ήταν το πρόσωπο απ το οποίο θα ήθελαν να πάρουν συνέντευξη όλοι οι δημοσιογράφοι τις ημέρες εκείνες. Τι συνέβη λοιπόν και οι τηλεθεατές δεν έδειξαν το αναμενόμενο ενδιαφέρον; Ή μήπως έδειξαν, αλλά δεν καταγράφηκε στους πίνακες τηλεθέασης της AGB;

Ο γράφων δεν διαθέτει κανένα στοιχείο ώστε να αμφισβητήσει τα νούμερα της εταιρίας μέτρησης και να μιλήσει για αλλοίωση του ποσοστού που έδωσε στη συγκεκριμένη εκπομπή και γενικότερα στην ΕΡΤ. Δεν διαθέτει κανένα στοιχείο, ώστε να μιλήσει για εσκεμμένη αλλοίωση των ποσοστών τηλεθέασης! Έχει όμως βάσιμες αμφιβολίες για την αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος που έχει «μηχανάκια» της AGB! Για το κατά πόσο, δηλαδή, αυτοί που έχουν στο σπίτι τους «μηχανάκια» συνδεδεμένα με την AGB, αντιπροσωπεύουν όλους εμάς που δεν έχουμε!...

Το βράδυ της συνέντευξης Παπακωνσταντίνου παρακολουθούσα ταυτοχρόνως τα σχόλια των συμπολιτών μου στο Twitter. Αν εξαιρέσω δύο ή το πολύ τρεις, χρήστες, απ όσους ακολουθώ, όλοι οι υπόλοιποι σχολίαζαν τη συνέντευξη. Πράγμα που σημαίνει ότι την παρακολουθούσαν.

Σκέφτηκα ότι αυτοί που ακολουθώ εγώ είναι περιορισμένος αριθμός κι έτσι άρχισα να ρωτώ φίλους. Όλοι ανεξαιρέτως μου περιέγραψαν την ίδια εικόνα… Κι αν θεωρήσουμε ότι οι χρήστες του διαδικτύου έχουν ένα είδος «εμμονής» με τα σοβαρά θέματα της επικαιρότητας, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλοι, τις επόμενες ημέρες, είχαν ως σημείο αναφοράς κατά τις συζητήσεις τους το περιεχόμενο της συνέντευξης.

Όλοι αυτοί, λοιπόν, αντιπροσωπεύονται στο 15,5% που έδωσε ως ποσοστό τηλεθέασης η AGB;

Κατά την άποψή μου υπάρχει τεράστια αναντιστοιχία του ύφους, του επιπέδου και της κοινωνικής διαστρωμάτωσης όσων έχουν στο σπίτι τους «μηχανάκια» μέτρησης της τηλεθέασης, με το κοινό στο οποίο απευθύνονται τέτοιου είδους θέματα και γενικότερα, απευθύνεται η ΕΡΤ. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η AGB έχει κατανείμει περίπου χίλια ή λίγο περισσότερα «μηχανάκια», βάσει των αρχών της στατιστικής επιστήμης, σε ισάριθμα νοικοκυριά, συνδεδεμένα μ έναν κεντρικό υπολογιστή στα γραφεία της και έτσι κάθε πρωί ανακοινώνει τα νούμερα τηλεθέασης της προηγούμενης ημέρας. Πόσο αντιπροσωπευτικό είναι όμως αυτό το δείγμα των χιλίων ή λίγο παραπάνω νοικοκυριών; Πόσοι νοήμονες πολίτες με ένα άλφα επίπεδο μόρφωσης θα δέχονταν στο σπίτι τους ένα «μηχάνημα-χαφιέ» που θα κατέγραφε κάθε μέρα τι επιλέγουν να δουν στην τηλεόραση; Ακόμη και για λόγους αισθητικής δεν νομίζω ότι θα βρίσκονταν πολλοί αυτής της κατηγορίας που θα το δέχονταν!

Ξαναερχόμαστε λοιπόν έτσι στο ουσιαστικό ερώτημα; Πόσο αντιπροσωπεύουν όλους εμάς όσοι έχουν στα σπίτια τους αυτές τις συσκευές που καταγράφουν τις τηλεοπτικές τους προτιμήσεις και βάσει αυτών βγαίνουν οι τηλεθεάσεις; (Το γεγονός ότι αυτοί κατευθύνουν, πέραν των διαφημιστών και τις επιλογές των καναλιών ως προς το πρόγραμμα, είναι μια άλλη παράμετρος).

Ένα ακόμη στοιχείο, ενισχυτικό του σκεπτικού που παραθέτω, ότι δηλαδή τα «μηχανάκια» της AGB βρίσκονται σε σπίτια που έχουν άλλες προτεραιότητες στις τηλεοπτικές επιλογές τους, εν σχέση με το πρόγραμμα της ΕΡΤ, διαχρονικά, είναι και το εξής: Ο διαγωνισμός της Γιουροβίζιον, πρόγραμμα κατ εξοχήν λαικό και κατά γενική εκτίμηση χαμηλής στάθμης, παρ' ότι προβάλλεται από την ΕΡΤ συγκεντρώνει εξαιρετικά υψηλά ποσοστά τηλεθέασης.

Ο γράφων, ως αρχισυντάκτης του πρώτου δελτίου ειδήσεων την επομένη του διαγωνισμού της Γιουροβίζιον το 2005 (στις 12:00 το μεσημέρι), όπου ανεδείχθη νικήτρια η εκπρόσωπος της Ελλάδος (Ελενα Παπαρίζου), κατέγραψε ρεκόρ τηλεθέασης για ειδήσεις στην εγχώρια τηλεοπτική αγορά, ξεπερνώντας το 65%. Παρ' ότι ΕΡΤ και ειδήσεις, τα «μηχανάκια» της AGB χτύπησαν κόκκινο! Ακριβώς επειδή επρόκειτο για ένα λαικό προιόν το οποίο απέχει παρασάγγας απ' το υπόλοιπο πρόγραμμα του σταθμού. Χωρίς βεβαίως η διαπίστωση αυτή να σημαίνει αυτομάτως ότι το πρόγραμμα της ΕΡΤ είναι άριστο ή έστω, καλό και δεν επιδέχεται βελτιώσεις ή αλλαγές, ακόμη και εκ βάθρων…

Ένα ακόμη παράδειγμα. Το βράδυ των τελευταίων εκλογών, όταν όλα τα κανάλια εξέπεμπαν θεματικά το ίδιο τηλεοπτικό προιόν, πλήν του «Star» και αυτό, (το προιόν), αφορούσε - ενδιέφερε το σύνολο του τηλεοπτικού κοινού, ανεξαρτήτως μορφωτικού, κοινωνικού, ή βιοτικού επιπέδου, η ΝΕΤ κέρδισε την πρωτιά… Εκεί η ΕΡΤ δεν έπαιζε απέναντι σε λαικά σήριαλ, εγχώρια ή εισαγωγής, αλλά έπαιζε στα ίσια.

Δεν είναι επίσης τυχαίο το γεγονός, ότι, στις πιέσεις που έχουμε ασκήσει διαχρονικά, εμείς τα στελέχη των ειδήσεων της ΕΡΤ, να μετατεθεί το κεντρικό δελτίο ειδήσεων στις οχτώ, αντί στις εννιά που είναι σήμερα, ώστε να είμαστε επιλογή του τηλεθεατή και όχι συμπλήρωμα στα δελτία των ιδιωτικών καναλιών, συναντήσαμε τοίχο από μπετόν! Γιατί τότε θα αποτελούσαμε απειλή! Και ο νοών νοείτω...

Συμπερασματικά, λοιπόν, τα νούμερα τηλεθέασης μπορεί να είναι «οδηγός» ή να αποτελούν κριτήριο αξιολόγησης,  για... χαλαρές εκπομπές της ιδιωτικής τηλεόρασης, όχι όμως για τις ειδήσεις και τις ενημερωτικές εκπομπές, εκπομπές κουλτούρας ή εκπομπές τύπου ντοκιμαντέρ.

Το τηλεοπτικό κοινό που γοητεύεται και αγκαλιάζει τις τούρκικες σειρές ή εκπομπές που ευτελίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (γνωστές σε όλους, ας μην τις ονοματίσουμε) τι ενδιαφέρον μπορεί να βρεί στις εκπομπές του Γιώργου Αυγερόπουλου ή του Στέλιου Κούλογλου; Για να επικαλεστώ παραδείγματα μόνον από το πρόγραμμα της ΕΡΤ.

Του Γιώργου Κογιάννη

Παγκόσμιος πόλεμος για τον έλεγχο της Αφρικής

Η στρατιωτική επέμβαση της Γαλλίας στο Μάλι δεν ήταν φυσικά κεραυνός εν αιθρία. Οσο και αν ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ είχε υποσχεθεί ως «σοσιαλιστής», τον περασμένο Οκτώβριο σε ομιλία του στο Κοινοβούλιο της Σενεγάλης, ότι θα «θάψει» την αποικιοκρατική πολιτική της «Γαλλο-Αφρικής», το Παρίσι δείχνει ότι δεν μπορεί να ξεχάσει τις μεγάλες περιοχές της Μαύρης Ηπείρου. Το πρόσχημα της αντιμετώπισης της «ισλαμικής τρομοκρατίας» δεν πείθει ούτε καν τους πλέον αδαείς.

Η κρίση στο Μάλι έδωσε στη Γαλλία την ευκαιρία να επιχειρήσει να παίξει ξανά τον ρόλο του χωροφύλακα της Αφρικής, σε μια περίοδο που εντείνεται η παγκόσμια διαπάλη για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Μαύρης Ηπείρου. Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία, Γερμανία και Κίνα έχουν επιδοθεί το τελευταίο διάστημα σε ένα αδίστακτο «μπρα ντε φερ» για την επέκταση της επιρροής τους στην Αφρική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες καλύπτουν σήμερα από την Αφρική το 18% των ενεργειακών τους αναγκών και ώς το 2015 το ποσοστό αυτό θα ανέλθει στο 25%» γράφει ο Αμερικανός οικονομολόγος Κον Χέιλιναν. «Η Αφρική προμηθεύει επίσης το ένα τρίτο της ενέργειας που χρειάζεται η Κίνα, συν τις τεράστιες ποσότητες χαλκού, πλατίνας και σιδηρομεταλλευμάτων».

Σύμφωνα με το Ερευνητικό Ινστιτούτο Οκλαντ της Καλιφόρνιας, μεγάλα αμερικανικά πανεπιστήμια επένδυσαν γύρω στα 500 εκατ. δολάρια για να αγοράσουν τεράστιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις στην υποσαχάρια Αφρική με σκοπό να καλύψουν τις διατροφικές ανάγκες του μέλλοντος. 

Η έρευνα αφορά επτά αφρικανικές χώρες (Αιθιοπία, Σουδάν, Νότιο Σουδάν, Τανζανία, Μοζαμβίκη, Μάλι και Σιέρα Λεόνε) και έδειξε ότι το Χάρβαρντ, το Βάντερμπιλτ και αρκετά άλλα αμερικανικά πανεπιστήμια έχουν επενδύσει πολλά σε αφρικανικές εκτάσεις τα τελευταία χρόνια.

Η Ουάσιγκτον, σε συνεργασία με άλλες δυτικές «δορυφορικές» δυνάμεις, προσπαθεί να χρησιμοποιήσει αμερικανική στρατιωτική δύναμη για να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας στη Μαύρη Ηπειρο. 

Η Κίνα έχει ξεπεράσει τόσο τις ΗΠΑ όσο και την Ευρωπαϊκή Ενωση και είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Αφρικής. 

Οι εμπορικές σχέσεις της Κίνας με τις αφρικανικές χώρες από 11 δισεκατομμύρια δολάρια το 2000 έφτασαν τα 160 δισεκατομμύρια δολάρια το 2011 και αναμένεται φέτος να υπερβούν τα 200 δισεκατομμύρια.

Η αμερικανική Στρατιωτική Διοίκηση Αφρικής (AFRICOM) και μια σειρά άλλες αμερικανικές υπηρεσίες έχουν στόχο να αντιμετωπίσουν αυτό το φαινόμενο».

Αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι για τις επεμβάσεις στην Αφρική και όχι φυσικά η «ισλαμική τρομοκρατία» ή η δήθεν «αποκατάσταση της δημοκρατίας». 

Το «Εκόνομιστ» στην ετήσια έκθεσή του χαρακτήρισε μάλιστα «πλήρη δημοκρατία» μόνο μία υποσαχάρια αφρικανική χώρα – κι αυτή δεν είναι άλλη από το μικρό νησί Μαυρίκιος που βρίσκεται στον Ινδικό Ωκεανό!

Οπως γράφει ο Ζαν Μπρικμόντ στο βιβλίο του «Ανθρωπιστικός Ιμπεριαλισμός» «η ιδεολογία της εποχής μας, τουλάχιστον όταν πρόκειται να νομιμοποιήσει έναν πόλεμο, καταφεύγει στα… ανθρώπινα δικαιώματα και στη δημοκρατία. 

Δεν ήταν όμως το ΝΑΤΟ που όπλισε τους ακραίους ισλαμιστές σαλαφιστές για να ανατρέψουν τον Καντάφι στη Λιβύη; Οπως τώρα η Δύση ενισχύει τους σαλαφιστές αντάρτες για να ανατρέψουν τον Ασαντ στη Συρία, ενώ την ίδια ώρα τούς βομβαρδίζουν στην Υεμένη, τη Σομαλία και τώρα στο Μάλι».

Σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», το αμερικανικό Πεντάγωνο δαπάνησε την τελευταία τετραετία περίπου μισό δισεκατομμύριο δολάρια για να ενισχύσει στρατιωτικά τις κυβερνήσεις των χωρών της Δυτικής Αφρικής, δίνοντας μάλιστα τη μερίδα του λέοντος στο Μάλι. Αμερικανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι εκπαίδευσαν, άλλωστε, τους ισλαμιστές αντάρτες του πολέμαρχου Αμαντού Χάγια Σανόγκο, που ανέτρεψε τον πρόεδρο Αμαντού Τουμανί Τουρέ.

Του Μιχάλη Ψύλου

Τύμπανα νομισματικού πολέμου ξανά

Με επίκεντρο την πιθανή ανακύκλωση της ευρωπαϊκής κρίσης, ο καπιταλιστικός κόσμος ανασύρει τα ανταγωνιστικά όπλα του και απειλεί τη γερμανική, εκλογική ηρεμία 

Οι Βρετανοί λοξοκοιτάζουν ήδη προς την έξοδο από την Ε.Ε. Ο Ομπάμα διαμηνύει στον Κάμερον ότι θέλει τη Βρετανία εντός της Ε.Ε. Η Γαλλία, που δυσφορεί με τη γερμανική ηγεμονία που εδραιώνεται στην Ε.Ε., θυμάται τον παλιό καλό αποικιοκρατικό εαυτό της και στέλνει στρατό στο Μάλι. Από καραμπόλα προκαλεί κι ένα μακελειό στην Αλγερία. Η αμερικανική κυβέρνηση ετοιμάζεται να διαπραγματευτεί μια νέα αύξηση στο όριο χρέους – πόσο πάνω από τα 16 τρις. δολάρια, άραγε; Η Κίνα ανακοίνωσε ότι (α)πέτυχε το χαμηλότερο ρυθμό ανάπτυξης εδώ και 13 χρόνια. Η Ρωσία προειδοποιεί για τον κίνδυνο ενός νέου γύρου νομισματικών πολέμων, την ώρα που η Ιαπωνία ρίχνει χρήμα για να ρίξει το γιεν και το ευρώ αναβαίνει σε επικίνδυνα επίπεδα έναντι του δολαρίου. Η Πορτογαλία ανακοινώνει πως βιάζεται να ξεμπερδεύει με το μνημόνιο και να βγει όπως όπως στις αγορές. Αυτό το έχει κάνει ήδη πετυχημένα η Ιρλανδία, με δυο εξόδους στις αγορές. Αλλά η πολιτική της ηγεσία δεν εφησυχάζει καθόλου, φοβούμενη «επανεισαγωγή» της κρίσης από τη βαλτωμένη σε ύφεση ευρωζώνη.

Πώς τεκμαίρεται από τη σύνθεση όλων αυτών ότι η κρίση στην ευρωζώνη βαίνει προς τη λήξη της, όπως επιμένει κυρίως η γερμανική πολιτική ηγεσία; 

Και από πού προκύπτει ότι οι καλές επιδόσεις της «γερμανικής ατμομηχανής»- όπως πάντα επαίρεται η καγκελαρία- σημαίνουν κάτι καλό για τους λοιπούς φτωχούς συγγενείς της Ευρωζώνης; 

Στην πραγματικότητα από πουθενά. Ίσα ίσα που η μικρή ανακωχή που σημειώνεται στις σχέσεις της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης με τις αγορές διακόπτεται από την ατμόσφαιρα νομισματικού και εμπορικού πολέμου που επικρατεί στις ισοτιμίες του ευρώ. Και η ΕΚΤ έχει ήδη κάψει αρκετά καύσιμα για να διακινδυνεύσει να το υπερασπίσει.

Το υπόβαθρο μιας ανακύκλωσης της κρίσης του ευρώ και διάχυσής της στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία είναι η ίδια η «θεραπεία» που έχει επιλεγεί για την αντιμετώπισή της. Η οδός της «δημοσιονομικής αρετής» που έχει επιβάλει η γερμανική, κυρίως, ηγεσία σημαίνει διαιώνιση της λιτότητας, καθίζηση των επενδυτικών δαπανών, εκτίναξη της ανεργίας σε ιστορικά ρεκόρ. 

Αυτά, με τη σειρά τους, σημαίνουν εδραίωση της ύφεσης ή της ασθενικής ανάπτυξης και καθήλωση της ζήτησης όχι μόνο των ευρωπαϊκών, αλλά και των κινεζικών ή αμερικανικών προϊόντων.

Άρα, αναμετάδοση της ύφεσης και σε πολλές εκτός Ε.Ε. χώρες και αγορές. 

Κι ακόμη δεν έχει εκτιμηθεί η υφεσιακή επίπτωση της εφαρμογής από την αρχή του έτους του γερμανικής έμπνευσης «δημοσιονομικού συμφώνου» που θα βάλει σχεδόν όλες τις χώρες της Ε.Ε. σε ένα ακόμη κύκλο περικοπών δαπανών.

Η «εξέγερση» των BRICS 

 
Οι ανεπτυγμένες χώρες που τα τελευταία χρόνια είναι αποδέκτες των παρενεργειών των αμερικανικών και ευρωπαϊκών κρίσεων δεν τις δέχονται πια αδιαμαρτύρητα. 

Η Ρωσία, για παράδειγμα, προεδρεύουσα φέτος στο G20, η σύνοδος κορυφής του οποίου θα γίνει τον προσεχή Σεπτέμβριο, προετοιμάζει ήδη στις υπουργικές συνόδους που ξεκινούν από τον μήνα αυτό να θέσει επί τάπητος το ζήτημα μιας «νέας αρχιτεκτονικής» στη διεθνή οικονομία που, προς το παρόν περιλαμβάνει τρεις άξονες: πρώτον, έναν νέο μηχανισμό διαχείρισης των κρατικών χρεών, δεύτερον, την αποδέσμευση πόρων για χρηματοδότηση των επενδύσεων, τρίτον, την αλλαγή της ποσόστωσης εκτός Ε.Ε. και ΗΠΑ χωρών, ιδιαίτερα των BRICS στο ΔΝΤ, που προς το παρόν τελεί υπό ευρωπαϊκή και αμερικανική κηδεμονία.

Το μήνυμα είναι σαφές: ο διεθνής καταμερισμός εργασίας στο καπιταλιστικό σύμπαν έχει αλλάξει, καιρός να αλλάξει και ο καταμερισμός ισχύος. 

Πολύ περισσότερο που χώρες όπως οι BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) ελέγχουν όχι μόνο ζωτικούς για τον παγκόσμιο καπιταλισμό πόρους, αλλά και μεγάλο μέρος του χρέους της Ε.Ε. και των ΗΠΑ.

Επομένως, η βεβαιότητα της γερμανικής ηγεσίας ότι έχει στη διάθεσή της μια σχεδόν αδιατάρακτη πορεία προς τις εκλογές του Σεπτεμβρίου και μια σχετικά ήρεμη ευρωπαϊκή «περιφέρεια» απειλείται με κλονισμό, και μάλιστα από πολλές πηγές: Από μια κλιμάκωση του νομισματικού πολέμου που θα επηρεάσουν αρνητικά τις εξαγωγές της, από μια υποτροπή της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, από μια διεύρυνση και επιμήκυνση της ύφεσης, από μια εκτροπή της αμερικανικής δημοσιονομικής κρίσης, από ένα μέτωπο πιέσεων των BRICS, ακόμη και από και μια βρετανική φυγή από την Ε.Ε.

Τούτων δοθέντων, προκύπτει το ερώτημα από πού αντλεί η ελληνική τρικομματική κυβέρνηση την αισιοδοξία ότι μπορεί εντός του έτους να δει «φως στην άκρη του τούνελ» κι ότι θα μένει μέχρι τέλους κάτω από τις προστατευτικές φτερούγες της καγκελαρίας.

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου 

Μεταφέρει το γερμανικό χρυσό πίσω στη Γερμανία η Bundesbank - 3.400 τόνοι!Φοβούνται πόλεμο

Με μια κίνηση που καταδεικνύει την σοβαρή ανησυχία της Γερμανίας για την εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομίας και ειδικότερα του παγκόσμιου χρέους, αλλά και της παγκόσμιας κατάστασης ασφάλειας ως απόρροια του χρέους, η γερμανική κεντρική τράπεζα Bundesbank σκοπεύει με συνοπτικές διαδικασίες να μεταφέρει όλο τον γερμανικό χρυσό που φυλάσσεται στο εξωτερικό πίσω στα γερμανικά θησαυροφυλάκια.

Όπως αναφέρει ο γερμανικός Τύπος σήμερα (Bild) τουλάχιστον 3.400 τόνοι χρυσού αξίας 150 δισ. € πρόκειται να μεταφερθούν πίσω στη Γερμανία από το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι όπου και φυλάσσονται.

Σχετική ανακοίνωση πρόκειται να κάνει σήμερα η Bundesbank εκπρόσωπος της οποίας ανέφερε πως ο χρυσός που θα μεταφερθεί πίσω στη Γερμανία πρόκειται να λιώσει για να ξαναγίνει σε μορφή ράβδων εξετάζοντας έτσι και την ποιότητά τουγια την οποία υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες.

Ο επίσημος λόγος για τη μεγάλη αυτή μετακίνηση του χρυσού πίσω στο Βερολίνο αποτέλεσε αναφορά της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Οικονομικού Ελέγχου σύμφωνα με την οποία ασκείται κριτική στην γερμανική κεντρική τράπεζα για την «κακοδιαχείριση» όπως αναφέρεται χαρακτηγρ4ιστικά των γερμανικών αποθεμάτων χρυσού που βρίσκονται στο εξωτερικό.

Ουσιαστικός λόγος όμως είναι η επερχόμενη οικονομική κρίση, κρίση για την οποία μίλησε πρόσφατα ο “guru” του αμερικανικού hedge fund, Hayman Capital Management, Kyle Bass, ο οποίος προέβλεψε «θερμή» κατάληξη της έκρηξης του παγκόσμιου χρέους με έναν μεγάλο πόλεμο: «Όλο αυτό θα τελειώσει με πόλεμο», δήλωσε ο Bass.

«Δεν ξέρω ποιος θα πολεμήσει ποιον αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος πως τα επόμενα χρόνια θα δούμε να ξεσπούν πόλεμοι και μάλιστα όχι μικροί», είπε σε ομιλία του σε συνέδριο.

Ο Bass στηρίζει την πρόβλεψη του στο γεγονός ότι το χρέος της πιστωτικής αγοράς έχει ανέλθει στο 340% του παγκόσμιου ΑΕΠ, επισημαίνοντας πως «ο κόσμος δεν είχε ζήσει ποτέ στο παρελθόν ειρηνικά με τέτοιο φορτίο και ειναι πρακτικά αδύνατον να συμβεί κάτι άλλο πέρα από πόλεμο. Ειδικά οι ΗΠΑ μπορεί να δουν μια θερμή σύγκρουση ως απόδραση από το αδιέξοδο του χρέους».

Ο ίδιος εξηγεί πως «Ορισμένες κοινωνίες δεν θα αντέξουν τις πιέσεις τη στιγμή που χρέος τρισεκατομμυρίων δολαρίων θα πρέπει να αναδιαρθρωθεί, επιφέροντας βαριές απώλειες σε εκατομμύρια επενδυτών. Αυτό αλλάζει μόνο με πόλεμο».

Ο γερμανικός χρυσός στο εξωτερικό (3396 τόνοι) περιέχεται σε ποσοστό 45% στην Ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ (US Federal Reserve) ένα άλλο ποσοστό της τάξης του 13% στην Τράπεζα της Αγγλίας (Bank of England), ένα 11% στην Τράπεζα της Γαλλίας (Banque de France) και το υπόλοιπο 31% διατηρείται στο κεντρικό κατάστημα της Bundesbank στην Φρανκφούρτη. Η αποστολή του χρυσού σε «συμμαχικές» χώρες είχε γίνει στα χρόνια του ψυχρού πολέμου εξαιτίας του επίφοβου κλίματος ασφάλειας.

Η απόφαση της Γερμανίας να ζητήσει το χρυσό της πίσω κυρίως από τις ΗΠΑ δεν πρόκειται να χαροποιήσει ιδιαίτερα την Ουάσιγκτον ούτε και θα στείλει καλό μήνυμα προς τις αγορές εκτιμούν αναλυτές.

Οι Γερμανοί θέλουν το χρυσό τους πίσω και θα τον πάρουν. Αλήθεια με τον ελληνικό χρυσό που βρίσκεται στο εξωτερικό τι γίνεται;

Η Κύπρος κάνει μεγάλες παραχωρήσεις για το σχέδιο διάσωσης

Η Κύπρος θέλει τη βοήθεια από το μηχανισμό στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά το τίμημα για τα δισεκατομμύρια της βοήθειας έκτακτης ανάγκης είναι υψηλό. Η χώρα θα χάσει ουσιαστικά την κυριαρχία της.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας στράφηκε σοβαρός προς τις κάμερες για να πει πόσο «επώδυνη απόφαση» ήταν, αλλά και να προσθέσει πως ήταν «απαραίτητο κακό». Ο Κύπριος πρόεδρος δεν έφερνε καλά νέα στο λαό του. Το μέγεθος του κακού, όμως, δεν έγινε αντιληπτό παρά μόνο όταν ο Χριστόφιας, στο τηλεοπτικό του διάγγελμα, στις αρχές Δεκεμβρίου, θύμισε στους θεατές τη σκοτεινότερη ώρα της χώρας του, την τουρκική εισβολή στη βόρεια Κύπρο το 1974.

Αν και η Κύπρος δεν πρόκειται να υποστεί την ίδια μοίρα, είναι ήδη σαφές ότι σε αντάλλαγμα για τα δισεκατομμύρια ευρώ στήριξης, η τρόικα, που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, θα αποκτήσει ουσιαστικά τον έλεγχο του μεσογειακού νησιού. Η κυπριακή κυβέρνηση και οι εκπρόσωποι της τρόικας διαπραγματεύονταν επί σχεδόν πέντε μήνες τους όρους του πακέτου στήριξης, αξίας τουλάχιστον 17,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι διαπραγματεύσεις απέδωσαν ένα σχέδιο Μνημονίου Συνεργασίας (MΣ) 30 σελίδων, με το οποίο η τρόικα υπαγορεύει στην Κύπρο ποια μέτρα θα πρέπει να λάβει τα ερχόμενα έτη, που αφορούν έως και τη μικρότερη λεπτομέρεια.

Βάσει της συμφωνίας, στο εξής δημόσιοι υπάλληλοι και πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένων των υπουργών, θα πετάνε στην τουριστική θέση όταν ταξιδεύουν στην Ευρώπη. Εξαιρούνται ο πρόεδρος της χώρας και ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου. Τα έξοδα των ταξιδιών στο εξωτερικό θα περικοπούν. Το προνόμιο των ανώτερων γραφειοκρατών να αγοράζουν αυτοκίνητα χωρίς δασμούς θα καταργηθεί. Και οι μισθοί των δημόσιων υπαλλήλων και των νομοθετών θα παγώσουν μέχρι το 2016.

Για όλα φταίνε οι τράπεζες

Όταν οι εκπρόσωποι της τρόικας καταστρώνουν με απόλυτη σχολαστικότητα την επιβολή κανόνων, καμία λεπτομέρεια δεν είναι υπερβολικά ασήμαντη για αυτούς. Για παράδειγμα, έχουν προκαθορίσει το καινούριο ωράριο λειτουργίας των κυβερνητικών γραφείων. Στο εξής, θα ανοίγουν ακριβώς στις 8 π.μ. Από 1^ηΣεπτεμβρίου 2013, οι δημόσιοι υπάλληλοι και άλλοι κυβερνητικοί λειτουργοί θα εργάζονται βάσει ενός καθορισμένου προγράμματος ελαστικού ωραρίου. Σύμφωνα με το MΣ, «37 1/2 ώρες την εβδομάδα, 7 1/2 ώρες την ημέρα».

Οι ευρωσωτήρες εξέτασαν επίσης τα κρατικά έσοδα. Ο φόρος στον καπνό θα αυξηθεί δραστικά από 60 σε 150 ευρώ ανά κιλό, ενώ ο φόρος μπίρας θα αυξηθεί σε 6 ευρώ ανά βαθμό οινοπνεύματος και εκατόλιτρο. Η τρόικα επίσης θεωρεί ότι μια φορολογική αύξηση 7 λεπτών το λίτρο είναι κατάλληλη για τη βενζίνη και το ντίζελ.

Οι πολίτες θα πληγούν ιδιαίτερα βαριά από την προγραμματισμένη αύξηση 2% του φόρου προστιθεμένης αξίας, που φθάνει πλέον το 19%. Η τρόικα απαιτεί επίσης περικοπές στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και μείωση των συντάξεων.

Ο Χριστόφιας δεν άφησε καμία αμφιβολία ως προς τους υπαίτιους της καταστροφής λέγοντας: «Είναι αλήθεια ότι οι αποφάσεις των τραπεζικών στελεχών και ο άθλιος έλεγχος της Κυπριακής Κεντρικής Τράπεζας κόστισαν δισεκατομμύρια ευρώ στην Κύπρο». Το ποσό του πακέτου στήριξης αντιστοιχεί σχεδόν σε ολόκληρη την ετήσια οικονομική παραγωγή της χώρας. Σύμφωνα με το σχέδιο της τρόικας, ως το 2016 ο εθνικός προϋπολογισμός της Κύπρου θα εκκαθαριστεί επαρκώς ώστε η χώρα να μπορεί ενδεχομένως να αποφύγει νέο χρέος.

Οι πιστωτές θα υποστούν πρώτοι τις απώλειες

Οι κυπριακές τράπεζες αναμένεται να συμβάλουν επίσης. Οι θεσμοί που έχουν χτυπηθεί από την κρίση δεν θα υποστηρίζονται πλέον μόνο από τις ενισχύσεις σε μετρητά του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης. Αυτή τη φορά θα πληρώσουν και οι πιστωτές των τραπεζών. «Με στόχο να μειωθεί το κόστος για τους φορολογούμενους, οι μέτοχοι των τραπεζών και οι μικροομολογιούχοι θα υποστούν απώλειες προτού ληφθούν μέτρα για την ενίσχυση του κράτους», γράφει το ΜΣ. Αυτό σημαίνει ότι οι πιστωτές των κυπριακών τραπεζών δεν θα μπορούν να αποσύρουν τα χρήματά τους. Αντ’ αυτού, οι αξιώσεις τους θα μετατρέπονται σε μετοχές τραπεζών.

Με αυτό το βήμα η τρόικα θέλησε να αποφύγει κάποια πιθανή αμηχανία. Σημαντικά ρωσικά κεφαλαία βρίσκονται σε κυπριακές τράπεζες, μερικά από αυτά πιθανώς αμφίβολης προέλευσης. Θα ήταν δύσκολο να εξηγηθεί στους ευρωπαίους γιατί οι φόροι του χρησιμοποιούνται για να διασώσουν μερικούς πλούσιους ολιγάρχες. Τώρα οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν επενδύσει τον πλούτο τους σε γιοτ, αυτοκίνητα και λέσχες ποδοσφαίρου θα μετατραπούν αναγκαστικά σε ιδιοκτήτες τραπεζών.

Συγχρόνως η Κύπρος θα πρέπει να ανοικοδομήσει τον οικονομικό τομέα της τα ερχόμενα χρόνια, βελτιώνοντας δραστικά τους κανονισμούς της και εντείνοντας την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρημάτων και της φοροδιαφυγής.

Αλλά  ο πρόεδρος δεν είχε πρόθεση να τελειώσει το διάγγελμά του χωρίς να προσφέρει στους συμπατριώτες του Κύπριους τουλάχιστον λίγες κουβέντες παρηγοριάς και ελπίδας. Μετά την τουρκική εισβολή, είπε, η χώρα ανοικοδομήθηκε. Και σήμερα, πρόσθεσε, η Κύπρος μπορεί να ελπίζει σε ένα νέο «οικονομικό θαύμα».

Aπό το Spiegel International Online

To παρακράτος πήρε τα καλάσνικοφ;

"Ενοιωσα σοκ τον Φεβρουάριο του 1958 με τις εκλογές που ανέδειξαν την ΕΔΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση, με 24%...Αμέσως μετά τις εκλογές με επισκέφθηκαν στο γραφείο μου ο συνταγματάρχης Παπαδόπουλος και ο αντισυνταγματάρχης Μπαλόπουλος, οι οποίοι ανησυχούσαν κι εκείνοι. Κύριο θέμα της επισκέψεώς τους ήταν το πως βλέπω την κατάσταση να εξελίσσεται μετά από αυτό το αναπάντεχο εκλογικό αποτέλεσμα. Τους απάντησα ότι οι κομουνιστές δεν είναι ένας πολιτικός χώρος ο οποίος παίζει το παιχνίδι στη βάση των γνησίων δημοκρατικών θεσμών. Είναι ένα επαναστατικό κόμμα το οποίο μόλις καταλάβει ότι μπορεί να πάρει την εξουσία, θα το πράξει με τον τρόπο που ξέρει, δηλαδή με επανάσταση, με σφαγές και τέτοια." (Συνέντευξη στον γράφοντα του Αντώνη Σκαρμαλιοράκη, στενού συνεργάτη του Γ. Παπαδόπουλου, αρχηγού της χούντας)

Σε όσους έχουν μελετήσει ελάχιστα την πρόσφατη ελληνική ιστορία, είναι γνωστό ότι οι εκλογές του 1958 αποτέλεσαν σημείο καμπής στην ισχυροποίηση του μετεμφυλιακού παρακράτους και την συγκρότηση των μηχανισμών που οδήγησαν στην δικτατορία της 21ης Απριλίου. Εκμεταλλευόμενη την βαθιά κρίση του κεντρώου κόμματος των Φιλελευθέρων του Γ. Παπανδρέου, η αριστερά ξεπερνάει το φράγμα του 20%, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η συνέχεια είναι λίγο πού γνωστή: εκλογές “βίας και νοθείας” το 1961, δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη 2 χρόνια αργότερα και πολιτική ανωμαλία, δικτατορία το 1967 και προδοσία της Κύπρου το '74.

Διάολε,δεν θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Σίγουρα δεν υπάρχει το φανατισμένο αντικομουνιστικό στρατόπεδο της εποχής, αλλά είναι εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ με τις βίαιες συνιστώσες του,η απειλή της ανατροπής του συστήματος και του χάους που θα προκαλούσε μια πιθανή εκλογή του, με την κατάρρευση της οικονομίας, την έξοδο από το ευρώ κλπ.Και την ίδια μέρα που ο Τσίπρας ταξιδεύει στο Βερολίνο σε μια προσπάθεια να αλλάξει την εικόνα, που έχει μεγεθυνθεί από τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, δύο καλάσνικοφ τού κλέβουν την παράσταση.

Σύμπτωση;Θα μάθουμε, ίσως, την απάντηση όταν θα είναι πολύ αργά.Σχετίζονται οι πυροβολισμοί στα γραφεία της ΝΔ με τα γκαζάκια στα σπίτια των δημοσιογράφων ή με την ακόμη πιο άνανδρη απόπειρα εμπρησμού στο σπίτι του αδελφού Kεδίκογλου; Τουλάχιστον η επίθεση στα γραφεία της ΝΔ κάνει μπαμ για παρακράτος,ανεξάρτητα αν κάποια οργάνωση-σφραγίδα αναλάβει την ευθύνη.

Αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι η ΝΔ είναι εκείνη που κινεί τα παρακρατικά νήματα. Οπως άλλωστε δεν ήταν η κυβέρνηση Καραμανλή πίσω από την δολοφονία του Λαμπράκη από τους παρακρατικούς της Θεσσαλονίκης ή την 21η Απριλίου. Υπάρχουν όμως σήμερα σημάδια ότι δημιουργούνται υπόγειοι μηχανισμοί: κινήσεις ακροδεξιών μέσα στην αστυνομία και τον στρατό, με πολιτική πλέον κάλυψη από την Χρυσή Αυγή, δημιουργία κλίματος “νόμου και τάξης”, δημοσιεύματα για πραξικοπήματα που δεν έγιναν και ανοικτή δράση παρακρατικών ομάδων. Οπως αυτή που επιτέθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Καβάλα στον Τούρκο Γενικό Πρόξενο, χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός εισαγγελέως.

Το βέβαιο είναι ότι η τεχνητή όξυνση του πολιτικού κλίματος με τις βίλες Αμαλίες και η προσπάθεια ταύτισης του ΣΥΡΙΖΑ, με τις όποιες αδυναμίες του, με τις μολότοφ, την βία και την δράση αναρχικών, εξτρεμιστικών ομάδων δημιουργεί το κατάλληλο έδαφος ώστε ενέργειες όπως η επίθεση εναντίον των γραφείων της ΝΔ να αποκτούν πολιτικό βάρος και να έχουν πολιτικό αποτέλεσμα.

Εδώ έφτασαν στο σημείο, οι αθεόφοβοι, για να μην βελτιωθεί η εικόνα του αιμοβόρου ΣΥΡΙΖΑ, να πιέζουν αφόρητα τον αρχιεπίσκοπο να μην πάρει μέρος σε συνέδριο της Θεολογικής Σχολής(!) για την εκκλησία, την αριστερά και την κοινωνική αλληλεγγύη. Αυτό είναι το πολύ χονδρό παιχνίδι που παίζεται στα κάθε είδους παρασκήνια. Η ΝΔ έχει βαρύτατες ευθύνες για το κλίμα που δημιουργείται και συγχρόνως παίζει με την φωτιά.

Το λάθος της κυβέρνησης Καραμανλή το 1958, είναι ότι πίστεψε πως η δράση των παρακρατικών βοηθούσε  στην αντιμετώπιση της ΕΔΑ και γι αυτό την ανέχθηκε. Αν είχε χειριστεί την αξιωματική αντιπολίτευση σεβόμενη τους κανόνες του παιχνιδιού, όπως σε όλα τα δημοκρατικά κράτη, η συντηρητική παράταξη δεν θα πλήρωνε πολιτικά πρώτη την δράση των παρακρατικών, όπως έγινε μετά την δολοφονία Λαμπράκη,με την ήττα της στις εκλογές του 1963 και την αποχώρηση του Καραμανλή από την χώρα. Και ίσως το κυριότερο, ως χώρα δεν θα πληρώναμε πολλά από τα γραμμάτια της ιστορίας που πληρώνουμε σήμερα.

Του Στέλιου Κούλογλου

Wall Street Journal:Η ελληνική φορολογική παράνοια

«Ελληνική φορολογική παράνοια. Η Αθήνα προσπαθεί να καταστήσει την οικονομία της λιγότερο ανταγωνιστική» είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της Wall Street Journal για το νέο φορολογικό, το οποίο, όπως τονίζει η αμερικανική εφημερίδα, θα φέρει μεγαλύτερη ύφεση, και ανεργία στην χώρα, τα ακριβώς δηλαδή αντίθετα αποτελέσματα από την πολυδιαφημιζόμενη ανάπτυξη.

Μπορεί μία χώρα να οδηγηθεί η ίδια μέσω των φόρων της στην οικονομική λήθη; Ένας εξωτερικός παρατηρητής θα μπορούσε κάλλιστα να συμπεράνει ότι η Ελλάδα διεξάγει ένα πείραμα για να δει αν όντως μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο», σχολιάζει το δημοσίευμα με έντονα επικριτικό τόνο.
 
Σύμφωνα με τη WSJ, ο νέος «τιμωρητικός», όπως χαρακτηρίζεται, φορολογικός κώδικας θα οδηγήσει σε περαιτέρω συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας και χαμηλότερα κρατικά έσοδα.
 
«Το χρέος της Ελλάδας έχει αυξηθεί στο 170% του ΑΕΠ από το 120% που ίσχυε όταν παρενέβη πρώτη φορά η ΕΕ. Σήμερα, οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας και το ΔΝΤ κατέχουν σχεδόν όλο το χρέος της χώρας», επισημαίνει η WSJ και συνεχίζει:
 
«Είναι κατανοητό ότι οι συγκεκριμένοι πιστωτές αναμένουν και επιθυμούν να πληρωθούν. Έχουν άλλωστε επανειλημμένως χαλαρώσει τους όρους αποπληρωμής και τα επιτόκια των εν λόγω δανείων»,.
 
«Η επιμονή τους ωστόσο για την επιβολή υψηλότερων φόρων δεν θα αυξήσει τις πιθανότητες να ξαναπάρουν τα λεφτά τους», υποστηρίζει χαρακτηριστικά η αμερικανική εφημερίδα, υπογραμμίζοντας ότι «η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται επί πέντε συναπτά έτη».
 
«Η Αθήνα υποστηρίζει ότι οι νέοι φόροι θα φέρουν φέτος έσοδα ύψους 2,3 δισ. ευρώ. Στοίχημα ότι αυτά τα τελευταία μέτρα, όπως και οι προηγούμενοι «γύροι» υψηλών φόρων, θα πέσουν έξω», υποστηρίζει η WSJ.
 
«Την ίδια ώρα», τονίζει, «οι γείτονες της Ελλάδας φαίνεται ότι κατανοούν τα οφέλη της χαμηλότερης φορολόγησης: στη Βουλγαρία, η οποία αναμένει ανάπτυξη 1,5% εφέτος ο φόρος επιχειρήσεων ανέρχεται στο 10% και φυσικών προσώπων πάλι στο 10%, ενώ στην Τουρκία ο φόρος εισοδήματος επιχειρήσεων φθάνει το 20%, με την ανάπτυξη να αναμένεται να ανέλθει γύρω στο 4% εφέτος».
 
«Ακούμε συνέχεια ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει την οικονομία της περισσότερο ανταγωνιστική- πράγμα που είναι αληθές», γράφει η WSJ. «Δεν θα το κατορθώσει ωστόσο κάνοντας τον φορολογικό της κώδικα ακόμα πιο τιμωρητικό».
 
Ποια είναι η λύση; «Η Ελλάδα πρέπει να εξέλθει από την παγίδα λιτότητας ΕΕ και ΔΝΤ, και ένας τρόπος για να το κατορθώσει θα ήταν με την εφαρμογή ενιαίου φόρου (flat tax). Ο δρόμος που ακολουθεί σήμερα μόνο σε μεγαλύτερα δεινά οδηγεί».

Τι άλλαξε στο Αιγαίο τα χρόνια του ΔΝΤ; 2009, εμπλοκές 237! 2012: ΜΙΑ!

Το ΔΝΤ έκοψε και τις αερομαχίες στο Αιγαίο; Όχι μόνο αυτό αλλά έχει παίξει και αυτό βασικό ρόλο στην τουλάχιστον “περίεργη ηρεμία” πο επικρατεί στο Αιγαίο, τουλάχιστον σε επίπεδο αριθμών.

Τα επίσημα αριθμητικά στοιχεία του ΓΕΕΘΑ αποδεικνύουν ότι όσο η οικονομική κρίση στην Ελλάδα “φούντωνε”, τόσο οι “αγριάδες” στον εναέριο χώρο του Αιγαίου μειώνονταν για να φθάσουμε στο εκπληκτικό στατιστικό στοιχείο: ολόκληρο το 2012 ,σημειώθηκε μία εμπλοκή στο Αιγαίο,μεταξύ ελληνικού και τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους! Τι πραγματικά συμβαίνει;

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 2009 ΕΩΣ ΤΟ 2012

Η πρώτη “καχύποπτη” και ίσως εύκολη εξήγηση είναι ότι … η τρόϊκα “έκοψε” τις αναχαιτίσεις. Εμμέσως το έχει πράξει βεβαίως ,αφού οι περικοπές που έχουν επιβληθεί στις Ένοπλες Δυνάμεις και συνεπώς και στην Πολεμική Αεροπορία είναι τραγικές. Και οι περικοπές αφορούν ακόμη και στα καύσιμα των μαχητικών αεροσκαφών. Επιπλέον υπάρχει πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα διαθεσιμότητας μαχητικών αεροσκαφών και απόδειξη αυτής της αλήθειας είναι ότι στο ΓΕΑ,μόνο …σαμπάνιες δεν άνοιξαν από την απόφαση του ΚΥΣΕΑ να παραγγελθούν -επιτέλους- ανταλλακτικά για αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.

Έχουμε σταματήσει τις αναχαιτίσεις; “Κατηγορηματικά όχι¨, λένε από την Πολεμική Αεροπορία, ωστόσο παραδέχονται ότι οι εποχές που οι διοικητές απογείωναν το ένα μετά το άλλο τα μαχητικά αεροσκάφη για να τα στείλουν στο Αιγαίο έχουν περάσει. Λέει έμπειρο στέλεχος της Πολεμικής Αεροπορίας : “Πριν την κρίση ,όταν τα ραντάρ μας “έπιαναν” ένα σχηματισμό οκτώ τουρκικών αεροσκαφών ,δεν υπήρχε περίπτωση να μην στέλναμε τουλάχιστον τον ίδιο αριθμό αεροσκαφών. Τώρα μπορεί να πάνε και λιγότερα, τα οποία έχουν ως κύρια αποστολή τους την αναχαίτιση των οπλισμένων τουρκικών αεροσκαφών κι όχι των άοπλων”. Είναι κι αυτό μια έκπτωση βέβαια, κακά τα ψέμματα.

Από την άλλη δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η μείωση όλων των “δεικτών προκλητικότητας” των Τούρκων που από το 1974 , έχουμε μάθει να παρακολουθούμε. Εκτός από τις παραβάσεις κανόνων εναέριας κυκλοφορίας, που παραμένουν σχετικά σταθεροί, όλοι οι άλλοι αριθμοί,παραβιάσεις, συνολικός αριθμός αεροσκαφών, αριθμός οπλισμένων αεροσκαφών ,υπερπτήσεις και φυσικά οι εμπλοκές όπως είπαμε παρουσιάζουν από το 2009 διαρκή και σημαντική πτώση. Οι αριθμοί στους πίνακες που δημοσιεύουμε είναι νομίζουμε ενδεικτικοί.

Γιατί οι Τούρκοι έχουν μειώσει τη παρουσία τους στο Αιγαίο;

“Αυτό που τους ενδιαφέρει πια είναι να έχουν καθημερινή παρουσία στη καρδιά του Αιγαίου. Να “εθιστούν” άπαντες -και ειδικά στο ΝΑΤΟ που έχει διαρκή εικόνα Αιγαίου, ότι το να πετάνε τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη στο Αιγαίο,χωρίς να έχουν καταθέσει σχέδια πτήσης, είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό. Το θέμα είναι να μην …εθιστούμε κι εμείς στην Ελλάδα”, επισημαίνει με νόημα υψηλόβαθμος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας.

Το εντυπωσιακό στατιστικό της …μίας εμπλοκής μέσα στο 2012 ,δείχνει και κάτι άλλο σημαντικό, που επιβεβαιώνει την άποψη του αεροπόρου. Οι Τούρκοι πλέον δεν αντιδρούν στην παρουσία ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών. Ακόμη κι όταν τους πλησιάζουν για αναγνώριση ,οι Τούρκοι συνεχίζουν να πετούν “ευθεία-οριζοντία”, χωρίς να κάνουν κάποιο ελιγμό αποφυγής ή κάποια επιθετική κίνηση που  θα οδηγούσε την διαδικασία αναγνώρισης-αναχαίτισης σε εμπλοκή, δηλαδή σε σκληρή αερομαχία.

Η Τουρκία του Ερντογάν έχει βρει άλλους τρόπους για να πιέζει και να διεκδικεί. Το ζούμε κάθε μέρα στη Θράκη. Προσφάτως διαπιστώνουμε και τη διαρκή οικονομική και όχι μόνο διείσδυση των Τούρκων. Η ιστορία με τις πωλήσεις μαρινων τις οποίες η κυβέρνηση αρνείται και να ανακοινώσει είναι ενδεικτική του τι συμβαίνει και τι έλλειμμα αντιστάσεων υπάρχει στην Αθήνα.

Η τουρκική στρατιωτική μηχανή εξοπλίζεται μεθοδικά εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή την επιλογή το καθεστώς Ερντογάν την έχει πάντα ,έστω κι αν δεν την επιδεικνύει καθημερινά στο Αιγαίο.

Ανεκδοτο - Το κανό

Είναι ένας τύπος που νοικιάζει κανό σε παραλίες και κάθετε και βλέπει τους πελάτες του.

Σε κάποια φάση πέρνει τον τηλεβόα και λέει:
- Ο 99 ο χρόνος σου έχει τελειώσει, παρακαλώ βγες έξω.

Μετά από 10 λεπτά ξαναλέει:
- Ο 99 είσαι 10 λεπτά παραπάνω μέσα, βγές γιατί θα στα χρεώσω.

Μετά από 20 λεπτά:
- Ο 99 είσαι ήδη 20 λεπτά παραπάνω μέσα. Να ξέρεις οτι σε έχω χρεώσει διπλά.

Ο πιτσιρικάς που δούλευε στον τύπο του λέει με απορία:
- Μα αφεντικό για ποιόν 99 λες αφού κανό έχουμε μέχρι το 74.

Τότε ο τύπος πέρνει τρομοκρατημένος τον τηλεβόα και λέει:
- Ο 66 ζεις;

Καρλ Μαρξ, Το κεφάλαιο - ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

Επομένως ο μηχανισμός της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής φροντίζει να μη συνοδεύεται η απόλυτη αύξηση του κεφαλαίου από αντίστοιχη αύξηση της γενικής ζήτησης εργασίας. Και αυτό ο απολογητής το ονομάζει αντιστάθμισμα για τη δυστυχία, τα βάσανα και τον πιθανό αφανισμό των εκτοπισμένων εργατών στη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, που τους πετάει στις γραμμές του βιομηχανικού εφεδρικού στρατού! 
Η ζήτηση εργασίας δεν είναι ταυτόσημη με την αύξηση του κεφαλαίου, η προσφορά εργασίας δεν είναι ταυτόσημη με την αύξηση της εργατικής τάξης, έτσι που να αλληλοεπηρεάζονται εδώ δυο ανεξάρτητες η μία από την άλλη δυνάμεις. Les dés sont pipes [τα ζάρια είναι πειραγμένα]. 
Το κεφάλαιο ενεργεί ταυτόχρονα και προς τις δύο κατευθύνσεις 
Αν συσσώρευσή του αυξάνει από τη μια μεριά τη ζήτηση εργασίας, από την άλλη αυξάνει την προσφορά εργατών με την «ελευθέρωσή» τους, ενώ ταυτόχρονα η πίεση των ανέργων εξαναγκάζει τους εργαζόμενους να κινητοποιούν περισσότερη εργασία, δηλαδή ώς ένα βαθμό κάνει την προσφορά εργασίας ανεξάρτητη από την προσφορά εργατών. 
Η κίνηση του νόμου ζήτησης και προσφοράς της εργασίας πάνω σ’ αυτή τη βάση ολοκληρώνει τη δεσποτεία του κεφαλαίου. 
Γι’ αυτό, μόλις οι εργάτες ανακαλύψουν το μυστικό του πώς συμβαίνει ώστε, όσο περισσότερο εργάζονται, όσο περισσότερο ξένο πλούτο παράγουν και όσο περισσότερο αυξάνει η παραγωγική δύναμη της εργασίας τους, τόσο πιο επισφαλής να γίνεται γι’ αυτούς ακόμα και η λειτουργία τους σαν μέσο αξιοποίησης του κεφαλαίου· μόλις ανακαλύψουν πως ο βαθμός εντατικότητας του συναγωνισμού μεταξύ τους εξαρτάται ολότελα από την πίεση του σχετικού υπερπληθυσμού· επομένως, μόλις επιχειρήσουν με τα εργατικά σωματεία κ.λπ. να οργανώσουν μια σχεδιασμένη συνεργασία εργαζομένων και ανέργων για να σπάσουν ή να εξασθενίσουν τις καταστρεπτικές για την τάξη τους συνέπειες αυτού του φυσικού νόμου της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής – βάζουν τις φωνές το κεφάλαιο και ο συκοφάντης οικονομολόγος του για καταπάτηση του «αιώνιου» και σαν να λέμε «ιερού» νόμου της ζήτησης και της προσφοράς. 

Γιατί κάθε αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους άνεργους διαταράζει το «καθαρό» παιχνίδι αυτού του νόμου. Ενώ από την άλλη, λ.χ. στις αποικίες, μόλις δυσμενείς συνθήκες αρχίζουν και παρεμποδίζουν τη δημιουργία του βιομηχανικού εφεδρικού στρατού και μαζί του την απόλυτη εξάρτηση της εργατικής τάξης από την τάξη των κεφαλαιοκρατών, εξεγείρεται το κεφάλαιο μαζί με τον ξεφτισμένο Σάντσο Πάντσα του ενάντια στον «ιερό» νόμο της ζήτησης και προσφοράς, και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με βίαια μέσα.

Καρλ Μαρξ, Το κεφάλαιο

Ευτυχείτε!!!

Είσαι γυναίκα. Περπατάς στο δρόμο. Σε βιάζουν. Πηγαίνεις στο νοσοκομείο. Βλέπεις ότι ο γιατρός είναι ο βιαστής σου. Κάθεσαι να σ’ εξετάσει; Ε, δεν κάθεσαι!

Είσαι άντρας. Περπατάς στο δρόμο. Σε ληστεύουν. Πηγαίνεις στο αστυνομικό τμήμα να κάνεις δήλωση. Βλέπεις ότι ο αστυνομικός είναι ο ληστής σου. Κάθεσαι; Ε δεν κάθεσαι.

Ε, λοιπόν, εμείς καθίσαμε και στις δύο περιπτώσεις. Στον βιαστή μας καθίσαμε να μας εξετάσει, κι εκείνος υπέγραψε μια ιατροδικαστική έκθεση που λέει ότι όχι μόνο δεν υπάρχουν σημάδια βιασμού αλλά ότι είμαστε και ξεχειλωμένες από παντού, τουτέστιν πόρνες λιμανίσιες από τα γεννοφάσκια μας.

Και στον αστυνομικό μας καθίσαμε να καταγγείλουμε τη ληστεία και εκείνος μας έβαλε στο κρατητήριο για να μάθουμε να μην κάνουμε ψευδείς καταγγελίες. Να μη βλέπουμε φανταστικούς ληστές. Να μη διασπείρουμε αμφιβολίες διά την ασφάλεια των δρόμων.

38 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας βιάζουν, μας ληστεύουν, μας φυλακίζουν, μας κοροϊδεύουν, αλλά εμείς εκεί! Την ψήφο μας και την εμπιστοσύνη μας στους βιαστές και τους ληστές μας.

38 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιοι επιχειρηματίες, τα ίδια κυκλώματα, οι ίδιοι πολιτικοί, κάνουν κομπίνες, συμμετέχουν σε σκάνδαλα, βγάζουν αφορολόγητα χρήματα στο εξωτερικό, κλέβουν τα λεφτά που αποταμιεύαμε για τις συντάξεις μας, αλλά εμείς εκεί! Την ψήφο μας και την εμπιστοσύνη μας στους διαπλεκόμενους και τους διεφθαρμένους.

38 χρόνια η ίδια πολιτική μαφία δημιουργεί ελλείμματα στον προϋπολογισμό, μας ανεβάζει στο τεντωμένο σχοινί του ευρώ για να αυγατίσουν τα κέρδη τους οι συγγενείς τους δίχως να υπάρχει δίχτυ ασφαλείας για εμάς τους υπόλοιπους, μας χώνει σε Μνημόνια, ξεπουλάει τις ζωές μας, αλλά εμείς εκεί! Την ψήφο μας και την εμπιστοσύνη μας στους απατεώνες και άχρηστους.

38 χρόνια οι ίδιοι αχαΐρευτοι επαγγελματίες πολιτικοί που κατέστρεψαν το Δημόσιο ταΐζοντάς το με ψηφοφόρους τους και κάνοντάς το τόσο χοντρό ώστε να μη μπορεί να κινηθεί ούτε μισό μέτρο, μας υπόσχονται ότι θα δημιουργήσουν ένα παραγωγικό Δημόσιο με αξιοκρατία και θα επανιδρύσουν το κράτος, αλλά εμείς εκεί! Την ψήφο μας και την εμπιστοσύνη μας σε αυτούς που μας φτύνουν κατάμουτρα και γελάνε μαζί μας.

38 χρόνια οι ίδιοι πανηγυρτζήδες αρκουδιάρηδες που δε φρόντισαν να δημιουργήσουν αξιοπρεπείς δημόσιους τομείς Υγείας και Παιδείας, αφήνοντας τα νοσοκομεία να υπολειτουργούν, τα σχολεία να στέλνουν τους μαθητές στα φροντιστήρια και τα πανεπιστήμια να λειτουργούν ως παιδικές χαρές ενηλίκων, υπόσχονται τώρα τη σωτηρία μέσω «επενδυτών» που θα πρέπει να τους χρυσοπληρώσουμε, αλλά εμείς εκεί! Την ψήφο μας και την εμπιστοσύνη μας σε αυτούς που έμαθαν στην Ελλάδα να τρώει τα παιδιά της ή να τα δαγκώνει στο λαιμό, όπως άδει και η αοιδός.

38 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι που μ’ ετούτα και μ’ εκείνα τους μας έριξαν στα σκατά που κολυμπάμε σήμερα, δηλώνουν οι ικανότεροι σωτήρες μας, αλλά εμείς εκεί! Την ψήφο μας και την εμπιστοσύνη μας στους ίδιους που μας στέλνουν στην αυτοκτονία, στους ίδιους που μας άφησαν δίχως τροφή, δουλειά και φάρμακα, στους ίδιους που διαλύουν την κοινωνία.

38 χρόνια! Μεγαλώσαμε, αλλά μυαλό δε βάλαμε. Ε, λοιπόν, τι άλλο να πει κανείς, παρά να τα εκατοστήσουμε! Αυτό το ιδιότυπο απαρτχάιντ, ψήφο – ψήφο, εκλογές μ’ εκλογές το χτίσαμε. Με τα χεράκια μας. Και τώρα, με τα ίδια χεράκια βγάζουμε και τα ματάκια μας.

Διότι, λέει, φοβόμαστε, έχουμε ανασφάλειες κι ένα μεγάλο ερώτημα: «Άντε και το γκρεμίσαμε αυτό το σάπιο σύστημα, μετά; Τι θα κάνουμε μετά;». Έλα ντε, μήπως μάθαμε να ζούμε σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι; Μήπως μάθαμε να ζούμε δίχως Εφιάλτες, κομματικούς νταβατζήδες και υπερεκτιμημένους αγύρτες που τους βαφτίσαμε εθνοσωτήρες; Δίκιο έχουν οι ανασφαλείς. Η ελευθερία τρομάζει.

Aπο τον Καρτέσιο

Πώς σιχάθηκα την μαγειρική

Εν αρχή ην η κ.Βέφα Αλεξιάδου. Με τα δακτυλίδια, τα βραχιόλια της, την πούδρα της, τα «άκια» της…Αλατάκι, πιπεράκι, βουτυράκι., κρεμμυδάκι. Εκτός από το ραπανάκι που το έλεγε «ραπάνι»! Ανεξήγητο! 

Την κ. Βέφα κάποτε την βαρέθηκα. Ανθρώπινο (και την γιαγιά μου κάποτε βαρέθηκα να την ακούω). Άλλωστε ο Ηλίας  Μαμαλάκης μου έταξε περισσότερα. Και γεύσεις και μαγειρικές και ταξίδια. Κι ήταν ο άτιμος λιχούδης κι έμοιαζε ότι μπορεί να με τρατάρει μπουκιά και μέσα από την οθόνη. Περίμενα τον μεζέ του σαν σκύλος. Έτρεχαν τα σάλια του Ηλία έτρεχαν και τα δικά μου. Πήρα κιλά με τον Ηλία. Με το που τελείωνε η εκπομπή άνοιγα ψυγείο. Πού σε πονεί και πού σε κόφτει! Και νάταν μόνο αυτή η υπερβολή, στην οποία με καθοδήγησε ο Ηλίας! Όλη η χώρα αλαλιάστηκε. Γέμισε η TV μάγειρες και κατσαρόλες. Ριπές έπεφταν από παντού. Από το πρωί χτύπαγαν τεντζερέδες. Μόνο οι Ειδήσεις αντιστάθηκαν. Λεμονόπιτα στον ANTENA, ριζότο με κολοκύθα στο MEGA, κοκκινιστό με μύρτιλα στο ALTER, αρνάκι του αμπελουργού στην ΕΡΤ και στον ALPHA καλούσαν ο ένας τον άλλον στα σπίτια κι έβλεπες ξεκάθαρα την σύγχυση στην οποία είχε οδηγηθεί το έθνος από τα εντατικά μαθήματα μαγειρικής. Τι να σου κάνουν και οι νοικοκυρές; Τάπαιξαν! Γκώσαμε στα τρία χρώματα της πιπεριάς….Το κακό είχε γίνει.

Δεν στέριωνες πλέον νορμάλ φαγάκι! Και δώστου φραγκόσυκα στο κοκκινιστό και ρόκα και παρμεζάνα…Μα ήταν τα χρόνια της υπερβολής. Η κουζίνα δεν θ΄αποτελούσε εξαίρεση. Φάγαμε ξιπασμένες μαλακίες με την σέσουλα! Πώς δεν κάψαμε τα στομάχια μας!...Κοκορέτσι με φραγκοστάφυλο τυλιγμένο σε έντερα ελέφαντα Φιλιππίνων και συνοδευμένα από τραχανά Ορεινής Ζαρουχλίτσας με εσάνς από Περουβιανό θυμάρι. Νάχουμε να λέμε στις επόμενες γενιές! Και στα σπίτια όλα έπρεπε να μαγειρεύονται σε διαιτητική εκδοχή. 

Ο μουσακάς με ψητές μελιτζάνες και ο κιμάς από στήθος γαλοπούλας. Αναρωτιόσουν…Πάμε καλά; Δεν πηγαίναμε! Και πάνω στο ντελίριο της μαγειρικής υπερβολής ήρθαν και οι διαγωνισμοί για μεγάλους και για παιδιά. Και γνωριστήκαμε με τον Σκαρμούτσο και τα τατουάζ του. Κι έγινε κι αυτό κανόνας στην τέχνη της κουζίνας. Χτύπησαν τατουάζ και οι γριές στα χωριά! Τι φύλλο να πλάσεις χωρίς τατουάζ δράκου στα χέρια; Πώς να εγγραφείς σε σχολή να μαθητεύσεις μαγειρική τέχνη χωρίς τατουάζ αετού; Με την ευκαιρία να τιμήσω μια εκπομπή που διεσώθη από τον σωρό και προσωπικά την λάτρεψα. Food and the City με τον Βασίλη Καλλίδη. Το σωστό να λέγετε (κι ας μην τον γνωρίζω).

Κι ήρθαν τα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Έλεγα θα κοπάσει ο οίστρος. Θα ξενοιάσουμε. Αμ δε! Πλέον παρέα με τον πόνο μας έχουμε και την οικονομική κουζίνα! Νομίζουν ότι συμπαρίστανται στο δράμα και κοστολογούν την κάθε μπουκιά. Άλλη έννοια δεν είχε ο φτωχός….Να ξέρει πόσο στοιχίζει η μπουκιά πρασόρυζο. Και δώστου βότανα να κάνουμε κεφάλι. Και θυμάρι και λεβάντα και ρίγανη και δυόσμο…Γλάστρες και κακό. Ζούμε τα χρόνια των μυρωδικών! Στην κυριολεξία. Με τις αναθυμιάσεις περνάμε…Αχ Ελλάδα! Και πάλι διασώζεται η εξαιρετική Ψυχούλη αλλά να πάρει κανένα κιλό βρε παιδί μου! (Μπορώ ν΄αναλάβω να το στεριώσω το κορίτσι). Βάζει μια τόση δα μπουκίτσα στα δόντια…Στα δόντια την βάζει όχι στο στόμα και χτυπιέται από απόλαυση! Τι καταλαβαίνει στο τόσο δα; Πάντα απορώ. Τέλος πάντων…Σας έχω και καλά νέα. 

Καθώς Χριστούγεννα έρχονται. Απαλλαχτήκαμε πατριώτες από τα μενού της φραγκόκοτας! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Είδα στην αλληλογραφία μου τις γιορτινές προτάσεις των εστιατορίων και ησύχασε η ψυχή μου. Θα φάμε ότι μας κάνει κέφι φέτος. Μακάρι σπιτικό, απλό, μαμαδίστικο φαγάκι. Από τα χρόνια που το κοτόπουλο είχε τρεις, άντε τέσσερις εκδοχές… Κοκκινιστό, λεμονάτο, στον φούρνο με πατατούλες και Μιλανέζα! Μεγάλη εξτραβαγκάνζα! Να σας δώσω τη συνταγή; Λοιπόν βράζουμε το κοτόπουλο με την φλούδα ενός πορτοκαλιού και λίγους κόκκους μπαχ….ΣΤΟΠ! Κόλλησα το μικρόβιο….ΣΤΟΠ! Έτσι σιχάθηκα τη μαγειρική.

Υ.Γ Στο σπίτι μας μαγειρεύουμε όλοι. Άντρες, γυναίκες, παιδιά. Νομίζω καλά. Ρωτήστε και τους συμμετέχοντες στα συμπόσια της Κυριακής…Α!! Τις γλεντάμε τις Κυριακές. Καλή παρέα, κουβέντα, διαφωνίες, ρακάκι, φωνές, καβγαδάκια, κάποιος παίρνει κι έναν υπνάκο…Κοστολόγιο; Ανεκτίμητη αξία! Αι σιχτίρ! Πού θα μου κοστολογήσετε την μπουκιά το φαί!....

Της Ρεας Βιτάλη